Кіріспе

Американдық поп-топ The Association – Лос-Анджелестегі американдық поп-топ. 1960 жылдардың аяғында топ Billboard чарттарының жоғарғы сатыларында немесе оған жақын баллда көптеген хиттерге ие болды ("Windy", "Cherish", "Never My Love" және "Along Comes Mary") және 1967 жылғы Монтерей поп-фестивалінде алғашқы орында өнер көрсетті. Әдетте алтыдан сегізге дейін мүшеден тұратын топ, бірнеше әншілерінің күрделі вокалдық үйлесімдерімен танымал. Олардың ең белгілі құрамына Терри Киркман (вокал, жырлы аспаптар), Рус Гигер (вокал, гитара), Джим Йестер (вокал, ритм және жетекші гитара), Жюль Александр (вокал, жетекші және ритм гитара), Брайан Коул (вокал, бас) және Тед Блучел-кіші (вокал, барабан) кірді. Осы құрам топтың алғашқы екі альбомын – "And Then Along Comes The Association" және "Renaissance" (екеуі де 1966 жылғы) жазды. 1967 жылдың басында Ларри Рамос Александрдың орнына келді. Рамостың қатысуымен топ үшінші және төртінші альбомдарын – "Insight Out" және "Birthday" жазды. Александр 1968 жылдың соңында қайтадан топқа қосылды, ал 1969 жылы топ бесінші альбомын шығарды. 1970 жылы Гигердің орнына клавишник Ричард Томпсон келді, олмен бірге топ соңғы екі альбомын – "Stop Your Motor" (1971) және "Waterbeds in Trinidad!" (1972) жазды. Содан бері топ бірнеше рет құрамын өзгертті және жаңа альбомдар шығармады.

Басталуы

Жюль Александр 1962 жылы Гавайиде әскери-теңіз күштерінде қызмет етіп жүргенде, саудагер Терри Киркманмен танысты. Екі жас музыкант бірге музыка тартып, Александр әскерден босатылғаннан кейін қайтадан кездесуге уәде берді. Бұл бір жылдан соң орындалды; екеуі Лос-Анджелеске көшіп, 1960-шы жылдардың ортасында қаланың музыкалық өмірін зерттей бастады, көбінесе басқа музыканттарға режиссерлік және аранжировка жасаумен айналысты. Киркман Франк Заппамен қысқа мерзімге бірге ойнады, ал Заппа кейін "The Mothers of Invention" тобын құрды. 1964 жылы Лос-Анджелестегі "The Troubadour" түнгі клубында өткен дүйсенбілік кеште Киркман, Александр және Даг Диллард "Inner Tubes" атты уақытша топ құрды. Оның құрамында Касс Эллиот, Дэвид Кросби және тағы да көптеген музыканттар кезекпен болды. Бұл 1964 жылдың күзінде 13 мүшеден тұратын фолк-рок тобы "The Men" құрылуына әкелді. Бұл топ "The Troubadour" клубының үй тобы ретінде қысқа уақыт өнер көрсетті. Бірақ, көп ұзамай "The Men" тарады, ал алты мүшесі 1965 жылдың ақпан айында жеке жолға түсуді шешті. Киркманның сол кездегі сүйіктісі Джудидің ұсынысымен олар "The Association" деген атқа ие болды. Алғашқы құрамында Александр (алғашқы екі альбомында ортаңғы аты Гэриді қолданып) вокал мен жетекші гитарада; Киркман вокал мен түрлі үрмелі, латуль және соққы аспаптарында; Брайан Коул вокал, бас-гитара және жыртық аспаптарда; Рус Гигере вокал, соққы аспаптары және гитарада; Тед Блючелл-младший "Cherry Hill Singers" тобынан барабан, гитара, бас-гитара және вокал; және Брайан Коулдың досы және "Gnu Fokes" тобынан әріптесі Боб Пейдж гитара, банджо және вокал. Алайда, Пейджті топтың алғашқы қойылымдарынан бұрын әнші, гитара және клавишада ойнайтын Джим Йестер алмастырды. Жаңа топ Лос-Анджелес айманында өнер көрсетуді бастамас бұрын бес ай бойы репетиция жасады, ең бастысы Пасаденадағы "The Ice House" (Гигере бұл жерде жарық директоры болып жұмыс істеген) және Глендейлдегі оның серік клубында тұрақты түрде өнер көрсетті. Александр әнді алғаш рет демо-версиясында ойнауға шақырылғанда естіп, Алмерді оны "The Association" тобына бірінші болып беруге көндірді, Жим Йестер жетекші вокалмен орындады. Ән кейбір медиа өкілдерінің пікірінше, "Мэри" есімі марихуанаға қатысты көше жаргоны болғандықтан, дау тудырды, бірақ ол Billboard чартында 7-орынға көтеріліп, топтың алғашқы альбомын шығаруға себеп болды – "And Then Along Comes The Association" (1966 жылдың шілдесі), продюсері Кёрт Боэтчер, жазулары Гари С. Пакстонның гаражында басталды, ал вокал Колумбия студиясында жазылды. Альбомдағы тағы бір ән, Киркман жазған "Cherish" әні,

1967 жылдың сәуір айында Александр Үндістанда медитация оқу үшін топтан кетіп, Ларри Рамос (19 сәуір 1942 жылы Гавайидегі Ваймеада туған, 30 сәуір 2014 жылы Вашингтондағы Кларкстонда қайтыс болған) әнші және гитарамен алмастырылды. Рамос Александр әлі де олармен бірге өнер көрсетіп жүргенде, бас-гитарист Коулдың қолы фейерверктен жарақат алғаннан кейін топқа қосылды; Александр бас-гитарада ойнады, ал Рамос жетекші гитарада. Рамос бұрын "New Christy Minstrels" тобымен өнер көрсеткен және тіпті Columbia Records үшін жеке әндерін жазған. Ол "Windy" және "Never My Love" топтың ең танымал хит-синглдерінің екеуінде (Гигере және Киркманмен бірге) қосымша жетекші вокал орындады. Құрамы белгілі болғаннан кейін, топ студияға қайта оралды, бұл жолы продюсерлік креслода Боунс Хоу отырды. Осы еңбектестіктің алғашқы жемісі – Рутан Фридман жазған "Windy" синглі, 1967 жылдың 1 шілдесінде Billboard Hot 100 тізімінде бірінші орынға шығып, төрт апта бойы сол орында тұрды, ал одан кейін "Insight Out" альбомы жарық көрді, ол маусымда 8-орынға жетті. 1967 жылдың 16 маусымында "The Association" Монтерей поп-фестивалінде өнер көрсеткен алғашқы топ болды. (Фестивальдің Criterion Collection DVD-де олардың "Along Comes Mary" әнінің орындалуы 3-дискіде бар.) Топтың табысы Дик пен Дон Аддриси жазған "Never My Love" атты келесі синглмен жалғасты; ол қазан 1967 жылы Billboard-та 2-орынға, Cash Box-та 1-орынға көтерілді. Бұл топтың екі жақты жарнамалық жазбасы болды, өйткені оның B жағы "Requiem for the Masses" Billboard чартында қысқа уақытқа ғана енді. "Cherish" және "One Too Many Mornings" сияқты "Never My Love" әнінің вокалды аранжировкасын "Hi Lo's" тобының бұрынғы мүшесі Кларк Берроуз жасады. "Never My Love" 20-шы ғасырда Америкада ең көп орындалған екінші ән деп танылды (топ тағы екі әнімен, "Cherish" және "Windy" BMI-нің ең көп орындалған 100 әнінің тізіміне енді). 1968 жылы Джимми Уэбб жазған кантатадан бас тартқаннан кейін, топ өзінің төртінші альбомын шығарды – "Birthday" (1968 жылдың наурызы), бақылауда Боунс Хоу қайтадан. Бұл альбом топтың соңғы Hot 100 топ 10 хиті болған "Everything That Touches You" және топтың соңғы Hot 100 топ 40 хиті болған "Time for Livin'" әндерін шығарды. Содан кейін сол жылы топ өздігінен шығарған, өте күшті "Six Man Band" синглын жариялады. Бұл ән 1968 жылдың қараша айында жарық көрген "Greatest Hits" альбомына да енді.

Келіп-кетулер

1968 жылдың соңында Үндістаннан оралған және Джошуа Фокс атты тағы бір топпен бірге ойнаған Александр топқа қайта келді, соның арқасында Association жеті адамнан тұратын топқа айналды. Ұлғайған топтың алғашқы жобасы – Филип Роттың ең көп сатылған романының фильмге түсірілген нұсқасы Goodbye, Columbus (1969) фильмінің саундтрегіне үлес қосу болды. Yester жазған атау трегі No. 80-ге дейін көтерілді. Аз танымал Hamilton Streetcar тобының үштен бірі болған Джон Бойлан саундтрек үстінде топпен жұмыс істеді және келесі альбомы The Association (тамыз 1969) үшін де қалып қойды. Бұл альбомдағы көптеген тректер кантри-рок стилінде болғанмен, шығарылған синглдердің ешқайсысы көзге түспеді. Сондықтан топ 1969 жылдың соңында Курт Боэтчермен бірігіп, "Just About the Same" (1970 жылдың ақпанында жарық көрді) атты бір ғана синглді жазды. Бұл ән Боэтчердің өзінің Millennium тобымен жазған әнінің жаңа өңделіп жасалған нұсқасы еді. Бірақ ол да сәттілікке жете алмады. Бәріне қарамастан, топ концерттерге көп көрермен шақырып, 1970 жылдың 3 сәуірінде Солт-Лейк-Ситидегі өнер көрсетілімі The Association Live альбомы ретінде жазылды. 1970 жылдың маусым айында Гигуэр топтан кетіп, келесі жылы Hexagram 16 атты жеке альбомын шығарды. Association оның орнына Richard Thompson (ағылшын әнші-күйші/гитарист емес) клавишашысын шақырды, ол бұрынғы альбомдарға үлес қосып, 4 және 5 шілдеде Атлантик-Ситиде топпен бірге тікелей эфирде ойнай бастады. Томпсон бұрын негізінен джаз ортасында танымал болған. Stop Your Motor альбомы 1971 жылдың шілдесінде жарық көрді. Бұл топтың сол кезге дейінгі ең сәтсіз альбомы болды, Billboard чартында тек 158-ші орынға ие болды. Stop Your Motor альбомы Association-ның Warner Brothers компаниясымен жұмысын аяқтады. 1972 жылдың басында олар Columbia лейблында Waterbeds in Trinidad! (1972 жылдың сәуірі) альбомын шығарды, оның продюсері – Ван Моррисонның Astral Weeks альбомын шығарған Lewis Merenstein болды. Бұл альбом Stop Your Motor альбомынан да нашар сатылды, 194-ші орынға жетті, ал Lovin' Spoonful тобының "Darlin' Be Home Soon" синглы Hot 100 тізіміне енбеді.

Бөлісу және реформалау

1972 жылғы гастрольдері үшін топ кеңейтілді, алғашқы сессияда бас гитарашы Вольфганг Мельц, содан кейін барабанда Майк Берковиц қосылды, сахнада музыкалық мүмкіндіктерді арттыру және Брайан Коул мен Тед Блюхелді ән айтуға шоғырландыру үшін. Бірақ 1972 жылдың 2 тамызында 29 жастағы Коул Лос-Анджелестегі үйінде героин дозасынан қайтыс болды. 1970-ші жылдардың қалған бөлігінде «The Association» тобы синглдарды үзіліс-үзіліспен шығарып, ара-тұра гастрольдік сапарлар жасады. 1972 жылдың қыркүйегінде Киркман, ал сол күзде Мельц пен Берковиц та топтан кетіп қалды. Содан кейін топ CBS таратқан Mums лейбліне көшті және 1973 жылдың ақпан айында Альберт Хаммондтың «Names, Tags, Numbers & Labels» атты жаңа синглын шығарды. Бірақ ол үлкен әсер қалдыра алмады, ал лейбл тобының күтілген альбомына қаржы бөлмеуі ешқашан іске аспады. 1974 жылдың соңында лейбл таратылды. 1972 жылдың соңында Александр, Блюхел, Йестер, Рамос және Томпсоннан құралған қалған квинтет жаңа мүшелерді шақырды: Морис Миллер (вокал, барабан, перкуссия, бұрын Чарльз Райт және Уоттс 103-ші көшедегі ритм-тобында ойнаған) және Дэвид Вотт (вокал, бас, жақында «Rosebud» тобында ойнаған, кейін Роджер МакГинннің «Thunderbyrd» тобының алғашқы құрамында болған, 1976 жылы, және 2013 жылдың 20 наурызында бүйрек қатерлі ісігінен қайтыс болған). Олар гастрольдік сапарларын жалғастырды. Джим Йестер 1973 жылдың жазында кетіп, оның орнына ағасы Джерри келді (Ватт сияқты, ол да «Rosebud» тобында ойнаған). Джим Йестер аздан кейін қайтып келді, ал Александр 1973 жылдың соңында кетті, ақырында Гигере және бұрынғы «Honey Ltd.» әйел вокалистері Алекс Сливин, Джоан Сливин және Марша Теммермен бірге «Bijou» атты жаңа топ құрды. Джерри Йестер 1974 жылдың соңына дейін «The Association» тобында болды, ал пианист Томпсон да сол кезде кетті. Содан кейін Дуэйн Смит (вокал, клавишатура) шақырылды. 1975 жылы топ RCA Records компаниясымен келісімшарт жасасты, онда олар «One Sunday Morning» (Канадада Джек Ричардсон продюсерлік еткен) және «Sleepy Eyes» атты екі сингл шығарды. «The Association Bites Back» деп аталатын альбом жарыққа шығуы тиіс болған, бірақ ешқашан шығарылмады. Осы кезеңде топқа Майк Керб өндіріс келісімі ұсынды, ол олардың бұрынғы хиттерін – «Cherish», «No Fair At All» және Ларри Браун жазып, орындаған «It's High Time To Get High» әнінің диско нұсқасын жазуын қалады. Бірақ келісімге қол жеткізілмеді. 1975–1976 жылдары топ құрамы өзгеріп отырды. Смит 1974 жылдың желтоқсанында қосылып, «One Sunday Morning» бағдарламасында ойнады, бірақ 1975 жылдың соңында оның орнына Энди Чапин келді. Рамос 1975 жылдың ортасында кетіп, оның орнына Арт Джонсон, содан кейін Ларри Браун (вокал, гитара) келді. Гастрольдік кестенің артуы 1976 жылы Чапиннің кетуіне әкелді (кейін ол Рикки Нельсон үшін ойнады және 1985 жылдың 31 желтоқсанында ұшағы апатқа ұшыраған кезде Нельсон мен оның тобымен бірге қаза тапты). Чапиннің орнын алдымен Джей Груска, содан кейін Three Dog Night тобымен жұмыс істеген Дэвид Морган (кейін ол өзі Three Dog Night тобына қосылды) 1976 жылдың ортасында басты. 1977 жылы Блюхел, Джим Йестер және қазіргі құрам «Windy», «Cherish», «Never My Love», «Along Comes Mary» және «Everything That Touches You» әндерінің жаңа нұсқаларын Ktel Records студиясының музыканттарымен жазды, олар кейін 1983 жылы «Back to Back» альбомының жинағына енді, онда жазбаның жартысы «The Association» әндерінен, ал екінші жартысы «The Turtles» тобының күйлерінен тұрды. 1977 жылдың көктемінде Браун сессиялық жұмыстарға көңіл бөлгендіктен кетіп, клавишашы Рик Ульски қосылды, ал Джим Йестер топтағы жалғыз гитарист болды. Бірақ сол жылдың жазында, ең үздік концерттер азайып, аралары алыс болғандықтан, Йестер кетіп, Блюхел топтағы жалғыз бастапқы мүше болып қалды. Йестердің орнына бас гитарист Клифф Вулли келді, ал 1977–78 жылдары топта қысқа уақытқа екі клавишашы болды: Ульски мен Дэвид Морган, содан кейін Морганның орнына гитарист/әнші Джон Уильям Таттл (макияж жасаушы Уильям Таттлдың ұлы; Джон 1991 жылдың 17 тамызында, 41 жасында Ван Нуйс қаласында, Калифорнияда перфорацияланған жарадан қайтыс болды) келді. Рас Левин (Бобби Уомэкпен, Донна Саммермен және Ultimate Spinach тобымен бірге ойнаған) 1978 жылы Морис Миллердің (Лена Хорнмен бірге ойнаған және 2005 жылдың 10 қазанында Калифорния штатының Бурбанк қаласында қант диабетінің асқынуынан қайтыс болған) барабанын алмастыру үшін келді. Содан кейін көп ұзамай, гитарист Джек Харрис Вуллидің орнына келді. Джерри Йестер де 1978 жылдың күзінде топпен бірнеше концертке оралды. Көп ұзамай топ тарады, бұл Блюхелді үлкен қарызға ұшыратты. 1978 жылдың қарашасында ол топтың атын жалған «The Association» тобын жолға шығарған компанияға жалға берді. 1979 жылдың қыркүйегінде тірі қалған негізгі мүшелері Киркман, Александр, Гигере, Блюхел, Йестер және Рамос Ричард Томпсонмен және тәжірибелі студиялық бас гитарашы және аранжировщик Рэй Полманмен бірге Лос-Анджелестегі Ambassador Hotel-дің Coconut Grove түнгі клубында HBO арнасы үшін «Then and Now» атты арнайы бағдарламаға «The Association» тобын қайта құрды (Киркман сол кезде HBO-да жұмыс істеді). Келесі жылы қайта құрылған топ Эда МакМахонның басқаруымен Далласта өткен қайырымдылық шарасында да өнер көрсетті, ол 1980 жылдың тамызында Showtime кабельдік желісінде «Ed McMahon and Company» деп аталды. Бұл 1980-ші жылдардың басында топтың өз қаржысына демо жазбаларын жасауына және содан кейін Elektra Records компаниясымен қысқа мерзімді келісімге келуіне әкелді, нәтижесінде бірнеше сингл шықты (олардың бірі, «Dreamer», оларды продюсер Бонс Хаумен қайта біріктірді және жарнамасыз дерлік Hot 100 тізіміне енді) және тағы да гастрольдік сапарлар жасалды. Олардың бұрынғы менеджері Пэт Колеккио да осы кезеңде топтың өміріне қайта оралды. 1980 жылы тірі қалған бастапқы мүшелер (Ульски Томпсонның орнына оралды, Левин ауру Блюхелдің орнына барабанда ойнады және Александр бас гитараны иеленді) концерттік турға шықты, бұл қысқа мерзімді жалған топты бизнестен шығарды. Барабаншы Рас Левин 1980 жылы ауру Блюхелдің орнына ойнау үшін қайта келді.

"Бақытты бірге" және 1960-шы жылдардағы туристік пакеттер

Джим Йестер 1983 жылдың маусымында тағы да кетіп қалды, ал топқа Кит Морет (бас, қосалқы вокал) қосылды, Александр гитара ойнауға қайта оралды. Морет 1983 жылдың шілдесінде Джо ЛаМанно (1972 жылдың соңында топпен қысқа уақыт жұмыс істеген) қосылғанға дейін аз ғана уақыт қалды. 1984 жылы топ «Happy Together Again» гастроліне шақырылды, оны Дэвид Фишоф ұйымдастырды (ол 1981 жылы Пат Колекиодан топтың басқаруын алған; Колекио 2008 жылдың 3 маусымында ішек қатерлі ісіктен қайтыс болды), оның ішінде Turtles, сондай-ақ Spanky & Our Gang тобынан Гэри Пакетт және Спанки МакФарлейн. Гэридің інісі Брайан Пакетт Гари мен МакФарлейн үшін барабан ойнады, сондай-ақ топтың өнернамасына қосылды. Гастрольдің соңғы бөлігінде Майк Пид Үлскидің орнына клавишада ойнады, бірақ 1984 жылдың қарашасында ол оны қалдырып, Донни Гуджонға (Джошуа Перахияның тобынан) тапсырды. Бірақ жыл соңында Киркман (қыркүйекте кетіп қалған), Блюхел, ЛаМанно және Брайан Пакетт кеткеннен кейін жаппай кету болды. 1985 жылдың ақпанында Александр, Гигере, Рамос және Гужон жаңа мүшелерді шақырды: Пол Бич (вокал, бас, ол «Happy Together Again» шоу-тобында да ойнаған) және Брюс Пиктор (вокал, барабан, перкуссия, ол Бичпен бірге Пакетт тобында 1980 жылдардың басында ойнаған). 1987 жылдың басында Гуджонның орнын Крис Урмстон басты, бірақ сол жылдың соңында оның орнын Пол Холланд басты. 1989 жылы Бич жұмыстан кеткенде, Холланд басқа бассқа ауысты, содан кейін Гуджон 1989 жылдан 1999 жылға дейін он жыл бойы қайта қосылды. Оның орнына Джордан Коул, топтың алғашқы бассисі Брайан Коулдың ұлы келді. Джордан алғаш рет 1998 жылдың желтоқсанында Кариб теңізіндегі Кариб теңізі круизінде ойнады, ол Холландтың басын ауыстыруды сұрады. «Happy Together» гастролінен басқа, топ 1960 жылдардағы көптеген басқа да топтық гастрольдерде болды, соның ішінде 1988 жылғы Super 60s Tour, Гэри Пакетт, Grass Roots және Turtles; және Дик Кларктың 1989 жылғы American Bandstand Tour, VH1 демеушілігімен The Spinners, the Guess Who және the Drifters-пен бірге. Александр 1989 жылдың басында кетіп қалды. Ларри Рамостың інісі Дель, 1970 жылдары, содан кейін 1980 жылдардың басында топ үшін дыбыс араластыруды бастаған және 1985 жылдан бастап дыбыс тақтасынан микске өз дауысын қоса бастаған, сондай-ақ 1999 жылы Холланд өзінің жарық және дыбыс компаниясына көшкеннен кейін бас партиясын орындады. Боб Вернер (вокал, гитара, бас), 1974–75 жылдары топтың жарық операторы және жол менеджері болған және 1994 жылдан бастап қажет болған жағдайда мүше болған, сондай-ақ 1999 жылдан 2008 жылға дейін топтың мүшесі болды. 1980 және 1990 жылдары топтың жазылған өнімі аз болды. Олар 1980 жылдардың ортасында RadioShack-тің Tandy Corporation арқылы жасалған Hitbound лейблінде бірнеше жинақтау альбомдары үшін бірнеше жаңа тректер мен 1960 жылдардағы танымал әндердің кейбір каверлерін жазды, соның ішінде олардың алғашқы кавері «Walk Away Renée», олардың алғашқы продюсері Курт Боэтчермен бірлесіп жазылған Майк Лав және Дин Торренс 1983 жылғы кассеталық таспасы үшін Rock 'n' Roll City, екі Рождестволық кавер басқа Radio Shack альбомына, Скрудждың Рок 'n' Roll Рождествосына (бұл 1984 жылғы теледидарлық арнайы бағдарлама) және 1960 жылдардағы әндер альбомына қатысты. Жаңа естеліктер (1983). Олар сондай-ақ 1983 жылы CBS үшін Vintage атты тағы бір альбом үшін ескі материалдарын және одан да көп кавер әндерін қайта жазды, сондай-ақ 1995 жылы On Track Records (Нью-Йорк қаласында орналасқан) компаниясынан Джон Аллен Орофино мен Стэн Винсент шығарған The Association 95: A Little Bit More атты тағы бір кавер әндері бар альбом шығарды. A Little Bit More синглы Left Banke-дің «Walk Away Renée» әнінің екінші ремейкі болды. Жылдар бойы топқа кейде бұрынғы мүшелері келіп тұратын: Блюхел мен Александр 2001 жылы бірнеше шоуда ойнады, ал Пол Холланд 2005 жылы шыққан Pop Legends Live! DVD-де қонақ болды. 2003 жылдың қыркүйегінде олар Вокалдық топтардың атақ-даңқ залына енгізілді, Огайо штатының Найлс қаласындағы Кафаро алаңында өткен салтанатта Йестер, Александр, Киркман және Блюхел де қатысты. Йестер, Александр, Киркман және Блюхел 2004 жылдың 9 желтоқсанында Довер, Делавэр қаласындағы Довер Даунс шоу-румында PBS 1960 жылдардағы рок музыкасының 60s Experience арнайы таспасын түсіру үшін басқаларға қосылды. 2007 жылы Дэвид Джексон (бас, гитара, бұрын Hearts & Flowers және Dillard & Clark) Дель Рамос ауырып қалған кезде топқа кірді, содан кейін Джим Йестер Вернердің орнына қайта оралды. Содан кейін Вернер мен Йестер 2008 жылдың соңына дейін топта кезектесіп жұмыс істеді, ол кезде Вернер мүлдем кетті. 2007 жылы олар Барри Манилоумен бірге олардың ең үлкен хиттерін, «Cherish» және «Windy» біріктірген ремейк жасады, ол оның Greatest Hits of the '60s альбомында шықты. 2008 жылы барабаншы Пикторға арқа сүйекке операция жасалды. Блэр Андерсон (Йестердің New Four Preps досы) Пиктор жазылғанша оның орнына ойнады. 2010 жылға қарай топқа Гигере, Рамос, Джим Йестер, Дель Рамос, Пиктор және Джордан Коул кірді. «Happy Together» гастролінде тек Гигере, Рамос және Йестер болды, олар «Happy Together» шоу-тобымен қолдау көрсетілді. 2011 жылдың соңында Рамос ауырып қалғандықтан, гитарист Годфри Таунсенд («Happy Together» және Hippiefest топтарынан) оның орнына ойнады. 2012 жылдың қаңтарында Александр Рамостың орнына топқа оралды және Рамос наурызда оралғаннан кейін де қалды. 2013 жылы Александр, Гигере, Рамос және Йестер Мэри Уилсон (Supremes), Пол Ревере және оның Рейдерлері және Митч Райдер қатысқан «Where the Action Is» гастроліне қатысты. Shindig Magazine Now Sounds-тың The Association альбомын қайта шығаруын 2013 жылдың ең жақсы қайта шығарылған альбомы деп атады. 2014 жылдың қаңтарында Гигере мен Рамос гастрольдегі жұмысын тоқтатуға белсенділік таныстырды. Гигере топтың басқаруына көшті, ал Рамостың топпен соңғы өнернамасы 2014 жылдың 24 ақпанында Айдахо штатының Грейнджвилл қаласындағы Blue Fox Theater-де өткен қатерлі ісіктен көмек көрсету концерті болды. Гавайидегі 72 жасқа толуын тойлап оралғаннан кейін Рамос 2014 жылдың 30 сәуірінде меланомадан қайтыс болды. Рамостың қайтысынан кейін бұрынғы мүше Пол Холланд топқа қайта оралды, осы жолы гитарист/вокалист ретінде. 2014 жылдан бері топтың негізін қалаушы мүшелері Джим Йестер және Жюль Александр Ассоциацияның қазіргі құрамын басқарып келеді, оған Брюс Пиктор, Пол Холланд, Дель Рамос және Джордан Коул кіреді. 2015, 2017 және 2018 жылдары Ассоциация тағы да «Happy Together» гастроліне қатысты. Ассоциация 2016 жылы Пенсильвания штатының Канонсбург қаласындағы Поп музыкасының атақ-даңқ залына енгізілді. 2016 жылдың мамырында Техас гитарисі Пол Уилсон Ассоциацияның Висконсин штатының Монро қаласындағы өнернамасында Пол Холландтың орнына ойнады. Уилсон 2018 жылы Холландтың орнына екі рет ойнады: ақпан айының соңында Кариб теңізіндегі «Flower Power Cruise» кезінде екі шоу және содан кейін Лас-Вегас штатының Невада қаласындағы Golden Nugget Casino-да мамыр айындағы бір шоу. Содан кейін 2018 жылдың қазанында Джим Йестер екі концертте өнернама көрсетуге шамасы келмеді. Оклахома штатының Ред-Рок және Мэн штатының Бангор қалаларындағы өнернамалар Александр, Дель Рамос, Коул, Пиктор, Холланд және Уилсоннан тұрды. Концерттер 2019 жылы қалыпты құраммен жалғасты. 2018 жылы британдық автор Малькольм К. Сирлз жазған топтың бірінші (бейресми) биографиясы – The Association Cherish – Ұлыбританиядағы Dojotone Publications арқылы жарық көрді, онда топтың 50 жылдық мансабы баяндалған. Ассоциация 2019 жылдың 19 қаңтарында Лос-Анджелестегі Village Studios-та өткен Rock Justice Awards жүлдесін алды. Барлық бес тірі қалыптастырушы мүшелері – Киркман, Александр, Йестер, Гигере және Блюхел – Огайо штатының Найлс қаласындағы Кафаро алаңында өткен марапаттау салтанатына қатысты. Рамос және қалыптастырушы мүше Коул да жүлде алды. 2020 жылдың наурызында Расс Гигеренің автобиографиясы (Эшли Рен Коллинспен бірлесіп жазылған), Along Comes The Association: Beyond Folk Rock and Three Piece Suits жарық көрді. Боб Пейдж (майда ... туған)

Миллиондық сатушылар

Ассоциация тобының үш әні – "Cherish", "Windy" және "Never My Love" – бір миллионнан астам данада сатылып, платиналық диск мәртебесіне ие болды.

Синглдар

Жыл Бірыңғай (А жағы, В жағы) Екі жағы бір альбомнан, көрсетілген жағдайлар болмаса. Label & No. US USCashbox CAN AUS UK Сертификация Альбом 1965 "Babe I'm Gonna Leave You" b/w "Baby, Can't You Hear Me Call Your Name" Jubilee 5505 — — — — — Альбомға енбеген тректер "One Too Many Mornings" b/w "Forty Times" Valiant 730 — — — — — 1966 "Along Comes Mary" b/w "Your Own Love" Valiant 741 7 9 8 — 52 And Then Along Comes the Association "Cherish" b/w "Don't Blame It on Me" (АҚШ-тан тыс 45-тіктерде "Don't Blame the Rain" деп аталады) Valiant 747 1 1 1 33 — US: Алтын "Pandora's Golden Heebie Jeebies" b/w "Standing Still" (And Then Along Comes the Association альбомынан) Valiant 755 35 26 27 — — Renaissance 1967 "No Fair at All"/"Looking Glass" Valiant 758 51113 53 — — — "Windy" b/w "Sometime" Warner Bros. 7041 1 1 1 34 53 US: Платина Insight Out "Never My Love"/"Requiem for the Masses" Warner Bros. 7074 2100 1 1 — — US: Платина 1968 "Everything That Touches You" b/w "We Love Us" (Insight Out альбомынан) Warner Bros. 7163 10 11 6 — — Birthday "Time for Livin'" b/w "Birthday Morning" Warner Bros. 7195 39 [27 AC] 22 21 — 23 "Six Man Band" b/w "Like Always" (Birthday альбомынан) Warner Bros. 7229 47 29 29 — — Greatest Hits 1969 "The Time It Is Today" b/w "Enter the Young" (And Then Along Comes the Association альбомынан) Warner Bros. 7239 — — — — — Birthday "Goodbye, Columbus" b/w "The Time It Is Today" (Birthday альбомынан) Warner Bros. 7267 80 [22 AC] 78 68 — — Goodbye, Columbus саундтрегі "Under Branches" b/w "Hear in Here" (Birthday альбомынан) Warner Bros. 7277 117 — — — — The Association 1970 "Yes, I Will" b/w "I Am Up for Europe" Warner Bros. 7305 120 — — — "Dubuque Blues" b/w "Are You Ready" Warner Bros. 7349 — 84 76 — — "Just About the Same" b/w "Look at Me, Look at You" (The Association альбомынан) Warner Bros. 7372 106 91 81 — — Альбомға енбеген трек "Along the Way" b/w "Traveler's Guide" Warner Bros. 7429 — — — — — Stop Your Motor 1971 "P. F. Sloan" b/w "Traveler's Guide" Warner Bros. 7471 — — — — — "Bring Yourself Home" b/w "It's Gotta Be Real" Warner Bros. 7515 — — — — — "That's Racin'" b/w "Makes Me Cry" ("Funny Kind of Song" альтернативті атауы) Warner Bros. 7524 — — — — — 1972 "Darlin' Be Home Soon" b/w "Indian Wells Woman" Columbia 45602 104 90 61 — — Waterbeds in Trinidad! "Come the Fall" b/w "Kicking the Gong Around" Columbia 45654 — — — — — 1973 "Names, Tags, Numbers and Labels" b/w "Rainbows Bent" (Waterbeds in Trinidad! альбомынан) Mums 6061 91 [27 AC] 85 — — — Альбомға енбеген тректер 1975 "One Sunday Morning" b/w "Life Is a Carnival" RCA 10217 — — — — — "Sleepy Eyes" b/w "Take Me to the Pilot" RCA 10297 — — — — — 1981 "Dreamer" b/w "You Turn the Light On" Elektra 47094 66 [17 AC] — — — — "Small Town Lovers" b/w "Across the Persian Gulf" Elektra 47146 — — — — —