Кіріспе

Канадалық актриса, кинорежиссер және сценарист Сара Эллен Полли (8 қаңтар 1979 жылы туған) – канадалық кинорежиссер, жазушы, саяси белсенді және бұрынғы актриса. Ол алғаш рет Беверли Клиридің кітаптары негізінде түсірілген «Рамона» телесериалындағы Рамона Квинби рөлімен бала кезінде танымал болды. Содан кейін ол Канаданың «Road to Avonlea» телесериалында (1990–1996) Сара Стэнли рөлін ойнады. Ол көптеген көркем фильмдерде ойнады, оның ішінде «Барон Мюнхгаузеннің оқиғалары» (1988), «Экзотика» (1994), «Татты өмір» (1997), «Гвиневра» (1999), «Go» (1999), «Судың салмағы» (2000), «Мұндай нәрсе жоқ» (2001), «Менсіз өмірім» (2003), «Зомбилердің шапағы» (2004), «Сплис» (2009) және «Мистер ешкім» (2009). Полли «Оның қасынан алыс» (2006) фильмімен толық метражды фильмде режиссерлік дебютін жасады, ол үшін «Үздік режиссер» номинациясында Канадалық экран сыйлығын жеңіп алды және «Үздік бейімделген сценарий» номинациясында «Оскар» сыйлығына ұсынылды. Поллидің екінші фильмі «Take This Waltz» (2011) 2011 жылғы Торонто халықаралық кинофестивалінде көрсетілді, содан кейін оның алғашқы деректі фильмі «Біз айтатын оқиғалар» (2012) жарық көрді. Ол сонымен қатар Маргарет Атвудтың 1996 жылғы сол аттас романы негізінде «Alias Grace» мини-сериалын жазды.

Ерте өмір және білім

Сара Эллен Полли 1979 жылдың 8 қаңтарында Канаданың Онтарио штатындағы Торонто қаласында дүниеге келді. Ол бес баланың ең кішісі, анасы Диана Элизабет Поли (Макмиллан) оған өмір сыйлады. Оның туыстары – Диананың алғашқы некесінен Джордж Дианс Бучаннан туған Сюзи және Джон Бучан, сондай-ақ Диананың екінші некесінен Майкл Полиден (1933–2018) туған Марк және Джоанна Поли. Майкл Поли – британдық актер, Дианамен отбасын құрғаннан кейін сақтандыру агенті болып жұмыс істеді. Анасы актриса (Канаданың "Street Legal" телесериалында Глория Бичхэм рөлін сомдағанымен танымал) және кастинг-директор болған. 1990 жылы Полли 11 жасқа толғанда анасы рактан қайтыс болды. Полли бала кезінде ауыр сколиозбен ауырады және 15 жасында омыртқасына жасалған операциядан кейін бір жыл төсекпен емделді. Полли Диана мен Майклдың тәрбиесінде өсті. Бала кезінде Поллидің аға-інілері оның Майклға ешқандай сыртқы ұқсастығы болмағаны үшін оны мазақтап жүрді. Ересек болған соң Полли өзінің биологиялық әкесінің Гарри Гулкин екенін білді, оның анасы онымен қарым-қатынаста болған (бұл туралы Поллинің "Біз айтқан оқиғалар" фильмінде айтылған). Гулкин – орыс еврей иммигранттарының ұлы, Квебекте туған кинопродюсер, 1975 жылы "Атам маған өтірік айтты" атты канадтық фильмін жасаған. Ол 1978 жылы Монреальдегі анасының ойнаған пьесасын тамашалағаннан кейін Дианамен танысқан. 18 жасқа келгенде Полли анасының достарынан биологиялық әкесі Джефф Боуес болуы мүмкін деген ақпарат алды және оны тексеруге шешім қабылдады. Полли Subway Academy II мектебінде, содан кейін Earl Haig орта мектебінде оқыды, бірақ 15 жасында білім беру орнын тастады.

Ерте мансап

Ол төрт жасында "Бір сиқырлы Рождество" фильміндегі Молли рөлінде алғаш рет экранға шықты. Ол "Жұма күні 13-і" сериалының пилоттық эпизодында ойнады және 1987 жылы Уильям Фруеттің ғылыми-фантастикалық қорқыныш фильмі "Көк маймыл" да шағын рөлде пайда болды. Сегіз жасында ол Беверли Клиридің кітаптары негізінде түсірілген "Рамона" телесериалында Рамона Квимби рөлін ойнады. Сол жылы ол Терри Гиллиамның "Барон Мюнхгаузеннің оқиғалары" фильміндегі басты кейіпкерлердің бірін сомдады. Полли 1990 жылы танымал CBC телехикаясы "Avonlea жолында" Сара Стэнли рөлінде көпшілік назарына ілікті. Сериал оны атышулы етіп, қаржылық тәуелсіздікке ие етті, ал танымал баспасөз оны "Канаданың сүйікті қызы" деп атады. Шоуды Дисней арнасы АҚШ-та тарату үшін сатып алды. 12 жасында (шамамен 1991 жылы) Полли бірінші Gulf соғысына қарсылық білдіру үшін бейбітшілік белгісін тағып, марапаттау рәсіміне қатысты. Дисней басшылары оны алып тастауды сұрады, бірақ ол бас тартты. Бұл Диснеймен арақатынасын уландырды, алайда ол 1994 жылға дейін "Avonlea жолында" түсірілісте болды. Шоу 1996 жылға дейін көрсетілді; Полли 1995 жылы бір эпизодта және соңғы серияда Сара Стэнли рөліне оралды. 1994 жылы Полли Стратфорд фестивалінде Льюис Кэрроллдың сол аттас кітабының адаптациясы "Айна арқылы Алиса" спектаклінде Алиса рөлінде театрлық дебютін жасады. Полли сколиоздың асқынуына байланысты өнер көрсетуді ерте аяқтады. 2022 жылы ол шындығында қатты сахналық қорқыныштан зардап шеккенін, оның ересек күніне дейін жалғасқандығын айтты.

Ересектердің рөлдеріне ауысу

Полли 1996 жылдан 1998 жылға дейін CBC телеарнасының «Straight Up» телесериалында Лили рөлін ойнады және осы рөлі үшін «Балалар немесе жастар бағдарламасындағы үздік орындаушы» номинациясында «Gemini» сыйлығын жеңіп алды. 1997 жылы «The Sweet Hereafter» фильмінде Николь Бернелл рөлін ойнаған Полли АҚШ-та кең танылды және Санденс кинофестивалінде сүйікті актрисаға айналды. Фильмдегі оның кейіпкері – болашақ әнші, ол фильмнің саундтрегінде The Tragically Hip тобының «Courage» және Джейн Сиберридің «One More Colour» әндерін орындады, сондай-ақ Майкл Даннамен бірлесіп жазған фильмнің тақырыптық әнін шырқады. 1998 жылы Полли сыншылардың жоғары бағасын алған «Last Night» фильмінде ойнады. Келесі жылы ол «Go» фильміндегі актерлік құрамның бір бөлігі болды. 2000 жылы ол жоғары бюджетті «Almost Famous» фильмінде Пенни Лейн рөліне шақырылды, бірақ төмен бюджетті «The Law of Enclosures» фильміне қанадалық киноға оралу үшін жобадан бас тартты. 2003 жылы «My Life Without Me» фильміндегі рөлі үшін 2004 жылы «Genie» сыйлығын «Басты рөлдегі үздік актриса» номинациясында жеңіп алды. Сол жылы ол өзінің бұрынғы тәуелсіз ролінен өзгеше болған «Dawn of the Dead» фильмінің қайта түсірілімінде басты рөлді ойнады. 2005 жылы ол Тим Роббинс пен Джули Кристимен бірге «The Secret Life of Words» фильмінде ойнады. Ханна рөлі үшін ол Еуропалық кино академиясының «Ең үздік актриса» сыйлығына үміткер болды. 2006 жылы Полли үшінші және соңғы маусымда танымал «Slings and Arrows» сериалында рөлге ие болды. Поллидің әкесі Майкл Полли шоудың барлық үш маусымы бойы тұрақты қатысушы болды. Ол 2007 жылғы Канн кинофестивалінің қазылар алқасының мүшесі болды. 2008 жылы Полли Джон Адамстың өміріне негізделген HBO мини-сериалында Нэбби Адамс рөлінде ойнады. Полли 2010 жылы шыққан Жако Ван Дормельдің «Mr. Nobody» фильмінде Элиз рөлін сомдады. Фильмнің көркемдік деңгейі мен Поллидің актерлік шеберлігі сыншылар тарапынан жоғары бағаланды. Сол жылы ол Брюс Макдональдтың «Trigger» фильмінде эпизодтық рөлде де пайда болды. Полли актерлік мансабынан ресми түрде зейнеткерлікке шыққандығын жарияламаса да, 2010 жылдан бері актерлік рөлдерді ойнамай, жазу және режиссура саласына көшті.

Жазушылық мансап

Поли жылдар бойы балалық шақтағы өмірі туралы көптеген эсселер жазды. 2022 жылы ол өзінің алғашқы эсселер кітабын – автобиографиялық «Қауіпке қарай жүгір» (Run Towards the Danger) кітабын шығарды. Кітапта Поллидің сахнада, экранда және кинодағы мансабының түрлі жақтарын зерттейтін алты эссе бар, онда ол Стратфорд фестиваліндегі «Айна арқылы Алиса» қойылымындағы, сондай-ақ «Барон Мюнхгаузеннің оқиғалары» мен «Авонлеяға жол» телесериалындағы рөлдері туралы айтады. Бұл кітапта Полидің Джиан Гомешинің құрбаны болғаны алғаш рет жарияланды. Ол оны 16 жасында, ал Гомеши 28 жасында жыныстық және физикалық зорлыққа ұшыратқан.

Саяси және әлеуметтік белсенділік

Он екі жасында Персид шығанағы соғысына қарсы наразылық білдіру үшін бейбітшілік белгісін тағып, Disney компаниясымен туған жанжалдан кейін Полли саяси қызметке көбірек бейіл бөлді. Ол Онтарионың Жаңа демократиялық партиясының (ONDP) белгілі мүшесі болды, онда Онтарио заң шығарушысы Питер Кормос оның саяси ұстазы болды. 1996 жылы ол ONDP басшылығына үміткер Кормос үшін ұсыныс сөз сөйледі, кейін бұл сәтті өміріндегі ең мақтанды сәт деп атады. 1995 жылы Майк Харристің консервативтік үкіметіне қарсы наразылық кезінде Куинс-паркте тәртіпсіздікке қарсы күрес бөлімінің қызметкерінен соққы алғаннан кейін екі артқы тісін жоғалтты. Содан кейін ол Онтариодағы кедейлікке қарсы коалицияның жұмысына қатысты. Кейін ол саяси белсенділігін төмендетті. 2003 жылы ол Торонтоның бұрынғы мэрі Дэвид Миллердің өтпелі кезеңдегі кеңесшілер тобының құрамына кірді. 2009 жылы Полли Канаданың Жүрек және инсульт қорының қолдауымен екі минуттық қысқа фильм түсірді. Фильмнің 82-ші «Оскар» марапаттау салтанатында Канадада көрсетілуі алдында, және фильмді маргарин өндіруші Becel компаниясының жарнамалық акциясы ретінде сипаттаған хабарлардан кейін, Полли фильмпен байланысын үзді. «2009 жылдың желтоқсан айында мен «Оскар» марапаттау салтанатында көрсетілетін фильм түсірдім, ол Жүрек және инсульт қорын насихаттау мақсатында түсірілген деп ойладым. Бұл фильмді түсіруге келіскенімде, осы керемет ұйымның жұмысына қатысқаныма қуандым. Бірақ, кейіннен менің түсірген фильмімді бір өнімді жарнамалау үшін де пайдаланып жатқанын білдім. Өкінішке орай, мен фильмнен өз атымды алып тастауға және одан бас тартуға мәжбүрмін. Мен ешқашан кез келген корпоративтік брендті жарнамалаған емеспін және қазір де жасай алмаймын». Жауап ретінде Becel компаниясы «Жүрек туралы шындық» науқанының негізгі демеушісі екенін және фильмді «канадалық әйелдердің назарына жүрек денсаулығын жеткізу үшін» тапсырыс бергенін мәлімдеді. 2012 жылдың қаңтарында Полли Торонто депутаты Пегги Нэшті 2012 жылғы Жаңа демократиялық партия басшылығына үміткерлікке қолдады, Джек Лейтонның орнын басу үшін. 2017 жылдың 15 қазанында Полли The New York Times газетінде Харви Вайнштейнпен және Голливудтың әйелдерге қатысты ұстанымымен байланысты өзінің тәжірибесі туралы мақала жариялады, сондай-ақ Голливудтағы гендерлік билік қатынастары мен Поллидің көп жылдар бойы актерлік қызметтен шет қалуы арасындағы байланысты көрсетті.

Әкелік жария ету

2007 жылы Полли өзін бағатын әкесі Майкл Поллидің биологиялық әкесі емес екенін анықтады. Оның анасының қарым-қатынасы және биологиялық әкесі Гарри Гулкин, "Атам маған өтірік айтты" (1975) фильмінің продюсері туралы оқиға Поллидің "Біз айтатын әңгімелер" (2012) фильмінде жазылған. 2011 жылдың 23 тамызында Полли Дэвид Сандомирскиге үйленді. Олардың үш баласы бар.

Жан Гомешидің жыныстық зорлық-зомбылық жасағаны туралы

2022 жылы Полли өзі 16 жаста болғанда, ал Цзян Гомеши 28 жаста болғанда, кездесу кезінде ол жыныстық шабуылға ұшырағанын айтты. Оның отбасы мен достары оны осы оқиға туралы айтудан қайтарды, бірақ ол ақырында «Қауіпке қарай жүгіру» атты автобиографиялық эсселер жинағында осы туралы жазды.

Діни көзқарастар

Поли діншіл емес.

Марапаттар мен ұсыныстар

2010 жылдың 16 қазанында оған Канаданың Даңқ залында жұлдыз берілетіні жарияланды. 2013 жылдың маусым айында ол Ұлттық өнер орталығының сыйлығын алды, бұл сыйлық өткен жылғы жетістіктерін мойындады. Ол Генерал-губернатордың өнер саласындағы сыйлықтарында Ann Marie Fleming-тің «Сара айтатын әңгімелер» атты қысқаша видеоролігінің басты кейіпкері болды. Полли 2013 жылдың 30 желтоқсанында Канада орденінің офицері болып тағайындалды.

Жыл Қауымдастық Санат Жұмыс Нәтижесі Сілтеме
2008 «Оскар» сыйлығы Ең үздік бейімделген сценарий «Одан алыс»
2023 «Әйелдер сөйлейді»
2006 ACTRA ACTRA Торонтосының үздік сыйлығы
2020 ACTRA Жыл әйелі
2007 Әйелдер киножурналистерінің альянсы Ең үздік режиссер «Одан алыс»
Ең үздік әйел режиссер
Ең үздік әйел сценарисі
Әйелдер бейнесі сыйлығы Өзінің ерекше жетістігі
2007 Ең үздік актрисадан режиссерге көтерілу сыйлығы
2012 Ең үздік әйел режиссер «Бұл биді қабылда»
Ең үздік әйел сценарисі
2013 Ең үздік деректі фильм «Біз айтатын әңгімелер»
Ең үздік әйел режиссер
Ең үздік әйел сценарисі
2023 «Сыншылар таңдауы» сыйлығы Ең үздік бейімделген сценарий «Әйелдер сөйлейді»
2006 Еуропалық кино сыйлығы Еуропалық актриса «Сөздердің құпия өмірі»
1988 «Джемини» сыйлығы Драмалық рөльдегі ең үздік актриса «Рамона»
1990 Драмалық рөльдегі ең үздік актриса «Эйвонлеяға жол»
1992 Екінші рөльдегі ең үздік актриса «Фонарь төбесі»
1993 Драмалық рөльдегі ең үздік актриса «Эйвонлеяға жол»
1994 Драмалық рөльдегі ең үздік актриса
1998 Балалар немесе жастар бағдарламасы немесе сериясы бойынша ең үздік орындау «Тік жолмен»
Драмалық бағдарлама немесе мини-сериядағы ең үздік рөлдегі актриса «Жастар планетасы»
Драмалық бағдарлама немесе мини-сериядағы ең үздік рөлдегі актриса «Ақ өтіріктер»
2007 Драмалық сериядағы ең үздік рөлдегі актриса «Слингс және жебелер»
1997 «Джени» сыйлығы Ең үздік түпнұсқа ән «Саладтың тәттісі»
Драмалық рөльдегі ең үздік актриса
2002 Драмалық рөльдегі ең үздік актриса «Қоршау заңы»
2003 Ең үздік драмалық қысқа фильм «Мен махаббатты айғайлаймын»
2004 Драмалық рөльдегі ең үздік актриса «Менің өмірім менсіз»
2008 Клод Жютра сыйлығы (Арнайы жүлде) «Одан алыс»
2008 Ең үздік режиссер
2008 Ең үздік бейімделген сценарий
2023 «Алтын глобус» сыйлығы Ең үздік сценарий «Әйелдер сөйлейді»
2000 «Тәуелсіз рух» сыйлығы Ең үздік қосалқы рөл «Бару»
2023 Роберт Альтман сыйлығы «Әйелдер сөйлейді»
2012 Торонто киносыншылары қауымдастығының сыйлығы Роджерс Канада киносы сыйлығы «Біз айтатын әңгімелер»
2023 Ең үздік бейімделген сценарий «Әйелдер сөйлейді»