Канадалық хоккейшінің жетістіктері мен мансабы

Кіріспе

Канадалық мұзды хоккей ойыншысы (1978 жылы туған)

Халықаралық бәсекелестік

15 жасында (1994) Уикенхайзер алғаш рет Канаданың Ұлттық әйелдер құрамасына шақырылды және 2017 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін құрамда қалды. Оның алғашқы халықаралық турнирі 1994 жылы Нью-Йорктегі Лейк-Плэсид қаласында өткен әлем чемпионаты болды. Ол үш ойын өткізіп, алғашқы халықаралық ұпайын – нәтижелі пас берді, ал Канада алтын медальді жеңіп алды. 1997 жылы екінші әлем чемпионатында да алтын медальді жеңіп алды және турнирдің символдық құрамасына ілікті, осы құрметке төрт рет ие болды (1997, 1999, 2000, 2005). 1999 жылы Уикенхайзер Канаданың тағы бір алтын медаль жеңіп алуына көмектесті және турнирдің ең құнды ойыншысы атанды. Уикенхайзер жеті әлем чемпионатының алтын медалін (1994, 1997, 1999, 2000, 2004, 2007, 2012) және үш күміс медальді (2005, 2008, 2009) жеңіп алды. Ол 2001 жылы Канада құрамасына шақырылды, бірақ жарақат салдарынан қатыса алмады, сондай-ақ 2003 жылғы әлем чемпионатының құрамында болды, бірақ ол турнир жойылды. Уикенхайзер 1998 жылғы қысқы Олимпиада ойындарында Канада құрамасының құрамында болды, сол кезде әйелдер хоккейі медальдарды сарапқа салатын спорт түрі ретінде енгізілді. 2002 жылы Олимпиада алтынын жеңіп алуға тағы бір мүмкіндік болды, және Уикенхайзер 2002 жылғы қысқы Олимпиада ойындарына, Ута штатының Солт-Лейк-Сити қаласында өткен құрамаға шақырылды. Канада құрамасының Олимпиадаға дайындық турнесінде Уикенхайзер 26 ойын өткізіп, 36 ұпай жинады. 1998 жылғы сәтсіздікті еске алып, Канада финалда АҚШ құрамасын жеңіп, алтын медальді жеңіп алды. Уикенхайзер турнирдің ең құнды ойыншысы атанды және әйелдер құрамасының үздік мергені болды. Уикенхайзер 2010 жылы әйелдер хоккейінің халықаралық деңгейдегі жағдайын талқылау үшін Дүниежүзілік хоккей саммитіне қатысты. Халықаралық Олимпиада комитетінің президенті Жак Рогге турнирдің бәсекеге қабілетсіздігіне байланысты Олимпиада бағдарламасынан алынып тасталуы мүмкін екенін мәлімдеді. 1998 жылдан бері Канада мен АҚШ турнирде алтын медальді жеңіп алды, ал екі ел де 1990 жылдан бері өткізіліп келе жатқан IIHF әйелдер чемпионатында жеңіске жетті. Ол Солтүстік Америка мен Еуропа елдері арасындағы дағдылардың айырмашылығы Солтүстік Америкадағы әйелдер кәсіби лигаларының болуымен және жыл бойы жаттығу мүмкіндіктерімен байланысты екенін түсіндірді. Ол еуропалық ойыншылардың дағдылы екенін, бірақ олардың ұлттық құрамаларына еуропалық ерлер құрамаларына немесе Солтүстік Америка әйелдер құрамаларына қарағанда аз қолдау көрсетілетінін айтты. Үшінші және төртінші рет қатарынан әйелдер хоккейінде Олимпиада алтынын жеңіп, Ванкуверде АҚШ-ты 2:0 есебімен, ал Сочиде 3:2 есебімен жеңген Уикенхайзер 5 Олимпиада медалін жеңіп алды: 4 алтын және 1 күміс. Ол командаластары Джейна Хеффорд пен Каролина Уэлеттемен бірге төрт рет қатарынан қысқы Олимпиада ойындарында алтын медаль жеңіп алған бес спортшының бірі. 2017 жылы зейнеткерлікке шыққан кезде ол Олимпиада турнирінде барлық уақыттағы ең көп гол соққан (18 гол) және ұпай жинаған (51 ұпай) ойыншы болды.

At the age of 15 (1994), Wickenheiser was named to Canada's National Women's Team for the first time and remained a member until her retirement in 2017. Her first international tournament was the 1994 World Championship, held in Lake Placid, New York. She played three games, and picked up her first international point—an assist, and Canada won gold. Her second World Championship in 1997 also produced a gold medal and she earned a spot on the tournament All Star team, the first of four such honours (1997, 1999, 2000, 2005). In 1999, Wickenheiser helped Canada to another gold medal and was named tournament MVP. Wickenheiser has seven World Championship gold medals (1994, 1997, 1999, 2000, 2004, 2007, 2012) and three silver medals (2005, 2008, 2009). She was named to Team Canada in 2001, but was unable to compete due to an injury, and was also on Canada's roster for the 2003 World Championship which was cancelled. Wickenheiser was a member of Team Canada at the 1998 Winter Olympics, when women's hockey was introduced as a medal sport. 2002 was another chance at Olympic gold, and Wickenheiser was named to Canada's roster for the 2002 Winter Olympics held in Salt Lake City, Utah. On Team Canada's pre Olympic tour, Wickenheiser played 26 games and racked up 36 points. In a bit of redemption for 1998, Canada won the gold medal by defeating Team USA in the final game. Wickenheiser was named Tournament MVP and she was the top scorer on the Women's side. Wickenheiser attended the World Hockey Summit in 2010, to address the status of women's hockey internationally. International Olympic Committee president Jacques Rogge stated that the tournament might be eliminated from the Olympics since the event was not competitively balanced. Either Canada and the United States had won the gold since the event began in 1998, and the two countries had also won each IIHF World Women's Championship since the event began in 1990. She explained that the talent gap between the North American and European countries was due to the presence of women's professional leagues in North America, along with year round training facilities. She stated the European players were talented, but their respective national team programs were not given the same level of support as the European men's national teams, or the North American women's national teams. With a third and fourth consecutive Olympic gold medal in women's hockey won by defeating the United States 2–0 in Vancouver and 3–2 in Sochi, Wickenheiser won 5 Olympic medals: 4 gold and 1 silver. She is one of only five athletes to win gold in four consecutive Winter Games, along with teammates Jayna Hefford and Caroline Ouellette. At her retirement in 2017 she was the Olympic tournament’s all time leading scorer with 18 goals and 51 points.

Әйелдер лигасы

1996 жылы Викенхайзер Эссо әйелдер хоккей турнирінің ең құнды ойыншысы (MVP) атанды, соның арқасында Альберта құрамасы төртінші орынды иеленді. 1997 және 1998 жылдары Викенхайзер Эдмoнтон Chimos және Калгари Oval X Treme командаларымен ұлттық чемпионатта жеңіске жетті. Екі жылдың екеуінде де турнирдің ең үздік ойыншысы атанды. 1999 мен 2001 жылдар аралығында Викенхайзер Эссо әйелдер ұлттық чемпионатында өз клубтары үшін ойнауын жалғастырды, бір алтын және екі күміс медаль жеңіп алды. 2004-2005 жылдары ол Батыс әйелдер хоккей лигасының тұңғыш маусымында Калгари Oval X Treme командасымен ойнады. X Treme лига чемпиондары атанды. Викенхайзер тұрақты маусымдағы үздік мерген болды және лиганың құрама командасына ілікті. Ол сондай-ақ Эссо ұлттық чемпионатында Альберта құрамасы үшін ойнады, онда олар алтын медаль жеңіп алды. Турнирде ол гол соғуда көш бастады және ең үздік ойыншы атанды. Викенхайзер кәсіби хоккей ойнау үшін Еуропа лигасына қосылды, себебі сол жердегі ойын Солтүстік Америка лигаларына қарағанда ашық және аз физикалық. Кәсіби хоккей ойнауға жасаған бұл әрекет толығымен оңай болған жоқ, өйткені Викенхайзер бастапқыда Италияда ойнауға жоспарлаған еді, бірақ Италияның қысқы спорт федерациясы әйелдердің ерлер лигасында ойнауына тыйым салды. Ол сондай-ақ Фил Эспозитоның ECHL лигасындағы Цинциннати Циклоны клубынан жасаған ұсынысын қабылдамады. Финляндияның хоккей федерациясы әйелдердің ерлер лигасында ойнауына бірауыздан қолдау көрсетті, бұл оған 2003 жылдың 10 қаңтарында Финляндияның үшінші деңгейдегі хоккей лигасы – Suomi sarja-да HC Salamat клубымен дебют жасауға мүмкіндік берді. 2004 жылы Викенхайзер Саламат клубымен қысқа ғана уақыт ойнады. Олар Финляндияның екінші деңгейдегі кәсіби хоккей лигасы – Mestis-ке жолдама алды, бірақ бұл оған толыққанды сай келмеді. Ол он ойыннан кейін командадан кетіп қалды. 2007 жылы Викенхайзер швед клубы IFK Arboga IK-мен швед ерлер лигасының үшінші деңгейінде бір апталық сынақ келісімшартына қол қойды. Екі жаттығу ойынынан кейін, бірінші ойында Викенхайзер екі гол соққаннан кейін, оған келісімшарт ұсынылмады. 2008 жылы Викенхайзер швед ерлер лигасының үшінші деңгейіндегі Эскилстуна Линден клубымен бір жылдық келісімшартқа қол қойды. Викенхайзерді "The Hockey News" журналы "Хоккейдегі ең ықпалды 100 адамның" қатарына енгізді (2011 жылғы тізімде 59-орынды иеленді), "Sports Illustrated" журналы "25 ең жауырыны бар спортшылардың" тізіміне қосты, ал "The Globe and Mail" журналы оны "Канаданың ең ықпалды 50 әйелінің" қатарына енгізді. Викенхайзер 2-ші Канада әйелдер хоккей лигасының жұлдыздар ойынында Team Black құрамасының құрамында гол соқты. 2016 жылы Кларксон кубогының финалында Калгари Инферно клубымен ойнаған Викенхайзер екі нәтижелі пас берді, нәтижесінде Инферно 8:3 есебімен жеңіске жетті.

In 1996, Wickenheiser was named MVP of the Esso women's hockey nationals, helping Alberta to a fourth place finish. In 1997 and 1998, Wickenheiser won Nationals with the Edmonton Chimos and Calgary Oval X Treme respectively. She was named tournament MVP both years. Between 1999 and 2001, Wickenheiser continued to play for her club teams at the Esso Women's National Championships, winning a gold medal and two silvers. She played 2004–05 with the Calgary Oval X Treme, in the inaugural season of the Western Women's Hockey League. The X Treme were league champions. Wickenheiser was the regular season leading scorer and named to the league's all star team. She also played for Alberta at the Esso National Championships, where they won gold. She led the tournament in scoring and was named MVP. Wickenheiser joined a European league to play professional hockey, as the game is more open and less physical than North American leagues. This attempt to play professional hockey was not an entirely smooth process, as Wickenheiser was initially slated to play in Italy, until the Italian Winter Sports Federation ruled that women were ineligible to play in a men's league. She also turned down an offer from Phil Esposito to play for the Cincinnati Cyclones of the ECHL. Finland's Hockey Federation unanimously supported letting women play in a men's league, allowing her to debut with HC Salamat in the Suomi sarja, the third highest hockey league in Finland, on January 10, 2003. Wickenheiser played briefly with Salamat in 2004. They had won promotion to Mestis, Finland's second tier of professional hockey, and this was not as good a fit for her. She left the team after ten games. In 2007, Wickenheiser had a week long tryout contract with Swedish club IFK Arboga IK in the Swedish male third league. After two practice games, where Wickenheiser scored two goals in the first game, she was not offered a contract. In 2008, Wickenheiser signed a one year contract with Eskilstuna Linden, also in the Swedish men's third league. Wickenheiser was named one of the "Top 100 Most Influential People in Hockey" by The Hockey News—ranked #59 on the 2011 List—one of the "25 Toughest Athletes" by Sports Illustrated, and one of the "Top 50 Most Powerful Women in Canada" by The Globe and Mail. Wickenheiser scored a goal as a member of Team Black in the 2nd Canadian Women's Hockey League All Star Game. Appearing with the Calgary Inferno in the 2016 Clarkson Cup finals, she logged two assists as the Inferno emerged victorious in a convincing 8 3 final.

Канадалық университет хоккейі

Уикенхайзер 2010–11 жылдары Калгари Динос әйелдер шайбалы хоккей командасына қосылды, ол Канада Университеттер аралық спортында (КУА) өнер көрсетеді. Динолар КУА хоккейіндегі екінші маусымын өткізіп жатқан еді, ал Уикенхайзер жас командаға көшбасшылық етеді деп күтілді. 2010 жылдың 2 қарашасында Альберта университетіне қарсы өткен екі ойында үш гол соғып, бір нәтижелі пас бергеннен кейін Уикенхайзер Канада Батыс аймағының үздік әйел спортшысы атанды. Диноның 24 реткі тұрақты маусымдық ойынының тек 15-іне қатысқанына қарамастан, Уикенхайзер 40 ұпай (17 гол және 23 нәтижелі пас) жинап, +22 көрсеткішпен конференциядағы бомбардырлар тізімінде көш бастады. Ол төрт қысқа ойынға гол соқты және бес ойынның жеңімпазы болды. Жыл соңында Уикенхайзер Канада Батысындағы ең құнды ойыншы атанды және конференцияның бірінші құрамасының құрамына енді. 2011 жылдың 9 наурызында Уикенхайзер әйелдер шайбалы хоккейінен Канада Университеттер аралық спортының жыл ойыншысы атанды. Ол КУА-ның ең үздік ойыншысы ретінде Бродрик жүлдесін жеңіп алған алғашқы Дино ойыншысы болды. 2012–13 маусымынан кейін Уикенхайзер КУА бірінші құрамасының барлық канадалық ойыншылары тізіміне енді. Аталған тізімге Мелоди Дауст және Кателин Гослинг сияқты ойыншылар да кірді.

Ойын-сауық мансабынан кейін

2017 жылдың 13 қаңтарында Викенхайзер медициналық білім алу үшін кәсіби хоккейден зейнеткерлікке шыққандығын жариялады. 2018 жылдың 23 тамызында Викенхайзер Торонто Мейпл Лифс клубының ойыншыларды дамыту жөніндегі директордың көмекшісі болып тағайындалды. 2021 жылдың 17 мамырында Викенхайзер Торонто Мейпл Лифс клубының ойыншыларды дамыту жөніндегі аға директоры қызметіне көтерілді. 2021 жылы ол спорттық жабдықтар өндірушісі Verbero Hockey және иесі/бас директоры Энди Саттонмен "Wick Stick" хоккей таяғын жасауда ынтымақтасты. Бұл, әйелдерге арналған брендтік жабдықтарды жасау бағдарламасының аясында, оның қатысуымен жасалған алғашқы хоккей таяғы болды. 2022 жылы Bell Media және Uninterrupted оның өмірін баяндайтын "WICK" атты деректі фильмін шығарды. 2022 жылдың шілдесінде ол Торонто Мейпл Лифс клубының бас менеджерінің көмекшісі болып тағайындалды. Бұл оның ұзақ жылдарға созылған спорттық мансабының жемісі болды. 1994 жылы ол Канаданың жасөсперімдер чемпионатында (Midget Nationals) қатысып, "Үздік канадалық шортстоп" және "Үздік соққышы" атағын алды. Бұл жарыста Канада бесінші орынға табан тіреді. 1997 жылы Викенхайзер "Silver Springs 76ers" командасымен Midget Nationals-қа қатысты. Олар екінші орынды иеленді, ал Викенхайзер тағы да "Үздік шортстоп" және "Үздік соққышы" атанды. 1999 жылы ол ересектер чемпионатында (Senior Nationals) қатысып, командасы төртінші орынды жеңіп алды. Оның ағасы мен апасы бар. 2011 жылдың 15 шілдесінде оның туған қаласы Шаунавон 14 миллион долларлық жаңа демалыс орталығына оның есімін берді – "Crescent Point Wickenheiser Centre". 2011 жылдың 30 маусымында генерал-губернатор Дэвид Джонстон оны Канада орденінің офицері етіп тағайындады. Викенхайзер 2013 жылы кинезиология мамандығы бойынша бітірді. Кәсіби хоккейден зейнеткерлікке шыққаннан кейін, ол 2021 жылы Калгари университетінің Камминг медицина мектебінде медициналық білімін аяқтады. 2023 жылы Торонто университетінің Отбасылық және қоғамдық медицина факультетінде отбасылық медицина бойынша интернатурасын бітірді және қазіргі уақытта жедел жәрдем медицинасы бойынша қосымша біліктілік бағдарламасын оқып жатыр. Хейли "Алтын медаль күндегісі – Әлемдегі ең үлкен спорттық оқиғаның ішінде" атты кітаптың авторы. Онда ол Канада құрамасымен жаттығуларын, 2010 жылғы Олимпиада ойындарына дейінгі, оның барысында және одан кейінгі оқиғаларды баяндайды. Ол WickFest-тің негізін қалаушы, ол жыл сайын қыздар мен әйелдер хоккейін көрсететін іс-шара, онда әлемнің түкпір-түкпірінен келген әйел ойыншылар бірнеше күндік семинарларға, оқу-жаттығуларға және ойындарға қатысып, жетекші оқытушылар мен жаттықтырушылардан тәлім алады.

On January 13, 2017, Wickenheiser announced her retirement from professional hockey to pursue medical school. On August 23, 2018, Wickenheiser was hired as the assistant director of player development for the Toronto Maple Leafs. On May 17, 2021, Wickenheiser was promoted to senior director of player development for the Toronto Maple Leafs. In 2021 she collaborated with sports equipment maker Verbero Hockey and owner/CEO Andy Sutton in developing the "Wick Stick", the first time a hockey stick was constructed specifically with her input, part of a program to create branded equipment targeted toward women. In 2022, Bell Media and Uninterrupted released a documentary film chronicling her life titled WICK
In July 2022, she was named assistant general manager for the Toronto Maple Leafs. This was the culmination of a long ball career. In 1994, she participated at Canadian Midget Nationals, where she was named All Canadian Shortstop and Top Batter. In 1995, Wickenheiser was a member of Team Canada at the World Junior Fastball Championships, held in Normal, Illinois. Canada finished fifth at this event. In 1997, Wickenheiser participated at Midget Nationals with the Silver Springs 76ers. Her team finished second and Wickenheiser was again named All Star Shortstop and Top Batter. In 1999, she also participated at Senior Nationals, where her team finished fourth. and has a brother and a sister. On July 15, 2011, her hometown of Shaunavon named a new 14 million dollar recreational complex after her, Crescent Point Wickenheiser Centre. On June 30, 2011, she was named an Officer of the Order of Canada by Governor General David Johnston. Wickenheiser graduated with a degree in kinesiology in 2013. After retiring from professional hockey, she completed medical school at the University of Calgary's Cumming School of Medicine in 2021. She completed her family medicine residency at University of Toronto's Department of Family and Community Medicine in 2023 and is currently pursuing an enhanced skills program in emergency medicine. Hayley is the author of Gold Medal Diary – Inside the World's Greatest Sports Event, outlining her training with Team Canada and the events leading up to, during, and following the 2010 Olympic Games. She is the founder of WickFest, an annual event showcasing girls' and women's hockey, inviting female players from all over the world to several days of workshops, clinics and games learning from leading instructors, coaches and players.

Видео ойындардың көрінісі

EA Sports 2012 жылдың қыркүйегінде Уикенхайзер мен Анджела Руггиеро NHL видео ойындары сериясының NHL 13 нұсқасында алғашқы әйел хоккейшілердің қатарында болатынын ресми түрде хабарлады.