Лей-он-Си – қала, Эссекс округындағы Соутенд-он-Си қаласының бөлігі. 22,509 халқы бар, Темза сағасында орналасқан, табиғи қорықтары мен жағажайлары бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англияның Эссекс графтығындағы қала
Assembly Now тобының әні
Town in Essex, England
the song by Assembly Now
Леи-он-Си (/pron/, /l//iː// /), көбінесе жай ғана Леи деп аталады, Англияның Эссекс графтығындағы Саутхенд-он-Си қаласындағы қала және азаматтық приход. 2011 жылы оның халқы 22 509 адамды құрады.
Leigh on Sea (/pron/,/l//iː// /), commonly referred to simply as Leigh, is a town and civil parish in the city of Southend on Sea, in the ceremonial county of Essex, England. In 2011 it had a population of 22,509.
География
Ли-он-Си Темза сағасының солтүстік жағында, шығысқа қарай Солтүстік теңіздің ашық суларынан бірнеше шақырым, ал оңтүстікке қарай Кент жағалауынан шамамен осы қашықтықта орналасқан. Қаланың жағалау аймағында Екі ағаш аралы табиғат қорығы және Белл-Уорфқа жақын орналасқан орталық жағалау бар. Таязда кезінде Лидің жағалауында кең батпақ алаптары мен шағын өзендер бар, олар Теңіздің терең су арнасына (Янтлет арнасы) қарай созылады. Ли Лондон орталығынан автомобиль және теміржол арқылы 64 шақырым қашықтықта орналасқан және Лондон маңындағы қалалар тобына жатады.
Leigh on Sea is on the northern side of the Thames Estuary, a few miles from the open waters of the North Sea to the east, and a similar distance from the Kent coast to the south. The coastal environs of the town feature a nature reserve at Two Tree Island and a centrally located beach adjacent to Bell Wharf. At low tide Leigh's foreshore has a wide expanse of mud flats and creeks, extending offshore towards the deep water channel of the Thames (Yantlet Channel). Leigh is 40 mile (64 km) from central London via road and rail networks and is part of the London commuter belt.
Шығу тегі
Археологиялық қазбалар нәтижесінде осы жерде римдік-британдық дәуіріне тән керамикалық ыдыстар мен монеталар табылған. Кем дегенде саксон кезеңінен бастап, Эссекс аймағының көп бөлігін (Рочфорд жүзін) жапқан орманды алқаптың арасындағы төбедегі кеңістік Ли (ағылшын-саксон тілінде Lee) деп аталған. Нормандық жаулау кезінде шағын экономикалық маңызы болған бұл жер туралы 1086 жылғы «Domesday Book» тізімінде «Легра» деген атаумен айтылады, онда 9 адам тұрғандығы және бұл жер Рочфорд жүзінде Ранулф Певерелдің меншігінде болғандығы көрсетілген. Әйет Климент шіркеуі 15 немесе 16 ғасырдың басында қайта салынған, бірақ шіркеудің пасторларының тізімі 1248 жылға дейін жетеді. Шіркеудің қабырғасы Кент тасы мен құмтастан қаланған, ал алдындағы портик қызыл кірпіштен тұрғызылған. Шіркеудің ортағасырлық құрылысы 19 және 20 ғасырдың басында кеңейтіліп, өзгерістер енгізілген. 1872 жылы C. F. Haywood шығыс жағын кеңейтті, 1897 жылы Эрнест Гелдарт оңтүстік қанатты қосты, ал 1913 және 1919 жылдары сэр Чарльз Николсон бірқатар түзетулер жасады. Батыстағы мұнара Темза сағасында кемелерге бағыт беру үшін маңызды белгі болып саналды, ал ғимараттың ішінде 18-20 ғасырларға жататын әдемі әйнектер сақталған. Ғимарат Historic England ұйымының ІІ* санаттық тізіміне енген, мұның басты себебі 19 және 20 ғасырлардағы қосымшалардың мұқият жасалғандығы. 1907 жылы бұзылған Ли Холл ортағасырлық поместье үйі, Ли мен Приттлвеллдің ежелгі шығыс шекарасына жақын орналасқан. 1837 жылы Лидің пасторы болған Роберт Иден ескі пасторлық үйді бұзып, орнына үлкен жаңа үй салдырып, 1838 жылы аяқтады. Бүгінде ғимараттың төрттен бірі Ли кітапханасы болып сақталған, ал қалған қанаттары Саутхенд муниципалитеті ғимаратты және оны қоршаған жерді сатып алғаннан кейін бұзылды. Пасторлық үй мен аумағы бір жерді алып жатқан, ал Иден жүргізген жұмыстардың ішінде Ректория Гровты қоғамдық жол ретінде құру да болды, ол бұрынғы жартас үстіндегі Шахмат жолы деп аталатын жолды алмастырды. Ли кітапханасы 1974 жылы ІІ санаттық мұражай ретінде танылды.
Archaeological finds of pottery and coins from Romano British era in the locality suggest early settlement. From at least the Saxon period a hilltop clearing amidst the woodland that covered much of the surrounding area (the Rochford Hundred) of Essex came to be known as Leigh (Lee in Anglo Saxon). A place of minor economic importance at the time of the Norman Conquest, a reference to Leigh (Legra) appears in the Domesday Book survey of 1086 where it lists a population of 9, in the ownership of Ranulf Peverel in the Rochford Hundred. St Clement's Church was rebuilt in the late 15th century or early 16th century, although the list of rectors dates back 1248. The fabric of the church is of Kentish ragstone and flint rubble, with a Tudor porch constructed of red brick. The mediaeval structure of the church was added to and altered during the 19th and early 20th centuries. The chancel was extended at the east end in 1872 by C. F. Haywood; Ernest Geldart added the south aisle in 1897, and there were a number of alterations made by Sir Charles Nicholson in 1913 and 1919. The tower at the west end was a prominent landmark for shipping on the Thames Estuary, and the building contains a good selection of stained glass dating from between the 18th and 20th centuries. The building is Grade II* listed by Historic England, and a key factor for this rating was the sympathetic nature of the 19th and 20th century additions. Leigh Hall, a medieval manor house for the parish that was demolished in 1907, was once situated near the ancient eastern manorial boundary of Leigh and Prittlewell. Robert Eden, who became rector of Leigh in 1837, demolished the previous rectory and commissioned a large new one, which was completed in 1838. One quarter of the building remains today as Leigh Library, as the other wings of the building were demolished by Southend Corporation when they acquired the building and the surrounding land. The rectory and grounds occupied a site, and the work carried out by Eden included the construction of Rectory Grove as a public right of way, which replaced an existing cliff top path called Chess Lane. Leigh Library was designated as a listed building at Grade II in 1974.
"Ескі Ли"
XI ғасырда Ли – шағын үйлер мен қоныстардан құралған шеткерлік елді мекен болды. 1086 жылғы "Соңғы сот кітабында" "су үстінде жері жоқ бес шағын шаруа" туралы жазылған, олар, әдетте, балық аулаумен айналысқан, осылайша Лидің балық шаруашылығы саласында мың жылға жуық тарихы бар екенін көрсетеді. Лидегі балық аулау қайықтарының негізгі уылдырығы моллюскалар мен ақ балық болған. Жергілікті траулерлердің көпшілігі бір кезде баулилер болды, ал Олд Лидің екі пабы – Питер Боат және Йе Олд Смак – өздерінің аттарын жергілікті балық аулау қайықтарының түрлеріне қарыз. Өзен жағасындағы "Олд Ли" немесе "Ескі қала" тарихи маңызы бар; ол бір кезде Лондонға қарайтын басты кеме жолы болды. Орта ғасырлардан бастап 20 ғасырдың басына дейін Ескі Лиде елді мекеннің базар алаңы мен бас көшесі (Ли Странд деп белгілі) орналасқан. Елизавета дәуірінің тарихшысы Уильям Камден (1551–1623) Лиді "әдемі, шағын қала және батыл теңізшілерге толы" деп сипаттаған. Алайда, 1740 жылдары Лидің терең суға қол жеткізуі тұнжыра бастады (Джон Уэсли куәландырғандай), және ауыл бекініс және порт ретінде құлдырап кетті.
In the 11th century Leigh was a marginal community of homesteads. The Domesday Book of 1086 records 'five smallholders above the water who do not hold land', who were probably engaged in fishing thus giving Leigh a claim to nearly a thousand years of activity in the fishing industry. The main seafood catch from Leigh fishing boats has always been shellfish and whitebait. Many of the local trawlers were at one time bawleys, and two of Old Leigh's pubs – the Peter Boat and Ye Olde Smack – owe their names to types of local fishing boat. The riverside settlement of 'Old Leigh', or 'The Old Town', is historically significant; it was once on the primary shipping route to London. From the Middle Ages until the turn of the 20th century, Old Leigh hosted the settlement's market square, and high street (known as Leigh Strand). Elizabethan historian William Camden (1551–1623) described Leigh as "a proper fine little towne and verie full of stout and adventurous sailers". By the 1740s however, Leigh's deep water access had become silted up (as attested to by John Wesley) and the village was in decline as an anchorage and port of call.
Қазіргі заман
Бродвей 1870-1920 жылдар аралығында тұрғын үй көшесінен дүкендердің қатарына айналып дамыды, қала кеңейе бастаған кезде. 1920 жылдары Бродвей үлкен сарай – Блэк Хаус / Ли Хаустың (1620 жылы салынған) бұзылуы арқылы батысқа қарай кеңейтілді. 1983 жылы Ли өзінің «Ли Таймс» газетіне, ал 1996 жылы – қалалық кеңесіне ие болды. 1990 жылдар мен 21-ғасырдың басында Ли-он-Сиде тағы өзгерістер болды: қала сыртындағы, тәулік бойы жұмыс істейтін супермаркеттер мен сауда орталықтарының күшейіп, онлайн сауданың дамып, танымал болуы көптеген жергілікті бизнесті өзін-өзі қайта құруға мәжбүр етті, олар әлеуметтік орталарға айналды немесе қаланың өзгеретін халқына қатысты ерекше қызметтер мен тауарларды ұсынды. Ли-он-Си Лондонға жақындығы, жақын орналасқан Вестклифф және Саутхенд гимназиялары, спорт және өнер іс-шараларына қолжетімділік, дағдыларды дамытуға көптеген мүмкіндіктер, сондай-ақ ерекше сезім мен қауымдық рух сияқты факторларға байланысты Ұлыбританиядағы тұруға ең жақсы орындардың бірі деп жиі айтылады. Rightmove компаниясының 2018 жылғы сауалнамасы бойынша, Ли-он-Сиде адамдар ең бақытты өмір сүретін жер болып табылған. 2021 жылдың 15 қазанында жергілікті парламент депутаты сэр Дэвид Эмесс қаладағы Белфэрс методистік шіркеуінде сайлау округіндегі қабылдау кезінде қаза тапты. Саутхенд 2022 жылы Эмесске арналған ескерткіш ретінде қала мәртебесін алды.
Broadway developed between the 1870s and the 1920s from a residential street to a commercial parade of shopfronts, as the town began to expand. During the 1920s, Broadway was extended further west with the demolition of a large manor house, Black House/Leigh House (built 1620). In 1983 Leigh gained its own paper, Leigh Times, and in 1996 gained its own Town Council. During the 1990s and the early 21st century Leigh on Sea went through more change: the growing dominance of out of town, 24 hour supermarkets and retail parks, as well as the arrival and popularity of retail online shopping, meant that much local business had to reinvent itself, either as venues for socialising, or to offer niche services and products to cater for the town's changing demographic. Leigh on Sea has frequently been cited as one of the best places to live in the UK, owing to factors such as its proximity to London, nearby outstanding Westcliff and Southend grammar schools, good access to sports and arts activities, multiple opportunities to develop skills, and a strong sense of belonging and community spirit. A 2018 survey by Rightmove found that Leigh on Sea was the place in the UK where people were happiest living. On 15 October 2021, Sir David Amess, the local Member of Parliament, was murdered at a constituency surgery being held in Belfairs Methodist Church in the town. Southend was granted city status as a memorial to Amess in 2022.
Көлік
Ли-он-Си Лондон, Тилбери және Саутхенд тарам жолында Ли-он-Си теміржол станциясы орналасқан. Саутхенд-он-Си, Бенфлит, Кэнви Айленд, Базилдон, Рейли және Челмсфорд қалалары арасында күнделікті, тұрақты автобус қатынасы бар. Ұлттық және еуропалық бағыттарға жоспарланған рейстер жақын орналасқан Лондон Саутхенд әуежайынан орындалады. Қазіргі теміржол станциясы Олд-Ли маринасының батыс жағында орналасқан. 1934 жылы салынған, ол Белл-Уорфтың қарсысында болған бұрынғы станцияның орнын басты.
Leigh on Sea is served by Leigh on Sea railway station on the London, Tilbury and Southend line. Regular, daily bus services run between Southend on Sea, Benfleet, Canvey Island, Basildon, Rayleigh and Chelmsford. Scheduled flights to national and European destinations operate out of nearby London Southend Airport. The current railway station is situated near the western end of Old Leigh marina. Built in 1934, it replaced the original station, which was opposite Bell Wharf.
Басқару
Ли-он-Си – Саутхенд-он-Си қаласының бір бөлігі, және Белфэрс, Бленхайм Парк, Иствуд Парк, Ли және Вест-Ли сайлау округтерін қамтиды. Соңғы екі сайлау округі және Белфэрс және Бленхайм Парк округтерінің бірі Ли-он-Си қалалық кеңесінің аумағына кіреді, ол – азаматтық приход. Парламентте Саутхенд-Вест сайлау округінде Анна Ферт өкілдік етеді. 2011 жылғы халық санауы бойынша ауданның жалпы халқы 38 931 адамды құрады.
Leigh on Sea is a district of Southend on Sea, and includes the electoral wards Belfairs, Blenheim Park, Eastwood Park, Leigh and West Leigh. The two latter Electoral Wards and one Poll District of Belfairs and Blenheim Park Wards are included in the Leigh on Sea Town Council area, which is a civil parish. It is represented in Parliament in the Southend West constituency, by Anna Firth. The population of the entire district taken at the 2011 Census was 38,931.
Мерекелер мен іс-шаралар
Бірнеше жыл сайын өткізілетін шаралар қалыптасып, дамыды, олардың ішінде Ли регатасы, Ли халық фестивалі және Ли суреттер жолы бар. Регата қыркүйек айының бір демалыс күнінде өтеді.
Several annual events have become well established, including Leigh Regatta, Leigh Folk Festival and The Leigh Art Trail. The regatta is held over one weekend in September.
Мұражайлар мен галереялар
Ли мұра орталығы Ескі Smithy-де орналасқан және Ескі Ли мұражайы қызметін атқарады. Оны Ли қоғамы басқарады, сондай-ақ олар 1850 жылдарға дейін сақталған, қалпына келтіріліп, қайта салынған балықшының үйі – Плумбс коттеджін ашты. Old Leigh Art Studios – суретшілер студиялары бар коммерциялық галерея. Оны суретші Шила Апплтон және қыш өнеркәсібі шебері Ричард Бакстер 1991 жылы құрды. Кейіннен оларға суретші Иэн Смит және керамист Жули О’Салливан қосылды. Студиялар жыл сайынғы Ли суретшілер жолына қатысады.
Leigh Heritage Centre is located in the Old Smithy and serves as a museum for Old Leigh. It is run by the Leigh Society, who have also opened the next door Plumbs Cottage, a restored and substantially rebuilt 1850s fisherman's cottage. Old Leigh Art Studios is a commercial gallery with artists studios. It was established by the artist Sheila Appleton and potter Richard Baxter in 1991. They have since been joined by painter Ian Smith and ceramicist Julie O’Sullivan. The studios participate in the annual Leigh Art Trail.