Сиэтл Пост-Интеллидженсер: Тарихы мен эволюциясы

Кіріспе

Seattle Post Intelligencer (әдетте Seattle P I, Post Intelligencer немесе жай ғана P I деп аталады) – АҚШ-тың Вашингтон штатындағы Сиэтл қаласындағы онлайн газет және бұрынғы баспа газет. Газет 1863 жылы апталық Seattle Gazette ретінде негізі қаланды, кейіннен күнделікті, кең форматта жарық көрді. Ол ұзақ жылдар бойы The Seattle Times газетімен бірге қаланың екі күнделікті газетінің бірі болды, бірақ 2009 жылдың 18 наурызында тек онлайн форматқа көшті.

Тарих

Дж. Р. Уотсон 1863 жылғы 10 желтоқсанда Сиэтлдің алғашқы газеті – «Сиэтл газеті» негізін қалады. Бірнеше жылдан кейін газет құлдырап, 1867 жылы жаңа иесі Сэм Максвелл оны «Апталық хабаршы» деп атады. 1878 жылы «Хабаршыны» таңғы басылым ретінде шығарғаннан кейін баспагер Таддеус Ханфорд «Күнделікті хабаршыны» 8000 долларға сатып алады. Ханфорд сондай-ақ Берия Браунның «Пьюгет Саунд хабаршысы» және «Тынық мұхиты трибунасы» газеттерін сатып алып, екеуін де «Хабаршымен» біріктіреді. 1881 жылы «Хабаршы» «Сиэтл пост» газетімен бірікті. Есімдер біріктіріліп, қазіргі атауы пайда болды. Осы кезде газетті заңгер және жылжымайтын мүлік дамытушысы Джеймс Д. Ходж сатып алады, ол газеттің тұсында белгілі бір идеологиялық көзқарасты ұстанады. Бұл штаттың ең ірі газеті болатын. 1897 жылы Клондайк алтын асыруы туралы хабарлар тиражды күрт арттырды. Ходж басқа да істермен айналысқандықтан, сатып алушы іздеді және 1899 жылы газетті сатты. Газетті Джеймс Дж. Хиллдің көмегімен Джон Л. Уилсон сатып алады, ол бұрын «Сиэтл Клондайк ақпарат бюросын» ұйымдастырған еді. 1921 жылы газетті Херст сатып алады. 1911 жылы тиражы 31 000-ға жетеді. Уильям Рэндольф Херст 1921 жылы газеттің иесі болады, ал Hearst Corporation осы күнге дейін P I газетін иеленуде. Роджер Симпсон мен Уильям Эймс 1936 жылы «Юнионизм немесе Херст: 1936 жылғы Сиэтл пост-интеллигенция ереуілі» тақырыбында кітап жазады. Франклин мен Элеонора Рузвельттің қызы Анна Рузвельт Холстед 1936 жылы күйеуі Кларенс Джон Боэтигер баспагер болып тағайындалғаннан кейін P I газетінің әйелдер бетінің редакторы болып жұмыс істей бастайды. 1943 жылдың сәуір айында Боэтигер АҚШ армиясына қатысу үшін Сиэтлден кетеді, ал Анна газеттің либералды бағытын сақтауға көмектесу үшін қызметте қалады. Боэтигердің кеткеннен кейін газет Херсттің жаңа баспашысының ықпалымен консервативті болады. Анна 1943 жылдың желтоқсанында кіші ұлы Джоннимен бірге Ақ үйге көшіп өтеді. Бұл Рузвельт-Боэтигер отбасының P I газетімен байланысын тоқтатады. 2006 жылдың 15 желтоқсанында желтоқсан айындағы Тынық мұхитының солтүстік-батысындағы дауыл салдарынан электр қуаты үзілгендіктен газет шығарылмайды. Бұл 70 жыл ішінде газет басылымының тоқтатылуының алғашқы жағдайы еді. 2009 жылдың 9 қаңтарында Hearst корпорациясы 2000 жылдан бері жыл сайын зиянға ұшырағандықтан P I газетін сатуға шығаратынын жариялайды. Газет 60 күнге нарықта болады, егер сатып алушы табылмайтын болса, газет қысқартылған штатпен тек интернетте жарияланады немесе толығымен жабылады. 2009 жылдың 16 наурызында газеттің бірінші бетіне ертеңгі басылымның соңғы нөмірі болатыны туралы хабар жарияланады. Газеттің баспашысы Роджер Оглсби P I газетінің тек онлайн форматта жұмыс істейтінін мәлімдейді. Басылымға жазылғандардың жазылымы 18 наурызда «Сиэтл таймс» газетіне автоматты түрде ауыстырылады. 2010 жылдың қыркүйегінде сайтқа шамамен 2,8 миллион бірегей келуші келіп, күніне 208 000 адам кіреді.

J. R. Watson founded the Seattle Gazette, Seattle's first newspaper, on December 10, 1863. The paper failed after a few years and was renamed the Weekly Intelligencer in 1867 by new owner Sam Maxwell. In 1878, after publishing the Intelligencer as a morning daily, printer Thaddeus Hanford bought the Daily Intelligencer for $8,000. Hanford also acquired Beriah Brown's daily Puget Sound Dispatch and the weekly Pacific Tribune and folded both papers into the Intelligencer. In 1881, the Intelligencer merged with the Seattle Post. The names were combined to form the present day name. At this point the newspaper was acquired by attorney and real estate developer James D. Hoge under whom it was representative of an establishment viewpoint. It was the state's predominant newspaper. Circulation was greatly increased by coverage of the Klondike Gold Rush in 1897. Hoge, who was involved in other business, sought to find a buyer and sold in 1899. The newspaper was acquired with assistance from James J. Hill by John L. Wilson who had first started the Seattle Klondike Information Bureau. The newspaper was acquired by Hearst in 1921. Circulation stood at 31,000 in 1911. William Randolph Hearst took over the paper in 1921, and the Hearst Corporation owns the P I to this day. Roger Simpson and William Ames co wrote their book Unionism or Hearst: the Seattle Post Intelligencer Strike of 1936 on the topic. Anna Roosevelt Halsted, the daughter of Franklin and Eleanor Roosevelt, began working as the editor of the women's page at the P I after her husband Clarence John Boettiger took over as publisher in 1936. Boettiger left Seattle to enter the United States Army in April 1943, while Anna stayed at the paper to help keep a liberal voice in the running of the paper. After Boettiger's absence, the paper increasingly turned conservative with Hearst's new acting publisher. Anna left Seattle in December 1943 to live in the White House with her youngest child, Johnny. This effectively ended the Roosevelt Boettiger ties with the P I. On December 15, 2006, no copies were printed as a result of a power outage caused by the December 2006 Pacific Northwest storms. It was the first time in 70 years that publication had been suspended. On January 9, 2009, the Hearst Corporation announced that after losing money on it every year since 2000, Hearst was putting the P I up for sale. The paper would be put on the market for 60 days, and if a buyer could not be found within that time, the paper would either be turned into an Internet only publication with a drastically reduced staff, or closed outright. On March 16, 2009, the newspaper posted a headline on its front page, followed shortly after by a short news story, that explained that the following day's edition would be its final one in print. The newspaper's publisher, Roger Oglesby, was quoted saying that the P I would continue as an online only operation. Print subscribers had their subscriptions automatically transferred to The Seattle Times on March 18.

, the P I continues as an online only newspaper. In September 2010, the site had an estimated 2.8 million unique visitors and 208,000 visitors per day.

Бірлескен операциялық келісім

1983 жылдан 2009 жылға дейін P I және The Seattle Times бірлескен операциялық келісімге (JOA) ие болды, оған сәйкес жарнама, өндіріс, маркетинг және екі газеттің таралымын The Seattle Times компаниясы жүзеге асырды. Олар жаңалықтар және редакциялық бөлімдерін бөлек ұстады. Газеттер біріктірілген жексенбілік басылым шығарды, алайда Times редакциялық мазмұнның көп бөлігін өңдесе, P I тек шағын редакциялық/пікірлер бөлімін ұсынды. 2003 жылы Times келісімді бұзуға тырысты, үш жыл қатарынан шығынға ұшыраған жағдайда келісімді тоқтатуға болады деген тармаққа сілтеме жасады. Hearst мұнымен келіспей, Times келісімді бұзуына кедергі келтіру үшін дереу сотқа жүгінді. Hearst форс-мажорлық жағдайдың 2000 және 2001 жылдардағы шығындарды JOA-ны тоқтатуға себеп ретінде пайдалануға Times-қа мүмкіндік бермейтінін мәлімдеді, себебі олар ерекше жағдайлардың (осы жағдайда жеті апталық газет ереуілі) салдарынан туындаған. Екі тарап та бір-бірін өзара бәсекелесінің бизнесін құлатпақ болуда деп айыптады. Сот төрешісі форс-мажорлық жағдай бойынша Hearst пайдасына алдын ала шешім шығарды. Бірақ екі шағымнан кейін, Вашингтон штатының Жоғарғы соты 2005 жылдың 30 маусымында Times пайдасына шешім шығарды, бұл алдын ала сот шешімін күштен шығарды. Екі газет 2007 жылдың 16 сәуірінде мәселені реттеді. JOA 2009 жылы P I газетінің баспа басылымын тоқтатумен аяқталды.

Судья Гэри Литтл туралы баяндама

Кинг округінің Жоғарғы сотының судьясы Гэри Литтлдің соттан тыс кәмелетке толмаған сотталушылармен байланысы туралы жеңілдікпен жүргізілген тергеу 1968 және 1971 жылдар аралығында Сиэтлдің эксклюзивті Лейксайд мектебінде мұғалім болған кезде Литтлдің жас ұлдарды зорлағаны туралы айыптауларды көрсетті. Сондай-ақ, ол судья болғаннан кейін оның алдына келген кәмелетке толмағандармен болған тиісті емес байланысты да ашты. 1988 жылдың 19 тамызында журналист Дафф Уилсон судьяға газет бұл оқиғаны жариялайтынын ескерткеннен кейін Литтл Кинг округінің сотында өзін-өзі атып өлтірді. Оқиғаны жариялау төңірегіндегі этикалық пікірталастар және Литтлді қорғаған байланыстар желісі журналистика сабақтарында оқытылады және Вашингтон штатында судьялардың тәртібін реттеуде реформаларға әкелді.

" Жаман жүріс - тұрыс " сериясы

2006 жылы P I Вашингтон жаңалықтар кеңесіне Кинг округі шериф кеңсесі туралы жариялаған материалдары үшін шағым түсті. Бұл медиа бақылаушы тобы P I-ге қарсы шешім шығарды, шериф Сью Рардың газет шериф кеңсесін әділетсіз жамандағандығы туралы шағымын қолдады. P I сот отырысына қатысудан бас тартты және өз веб-сайтында толыққанды жауап беруді жөн көрді.

P-I глобусы

P I өзінің Эллиотт шығанағының жағалауындағы бас кеңсесінің үстіндегі 13,5 тонналық, 30 футтық (9 метрлік) неон глобусымен танымал. Глобустың үстінде "It's in the P I" деген сөздер айналып тұрады және қанаттары жоғары созылған 18 футтық (5 метрлік) бүркіт орналасқан. Глобус 1947 жылы газет үшін жаңа символды анықтау мақсатында өткізілген оқырмандардың байқауынан туындады. 350 қатысушының ішінде Вашингтон университетінің суретші студенті Джек (Jakk деп белгілі) С. Корсоу жеңіске жетті. Глобус 1948 жылы жасалған.

2012 жылдың сәуір айында қаланың Ескерткіштерді сақтау кеңесі оны Сиэтлдің ескерткіші деп таныды. Мэр Эд Мюррей 2015 жылдың 17 желтоқсанында Сиэтл қалалық кеңесі бекіткен, глобусты ресми қала ескерткіші деп жариялаған қалалық жарлыққа қол қойды. 2012 жылдың наурыз айында глобус Тарих және өнеркәсіп мұражайына сыйға берілді, мұражай оны қайта жаңартуды және орнын ауыстыруды жоспарлады, бірақ 2018 жылға дейін бұл жоспар орындалмады.

Белгілі қызметкерлері

P I-дің көрнекті қызметкерлерінің қатарында екі мәрте Пулитцер сыйлығын жеңіп алған сатиралық суретші және комментатор Дэвид Хорси, екі мәрте Пулитцер сыйлығын жеңіп алған зерттеуші журналист Эрик Нальдер, Пулитцер сыйлығын жеңіп алған журналист және автор Тимоти Иган, журналист және автор Даррел Боб Хьюстон ("Түн ортасы көгінің королі", Д. Б. Купердің танымал қашқындығына негізделген роман), романдар авторы Э. Б. Уайт, Фрэнк Герберт, Том Роббинс, Адам Шефтер және Эммет Уотсон, сондай-ақ Питтсбург Пресс газетінде жұмыс істеген кезінде ерекше хабарлау және қоғамдық қызмет үшін екі Пулитцер сыйлығын жеңіп алған Эндрю Шнайдер бар.