Кіріспе

The Suicide Machines – 1991 жылдың наурыз айында Мичиган штатының Детройт қаласында құрылған американдық панк-рок тобы. Өздерінің мансабында топ Hollywood Records, Side One Dummy Records және Fat Wreck Chords лейблдары арқылы жеті толық альбом, сондай-ақ бірнеше EP және сингл шығарды. Топ жылдар бойы құрамын өзгертті, бірақ негізін қалаушы мүшесі Джейсон Наварро әрқашан әнші және фронтмен болып келді. Қазіргі құрамында барабанда Райан Вандеберг, бас-гитарада Рич Цирхарт және гитарада Джастин Малек бар. Топтың музыкалық стилі бастапқыда панк-рок, ска және хардкор элементтерін біріктіріп, ска-панк және ска-кор деп аталатын жанрларды қалыптастырды, осы екі жанр олардың алғашқы екі альбомын сипаттайды. Радиоға бейімделген қысқа мерзімді тырыстан кейін, топ 1990-шы жылдардың ортасындағы стиліне оралып, ска-панк пен ерте хардкор панктан алынған күшті саяси мән-мағынасы бар, ауыр күйін қайта жаңғыртты. The Suicide Machines үздіксіз гастрольдер арқылы кең танымалдылыққа ие болды, оның ішінде Warped Tour, Riot Fest және жылдар бойындағы туған қаласындағы Қара Рождество фестивальдеріне қатысты. 2019 жылы топ Марк Джейкоб Хадсонның Rancho Recordo студиясына кіріп, Less Than Jake тобының продюсері Роджер Лимамен бірге Revolution Spring атты жаңа толық альбомды жазды. Альбом 2020 жылдың 27 наурызында Fat Wreck Chords лейблы арқылы жарық көрді. 2020 жылы Revolution Spring альбомынан "To Play Caesar (Is To Be Stabbed To Death)" музыкалық видеосы шықты. 2022 жылы топ Bad Time Records лейблында жапондық Coquettish тобымен бірлесіп "Gebo Gomi" атты 12 дюймдік пластинкасын шығарды.

1991-1995: Джек Кеворкян және өзін-өзі өлтіру машиналары

The Suicide Machines 1991 жылы Мичиган штатының Детройт қаласында Jack Kevorkian and the Suicide Machines деген бастапқы атымен құрылды. Топтың алғашқы құрамына әнші Джейсон Наварро, гитарда Дэн Лукацинский, бас-гитарада Джейсон Брейк және барабанда Стефан Райриг кірген. Бұл құрам Билл Дженнингс Райригті алмастырғанға дейін бір жылдай сақталды, бірақ оның орнына көп ұзамай Дерек Грант келді. Олар 1993 және 1994 жылдары топтың алғашқы демо жазбаларын – The Essential Kevorkian және Green World шығарды, олардың екеуі де өздерінің Sluggo's Old Skool Records лейбелі арқылы жарық көрді. Сондай-ақ, олар Youth Rendition Records лейбелінде "Vans Song" 7 дюймдік синглын шығарды. Брейк 1994 жылы топтан кетіп, Ройс Нанли бас-гитарада қосылғанға дейін қысқа мерзімге Дейв Смит оны ауыстырды. Наварро, Лукацинский, Нанли және Грант құрамы келесі төрт жыл бойы сақталды. Осы құрам топтың атын Suicide Machines деп қысқартты және Rudiments тобымен бірлесіп Skank for Brains альбомын жазды.

1996-2001: Голливуд рекордсмендері жылдары

1995 жылы топ Hollywood Records компаниясымен келісімшарт жасасты. 1996 жылы олардың алғашқы альбомы – Destruction by Definition жарық көрді. Панк-рок пен сканың үйлесімі 1990-шы жылдардың ортасындағы панк-роктың қайта жандануы кезеңінде оларға ұлттық назар аударды. "No Face" синглы заманауи рок радиостанцияларында шағын хитке айналды, ал альбом АҚШ бойынша кең ауқымды гастрольдермен қолдауға ие болды. 1998 жылы олар Battle Hymns атты келесі альбомын шығарды, ол ска-панк стилін жалғастырды, сонымен қатар хардкор панк пен әлеуметтік-саяси лириканың агрессивті элементтерін қосты, оның әндерінің көбі екі минуттан кем уақытқа созылды. Battle Hymns альбомынан кейін Грант топтан кетіп қалды. Ол Thoughts of Ionesco, Vandals, Face to Face және Telegraph сияқты көптеген топтармен бірге ойнады, соңында Alkaline Trio тобында тұрақты мүше болды. Ол Райан Вандеберге жаңа тұрақты барабаншы болып қосылғанға дейін Эрин Питманмен бірнеше гастрольдік турларда алмастырылды. 2000 жылы бұл құрам The Suicide Machines альбомын шығарды, ол олардың бұрынғы шығармаларындағы ска ықпалынан алшақтап, хард-рокқа көбірек бағытталған жұмыс болды. Олар "Sometimes I Don't Mind" синглына радио және бейнеклиптер алды, сондай-ақ сол жазда Warped Tour турнесіне қатысты. 2001 жылы Steal This Record альбомын шығарды, ол поп-панк стилін зерттеуді жалғастырды, сонымен қатар олардың бұрынғы ска-панк және хардкор альбомдарының элементтерін үйлестірді.

2002-2005: Side One Dummy Records жылдары

Steal This Record тобымен гастрольде болғаннан кейін, Suicide Machines тобының бас гитарисі Нунли өз тобы Blueprint 76 құру үшін топтан шықты, оның орнына Рич Цирхарт келді. Топ Голливуд рекордспен жасасқан келісімшартты да тоқтатты және келісімшарттық міндеттемелерін орындау үшін "The Least Worst of the Suicide Machines" жинақ альбомын шығарды. Содан кейін олар Side One Dummy Records тәуелсіз лейблына көшті. 2003 жылы шыққан "A Match and Some Gasoline" альбомында топ бұрынғы екі альбомындағы поп эксперименттерінен бас тартып, өзінің ерте жылдардағы ска-панк және хардкор стильдеріне қайта оралды. Олар "Did You Ever Get a Feeling of Dread?" және "Your Silence" сияқты әндерде әлеуметтік-саяси тақырыптарды зерттеуді жалғастырды, мұнда президент Джордж Буш әкімшілігі, 2001 жылғы 11 қыркүйектегі террористік шабуылдарға және Ауғанстан мен Ирактағы соғыстарға берген жауабы сынға алынды. Олар альбомды насихаттау үшін халықаралық гастрольдік сапарға шықты және Warped Tour фестивалінде тағы да өнер көрсетті. 2005 жылы топ "War Profiteering is Killing Us All" альбомын шығарды, ол Буш әкімшілігіне, Ирак соғысының жалғасуына және консервативті республикалық идеологияға ашық шабуыл жасау арқылы саяси тақырыптарды жалғастырды. Наварро сонымен қатар өзінің Noise Riot Records атты жеке лейблін ашып, топтың ерте EP-лері, синглдары мен демоларының жинағы "On the Eve of Destruction: 1991 1995" шығарды.

2006-2008: Бөліну, өзін-өзі өлтіру машиналары қызметі мен реформасы

2006 жылы «War Profiteering is Killing Us All» альбомын қолдау үшін гастрольде жүрген кезде топ кенеттен тарап кетті. Топ мүшелерінің түсіндіруінше, Вандебергге гастрольдерден демалыс алғысы келді, ол 11 мамыр күні Лос-Анджелестегі «Troubadour» клубында досы Стив МакКрамбтың өнер көрсетуіне қатысқанда осыны істеді. Бұдан кейін Мексикаға гастроль жоспарланған еді, ал Наварро топтың сол Рождествода соңғы концерттерін өткізуді ұсынды. Алайда, «Troubadour» клубындағы концерттен кейін Лукацинский турды аяқтаудан бас тартқанда, топ мүшелері арасындағы шиеленіс күшейді. Лукацинский өзінің тобының бұрыннан тарасуды жоспарлап отырғанын айтты. Топтың таратылуынан кейін Наварро мен Вандеберге «Left in Ruin» тобымен жұмысын жалғастырды, бұл топты олар «Suicide Machines» тобының қосалқы жобасы ретінде бастап, шамамен 6 жыл бойы жұмыс істеген. Вандеберге жаңа «Hifi Handgrenades» тобына қосылды, ал көп ұзамай Цирхарт та қосылды. Кейін Цирхарт бұрынғы «Mest» тобының барабаншысы Ник Гиглермен бірге «A Gang» деп аталатын тағы бір топ құрды. Лукацинский осы уақытта өзінің «Bayonetting the Wounded» тобын құрды, бірақ бірнеше демо жазбадан кейін ол таратылды. Содан кейін ол Жапонияға көшіп, «One Thought Moment» тобын құрды. 2008 жылдың басында Наварро тағы бір Детройт тобын, «Hellmouth» тобын құрды, онда ол қайтадан жетекші вокалист болды. 2011 жылы Наварро «Break Anchor» деп аталатын жаңа топ құрды. Бас-гитарист Рич Цирхарт бұрынғы «Mest» тобының барабаншысы Ник Гиглермен бірге «Bastardous» тобын құрды. 2013 жылы барабаншы Райан Вандеберге «Telegraph», «Hellmouth», «Hifi Handgrenades», «ForDireLifeSake» және басқа топтардың қазіргі және бұрынғы мүшелерімен бірігіп, «Rebel Spies» тобын құрды. «Suicide Machines» тобы 3 жыл бойы үнсіз болды. Әрқашан түрлі әлеуметтік мақсаттарға арналған қайырымдылық концерттеріне қатысуға дайын болған олар 2009 жылы қайта бірікті.

2009-2019: реформа және оралу

2009 жылдың соңында Suicide Machines тобы, Hellmouth барабаншысы Джастин Малек гитарада Лукацинскийді алмастырғаннан кейін, Детройтте қайырымдылық концерті үшін қайта құрылды. 2010 жылдың 24 шілдесінде Suicide Machines Детройттегі Сент-Эндрюс залында өнер көрсетті. Қазан айында Suicide Machines тобы The Fest 9 фестивалінде өнер көрсетті. 2011 жылдың 8 қазанында Suicide Machines Чикагода Riot Fest 2011 фестивалінде және 2011 жыл бойында тағы да бірнеше концерттерде өнер көрсетті. The Suicide Machines 19 мамырда Нью-Йорк штатының Рочестер қаласында концерттер берді, содан кейін 18-20 мамырда Канаданың Квебек штатының Монреаль қаласында өткен Pouzza Fest 2012 фестивалінде өнер көрсетті. 2012, 2013 және 2014 жылдары топ АҚШ бойынша концерттерін жалғастырды, оның ішінде жыл сайынғы Қара Рождество фестивальдерінде өнер көрсетіп, әр желтоқсанда туған қаласы Детройтте бас орындаушы болды. 2014 жылдың 16 тамызында Suicide Machines тобы Lower Class Brats, Suburban Legends және Morning Glory есімді топтармен бірге Денвер, Колорадода Summergrind 2014 шоуында бас орындаушы болды. 2015 жылдың сәуір айында топ бұрынғы барабаншысы Дерек Грантпен бірге АҚШ-тың орталық және шығыс жағалауларында екі апталық турнеге шықты, барлық концерттерде 1996 жылғы 'Destruction By Definition' альбомын толығымен орындады. Топ сол жазда Vans Warped Tour аясында төрт концерт берді: Куяхога Фолс, Цинциннати, Ноблсвилл және Оберн Хиллз. 2017 жылдың 18 мамырында Suicide Machines тобының Оңтүстік Кореяның Сеул қаласында 19 тамызда өтетін New Generation of Ska Festival фестивалінде бас орындаушы болатыны жарияланды. Топ 2018 жылдың 25 мамырында Лоуренсвилл, Пенсильванияда The Code тобымен бірге концерт берді және жаңа материалдармен жұмыс істеп жатқанын, жақын арада жаңа альбом шығаратынын мәлімдеді. Олар жаңа әндердің бір бөлігін 2018 жылдың желтоқсан айында Детройтте өткен Black Christmas фестивалінде орындады. Топ жыл бойы жергілікті концерттерде өнер көрсетті және кейде қысқа турнелерге шығып, шетелде жеке концерттер берді. Топтың әлемдік пандемия басталғанға дейінгі соңғы концерті 2020 жылдың қаңтар айында Food Not Class қайырымдылық ұйымына арналған концерт болды.

Қара Рождество шоуы 2013-2019

Жеті жыл қатарынан Suicide Machines мереке маусымында Детройттегі Majestic Complex-те көп топты концерттер ұйымдастырып, олардың басты орындаушысы болды.

2020-қазіргі уақыт: Революция көктемі, Гебо Гоми және "Мач және бензин" 20 жылдығына арналған қайта шығарылым

2020 жылдың басында Fat Wreck Chords тобының жаңа альбомы Revolution Spring 2020 жылдың 27 наурызында жарыққа шығатынын хабарлады. 2020 жылдың 25 наурызында альбомның тікелей эфирі YouTube-қа жүктелді. Өкінішке орай, дүниежүзілік COVID-19 пандемиясының басталуы топтың жаңа шығарылымды қолдау үшін гастрольдік сапарға шығуына мүмкіндік бермеді. Шешім қабылданғаннан кейін, топ "The Suicide Machines Devil's Night 2020" концертін түсіріп, YouTube арнасында көрсетті. Топ 2021 жылдың шілдесінде Food Not Class қайырымдылық қорына көмектесу мақсатында тағы бір қайырымдылық концертін өткізді. 2021 жылдың қазан айында олар Детройт қаласындағы дистилляция зауытында Хэллоуин тақырыбындағы шоу ұйымдастырып, "Suicide Machines" тобының Well Whiskey Wishes атты брендтік бурбонының жарыққа шығуын тойлады. 2022 жылы Suicide Machines Ұлыбритания және АҚШ бойынша гастрольдік сапармен болды, соның ішінде Punk In Drublic музыка және қолөнер сыра фестивалінде өнер көрсетті. Олар сондай-ақ Bad Time Records лейблымен бірлесіп, жапондық Coquettish тобымен Gebo Gomi атты 12 дюймдік пластинкасын шығарды. 2023 жылдың 8 қыркүйегінде топ A Match & Some Gasoline альбомының шығуына 20 жыл толуын түпнұсқа CD-нің делюкс винилдік нұсқасын қайта шығару арқылы атап өтті.

Дискография

Suicide Machines дискографиясы жеті студиялық альбом, бір сплит-альбом, екі жинақ альбом, үш EP, төрт сингл, екі демо және алты музыкалық бейнеден құралған.

Музыкалық бейнелер

Жыл Ән Режиссер Альбом 1996 "No Face" Деструкция анықтамасы бойынша "S.O.S." 1998 "Give" Ұрыс әндері 2000 "Кейде маған қиын емес" Өзін-өзі өлтіру машиналары 2003 "Қылмысты жалғастыр" Мэтью Ставски Оттық және бензин 2005 "Соғыстан пайда табу бізді өлтіруде" Мэтью Ставски Соғыстан пайда табу бізді өлтіруде 2020 "Цезарь рөлін ойнау (Қанжармен өлтіру)" Дэвид Доминик ЖШ. "Революция көктемі"

Синглдар

Жыл SinglePeak чартындағы орны AlbumUSModern Rock1993"Vans Song"—1997"No Face"31Destruction By Definition1998"Give"—Battle Hymns2000"Sometimes I Don't Mind"22The Suicide Machines "—" чартқа кірмеген шығарылымдарды көрсетеді. "n/a" альбомға енбеген синглдерді көрсетеді.