Small Faces альбомының тарихы мен эволюциясы

Кіріспе

Small Faces – Small Faces тобының 1967 жылғы 23 маусымда Immediate Records лейблі арқылы шыққан екінші студиялық альбомы. Бұл жаңа менеджер Эндрю Луг Олдхэмнің Immediate лейблі үшін алғашқы альбомы болғанымен, жазулар Decca Records-пен жұмыс істеген кезінде басталды. Олар 1967 жылдың қаңтарында бастапқы менеджер Дон Арденмен кәсіби байланыстарын үзгеннен кейін Decca Records-ты қалдырды. Лейбл мен менеджменттің ауысуы нәтижесінде Decca және Арден 1967 жылдың маусым айының басында «From the Beginning» атты жинақ альбомын шығарды, мақсаты Immediate Records-та шыққан Small Faces альбомының қабылдануын саботаж жасау болды. Олар осы мақсатына белгілі бір дәрежеде қол жеткізді, себебі «From the Beginning» альбомы Ұлыбритания хит-парадында 17-орынға ие болды. Immediate альбомы атын 1966 жылғы Decca дебюттік альбомымен бөліседі, бұл атаулардың ұқсастығы шатасуға себеп болды. Сондықтан бірнеше жанкүйер оны ресми емес түрде «The First Immediate Album» деп атады. Альбом топтың ән жазу және композиция жағынан көркемдік жетістігі болып саналады және олардың мод ықпалындағы көк көзді соул/R&B тобынан психоделикалық студиялық топқа айналуын көрсетеді. Осы сәттен бастап 1969 жылдың басында топ тарағанға дейін олар осылай қабылданатын. «Small Faces» альбомы тоғыз ай бойы екі түрлі студияда жазылды (сол кездегі стандарт бойынша ұзақ мерзім), топ Decca және Immediate Records-та жұмыс істеген кезеңде. Бұл олардың тек түпнұсқа композициялардан тұратын алғашқы LP альбомы. Альбомның он төрт трегінің он үшi Стив Мариотт пен Ронни Лейн жазған немесе бірлесіп жазған туындылар. Бұл 1966 жылғы топтың дебюттік альбомынан өзгеше, онда он екі тректің тек жетісі ғана топқа тиесілі болса, қалғандары Кенни Линч және Ян Самвелл сияқты авторларға немесе топтың алғашқы репертуарының бөлігі болған R&B каверлеріне жатты. Альбомда әртүрлі көңіл-күйлер мен музыка жанрлары үйлесім тапқан: «Talk To You» әнінің қарапайым R&B стилінен бастап, «My Way of Giving» әнінің көк көзді соул балладасы, «All Our Yesterdays» әнінің қолалық аспаптармен сүйемелденген, көтеріңкі соул поп стиліне дейін. Сонымен қатар, «Show Me the Way» және «Feeling Lonely» әндерінің күрделі барокко поп стилі, «(Tell Me) Have You Ever Seen Me» және «Green Circles» сияқты тректердің күшті поп және психоделикалық стилі де бар. Альбом Иан Маклаганның жеке композитор ретіндегі дебютін де таныстырады, ол «Up the Wooden Hills to Bedfordshire» әнін жазды. Бұл топ үшін жазған екі композициясының біріншісі (екіншісі – «Long Agos and Worlds Apart» әні, ол «Ogdens' Nut Gone Flake» альбомында жарық көрді). Бұл сонымен қатар Маклаганның топтың барлық тректерінде ойнаған алғашқы студиялық альбомы. Ал дебюттік альбомында ол және Джимми Уинстон екеуі де клавишашы ретінде көрсетілген (дебюттік альбомның жартысы Уинстонмен 1965 жылдың маусым-қыркүйек айларында жазылған, ал қалған тректер Маклаган топқа 1965 жылдың қарашасында қосылғаннан кейін жазылған). Альбом Ұлыбритания хит-парадында 12-орынға ие болды, бұл топтың түпнұсқа студиялық альбомының алғашқы ондыққа кірмеген жалғыз альбомы болды (олардың дебюттік альбомы да, «Ogdens' Nut Gone Flake» альбомы да топ 5-ке кірді). Хит-сингл болмаса да, альбом «Here Come the Nice» және «Itchycoo Park» хиттері арасында жарық көрді және басқа музыканттар тарапынан жоғары бағаланды, соның салдарынан көптеген топтарға отандық және шетелдік деңгейде үлкен әсер етті. Альбом сыншылар мен жанкүйерлерден оң пікірлер алды және бірнеше үздік альбомдар тізіміне енді, соның ішінде Ultimate Classic Rock журналының «60-шы жылдардың ең үздік 100 рок-альбомы» тізіміне және Mojo журналының бірнеше тізіміне кірді. Көптеген жанкүйерлер «Small Faces» альбомын топтың ең жақсы альбомы деп санайды.

Small Faces is the second studio album by Small Faces, released through Immediate Records on 23 June 1967. Although this was their first album for new manager Andrew Loog Oldham's Immediate label, recording actually commenced during their tenure with Decca Records, whom they left in January 1967 after severing professional ties with original manager Don Arden. As a result of the switch of label and management, Decca and Arden released an outtakes compilation album, From the Beginning in early June 1967 in order to sabotage the chart success of the Immediate Small Faces release something that it managed to do to some extent when From the Beginning reached number 17 in the UK charts. The Immediate album shares its name with their 1966 Decca debut album, which has led to some confusion regarding the titles. As a result of this, it has been unofficially dubbed The First Immediate Album by several fans. The album is considered to be the artistic breakthrough for the group in terms of songwriting and composition, and marks their transition from a mod influenced blue eyed soul/R&B band to a psychedelic studio group, which they were then seen as from this point until their breakup in early 1969. 'Small Faces' was recorded over a lengthy (by the standard of the time) period of nine months, during the band's tenure on both Decca and Immediate Records, at two separate studios. It is their first LP to contain solely original compositions. Thirteen of the album's fourteen tracks were either written or co written by Steve Marriott and Ronnie Lane, in contrast to the group's 1966 debut, in which only seven of the twelve tracks are credited to the band, with the remaining tracks being written by artists such as Kenny Lynch and Ian Samwell, or being R&B covers that were parts of the group's early repertoire. The album incorporates a blend of several different moods and genres of music, ranging from the relatively straight up R&B of "Talk To You", the blue eyed soul balladry of "My Way of Giving" and the brass driven, bouncy soul pop of "All Our Yesterdays", to the more complex baroque pop of "Show Me the Way" and "Feeling Lonely", and the power pop and psychedelia of tracks such as "(Tell Me) Have You Ever Seen Me" and "Green Circles". The album also marks the debut of Ian McLagan as a solo composer, contributing his song "Up the Wooden Hills to Bedfordshire" which is the first of two compositions for the group credited to him alone (the second being "Long Agos and Worlds Apart" from Ogdens' Nut Gone Flake). It is also the first studio album by the group where McLagan plays on all tracks, whereas on their debut album both he and Jimmy Winston are jointly credited as keyboardist (about half of the debut album was recorded with Winston in June–September 1965, with the remaining tracks being recorded after McLagan joined the band in November 1965). The album reached number 12 on the UK charts, becoming their only original studio album to chart outside the top 10 (both their debut album and Ogdens' Nut Gone Flake reached the top 5). Despite not containing a hit single, it was released in between their smash hits "Here Come the Nice" and "Itchycoo Park" and was highly regarded by other musicians, exerting a strong influence on a number of bands both at home and abroad. The album received mostly positive reviews from critics and fans alike, and has been featured on several best of lists, including Ultimate Classic Rock's list of Top 100 '60s Rock Albums, along with several lists by Mojo magazine. Many fans consider Small Faces to be the group's best album.

Боундерли Парк оқиғасы (1966)

1966 жылы Small Faces тобы Ұлыбританияның сингл чартында топ 5 альбомын және төрт рет қатарынан үздік 10 синглді іске қосты, оның ішінде олардың бірінші орындағы "All or Nothing" әні, ол 1966 жылдың қыркүйегінде шықты. Топ қазір Ұлыбритания мен материктік Еуропада айқын жанкүйерлер қауымын құрды. Бір қызықты оқиғада, топтың жанкүйерлері Боундери Парк стадионындағы қосымшадан кейін топтың көлігіне кіруге тырысып, тіпті оның үстіне шықты. Осы оқиға туралы Иан Маклаган былай деді: "Алаңның беті бұрыннан ылғалды болғандықтан, жүздеген жанкүйерлер көлікті қоршап алды. Балалар шатырға шығып жатты. "Жер өте жұмсақ еді, көлік қозғалмай қалды. Ол алаңның ортасында болды, біртіндеп төмендеп, төмендеп, төмендеп кетті. Біз төртеуміз бен жүргізуші қатты қорқынышқа ұшырадық. Балалардың беттері терезелерге жабысып, бір кішкентай баланың басын итеріп, көзден жоғалғанын есімде сақтаймын. Біз "Осы балаға көңіл бөлдер!" деп айқайладық, сосын шатыр үстіндегі балалардың салмағынан иіліп, құлауға айналды. Шатырды құламайын деп ұстап тұрдық, көлікте ауа жетіспеді, терезелерді аша алмадық, бұл үрей тудырды."

Decca-дан кетіп, Immediate-ге қол қою (1966 1967)

Жыл соңына қарай жаңа альбомға деген сұраныс артты, ал 1966 жылдың соңына таман Small Faces тобы ритм-н-блюз тамырларынан бірте-бірте бас тартып, психоделикалық бағытқа қарай бет бұра бастады. The Beatles тобының менеджері Брайан Эпштейн Лондонның Пимлико ауданындағы 22 Westmoreland Terrace мекенжайындағы үйінде кеш өткізіп, оларға алғаш рет LSD ұсынды – қонақтарға тарелкеде берілген, есірткі қосылған апельсин тілімдері арқылы. Альбомдағы көптеген тректер 1966 жылдың желтоқсанында және 1967 жылдың басында Стив Мариотт пен Ронни Лейн еңбек етіп шығарды. Иан Маклаган тобы үшін "Up the Wooden Hills to Bedfordshire" атты өзінің алғашқы жеке әнін жазды; Бұл альбомдағы Marriott/Lane екеуі бірлесіп жасамаған жалғыз композиция. 1966 жылдың соңғы айларында Дон Арденмен және Decca Records компаниясымен байланыстары бірнеше мәселе тудырды, соның ішінде топ өзінің жазбаларынан авторлық құқық ақысын иелене алмады және "My Mind's Eye" әні топтың келісімінсіз жарық көрді. Арденмен болған қақтығыстан кейін, ол жігіттердің ата-аналарына тобының барлық мүшелері есірткі қолданады деп мәлімдеп, қарсылық көрсетуге тырысты, нәтижесінде топ Арденмен және Decca Records компаниясымен байланысын үзді. Олар бірден-ақ Rolling Stones тобының бұрынғы менеджері Эндрю Луг Олдхэм құрған, жаңадан ашылған Immediate лейблімен келісімшартқа отырды және 1969 жылы тарағанға дейін осы лейблде қалды.

Жазу

Дебюттік альбомының жалғасы ретінде арнайы жазылатын тректер 1966 жылдың тамызынан бастау алды, осы кезде "My Mind's Eye", "Yesterday, Today and Tomorrow", "My Way of Giving", "(Tell Me) Have You Ever Seen Me?" және "That Man" сияқты тректер IBC студиясында жазылды, топ Decca Records компаниясымен келісімшартта болған кезде. Желтоқсанның басында "Get Yourself Together" жұмысы басталды. 1966 жылдың 13 желтоқсанында топ IBC студиясында "Green Circles" әнінің қосымша музыкалық трегін жазды, ал әндердің тағы да бірнеше нұсқалары 1967 жылдың 10 қаңтарында Olympic Studios студиясында жазылды, бұл сессияда Стив Мариотт пен Ронни Лейн вокалды орындауға тырысты. Келесі күні топ "All Our Yesterdays", "Just Passing" және "Doolally" деп аталған 11 нұсқаны жазды, ол 14-ші нұсқасы жазылғаннан кейін "Things Are Going to Get Better" деп қайта аталды, ол басты нұсқаға айналды. Осы кезде "Get Yourself Together" әнінің шеберлік нұсқасы аяқталды. 16 қаңтарға дейін "Talk to You" әні жазылды. Ақпан айында топ "Become Like You", "Something I Want to Tell You" және "Feeling Lonely" әндерін жазды. 28 ақпанда "Eddie's Dreaming" әні жазылды. Сол күні "Get Yourself Together" және "Green Circles" әндері стерео және моно форматтарында араластырылды, соңғы нұсқасында Ронни Лейн жетекші вокалда орындады. Наурыз айында "My Way of Giving" әні қайта өңделді, ал "Up The Wooden Hills To Bedfordshire" әні жазылды. Қалған тректер сәуір айында жазылды, ал араластыру мамыр айында аяқталды.

Музыкалық мазмұн

Альбом олардың бұрынғы екі альбомы – атаулы дебюті мен «From the Beginning» жинағы құраған дыбыстан күрт өзгешеді. Екі альбомда да топтың мод аудиториясын бауырсақтап, көптеген ритм-энд-блюз каверлерімен қатар, жаңа туындылар да болған. Small Faces үшін олар поп немесе психоделика деп атай алатын материалдарды көптеп жазды, ол 1967–1969 жылдары ең жоғары танымалдылыққа ие болды. «All Our Yesterdays» және «Eddie's Dreaming» әндерінде мыс құбырлы аспаптар басты орынға қойылған, ал көптеген басқа да тректерде Ян Маклаган орындайтын клавесин дыбысы естіледі. Бұл аспап «Feeling Lonely» және «Show Me the Way» әндерінде ең көп кездеседі. Альбомда «Become Like You» және «Get Yourself Together» әндерінде фолк-роктың ықпалы байқалады, соңғысында Марриотт он екі таспалы акустикалық гитарада ойнайды. Мариотт пен топ осы синтездік үйлесімге қол жеткізу арқылы, енді өздерінен күтілетін талаптарға сай келді деп ойлады. Ронни Лейннің жұмсақ, пейіс биік және психоделикалық дыбысқа деген құштарлығы «Show Me The Way» және «All Our Yesterdays» сияқты әндерде анық көрінеді. Бұл Лейннің жетекші автор ретінде танымал болған алғашқы шығарылымы болды. Decca кезеңінде топтың өзі жазған материалдың 99 пайызы Стивке тиесілі болды. Ронни тек Immediate кезеңінде ғана белсенді қатыса бастады. Бірінші Immediate альбомы Стивтің 50 пайызы мен Роннидің 50 пайызынан тұрады. Олар адамдар ойлағандай көп ынтымақтаспады. Шындығында, олар бірлесіп жұмыс істегенде, көбінесе дауласып, ұрысып қалатын. (Текст=Кенни Джонс|дерегі=Стив Мариотт: All Too Beautiful 151-бет)

Альбомдағы вокалдық міндеттер дебюттік альбомындағыдан гөрі әртүрлі. Онда Мариотт он екі тректің ондарын орындаған еді. Бұл жазбада Лейн төрт әнді жетекші вокалмен орындайды, ал Мариотт – алты әнді. Маклаган өзінің «Up the Wooden Hills to Bedfordshire» атты жалғыз шығармасын орындайды. Мариотт пен Лейн «Green Circles» және «Become Like You» әндерінде вокалды бөліседі, ал қалған «Happy Boys Happy» әні инструменталды болып табылады.

Шығару

Альбом 1967 жылғы 23 маусымда Ұлыбританияда моно және стерео нұсқаларында (IMLP 008 және IMSP 008, сәйкесінше моно және стерео нұсқалары) жарық көрді, ал кейін материктік Еуропа мен Океанияда да шығарылды. Альбом сәтті болғанымен, топ-10-ға ілесе алмады, Ұлыбританиялық альбомдар тізімінде 12-орынға жетті. Бұл, әдетте, альбомды қолдайтын хит-синглдің болмауынан туындады. Нәтижесінде, бұл алғашқы құрамның Ұлыбританиялық альбомдар тізімінде алғашқы 5-ке кіре алмаған жалғыз студиялық альбомы болды, себебі олардың дебюті мен Ogdens' Nut Gone Flake сәйкесінше 3-ші және 1-ші орындарда болды. 1966 жылдың тамызында жазылған тректер әртүрлі жолдармен пайда болды; "My Mind's Eye" 1966 жылдың қарашасында сингл ретінде шығарылып, 4-орынға жетті. Қалған тректер Decca компаниясы 1967 жылдың 2 маусымында шығарған синглдер мен жарияланбаған материалдардан құралған From the Beginning альбомына енді. Осы тректердің тек "(Tell Me) Have You Ever Seen Me?" және "My Way of Giving" (қайта жазылған нұсқаларында) Small Faces альбомында жарық көрді. "Talk to You" 2 маусымда "Here Come the Nice" синглының B-жағы ретінде шығарылды және Ұлыбританиялық синглдер тізімінде 12-орынға жетті.

Қабылдау

Альбом шығу кезінде жақсы қабылданып, мақтауға ие болды. AllMusic сыншысы Стивен Томас Эрлевин ретроспективті шолуда альбомға 5 жұлдыз берді, оның күрделі әндері мен тартымды поп-мелодияларын жоғары бағалап былай деді: "клавесин болуы мүмкін, бірақ тікелей психоделия жоқ, алайда ол жарқын, түрлі-түсті және тығыз, оның өте қысқа болуы шапшаң поп-арт сияқты әсер қалдырады. Ешбір ән үш минуттан аспайды, ал көптегені екі минуттан да аз, бұл 1966 жылғы LP-нің біршама созылған үндік жолдарына тікелей қарсы келеді және осы эстетика оған ерекше қазіргі заманғы сезім береді: барлық әуендер нақты кесілген және дәл тігілген, ешқандай уақыт ысырап болмайды". Classic Rock журналы 8/10 жұлдыз, ал Mojo 4 жұлдыз берді.

Қайта шығарылғандар

LP қайта шығарылымдары көптеген жылдар бойы стандартты форматқа айналды, содан кейін 1989 жылы Жапонияда компакт-дискіде қолжетімді болды. Кейіннен CD ремастерлері Еуропа, Ұлыбритания және АҚШ-қа жетті, онда альбом 1967 жылдан бері қолжетімсіз еді. Альбомнан әндер содан бері әртүрлі жинақтарға енгізілді, ең танымалсы – The Darlings of Wapping Wharf Launderette, олардың Immediate Records лейблындағы жұмыстарының 2 CD жинағы, онда оның барлық әндері кірді. Альбомның көк түсті ремастерлері 2018 жылы Sainsbury's дүкендерінің әртүрлі филиалдарында эксклюзивті түрде сатылды. Дегенмен, бұл қайта шығарылымдардың ең көп таралған және белгілісі – 2012 жылғы Deluxe Edition нұсқасы, онда топтың 1967 жылғы синглдерінің A және B жақтарымен қатар, бұрын жарияланбаған бірнеше әндер де бар. Осы ремастерде 1968 жылдың ақпанында жазылған "Don't Burst My Bubble" әні бар. Пол Уэллер оны The Jam тобының 1982 жылғы студиялық альбомы The Gift-тің атау әніне шабыт көзі деп атады.

Танымал мәдениетте

Альбомды Пол Уэллер өте жақсы көреді, ол 1992 жылы осы альбомды өзінің "Барлық уақыттың он ең жақсы альбомы" деп атады. "My Way of Giving" әнін Род Стюарт 1970 жылы шыққан Gasoline Alley альбомында да орындаған, ал LP-дегі авторлар тізімінде The Faces тобының есімдері көрсетілген. The Faces құрамында бұрынғы Small Faces тобынан Лэйн, Джонс және Маклаган, сондай-ақ Стюарт және Ронни Вуд болған. Осылайша, Лэйн, Джонс және Маклаган өзіндік әндерін орындап жатыр, бірақ бұл орындау мүлдем басқа, көтеріңкі және "Motown" стиліндегі аранжировкамен ерекшеленеді.

Трек тізімі

Барлық тректер Стив Мариотт пен Ронни Лейн авторлығында, ескерілмесе.

2012 жылғы Deluxe басылымы

Албом 2012 жылы толығымен жаңадан ремастерингтен өтіп, 1967 жылғы әртүрлі A және B жақтарымен қатар, бұрын жарияланбаған материалдармен бірге компакт-дискілер түрінде қайта шығарылды.