Кіріспе
NOTOC Aerozine 50 – гидразин мен симметриялық емес диметилгидразиннің (UDMH) салмағы бойынша 50:50 қоспасы, алғашқыда 1950 жылдардың соңында Aerojet General Corporation компаниясы Titan II ICBM зымыран қозғалтқыштары үшін сақталатын, жоғары энергиялы, гиперголиялық отын ретінде әзірлеген. Aerozine кеңінен ракеталық отын ретінде қолданылады, әдетте динитроген тетрооксиді тотықтырғыш ретінде қолданылады, ол онымен гиперголиялық болып табылады. Aerozine 50 гидразинге қарағанда тұрақтырақ, тығыздығы мен қайнау температурасы UDMH-ге қарағанда жоғары. Таза гидразиннің Aerozine 50-ден жоғары тиімділігі бар, бірақ 2°C-та тоңу температурасы ыңғайсыз. Гидразин мен UDMH қоспасының тоңу температурасы тоңу температурасының төмендеуіне байланысты әлдеқайда төмен болады. Сонымен қатар, UDMH тұрақты молекула болып табылады; бұл гидразиннің күтпеген жерден ыдырау мүмкіндігін азайтады, қауіпсіздікті арттырады және қоспаны регенеративті салқындатылған қозғалтқыштарда салқындатқыш ретінде пайдалануға мүмкіндік береді. Отынның бұл түрі негізінен планетааралық зерттеушілер мен ғарыш кемелерін қозғалту үшін қолданылады. Сұйық оттегі немесе сұйық сутек сияқты басқа кең таралған отындардан айырмашылығы, Aerozine 50 бөлме температурасында сұйық күйде болады және оны сұйық күйінде елеулі буланусыз сақтауға болады, осылайша оны ұзақ мерзімді планетааралық миссияларға қолайлы етеді. Aerozine 50 негізінен ICBM-дерде және олардың туындыларында, мысалы, Titan II/III/IV зымыраларының негізгі сатыларында қолданылды, өйткені ICBM-ге ұзақ мерзімді сақтау және қысқа мерзімде ұшыру қажет; зымыран отынмен толық жабдықталған күйде сақталуы керек. Бұл отын сондай-ақ ICBM-нен алынған жоғарғы сатыларда, мысалы, Delta II зымырасында қолданылды. Ол сондай-ақ Apollo Lunar Module және Apollo CSM-дегі қызметтік қозғалтқыш жүйесінде қолданылды. Ariane 1-ден Ariane 4-ке дейінгі отбасы 75% UDMH және 25% гидразин гидратынан тұратын UH 25 деп аталатын ұқсас отынды пайдаланды. Aerozine монопропеллент ретінде қолданылмайды (ешбір затпен араластырылмайтын отын). Метил топтарының қосымша тұрақтылығы реактивтілікке және итермелеуге әсер етеді. 1980 жылы Aerozine 50 ағып кетуі 1980 жылғы Дамасктағы Titan зымырасының жарылуына әкелді. Ағып кетуге бірінші сатыдағы Titan отын бакінің құлаған құралмен тесілуі себеп болды. Бастапқы жарылыс 740 тонналық шахта есігін алып тастады және екінші саты мен оқ-дәріні шахтадан шығарып жіберді. Titan-ның екінші сатысы жарылып, W53 жарылыс басы 30 метр қашықтықтағы шахта порталына құлады, жарылмады және fissile материал ағып шыққан жоқ.
NOTOC
Aerozine 50 is a 50:50 mix by weight of hydrazine and unsymmetrical dimethylhydrazine (UDMH), originally developed in the late 1950s by Aerojet General Corporation as a storable, high energy, hypergolic fuel for the Titan II ICBM rocket engines. Aerozine continues in wide use as a rocket fuel, typically with dinitrogen tetroxide as the oxidizer, with which it is hypergolic. Aerozine 50 is more stable than hydrazine alone, and has a higher density and boiling point than UDMH alone. Pure hydrazine has a higher performance than Aerozine 50, but an inconvenient freezing point of 2 °C. A mix of hydrazine and UDMH has a far lower freezing point due to freezing point depression. In addition, UDMH is a more stable molecule; this reduces the chances of straight hydrazine decomposing unexpectedly, increasing safety and allowing the blend to be used as a coolant in regeneratively cooled engines. This type of fuel is mainly used for interplanetary probes and spacecraft propulsion. Unlike other more common propellants like liquid oxygen or liquid hydrogen, Aerozine 50 is liquid at room temperature and can be stored in liquid state without significant boil off, thus making it a storable propellant better suited for long term interplanetary missions. Aerozine 50 was largely used in ICBMs and in their derivative launchers such as the core stages of the Titan II/III/IV rocket because an ICBM requires long term storage and launch on short notice; the rocket must be stored already fueled. This fuel was also used in ICBM derived upper stages, such as the Delta II rocket. It was also used by the Apollo Lunar Module and the Service Propulsion System engine in the Apollo CSM. The Ariane 1 through Ariane 4 family used a related fuel, a mixture of 75% UDMH and 25% hydrazine hydrate called UH 25. Aerozine is not used as a monopropellant (a propellant that is not mixed with anything). The extra stability conferred by the methyl groups affects reactivity and thrust. In 1980, a leakage of Aerozine 50 resulted in the 1980 Damascus Titan missile explosion. The leak occurred due to puncture of the first stage Titan fuel tank by a dropped tool. The initial explosion removed the 740 ton silo door and ejected the second stage and warhead out of the silo. The Titan's second stage exploded, and the W53 warhead landed 30 meters from the silo portal without detonating or leaking fissile material.
Баламалар
Гидразинді монометилгидразинмен (ММГ) араластыруға болады. ММГ сәл тығыз болғандықтан, жалқы өнімділік сәл артады. CINCH (Competitive Impulse Non Carcinogenic Hypergol) деп аталатын және құрамы 2-диметиламиноэтилазид болатын, үшінші дәрежелі амин азидтеріне негіделген жаңа, мүмкін инновациялық гиперголикалық балама әзірленді.
Қызықты деректер
Джон Д. Кларктың айтуынша, отындық қоспа саласындағы мамандар Aerojet компаниясының Aerozine сияқты фирмалық атауларын ұнатпай, назардан тыс қалдырды, оның орнына инженерлік аббревиатуралар мен лақаптарды қолдануды жөн көрді. Бұл нақты қоспа "50–50" деп аталды.