Кіріспе
Бағдарлама орындалу кезінде стек фреймдер туралы есеп есептеуде стек ізбеталуы (стек бактрейсі немесе стек трасбекі деп те аталады) – бағдарлама орындалу кезінде белгілі бір сәттегі белсенді стек фреймдер туралы ақпарат. Бағдарлама іске қосылғанда, жад көбінесе екі орынға динамикалық түрде бөлінеді: стек және үйінді. Жады үнемі стекке бөлінеді, бірақ үйіндіге емес, осылайша олардың аттарын көрсетеді. Стек – бағдарламалау құрылымының да бір түрі, сондықтан оны ажырату үшін бұл стек бағдарламаның функция шақыру стегі деп аталады. Техникалық тұрғыдан алғанда, стекке жад блогы бөлінгеннен кейін оны алып тастау қиын, себебі оған дейін бөлінген басқа жад блоктары болуы мүмкін. Бағдарламада функция шақырылған сайын, шақыру стегінің үстіне белсендіру жазбасы деп аталатын жад блогы бөлінеді. Әдетте, белсендіру жазбасы функцияның аргументтері мен жергілікті айнымалыларын сақтайды. Оның құрамы мен орналасуы шақыру конвенциясымен анықталады. Бағдарламашылар стек ізбеталуын интерактивті және пост-мортем түсіндіру кезінде жиі пайдаланады. Соңғы пайдаланушылар қате хабарламасының бір бөлігі ретінде стек ізбеталуын көре алады және оны бағдарламашыға жіберуі мүмкін. Стек ізбеталуы стек ізбеталуы жасалған нүктеге дейін шақырылған ішкі функциялар тізбегін қадағалауға мүмкіндік береді. Пост-мортем жағдайында бұл сәтсіздік орын алған функцияға дейін (бірақ міндетті түрде оның себебі емес) созылады. Бір деңгейдегі шақырулар стек ізбеталуында көрсетілмейді.
In computing, a stack trace (also called stack backtrace or stack traceback) is a report of the active stack frames at a certain point in time during the execution of a program. When a program is run, memory is often dynamically allocated in two places: the stack and the heap. Memory is continuously allocated on a stack but not on a heap, thus reflective of their names. Stack also refers to a programming construct, thus to differentiate it, this stack is referred to as the program's function call stack. Technically, once a block of memory has been allocated on the stack, it cannot be easily removed as there can be other blocks of memory that were allocated before it. Each time a function is called in a program, a block of memory called an activation record is allocated on top of the call stack. Generally, the activation record stores the function's arguments and local variables. What exactly it contains and how it's laid out is determined by the calling convention. Programmers commonly use stack tracing during interactive and post mortem debugging. End users may see a stack trace displayed as part of an error message, which the user can then report to a programmer. A stack trace allows tracking the sequence of nested functions called up to the point where the stack trace is generated. In a post mortem scenario this extends up to the function where the failure occurred (but was not necessarily caused). Sibling calls do not appear in a stack trace.
Тілдік қолдау
Көптеген бағдарламалау тілдері, Java және C# тілдері сияқты, жүйелік шақырулар арқылы ағымдағы стек іздерін алуға арналған құрастырылған қолдауға ие. std::stacktrace стандартты кітапханаға std::stacktrace жазбалары үшін контейнер ретінде қосылғанша, C++23-ке дейін мұндай қолдау болмады, бірақ C++ пайдаланушылары стек іздерін (мысалы) stacktrace кітапханасы арқылы ала алады. JavaScript-те, қателер олар туындаған жерден бастап стек туралы ақпаратты қамтитын стек қасиетін сақтайды.