Онтарио облысының Оксфорд аймағы: тарихы мен қазіргі жағдайы
Oxford County, Ontario
Онтариодағы Оксфорд округі: географиясы, экономикасы (автоөнеркәсіп, ауылшаруашылығы), халық саны және әкімшілік орталығы – Вудсток қаласы. Канада аймағы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оксфорд округі – Канаданың Онтарио провинциясындағы аймақтық муниципалитет. 401 тас жолы округтің орталығы арқылы шығыстан батысқа қарай өтеді, округ халқының жартысынан астамы тұратын қалалық-өнеркәсіптік дәліз құрады, Вудстоктағы Toyota автокөлік құрастыру зауыты мен Ингерсоллдегі CAMI General Motors автокөлік құрастыру зауыты арасында 25 км-ге созылған. Жергілікті экономиканың негізін ауыл шаруашылығы, әсіресе сүт өнімдері өндірісі құрайды. Оксфорд округінің әкімшілік орталығы Вудсток қаласында орналасқан. Оксфорд округі 2001 жылдан бері аймақтық муниципалитет мәртебесіне ие, бірақ атауында «округ» сөзі сақталған. Округтің екі деңгейлі муниципалдық басқару жүйесі бар, ал төменгі деңгейдегі муниципалитеттер 1975 жылы қайта құрылымдауға дейін дербес болған көптеген муниципалитеттердің бірігуі нәтижесінде құрылды. Бұдан өзге, округ Канада Статистикасының бір санақ аймағын және федералдық және провинциялық сайлаулар үшін бір сайлау округін құрайды, олардың шекаралары уақыт өте келе өзгертіліп келді. Тарихының бір бөлігінде округ екі сайлау округіне бөлінген: Оксфорд Солтүстік және Оксфорд Оңтүстік, федералдық және провинциялық сайлаулар үшін, олар туралы толық ақпаратты жеке беттерден қараңыз. Оксфорд округі 1998 жылға дейін өз мектеп кеңесіне ие болды, содан кейін ол Темза аңғарының аудандық мектеп кеңесіне қосылды. 2018 жылға дейін округтың жеке денсаулық сақтау бөлімі болды, ол Оңтүстік-Батыс қоғамдық денсаулық сақтау бөліміне біріктірілді.
Oxford County is a regional municipality in the Canadian province of Ontario. Highway 401 runs east–west through the centre of the county, creating an urban industrial corridor with more than half the county's population, spanning 25 km between the Toyota auto assembly plant in Woodstock and the CAMI General Motors auto assembly plant in Ingersoll. The local economy is otherwise dominated by agriculture, especially the dairy industry. The Oxford County regional seat is in Woodstock. Oxford County has been a regional municipality since 2001 but has retained the word "county" in its name. It has a two tier municipal government structure, with the lower tier municipalities being the result of a merger in 1975 of a larger number of separate municipalities that previously existed before the restructuring. It also comprises a single Statistics Canada census division, and a single electoral division for federal and provincial elections for which the precise boundaries have been revised from time to time. For part of its history, it was divided into two ridings, Oxford North, for federal and provincial elections, and Oxford South, for federal and provincial elections, for each of which see their own pages. Oxford County had its own school board until 1998, when it was merged into the Thames Valley District School Board. It had its own Health Unit until 2018, when it was merged into the Southwestern Public Health Unit.
Жергілікті билік
Онтариодағы жергілікті муниципалитеттер провинциялық үкіметтен оларға берілген өкілеттіктерді жүзеге асырады, ал провинциялық үкімет кез келген уақытта заң арқылы оларға берілген өкілеттіктерді ұлғайтуға немесе азайтуға құқылы. Бұл 2018 жылы Онтарио үкіметінің қаланың қарсылығына қарамастан Торонто қалалық кеңесінің мүшелерінің санын азайту туралы шешімінде айқын көрінді. Жоғарғы Канаданың алғашқы жылдарында заңнамада әрбір қалашықтағы жер иелерінің жыл сайынғы жиналысын өткізу көзделген. Олар қалашық хатшысы, констебль, мүлік салығын бағалаушылар мен жинаушылар, қоршауды тексерушілер және мал қорасын күзетушілер сияқты лауазымдарға ие адамдарды таңдауға міндетті болды. Әр қалашықта халықтың өсуін қадағалау мақтанышпен қарастырылатын мәселе болды, сондықтан бірнеше қалашықтар өскен сайын бөлінді. Осылайша, Тамаз өзені бойындағы Оксфордтың Шығыс, Батыс және Солтүстік бөлімдері, Ниссуридің Шығыс және Батыс бөлімдері, сондай-ақ Зорраның Шығыс және Батыс бөлімдері жеке қалалық жиналыстар мен жергілікті лауазымдарға ие болды. Бұл адамдар провинцияның заңдарын орындауға және аудандық деңгейде қабылданған шешімдерді жүзеге асыруға қажетті әкімшілік жұмыстарға жауапты болды. Облыс әкімі тағайындаған бейбіт судьялар аудандық сотта белгілі бір мерзімде тоқсандық сессиялар деп аталатын кеңестер өткізетін. Губернатордың және оның таңдаған бейбіт судьяларының билігі 1841 жылға дейін жергілікті басқарудың иерархиясы ретінде сақталды. Елді мекеннің алғашқы жылдарынан бастап, Лонг-Пойнт елді мекеніндегі аудандық сот алдымен Түркия Пойнт қаласында, содан кейін Виттория ауылында өткізілді. 1826 жылы сот Лондонға көшірілді. Оксфорд округіне кіретін Брок ауданы 1840 жылы Лондон ауданынан бөлінді. Вудсток қаласында Брок ауданы үшін сот ғимараты салынғаннан кейін, провинциялық үкімет жергілікті басқару функцияларын бейбіт судьялардан алу үшін әрбір қалашықтан аудандық кеңес мүшелерін сайлауды көздейтін заңнамалық өзгерістер енгізді. Алайда, әрбір аудандық кеңестің күзетшісі мен аға әкімшілік қызметкерлерін тағайындау провинциялық үкіметтің жауапкершілігінде қалды. 1850 жылы Болдуин заңының қабылдануымен аудандық кеңестер таратылып, олардың орнына толық сайланған округтік кеңестер құрылды. Провинциялық заңнама Онтариодағы толық сайланған жергілікті муниципалитеттердің құрылымын келесі ғасырға белгіледі. Округтік кеңестің өкілеттіктерін анықтаумен қатар, заңнамада қалашықтар кеңестерінің құқықтары белгіленді және ауылдық, қалалық және қалалық кеңестер құру көзделді. Вудсток, Ингерсолл, Тилсонбург және Оксфорд округінің басқа да қауымдастықтары уақыт өте келе осы ережелерге сәйкес жеке муниципалитеттер ретінде тіркелді. Болдуин заңы күшіне енген кезде Брок ауданына кірген кейбір қалашықтар жаңа Брант округінің және қайта құрылған Миддлсекс округінің құрамына енді. Норвич қалашығы 1855 жылы Солтүстік және Оңтүстік бөліктерге бөлінді. 1960 жылдары Онтарио үкіметі провинцияның таңдалған аймақтарында жергілікті басқару құрылымын оңайлатуды бастады, және бұл процесс 1975 жылы Оксфорд округіне жетті, онда жеке қалашықтар мен ауылдық кеңестердің саны қазіргі бес қалашыққа дейін азайтылды. Сонымен қатар, үш қалалық муниципалитет сақталды: Ингерсолл, Тилсонбург және Вудсток. Округ шекарасы солтүстіктегі Тависток пен оңтүстіктегі Тилсонбургтің қалалық аймақтарын қамту үшін кеңейтілді.
Local municipal governments in Ontario exercise authority delegated to them by the provincial government, which may choose at any time to increase or decrease the powers given to them through enabling statutes, as was demonstrated in the decision by the Ontario government in 2018 to reduce the size of Toronto's council, despite the city's opposition. In the early days of Upper Canada, the relevant legislation provided for convening an annual meeting of property owners in each township, who were obligated to choose such officers as a township clerk, a constable, property tax assessors and collectors, fence viewers and pound keepers. It was a matter of pride in each township to keep track of population growth, and several townships were divided as they grew, giving separate town meetings and local officers to East, West and North divisions of Oxford on the Thames, East and West divisions of Nissouri, and East and West divisions of Zorra. The individuals were responsible for the administrative work necessary to enforce the laws of the province and to carry out decisions made at the district level by the area's Justices of the Peace, appointed by the Governor, who met periodically at the designated district courthouse for deliberations known as Quarter Sessions. The paternalistic authority of the Governor and his chosen Justices of the Peace continued as the hierarchy for local government until 1841. From the earliest days of settlement, the District Court was convened in the Long Point Settlement, first at Turkey Point, then at the village of Vittoria. It was moved to London in 1826. The Brock District, containing Oxford County's territory, was then split off from the London District in 1840. By the time a courthouse had been built for the Brock District at Woodstock, legislative changes were introduced by the province to provide for election of district council members from each township to take over the local government role from the Justices of the Peace, but appointment of the warden and senior administrative officers for each district council remained the responsibility of the provincial government. District councils were abolished and replaced with fully elected county councils by the implementation of the Baldwin Act in 1850. The provincial legislation defined the structure for fully elected local municipal government in Ontario for the next century. In addition to defining the powers of the county council, the legislation created authority for township councils and provided for creation of village, town, and city councils. Woodstock, Ingersoll, Tillsonburg, and other communities within Oxford County were in time incorporated under those provisions as separate municipalities. At around the same time as the Baldwin Act came into force, some of the townships that had been included in the Brock District were severed off to become parts of a new Brant County and a reconfigured Middlesex County. Norwich Township was divided into North and South in 1855. In the 1960s, the Ontario government began simplifying the structure of local government in select parts of the province, and the process reached Oxford County in 1975, when the number of separate township and village councils was reduced to the current five townships. Three urban municipalities also remained: Ingersoll, Tillsonburg, and Woodstock. The county boundaries were also enlarged to include the entire urban areas of Tavistock in the north and of Tillsonburg in the south.
Тарих
Қазіргі Оксфорд округіне жататын географиялық аймақта ғасырлар бойы бейтарап/Аттавандарон ұзын үйлер ауылдары орналасқан, бірақ 1650 жылдары ирокездермен соғыс және еуропалық байланыстан туындаған эпидемиялар салдарынан алғашқы ұлттардың көшпелі халықтарына тасталды. Жер 1792 жылы (Миссисаугалардың басшылары), 1796 жылы (Чиппевалардың басшылары) және 1827 жылы (Чиппевалардың басшылары) қол қойылған үш шарт бойынша Корольдікке өткен. Олар осы шарттардың сенімділігі үшін 1790 жылы Детройтте Потаватоми, Вайандот, Оджибве және Одава тайпаларының 35 басшысымен жасалған Макки сатып алуына сүйенді. Оксфорд округі 1798 жылы Жоғарғы Канада провинциясының заң шығарушы органымен, 1800 жылдың басында күшіне енген заңмен құрылды. Оның негізгі мақсаты – жергілікті милицияны жақсы ұйымдастыру және лорд-лейтенантты тағайындау арқылы әлеуметтік тәртіпті жақсарту болды, бұл губернатор Симкоу құрған жаңа провинцияның аристократиялық құрылымының бір бөлігі еді. Оксфорд округіне тағайындалған лейтенант – сэр Уильям Джонсонның немересі және Үндістер департаментінің басшысы Уильям Клаус болды, ол Оксфордтың шығыс шекарасымен солтүстікке және оңтүстікке қарай созылған Гранд өзені бойында қоныстанған Алты тайпаны қадағалауға жауапты болды. Алғаш құрылған Оксфорд округіне Бленхайм, Бурфорд, Темзадағы Оксфорд, Бландфорд, Норвич және Дерехам қалалары кірді (Темза өзенінің солтүстігіндегі жерлер Корольдікке әлі сатып алынбаған). Алғашқы үш қала 1793 жылдың жазынан бастап Томас Хорнор (Бленхайм), Бенаджа Малори (Бурфорд) және Томас Ингерсолл (Темзадағы Оксфорд) басшылығымен қоныс аударушыларды қабылдады, олардың әрқайсысы өздерінің қалаларында милиция капитаны болды. Клаус Ниагарада тұрды, ал округ бойынша Корольдік өкілі ретінде тағайындалуы Хорнор мен Малори арасында бәсекелестік тудырды, нәтижесінде Хорнор жеңіске жетті. Томас Ингерсолл округті тастап кетті, бірақ Хорнор мен Малори арасындағы бәсекелестік он жылдан астам уақытқа созылды, себебі Малори 1804 және 1808 жылдары Жоғарғы Канаданың заң шығарушы жиналысына округ өкілі болып сайланды. 1812 жылғы соғыс бәрін өзгертіп жіберді. Уақытша әкімші болып тағайындалған генерал Исаак Брок Клаусты Линкольн милициясының басшысы етіп ауыстырды және Генри Боствикті Оксфорд милициясының басшысы етіп тағайындады, осылайша Хорнор соғысқа қатысу мүмкіндігінен айырылды (Боствик Томас Ингерсоллдың бұрынғы әріптесінің ұлы болды). Малори 1812 жылғы сайлауда жеңіліп, соғыс кезінде американдық жаққа еріктілер корпусының капитаны ретінде сатқындық жасады. Дамуының алғашқы ширек ғасырында Оксфордтың халқы 2000 адамға жуық болды, бірақ көптеген мәселелер оның дамуын тежеді. Әйелі Дерехам қалашығында (қазіргі Эльгин тауының маңында) 1000 акрға жуық жер мұраға алған шотландтық Роберт Гурлей 1817 жылы сыйлықты тексеру үшін Оксфордқа келді, бірақ қалашықтың әлі де толығымен шөлейт дала екеніне сенбеді. Ол бүкіл Жоғарғы Канадада қоғамдық жиналыстар мен газеттер арқылы шешімдер табу үшін қоғамдық қозғалысты бастады, бірақ үкімет оны бүлікшілдік үшін соттап, түрмеге қамады. Гурлей келесі 35 жылды Канададан тыс өткізді, бірақ 1856 жылы Оксфордтағы жеріне сайлауға қатысу үшін оралды. Гурлей Оксфордта және аймақта 1820 және 1830 жылдары жалғасқан өсімнің баяу қарқынына наразылық білдірген көптеген дауыстардың бірі ғана болды. Америкада туған қоныс аударушылар тағы да округке келе бастады, мысалы, Тиллсонбургтің негізін қалаушы Джордж Тиллсон және Бичвиллдің негізін қалаушы Абрахам Бич. 1821 жылы Томас Ингерсоллдың барлық ұлдары Ингерсолл ауылын құру үшін оралды. Томас Хорнор қайтадан округтің чемпионы болып тағайындалды, 1820 жылы Оксфорд милициясын басқарды және келесі он жыл бойы округтің заң шығарушы жиналыстағы өкілі болды. Ол Гурлейді түрмеге қамауға алған заңды жоюға тырысқан және АҚШ-тан келген қоныс аударушылардың құқықтарын шектеуге бағытталған заңдарға қарсы шыққан мүшелердің бірі болды. Король Темза өзенінің солтүстігіндегі жерлерді сатып алу туралы келісімге келді және округке тағы екі қалашық, Зорра мен Ниссури қосылды, содан кейін шотландтық және ирландтық иммигранттар үйлерінен қуылды, мысалы, Зорра қалашығындағы Эмбро ауылының айналасында гаэль тілінде сөйлейтін қауым құрған Сатерлендширліктер. Олардың көптегісі Оксфордқа мүліктің жоқтығымен келді, өйткені олар өз отандарынан қатыгездықпен қуылған, көбінесе Дональд Маклеод сипаттаған үйлердің жаппай өртелуімен, ол «Қараңғы естеліктер» кітабын аяқтағаннан кейін Оксфордта қалған өмірін өткізді. 1830 жылдары Жоғарғы Канадаға қоныстануға зейнеткерлікке шыққан британдық әскери офицерлерге артықшылық беретін жаңа үкіметтік бағдарлама Вудстокты жаңа жергілікті аристократияның орталығы етуге ниеттенген көптеген адамдарды Оксфордқа әкелуге сәтті болды, дәл сол сияқты Симкоу 40 жыл бұрын жоспарлаған. Вудстоктың «қоныстың әкесі» – адмирал Генри Ванситтарт болды, ол Наполеон соғыстарында тәлім алған зейнеткерлік армия және теңіз офицерлерімен қоршалған. Ескі қоныс аударушылардың наразылығы көтеріліске ұласты, Оксфордтың заң шығарушы жиналысындағы сайланған мүшесі, доктор Чарльз Данкомб 1837 жылдың желтоқсанындағы көтерілістің жетекшісі болды. Оның салдарынан Данкомб елден қуылды, ал Вудстоктан шыққан зейнеткерлік Корольдік теңіз флотының ветераны, капитан Эндрю Дрю (Ванситтарттың оң қолы) Ниагара өзеніндегі көтерілісшілер пайдаланған тісті дөңгелекті бу кемесін тартып алып, өртеу үшін АҚШ-қа шабуыл жасады, оны Ниагара сарқымасынан ағызып жіберді, бұл заң ғалымдары әлі зерттеп жүрген халықаралық оқиғаға әкелді. Соңынан болған саяси қырқыстардың нәтижесінде жергілікті және провинциялық деңгейде демократиялық үкімет күшті болды, өйткені Оксфорд заң шығарушы жиналыста округтің өкілі ретінде қызмет ететін реформаторларды қайта-қайта сайлады. Олардың арасында премьер-министр (сэр Фрэнсис Хинкс) және Конфедерацияның екі әкесі (Джордж Браун және сэр Оливер Моват) болды. 1840 жылдардан 1860 жылдарға дейінгі үлкен өсім өткен реніштерге де ем болды. Халқының өсу графигі осы оқиғаны көрсетеді және округтің халқы 1870 жылдарына қарай 20 ғасырдың бірінші жартысына дейін жалғасқан платоға жеткенін көрсетеді. 1950 жылдары басталған жаңа қалалану дәуірі Вудстокқа 25 000, Тиллсонбургқа 10 000 және Ингерсоллға 6 000 адам қосты, бұл Оксфорд округінің қазіргі өсуінің көп бөлігін құрайды.
The geographical area that is now Oxford County was populated with Neutral/Attawandaron longhouse villages for many centuries but was abandoned to First Nations nomadic peoples by the 1650s, as a result of warfare with Iroquois and epidemics resulting from European contact. The land was acquired by the Crown by three treaties, signed in 1792 (by chiefs of the Mississaugas First Nation), in 1796 (by chiefs of the Chippewas First Nation) and 1827 (by chiefs of the Chippewas). They depended for their certainty on an earlier treaty known as the McKee Purchase of 1790, signed at Detroit with 35 chiefs from the Potawatomi, Wyandot, Ojibwe, and Odawa First Nations. Oxford County was created by the legislature of the province of Upper Canada in 1798 by an enactment that came into force at the beginning of 1800. The immediate purpose was for better organization of the local militia and the improvement of the social order by the appointment of a lord lieutenant, part of the aristocratic framework for the new province that had been put in place by Governor Simcoe. The county lieutenant appointed for Oxford was William Claus, a grandson of Sir William Johnson and then head of the Indian Department responsible for oversight of the Six Nations settled along the Grand River tract running north and south on the eastern boundary of Oxford. As first established, Oxford County consisted of the townships of Blenheim, Burford, Oxford on the Thames, Blandford, Norwich, and Dereham (lands to the north of the Thames River had not yet been purchased by the Crown). The first three had been receiving settlers since the summer of 1793, under the leadership of Thomas Hornor (Blenheim), Benajah Mallory (Burford), and Thomas Ingersoll (Oxford on the Thames), each of whom was also captain of the militia in his respective township. Claus remained resident in Niagara, and his appointment as the Crown's head for the county set off a rivalry between Hornor and Mallory for the prestige of appointment as Claus's resident deputy lieutenant within the county, eventually won by Hornor. Thomas Ingersoll left the county, but the rivalry between Hornor and Mallory for pre eminence continued for more than a decade, as Mallory was elected as the county's representative in the legislative assembly for Upper Canada in 1804 and again in 1808. All of that was swept away with the coming of the War of 1812. Appointed temporary administrator of the government, General Isaac Brock moved Claus to the head of the Lincoln Militia and appointed Henry Bostwick to head the Oxford Militia, thus passing over Hornor for any role in the war effort (Bostwick was the son of a former associate of Thomas Ingersoll). Mallory lost the 1812 election and turned traitor during the war by defecting to the American side as a captain in a volunteer corps. By the end of the first quarter century of its development, Oxford's population was nearing 2,000 people, but many problems were holding back its development. Robert Gourlay, a Scotsman whose wife had inherited nearly 1,000 acres in Dereham township (around today's Mount Elgin), made the journey to Oxford in 1817 to inspect the prize but could not believe that the township was still a complete wilderness. He began a public movement to find solutions through public gatherings and newspaper advocacy all over Upper Canada but in return was prosecuted and jailed by the government for sedition. Gourlay's two volume Statistical account of Upper Canada, compiled with a view to a grand system of emigration, published in London in 1822, presented a detailed analysis based upon reports submitted to him by citizen groups in 57 townships who yearned for improvements. Gourlay spent the next 35 years away from Canada but returned to his land in Oxford in 1856 to run for election. Gourlay was just one of many voices that created dissatisfaction in Oxford and area over the slow pace of growth that continued in the 1820s and 1830s. American born settlers were again making their way to the county, such as George Tillson, the founder of Tillsonburg, and Abraham Beach, the founder of Beachville. By 1821 all of Thomas Ingersoll's sons had returned to create the village that became Ingersoll. Thomas Hornor was elevated again as the county's champion, appointed in 1820 to head the Oxford Militia and served as the county's representative in the legislative assembly throughout the next decade. There, he was among the members who sought repeal of the law that had been used to imprison Gourlay and opposed laws aimed at restricting rights of settlers who had come from the United States. The Crown entered into a treaty to purchase the lands north of the Thames River and two more townships were added to the county, Zorra and Nissouri, which was followed by an influx of Scottish and Irish immigrants displaced from their homes, such as the large numbers of Sutherlandshire Highlanders who created a Gaelic speaking enclave around the village of Embro in Zorra Township. Many of them arrived destitute in Oxford after they had suffered brutal evictions from their homeland, often by mass burnings of homes described by their countryman, Donald McLeod, who lived out his remaining days in Oxford after completing his book Gloomy Memories. A new government program that gave preferential grants to encourage retired British military officers to settle in Upper Canada in the 1830s was successful in bringing many to Oxford who showed a determination to make Woodstock the seat of a new local aristocracy, just as Simcoe had envisioned 40 years earlier. The "father of the settlement" at Woodstock was Rear Admiral Henry Vansittart, surrounded by an assortment of retired army and navy officers who had been schooled in the Napoleonic Wars. Resentment of the old settlers grew to rebellion, with Oxford's elected member in the legislative assembly, Dr. Charles Duncombe, taking on the role as leader of an uprising in December 1837. In the aftermath, Duncombe was driven into exile, and one of the Woodstock retired Royal Navy veterans, Captain Andrew Drew (Vansittart's right hand man), created an international incident that is still studied by legal scholars, when he led a raid into the United States to seize and burn a paddlewheel steamer being used in the Niagara River by the exiled rebels, leaving it to drift over Niagara Falls. The decade of political turmoil that followed resulted in greater democratic government at the local and provincial levels, as Oxford repeatedly elected Reformers to serve as the county's representative in the legislative assembly. They included a Prime Minister (Sir Francis Hincks) and two Fathers of Confederation (George Brown and Sir Oliver Mowat). Enormous growth in the 1840s to the 1860s also became a cure for past grievances. The population chart tells the story and shows the county eventually reached a population plateau in the 1870s that continued well into the first half of the 20th century. A new era of urbanization starting in the 1950s added 25,000 people to Woodstock, 10,000 to Tillsonburg, and 6,000 to Ingersoll, which has been most of Oxford County's modern growth.
Түрлілігі
1852 жылы Оксфорд округінің халық санағы комиссары Томас Шенстон халық санағы деректерінен толыққанды статистика жинақтап, сол жылы нәтижелерді кітапта жариялады, бұл округтің егжей-тегжейлі зерттелуін қамтиған алғашқы кітап болды. Оның туған жері бойынша талдауы көрсеткендей, округ тұрғындарының жартысынан астамы (17 990) провинцияда туған, ал қалғандарының ішінде ең көп саны Шотландиядан (4 685), Англиядан (3 724), АҚШ-тан (2 618), Ирландиядан (2 371) және Германиядан (322) келген адамдарды құрады. Ол 123 қара нәсілді адам болғанын, олардың 101-і Оттервилл ауылының маңында қоныстанған қашқан құлдар қауымы бар Норвич қалашығында екенін хабарлады. Халықтың ішінде барлығы 47 түрлі діни ағым болды, оның ішінде 8 493 адам 5 түрлі ағымдағы методистер, 8 300 адам шотланд немесе пресвитериан ағымдарында, 5 760 англикан, 5 түрлі ағымдағы 4 579 баптист, 2 194 рим католигі, 730 квакер және 161 меннонит болды, сонымен қатар израильдіктер, сенімсіздер, еркін ойлаушылар және мүшріктер сияқты кіші топтар да бар еді.
The Census Commissioner for Oxford County in 1852, Thomas Shenston, compiled elaborate statistics from census records and published the results in a book that year, the first ever to give a detailed examination of the county. His analysis of place of birth shows that more than half (17,990) of the county's population had been born in the province, and of the remainder, the largest groups were from Scotland (4,685), England (3,724), the United States (2,618), Ireland (2,371), and Germany (322). He reports that there were 123 Negroes, 101 of them in Norwich township, which had a community of escaped slaves settled around the village of Otterville. There were 47 distinct religious denominations in the total population, of which 8,493 were Methodists in 5 different denominations, 8,300 were in Scotch or Presbyterian denominations, 5,760 Anglicans, 4,579 Baptists in 5 different denominations, 2,194 were Roman Catholics, 730 Quakers, and 161 Mennonites, amongst other smaller groups including Israelites, Infidels, Free Thinkers and Heathens.
Археология, тарих және шежіре зерттеулері
Еуропалық қоныстанудың алғашқы бірнеше буыны үшін, алғашқы халықтардың қоныстанған жерлері туралы білім, жаңа өңделген егістіктерде кез келген жәдігерлерді іздеген сувенир жинаушылармен шектелген еді. Оксфорд округіндегі алғашқы ғылыми археологиялық зерттеулерді Уильям Дж. Винтемберг (1876–1941), «Канада археологиясының әкесі» жүргізді. Ол округтің солтүстік шекарасының сыртында өсіп, өмірі бойы Оксфордта кең ауқымды зерттеулер жүргізді. Қазіргі таңдағы жаңа табылған орындарды бағалау кезінде әлі де Винтембергтің тұжырымдамаларына сілтеме жасалады, бірақ зерттеушілер кейде ескі үлгілерге сәйкес келуге қарсы ескертеді, әсіресе жиырма жыл бұрын Тилсонбургте табылған 15 ғасырға жататын ұзын үйлерден тұратын ауылдың орнын түсіндіру кезінде. Бұл орын басқа табылған және зерттелген орындармен салыстырғанда «көзге түспейтін» делінеді. Еуропалық қоныстану мен дамудың алғашқы ғасырында Оксфорд округінің тарихын жазуға жасалған тыраштандырулар өте сирек болды. Томас С. Шенстон (1822–1895), 1851 жылғы провинциялық санақтың Оксфорд округі комиссары, «Оксфорд газеттері» атты еңбекті жазды; Оксфорд округінің 1852 жылғы алғашқы қонысынан бастап толық тарихы бар. Бірақ мәтіннің бірнеше бөлігіне қосымша жазбаларда, ол жинаған тарихи әңгіме кітаптың беттерінде тізімделген санақ деректерінің көптігіне байланысты кітаптан шығарылғанын көрсетеді. Кемшіліктеріне қарамастан, кітап округ тарапынан 1967 жылы Канаданың жүз жылдық мерекесіне арналған жоба ретінде қайта басылды. 1870 жылдары суреттелген округтік атластарға деген құмарлық Онтариода кеңінен тараған кезде Оксфорд та оған енді, бірақ 1876 жылы Торонтодағы Уокер мен Майлз басып шығарған томда округ тарихының қысқаша мазмұнына бес беті ғана арналды. Оксфорд 1880 және 1890 жылдары округ тарихының томдарын жасаған құмарлыққа қатыспады, бірақ 1897 жылы Оксфорд тарихи және мұражай қоғамы құрылды, ал 1948 жылы Корольдік Онтарио мұражайымен және Батыс Онтарио университетімен серіктестік құрғанда үлкен қадам жасалды. Бұл Онтарио үкіметінің жергілікті мектептерге өздерінің тарихын оқытуға көмектесу үшін округтік мұражайлар желісі ретінде жоспарлаған алғашқы мұражай болды. Содан бері Оксфорд тарихи қоғамы тарих бюллетендері және тоқсандық жаңалықтар ретінде бірқатар кітапшалар жариялады, сонымен қатар жергілікті тарихшылардың жақында жарық көрген кітаптарының басылып шығуына және сатып алуға қолжетімді болуын қамтамасыз етті. Оксфорд тарихи қоғамының коллекциялары генеалогиялық қоғамның коллекцияларымен бірге округтің 2012 жылы ашқан Оксфорд округі мұрағатында сақталады.
For the first several generations of European settlement, knowledge of First Nations occupation was limited to souvenir hunters who searched freshly plowed fields for whatever relics had turned up. The first comprehensive scientific archaeology in Oxford County was carried out by William J. Wintemberg (1876–1941), the "Father of Canadian Archaeology", who grew up just outside the northern boundary of the county and conducted extensive studies throughout Oxford during his career. Modern day evaluations of new site discoveries still reference Wintemberg's concepts, although researchers sometimes caution against fitting old moulds, particularly when interpreting the 15th century longhouse village site discovered at Tillsonburg twenty years ago which is considered "off the charts" by comparison to other sites which have been found and studied. Attempts to record the history of Oxford County were few and far between during the first century of European settlement and growth. Thomas S. Shenston (1822–1895), the Oxford County commissioner for the provincial census of 1851, authored The Oxford gazetteer; containing a complete history of the county of Oxford, from its first settlement in 1852, but in footnotes to several portions of the text he indicates that the historical narrative he had compiled was forced out of the book by the amount of census data tabulated in its pages. Despite its shortcomings, the book was reprinted by the county as a Canada Centennial project in 1967. When the mania for illustrated county atlases swept across Ontario in the 1870s, Oxford was included, but the volume published by Walker and Miles of Toronto in 1876 devoted only five pages to a summary of the county's history. Oxford was not included in the mania which created county history volumes in the 1880s and 1890s, but the Oxford Historical and Museum Society was established in 1897, and a great leap forward took place in 1948 when it partnered with the Royal Ontario Museum and the University of Western Ontario to create the first of what the Ontario government planned as a network of county museums to aid local schools in teaching students about their history. Since then, the Oxford Historical Society has published a series of booklets as history bulletins and a quarterly newsletter, and also ensures that more recent books by local historians are kept in print and available for purchase. The Oxford Historical Society collections are housed with those of the Genealogical Society in a modern facility opened by the county in 2012 for the Oxford County Archives.
Жолдар, каналдар, теміржолдар және автомобиль жолдары
Оксфордтың дамуына ең үлкен кедергі, оның Ұлы көлдерден алыс, құрлыққа тірелген орналасуы болды. Губернатор Симконың 1790 жылдардағы аймаққа қатысты көзқарасы, Лондондағы жаңа провинциялық астанаға дейін Берлингтон шығанағын қосатын мемлекеттік жолды жоспарлауды қамтыды. Бұл жол алғаш рет Оксфорд қалашығындағы (қазіргі Вудсток) Темза өзеніне жеткен мемлекеттік қала арқылы өтуі керек еді, сондай-ақ Бландфорд және Бленхайм қалашықтары арқылы Темза өзенін Гранд өзенімен байланыстырып, Детройттан Брантфордқа дейін аймақ бойынша су көлігінің жолын құру жоспары болды. Канал ешқашан салынбады, ал "Губернатор жолы" (қазіргі Дундас көшесінің бөлігі) ондаған жылдар бойы қолданылмады, себебі Гранд өзенін кесіп өтетін жерде көпір салынбады (қазіргі Париж, ол 1820 жылдары ғана ауыл ретінде дамуға бастады). Шындығында, пионерлік құрлық көлігі Берлингтон шығанағынан Темза өзеніне дейін ежелгі жаяу жолмен жалғасты, ал өзенді алты ұлттың жеріндегі Брант Форды (Брантфорд) деп белгілі болған жерде кесіп өтетін болды, содан кейін Темза өзенінің жағалауымен Детройтке дейін жүрді. Томас Ингерсолл 1790 жылдардың ортасында Оксфорд қалашығын дамытуға бағытталған күш-жігерінің бір бөлігі ретінде Брант Форды мен Темза өзені арасындағы жолды вагонмен жүруге қолайлы етуге кеткен шығындарды өтеді. Кейіннен мемлекеттік қаржыландыру осы жол құрылысын Темза өзенінен Детройтке дейін кеңейтті, ол осыдан кейін Детройт жолы деп аталды. Вудсток саудагерлері Губернатор жолының шығысындағы Ванситтарт жерлеріне (Иствуд) айналып өтетін жолды жақсартуға қолдау көрсетті, және осы маршрут Бёрфорд пен Брантфорд арқылы Гамильтонға дейінгі 53-ші тас жолына айналды. Брлингтон шығанағынан (Гамильтон) Брантфорд арқылы Оксфордқа дейінгі жол байланысының маңыздылығы 403-ші тас жолының салынуымен расталды, ол сонымен қатар Вудстоктан шығысқа қарай 401-ге қосылады. Алғашында Оксфордтың орталығына бағытталған бөлігі қазір Олд Стейдж Роуд деп аталатын округтік жол болып табылады. 401-ші тас жолының өзі ескі Детройт жолының көшірмесі. Оксфордтағы көлік 1830 жылдары жоспарланған, бірақ 1840 жылдары және одан кейін салынған ақылы жолдар мен теміржолдардың арқасында айтарлықтай жақсарды. Ингерсолл тұрғындары Тилсонбургпен және оңтүстікке қарай бағытталған Ингерсолл және Порт-Бурвелл ағаш және қиыршық тас жолын 1849 жылдан бастап салуға қатысты, ол кейіннен Зорра арқылы Перт округіне дейін ақылы жол ретінде кеңейтілді. Ол бүгін 19-шы тас жолы ретінде сақталған. Вудсток Норвич пен Порт-Довермен бірлесіп, 1850 жылдары тағы бір солтүстік-оңтүстік бағытталған ақылы жол салды, ол кейіннен Тависток арқылы Перт округіне дейін кеңейтілді. Ол бүгінгі күні 59-шы тас жолы ретінде сақталған. 1850 және 1860 жылдары Оксфорд арқылы өтетін теміржолдар салынды, Вудсток пен Ингерсоллді Детройт пен Торонтоға, сондай-ақ Вудстокты Стратфорд пен Порт-Доверге және Норвичті Брантфорд пен Порт-Бурвеллге байланыстырды. 1900 жылдан 1920 жылдарға дейін Вудсток пен Ингерсоллді Бичвилл арқылы жалғастырған электрлік көше теміржолы, 1940 жылдары жеке автомобильдерге ұнаған автобус қызметімен ауыстырылды. Вудсток қазір аптасына алты күн 11 автобус паркін пайдаланатын транзиттік жүйені пайдаланады, ал чартерлік автобус компаниялары басқа жергілікті қызметтерді сынақтан өткізуде.
The greatest hindrance to developing pioneer Oxford was its landlocked location, remote from the Great Lakes. Governor Simcoe's vision for the area in the 1790s included planning a government road joining Burlington Bay to the site of a new provincial capital at London, through a government town where the road first reached the Thames River in Oxford township (now Woodstock), and also plans for a canal across Blandford and Blenheim township joining the Thames River to the Grand River, thereby creating an inland water transport route through the whole area from Detroit to Brantford (see 1795 and 1800 map views on this page). The canal was never built, and the 'Governor's Road' (today a part of Dundas Street) could not be used for decades because no bridge was built where it was to cross the Grand River (now Paris, which did not begin to develop as a village until the 1820s). The reality was that pioneer land transportation continued to follow the ancient footpath from Burlington Bay to the Thames River using a river crossing at what became known as Brant's Ford (Brantford) on the Six Nations lands, then down the banks of the Thames River to Detroit. Thomas Ingersoll bore the expense of making the path passable for wagons between Brant's Ford and the Thames River as part of his efforts to develop Oxford township in the mid 1790s. Later government appropriations extended that roadwork all the way down the Thames to Detroit – what was henceforth known as the Detroit Road. Woodstock's merchants gained support to improve the road along a detour taking it to the Vansittart landholdings (Eastwood) along the Governor's Road east of Woodstock, and it was that route which became Highway 53 through Burford and Brantford to Hamilton. The wisdom of a road link from Burlington Bay (Hamilton) through Brantford into Oxford has been reaffirmed with the completion of Highway 403, which also joins the 401 to the east of Woodstock. The portion which originally led into the centre of Oxford is now a county road named the Old Stage Road. The 401 itself replicates the old Detroit Road. Transportation within Oxford was greatly improved with toll roads and railways planned in the 1830s which were actually built in the 1840s and later. Ingersoll people collaborated with Tillsonburg and points south to construct the Ingersoll and Port Burwell Plank and Gravel Road starting in 1849, which was later extended as a toll road north through Zorra into Perth County. It endures today as Highway 19. Woodstock collaborated with Norwich and Port Dover to build another north–south toll road in the 1850s which was later extended up into Perth County through Tavistock. It endures today as Highway 59. Railways were built criss crossing Oxford in the 1850s and 1860s, joining Woodstock and Ingersoll to Detroit and Toronto, as well as joining Woodstock to Stratford and Port Dover and Norwich to Brantford and Port Burwell. An electric street railway joined Woodstock and Ingersoll through Beachville from 1900 to the 1920s, but was replaced by a bus service which succumbed in the 1940s to private automobiles as the preferred mode of travel thereafter. Woodstock has developed a transit system which now operates a fleet of 11 buses six days a week, and charter bus companies have experimented with other local services.
Сүт өнімі
2008 жылғы қорытынды бойынша Оксфорд округінің жылдық сүт өндірісі 344 сүт шаруашылығынан 60 миллион галлонды құрады, бұл Онтарио штатындағы кез келген округтің ең жоғары көрсеткіші, және 3 миллион адамды қамтамасыз етуге жеткілікті деп есептелді. 2016 жылы Оксфорд округіндегі сүт шаруашылығынан түскен ауылшаруашылық табысы 223 миллион доллардан асты. Томас Ингерсолл 1790 жылдары Темза өзені арқылы Оксфордқа алғашқы екі сиырды әкелді, ал 1810 жылға қарай бұл округ фермерлердің әйелдері жасаған май және ірімшік өнімдерімен танымал болды, олар оларды жергілікті сатуға шығарды. Кейбір шаруашылықтарда өндіріс шынымен де өнеркәсіптік деңгейге жетті, мысалы, Ингерсолл аймағындағы шаруашылықтар 1830 жылдары күніне жүз фунттан астам өнім өндірді. Ірімшік жасау шебері – Лидия Рэнни, ол 1840 жылдары провинциялық көрмелерде жүлделі жарыстарға мың фунттық ірімшіктер жасаған Ингерсоллдің оңтүстігіндегі отбасылық шаруашылығында жұмыс істеді.
A 2008 summary put Oxford's annual milk production at 60 million gallons from the county's 344 dairy farms, the highest output of any county in Ontario, considered to be enough to supply 3 million people. Farm cash receipts for dairy farming in Oxford in 2016 were more than $223 million. The first two cows were brought into Oxford on the Thames by Thomas Ingersoll in the 1790s, and by 1810 the township was famous for butter and cheese made by farmers' wives for local sale. On some farms this grew to a truly industrial scale, with some in the Ingersoll area producing as much as one hundred pounds a day by the 1830s. The queen of cheesemakers was Lydia Ranney on their family farm just south of Ingersoll, who was creating thousand pound cheeses for prize competitions at provincial expositions by the 1840s.
Бидай, жүгері және соя
Оксфордтың алғашқы пионерлері үшін табыс әкелуге мүмкіндігі бар алғашқы дақыл – бидай болды. 1852 жылы округте 611 000 бушель өндірілді, оның 450 000 бушелі экспортталды. 1860 жылдары топырақтың тозуы және жәндіктердің таралуы салдарынан бидай өнімі төмендеген кезде, май және ірімшік өндірісі үшін мал шаруашылығына көбірек мән берілді. Бүгінде жүгері мен соя өндірісі қолданылатын жер үшін мал шаруашылығымен бәсекелесіп, жер бағасын қымбаттатуда. 2012 жылы жүгері 158 000 акр жерге егіліп, 25 миллион бушель өнім алынды. Сол жылы 77 000 акр жерге соя егіліп, 3,7 миллион бушель, ал 21 000 акр жерге бидай егіліп, 2,1 миллион бушель өнім жиналды. 2016 жылғы мәліметтер бойынша, Оксфорд Онтариода өндірілетін жүгерінің 7 пайызын, бидайдың 4 пайызын және сояның 3 пайызын өсіріп, 180 миллион доллардан астам шаруа қожалықтарының түсімдерін қамтамасыз етті.
The first crop which had earning potential for Oxford's pioneers was wheat. In 1852 it was estimated that the county had produced 611,000 bushels, of which 450,000 bushels were exported. When wheat yields fell as a result of soil exhaustion and insect infestations by the 1860s, greater reliance was placed on dairying for butter and cheesemaking. Corn and soybean production now compete with dairying for available farmland, driving up land prices. By 2012, corn was being grown on 158,000 acres, producing 25 million bushels. In the same year, soybeans were grown on 77,000 acres yielding 3.7 million bushels, and wheat was grown on 21,000 acres, yielding 2.1 million bushels. As of 2016, Oxford was growing 7 per cent of the corn produced in Ontario, 4 per cent of the wheat, and 3 per cent of its soybeans, resulting in more than $180 million farm cash receipts.
Құс және басқа да мал шаруашылығы
Бастапқыда үйдің ауласында бірнеше тауық шағылып, қоршаудың үстінде әтеш шақырып жүрген кездегі көшпенділер заманы ірі құс шаруашылықтарына ұласқан. 2017 жылғы мәліметтер бойынша, Оксфорд округі провинцияда тауық өндірісі бойынша үшінші орында тұр. 108 шаруашылық жылына 48 миллион килограмм тауық өндіреді (провинциялық жалпы өнімнің 8%). Онда 15 түйеқұс шаруашылығы бар, олар жылына жарты миллионға жуық құс өсіреді (провинциялық жалпы санының 12%). Аймақтың мал шаруашылығында жылына шамамен 100 000 бас мал өсіріледі (провинциялық жалпы мал басының 6%). 2016 жылы Оксфордта осы 4 мал түрінен түскен ақшалай түсімдер 190 миллион долларға жуық болды. Оксфорд округінің батысындағы Дорчестер округінде Уильям Рейнольдс пен Сет Путнам жасаған тыраштандыру жұмыстары табысты болды, бірақ олардың ағаш кесетін зауыттары көп жылдар бойы шағын масштабта қалды. 1804 жылы келген саяхатшы Темаза өзенімен 300 шақырымға жуық қашықтықты Детройтке жеткізудегі қиындықтарды сипаттады – үш немесе төрт адам бір ретте 25 000 фут ағаш тақтасын жеткізіп, кері қайтып келе жатып сатуға тауар әкеле алатын, бірақ сапар оннан он төрт күнге созылар еді. Калий және жеміс күлі (ағаш күйдіру және күлді қайнату арқылы алынған) экспорттық саудасы жиі кездесетін. Алғашқы жылдары шаруалардың бидай қоры аз болды, бірақ отын күлі мол болды, оны қайнатып, жергілікті саудагерлермен жабдықтарға айырбастауға болады. 1840 жылдары кесілген ағаш экспорттау өркендеген нарыққа айналды, жақсартылған жолдар және Оксфорд арқылы теміржол салынуы осы өсімді күшейтті.
The pioneer scene with a few hens scratching in the yard and a rooster crowing atop a fence rail has long since given way to giant poultry barns. As of 2017, Oxford County is the third highest chicken producer in the province, with 108 farms generating 48 million kilograms of chickens per year (8% of the provincial total). It has 15 turkey farms that raise nearly half a million birds per year (12% of the provincial total). The county's beef farmers raise about 100,000 head per year (6% of the provincial total). Farm cash receipts from these 4 categories of livestock were about $190 million in Oxford in 2016. Efforts in Dorchester Township just to the west of Oxford's boundary by William Reynolds and Seth Putnam were more successful, but production from their saw mills remained on a small scale for many years. A visitor in 1804 described the difficulty faced rafting lumber from those mills down the Thames River nearly 300 kilometres to sell at Detroit – three or four men could deliver 25,000 board feet at a time in this way and bring back goods to sell upon return, but it was a ten to fourteen day journey. Export sales were more frequent for potash and pearlash derived from burning timber and boiling the ashes; individual settlers had little wheat to spare in their early years, but plenty of wood ashes that could be boiled and bartered with local merchants in exchange for supplies. Export of sawn lumber eventually became a booming market by the 1840s, increased with the improvement of roads by toll companies, and even more so after the construction of railways through Oxford.
Ірімшік фабрикалары
1850 жылдары графта диірмендер мен ұн фабрикалары, жиһаз фабрикалары, арба және вагон фабрикалары, былғары өңдеу және аяқ киім фабрикалары, шаруашылық техникасын құю фабрикалары мен тоқыма фабрикалары кеңінен таралды. Бірақ өндіріс қызметіндегі нағыз революция 1860 жылдары ірімшік фабрикаларының пайда болуымен келді. Канададағы алғашқы ірімшік фабрикалары Оксфорд округінде ашылған деп есептеледі, бірақ қайсысы бірінші болғаны туралы пікірлер әлі де даулы. Ресми түрде бұл атақ 1864 жылы Норвич поселкесінде ашылған Харви Фаррингтонның фабрикасына берілген, бірақ одан бұрын сол поселкеде Андс Смит басқарған фабрика болған деген жорамал бар. Өзінің жетістіктерін көрсету үшін Смит 4000 фунт салмақты ірімшік жасады, ол сол кездегі ең ірі ірімшік саналды. Ол 1865 жылы Утикадағы Нью-Йорк штатының жәрмеңкесінде және Торонтодағы провинциялық көрмеде көрсетілді. Бірақ осы алып ірімшіктің тағдыры Смит үшін жаман жаңалық болды. Оны көрмеден Англияға жөнелту үшін теміржол станциясына тасымалдау кезінде арбаның дөңгелегі түсіп, ірімшік аударылып сынды. Смит келесі жылы банкротқа ұшырады, ал атақ тәуекелді бөлісетін кооперативтік фабрика салған Харви Фаррингтонға көшті. Нағыз табысқа Ингерсоллдегі консорциум жетті, олар 7300 фунт салмақты "Мамонт ірімшігін" жасады, ол Нью-Йорк штатында және Англияда сәтті көрсетілді. Ингерсолл кәсіпорнының сәттілігі 1867 жылы қаланың жаңадан құрылған Канадалық сүт шаруашылығы қауымдастығының ордасына айналуына және округ бойынша тез арада ашылған көптеген ірімшік фабрикаларының сыр экспорттық нарығының орталығына айналуына әкелді. Келесі жарты ғасыр бойы аудандық фабрикаларда ірімшік өндірісі өркендеді, миллиондаған фунт ірімшік Ингерсоллдегі экспорттық қоймалардан өтті, кейін Вудстокта да, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын өндіріс азайды және 1930 жылдары күрт төмендеді. Сол кезде Оксфордтың сүті жергілікті ірімшік фабрикаларына емес, Лондон мен Торонтоға тасымалданды. "Ingersoll Packing Company", кейін "Ingersoll Cream Cheese Company" деп аталды, халықаралық нарықтар үшін ірі өндірісті жалғастырды. Бірақ 1956 жылы "Maclean's" журналы бүкіл елге Ингерсолл сырының жоғалуы мүмкін екенін жеткізді. Осы болжам 1970 жылдары шындыққа айналды. Ұзақ жылдар бойы бос тұрғаннан кейін, 1999 жылы Ингерсолл ірімшік фабрикасы қайта ашылды және "Local Dairy" атымен қолмен жасалған сыр, айран майы және йогурт өндіріледі. Вудсток маңындағы "Gunn's Hill" сияқты басқа да қолөнер фабрикалары да дамыды, бұл Оксфордтың "Сыр жолдары" туристік бағыттарына жаңа мән берді. Қазір Оксфордта 5 провинциялық лицензиясы бар фабрика жұмыс істеп тұр.
Grist and flour mills, furniture factories, carriage and wagon factories, tanneries and shoe factories, foundries producing farm equipment, and knitting mills were all becoming commonplace in the county by the 1850s, but the real revolution in manufacturing activity came in the 1860s, with the arrival of cheese factories. It is accepted that the first cheese factories in Canada were established in Oxford County, although there is still some controversy about which one was the very first. Officially the title is given to Harvey Farrington for a factory in Norwich township opened in 1864, but it is likely his was preceded by the factory operated by Andes Smith in the same township. To display his accomplishments, Smith manufactured a 4,000 pound cheese, believed to have been the biggest ever made, which was exhibited at the New York State Fair in Utica and then the Provincial Exhibition in Toronto in 1865, but the fate of that monster foretold Smith's doom. In the course of hauling it from the exhibition grounds to the railway station for shipment to England for exhibition and sale, a wheel came off the wagon and the cheese was overturned and broke apart. Smith went bankrupt the following year, and fame passed to Harvey Farrington who had built a co op factory at which risk was shared. The real coup came when a consortium in Ingersoll manufactured the 7,300 pound "Mammoth Cheese" which was successfully displayed in New York state as well as in England. The success of the Ingersoll venture led to the town becoming the home of the newly created Canadian Dairymen's Association in 1867, and also the cheese export market seat for a throng of cheese factories which quickly went into operation around the county. Cheese factory production in neighbourhood factories surged for the next half century, and millions of pounds of cheese passed through export warehouses in Ingersoll, then later Woodstock as well, but then began to taper off before the First World War and had greatly fallen off by the 1930s. By then Oxford's milk production was being trucked to London and Toronto rather than local cheese factories. The Ingersoll Packing Company, later renamed the Ingersoll Cream Cheese Company, continued a large scale manufacture for international markets, but by 1956 Maclean's lamented to the whole country that Ingersoll cheese might become a thing of the past. It did by the 1970s. After lying vacant for many years, the Ingersoll cheese factory was reopened in 1999 as Local Dairy producing artisanal cheese, cultured butter, and yogurt. Other artisanal factories such as Gunn's Hill near Woodstock have also taken off, giving a new meaning to Oxford's Cheese Trails tourism promotions. There are currently 5 provincially licensed factories in Oxford.
Тамақ өңдеу
Оксфорд ауданында азық-түлік өңдеуді дамытуға бағытталған экономикалық даму шаралары 2018 жылы Темсфордтағы Cold Springs Farms түйеқұс өңдеу және жем өндіру зауытының жабылуымен тоқырады, нәтижесінде 425 жұмыс орны жоғалды. Cold Springs компаниясын W. Харви Битти (1916–1994) құрған, ол 1949 жылы Темсфордта басталып, ақырында Онтариодағы 60 шаруашылықты қамтыған кәсіпорынды денсаулығына қарамастан құруға атсалысқан белсенді кәсіпкер болды. Оның бизнес жетістіктері мен өнеркәсіптік ұйымдарға адалдығы үшін 1995 жылы Канаданың ауыл шаруашылығының Даңқ залына, ал 2018 жылы Онтарионың ауыл шаруашылығының Даңқ залына енгізілді.
The county's economic development efforts aimed at increasing food processing within Oxford suffered a setback in 2018 with the closing of the Cold Springs Farms turkey processing and feed mill plant at Thamesford, with the loss of 425 jobs. Cold Springs was founded by W. Harvey Beatty (1916–1994), a dynamo who worked around crippling injuries to build an enterprise starting in Thamesford in 1949 that eventually included 60 farms in Ontario. For his business accomplishments and commitment to industry organizations, he was inducted into the Canadian Agriculture Hall of Fame in 1995 and the Ontario Agricultural Hall of Fame in 2018.
Ауыр өнеркәсіп
Оксфорд округінің кең аумақтары әк және цемент өндірісіне өте қолайлы әктас кен орындарымен жабылып жатыр. Норвичтен бастап округ орталығы арқылы Эмброға дейін 100 метр тереңдікте ерекше тазалықтағы кен орны созылып жатыр, одан 3,5 миллиард тоннаға жуық өндіруге болады. Онтарио үкіметі әктас кеніші үшін осы кен орнының 3000 акр жеріне лицензия берген. 1980 жылдардағы бағалау бойынша, өндіріс жылдық орташа 600 000 тоннаны құрады. Бұл өте энергия көп қолданатын және парниктік газ шығарылымы жоғары өнеркәсіп саласы. Англияда Lafarge компаниясымен бірлескен зерттеулер көміртегін шығарудың орнына пайдаланатын өнімдерді әзірлеуге бағытталған. 1985 жылдан бері Ингерсолл (CAMI/General Motors) және Вудсток (Toyota) қалаларындағы автомобиль құрастыру зауыттары, сондай-ақ олармен байланысты запчасти өндірушілер, қоймалар және жүк тасымалдау компаниялары Оксфорд округінің өнеркәсіптік базасын кеңейтуде. 2018 жылдың мамыр айында Ингерсолл құрастыру зауытында 5 миллионшы көлік шығарылды.
Vast portions of Oxford County are underlain with limestone deposits which are ideal for manufacture of lime and cement. A deposit of unusual purity 100 feet deep stretches from Norwich up to Embro through the centre of the county, with potential extraction volumes of 3.5 billion tonnes. Over 3,000 acres of the deposit area has been licensed by the Ontario government for limestone quarrying. The rate of extraction estimated in the 1980s was an average of 600,000 tonnes per year. It is an energy intensive industry with very high carbon outputs. Research involving Lafarge in England aims to develop products that will use rather than release some of the carbon. Automobile assembly plants in Ingersoll (CAMI/General Motors) and Woodstock (Toyota) and related parts manufacturers, warehouses and trucking companies have been a growing part of Oxford County's industrial base since 1985. The Ingersoll assembly plant reached production of its 5 millionth vehicle in May 2018.
Білім
Темза аңғарының аудандық мектептер кеңесі Оксфордта бес орта мектепті басқарады – Вудстокта үш мектеп (Хурон Парк СС, Колледж Авеню СС және Вудсток Колледждік институты), Тилсонбургтегі Глендейл орта мектебі және Ингерсоллдегі Ингерсолл аудандық колледждік институты. Лондон округінің католик мектептер кеңесі Вудстоктағы Сент-Мэри католик орта мектебін басқарады. Француз тіліндегі католик мектептер кеңесі «Провиденция» Вудстоктағы Ecole Secondaire Catholique Notre Dame орта мектебін ұстап тұрады. Лондонның Фэншэй колледжі Вудстокта аймақтық кампусын ашады. Китченердің Конестога колледжі Ингерсоллде біліктілікті арттыру орталығына ие. Оксфорд округінде университет құру жұмысы 19 ғасырдың екінші жартысында бірнеше онжылдық бойы Канада әдеби институтын (1857 жылы құрылған, кейін Вудсток колледжі деп аталған) құрумен жалғасты, бірақ 1880-ші жылдардың соңында институттың факультеттері таратылып, Торонто мен Гамильтонға берілді, осылай бүгінгі Макмастер университеті құрылды.
The Thames Valley District School Board operates five high schools in Oxford – three in Woodstock (Huron Park SS, College Avenue SS and Woodstock Collegiate Institute), Glendale High School in Tillsonburg, and Ingersoll District Collegiate Institute in Ingersoll. The London District Catholic School Board operates St. Mary's Catholic High School in Woodstock. The French language Catholic school board, Providence, operates Ecole Secondaire Catholique Notre Dame high school in Woodstock. London's Fanshawe College operates a regional campus in Woodstock. Kitchener's Conestoga College has a skills training centre in Ingersoll. Work towards creation of a university in Oxford County continued for several decades in the second half of the 19th century with the creation of the Canadian Literary Institute (incorporated 1857, later renamed Woodstock College) in Woodstock, but came to an end in the late 1880s when its departments were divided and transferred to Toronto and Hamilton to become today's McMaster University.
Денсаулық сақтау қызметі
Оксфорд округінде Вудсток пен Тилсонбург қалаларында толық қызмет көрсететін жалпы ауруханалар бар. Ингерсолл қаласында жедел жәрдем көрсетумен шектелген аурухана орналасқан. Үш аурухананың да тәулік бойы жұмыс істейтін жедел жәрдем бөлімшелері бар. Әрқайсысымен Оксфорд округі коммерциялық емес негізде басқаратын ұзақ мерзімді күтіммен қамтамасыз ету желісі – Вуддингфорд Лоджінің филиалы байланысты. Оксфорд округінің Қоғамдық қолдау көрсету желісі қарттар мен мүмкіндігі шектеулі ересектерге өз үйлерінде тұруларына көмектесу үшін денсаулық сақтауға негізделген түрлі қоғамдық қолдау көрсету қызметтерін ұсынады. 1 888 866 7518
Oxford County has full service general hospitals in Woodstock and Tillsonburg. A limited services hospital with acute care facilities is located in Ingersoll. All three hospitals have 24/7 emergency room facilities. Each has associated with it a branch of Woodingford Lodge, a long term care living network operated by Oxford County on a not for profit basis. The Oxford County Community Support Services Network offers a variety of health based Community Support Services to help Seniors and Adults with Disabilities remain in their homes. 1 888 866 7518
Полиция, өрт сөндіру және жедел жәрдем қызметі
Вудсток алғаш 1800-жылдардың басында қоныстанғаннан бері қала полиция тарихының байлығын бастан кешірді. Аймақтағы алғашқы құқық тәртібін британдық әскери ардагерлер жүргізді, олар британдық әскери тәжірибесіне негізделген заң жүйесін құрды. 1865 жылдың 13 мамырында "Тұтқындау орнын құру" туралы заң қабылданды және Уильям Керри Вудсток қаласының бас констеблі болып тағайындалды. Алғашқы полиция кеңсесі мен тұтқындау орны қазіргі Вудсток мұражайының жертөлесінде орналасқан. Вудсток полиция бөлімі өсе берді және 1875 жылы бас констебль мен екі полиция констеблінен тұрды. 1901 жылдың 1 шілдесінде Вудсток қала мәртебесін алды. Бұл полицияны Комиссарлар кеңесінің бақылауына қойды. Көптеген басшылар күштің өсуіне және біліктілігінің артуына жетекшілік етті, ең ұзақ қызмет еткен басшы – Артур Р. Мур, ол 1920 жылы бас констебль болып тағайындалды және шамамен 30 жыл қызмет етті. 1999 жылдың қаңтарында Оксфорд қауымдық полиция қызметі құрылды, ол бұрынғы Вудсток полиция бөлімі, Тависток полиция қызметі және Норвич полиция қызметін біріктірді. Бұл полиция қызметтерін біріктірумен қатар, Оксфорд қауымдық полиция қызметі Бландфорд Бленхайм, Шығыс Зорра Тависток және Норвичтің үш ауылдық округінің полициялық жауапкершілігін өз мойнына алды. Джо Оптоф, Род Пиуккала және Рон Фрейзер басшылар Оксфорд қауымдық полиция қызметінің басшылары болды. Дегенмен, Ингерсолл, Норвич және Тилсонбург сияқты бірнеше қалаларды Онтарио провинциялық полициясының (OPP) Оксфорд бөлімі патрульдеді, Ингерсолл көп жылдар бойын өз тәуелсіз полиция қызметіне ие болған, кейін ОПП-мен бірікті. 2009 жылдың 19 қазанында Оксфорд қауымдық полиция қызметі таратылды және Вудсток полиция қызметі бас Род Фрименнің басшылығымен қайта құрылды. Оксфорд округінің қалған бөлігін Онтарио провинциялық полициясының (OPP) Оксфорд бөлімі патрульдейді. 1999 жылы Онтарио үкіметі жер үсті жедел жәрдем қызметтерін ұйымдастыру жауапкершілігін муниципалитеттерге жүктеді. Провинцияның оңтүстік жартысында бұл жауапкершілік округтік немесе аймақтық үкіметтер сияқты жоғары деңгейдегі муниципалитеттерге тиді. Вудсток жедел жәрдем компаниясы және Тилсонбург аудандық мемориалдық ауруханасының жедел жәрдем қызметі 2002 жылдың 1 қаңтарында Оксфорд округіне берілді, Оксфорд округінің жедел жәрдем қызметін құру үшін. 2017 жылы Оксфорд округі Канададағы алғашқы муниципалитет болып, Paramedic Services автопаркіне екі Crestline Coach Fleetmax XL3 гибридтік жедел жәрдем машиналарын сатып алып, электрлі гибридтік жедел жәрдем машиналарын енгізді.
Since Woodstock was first settled in the early 1800s, the city has experienced a rich police history. Early law enforcement in the area was conducted by British military veterans who established a system of law based on their British military background. On 13 May 1865, a by law was passed to establish a "Town Lock up", and William Currie, was appointed Chief Constable for the Town of Woodstock. The first Police office and lock up was located in the basement of the present day Woodstock Museum. The Woodstock Police Department continued to grow and by 1875 consisted of a Chief Constable and two Police Constables. On 1 July 1901, Woodstock was incorporated as a City. This placed policing under the control of a Board of Commissioners. A long succession of Chiefs continued to guide the force as it grew in numbers and expertise with the longest serving being Chief Arthur R. Moore who was appointed Chief Constable in 1920 and served for almost 30 years. In January 1999, the Oxford Community Police Service was formed amalgamating the former Woodstock Police Department, Tavistock Police Service and Township of Norwich Police Service. In addition to the amalgamation of these police services the Oxford Community Police Service assumed the policing responsibilities for the three rural townships of Blandford Blenheim, East Zorra Tavistock, and Norwich. Chief Joe Opthof, Chief Rod Piukkala and Chief Ron Fraser, all served as Chiefs of the Oxford Community Police Service. However, a few communities such as Ingersoll, Norwich and Tillsonburg were patrolled by the Ontario Provincial Police (OPP) Oxford detachment, with Ingersoll formerly having its own independent police service for many years before merging with the OPP. On 19 October 2009, the Oxford Community Police Service ceased to exist and the Woodstock Police Service was reborn under the direction of Chief Rod Freeman. The rest of Oxford County is patrolled by the Ontario Provincial Police (OPP) Oxford detachment. In 1999 The Government of Ontario downloaded responsibility for the provision of Land Ambulance Services. In the southern half of the province, the responsibility fell onto Upper Tier Municipalities, such as county or regional governments. Woodstock Ambulance Ltd. and Tillsonburg District Memorial Hospital Ambulance were transferred to the County of Oxford on January 1, 2002, to form Oxford County Paramedic Services. In 2017, Oxford County became the first municipality in Canada to introduce electric hybrid ambulances as part of its Paramedic Services fleet with the purchase of two Crestline Coach Fleetmax XL3 Hybrid ambulances.
Жерді пайдалану және экологиялық бақылау
Ингерсолл және айналасындағы тұрғындар 2012 жылы халықаралық конгломерат Carmeuse компаниясы Walker Industries компаниясына Торонто мен Лондон қалаларынан қоқыс тасымалдап, Carmeuse-тің шамамен 2000 акр жерді алып жатқан әктас карьерінің шығыс және солтүстікке қарай созылған бөлігін толтыру үшін 20 жылға жалға беруді жоспарлап отырғанын жариялағаннан бері қарсылық күшінде. Walker компаниясы карьер учаскесін қоқыс және қайта өңдеу операциялары үшін көп мақсатты "кампус" ретінде пайдалану жоспарларын айтты. Carmeuse сондай-ақ, әктасты өңдеу үшін 1000 градусқа дейін қыздыру қажет болатын пештерінде қоқысты жағуға көшу жоспарларын жариялады. Алдымен, New York штатынан жүк көлігімен тасымалданатын "жасалма" қоқысты жағудан туындайтын ластану деңгейін бағалау үшін "Альтернативті төмен көміртегілі отын" (ALCF) пилоттық жобасын жүргізеді. Ұзақ мерзімді жоспар бойынша, ALCF қоқысының құрамына қайта өңдеуге жарамсыз қағаз және пластик қаптама материалдары, картон/қағаз шламасы, қайта өңдеуге жарамсыз резеңке және автомобиль өндірісінен қалған пластик, нейлондық шина қаптамасы/белдеуі, подгузник өндірушілердің қалдықтары және ағаш қалдықтары кіреді. Lafarge компаниясы да өз әлемдік филиалдарында цемент зауытының пештерінде қоқысты жағуды зерттеп жатыр. Lafarge және оның Carmeuse жерлерінің солтүстігіндегі 1400 акр жері қазіргі даулы Walker/Carmeuse қоқыс полигоны/қайта өңдеу ұсынысының құрамына кірмейді. Оксфорд округының тұрғындары Walker компаниясының Carmeuse компаниясымен Ингерсоллдің шығыс шекарасындағы шамамен 200 акрлық учаскеден басқа карьерлерге қатысты болашақ бизнес жоспарларын жариялаудан бас тартқанына алаңдауда, осы учаскеге Walker мега-құймаға рұқсат алуды сұрап отыр.
Residents of Ingersoll and surrounding area have been in a militant state of opposition since the announcement in 2012 that the international conglomerate Carmeuse intends to give a 20 year lease to Walker Industries to operate a megadump taking in garbage from Toronto and London to fill the spent portion of the limestone quarry operated by Carmeuse on its nearly 2,000 acres stretching east and north from Ingersoll's eastern boundary. Walker has referenced plans to use the quarry site for a multi use 'campus' for garbage and recycling operations. Carmeuse has also announced plans to switch to burning garbage in its kilns, which must be heated to 1,000 degrees to process limestone into industrial lime. As a preliminary, it will conduct a pilot Alternative Low Carbon Fuels ("ALCF") project to assess pollution levels that result from burning 'engineered' garbage to be trucked in from New York state. Long term, ALCF garbage to be burned would include non recyclable paper and plastic packaging materials, cardboard/paper sludge, non recyclable rubber and plastic from automotive manufacturing, nylon tire fluff/belting, waste materials from diaper manufacturers, and wood refuse. Burning garbage in its cement plant kilns is also under study by Lafarge at its branches worldwide. Lafarge and its 1,400 acres north of the Carmeuse lands are not a part of the Walker/Carmeuse garbage landfill/recycling proposal currently in contention, and Oxford County residents are concerned Walker has declined to disclose its future business plans for the quarry sites other than the nearly 200 acre section being made available by Carmeuse along Ingersoll's eastern boundary for which Walker seeks megadump approval.
Шаруашылық табысы, жұмыс күші тапшылығы және өндіріс стандарттары
Оксфорд округінде әртүрлі өлшемдегі шамамен 2000 ферма бар, олардың орташа мөлшері 400 акрды құрайды. Елдің басқа жерлеріндегідей, Оксфордта да жиі естілетін нақыл сөз бар: "Канадалықтар ұсынылған жалақыға фермада жұмыс істеуге құштар емес". Оксфорд округіндегі егін өсіру және жинау маусымдарында шамамен 2000 шетелдік маусымдық жұмысшының еңбегі қажет. "Тірілетін жалақы Канада" қозғалысы Оксфордты әлі де "дамып келе жатқан аймақ" деп санайды.
Oxford County has approximately 2,000 farms of varying sizes, averaging out to 400 acres per farm. The old saw is heard in Oxford just like elsewhere in the country, 'Canadians don't want to work on farms for the wages offered.' Filling farm labour needs in Oxford County during growing and harvest seasons includes approximately 2,000 foreign seasonal workers. Oxford is still categorized as an 'emerging community' by the Living Wage Canada movement.
Байланыстылық, байланыстық және жаһандану
Аумағының көп бөлігінде халық тығыздығының төмендігіне байланысты Оксфорд округі барлық аймақтардағы үйлер мен кәсіпорындарға жоғары жылдамдықты интернет қосылымын қамтамасыз етуде қиындықтарға тап болды. Бірақ, ұсыныстарға конкурс жариялауға жауап ретінде округтік кеңес, ұялы телефон мұнараларының инфрақұрылымын пайдаланып, тұрғындарға деректер желісін құра алатын мердігерді тапты. Интернетке қол жеткізу әлеуметтік байланысты сақтау үшін маңызды болды, себебі Оксфорд округінде орталықтандыру арқылы үнемдеу процесі салдарынан ауылдық мектептер, шіркеулер, пошта бөлімдері мен кәсіпорындар жабылып жатыр. Оксфорд округі кеңесі мен оның бөлімдері қызмет көрсету үшін әлеуметтік желілерді кеңінен пайдаланады. Округ тұрғындары Оксфордтағы өмір сапасының көбінесе халықаралық компаниялардың шешімімен анықталатынын түсінеді. Кармеуз карьеріне орналастырылатын мега-қоқыс полигонына қарсылық көрсету жолдарын жоспарлау кезінде, Кармеуз компаниясымен Бельгиядағы бас кеңсесі арқылы тікелей байланыс орнатудың маңыздылығы анық болды. Ингерсоллдегі CAMI автомобиль құрастыру зауытында жұмыс орындарының тұрақтылығын қамтамасыз ету үшін General Motors компаниясының өндірісті Мексикаға көшіру туралы қауіп-қатерлеріне қарсы күресу қажет болды.
Due to low population density over most of its territory, Oxford County faced a challenge achieving high speed internet connectivity for homes and businesses in all areas, but in response to a request for proposals, county council found a contractor able to create a data service network for residents using cellphone tower infrastructure. Internet access has been important to preserving social connectedness as the ongoing process in Oxford of economizing through centralization has caused neighbourhood schools, churches, post offices and businesses to close. Social media has been widely adopted for service delivery by Oxford County council and its various departments. County residents recognize that quality of life in Oxford is increasingly decided by multinational businesses. When planning on ways to oppose the proposed megadump on the Carmeuse quarry property, the importance of communicating directly with Carmeuse at its head office in Belgium was obvious. Achieving job stability at the CAMI auto assembly plant in Ingersoll required challenging General Motors over threats that the plant's production would be moved to Mexico.