Оксфордтағы шағын қала: Олдербери тарихы мен сипаттамасы
Aldbury
Оксфордширдегі Aldbury ауылы: табиғи сұлулық, тарихи ескерткіштер, сақталған орта ғасырлық көріністер. Кіно түсірілімдеріне танымал. Hertfordshire аймағы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Олдбери ( /ˈɔːldbəri/) – Англияның Гертфордшир графтығындағы ауыл және азаматтық приход. Ол Бэкингемшир және Бедфордшир шекараларына жақын, Чилтерн тауларының Болборн аңғарында, табиғи сұлулығымен ерекшеленетін аймақта орналасқан. Ең жақын қалалар – Тринг және Беркхамстед. Тар аңғардан жоғары қарай Бриджвотер монументі және Ұлттық трастқа тиесілі және басқарылатын Эшридж иелігі орналасқан. Олдбери – ескерткіш аймақ ретінде тағайындалған, ауылды қоршаған жердің көп бөлігі орта ғасырдың соңынан бері өзгеріссіз сақталған. Ауыл танымал түсірілім аламы болып табылады, онда бірнеше типік тарихи ерекшеліктері сақталған: орталықта жасыл алаң және көл; жақын жерде жақсы сақталған айып тұру орны және қамшылау бағанасы, сондай-ақ Әулие Иоанн Баптист шіркеуі бар. Ауылда жанды қоғамдық өмір бар, оның ішінде көптеген жергілікті қоғамдар мен клубтар жұмыс істейді. Тұрғындар ауылдағы оқиғалар туралы "Алдбери Outlook" журналы арқылы хабардар болады, ол жергілікті тұрғындармен жылына он рет жарық көреді. Ауылда дүкен мен пошта бөлімі, екі паб, үш кафе, Англия шіркеуіне қарасты бастауыш мектеп, спорт алаңы мен теннис корты, сондай-ақ жақын жердегі Стокс гольф клубы бар. Олдберидің көркем жарасымды ортасы және Тринг теміржол станциясына жақындығы оны Гертфордширдегі ең ізгілікке лайық жерлердің біріне айналдырады. Ол дәстүрлі сыртқы түріне байланысты "шоколад қорапшасы" сияқты ауыл деп аталады.
Aldbury ('/ɔː//l//d//b//ər//i/) is a village and civil parish in Hertfordshire, England, near the borders of Buckinghamshire and Bedfordshire in the Bulbourne valley of the Chiltern Hills, an Area of Outstanding Natural Beauty. The nearest towns are Tring and Berkhamsted. Uphill from the narrow valley are the Bridgewater monument and the Ashridge Estate, a country estate owned and managed by the National Trust. Aldbury is designated as a conservation area, with most of the land surrounding the village unaltered since the late medieval period. The village is a popular filming location, retaining several archetypical historical features: in the centre is a green and pond; close by stand well preserved stocks and a whipping post, and the Church of Saint John the Baptist. The village has a lively community life, including a number of local societies and clubs. Residents are kept updated on village events through the Aldbury Outlook, a magazine published by local residents ten times a year. It has a village shop and post office, two pubs, three cafés, a Church of England primary school, a sports ground and tennis court, as well as the nearby Stocks Golf Club. Aldbury's picturesque setting and proximity to Tring railway station makes it one of the most desirable places to live in Hertfordshire. It has been referred to as a "chocolate box" village due to its traditional appearance.
Тарих
Елді мекен 1086 жылғы Domesday Book-та Aldeberie деп тіркелген. "Батыл сарбаз" атты паб ғасырлар бойы сырахана болып жұмыс істеді, алғашқы жазба деректер 1752 жылға дейін жетеді. Шіркеудегі ескерткіштер белгілі бір поместье отбасыларының мәнін көрсетеді, оның ішінде сер Ральф Вернидің (1546) отбасы, олар шіркеудегі солтүстік капеллаға ие, сондай-ақ Томас Хайдтың (1570) және оның ұлы Джорджтың (1580) жерлері бар отбасы да бар. Олдбериден солтүстік-батысқа қарай Олдбери Ноуэрс Чилтерн жоталарының бір бөлігін құрайды. Одан Риджвей көне жолдары және темір дәуірінен қалған Гримнің орларының екі бөлігі өтеді.
The manor was recorded as Aldeberie in the 1086 Domesday Book. The public house, "The Valiant Trooper", served as an ale house for centuries, the first traceable evidence dated to 1752. Monuments in the church witness the importance of certain manorial families including the family of Sir Ralph Verney (1546), who have the northern chapel in the church, and the similarly landed family of Thomas Hyde (1570) and his son George (1580). To the northwest of Aldbury, Aldbury Nowers forms part of the Chiltern Hills. It is traversed by The Ridgeway ancient tracks and by two sections of Grim's Ditch, a linear earthwork dating from the Iron Age.
Этимология
"Алдбери" атауы көне ағылшын тіліндегі ald (ескі) burh (бекініс) сөздерінен шыққан.
The name 'Aldbury' is derived from the Old English ald (old) burh (fortification).
Олдбери елордасы
Эдвард Исповедник тұсында Олдбери усадьбасын корольдің тегнесі Альвин иеленді, ал 1086 жылға қарай Мортен графы Роберттің қолына өтті. Норман дәуірінің көп бөлігінде усадьба Беркхамстед усадьбасының "ішкі құқығымен" (жартылай жалдама ақысы төленетін) байланыста болды. Әртүрлі кіші дворяндар одан кейін иеленді, содан кейін 1530 жылдары Динам отбасының трасты арқылы Уильям Фицвильямдың (Лондон шерифі) әйеліне тиесілі болды. Жасалған үлестерді Хайдтың Джон Хайд сатып алды, ол Дорсеттен шыққан, Эксчекер сотының қызметкері, усадьбаны жалға алған және 1545 жылы қайтыс болған. Усадьбаның бірнеше сот тізімдері Қоғамдық жазба кеңсесінде сақталады, қазір ол Ұлттық мұрағаттың бөлігі.
In the time of Edward the Confessor Aldbury Manor was held by Alwin, a thegn of the king, and by 1086 was in the hands of Robert, Count of Mortain. Throughout most of the Norman period the manor was held "of the honour" (with part rent due to) of the manor of Berkhamsted. Various lower nobles followed until it was held in the 1530s under a Dynham family trust by a wife of William Fitzwilliam (Sheriff of London). Shares created became acquired by John Hyde of Hyde, Dorset an officer of the Court of Exchequer who had a lease of the manor and died in 1545. A few of the court rolls of the manor are held at the Public Record Office, now part of the National Archives).
Сток үйі немесе Сток сарайы (бұрынғы ла Сток)
Жер иегері Уильям де Мандевилл 1176-1177 жылдары Олдберидегі "ла Сток" жеріне ие болды. Бұл жер 1270 жылы қайтыс болған Джон де ла Стокқа тиесілі болған. Феодалдық міндеттер туралы жазбалар 1273 жылы жерді Генри Сэмпсон иеленгенін көрсетеді. 17 ғасырға дейін Стокстың соңғы айтылуы 1318 жылы Филипп де Айлсбери Уильям де Дунхамстедке Стоккингге деп аталатын жер учаскесін берген кезде тіркелді. Мүлік содан кейін кезегімен Хейтон, Уитбред және Гордон отбасыларына өтті. Стокс мүлкінің мұрагері Джеймс Адам Гордон (1854 жылы қайтыс болды) шотланд жазушысы сэр Уолтер Скоттың досы болды, және автордың Гордонға Стокс үйінде қонаққа келгені айтылады. Уордтар Стокста тұрғанда, ол сол кездегі жетекші зиялылар мен жазушыларды, оның ішінде олардың немерелері Алдус Хаксли мен Джулиан Хакслиді, күйеу баласы Джордж Маколей Тревелянды және Эрик Блэрді (Джордж Оруэлл) қабылдаған, гүлденген әдеби ортаға айналды. Мэри Уорд 1920 жылы қайтыс болды, ал Стокс мұрагері, саясаткер Арнольд Уордқа өтті. 1944 жылы Стокс қыздар мектебіне айналды. 1972 жылы Playboy журналының иесі Виктор Лоунес оны сатып алғанда, Стокс үйі белгілі бір даңққа ие болды. Онда шалқыған, шулы кештер ұйымдастырылды, оларға аздап киінген қыздар қызмет көрсетті. Кештерге сол кездегі танымал тұлғалар, соның ішінде Питер Кук, Джон Клис, Кристофер Рив, Джек Николсон, Кит Мун және Тони Кертис қатысты. Лоунес қайтыс болғаннан кейін үй сатылып, қонақ үй мен гольф алаңына айналды. Бүгінде ол жарыс аттарын жаттықтырушы Уолтер Суинберннің үйі.
Landowner William de Mandeville held land at "la Stock' in Aldbury around 1176–1177. The land at Stocks belonged to a John de la Stock, who died in 1270. Records of feudal duties show that the land was held by a Master Henry Sampson in 1273. The last mention of Stocks until the 17th century appears when Philip de Aylesbury granted a piece of land called Stockyngge to William de Dunhamstede in 1318. The estate then passed successively to the Hayton, Whitbread and Gordon families. An heir to the Stocks estate, James Adam Gordon (d.1854), was a friend of the Scottish author Sir Walter Scott, and it is reputed that the writer visited Gordon at Stocks House. While the Wards lived at Stocks, it became a bustling literary salon, welcoming leading intellectuals and writers of the day, including their nephews Aldous Huxley and Julian Huxley, their son in law George Macaulay Trevelyan, and Eric Blair (George Orwell). Mary Ward died in 1920 and Stocks was inherited by her son, politician Arnold Ward. In 1944, Stocks was turned into a girls' school. Stocks House achieved some notoriety when in 1972 it was purchased by Victor Lownes, an owner of Playboy magazine, who hosted lavish, rowdy parties there, staffed by scantily clad bunny girls. The parties were attended by a number of celebrities of the day including Peter Cook, John Cleese, Christopher Reeve, Jack Nicholson, Keith Moon and Tony Curtis. After Lownes's death, the house was sold and became a hotel and golf course. Today it is the home of racehorse trainer Walter Swinburn.
Лаунселиннің үйі
Бұл жалпы жер, шалғын және 5 шиллингтік жалдама ақысынан тұрды және 1361 жылы Роджер Ланселеннің мұрагеріне бір жұп ақ қолғаптармен қызмет ету шартымен еркін сокаж құқығында берілді. Джон, Уильям Айннелдің ұлы, 1361 жылы осы иелікке ие болып қайтыс болды және осы уақыттан бастап ол Трингтегі Пендли иелігімен бірге өткен сияқты көрінеді.
This consisted of of general land, of meadow and 5 shillings rent and was held in 1361 of the heir of Roger Launcelene in free socage for the service of one pair of white gauntlets. John, son of William Aignel, died seised of this manor in 1361 and from this time it appears to have descended with the manor of Pendley in Tring.
Шіркеу
Қасиетті Иоанн Крестительдің приход шіркеуі ерте ағылшын стилінде салынған. 1203 жылы Уильям де Брокланд шіркеуді Сент-Мария, Миссенден монастырының канондарына табыс еткен. Хоры мен нефтің бір бөлігі 13 ғасырға дейін соққан, бұл 14 ғасырда кеңейтілген көне романдық шіркеудің бөлігі деп саналады. Шіркеу 1866–1867 жылдары В. Браунингтің жөндеуінен өтті, ол солтүстік аркададан екі романдық арканы алып тастады және сыртқы қабырғаларын кремнезный үйінді және Тоттернхоу тасымен жапты. Шіркеу Пендли капелласымен, сондай-ақ Верни капелласымен танымал, ол нефтің шығыс жағында орналасқан әсем ескерткіш капелласы. Ол 1575 жылы орнатылған, бірақ оның тарихы одан да ертерекке барып жетеді; Эдмунд Верни қабірді таратылған Ашридж монастырынан мұнда көшіріп, сондай-ақ Ашриджден әкелінген әсем тас парклоз экранымен қоршады. Еден ортағасырлық энкаустикалық плиткалармен жабылған. Кішкентай капеллада Теуксбери шайқасында қаза тапқан ақсүйек сэр Роберт Уитингхэмнің (1471 жылы қайтыс болған) мүсіндік тас қабірі орналасқан (төменде суреттелген). Ол әйелімен бірге жатқан күйде, толық қару-жарақпен бейнеленген. Оның аяқтарының жанында шашымен жабылған мифтік жаратылыс – жабайы адам және оның әйелінің аяқтарының жанында арғымақ жатыр. Қабырғада Пендли Манорының иесі сэр Ричард Андерсонға (1635–1699) және оның әйелі Елизаветаға (1631–1698), виконт Хьюэтттің қарындасына арналған кешірек орнатылған ескерткіш орналасқан. Андерсондар мраморлы пілястрлармен шеңберленген, сегменттік фронтонмен жабылған екі бюст түрінде бейнеленген.
The Parish Church of Saint John the Baptist is of Early English style. In 1203 the church was granted to the Canons of the Priory of St. Mary, Missenden by William de Brocland. Parts of the chancel and nave are 13th century in origin, thought to be part of an older Romanequse church which was enlarged in the 14th century. The church was restored in 1866–1867 by W. Browning, who removed two Romanesque arches from the north arcade of the nave and dressed the exterior in flint rubble masonry and totternhoe Stone. The church is noted for the Pendley Chapel, also known as the Verney Chapel, an ornate memorial chapel which is located at the east end of the nave. It was installed here in 1575 but its origins are much older; Edmund Verney had the tomb moved here from the dissolved monastery of Ashridge and enclosed it in an ornate stone parclose screen, also brought from Ashridge. The floor is covered in medieval encaustic tiles. The small chapel contains a carved stone recumbent tomb of Sir Robert Whittingham (d.1471), a nobleman who was slain at the battle of Tewkesbury (illustrated below). He is depicted in plate armour lying next to his wife. At his feet lies a wild man, a mythical creature covered in hair, and a hind lies at his wife's feet. On the wall is a later monument to Sir Richard Anderson (1635–1699) of Pendley Manor and to his wife Elizabeth (1631–1698), sister of George, Viscount Hewwett. The Anderson are represented as a pair of busts surrounded by marble pilasters surmounted by a segmental pediment.
Батыл сарбаз
17 ғасырдағы шағын үйлер бірнеше ғасыр бойы сырахана ретінде қызмет еткен. Алғашқы жазба дерек 1752 жылға дейін жетеді, сол кезде "Royal Oak" деп аталған паб Джон Барнстың өсиетімен қалдырылған. Одан кейін Исаак Делл Мастер ие болды, оның "ID" әріптері мен "1769" жылы негізгі алдыңғы терезесінің жанындағы кірпіште қашалған. 1803 жылы атауы "Трупер сыраханасы" деп өзгерді – бұл Веллингтон герцогы әскерімен осы жерде тактикалық мәселелерді талқылау үшін кездескеніне байланысты болған деген әңгіме бар. 1970 жылдары "Playboy" атты компанияның бас директоры Виктор Лоунес "Валиант Трупер" сыраханасының тұрақты тұтынушысы болды. 2023 жылы паб қайта жаңартылып ашылды, ал 2024 жылы оған іргелес кафе ашылды.
The 17th century cottages that form the Trooper have served as alehouses for several centuries. The first traceable evidence dates back to 1752 when the pub – then known as The Royal Oak – was left in the will of one John Barnes. Its next owner was Isaac Dell Master, whose initials "ID" and the date "1769" can be seen carved in the brickwork alongside the main front window. The name changed to The Trooper Alehouse in 1803 – rumoured to be because the Duke of Wellington met his troops here to discuss tactics. In the 1970s, Playboy executive Victor Lownes was a regular customer at the Valiant Trooper. In 2023, the pub reopened after restoration as the Trooper, with an adjoining café opening in 2024.
Қауымдық кеңес
Олдбери еншілес кеңесі – жергілікті әкімшілік орган, ол Олдбери ауылының өзін және Тринг стансасындағы шағын елді мекенін қамтиды. Саксон дәуірінде Олдбери Гертфордширдің жүздіктерінің бірі – Дакорумда жатқан. 1973 жылы Гертфордширдің Дакорум ауданы құрылды, оған Олдбери де кірді, және ол қайта өңдеу, жоспарлаудың жоғары органы, сондай-ақ белгілі бір бизнес және ойын-сауық қызметтерін ұсынады.
Aldbury Parish Council is the local administrative body and covers Aldbury village itself and the hamlet at Tring Station – in Saxon times, Aldbury lay in Dacorum, one of the Hundreds of Hertfordshire and in 1973, the Dacorum Borough of Hertfordshire providing recycling, ultimate planning authority and certain business and leisure services was created with Aldbury in it.
Көлік
Тринг темір жол станциясы ауылдың батысында 1.6 шақырым (2 км) қашықтықта, Олдбери приходының шегінде орналасқан. West Midlands Trains компаниясы оңтүстікке және солтүстікке қарай, Милтон-Кинс Орталық станциясына дейін жолаушылар пойыздарын жиі қатынатады. Олдбериге 387 автобус маршруты арқылы, темір жол станциясы арқылы Трингке дейін қосылыс бар.
Tring railway station lies 1 mile (2 km) west of the village, within the parish of Aldbury. West Midlands Trains run frequent passenger rail services southbound to and northbound to Milton Keynes Central. Aldbury is served by the 387 bus route to Tring via the railway station.