Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Мадрид қоғамдастығының президенті Мадрид автономиялық облысының жоғары дәрежелі лауазым иесі және атқару билігінің басшысы болып табылады. Қазіргі кезде бұл қызметті Халық партиясынан Изабель Диас Аюсо атқарып тұр.
The president of the Community of Madrid is the highest ranking officer of the Autonomous Community of Madrid and the head of the executive branch. The office is currently held by Isabel Díaz Ayuso of the People's Party.
Шығуы және сайлануы
1975-1978 жылдар аралығында Испанияда демократияны қайта орнату процесінде ұлттық және аймақтық партиялар Испанияның бір бөліктеріне дербес басқару құқығын беруге ұмтылды. Нәтижесінде Конституцияда кез келген провинция немесе провинциялар тобы автономиялық қауымдастық құрып, ішінара дербестік алуға мүмкіндігі көрсетілді. Мадрид автономиялық қауымдастығы (испан тілінде Comunidad Autónoma de Madrid) 1982 жылы құрылды және содан бері әр 4 жыл сайын аймақтық сайлаулар өткізіліп келеді. Испанияның автономиялық қауымдастықтарының азаматтары өз қауымдастығының президентін тікелей сайламайды: олар аймақтық заң шығарушы органға дауыс береді, ал ол орган аймақтық президентті сайлайды. Үміткердің сайлануы үшін көпшілік дауыс қажет (ол бүкіл мерзімге адал болуы тиіс), бірақ ең көп дауыс жинаған партия үкімет құру құқығынан айырылуы мүмкін. Бұл жағдай жалпыұлттық сайлауларда сирек болса да, Испанияның жергілікті/аймақтық заң шығарушы органдарында жиі кездеседі. Ең көп таралған коалиция – Социалистік партия (PSOE) мен Біріккен солшылдар (IU) арасындағы одақ. Мадридте мұндай коалиция екінші мерзімде құрылды, онда үкімді социалист Хоакин Легуина ең көп дауыс жинады, бірақ көпшілікке жетпеді, үшінші мерзімде де осы жағдай қайталанды, нәтижесінде Халық партиясынан (PP) аз дауыс алғанмен де ол өкіметте қалды, ал алтыншы мерзімде PSOE үміткері Рафаэль Симанкас та осы коалицияның арқасында президенттік лауазымды иеленді. Алайда, бұл соңғы коалиция екі PSOE депутатының қарсылығынан кейін күңкіреп қалды, олар IU-мен жасалған келісімді жоспарланған билік тепе-теңдігіне байланысты тым кең және халықтың еркіне сай емес деп сынады. Бірнеше аптадан кейін сайлау қайта өтті және Халық партиясы абсолютті көпшілікпен жеңіске жетті. Содан бері Халық партиясы 2007 және 2011 жылғы аймақтық сайлауларда да абсолютті көпшілікпен жеңіске жетті. 2012 жылдың соңында президент Эсперанса Агирре жеке мәселелерге байланысты отставкаға кеткеннен кейін оның орынбасары Игнасио Гонсалес бұл лауазымды иеленді. Халық партиясы 2015 жылы ең көп дауыс жинады, бірақ абсолютті көпшілігін жоғалтты. Оның үміткері Кристина Сифуентес «Азаматтар» партиясымен келісімге келгеннен кейін президент болып тағайындалды. Ол жалған магистр дәрежесі мен ұсақ-түйек ұрлық фактілері анықталғаннан кейін отставкаға кеткен соң оның орынбасары Анхель Гарридо оның орнына келді.
In the process of the democracy restoration in Spain between 1975–1978, the nationalist and regionalist parties pressed to grant home rule to parts of Spain. Finally, the Constitution stated that any province or group of provinces could form an autonomous community and thus be granted partial home rule. The Autonomous Community of Madrid (Spanish Comunidad Autónoma de Madrid) was created in 1982, and since then regional elections are held every 4 years. The citizens of the Autonomous Communities of Spain do not elect a person for presidency of their community: but rather they elect the regional legislature, and that legislature elects the regional president. A candidate needs a majority (that is supposed to be loyal to him/her during the whole term) to be elected, but the top voted party can be denied the right to form the government. This situation, though infrequent in nationwide elections, often happens in local/regional legislatures throughout Spain: the most usual coalition is between the Socialist Party (PSOE) and the United Left (IU). In Madrid, such a coalition was formed in the 2nd term, in which the incumbent Socialist Joaquín Leguina obtained the most vote but not a majority, once more in the 3rd term, allowing him to remain in office even after having obtained fewer votes than the People's Party (PP), and once more in the 6th term, by the PSOE candidate Rafael Simancas. However, this last coalition ultimately failed due to the dissidence of two PSOE Assembly Members, which denounced the pact with IU as being too wide and unrepresentative of the people's will due to the planned power balance. Elections were repeated after a few weeks and Partido Popular won, then by absolute majority. Since then, the People's Party victories by absolute majority were repeated in 2007 and 2011's regional elections. After the resignation of President Esperanza Aguirre, nominally due to personal matters in late 2012, her deputy president Ignacio González held the post. The People's Party obtained the most votes in 2015 but lost its absolute majority. Its candidate Cristina Cifuentes was invested president after an agreement with Citizens. She was replaced by her deputy Ángel Garrido when she resigned after evidence of both a fake master's degree and petty shoplifting came out.