Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
«411 деген не?» – американдық R&B әншісі Мэри Джей Блайдждің тұңғыш альбомы. Ол 1992 жылдың 28 шілдесінде Uptown Records және MCA Records компанияларымен шығарылды. Uptown компаниясымен жазба шартқа қол қойғаннан кейін, Блайдж продюсер Шон "Паффи" Комбспен бірге альбомды жасауға кірісті. Басқа продюсерлер мен авторлардың арасында ДеВанте Свинг, Тони Дофат, Дейв Холл, Марк Моралес және Марк "Кори" Руни болды. Альбомдағы музыка хип-хоп соул, заманауи R&B және new jack swing стильдерін қамтыды. «411 деген не?» сыншылар тарапынан жағымды пікірлер алды, олар Блайдждің ән өнері мен хип-хоп пен соул музыкасының үйлесімін жоғары бағалады, нәтижесінде ол «Хип-хоп соулының патшайымы» атанды. Альбом АҚШ Billboard 200 тізімінде алтыншы орынға, ал АҚШ R&B/Hip Hop альбомдар тізімінде бірінші орынға көтерілді. Ред осы альбомын лейблдің президенті және бас атқарушы директоры Андре Харреллге жіберді. 1990 жылы Блайдж Харреллмен кездесіп, оған ән орындады. Ол Uptown компаниясымен келісімшартқа отырып, лейблдің ең жас және үшінші әйел әншісі болды (Finesse N’ Synquis-тен кейін).
What's the 411? is the debut album by American R&B singer Mary J. Blige. It was released on July 28, 1992, by Uptown Records and MCA Records. After signing a record contract with Uptown, Blige began working on the album with producer Sean "Puffy" Combs. Other producers and songwriters included DeVante Swing, Tony Dofat, Dave Hall, Mark Morales and Mark "Cory" Rooney. The resulting music covered hip hop soul, contemporary R&B, and new jack swing styles. What's the 411? was also met with positive reviews from critics, who applauded Blige's singing and the combination of hip hop and soul music, which led to her being named the "Queen of Hip Hop Soul". The album peaked at number six on the US Billboard 200 and topped the US Top R&B/Hip Hop Albums chart. Redd then sent it to the president and chief executive officer of the label, Andre Harrell. Blige met with Harrell in 1990 and performed the song for him. She was signed to Uptown and became the label's youngest and third female recording artist (after Finesse N' Synquis).
Жазу
Uptown Records компаниясымен келісімшарт жасасқаннан кейін, Блайдж Puff Daddy продюсерімен жұмыс істей бастады. «411 не?» деген атау Блайдждың бұрынғы 411 операторы қызметінен туындаған, сонымен қатар Блайдж өзінің «шынайы екенін» көрсетуі болды. Музыка «жиі ашылушылық тудыратын» деп сипатталды. Шака Ханның «Sweet Thing» әнінің кавер нұсқасы жарық көрді.
After being signed to Uptown Records, Blige began working with record producer Puff Daddy. The title, What's the 411?, derived from Blige's past occupation as a 4 1 1 operator; it was also an indication by Blige of being the "real deal". The music was described as "revelatory on a frequent basis". A cover of Chaka Khan's "Sweet Thing" followed.
Шығару және жылжыту
411 деген не? 1992 жылдың 28 шілдесінде жарық көрді. Сонымен қатар, ол Ұлыбритания альбомдар тізімінде 53-орынға дейін көтерілді. Альбомды насихаттау үшін шығарылған алғашқы сингл – 1991 жылғы «Strictly Business» фильмінен алынған «You Remind Me» болды. Ол 1992 жылы поп-чартта 29-орынға, ал R&B чартында 1-орынға ие болды. Келесі сингл «Real Love» (#7 поп, #1 R&B, 1992) Блайджты сол жылдың ең ірі кроссоверлік жетістіктерінің біріне айналдырды. Сол жылы Entertainment Weekly үшін альбомның коммерциялық сәттілігі туралы жазған Дейв ДиМартино Блайджтың «күшті, жанды дауысы мен хип-хоп көзқарасы» оны «жаңа джек-свингті жасаған әйелді еш көрмеген, бірақ оған ғашық аудиториямен берік байланыстырды» деді. Келесі жылы «What's the 411?» альбомын тағы да насихаттау үшін ремикс-альбом шығарылды, ал «Sweet Thing» сингл ретінде поп-чартта 28-орынға жетті. 2000 жылы «What's the 411?» RIAA тарапынан үш платиналық сертификат алды, себебі үш миллионнан астам данасы сатылды. 2022 жылдың шілдесіне қарай АҚШ-та 3,5 миллион дана сатылған.
What's the 411? was released on July 28, 1992. It also peaked at number 53 on the UK Albums Chart. The first single released to promote the album was "You Remind Me", originally from 1991 film Strictly Business. It reached the number 29 position on the pop charts and number 1 on the R&B charts in 1992. The next single, "Real Love" (#7 pop, #1 R&B, 1992), made Blige one of the year's biggest crossover successes. Reporting on the album's commercial success for Entertainment Weekly that year, Dave DiMartino said Blige's "powerful, soulful voice and hip hop attitude" made her "solidly connected with an audience that has never seen a woman do new jack swing but loves it just the same". The following year, a remix album was released to further market What's the 411?, while "Sweet Thing" reached number 28 on the pop charts as a single. In 2000, What's the 411? was certified triple platinum by the RIAA for shipments of over three million copies. As of July 2022, it has sold 3.5 million copies in the United States.
Сыни қабылдау
411 деген не? замандас сыншылардан жағымды пікірлер алды. 1992 жылы Entertainment Weekly журналына жазған рецензиясында Хавелок Нельсон оны "жан құндылықтары мен хип-хоптың осы күнге дейінгі ең табысты үйлесімі" деп атады, сонымен қатар Блайдждің "қуатты дауысын" Хан, Анита Бейкер және Карон Уилермен салыстырды. People журналы альбомның "fly girl attitude"-ы мен әншілік қабілетінің арқасында сәтті болғанын айтты, тіпті "ол Шака Хан немесе Гладис Найт болмаса да". Митчелл Мэй Чикаго Трибьюнде одан да сыншыл болды, атап айтқанда, тақырыптық ән мен "Sweet Thing" әнінен басқа, "411 деген не?" өндірісінің әлсіздігі мен "мағынасыз сөздерінен" әншінің өзіне деген сенімін жоғалтқанын жазды. Village Voice сыншысы Роберт Кристагау альбомды тұтынушылар нұсқаулығында "сәтсіз" деп бағалап, көңілі толмады. Кейін ол бағасын бір жұлдызды мақтауға дейін көтерді, бұл "оның басты эстетикалық немесе жеке көзқарасына сәйкес келетін тұтынушылар ұнатуы мүмкін лайықты күш-жігер" екенін көрсетеді; ол "Sweet Thing" және "Real Love" әндерін ерекше атап, "шындық жеткіліксіз, бірақ дұрыс дауысқа қолданғанда дамытуға болады" деп жазды. Блайдж 1993 жылы екі Soul Train Music Awards сыйлығын алды: "Жылдың жаңа R&B әртісі" және "Жылдың ең үздік R&B әйел альбомы". "411 деген не?" кейіннен сыншылар тарапынан 1990-жылдардың ең маңызды жазбаларының бірі деп танылды. Альбом арқылы ол "Хип-хоп жанның патшайымы" атанды, деп жазды Стэнтон Свихарт AllMusic журналына берген ретроспективті шолуында. Ол оны "онжылдықтың ең жарқын, таза әншілік шеберліктің танылуы" деп атады. The Rolling Stone Album Guide (2004) журналында Том Мун Блайдж осы альбомда "сол кездегі хит-парадтарды билеген құлшынысқа толы махаббат әндерінде жоқ болған шынайылық пен реализмді ұсынды" деп жазды.
What's the 411? received positive reviews from contemporary critics. Reviewing the album for Entertainment Weekly in 1992, Havelock Nelson hailed it as "one of the most accomplished fusions of soul values and hip hop to date" while comparing Blige's "powerful voice" to Khan, Anita Baker, and Caron Wheeler. People magazine said the album succeeded because of Blige's "fly girl attitude" and singing ability, even though "she may not be Chaka Khan or Gladys Knight". Mitchell May was more critical in the Chicago Tribune, writing that aside from the title track and "Sweet Thing", What's the 411? was marred by dull production and "silly lyrics" depriving the singer of self esteem. Village Voice critic Robert Christgau was largely unimpressed, grading the album a "dud" in his consumer guide. He later upgraded his score to a one star honorable mention—indicating "a worthy effort that consumers attuned to its overriding aesthetic or individual vision may well like"; he named "Sweet Thing" and "Real Love" as highlights while writing that "real is not enough, but attached to the right voice it's something to build on". It also earned Blige two Soul Train Music Awards in 1993: Best New R&B Artist and Best R&B Album, Female. What's the 411? has since been viewed by critics as one of the 1990s' most important records. With the album, she was dubbed the reigning "Queen of Hip Hop Soul", Stanton Swihart wrote in a retrospective review for AllMusic. He called it "the decade's most explosive, coming out displays of pure singing prowess". In The Rolling Stone Album Guide (2004), Tom Moon wrote that with the album, Blige offered "a gritty undertone and a realism missing from much of the devotional love songs ruling the charts at that time."