Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
ETA Systems – 1980-жылдардың басында Control Data Corporation (CDC) компаниясынан суперкомпьютер бизнесіне қайта оралу мақсатымен бөлініп шыққан суперкомпьютер компаниясы. Олар ETA 10 суперкомпьютерін сәтті жеткізіп берді, бірақ осы процесте үнемі шығынға батты. Соңында CDC басшылығы компанияны жабылуға бел буып, тоқтатты.
ETA Systems was a supercomputer company spun off from Control Data Corporation (CDC) in the early 1980s in order to regain a footing in the supercomputer business. They successfully delivered the ETA 10, but lost money continually while doing so. CDC management eventually gave up and folded the company.
Тарихи дамуы
Сеймур Крей 1970-ші жылдардың басында CDC 8600 жобасын қаржыландырудан бас тартқаннан кейін CDC компаниясынан кетіп қалды. Олардың орнына CDC STAR 100 жобасын жалғастырды, ал Крей Крей 1 құрастыруға кірісті. Крейдің машинасы STAR-дан әлдеқайда жылдам болды, сондықтан көп ұзамай CDC өзін суперкомпьютер нарығынан ығыстырылған деп тапты. Уильям Норрис, олардың қайтадан бекінудің жалғыз жолы – басшылықтың араласуынан тәуелсіз бөлімше құру екеніне сенді. 1983 жылы ETA құрылды, оған 1986 жылға дейін 10 GFLOPS өнімділігі бар машина жасау міндеті жүктелді. 1989 жылдың сәуір айында CDC ETA операциясын тоқтатуға және CDC-де минималды деңгейде жұмысты сақтап қалуға шешім қабылдады. Тоқтатылған кезде 7 сұйық салқындатылған және 27 ауамен салқындатылған машина сатылды. Осы кезде ETA нарықтағы кез келген суперкомпьютерге қарағанда бағасы мен өнімділігі арақатынасы бойынша ең жақсы көрсеткішке ие болды, сондай-ақ оның бастапқы бағдарламалық қателіктері де шешілген сияқты. Бірақ, көп ұзамай CDC суперкомпьютер нарығынан толығымен шығып, SuperQuest компьютерлік ғылымдар сайысы арқылы ETA машиналарын жоғары мектептерге тегін берді.
Seymour Cray left CDC in the early 1970s when they refused to continue funding of his CDC 8600 project. Instead they continued with the CDC STAR 100 while Cray went off to build the Cray 1. Cray's machine was much faster than the STAR, and soon CDC found itself pushed out of the supercomputing market. William Norris was convinced the only way to regain a foothold would be to spin off a division that would be free from management prodding. In order to regain some of the small team flexibility that seemed essential to progress in the field, ETA was created in 1983 with the mandate to build a 10 GFLOPS machine by 1986. In April 1989 CDC decided to shut down the ETA operation and keep a bare bones continuation effort alive at CDC. At shutdown, 7 liquid cooled and 27 air cooled machines had been sold. At this point ETA had the best price/performance ratio of any supercomputer on the market, and its initial software problems appeared to be finally sorted out. Nevertheless, shortly thereafter CDC exited the supercomputer market entirely, giving away remaining ETA machines free to high schools through the SuperQuest computer science competition.
Өнімдер
ETA-да тек бір ғана өнім болды, ол ETA 10. Бұл CDC Cyber 205 суперкомпьютерінен туындаған нұсқа еді және онымен сәйкестілігін қасақана сақтап келді. Cyber 205 сияқты, ETA 10 да Cray машиналарындағыдай векторлық тіркегіштерді пайдаланбады, керісінше, жоғары өткізгіштігі бар негізгі жадқа тізбектелген жад операцияларын қолданды. Негізгі құрылымы – ортақ жадқа қол жеткізетін, 8 процессорға дейін, әрқайсысы бір сағат циклында 4 қос нақтылықтағы немесе 8 жалғыз нақтылықтағы операцияны орындай алатын, сондай-ақ 18 I/O процессорға дейін қолдау көрсететін жүйе. ETA 10-ның жоғары жылдамдығының басты себебі – кейбір модельдерде процессорларды салқындату үшін сұйық азотты (LN2) пайдалану болды. Ол сол кездегі CMOS технологияларына негізделгенімен, төмен температура процессорларға ~7 нс цикл уақытымен жұмыс істеуге мүмкіндік берді, сондықтан толық жүктелген ETA 10 шамамен 9,1 GFLOPS өнімділікке ие болды. Жобалау мақсаты 10 GFLOPS болғандықтан, жоба техникалық тұрғыдан сәтсіз деп есептелді. Сұйық азотпен салқындатылған екі модель ETA 10E және ETA 10G деп белгіленді. Екі баяу, төмен құнмен ауамен салқындатылатын нұсқасы, ETA 10Q және ETA 10P (кодтық аты "Piper") де сатылды. ETA 10-ның ізбасары ретінде 30 GFLOPS өнімділігіне ие ETA 30 жоспарланған.
ETA had only one product, the ETA 10. It was a derivative of the CDC Cyber 205 supercomputer, and deliberately kept compatibility with it. Like the Cyber 205, the ETA 10 did not use vector registers as in the Cray machines, but instead used pipelined memory operations to a high bandwidth main memory. The basic layout was a shared memory multiprocessor with up to 8 CPUs, each capable of 4 double precision or 8 single precision operations per clock cycle, and up to 18 I/O processors. The main reason for the ETA 10's speed was the use of liquid nitrogen (LN2) cooling in some models to cool the CPUs. Even though it was based on then current CMOS technologies, the low temperature allowed the CPUs to operate with a ~7 ns cycle time, so a fully loaded ETA 10 was capable of about 9.1 GFLOPS. The design goal had been 10 GFLOPS, so the design was technically a failure. Two LN2 cooled models were designated ETA 10E and ETA 10G. Two slower, lower cost air cooled versions, the ETA 10Q and ETA 10P (code named "Piper") were also marketed. The planned successor to the ETA 10 was the 30 GFLOPS ETA 30.
Бағдарламалық жасақтама
ETA 10 желісі үшін бағдарламалық қамтамасыз ету бастапқыда сәтсіздікке ұшыраған деп есептелді. CDC және ETA алғаш рет ETA архитектурасын жобалағанда, қолданыстағы CDC Cyber 205-тен CDC VSOS операциялық жүйесін жай ғана көшіруден саналы түрде бас тартты. Сатушы да, бар клиенттер де (өнім берушілері жақсы біледі деп дұрыс емес ойлады) аппараттық құралдан ең жақсы өнімділікті алу үшін жаңа операциялық жүйе жазу қажет деп санады. 1986 жылы алғашқы ETA 10 E жеткізілген кезде машиналар үшін операциялық жүйе болмады. Бағдарламалар Apollo Computer жұмыс станциясынан біреуден кейін біреуін жүктеуге, одан кейін келесі бағдарламаны іске қосу үшін суперкомпьютерді қайта іске қосуға тура келді. Сол кезде Unix суперкомпьютерлер саласында үлкен табысқа жетіп жатқанда, ETA өзінің EOS операциялық жүйесін жасауға шешім қабылдады, ол 1986 жылдың соңы мен 1987 жылдың басында алғашқы машиналар жеткізілген кезде дайын болмады. 1988 жылы UNIX System V негізіндегі операциялық жүйе, канадалық HCR Corporation компаниясымен шарт бойынша жүргізілген көшіру жұмысының нәтижесінде қолжетімді болды, сонда машина, ақыры табысқа жете алатын сияқты көрінді. EOS сапасының нашарлығына байланысты машиналары үшін төлеуден бас тартқан көптеген ұйымдар ETA-ның UNIX жүйесін толыққанды пайдалануға болатындығын анықтады және жеткізілімді қабылдауға келісті. ETA-ның құлауы тек операциялық жүйенің таңдалуына немесе болуына ғана байланысты емес еді. Fortran компиляторы (ftn200) CDC205-тен көп өзгерген жоқ. Бұл компиляторда өндірушіге тән бағдарламалау мүмкіндіктері (Q8* суброутиналық шақырулары деп аталады) сақталды, осыдан суперкомпьютер пайдаланушылары архитектуралар арасында бастапқы кодты тасымалдау қажеттігін түсіне бастады. Сонымен қатар, компилятордың оңтайландыруы NEC сияқты жапондық суперкомпьютерлер немесе Cray Research және жаңа мини-суперкомпьютерлер өндірушілері көрсеткендей, қазіргі технологиялармен бірқатар болмады. Жалпы, компьютерлік жабдық өндірушілері бұл кезеңге дейін бағдарламалық қамтамасыз етуде нашар болды. Кітапханалар мен қолданыстағы коммерциялық және коммерциялық емес (ашық код деп аталатын) қосымшалар машиналардың орнатылған базасына көмектеседі. CDC бұл салада салыстырмалы түрде нашар болды.
Software for the ETA 10 line was initially regarded as a disaster. When CDC and ETA first designed the ETA architecture, they made the conscious decision not to merely port the CDC VSOS operating system from the existing CDC Cyber 205. It was felt by both the vendor, and the existing customer base (who wrongly believed that their vendor knew best), that a new OS needed to be written to extract the best performance from the hardware. When the first ETA 10 E initially shipped in 1986 there was no operating system for the machines. Programs had to be loaded one at a time from an attached Apollo Computer workstation, run, and then the supercomputer rebooted to run the next program. At the time Unix was making major inroads into the supercomputing fields, but ETA decided to write their own EOS operating system, which wasn't ready when the first machines were delivered in late 1986 and early 1987. An operating system based on UNIX System V became available in 1988, as a result of porting work done under contract by the Canadian firm HCR Corporation, at which point it looked like the machine might finally succeed. Many sites that had refused to pay for their machines due to the low quality of EOS found ETA's UNIX completely usable and were willing to accept delivery. ETA's demise was not based solely on operating system choice or existence. The Fortran compiler (ftn200) had not changed significantly from the CDC205. This compiler retained vendor specific programming performance features (known as the Q8* subroutine calls) in an era when supercomputer users were realizing the necessity of source code portability between architectures. Additionally, the compiler optimizations were not keeping up with existing technology as shown by the Japanese supercomputer vendors such as NEC, or at Cray Research and the newer minisupercomputer makers. In general, computer hardware manufacturers prior and up to that period tended to be weak on software. Libraries and available commercial and non commercial (soon to be called open source) applications help an installed base of machines. CDC was relatively weak in this area.
Фирманың атауы
Нейл Линкольн, бас сәулетші, ETA сөзінің аббревиатура емес екенін, және басқаша ештеңе білдірмейтінін, тіпті "келудің күтілетін уақыты" деген танымал аббревиатураны да емес екенін мәлімдейді. Шындығында, ол фирманы ETA баск сепаратистік тобынан немесе Эта, жапондық әлеуметтік азшылықтан (особылықта Жапония нарық ретінде қарастырылғандықтан) айыру үшін осылай атамағанын айтады. ETA-ның процессорларын жобалағандардың бірінің айтуынша, Нил өз ұлдарының осы атауды ойлап тапқанын айтқан: көрінетіндей, линотип машинасының әріптері ағылшын тілінде қолданылу жиілігі бойынша реттелген және алғашқы үш әріп қолданылған. Тағы бір теория бойынша, атау ағылшын алфавиті әріптерінің жиілігіне сүйенген, бұл Дуглас Хофстадтердің 1980 жылғы "Гёдель, Эшер, Бах" кітабының танымалдығымен байланысты, ол ETAOIN сияқты әріптерді қолданып, танымалдылық пен қазіргі трендтерді пайдаланған. Үшінші, толығымен мүмкін теория, ETA бұрынғы Engineering Research Associates ERA: Engineering Technology Associates фирмасының жалғасы болған. Норис және басқалары мұны жоққа шығарды.
Neil Lincoln, chief architect, asserts that ETA is not an acronym, and otherwise means nothing, not even the well known acronym of "estimated time of arrival." In point of fact, he says that he would not have named the firm that so as to dissociate it from, ETA, the Basque separatist group, or the Eta, the Japanese social minority (especially as Japan was considered a market). According to one of the CPU designers at ETA, Neil told a story that his sons actually came up with the name: apparently a linotype machine has characters arranged in the order of frequency used in the English language and the first three letters were used. Another theory asserts the name was chosen based on the frequency of English alphabet letters due in part to the then current popularity of Douglas Hofstadter's 1980 book Gödel, Escher, Bach which used ETAOIN, etc., to capitalize on popularity and current hip ness. A third, completely plausible theory, is that ETA was a successor name to the much earlier Engineering Research Associates ERA: Engineering Technology Associates. Norris and others have denied this.