Кіріспе

Оксфорд округі – Канаданың Онтарио провинциясындағы аймақтық муниципалитет. 401 тас жолы округтің орталығы арқылы шығыстан батысқа қарай өтеді, округ халқының жартысынан астамы тұратын қалалық-өнеркәсіптік дәліз құрады, Вудстоктағы Toyota автокөлік құрастыру зауыты мен Ингерсоллдегі CAMI General Motors автокөлік құрастыру зауыты арасында 25 км-ге созылған. Жергілікті экономиканың негізін ауыл шаруашылығы, әсіресе сүт өнімдері өндірісі құрайды. Оксфорд округінің әкімшілік орталығы Вудсток қаласында орналасқан. Оксфорд округі 2001 жылдан бері аймақтық муниципалитет мәртебесіне ие, бірақ атауында «округ» сөзі сақталған. Округтің екі деңгейлі муниципалдық басқару жүйесі бар, ал төменгі деңгейдегі муниципалитеттер 1975 жылы қайта құрылымдауға дейін дербес болған көптеген муниципалитеттердің бірігуі нәтижесінде құрылды. Бұдан өзге, округ Канада Статистикасының бір санақ аймағын және федералдық және провинциялық сайлаулар үшін бір сайлау округін құрайды, олардың шекаралары уақыт өте келе өзгертіліп келді. Тарихының бір бөлігінде округ екі сайлау округіне бөлінген: Оксфорд Солтүстік және Оксфорд Оңтүстік, федералдық және провинциялық сайлаулар үшін, олар туралы толық ақпаратты жеке беттерден қараңыз. Оксфорд округі 1998 жылға дейін өз мектеп кеңесіне ие болды, содан кейін ол Темза аңғарының аудандық мектеп кеңесіне қосылды. 2018 жылға дейін округтың жеке денсаулық сақтау бөлімі болды, ол Оңтүстік-Батыс қоғамдық денсаулық сақтау бөліміне біріктірілді.

Жергілікті билік

Онтариодағы жергілікті муниципалитеттер провинциялық үкіметтен оларға берілген өкілеттіктерді жүзеге асырады, ал провинциялық үкімет кез келген уақытта заң арқылы оларға берілген өкілеттіктерді ұлғайтуға немесе азайтуға құқылы. Бұл 2018 жылы Онтарио үкіметінің қаланың қарсылығына қарамастан Торонто қалалық кеңесінің мүшелерінің санын азайту туралы шешімінде айқын көрінді. Жоғарғы Канаданың алғашқы жылдарында заңнамада әрбір қалашықтағы жер иелерінің жыл сайынғы жиналысын өткізу көзделген. Олар қалашық хатшысы, констебль, мүлік салығын бағалаушылар мен жинаушылар, қоршауды тексерушілер және мал қорасын күзетушілер сияқты лауазымдарға ие адамдарды таңдауға міндетті болды. Әр қалашықта халықтың өсуін қадағалау мақтанышпен қарастырылатын мәселе болды, сондықтан бірнеше қалашықтар өскен сайын бөлінді. Осылайша, Тамаз өзені бойындағы Оксфордтың Шығыс, Батыс және Солтүстік бөлімдері, Ниссуридің Шығыс және Батыс бөлімдері, сондай-ақ Зорраның Шығыс және Батыс бөлімдері жеке қалалық жиналыстар мен жергілікті лауазымдарға ие болды. Бұл адамдар провинцияның заңдарын орындауға және аудандық деңгейде қабылданған шешімдерді жүзеге асыруға қажетті әкімшілік жұмыстарға жауапты болды. Облыс әкімі тағайындаған бейбіт судьялар аудандық сотта белгілі бір мерзімде тоқсандық сессиялар деп аталатын кеңестер өткізетін. Губернатордың және оның таңдаған бейбіт судьяларының билігі 1841 жылға дейін жергілікті басқарудың иерархиясы ретінде сақталды. Елді мекеннің алғашқы жылдарынан бастап, Лонг-Пойнт елді мекеніндегі аудандық сот алдымен Түркия Пойнт қаласында, содан кейін Виттория ауылында өткізілді. 1826 жылы сот Лондонға көшірілді. Оксфорд округіне кіретін Брок ауданы 1840 жылы Лондон ауданынан бөлінді. Вудсток қаласында Брок ауданы үшін сот ғимараты салынғаннан кейін, провинциялық үкімет жергілікті басқару функцияларын бейбіт судьялардан алу үшін әрбір қалашықтан аудандық кеңес мүшелерін сайлауды көздейтін заңнамалық өзгерістер енгізді. Алайда, әрбір аудандық кеңестің күзетшісі мен аға әкімшілік қызметкерлерін тағайындау провинциялық үкіметтің жауапкершілігінде қалды. 1850 жылы Болдуин заңының қабылдануымен аудандық кеңестер таратылып, олардың орнына толық сайланған округтік кеңестер құрылды. Провинциялық заңнама Онтариодағы толық сайланған жергілікті муниципалитеттердің құрылымын келесі ғасырға белгіледі. Округтік кеңестің өкілеттіктерін анықтаумен қатар, заңнамада қалашықтар кеңестерінің құқықтары белгіленді және ауылдық, қалалық және қалалық кеңестер құру көзделді. Вудсток, Ингерсолл, Тилсонбург және Оксфорд округінің басқа да қауымдастықтары уақыт өте келе осы ережелерге сәйкес жеке муниципалитеттер ретінде тіркелді. Болдуин заңы күшіне енген кезде Брок ауданына кірген кейбір қалашықтар жаңа Брант округінің және қайта құрылған Миддлсекс округінің құрамына енді. Норвич қалашығы 1855 жылы Солтүстік және Оңтүстік бөліктерге бөлінді. 1960 жылдары Онтарио үкіметі провинцияның таңдалған аймақтарында жергілікті басқару құрылымын оңайлатуды бастады, және бұл процесс 1975 жылы Оксфорд округіне жетті, онда жеке қалашықтар мен ауылдық кеңестердің саны қазіргі бес қалашыққа дейін азайтылды. Сонымен қатар, үш қалалық муниципалитет сақталды: Ингерсолл, Тилсонбург және Вудсток. Округ шекарасы солтүстіктегі Тависток пен оңтүстіктегі Тилсонбургтің қалалық аймақтарын қамту үшін кеңейтілді.

Тарих

Қазіргі Оксфорд округіне жататын географиялық аймақта ғасырлар бойы бейтарап/Аттавандарон ұзын үйлер ауылдары орналасқан, бірақ 1650 жылдары ирокездермен соғыс және еуропалық байланыстан туындаған эпидемиялар салдарынан алғашқы ұлттардың көшпелі халықтарына тасталды. Жер 1792 жылы (Миссисаугалардың басшылары), 1796 жылы (Чиппевалардың басшылары) және 1827 жылы (Чиппевалардың басшылары) қол қойылған үш шарт бойынша Корольдікке өткен. Олар осы шарттардың сенімділігі үшін 1790 жылы Детройтте Потаватоми, Вайандот, Оджибве және Одава тайпаларының 35 басшысымен жасалған Макки сатып алуына сүйенді. Оксфорд округі 1798 жылы Жоғарғы Канада провинциясының заң шығарушы органымен, 1800 жылдың басында күшіне енген заңмен құрылды. Оның негізгі мақсаты – жергілікті милицияны жақсы ұйымдастыру және лорд-лейтенантты тағайындау арқылы әлеуметтік тәртіпті жақсарту болды, бұл губернатор Симкоу құрған жаңа провинцияның аристократиялық құрылымының бір бөлігі еді. Оксфорд округіне тағайындалған лейтенант – сэр Уильям Джонсонның немересі және Үндістер департаментінің басшысы Уильям Клаус болды, ол Оксфордтың шығыс шекарасымен солтүстікке және оңтүстікке қарай созылған Гранд өзені бойында қоныстанған Алты тайпаны қадағалауға жауапты болды. Алғаш құрылған Оксфорд округіне Бленхайм, Бурфорд, Темзадағы Оксфорд, Бландфорд, Норвич және Дерехам қалалары кірді (Темза өзенінің солтүстігіндегі жерлер Корольдікке әлі сатып алынбаған). Алғашқы үш қала 1793 жылдың жазынан бастап Томас Хорнор (Бленхайм), Бенаджа Малори (Бурфорд) және Томас Ингерсолл (Темзадағы Оксфорд) басшылығымен қоныс аударушыларды қабылдады, олардың әрқайсысы өздерінің қалаларында милиция капитаны болды. Клаус Ниагарада тұрды, ал округ бойынша Корольдік өкілі ретінде тағайындалуы Хорнор мен Малори арасында бәсекелестік тудырды, нәтижесінде Хорнор жеңіске жетті. Томас Ингерсолл округті тастап кетті, бірақ Хорнор мен Малори арасындағы бәсекелестік он жылдан астам уақытқа созылды, себебі Малори 1804 және 1808 жылдары Жоғарғы Канаданың заң шығарушы жиналысына округ өкілі болып сайланды. 1812 жылғы соғыс бәрін өзгертіп жіберді. Уақытша әкімші болып тағайындалған генерал Исаак Брок Клаусты Линкольн милициясының басшысы етіп ауыстырды және Генри Боствикті Оксфорд милициясының басшысы етіп тағайындады, осылайша Хорнор соғысқа қатысу мүмкіндігінен айырылды (Боствик Томас Ингерсоллдың бұрынғы әріптесінің ұлы болды). Малори 1812 жылғы сайлауда жеңіліп, соғыс кезінде американдық жаққа еріктілер корпусының капитаны ретінде сатқындық жасады. Дамуының алғашқы ширек ғасырында Оксфордтың халқы 2000 адамға жуық болды, бірақ көптеген мәселелер оның дамуын тежеді. Әйелі Дерехам қалашығында (қазіргі Эльгин тауының маңында) 1000 акрға жуық жер мұраға алған шотландтық Роберт Гурлей 1817 жылы сыйлықты тексеру үшін Оксфордқа келді, бірақ қалашықтың әлі де толығымен шөлейт дала екеніне сенбеді. Ол бүкіл Жоғарғы Канадада қоғамдық жиналыстар мен газеттер арқылы шешімдер табу үшін қоғамдық қозғалысты бастады, бірақ үкімет оны бүлікшілдік үшін соттап, түрмеге қамады. Гурлей келесі 35 жылды Канададан тыс өткізді, бірақ 1856 жылы Оксфордтағы жеріне сайлауға қатысу үшін оралды. Гурлей Оксфордта және аймақта 1820 және 1830 жылдары жалғасқан өсімнің баяу қарқынына наразылық білдірген көптеген дауыстардың бірі ғана болды. Америкада туған қоныс аударушылар тағы да округке келе бастады, мысалы, Тиллсонбургтің негізін қалаушы Джордж Тиллсон және Бичвиллдің негізін қалаушы Абрахам Бич. 1821 жылы Томас Ингерсоллдың барлық ұлдары Ингерсолл ауылын құру үшін оралды. Томас Хорнор қайтадан округтің чемпионы болып тағайындалды, 1820 жылы Оксфорд милициясын басқарды және келесі он жыл бойы округтің заң шығарушы жиналыстағы өкілі болды. Ол Гурлейді түрмеге қамауға алған заңды жоюға тырысқан және АҚШ-тан келген қоныс аударушылардың құқықтарын шектеуге бағытталған заңдарға қарсы шыққан мүшелердің бірі болды. Король Темза өзенінің солтүстігіндегі жерлерді сатып алу туралы келісімге келді және округке тағы екі қалашық, Зорра мен Ниссури қосылды, содан кейін шотландтық және ирландтық иммигранттар үйлерінен қуылды, мысалы, Зорра қалашығындағы Эмбро ауылының айналасында гаэль тілінде сөйлейтін қауым құрған Сатерлендширліктер. Олардың көптегісі Оксфордқа мүліктің жоқтығымен келді, өйткені олар өз отандарынан қатыгездықпен қуылған, көбінесе Дональд Маклеод сипаттаған үйлердің жаппай өртелуімен, ол «Қараңғы естеліктер» кітабын аяқтағаннан кейін Оксфордта қалған өмірін өткізді. 1830 жылдары Жоғарғы Канадаға қоныстануға зейнеткерлікке шыққан британдық әскери офицерлерге артықшылық беретін жаңа үкіметтік бағдарлама Вудстокты жаңа жергілікті аристократияның орталығы етуге ниеттенген көптеген адамдарды Оксфордқа әкелуге сәтті болды, дәл сол сияқты Симкоу 40 жыл бұрын жоспарлаған. Вудстоктың «қоныстың әкесі» – адмирал Генри Ванситтарт болды, ол Наполеон соғыстарында тәлім алған зейнеткерлік армия және теңіз офицерлерімен қоршалған. Ескі қоныс аударушылардың наразылығы көтеріліске ұласты, Оксфордтың заң шығарушы жиналысындағы сайланған мүшесі, доктор Чарльз Данкомб 1837 жылдың желтоқсанындағы көтерілістің жетекшісі болды. Оның салдарынан Данкомб елден қуылды, ал Вудстоктан шыққан зейнеткерлік Корольдік теңіз флотының ветераны, капитан Эндрю Дрю (Ванситтарттың оң қолы) Ниагара өзеніндегі көтерілісшілер пайдаланған тісті дөңгелекті бу кемесін тартып алып, өртеу үшін АҚШ-қа шабуыл жасады, оны Ниагара сарқымасынан ағызып жіберді, бұл заң ғалымдары әлі зерттеп жүрген халықаралық оқиғаға әкелді. Соңынан болған саяси қырқыстардың нәтижесінде жергілікті және провинциялық деңгейде демократиялық үкімет күшті болды, өйткені Оксфорд заң шығарушы жиналыста округтің өкілі ретінде қызмет ететін реформаторларды қайта-қайта сайлады. Олардың арасында премьер-министр (сэр Фрэнсис Хинкс) және Конфедерацияның екі әкесі (Джордж Браун және сэр Оливер Моват) болды. 1840 жылдардан 1860 жылдарға дейінгі үлкен өсім өткен реніштерге де ем болды. Халқының өсу графигі осы оқиғаны көрсетеді және округтің халқы 1870 жылдарына қарай 20 ғасырдың бірінші жартысына дейін жалғасқан платоға жеткенін көрсетеді. 1950 жылдары басталған жаңа қалалану дәуірі Вудстокқа 25 000, Тиллсонбургқа 10 000 және Ингерсоллға 6 000 адам қосты, бұл Оксфорд округінің қазіргі өсуінің көп бөлігін құрайды.

Түрлілігі

1852 жылы Оксфорд округінің халық санағы комиссары Томас Шенстон халық санағы деректерінен толыққанды статистика жинақтап, сол жылы нәтижелерді кітапта жариялады, бұл округтің егжей-тегжейлі зерттелуін қамтиған алғашқы кітап болды. Оның туған жері бойынша талдауы көрсеткендей, округ тұрғындарының жартысынан астамы (17 990) провинцияда туған, ал қалғандарының ішінде ең көп саны Шотландиядан (4 685), Англиядан (3 724), АҚШ-тан (2 618), Ирландиядан (2 371) және Германиядан (322) келген адамдарды құрады. Ол 123 қара нәсілді адам болғанын, олардың 101-і Оттервилл ауылының маңында қоныстанған қашқан құлдар қауымы бар Норвич қалашығында екенін хабарлады. Халықтың ішінде барлығы 47 түрлі діни ағым болды, оның ішінде 8 493 адам 5 түрлі ағымдағы методистер, 8 300 адам шотланд немесе пресвитериан ағымдарында, 5 760 англикан, 5 түрлі ағымдағы 4 579 баптист, 2 194 рим католигі, 730 квакер және 161 меннонит болды, сонымен қатар израильдіктер, сенімсіздер, еркін ойлаушылар және мүшріктер сияқты кіші топтар да бар еді.

Археология, тарих және шежіре зерттеулері

Еуропалық қоныстанудың алғашқы бірнеше буыны үшін, алғашқы халықтардың қоныстанған жерлері туралы білім, жаңа өңделген егістіктерде кез келген жәдігерлерді іздеген сувенир жинаушылармен шектелген еді. Оксфорд округіндегі алғашқы ғылыми археологиялық зерттеулерді Уильям Дж. Винтемберг (1876–1941), «Канада археологиясының әкесі» жүргізді. Ол округтің солтүстік шекарасының сыртында өсіп, өмірі бойы Оксфордта кең ауқымды зерттеулер жүргізді. Қазіргі таңдағы жаңа табылған орындарды бағалау кезінде әлі де Винтембергтің тұжырымдамаларына сілтеме жасалады, бірақ зерттеушілер кейде ескі үлгілерге сәйкес келуге қарсы ескертеді, әсіресе жиырма жыл бұрын Тилсонбургте табылған 15 ғасырға жататын ұзын үйлерден тұратын ауылдың орнын түсіндіру кезінде. Бұл орын басқа табылған және зерттелген орындармен салыстырғанда «көзге түспейтін» делінеді. Еуропалық қоныстану мен дамудың алғашқы ғасырында Оксфорд округінің тарихын жазуға жасалған тыраштандырулар өте сирек болды. Томас С. Шенстон (1822–1895), 1851 жылғы провинциялық санақтың Оксфорд округі комиссары, «Оксфорд газеттері» атты еңбекті жазды; Оксфорд округінің 1852 жылғы алғашқы қонысынан бастап толық тарихы бар. Бірақ мәтіннің бірнеше бөлігіне қосымша жазбаларда, ол жинаған тарихи әңгіме кітаптың беттерінде тізімделген санақ деректерінің көптігіне байланысты кітаптан шығарылғанын көрсетеді. Кемшіліктеріне қарамастан, кітап округ тарапынан 1967 жылы Канаданың жүз жылдық мерекесіне арналған жоба ретінде қайта басылды. 1870 жылдары суреттелген округтік атластарға деген құмарлық Онтариода кеңінен тараған кезде Оксфорд та оған енді, бірақ 1876 жылы Торонтодағы Уокер мен Майлз басып шығарған томда округ тарихының қысқаша мазмұнына бес беті ғана арналды. Оксфорд 1880 және 1890 жылдары округ тарихының томдарын жасаған құмарлыққа қатыспады, бірақ 1897 жылы Оксфорд тарихи және мұражай қоғамы құрылды, ал 1948 жылы Корольдік Онтарио мұражайымен және Батыс Онтарио университетімен серіктестік құрғанда үлкен қадам жасалды. Бұл Онтарио үкіметінің жергілікті мектептерге өздерінің тарихын оқытуға көмектесу үшін округтік мұражайлар желісі ретінде жоспарлаған алғашқы мұражай болды. Содан бері Оксфорд тарихи қоғамы тарих бюллетендері және тоқсандық жаңалықтар ретінде бірқатар кітапшалар жариялады, сонымен қатар жергілікті тарихшылардың жақында жарық көрген кітаптарының басылып шығуына және сатып алуға қолжетімді болуын қамтамасыз етті. Оксфорд тарихи қоғамының коллекциялары генеалогиялық қоғамның коллекцияларымен бірге округтің 2012 жылы ашқан Оксфорд округі мұрағатында сақталады.

Жолдар, каналдар, теміржолдар және автомобиль жолдары

Оксфордтың дамуына ең үлкен кедергі, оның Ұлы көлдерден алыс, құрлыққа тірелген орналасуы болды. Губернатор Симконың 1790 жылдардағы аймаққа қатысты көзқарасы, Лондондағы жаңа провинциялық астанаға дейін Берлингтон шығанағын қосатын мемлекеттік жолды жоспарлауды қамтыды. Бұл жол алғаш рет Оксфорд қалашығындағы (қазіргі Вудсток) Темза өзеніне жеткен мемлекеттік қала арқылы өтуі керек еді, сондай-ақ Бландфорд және Бленхайм қалашықтары арқылы Темза өзенін Гранд өзенімен байланыстырып, Детройттан Брантфордқа дейін аймақ бойынша су көлігінің жолын құру жоспары болды. Канал ешқашан салынбады, ал "Губернатор жолы" (қазіргі Дундас көшесінің бөлігі) ондаған жылдар бойы қолданылмады, себебі Гранд өзенін кесіп өтетін жерде көпір салынбады (қазіргі Париж, ол 1820 жылдары ғана ауыл ретінде дамуға бастады). Шындығында, пионерлік құрлық көлігі Берлингтон шығанағынан Темза өзеніне дейін ежелгі жаяу жолмен жалғасты, ал өзенді алты ұлттың жеріндегі Брант Форды (Брантфорд) деп белгілі болған жерде кесіп өтетін болды, содан кейін Темза өзенінің жағалауымен Детройтке дейін жүрді. Томас Ингерсолл 1790 жылдардың ортасында Оксфорд қалашығын дамытуға бағытталған күш-жігерінің бір бөлігі ретінде Брант Форды мен Темза өзені арасындағы жолды вагонмен жүруге қолайлы етуге кеткен шығындарды өтеді. Кейіннен мемлекеттік қаржыландыру осы жол құрылысын Темза өзенінен Детройтке дейін кеңейтті, ол осыдан кейін Детройт жолы деп аталды. Вудсток саудагерлері Губернатор жолының шығысындағы Ванситтарт жерлеріне (Иствуд) айналып өтетін жолды жақсартуға қолдау көрсетті, және осы маршрут Бёрфорд пен Брантфорд арқылы Гамильтонға дейінгі 53-ші тас жолына айналды. Брлингтон шығанағынан (Гамильтон) Брантфорд арқылы Оксфордқа дейінгі жол байланысының маңыздылығы 403-ші тас жолының салынуымен расталды, ол сонымен қатар Вудстоктан шығысқа қарай 401-ге қосылады. Алғашында Оксфордтың орталығына бағытталған бөлігі қазір Олд Стейдж Роуд деп аталатын округтік жол болып табылады. 401-ші тас жолының өзі ескі Детройт жолының көшірмесі. Оксфордтағы көлік 1830 жылдары жоспарланған, бірақ 1840 жылдары және одан кейін салынған ақылы жолдар мен теміржолдардың арқасында айтарлықтай жақсарды. Ингерсолл тұрғындары Тилсонбургпен және оңтүстікке қарай бағытталған Ингерсолл және Порт-Бурвелл ағаш және қиыршық тас жолын 1849 жылдан бастап салуға қатысты, ол кейіннен Зорра арқылы Перт округіне дейін ақылы жол ретінде кеңейтілді. Ол бүгін 19-шы тас жолы ретінде сақталған. Вудсток Норвич пен Порт-Довермен бірлесіп, 1850 жылдары тағы бір солтүстік-оңтүстік бағытталған ақылы жол салды, ол кейіннен Тависток арқылы Перт округіне дейін кеңейтілді. Ол бүгінгі күні 59-шы тас жолы ретінде сақталған. 1850 және 1860 жылдары Оксфорд арқылы өтетін теміржолдар салынды, Вудсток пен Ингерсоллді Детройт пен Торонтоға, сондай-ақ Вудстокты Стратфорд пен Порт-Доверге және Норвичті Брантфорд пен Порт-Бурвеллге байланыстырды. 1900 жылдан 1920 жылдарға дейін Вудсток пен Ингерсоллді Бичвилл арқылы жалғастырған электрлік көше теміржолы, 1940 жылдары жеке автомобильдерге ұнаған автобус қызметімен ауыстырылды. Вудсток қазір аптасына алты күн 11 автобус паркін пайдаланатын транзиттік жүйені пайдаланады, ал чартерлік автобус компаниялары басқа жергілікті қызметтерді сынақтан өткізуде.

Сүт өнімі

2008 жылғы қорытынды бойынша Оксфорд округінің жылдық сүт өндірісі 344 сүт шаруашылығынан 60 миллион галлонды құрады, бұл Онтарио штатындағы кез келген округтің ең жоғары көрсеткіші, және 3 миллион адамды қамтамасыз етуге жеткілікті деп есептелді. 2016 жылы Оксфорд округіндегі сүт шаруашылығынан түскен ауылшаруашылық табысы 223 миллион доллардан асты. Томас Ингерсолл 1790 жылдары Темза өзені арқылы Оксфордқа алғашқы екі сиырды әкелді, ал 1810 жылға қарай бұл округ фермерлердің әйелдері жасаған май және ірімшік өнімдерімен танымал болды, олар оларды жергілікті сатуға шығарды. Кейбір шаруашылықтарда өндіріс шынымен де өнеркәсіптік деңгейге жетті, мысалы, Ингерсолл аймағындағы шаруашылықтар 1830 жылдары күніне жүз фунттан астам өнім өндірді. Ірімшік жасау шебері – Лидия Рэнни, ол 1840 жылдары провинциялық көрмелерде жүлделі жарыстарға мың фунттық ірімшіктер жасаған Ингерсоллдің оңтүстігіндегі отбасылық шаруашылығында жұмыс істеді.

Бидай, жүгері және соя

Оксфордтың алғашқы пионерлері үшін табыс әкелуге мүмкіндігі бар алғашқы дақыл – бидай болды. 1852 жылы округте 611 000 бушель өндірілді, оның 450 000 бушелі экспортталды. 1860 жылдары топырақтың тозуы және жәндіктердің таралуы салдарынан бидай өнімі төмендеген кезде, май және ірімшік өндірісі үшін мал шаруашылығына көбірек мән берілді. Бүгінде жүгері мен соя өндірісі қолданылатын жер үшін мал шаруашылығымен бәсекелесіп, жер бағасын қымбаттатуда. 2012 жылы жүгері 158 000 акр жерге егіліп, 25 миллион бушель өнім алынды. Сол жылы 77 000 акр жерге соя егіліп, 3,7 миллион бушель, ал 21 000 акр жерге бидай егіліп, 2,1 миллион бушель өнім жиналды. 2016 жылғы мәліметтер бойынша, Оксфорд Онтариода өндірілетін жүгерінің 7 пайызын, бидайдың 4 пайызын және сояның 3 пайызын өсіріп, 180 миллион доллардан астам шаруа қожалықтарының түсімдерін қамтамасыз етті.

Құс және басқа да мал шаруашылығы

Бастапқыда үйдің ауласында бірнеше тауық шағылып, қоршаудың үстінде әтеш шақырып жүрген кездегі көшпенділер заманы ірі құс шаруашылықтарына ұласқан. 2017 жылғы мәліметтер бойынша, Оксфорд округі провинцияда тауық өндірісі бойынша үшінші орында тұр. 108 шаруашылық жылына 48 миллион килограмм тауық өндіреді (провинциялық жалпы өнімнің 8%). Онда 15 түйеқұс шаруашылығы бар, олар жылына жарты миллионға жуық құс өсіреді (провинциялық жалпы санының 12%). Аймақтың мал шаруашылығында жылына шамамен 100 000 бас мал өсіріледі (провинциялық жалпы мал басының 6%). 2016 жылы Оксфордта осы 4 мал түрінен түскен ақшалай түсімдер 190 миллион долларға жуық болды. Оксфорд округінің батысындағы Дорчестер округінде Уильям Рейнольдс пен Сет Путнам жасаған тыраштандыру жұмыстары табысты болды, бірақ олардың ағаш кесетін зауыттары көп жылдар бойы шағын масштабта қалды. 1804 жылы келген саяхатшы Темаза өзенімен 300 шақырымға жуық қашықтықты Детройтке жеткізудегі қиындықтарды сипаттады – үш немесе төрт адам бір ретте 25 000 фут ағаш тақтасын жеткізіп, кері қайтып келе жатып сатуға тауар әкеле алатын, бірақ сапар оннан он төрт күнге созылар еді. Калий және жеміс күлі (ағаш күйдіру және күлді қайнату арқылы алынған) экспорттық саудасы жиі кездесетін. Алғашқы жылдары шаруалардың бидай қоры аз болды, бірақ отын күлі мол болды, оны қайнатып, жергілікті саудагерлермен жабдықтарға айырбастауға болады. 1840 жылдары кесілген ағаш экспорттау өркендеген нарыққа айналды, жақсартылған жолдар және Оксфорд арқылы теміржол салынуы осы өсімді күшейтті.

Ірімшік фабрикалары

1850 жылдары графта диірмендер мен ұн фабрикалары, жиһаз фабрикалары, арба және вагон фабрикалары, былғары өңдеу және аяқ киім фабрикалары, шаруашылық техникасын құю фабрикалары мен тоқыма фабрикалары кеңінен таралды. Бірақ өндіріс қызметіндегі нағыз революция 1860 жылдары ірімшік фабрикаларының пайда болуымен келді. Канададағы алғашқы ірімшік фабрикалары Оксфорд округінде ашылған деп есептеледі, бірақ қайсысы бірінші болғаны туралы пікірлер әлі де даулы. Ресми түрде бұл атақ 1864 жылы Норвич поселкесінде ашылған Харви Фаррингтонның фабрикасына берілген, бірақ одан бұрын сол поселкеде Андс Смит басқарған фабрика болған деген жорамал бар. Өзінің жетістіктерін көрсету үшін Смит 4000 фунт салмақты ірімшік жасады, ол сол кездегі ең ірі ірімшік саналды. Ол 1865 жылы Утикадағы Нью-Йорк штатының жәрмеңкесінде және Торонтодағы провинциялық көрмеде көрсетілді. Бірақ осы алып ірімшіктің тағдыры Смит үшін жаман жаңалық болды. Оны көрмеден Англияға жөнелту үшін теміржол станциясына тасымалдау кезінде арбаның дөңгелегі түсіп, ірімшік аударылып сынды. Смит келесі жылы банкротқа ұшырады, ал атақ тәуекелді бөлісетін кооперативтік фабрика салған Харви Фаррингтонға көшті. Нағыз табысқа Ингерсоллдегі консорциум жетті, олар 7300 фунт салмақты "Мамонт ірімшігін" жасады, ол Нью-Йорк штатында және Англияда сәтті көрсетілді. Ингерсолл кәсіпорнының сәттілігі 1867 жылы қаланың жаңадан құрылған Канадалық сүт шаруашылығы қауымдастығының ордасына айналуына және округ бойынша тез арада ашылған көптеген ірімшік фабрикаларының сыр экспорттық нарығының орталығына айналуына әкелді. Келесі жарты ғасыр бойы аудандық фабрикаларда ірімшік өндірісі өркендеді, миллиондаған фунт ірімшік Ингерсоллдегі экспорттық қоймалардан өтті, кейін Вудстокта да, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын өндіріс азайды және 1930 жылдары күрт төмендеді. Сол кезде Оксфордтың сүті жергілікті ірімшік фабрикаларына емес, Лондон мен Торонтоға тасымалданды. "Ingersoll Packing Company", кейін "Ingersoll Cream Cheese Company" деп аталды, халықаралық нарықтар үшін ірі өндірісті жалғастырды. Бірақ 1956 жылы "Maclean's" журналы бүкіл елге Ингерсолл сырының жоғалуы мүмкін екенін жеткізді. Осы болжам 1970 жылдары шындыққа айналды. Ұзақ жылдар бойы бос тұрғаннан кейін, 1999 жылы Ингерсолл ірімшік фабрикасы қайта ашылды және "Local Dairy" атымен қолмен жасалған сыр, айран майы және йогурт өндіріледі. Вудсток маңындағы "Gunn's Hill" сияқты басқа да қолөнер фабрикалары да дамыды, бұл Оксфордтың "Сыр жолдары" туристік бағыттарына жаңа мән берді. Қазір Оксфордта 5 провинциялық лицензиясы бар фабрика жұмыс істеп тұр.

Тамақ өңдеу

Оксфорд ауданында азық-түлік өңдеуді дамытуға бағытталған экономикалық даму шаралары 2018 жылы Темсфордтағы Cold Springs Farms түйеқұс өңдеу және жем өндіру зауытының жабылуымен тоқырады, нәтижесінде 425 жұмыс орны жоғалды. Cold Springs компаниясын W. Харви Битти (1916–1994) құрған, ол 1949 жылы Темсфордта басталып, ақырында Онтариодағы 60 шаруашылықты қамтыған кәсіпорынды денсаулығына қарамастан құруға атсалысқан белсенді кәсіпкер болды. Оның бизнес жетістіктері мен өнеркәсіптік ұйымдарға адалдығы үшін 1995 жылы Канаданың ауыл шаруашылығының Даңқ залына, ал 2018 жылы Онтарионың ауыл шаруашылығының Даңқ залына енгізілді.

Ауыр өнеркәсіп

Оксфорд округінің кең аумақтары әк және цемент өндірісіне өте қолайлы әктас кен орындарымен жабылып жатыр. Норвичтен бастап округ орталығы арқылы Эмброға дейін 100 метр тереңдікте ерекше тазалықтағы кен орны созылып жатыр, одан 3,5 миллиард тоннаға жуық өндіруге болады. Онтарио үкіметі әктас кеніші үшін осы кен орнының 3000 акр жеріне лицензия берген. 1980 жылдардағы бағалау бойынша, өндіріс жылдық орташа 600 000 тоннаны құрады. Бұл өте энергия көп қолданатын және парниктік газ шығарылымы жоғары өнеркәсіп саласы. Англияда Lafarge компаниясымен бірлескен зерттеулер көміртегін шығарудың орнына пайдаланатын өнімдерді әзірлеуге бағытталған. 1985 жылдан бері Ингерсолл (CAMI/General Motors) және Вудсток (Toyota) қалаларындағы автомобиль құрастыру зауыттары, сондай-ақ олармен байланысты запчасти өндірушілер, қоймалар және жүк тасымалдау компаниялары Оксфорд округінің өнеркәсіптік базасын кеңейтуде. 2018 жылдың мамыр айында Ингерсолл құрастыру зауытында 5 миллионшы көлік шығарылды.

Білім

Темза аңғарының аудандық мектептер кеңесі Оксфордта бес орта мектепті басқарады – Вудстокта үш мектеп (Хурон Парк СС, Колледж Авеню СС және Вудсток Колледждік институты), Тилсонбургтегі Глендейл орта мектебі және Ингерсоллдегі Ингерсолл аудандық колледждік институты. Лондон округінің католик мектептер кеңесі Вудстоктағы Сент-Мэри католик орта мектебін басқарады. Француз тіліндегі католик мектептер кеңесі «Провиденция» Вудстоктағы Ecole Secondaire Catholique Notre Dame орта мектебін ұстап тұрады. Лондонның Фэншэй колледжі Вудстокта аймақтық кампусын ашады. Китченердің Конестога колледжі Ингерсоллде біліктілікті арттыру орталығына ие. Оксфорд округінде университет құру жұмысы 19 ғасырдың екінші жартысында бірнеше онжылдық бойы Канада әдеби институтын (1857 жылы құрылған, кейін Вудсток колледжі деп аталған) құрумен жалғасты, бірақ 1880-ші жылдардың соңында институттың факультеттері таратылып, Торонто мен Гамильтонға берілді, осылай бүгінгі Макмастер университеті құрылды.

Денсаулық сақтау қызметі

Оксфорд округінде Вудсток пен Тилсонбург қалаларында толық қызмет көрсететін жалпы ауруханалар бар. Ингерсолл қаласында жедел жәрдем көрсетумен шектелген аурухана орналасқан. Үш аурухананың да тәулік бойы жұмыс істейтін жедел жәрдем бөлімшелері бар. Әрқайсысымен Оксфорд округі коммерциялық емес негізде басқаратын ұзақ мерзімді күтіммен қамтамасыз ету желісі – Вуддингфорд Лоджінің филиалы байланысты. Оксфорд округінің Қоғамдық қолдау көрсету желісі қарттар мен мүмкіндігі шектеулі ересектерге өз үйлерінде тұруларына көмектесу үшін денсаулық сақтауға негізделген түрлі қоғамдық қолдау көрсету қызметтерін ұсынады. 1 888 866 7518

Полиция, өрт сөндіру және жедел жәрдем қызметі

Вудсток алғаш 1800-жылдардың басында қоныстанғаннан бері қала полиция тарихының байлығын бастан кешірді. Аймақтағы алғашқы құқық тәртібін британдық әскери ардагерлер жүргізді, олар британдық әскери тәжірибесіне негізделген заң жүйесін құрды. 1865 жылдың 13 мамырында "Тұтқындау орнын құру" туралы заң қабылданды және Уильям Керри Вудсток қаласының бас констеблі болып тағайындалды. Алғашқы полиция кеңсесі мен тұтқындау орны қазіргі Вудсток мұражайының жертөлесінде орналасқан. Вудсток полиция бөлімі өсе берді және 1875 жылы бас констебль мен екі полиция констеблінен тұрды. 1901 жылдың 1 шілдесінде Вудсток қала мәртебесін алды. Бұл полицияны Комиссарлар кеңесінің бақылауына қойды. Көптеген басшылар күштің өсуіне және біліктілігінің артуына жетекшілік етті, ең ұзақ қызмет еткен басшы – Артур Р. Мур, ол 1920 жылы бас констебль болып тағайындалды және шамамен 30 жыл қызмет етті. 1999 жылдың қаңтарында Оксфорд қауымдық полиция қызметі құрылды, ол бұрынғы Вудсток полиция бөлімі, Тависток полиция қызметі және Норвич полиция қызметін біріктірді. Бұл полиция қызметтерін біріктірумен қатар, Оксфорд қауымдық полиция қызметі Бландфорд Бленхайм, Шығыс Зорра Тависток және Норвичтің үш ауылдық округінің полициялық жауапкершілігін өз мойнына алды. Джо Оптоф, Род Пиуккала және Рон Фрейзер басшылар Оксфорд қауымдық полиция қызметінің басшылары болды. Дегенмен, Ингерсолл, Норвич және Тилсонбург сияқты бірнеше қалаларды Онтарио провинциялық полициясының (OPP) Оксфорд бөлімі патрульдеді, Ингерсолл көп жылдар бойын өз тәуелсіз полиция қызметіне ие болған, кейін ОПП-мен бірікті. 2009 жылдың 19 қазанында Оксфорд қауымдық полиция қызметі таратылды және Вудсток полиция қызметі бас Род Фрименнің басшылығымен қайта құрылды. Оксфорд округінің қалған бөлігін Онтарио провинциялық полициясының (OPP) Оксфорд бөлімі патрульдейді. 1999 жылы Онтарио үкіметі жер үсті жедел жәрдем қызметтерін ұйымдастыру жауапкершілігін муниципалитеттерге жүктеді. Провинцияның оңтүстік жартысында бұл жауапкершілік округтік немесе аймақтық үкіметтер сияқты жоғары деңгейдегі муниципалитеттерге тиді. Вудсток жедел жәрдем компаниясы және Тилсонбург аудандық мемориалдық ауруханасының жедел жәрдем қызметі 2002 жылдың 1 қаңтарында Оксфорд округіне берілді, Оксфорд округінің жедел жәрдем қызметін құру үшін. 2017 жылы Оксфорд округі Канададағы алғашқы муниципалитет болып, Paramedic Services автопаркіне екі Crestline Coach Fleetmax XL3 гибридтік жедел жәрдем машиналарын сатып алып, электрлі гибридтік жедел жәрдем машиналарын енгізді.

Жерді пайдалану және экологиялық бақылау

Ингерсолл және айналасындағы тұрғындар 2012 жылы халықаралық конгломерат Carmeuse компаниясы Walker Industries компаниясына Торонто мен Лондон қалаларынан қоқыс тасымалдап, Carmeuse-тің шамамен 2000 акр жерді алып жатқан әктас карьерінің шығыс және солтүстікке қарай созылған бөлігін толтыру үшін 20 жылға жалға беруді жоспарлап отырғанын жариялағаннан бері қарсылық күшінде. Walker компаниясы карьер учаскесін қоқыс және қайта өңдеу операциялары үшін көп мақсатты "кампус" ретінде пайдалану жоспарларын айтты. Carmeuse сондай-ақ, әктасты өңдеу үшін 1000 градусқа дейін қыздыру қажет болатын пештерінде қоқысты жағуға көшу жоспарларын жариялады. Алдымен, New York штатынан жүк көлігімен тасымалданатын "жасалма" қоқысты жағудан туындайтын ластану деңгейін бағалау үшін "Альтернативті төмен көміртегілі отын" (ALCF) пилоттық жобасын жүргізеді. Ұзақ мерзімді жоспар бойынша, ALCF қоқысының құрамына қайта өңдеуге жарамсыз қағаз және пластик қаптама материалдары, картон/қағаз шламасы, қайта өңдеуге жарамсыз резеңке және автомобиль өндірісінен қалған пластик, нейлондық шина қаптамасы/белдеуі, подгузник өндірушілердің қалдықтары және ағаш қалдықтары кіреді. Lafarge компаниясы да өз әлемдік филиалдарында цемент зауытының пештерінде қоқысты жағуды зерттеп жатыр. Lafarge және оның Carmeuse жерлерінің солтүстігіндегі 1400 акр жері қазіргі даулы Walker/Carmeuse қоқыс полигоны/қайта өңдеу ұсынысының құрамына кірмейді. Оксфорд округының тұрғындары Walker компаниясының Carmeuse компаниясымен Ингерсоллдің шығыс шекарасындағы шамамен 200 акрлық учаскеден басқа карьерлерге қатысты болашақ бизнес жоспарларын жариялаудан бас тартқанына алаңдауда, осы учаскеге Walker мега-құймаға рұқсат алуды сұрап отыр.

Шаруашылық табысы, жұмыс күші тапшылығы және өндіріс стандарттары

Оксфорд округінде әртүрлі өлшемдегі шамамен 2000 ферма бар, олардың орташа мөлшері 400 акрды құрайды. Елдің басқа жерлеріндегідей, Оксфордта да жиі естілетін нақыл сөз бар: "Канадалықтар ұсынылған жалақыға фермада жұмыс істеуге құштар емес". Оксфорд округіндегі егін өсіру және жинау маусымдарында шамамен 2000 шетелдік маусымдық жұмысшының еңбегі қажет. "Тірілетін жалақы Канада" қозғалысы Оксфордты әлі де "дамып келе жатқан аймақ" деп санайды.

Байланыстылық, байланыстық және жаһандану

Аумағының көп бөлігінде халық тығыздығының төмендігіне байланысты Оксфорд округі барлық аймақтардағы үйлер мен кәсіпорындарға жоғары жылдамдықты интернет қосылымын қамтамасыз етуде қиындықтарға тап болды. Бірақ, ұсыныстарға конкурс жариялауға жауап ретінде округтік кеңес, ұялы телефон мұнараларының инфрақұрылымын пайдаланып, тұрғындарға деректер желісін құра алатын мердігерді тапты. Интернетке қол жеткізу әлеуметтік байланысты сақтау үшін маңызды болды, себебі Оксфорд округінде орталықтандыру арқылы үнемдеу процесі салдарынан ауылдық мектептер, шіркеулер, пошта бөлімдері мен кәсіпорындар жабылып жатыр. Оксфорд округі кеңесі мен оның бөлімдері қызмет көрсету үшін әлеуметтік желілерді кеңінен пайдаланады. Округ тұрғындары Оксфордтағы өмір сапасының көбінесе халықаралық компаниялардың шешімімен анықталатынын түсінеді. Кармеуз карьеріне орналастырылатын мега-қоқыс полигонына қарсылық көрсету жолдарын жоспарлау кезінде, Кармеуз компаниясымен Бельгиядағы бас кеңсесі арқылы тікелей байланыс орнатудың маңыздылығы анық болды. Ингерсоллдегі CAMI автомобиль құрастыру зауытында жұмыс орындарының тұрақтылығын қамтамасыз ету үшін General Motors компаниясының өндірісті Мексикаға көшіру туралы қауіп-қатерлеріне қарсы күресу қажет болды.