Кіріспе
Америкалық зерттеу және даму орталығы. Массачусетс штатының Лексингтон қаласында орналасқан MIT Линкольн зертханасы – АҚШ Қорғаныс министрлігінің федералды қаржыландырылатын зерттеу және даму орталығы болып табылады, ол ұлттық қауіпсіздік мәселелеріне жоғары технологияларды қолдану үшін құрылған. Зерттеу және даму қызметі ұзақ мерзімді технологияларды дамытуға, сондай-ақ жүйелердің жылдам прототиптерін жасау мен демонстрациялауға бағытталған. Оның негізгі біліктіліктері сенсорлар, интеграцияланған сенсорлық жүйелер, ақпарат алу үшін сигналды өңдеу, шешім қабылдауға көмектесу және байланыс салаларында. Бұл жұмыстар он миссиялық бағыт бойынша үйлестірілген. Зертхана сонымен қатар әлемнің әртүрлі аймақтарында бірнеше далалық пункттерді ұстап тұрады. Зертхана өзінің озық технологияларының көп бөлігін мемлекеттік органдарға, индустрияға және академиялық ортаға берумен айналысады және 100-ден астам стартапты іске қосты.
The MIT Lincoln Laboratory, located in Lexington, Massachusetts, is a United States Department of Defense federally funded research and development center chartered to apply advanced technology to problems of national security. Research and development activities focus on long term technology development as well as rapid system prototyping and demonstration. Its core competencies are in sensors, integrated sensing, signal processing for information extraction, decision making support, and communications. These efforts are aligned within ten mission areas. The laboratory also maintains several field sites around the world. The laboratory transfers much of its advanced technology to government agencies, industry, and academia, and has launched more than 100 start ups.
Шығу тегі
АҚШ Әуе күштерінің ұсынысымен, 1951 жылы Линкольн зертханасы Массачусетс технология институтында (МИТ) АҚШ-тың әуе қорғаныс жүйесін жақсарту мақсатында құрылды. Зертхана құрудың басты жақтаушылары екінші дүниежүзілік соғыс кезінде МИТ радиациялық зертханасында қызмет еткен ветерандар болды, олардың ішінде физик және электр инженері Иван А. Геттинг, физик Луис Риденур және физик Джордж Э. Вэлли-кіші жатты. Зертхананың ашылуына Вэллидің АҚШ әуе қорғанысы туралы жүргізген зерттеулері түрткіс болды, нәтижесінде 1950 жылғы Әуе қорғаныс жүйелерін жобалау комитетінің баяндамасында АҚШ әуе шабуылының қаупіне дайын емес екендігі анықталды. МИТ-тің екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Радиациялық зертхананы басқарған тәжірибесі, оның қызметкерлерінің бір бөлігінің Әуе қорғаныс жүйелерін жобалау комитетіндегі қатысуы және озық электроника саласындағы жоғары біліктілігінің арқасында Әуе күштері МИТ-тің әуе қауіп-қатерлерін анықтауға, тануға және тоқтатуға қабілетті әуе қорғанысын әзірлеу үшін қажетті зерттеулерді жүргізе алатынын ұсынды. МИТ президенті Джеймс Киллиан МИТ-тің әуе қорғанысына қатысуына құштар емес еді. Ол АҚШ Әуе күштерінен МИТ-те жаңа зертхананың қажеттілігін бағалау және оның ауқымын анықтау үшін алдымен зерттеу жүргізуге рұқсат сұрады. Киллианның ұсынысы мақұлданды және 1951 жылдың ақпан және тамыз аралығында «Чарльз жобасы» (МИТ маңынан өтетін Чарльз өзенінің атымен) атты зерттеу жүргізілді. «Чарльз жобасының» соңғы баяндамасында АҚШ-қа әуе қорғаныс жүйесін жақсарту қажеттігі айтылды және МИТ-те әуе қорғаныс мәселелеріне арналған зертхана құру толық қолдау тапты. Бұл жаңа бастама бастапқыда «Линкольн жобасы» деп аталды, ал жаңа зертхана орналасатын орын Лоуренс Г. Ханском алаңында (қазіргі Ханском әуе күштері базасы) таңдалды, онда Массачусетс штатының Бедфорд, Лексингтон және Линкольн қалалары жиналады. «Бедфорд жобасы» (су астына қарсы соғыс) және «Лексингтон жобасы» (ұшақтардың ядролық қуатымен қозғалтылуы) бұрыннан қолданыста болғандықтан, жаңа зертхананың уставын дайындауға жауапты генерал-майор Пут жобаны Линкольн қаласының атымен атауға шешім қабылдады.
SAGE
Жартылай автоматтандырылған жерлік орта (SAGE) әуе қорғанысы жүйесі – MIT Линкольн зертханасының инновациялық технологияларды дамыту тарихының бастауы. Бұл жүйе АҚШ құрлық бөлігіне әуе қорғанысын ұсыну міндетін орындау үшін жасалған. SAGE көптеген радарлардан мәліметтерді жинап, талдап, қажет болған жағдайда қорғаныс шараларын бастауға жететін жылдамдықпен жіберуге арналған. Бұл жүйенің кілті – нақты уақытта сенімді жұмыс істей алатын компьютер болды. 1940 жылдары MIT-де құрастырылған Whirlwind компьютері жүйеге мүмкін кандидат ретінде қарастырылды. Дегенмен, Whirlwind ондаған, тіпті 100-ге жуық радардан келіп түсетін мәліметтерді өңдеу үшін жеткілікті сенімді немесе жылдам болған жоқ. Whirlwind-тің жасалуына зор үлес қосқан MIT профессоры Джей Райт Форрестер компьютердің жоғары сенімділікке қол жеткізуіне және магниттік ядролық жад арқылы жылдамдығын екі есеге арттыруға мүмкіндік берген жаңалық ашты. Магниттік ядролық жад компьютерлік технологияда революция жасады. Компьютерлер енді тек үлкен және жылдам калькуляторлар ғана емес, түрлі салаларда қолданылатын машиналарға айналды. Индустрия бұл дамуды жақыннан қадағалап, компьютерлердің мүмкіндіктерін кеңейткен магниттік ядролық жадты қабылдады. 1955 жылы құрастырылып, 1956 жылы іске қосылған TX 0 компьютері, по сути, Whirlwind-тің транзисторлық нұсқасы болды. Ол Whirlwind-тен кішкентай және сәл жылдам болды. Whirlwind II толыққан жоқ, бірақ оның құрылымдық элементтеріне негізделген AN/FSQ 7 Combat Direction Central SAGE әуе қорғанысы желісінің басқару және бақылау жүйесіне айналды, ал Линкольн зертханасының 6-бөлімі осы дамуға қатысты. Линкольн зертханасы әуе қорғанысы жүйелеріндегі озық электрониканы дамытуда тез арада танымал болды. Кейіннен ұшақтар мен жер көліктерін анықтау және қадағалаудың жақсартылған жүйелеріне айналған көптеген техникалық жетістіктер қазіргі зерттеулердің негізін құрады.
Қызметкерлер және ұйым
Шамамен 1700 техникалық қызметкер ғылыми-зерттеу жұмыстарымен, прототиптер жасаумен және далалық демонстрациялармен айналысады. Техникалық қызметкерлер ғылыми және инженерлік салалардың кең спектрінен келеді, соның ішінде электртехника, физика, компьютерлік ғылым және математика ең көп кездесетін салалар. Кәсіби қызметкерлердің үштен екісі жоғары білімді, ал олардың 60 пайызы докторлық дәрежеге ие. Техникалық жұмыс сегіз бөлімге бөлінген: Әуе, зымыран және теңіз қорғанысы технологиясы, Отан қорғау және әуе трафигін басқару, кибер қауіпсіздік және ақпараттық ғылымдар, коммуникациялық жүйелер, инженерлік, озық технологиялар, ғарыш жүйелері мен технологиясы және барлау-тактикалық жүйелер. Линкольн зертханасы ғылыми-зерттеу және даму жұмыстарын қолдау үшін алты бөлімнен тұратын қызметтер инфрақұрылымын пайдаланады: келісімшарттар қызметі, ғимараттарды күтіп ұстау қызметі, қаржылық қызметтер, ақпараттық қызметтер, қауіпсіздік қызметі және адам ресурстары. Қызмет көрсету бөлімдерінде немесе техникалық мамандар ретінде жұмыс істейтін шамамен 1300 адам зертхананың ғылыми-зерттеу және даму миссиясын қолдайды. Линкольн зертханасы бірнеше қоғамдық жұмыстар бағдарламаларын қолдайды. Кіндіктан бастап жоғары сыныпқа дейінгі оқушылар үшін ғылым, технология, инженерия және математика салаларындағы білімді дамытуға бағытталған бағдарламалар жергілікті қауымдастыққа ұсынылады және зертхана еріктілерімен қолдалады. Линкольн зертханасының қоғамдық қызмет бағдарламасы жергілікті және ұлттық қажеттіліктер туралы хабардарлықты арттырады, сондай-ақ таңдалған қайырымдылық ұйымдарын, медициналық зерттеулерді және АҚШ армиясын қолдау үшін қаражат жинау және іс-шаралар ұйымдастырады.
Линкольн ғарыш бақылау кешені
1995 жылдан бері Массачусетс штатының Вестфорд қаласындағы Линкольн ғарыш бақылау кешені ғарыш жағдайын қадағалау және зертхананың жалпы ғарыш бақылау миссиясында маңызды рөл атқарып келеді. Кешенде үш негізгі радар бар: Миллстон терең ғарыш іздеу радары (L жиілік жолағы), Хейстак ұзақ қашықтықтағы бейнелеу радары (W жиілік жолағы және X жиілік жолағы) және Хейстак қосымша радары (Ku жиілік жолағы). Линкольн зертханасы АҚШ-тың материктік бөлігінде және Тынық мұхиты аймағындағы нысандарда далалық жұмыстар жүргізеді.
Рейган сынақ полигоны, Кваджалейн атолы, Маршалл аралдары
Линкольн зертханасы Гавайи аралдарынан оңтүстік-батысқа қарай шамамен 2500 миль қашықтықта орналасқан АҚШ армиясының Куажалейн атолліндегі әскери базасындағы Рейган сынақ алаңына ғылыми кеңесші ретінде қызмет етеді. Зертхана сонымен қатар, зертханада жүргізілген зерттеулердің нәтижесінде жасалған нақты уақыт режимінде ажырату және шешімдерді қолдау құралдарын пайдалануды қамтитын, осы базаның басқару және бақылау инфрақұрылымын жаңартуға көмектеседі.
White Sands зымыран полигонындағы тәжірибелік сынақ полигоны
Линкольн зертханасының эксперименттік сынақ алаңы (ETS; obs. Код: 704) – Нью-Мексико штатының Сокорро қаласындағы Уайт-Сэндс зымыран полигоны аумағында орналасқан электрооптикалық сынақ құрылғысы. ETS зертхана Әуе күштері үшін жұмыс істейді; оның басты міндеті – жаңа электрооптикалық ғарыш бақылау технологияларын әзірлеу, бағалау және енгізу. ETS АҚШ Әуе күштерінің Ғарыш командованиесіне маңызды деректер ұсынады. NASA-ның «Линкольн Жерге жақын астероидтарды зерттеу» (LINEAR) бағдарламасы кометалар мен астероидтарды, әсіресе Жерге жақын объектілерді анықтау үшін Уайт-Сэндстегі жер үстіндегі электрооптикалық терең ғарыш бақылау телескоптарын пайдаланады. Күн жүйесіндегі белгілі шағын планеталардың көп бөлігі осы бағдарлама арқылы табылды. 2020 жылғы мәліметтер бойынша, Кіші планеталар орталығы 1997 жылдан 2012 жылға дейін LINEAR арқылы ашылған 149 793 шағын планетаны тіркеді. Астероидтарды зерттеу саласында LINEAR – ең сәтті бағдарлама болып табылады. 2013 жылы NASA-ның Ай орбитасындағы «Ай атмосферасы мен шаң ортасын зерттеуші» (LADEE) аппараты Линкольн зертханасы жасаған оптикалық байланыс терминалын алып жүрді, ол Уайт-Сэндс зымыран полигонындағы басқа да жердегі терминалмен байланыс жасады. Бұл жүйе, «Ай лазерлік байланыс демонстрациясы» (LLCD) деректерді екі бағытта терең ғарышпен байланыс үшін бұрынғыдан да жоғары жылдамдықпен жіберді. Демонстрациядан кейін ғылыми жаңалықтар мен адамның ғарышқа саяхаты үшін деректерді үлкен көлемде тасымалдауға мүмкіндік беретін бірнеше оптикалық жүйелер пайда болды.
Директорлар
Ф. Уилер Лумис, 26 шілде 1951 – 9 шілде 1952
Альберт Г. Хилл, 9 шілде 1952 – 5 мамыр 1955
Маршалл Г. Холлоуэй, 5 мамыр 1955 – 1 ақпан 1957
Карл Ф. Дж. Оверхаге, 1 ақпан 1957 – 1 ақпан 1964
Уильям Х. Радфорд, 1 ақпан 1964 – 9 мамыр 1966
С. Роберт Визер, міндетін атқарушы директор, 10 мамыр 1966 – 1 қаңтар 1967
Мильтон У. Клаузер, 1 қаңтар 1967 – 1 маусым 1970
Джеральд П. Диннен, 1 маусым 1970 – 1 сәуір 1977
Уолтер Э. Морроу кіші, 1 сәуір 1977 – 30 маусым 1998
Дэвид Л. Бриггс, 1 шілде 1998 – 30 маусым 2006
Эрик Д. Эванс, 1 шілде 2006 – қазіргі уақытқа дейін
Albert G. Hill, July 9, 1952 – May 5, 1955
Marshall G. Holloway, May 5, 1955 – February 1, 1957
Carl F. J. Overhage, February 1, 1957 – February 1, 1964
William H. Radford, February 1, 1964 – May 9, 1966
C. Robert Wieser, acting director, May 10, 1966 – January 1, 1967
Milton U. Clauser, January 1, 1967 – June 1, 1970
Gerald P. Dinneen, June 1, 1970 – April 1, 1977
Walter E. Morrow Jr., April 1, 1977 – June 30, 1998
David L. Briggs, July 1, 1998 – June 30, 2006
Eric D. Evans, July 1, 2006 – present