Де Ла Саль бауырлары – Францияда құрылған, бүкіл әлемде 1100-нан астам білім беру орталығын басқаратын католик діни ордені. Білім беруде 3000-ға жуық бауыр қызмет етеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Католиктік діни оқыту конгрегациясы, басқа католиктік діни институт, сонымен қатар "Христиан бауырлары" деп белгілі.
Catholic religious teaching congregation
a different Catholic religious institute also commonly known as "Christian Brothers"
Де Ла Салль бауырлары, ресми түрде Христиан мектептері бауырлары институты (Fratres Scholarum Christianarum; ; ) FSC деп қысқартылатын, Францияда Жан Батист де Ла Салль (1651–1719) құрған және қазір Италияның Рим қаласында орналасқан, понтификалдық құқық бойынша ерлерге арналған католиктік діни конгрегация. Де Ла Салль бауырлары Христиан бауырлары деп те аталады (кейде Ласаллиан ұйымдары өздері Ласаллиан бауырларын орденге мүшелігін білдіру үшін FSC аббревиатурасын қолданады, ал "бауыр" деген құрметті атау "Br." деп қысқартылады). 2023 жылы Ла Салль университетінің сайтында Ласаллиан орденінің шамамен 3000 бауырдан тұратыны, олар 80 елдегі 1100-ден астам білім беру орталығын, 1 миллионнан астам студентті, сондай-ақ 100 000 мұғалім мен серіктес еңбектестікті басқаруға көмектесетіні айтылды. Ла Саль білім беру мекемелері Нигерия сияқты мұқтаж елдерден бастап, Бетлехем университеті (Бетлехем, Палестина), Манхэттен колледжі (Нью-Йорк, АҚШ), Монт Ла Саль колледжі (Айн Сааде, Ливан) және Ла Саль университеті (Филадельфия, Пенсильвания, АҚШ) сияқты жоғары білім беру орталықтарына дейін бар. Бауырлардың орталық басқаруы Италияның Рим қаласындағы Генералдықта орналасқан және Бас жетекші мен оның кеңесшілерінен тұрады. Лазаллиан институттарының бірнешесі өздеріне тағылған, ұзақ жылдар бойы жалғасқан, ауыр физикалық және сексуалдық зорлық-зомбылыққа қатысты айыптауларды мойындап, кешірім сұрады.
The De La Salle Brothers, officially named the Institute of the Brothers of the Christian Schools (Fratres Scholarum Christianarum; ; ) abbreviated FSC, is a Catholic lay religious congregation of pontifical right for men founded in France by Jean Baptiste de La Salle (1651–1719), and now based in Rome, Italy. The De La Salle Brothers are also known as the Christian Brothers (sometimes by Lasallian organisations themselves The Lasallian Brothers use the post nominal abbreviation FSC to denote their membership of the order, and the honorific title Brother, abbreviated "Br." In 2023 the La Salle University website stated that the Lasallian order consisted of about 3,000 Brothers, who helped in running over 1,100 education centers in 80 countries with more than a million students, together with 100,000 teachers and lay associates. There are La Salle educational institutions in countries ranging from impoverished nations such as Nigeria to post secondary institutions such as Bethlehem University (Bethlehem, Palestine), Manhattan College (New York City), US, College Mont La Salle (Ain Saadeh, Lebanon), and La Salle University (Philadelphia, Pennsylvania, US). The central administration of the Brothers operates out of the Generalate in Rome, Italy and is made up of the Superior General and his councillors. A number of Lasallian institutions have been accused of, and have admitted and apologised for, long standing and serious physical and sexual abuse against their charges.
Орден
Діндар ретінде мүшелері кедейлік, пәктілік және бағынушылыққа байланысты үш дәстүрлі серт етеді. Институттың бас кеңсесі Италияның Рим қаласында орналасқан. Орденде бес жаһандық аймақ бар: Солтүстік Америка (Région Lasallienne de l’Amérique du Nord, RELAN), Азия/Океания (Тынық мұхиты аймақтық конференциясы, PARC), Еуропа/Жерорта теңізі (Région Lasallienne Européenne Méditerranéenne, RELEM), Африка (Région Lasallienne Africano Malgache, RELAF) және Латын Америкасы (Region Latinoamericana Lasallista, RELAL). Халықаралық сауаттылық және білім беру жылында (1990 ж.) ЮНЕСКО Ласалдық мекемелерге Нома сауаттылық сыйлығын табыс етті. Орден өзінің негізгі принциптерінің Құдайдың қасында болуға сенім, кедейлерге көңіл көрсету және әлеуметтік әділдік, кіріктірілген қауымдастық, барлық адамды құрметтеу және сапалы білім беру екенін айтады. 2017 жылы Институтта 3800 бауырлас болды, бұл 1965 жылғы көрсеткіштен 75% кем. Бұл азаюдың себебі көптеген бауырластардың зейнеткерлік жасына толуы және жаңадан қабылданушылардың азаюы. Осы кезеңде Ласалдық мектептердегі оқушылар саны шамамен 700 мыңнан бір миллионнан асып түсті.
As religious, members take the three usual vows of poverty, chastity, and obedience. The Institute's headquarters is in Rome, Italy. The order has five global regions: North America (Région Lasallienne de l’Amérique du Nord, RELAN), Asia/Oceania (Pacific Asia Regional Conference, PARC), Europe/Mediterranean (Région Lasallienne Européenne Méditerranéenne, RELEM), Africa (Région Lasallienne Africano Malgache, RELAF), and Latin America (Region Latinoamericana Lasallista, RELAL). During the International Year of Literacy/Schooling (1990), the Unesco awarded the Noma Literacy Prize to Lasallian Institutions. The order says that its key principles are faith in the presence of God, concern for the poor and social justice, inclusive community, respect for all people, and quality education. In 2017 the Institute had 3,800 brothers, 75% fewer than in 1965. The decline is due partly to many brothers reaching retirement age, and the small number of new recruits. In the same period the number of students in Lasallian schools increased from about 700,000 to over a million.
Білім
Ла Салл оқыту ісінде бірқатар жаңалықтарды енгізді. Ол балаларды білім деңгейіне қарай бөлек сыныптарға бөлуді ұсынды. Сондай-ақ, ол оқушыларды ана тілінде оқуға үйретті. 1966 жылы Лазальдық қарындастар қауымы Вьетнамдағы христиан мектебінің ағайындары тарапынан азаматтық соғыс салдарынан тасталып қалған кедей балалардың қажеттіліктерін қанағаттандыру мақсатында құрылды. Офисі Бангкокта орналасқан. Лазальдық еріктілер – бір немесе екі жылға оқыту және басқа да Лазальдық қызметтерге қатысу үшін ерікті болып тіл білдіретін адамдар. Оларға тұруға орын, тамақ және күнкөріс қаражаты беріледі.
La Salle initiated a number of innovations in teaching. He recommended dividing up of the children into distinct classes according to their attainments. He also taught pupils to read the vernacular language. The Congregation of the Lasallian Sisters was founded in 1966 by the Brothers of the Christian School in Vietnam to take care of the needs of poor children abandoned because of the civil war there. The office is in Bangkok. Lasallian Volunteers are lay people who volunteer for one or two years to engage in teaching and other Lasallian activities. They receive room and board and a living stipend.
Қоршаған ортаны қорғау
Ағылшын лазальяндық ер бауырлас және миссионер Пол МакОли 1995 жылы Христиан мектептерінің бауырластарының қызметі аясында Перуге барды, Лимадағы кедей шағын ауданда мектеп ашты; бірнеше жылдан кейін ол өз жұмысы үшін британдық MBE сыйлығымен марапатталды. Ол сыйлықты қайтарып берді, әйтпесе британдық компаниялардың жаңбырлы ормандағы әрекеттеріне наразылық ретінде қайтарып беретінін айтты. 2000 жылы ол Икитос қаласының Белен ауданындағы жергілікті балаларға арналған жатақхана – Ла Сальль мәдени-таралас студенттер қауымдастығын құрды. Ол Амазонка тропикалық орманындағы тайпаларға тропикалық ормандарға еніп жатқан мұнай және газ компанияларына қарсы күресуге көмектесті; жергілікті ақпарат құралдары оны "Тарзан белсендісі", "ақ террорист" және "жалынды гринго діни қызметкері" деп сипаттады. 2010 жылдың шілдесінде Перу үкіметі "көршілдік шерулер мен қоғамдық тәртіпті бұзуға әкеп соғатын Перу мемлекетіне қарсы басқа да әрекеттерге" қатысқаны үшін оның тұруға рұқсатын алып тастады. Ол Перуде соттасып, елде қалу құқығын қорғады. 2019 жылдың 2 сәуірінде оның денесі Икитоста ол құрған жатақханада табылды; оның денесі қайтыс болғаннан кейін өртеліпті. Перудің епископтар конференциясы МакОулиді жоғары бағалап, билікті қылмысты тергеуге шақырды.
English Lasallian lay brother and missionary Paul McAuley went to Peru in 1995 as part of his ministry in the Brothers of the Christian Schools, and set up a school in a poor shantytown in Lima; after a few years he was honoured with the British award of MBE for his work. He gave the award away and said that he would otherwise have returned it in protest at British companies' activities in the rainforest. In 2000, he founded the La Salle Intercultural Student Community, a hostel for indigenous schoolchildren in Belén, a neighbourhood of the jungle city of Iquitos. He helped tribes in the Amazon rainforest to fight against oil and gas companies expanding into the rainforest; local news media described him as a "Tarzan activist", "white terrorist" and "incendiary gringo priest". In July 2010, the Peruvian government revoked his residency permit for participating in activities "such as protest marches and other acts against the Peruvian state which constitute a breach of public order." He fought the expulsion in Peruvian courts and won his right to stay. On 2 April 2019, his dead body was discovered in the same hostel he founded in Iquitos; his body had been burned after his death. Peru's episcopal conference praised McAuley and called on the authorities to investigate the crime.
Инвестициялық қызметтер
1981 жылы Институт Католиктік ұйымдар үшін ғана арналған "әлеуметтік жауапкершілік инвестициялық қызметін" (CBIS) құрды, бұл қызмет "активті меншік иелігі арқылы компанияларды өз саясатын және тәжірибесін жақсартуға ынталандырады" деді.
In 1981, the Institute started Christian Brothers Investment Services (CBIS), a "socially responsible investing service" exclusively for Catholic organisations, saying that it "encourage[s] companies to improve policies and practices through active ownership".
Шарап өндіру зауыты
1868 жылы ағайындылар үлкен Сан-Франциско шығанағының бөлігі – Каркинес бұғазының оңтүстік жағасындағы Мартинес қаласына (Калифорния, АҚШ) келді. 1882 жылы олар өздерінің тамақтануы үшін және діни қажеттері үшін шарап жасауды бастады. Сонымен қатар, коньяк өндірісінде қолданылатын қайнату әдісімен бренди дайындауды қолға алды. 1950 жылдары олар Калифорния штатының Сент-Хелена қаласының жанындағы Грейстон Сейлерсін сатып алды. Напа аңғарындағы мекемеде сорттық шарап жасалды, Сан-Хоакин аңғарындағы Ридлиде қарапайым шарап пен бренди өндірілді, ал шараптарды баррельдерде пісіру Грейстонда жүзеге асырылды. Ағайындылар Мон-Ла-Салл мүлігін сақтап, онда демалыс орталығын құрды.
The Brothers arrived in Martinez, California, US, on the southern edge of the Carquinez Strait, part of the greater San Francisco Bay in 1868. In 1882 they began making wine for their own use at table and as sacramental wine. They also began to distill brandy, beginning with the pot still production method that is used in the cognac region. In the 1950s they acquired Greystone Cellars near St. Helena, California. Varietal wine was made at the Napa Valley facility, generic wine and brandy were produced at Reedley in the San Joaquin Valley, and barrel ageing was handled at Greystone. The Brothers retained the Mont La Salle property and have a retreat located there.
Балаларды жыныстық қорлау
Солтүстік Ирландия тарихи институционалдық зұлымдықтарды зерттеу (HIA) – 1922 жылдан 1995 жылға дейін балаларды қамқорлаған Солтүстік Ирландия мекемелеріндегі институционалдық жыныстық және физикалық зұлымдықтарды зерттеу. 2014 жылы Де Ла Саль ағайындары екі мекемеде: бұрынғы Де Ла Саль ер балалар үйі Рубен үйі Киркуббин, Даун графтығында және Батыстағы Сент-Патрик оқу мектебінде ер балаларды зорлық-зомбылыққа ұшыратқандарын мойындады және оның құрбандарынан кешірім сұрады. Орденнің алғашқы бақылаушыларының бірі жыныстық қылмыс жасағаны мойындалды. Де Ла Саль орденінің өкілі Кевин Руни ағайындардың кейбіреулері балаларға "қатты ауыр азап" келтіргенін мойындады, бұл "олардың шақыруына қайшы келді". Жоғары кеңесші Кристин Смит КВ: "Бұл үйлер өткен дәуірдің ескірген қалдықтары ретінде жұмыс істеді". Том О'Донохьюдың айтуынша, элиталық пансиондық мектептерден айырмашылығы, "төменгі әлеуметтік топтағы мектептерде әдетте оқушылар мен мұғалімдердің арақатынасы жоғары болды, нәтижесінде көптеген адамдар мінез-құлықты басқару стратегиясы ретінде дене жазасына көшті". Ол сондай-ақ "балаларға кәсіби күтім беру оқытылмаған кезде, олар қиын жағдайдағы көптеген балаларға жауапкершілік жүктелгенін" айтты. Тергеудің алғашқы қоғамдық тыңдаулары 2014 жылдың қаңтар және мамыр айларында өтті, ал тергеу тобы 2016 жылдың басында атқарушы органға есеп берді, онда төраға куәлік берген құрбандарға құрмет көрсетті. 2014 жылдың қазан айына дейін Рубен үйінің 200-ге жуық бұрынғы тұрғыны зорлық-зомбылық туралы мәлімдеме жасады, ал 55-і өздерін физикалық немесе жыныстық зорлық-зомбылыққа ұшыратқандарын мәлімдеді. Билли Макконвилл, анасы Жан Макконвилл 1972 жылы ИРА-ның қолынан ұрланып, атылып кеткеннен кейін жетім қалды, ол анонимділіктен бас тартып, Рубен үйінде қайта-қайта жыныстық және физикалық зорлық-зомбылық пен аштыққа ұшырағанын сипаттады. Тергеу барысында Де Ла Саль орденінің адвокаты өтемақы төленгенін айтты және кейбір мүшелер үйдегі жас балаларды зорлық-зомбылыққа ұшыратқанын мойындады, бірақ орден кейбір талаптардың "орындалмағанына" сендірді. Фрэнсис Мэннинг FSC орден тергеуді құптады деді. Бұл мәселе көпшілікке жеткенге дейін, зорлық-зомбылық жасады деп айыпталған бір ағайынға хат жазылып, "Бұл туралы ұмытып кету керек, мен кейбір ағайындарға өздері мен жігіттер арасында бұл туралы сөз қозғамау керектігін айттым. Бұл мәселені тоқтатып, барлығымыз қасиетті ережелеріміздің өте дана екенін үйренуді дұға етейік" делінген. Орден бұл іс бойынша ондаған ішкі сұхбат жүргізді, бірақ полицияға хабарламады. 2022 жылдың 11 наурызында Солтүстік Ирландия Ассамблеясында Солтүстік Ирландияның бес негізгі саяси партиясының министрлері және зорлық-зомбылық орын алған алты мекеменің өкілдері, оның ішінде Де Ла Саль ағайындарының өкілі Фрэнсис Мэннинг кешірім сұрады. Жәбірленушілердің көптегені мен олардың отбасы мүшелері мекеме өкілдерінің кешірім сұрауына наразылық білдірді. 1960 жылдары Англияның Ворстершир графтығындағы Хартлбери қаласында Де Ла Саль орденінің ағайындары басқарған Сент Гилберт мектебінің (жас қылмыскерлер үшін) директордың орынбасары мектептегі балаларды жыныстық зорлық-зомбылыққа ұшыратқаны үшін алты айып бойынша сотталды. Кейіннен ол басқа бір мектепте мұғалім болып қайтадан жұмысқа орналасты. 2014 жылы мектептің бұрынғы оқушылары "30 жыл бойы садистік және қорлаушылықпен жасалған" деп сипаттады, оның ішінде зорлау мен ұрып-соғулар болды. Мектеп директоры, оның орынбасары және ағайындар осыған жауапты болды. Полиция 1940-1970 жылдар аралығында мектепте орын алған зорлық-зомбылық туралы мәлімдемелерді тергеді, бұрынғы оқушылар BBC Hereford and Worcesterмен сұхбаттасып, 2044 жылға дейін қол жетімді болмауға арналған құжаттар Ақпаратты алу туралы 2000 жылғы заңға сәйкес жарияланды. 2017 және 2018 жылдары екі бұрынғы қызметкер ауыр жыныстық қылмыстар, нақты дене жарақатын келтірген зорлық-зомбылық және балаларды қатыгездікпен қорлау бойынша сотталды. Олар балаларды қатыгездікпен қорлау туралы үш айыптан басқа барлық айыптардан ақталды, бұл туралы алқабилер келісімге келе алмады. Басқа да аты аталған зорлаушылар қайтыс болды. Австралия, Ирландия және АҚШ-та ондаған жылдар бойы орын алған зорлық-зомбылық туралы ауыр және егжей-тегжейлі айыптаулар туралы хабарланды, бірнеше сот ісі құрбандардың пайдасына шешілді. Скандал кеңінен белгілі болғаннан кейін, орденнің филиалдары көптеген жағдайлар бойынша кешірім сұрады, жазбаша немесе жеке құрбандарға. Австралияда 2013 жылы басталған Балаларға қатысты институционалдық жауапкершілік бойынша Корольдік комиссия 2013 жылдың желтоқсанында 2013 жылдың 1 қаңтарынан 2013 жылдың 30 қыркүйегіне дейін Католик шіркеуінің Towards Healing бағдарламасына 2215 шағым түскенін хабарлады, олардың көп бөлігі 1950-1980 жылдарға қатысты. "Towards Healing бағдарламасына түскен шағымдардың ең көп саны христиан ағайындарына, одан кейін Марист және Де Ла Саль ағайындарына қатысты. Шағымдардың 43%-ы діни ағайын, 21%-ы епархиялық дін қызметкері және 14%-ы діни дін қызметкері болып табылды". Де Ла Саль ағайындары 1961 жылдан 2001 жылға дейін Австралия тарихындағы бір мекемедегі балаларға қатысты зорлық-зомбылықтың ең ірі жағдайы ретінде танылған BoysTown мектебін де басқарды. 2022 жылға дейін тергеулер мен сот процестері жалғасты, олар бірқатар басқа мектептерді қамтыды, ал Де Ла Саль ордені заңды түрде кінәлі деп табылған жағдайларда ғана кешірім сұрады, ал айыптаулар қудаланбаған жағдайларда жоқ. Бұл бұрынғы, зорлық-зомбылыққа ұшыраған оқушылардың наразылығын тудырды, олар қудалауға жететін дәлелдері жоқ.
In the Northern Ireland Historical Institutional Abuse Inquiry (HIA), an inquiry into institutional sexual and physical abuse in Northern Ireland institutions that were in charge of children from 1922 to 1995, the De La Salle Brothers admitted in 2014 to the abuse of boys at two institutions: the former De La Salle Boys' Home Rubane House in Kircubbin, County Down, and St Patrick's Training School in west Belfast, and apologised to its victims. The order accepted that one of its earliest overseers engaged in sexual offences. Representing the de la Salle order, Kevin Rooney QC said the brothers recognised that some of their members had caused "immense pain" to children which was "in contradiction to their vocation". Senior Counsel Christine Smith QC said, " [T]hose homes operated as outdated survivors of a bygone age." According to Tom O'Donoghue, in contrast to the more elite boarding school, " schools for the lower social orders usually had the highest pupil teacher ratios, resulting in many turning to corporal punishment as a behavioural management strategy". He also notes, " they were often placed in charge of huge numbers of children from troubled backgrounds at a time when there was no professional child care training." The Inquiry's first public hearings were held from January to May 2014 with the inquiry team reporting to the Executive by the start of 2016. when the chairman paid tribute to the victims who testified. By October 2014 about 200 former residents of Rubane House made allegations of abuse, and 55 alleged that they themselves were physically or sexually abused. Billy McConville, orphaned when his mother Jean McConville was abducted and shot by the IRA in 1972, waived anonymity and described repeated sexual and physical abuse, and starvation, at Rubane House. During the inquiry counsel for the De La Salle order said compensation had been paid, and accepted that some members had abused young boys at the home, but that the order believed that some claims "did not take place". Brother Francis Manning FSC said that the order welcomed the inquiry. Before the abuse issue had become public a Brother wrote in a letter to an alleged abuser "It is best forgotten and I have told some brothers that no reference is to be made to it among themselves or the boys. The whole affair is best dropped with the prayer that all will learn that lesson that our holy rule is very wise in its prescriptions". The order conducted dozens of internal interviews in this case, but did not report the matter to police. On 11 March 2022 statements of apology were made in the Northern Ireland Assembly by ministers from the five main political parties in Northern Ireland and by representatives of six institution where abuse had taken place, including Br Francis Manning representing the De La Salle Brothers. Several abuse survivors and their family members were critical of the apologies that were made by the institutional representatives. In the 1960s the deputy headmaster of St Gilbert's approved school (for young minor offenders) run by Brothers from the De La Salle order in Hartlebury, Worcestershire, England, was convicted of six counts of sexually abusing boys at the school. He was subsequently reinstated as a teacher at another school. In 2014, former pupils of the school described "a 30 year campaign of sadistic and degrading abuse" including rapes and beatings. A headmaster, a deputy headmaster, and Brothers were reported to have been among those responsible. Police launched an investigation into allegations of abuse at the school between the 1940s and 1970s after former pupils were interviewed by BBC Hereford and Worcester, and documents intended to be unavailable until 2044 were released under the Freedom of Information Act 2000. In 2017 and 2018 two former staff members were tried for serious sexual offences, assault causing actual bodily harm, and child cruelty. They were acquitted of all charges other than three charges of child cruelty against one of the defendants, on which the jury was unable to reach a verdict. Other, named, abusers were reported to have died. Australia, and Ireland. Serious and detailed allegations about decades old abuse have been reported in the US, with several lawsuits being settled in favour of victims. After the scandal became widely known, branches of the Order apologised, publicly or to individual victims, for several of these cases. In Australia the Royal Commission into Institutional Responses to Child Sexual Abuse, which started in 2013, reported in December 2013 that in the period 1 January 1996 to 30 September 2013, 2,215 complaints of abuse were received by the Catholic Church's Towards Healing programme, mostly relating to 1950–1980. "The Church authority with the largest number of complaints was the Christian Brothers, followed by the Marist and then the De La Salle Brothers. The most common positions held by the Church personnel and employees subject to a Towards Healing complaint at the time of the alleged incident were religious brother (43% of all complaints), diocesan priest (21% of all complaints) and religious priest (14% of all complaints)." The De La Salle Brothers also operated the controversial BoysTown school between 1961 and 2001, which is known for having the largest case of child abuse at a single institution in Australia's history. Investigations and trials continued into 2022 involving a number of other schools and the De La Salle order has only apologised where they have been legally found guilty and not where the allegations haven't been prosecuted. This had brought about a widespread condemnation from former, allegedly abused pupils who lack the evidence to bring about a prosecution.