Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уолден (Канаданың 1996 жылғы санағы бойынша халқы 10 292 адам) – Канаданың Онтарио провинциясында 1973 жылдан 2000 жылға дейін болған қала. Аймақтық басқару енгізілген кезде Судбери аймақтық муниципалитетінің құрамында құрылған бұл қала, 2001 жылдың 1 қаңтарында Үлкен Судбери қаласы құрылғанда таратылды. Уолден атауы бұл аймақты белгілеу үшін бейресми түрде қолданыла береді. Қазір Уолден Үлкен Судбери қалалық кеңесінің 2-ауданының көп бөлігін құрайды. Уолден – Канаданың федералдық Судбери сайлау округінің және Канада Либералдық партиясынан Пол Лефеврдің Канада Парламентіндегі, сондай-ақ Онтарио Жаңа демократиялық партиясынан Франс Гелинастың Онтарио Заңнамалық Ассамблеясындағы Никель белдеуі провинциялық сайлау округінің бөлігі. Канаданың 2011 жылғы санағында Ливли, Уотерс, Миккола және Ноттон аудандары алғаш рет Ливли халқы (немесе қалалық аймақ) ретінде біріктірілді, оның халқы 6 922 адамды құрады және халық тығыздығы 350,9 адам/км² болды. Уолденнің солтүстік-батыс бөлігіне қатысты жеке халық саны туралы статистика жарияланбады, ол тек қаланың жалпы санақ деректерінің бір бөлігі ретінде есептелді; алайда, бұрынғы Уолден қаласына сәйкес жеке санақ учаскелерінің жалпы саны 10 664 адамды құрады. Канаданың 2016 жылғы санағында Ливли халқының шекарасы Ноттонды алып тастау арқылы қайта қаралып, жаңа халық саны 5 608 адамды, ал 2011 жылғы халық саны 5 584 адамды құрады.
Walden (Canada 1996 Census population 10,292) was a town in the Canadian province of Ontario, which existed from 1973 to 2000. Created as part of the Regional Municipality of Sudbury when regional government was introduced, the town was dissolved when the city of Greater Sudbury was incorporated on January 1, 2001. The name Walden continues to be informally used to designate the area. Walden now constitutes most of Ward 2 on Greater Sudbury City Council. Walden is part of the federal Sudbury electoral district, represented in the House of Commons of Canada by Paul Lefebvre of the Liberal Party of Canada, and the provincial constituency of Nickel Belt, represented in the Legislative Assembly of Ontario by France Gélinas of the Ontario New Democratic Party. In the Canada 2011 Census, the areas of Lively, Waters, Mikkola and Naughton were grouped for the first time as the population centre (or urban area) of Lively, with a population of 6,922 and a population density of 350.9/km2. No separate population statistics were published for the more rural western portion of Walden, which was counted only as part of the city's overall census data; however, the individual census tracts corresponding to the former town of Walden had a total population of 10,664. For the Canada 2016 Census, the boundaries of the Lively population centre were revised to exclude Naughton, for a new population of 5,608 and an adjusted 2011 population of 5,584.
Тарих
Қала Уотерс және Дрюри, Деннисон және Грэм қалашықтарының, сондай-ақ Лорн, Луиза және Дипп географиялық аудандарының, және Хайман, Трилл, Фэрбанк, Крейттон, Снайдер және Иден аудандарының бір бөлігін біріктіру арқылы құрылды. "Уолден" атауы Уотерс, Лайвли және Денисон аттарының бас әріптерінен жасалған. Басқа атаулар да ұсынылды, бірақ соңғы таңдау Уолден немесе Макаданы қысқартты, Макада – қаланың Қара көлінің оджибве тіліндегі атауы (қазіргі жазбада макада). Том Дэвис, кейіннен Судбери өңірлік муниципалитетінің төрағасы болған, Уолден қаласының тұңғыш мэрі болды. Кейінгі мэрия басшылары Чарльз Уайт, Терри Кетт, Алекс Фекс және Дик Джонстон болды. 1997 жылы Дэвис өңірлік муниципалитет төрағасы лауазымынан кеткеннен кейін, Судбери қалалық әкімдігі оның құрметіне Том Дэвис алаңы деп аталды. Муниципалдық бірігуге дейін Уолден Канададағы жер аумағы бойынша ең ірі қала болып есептелді.
The town was created by amalgamating the township municipalities of Waters and Drury, Dennison & Graham with the unincorporated geographic townships of Lorne, Louise and Dieppe and parts of the unincorporated townships of Hyman, Trill, Fairbank, Creighton, Snider and Eden. The name "Walden" was chosen as an acronym of Waters, Lively and Denison. Other names were suggested, but the final selection process had narrowed the naming options to Walden or Makada, an Ojibwe name for the town's Black Lake (makade in contemporary spelling). Tom Davies, who later became chair of the Regional Municipality of Sudbury, was the first mayor of Walden as a town. Later mayors included Charles White, Terry Kett, Alex Fex and Dick Johnstone. Following Davies' retirement as chair of the regional municipality in 1997, Sudbury's city hall was renamed Tom Davies Square in his honour. Prior to the municipal amalgamation, Walden was the largest town by land area in Canada.
Қатты
Уолденнің әкімшілік және коммерциялық орталығы Лайвли 1950-ші жылдары INCO-ның Крейттон кенішіндегі қызметкерлері үшін компания қалашығы ретінде салынды. Ол алғашқы қоныс салушы Чарльз Лайвлидің құрметіне аталған. Бұл қауымдастық құрылмас бұрын, аймақта бірнеше шаруа отбасылары болған. Олардың ең танымалсы – Андерсон шаруашылығы, қазір Андерсон шаруашылығы мұражайы, ол Ливли, Крейттон және Уотерс қалашықтарының тарихын көрсетеді. Ливли пошталық қызметі мен телефон станциясы 17-ші тас жолдың жылдам бағыттың шығыс соңында орналасқан Миккола ауданы мен Уотерс аймағын да қамтиды. 24 және 55 муниципалдық жолдардың қиылысынан бастап, Ливли MR 24 бойымен солтүстікке қарай созылған аймақты, Миккола MR 55 бойымен 17-ші тас жолға қарай шығысқа қарай созылған аймақты, ал Уотерс MR 55 бойымен Наутонға қарай батысқа қарай созылған аймақты білдіреді. 1970 жылдың 20 тамызында Судбери циклон алғаш рет Ливли аймағына соқты. Ливлиде сондай-ақ Уолден аймағындағы Үлкен Сдбери қалалық кітапханасының бөлімшесі орналасқан.
The administrative and commercial centre of Walden, Lively was established in the 1950s as a company townsite for employees of INCO's Creighton Mine facilities. It was named for an early settler, Charles Lively. Prior to the community's establishment, a few family farms were located in the area. The most notable of these, the Anderson Farm, is now the Anderson Farm Museum, which showcases aspects of the history of Lively, Creighton, and Waters Township. Lively's postal delivery and telephone exchange also include the Mikkola subdivision, located at the eastern terminus of Highway 17's freeway segment, and the Waters area. From the intersection of Municipal Roads 24 and 55, Lively refers to the area extending north along MR 24, Mikkola refers to the area extending eastward along MR 55 toward the Highway 17 interchange, and Waters refers to the area extending westward along MR 55 toward Naughton. Lively was the first area hit by the Sudbury tornado on August 20, 1970. Lively is also home to the Walden area's branch of the Greater Sudbury Public Library.
Кішкентай Крейтон
Lively қаласының солтүстігінде орналасқан, бұрын "Dogpatch" деп белгілі болған шағын тұрғын үйлер ауданы 2015 жылы ресми түрде Кішкентай Крейтон деп өз атауын өзгертті.
A small residential subdivision just north of Lively, long known as "Dogpatch", officially rebranded itself as Little Creighton in 2015.
Ноттон
Наутон бастапқыда Канадтық Тынық мұхиты темір жолының Алгома тармағындағы бір нүкте ретінде құрылды және МакНаутонвилл деп аталды. 1887 жылы Гудзон шығанағы компаниясы 1824 жылы құрылған Уайтфиш көліндегі өзінің сауда бекетін оңтүстікке қарай Наутонға көшірді, осылайша CPR желісіне жақын болуға мүмкіндік алды. Сауда бекеті 1896 жылы жабылды, ал 1920-1930 жылдары сауда бекеті орналасқан көптеген бастапқы ғимараттар бұзылды немесе өртелді, бірақ дүкені кем дегенде 1960 жылға дейін сақталды. Тарихи тұрғыдан алғанда, Уайтфиш – Канадтық Тынық мұхиты темір жолының Судбери-Су желісі бойындағы пошталық ауыл болды, ол Алгома Шығыс темір жолының (AER) оңтүстігіне параллель жүрді. Оның станциясы Наутоннан батысқа және Виктория Майнстан шығысқа қарай орналасқан, онда AER-мен байланысқан түйіспе және шұңқыр желісі болды. 1908 жылы онда 150 адам тұрғын тіркелген, екі дүкен, екі қонақ үй, телеграф және экспресс кеңселері болды. Бүгінде қауымдастықтың ең маңызды мұралық ғимараты – Пенаж қонақ үйі, ол бұрын теміржол қонақ үйі болғаннан кейін шаштараздық, бар, пәтерлер және дүкен ретінде әр түрлі қызметтер атқарды. Бұл қауымда Whitefish Kipinä AC (кейін Speed AC) жастар спорт клубы орналасқан. Бивер-Лейк фермалары Ұлы депрессиядан қаржылық жағынан зардап шекті, ал ескірген алғашқы қоныс аударушылардың көпшілігі 1950 жылдары жұмыс істейтін шаруашылықтарын тоқтатты, көптеген учаскелер бөлініп сатылды. Дегенмен, олардың көптеген ұрпақтары фин мәдениетінің күшті ықпалымен сол аймақта тұрып жатыр, бірақ бір бөлмелі мектеп және дүкен осы қауымдастықтағы дағдарыстың салдарынан жойылды. Бұл қауымдастық сондай-ақ фин-канадтық әуесқой спорт федерациясының (FCASF) филиалы болған Jehu AC жастар жеңіл атлетика клубымен де танымал болды. 1921 жылы құрылған клуб мүшелері Садбери, Крейттон, Тимминс және Оңтүстік Поркупин қалаларының спортшыларына қарсы, сондай-ақ көптеген басқа қалаларға қарсы жарыстарда жеңіске жетті. Jehu AC кросс-кантридегі үстемдігімен танымал болды, бұл спорт түрін фин отарлаушылары Канадаға әкелген және фин атлетика клубтары оны Канада спорты ретінде қабылдағанға дейін танымал еткен. Бұл 1961 жылы Бовер-Лейк спортшылары Порт-Артур (қазіргі Тундэр-Бэй) FCASF чемпионатында тоғыз тау шаңғысы жарысының бесеуінде жеңіске жеткен кезде айқын болды. Халықтың қартаюы және жастардың экономикалық мүмкіндіктер іздеу үшін қауымдастықты тастап кетуімен клуб мүшелері азайды. Оның соңғы іс-шарасы 1969 жылы өтті, содан кейін ол өзінің спорт алаңын Бивер Лейк спорттық және мәдени клубына сатты. Бүгінде клубтың аумағы Бивер көлінің шаңғы жолына кіретін жерді белгілейді, ол клуб айналып, қайта шығады.
Naughton was originally established as a point along the Canadian Pacific Railway Algoma Branch and was named McNaughtonville. In 1887, the Hudson's Bay Company relocated its existing trading post from Whitefish Lake to the south, which had been established in 1824, to Naughton, so that it could be closer to the CPR line. The trading post closed in 1896, and during the 1920s and 1930s, many of the original buildings at the trading post site were demolished or burned down, though the store itself survived until at least the 1960s. Historically, Whitefish was a postal village along the Canadian Pacific Railway's Sudbury Soo line, which ran parallel to the south of the Algoma Eastern Railway (AER). Its station was situated along the line west of Naughton and east of Victoria Mines, where a junction and spur line connected it to the AER. In 1908, it had a recorded population of 150, and had two stores, two hotels, and telegraph and express offices. Today, the main heritage building in the community is the Penage Hotel, which after its past as a railway hotel, functioned in various capacities as a hair salon, a bar, apartments, and a convenience store. The community was home to the Whitefish Kipinä AC (later Speed AC), a youth sports club which was an affiliate of the Finnish Canadian Amateur Sports Federation. The Beaver Lake farms were hurt financially by the Great Depression and the aging group of original settlers had mostly shut down their working farms by the 1950s, with many of the lots being subdivided and sold off. Nevertheless, many of their descendants continue to live in the area, which is heavily influenced by Finnish culture, though the single room schoolhouse and general store were both casualties of this community crisis. The community was also known for its Jehu AC youth athletics club, which was an affiliate of the Finnish Canadian Amateur Sports Federation (FCASF). Founded in 1921, club members won victories while competing against athletes from Sudbury, Creighton, Timmins, and South Porcupine, as well as many other communities. Jehu AC was known for its dominance in cross country skiing, a sport which Finnish settlers had brought with them to Canada and which was popularized by Finnish athletics clubs before its general acceptance as a Canadian sport. This was evident as late as 1961, when Beaver Lake athletes won five out of nine cross country ski events at the Port Arthur (now Thunder Bay) FCASF championship. As the population aged and youth left the community to seek economic opportunities, the club membership began to shrink. Its last event took place in 1969, after which it would sell its sports field to the Beaver Lake Sports and Cultural Club. Today, the club's grounds mark the entry point for the Beaver Lake ski trails, which loop around and exit back at the club.
Тау-кен апаты
Уортингтон кен орнын алғаш рет 1884 жылы Фрэнсис Чарльз Криэн ашқан. 1891 жылы алғашқы шахта төселді, ал келесі жылы жақын жерде шағын қауым құрылды. Бұл қауым Канадалық Тынық мұхиты темір жолының құрылысын басқарған Джеймс Уортингтонның есімімен аталып, ол Судбери қаласына өз әйелінің Англиядағы туған қаласының атын бергенімен белгілі. Сол кезде кен орны Dominion Mineral Company компаниясымен жұмыс істеді, шахталардың тереңдігі 35 және 95 фут (шамамен 11 және 29 метр) болды. Бірақ 1894 жылы кен өндіру тоқтатылды. 1907 жылы кен орнының жабдықтарын жаңғырту жұмыстары басталды, алайда 1909 жылы тоқтатылды. 1913 жылы қиын жағдайдағы кен орны Mond Nickel Company компаниясымен сатып алынды, себебі Mond бұрынғы Victoria Mines кен орындарындағы жұмыстарын тоқтатқан болатын. Mond тез арада үшінші шахтаны 200 фут (61 метр) тереңдікке төседі, шахта жабдықтарын жаңғыртуды аяқтады және 110 жұмысшыны орналастыру үшін бірнеше жұмысшы үйлерін салды. Кен орны іске қосылды және 1917 жылға қарай 172 000 тонна кен тасымалдады, оның көп бөлігі Mond-тың Coniston балқыту зауытына емес, CPR-ге жол төсемі ретінде сатылды. 1918 жылы Mond кен орнының қарқынды дамуын жалғастырды. Үшінші шахтаның тереңдігі шамамен 750 футқа (229 метр) дейін жеткізілді, қолданыстағы шахта аймақтары кеңейтілді, жұмыс күші 220 адамға дейін арттырылды және кен орнында қысқарту әдісі қолданылды. Келесі жылы, орналасқан жердегі ауа компрессоры Frood Extension кенішінде орналасқан бұрынғы компрессормен жаңартылды. Mond кен орнының қарқынды дамуы табиғи тау жыныстарынан тұратын тіреу құрылымын жасады. Кен қазып шығарылғанда, шахтадағы жұмысшылар осы тіреу құрылымында жарықтарды байқады, ал Mond оны бекіту үшін ағашпен нығайтты. Бұл жағдайға қарамастан, Mond шахтаның тереңдігін 1000 футқа (305 метр) дейін жеткізу жоспарларын жалғастырды және жоғары қабаттардан кен өндіруді тоқтатпады. 1927 жылдың 3 қазанында қалыпты емес тау жыныстарының қозғалысы байқалды және басшылық 46 күндік жұмысшыларды жер астынан эвакуациялау және түнгі ауысымды жою туралы шешім қабылдады. Сонымен қатар, сақтық шаралары ретінде Уортингтон қаласы да эвакуацияланды. 4 қазан күні таңғы сағат 5:50-де жер астындағы жарық орын алды, нәтижесінде шахтаның жер асты бөлігінің барлығы бесінші деңгейге дейін (229 метрлік/750 футтық деңгей) құлап, шахтаның электр стансасын, жұмысшы үйін және 152 метрлік (500 футтық) CPR магистральдық жолын қамтитын кратер пайда болды. Ешкім зардап шекпеді, апат бір түнде көптеген туристерді тартты, ал шахтадан қалған кратер тез арада сумен толды және жасанды көлге айналды. Кен орны енді пайдалы емес деп танылды және тасталды, бірақ бас қаңқасы сияқты кейбір ғимараттар сақталды. Жақын жерде орналасқан Totten кеніші қазіргі уақытта белсенді жұмыс істеп жатыр, оның тарихында бірнеше жабылулар мен жұмыс істеу кезеңдері болған. Бұл кеніш алғаш рет 1915-1917 жылдары Canadian Nickel Company компаниясымен пайдаланылды, 1950-1960 жылдары Inco компаниясының барлау жұмыстары және жаңа шахталардың салынуымен қайта жанданды, бірақ 1971 жылы даму тоқтатылды және 1976 жылы кеніш суға батты. 2007 жылы Vale Limited компаниясы кенішті қалпына келтіру жұмыстарын бастады, ол 2014 жылы қайта ашылды.
The Worthington Mine ore body was initially discovered in 1884 by Francis Charles Crean. In 1891, the first mine shaft was sunk, with a small community being incorporated nearby the following year which was named after the Canadian Pacific Railway construction superintendent James Worthington, notable as the person responsible for the naming of Sudbury after his wife's hometown in England. At this time, it was operated by the Dominion Mineral Company with two shafts at depths of 35 and 95 feet (roughly 11 and 29 m). In 1894, however, mining operations at the site were suspended. Development began in 1907 to modernize the mine's equipment, but was suspended in 1909. The troubled mine was acquired by the Mond Nickel Company in 1913 as Mond abandoned its previous operations at Victoria Mines. Mond quickly sank a third shaft to a depth of 200 feet (61 m), completed modernization of the mine's equipment, and built several workers' cottages at the site to help house its 110 man workforce. The mine became operational and by 1917 had shipped 172,000 tons of ore, the majority of which was sold to the CPR to be used as track ballast rather than being sent to Mond's Coniston smelter. In 1918, Mond continued its rapid development of the mine by deepening the third shaft to about 750 feet (229 m), developing existing mine shaft areas, and expanding its workforce to 220 men, while internally expanding the mine using a shrinkage stoping method. The following year, it upgraded the air compressor on the site with one originally located at the Frood Extension mine. Mond's rapid development of the mine created a pillar of natural rock. As ore was extracted, workers underground observed cracks in this pillar, which Mond addressed with timbers to brace it. Undaunted, Mond continued its plans to deepen the shaft to 1000 feet (305 m) and continued to extract ore from the upper levels. On October 3, 1927, abnormal rock shifts were observed and management made the decision to evacuate the 46 day shift workers underground and cancel the night shift. Additionally, the town of Worthington was also evacuated as a precaution. At 5:50 a. m. on October 4, a ground fault gave way, which caused the entire underground portion of the mine to collapse down to its fifth level (the 750 foot/229 m level), creating a crater which pulled into itself the mine's power house, a worker's home, and 500 feet (152 m) of CPR mainline track. With no injuries suffered, the disaster became an overnight sensation which attracted sightseers, and the crater left by the mine quickly filled with water and became an artificial lake. The mine was no longer deemed operational and was abandoned, though some buildings were still left standing including the headframe. Nearby, the Totten Mine is currently under active operation after its own history of sustained closures and periods of operation, being originally operated from 1915 to 1917 by the Canadian Nickel Company, briefly revived in the 1950s 1960s with Inco exploration work and new shafts being sunk, but developments were abandoned in 1971 and the mine was allowed to flood in 1976. In 2007, Vale Limited began to rehabilitate the existing mine, which was reopened in 2014.
Қауымдастық
Уортингтон 1892 жылы қауым ретінде құрылды және 35 тұрғын үйі, компания дүкені, теміржол станциясы және пошта бөлімі бар қарапайым елді мекен ретінде жұмыс істеді. 1910 жылға қарай, онда қонақ үй мен әлеуметтік зал сияқты бірнеше қосымша мекемелер ашылды. Монд компаниясы жақын жердегі кенішті сатып алып, жұмысшылар санын арттырғаннан кейін халқы біртіндеп 400-500 тұрғынға дейін өсті. Жақын маңдағы танымал кен апатынан кейін алғашқы қалашық тасталып, көптеген тұрғындар кетіп қалды; бірақ, солтүстікке қарай бағытталған тас жол бойында жаңа қалашық құрылды, және 1930-40 жылдары ол негізінен тас жол бойындағы қызмет көрсету орталығы болып жұмыс істеді. 1950 жылдары Kidd Copper және Totten кеніштерінде кен өндіру қайта жанданып, қауым қысқа ғана уақытқа қайта өркендеді, ал 1968 жылы жақын маңдағы тас жол Онтарионың 658-ші тас жолы деп белгіленді. Алайда, қауым Онтарионың 17-ші тас жолымен (Транс-Канада тас жолының бір бөлігі) оңтүстікке айналып өтті, ал 658-ші тас жол 1973 жылы Судбери аймақтық муниципалитетіне берілді, бірігу нәтижесінде ол 4-ші муниципалдық жолға, сондай-ақ Фэрбанк көлі жолы деп те аталатын жолға айналды. Осыдан кейін елді мекеннің орталығы 17-ші тас жолмен сәйкес келу үшін оңтүстікке жылды, осылайша оны Бивер-Лейк қауымына жақындатты, ал Уортингтонның көп жылдық пошта бөлімі Бивер-Лейкке көшірілді, бірақ Уортингтон бүгінгі күнге дейін қолданылатын пошталық мекен-жай болып қала береді, ол Бивер-Лейк сияқты басқа да елді мекендерді қамтиды, бұл оның Нейрн-Центрдің шығысы және Уайтфиштің батысындағы негізгі елді мекен ретіндегі тарихи мәртебесін көрсетеді.
Worthington was established as a community in 1892 and functioned as a basic settlement with 35 dwellings, a company store, a railway station and a post office. By 1910, there were several more establishments including a hotel and social hall. Its population gradually increased to a peak of 400 500 residents after the Mond company purchased the nearby mine and expanded its workforce. After the infamous mining disaster nearby, the original townsite was abandoned and many residents left; however, a new townsite was established in alignment with the highway to the north, and throughout the 1930s and 40s, it primarily functioned as a highway service outlet. In the 1950s, the community had a brief revival due to resumed mining activity at the Kidd Copper and Totten mines, and the highway nearby was designated Ontario Highway 658 in 1968. However, the community was bypassed to the south by Ontario Highway 17 (forming a component of the Trans Canada Highway), and Highway 658 was transferred by the province to the Regional Municipality of Sudbury in 1973 upon amalgamation and became Municipal Road 4, also known as Fairbank Lake Road. After this, the focal point of the settlement shifted south to align with Highway 17, bringing it closer to the community of Beaver Lake, and the longtime Worthington post office was relocated to Beaver Lake, though Worthington is still today a valid postal address which includes other communities like Beaver Lake, an indication of its historical status as the primary settlement east of Nairn Centre and west of Whitefish.
Крейттон кен орны
Крейттон кеніші, немесе жай ғана Крейттон, Муниципальдік жолдың 24-і мен 144-ші тас жолдың қиылысына жақын орналасқан. 1900 жылы INCO компаниясының қалашығы ретінде құрылған бұл қауымдастық, өзінің атын географиялық ауданынан алды, ал ол аудан 1880 жылдары Онтарио провинциясының депутаты Дэвид Крейттонның құрметіне аталған. Қаланың халқы 1940 жылдары шамамен 2200 адамды құрады, бірақ аймақтың көлік инфрақұрылымының жақсаруы жұмысшыларға компания қалашығынан алыс тұруға мүмкіндік берді, соның салдарынан халық саны азайды. Бүгінгі күні сол жерде бірнеше көшелер, тротуарлар және ғимараттардың негіздерін табуға болады. Қауымдастықтың халқының есімін сақтау үшін ескерткіш орнатылған. Крейттоннан шыққан тарихи кассалық үй Андерсон шаруалар мұражайына көшірілді, онда жыл сайынғы кездесулер бұрынғы тұрғындар мен олардың отбасыларын біріктіріп, бұрынғы қалашықтары туралы естеліктерін бөлісуге мүмкіндік береді. Кен орнында Судбери нейтрино обсерваториясы да орналасқан.
Creighton Mine, also known as simply Creighton, is located near the intersection of Municipal Road 24 and Highway 144. The community, established in 1900 as an INCO company town, took its name from the geographic township in which it is located, which was named by the province of Ontario in the 1880s for MPP David Creighton. The town had a population of around 2,200 at its peak in the 1940s, although the population slowly declined after improvements in the area's transportation networks made it easier for workers to live away from the company townsite. A few streets, sidewalks, and building foundations can still be found in the area. A monument was also placed in the community commemorating the people of Creighton. The historic paymaster's cabin from Creighton was moved to the Anderson Farm Museum where an annual reunion continues to bring former residents and family together to share their memories of their former community. The mine is also the site of the Sudbury Neutrino Observatory.
Жоғары құламалар
Хай Фолс – қаланың батыс шекарасында, Испан өзенінің Агню көлімен қосылатын жерге жақын орналасқан құлаған қала. Қала 1904 жылы Испан өзенінде су электр станциясы мен электр жүйесі салынғанда пайда болды. Vale Limited компаниясына тиесілі және басқарылатын бұл электр станциясы аймақтың көптеген кен өндіруші қалаларын электр қуатымен қамтамасыз етті және бүгінге дейін жұмыс істеп келеді. Қала жақын орналасқан Турбин қауымымен тығыз байланыста болды. Дегенмен, 1960 жылдары көптеген отбасылар экономикалық себептерге байланысты қауымнан көшіп кетті, ал 1975 жылға қарай қауым дерлік толықтай тасталып қалды. Үйлер бұзылды немесе басқа жерге ауыстырылды, ал 1980 жылдардың ортасына қарай электр станциясы – қауымның жалғыз қалған белгісі болды.
High Falls is a ghost town located near the junction of the Spanish River with Agnew Lake, at the westernmost boundary of the city. The town was created in 1904, when a hydroelectric dam and power plant were built on the Spanish River. This power plant, owned and operated by Vale Limited, supplied electric power to many of the area's mining towns, and is still operational today. The town was closely connected to the nearby community of Turbine. However, in the 1960s, many families began to move away from the community for economic reasons, and by 1975 the community was virtually abandoned. Homes were demolished or relocated, and by the mid 1980s the power plant was the only remaining vestige of the community.
Виктория кен орындары
Виктория шахтасы – қазіргі кездегі құмқалдық елді мекен. Ол ағылшын-неміс химигі және өнеркәсіпшісі Людвиг Мондтың Монд никель компаниясы үшін, оның Монд кенішінен кенді өңдейтін балқыту зауытының жұмысшылары үшін құрылған компаниялық қала. Кеніштің өзінде Монд атты жеке қалашық салынды, ал екі қауымдастық кейде Монд немесе Виктория шахталары деп аталатын бір елді мекен ретінде танылды. Кеніштегі жұмыс 1899 жылы басталды және 1901 жылы толыққанды іске қосылды. Осы аралықта, кен орнынан оңтүстікке қарай екі шақырым жерде, Канадалық Тынық мұхиты темір жолының Саулт Сент-Мари тармағында балқыту зауыты салынды, ол жақын маңдағы кен орнынан, сондай-ақ Гарсон және Уортингтон кеніштерінен кенді өңдеді. Бастапқыда балқыту зауытында 20 адам жұмыс істеді, олар бу күшін пайдаланды; 1911 жылға қарай жұмысшылар саны 200 адамға жетті. 1916 жылы Найрн шарлауығының гидроэлектр стансасынан қосымша қуат келді. Мондтағы этникалық топтарға финдер, украиндер, поляктар, итальяндықтар, француздар және британдықтар кірді.
Victoria Mines is a ghost town. It was established by the Anglo German chemist and industrialist Ludwig Mond as a company town for his Mond Nickel Company for workers at the smelter that processed ore from his Mond Mine. A separate townsite of Mond was established at the mine itself, and the two communities are sometimes referred to as a single settlement known variously as Mond or Victoria Mines. Operations at the mine began in 1899 and were in full swing by 1901. Meanwhile, a smelter had been built two miles to the south of the mine, on the Canadian Pacific Railway's Sault Ste. Marie branch, which processed ore from the nearby mine site as well as from the Garson and Worthington mines. Production at the smelter initially employed 20 men, using steam power; by 1911, the workforce had grown to 200 men. Additional power arrived in 1916 from the Nairn Falls hydroelectric plant. Ethnic groups at Mond included Finns, Ukrainians, Poles, Italians, French, and British,
2002 жылы аймақтағы минералдық құқықтар FNX компаниясымен сатып алынды, ол 2011 жылы Quadra компаниясымен бірігіп, Quadra FNX Mining құрды. Quadra FNX компаниясы 2011 жылы поляк конгломераты KGHM Polska Miedź компаниясымен сатып алынды, ол осы құқықтарды мұра етті. Жаңа кеніштің құрылысы 2015 жылы басталып, 2019 жылы жұмысын бастауы жоспарланған еді, бірақ KGHM металл бағасының төмендеуіне байланысты бұл жобаны дамытуды баяулатты. 2019 жылдың басында жоба әлі де экологиялық саралау кезеңінде болды. Виктория шахтасы – Хоккей даңқының залының мүшесі Гектор "Тоу" Блейктің туған жері, бірақ ол негізінен Конистон қаласында өсті.
In 2002, mineral rights in the area were acquired by FNX, which merged with Quadra in 2011 to form Quadra FNX Mining. Quadra FNX was in turn acquired by Polish conglomerate KGHM Polska Miedź in 2011, which inherited the claims. Construction was slated to begin on a new mine by 2015 with operations to begin in 2019, but KGHM slowed down its development at the site due to depressed metal prices. As of early 2019, the project was still at pre environmental assessment stage. Victoria Mines is the birthplace of Hockey Hall of Famer Hector "Toe" Blake, though he grew up largely in Coniston.
Көлік
Уолденнің әртүрлі қауымдарының кейбіріне GOVA 101 Lively автобусы қызмет көрсетеді, ол Наутон қауымдық орталығынан Садбери қаласының орталық транзит терминалына шамамен 2 сағат сайын жүріп тұрады, бірақ апта күндері таңертең қызмет жиілеу. Жол бойында ол Лайвли, Коппер Клиф және Садберидің батыс бөлігінде тоқтайды, содан кейін Садберидің оңтүстік жағындағы Саут-Энд транзиттік хабында аяқталады. 2019 жылғы мәліметтер бойынша, Уайтфиш және Бивер-Лейк сияқты батысқа қарай орналасқан қауымдарға жергілікті автобус қызметі жоқ; алайда, GOVA сонымен қатар Уайтфишке дейін қызмет көрсететін қосымша такси қызметін ұсынады. Валден аймағында көптеген қауымдары Транс-Канада тас жолы бойында орналасқан болса да, қалааралық көлік қызметі жоқ. Аймаққа ең жақын қалааралық транзит Садбери қаласының орталығында немесе Наирн орталығындағы Ontario Northland аялдамасында бар.
Some of Walden's various communities are served by GOVA's 101 Lively bus, which departs Naughton Community Centre for the downtown Sudbury transit terminal approximately every 2 hours, though there is more frequent service on weekday mornings. Along the way, it stops throughout Lively, Copper Cliff, and the west end of Sudbury, before terminating at the South End transit hub. As of 2019, there is no local bus service to the communities further to the west, such as Whitefish and Beaver Lake; however, GOVA also operates an auxiliary taxi service which covers as far as Whitefish. No intercity transit is available in the Walden area despite most of its communities being situated along the Trans Canada Highway. The closest intercity transit to the area is in downtown Sudbury, or alternatively an Ontario Northland flag stop in Nairn Centre.
Білім
Ағылшын католик ағысындағы оқушылар Сент-Джеймс католик бастауыш мектебіне және Сент-Бенедикт католик орта мектебіне қатысады. Ағылшын мемлекеттік ағындағы оқушылар бастауыш білім алу үшін Уайтфиш қаласының R. H. Мюррей мемлекеттік мектебіне немесе Ливли қаласының Уолден мемлекеттік мектебіне, ал орта және жоғары сыныптар үшін Ливли аудандық орта мектебіне барады. Француз мемлекеттік ағындағы оқушылар Хелен Грейвел және Макдональд Картье мектептеріне қатысады. Француз Рим-католик ағындағы оқушылар Сент-Пол және Сакре-Кёр мектептеріне барады.
Students in the English catholic stream attend St. James Catholic Elementary School and St. Benedict Catholic Secondary School. Those in the English public stream attend either Whitefish's R. H. Murray Public School or Lively's Walden Public School for elementary education, and Lively District Secondary School for middle school and high school education. Those in the French public stream attend Helene Gravel and Macdonald Cartier. Those in the French Roman Catholic stream attend St Paul and Sacré Coeur.
Медиа
Уолденге бұрын ай сайын шығатын газеттер, «Walden Observer» және кейін «Walden Today» қызмет көрсеткен. Екеуі де қазіргі уақытта шығарылмайды. Уолден қалалық БАҚ арқылы қамтамасыз етіледі, бірақ оның Солтүстік жағалау аймағына жақын орналасуы Уайтфиш, Бивер Лейк және Уортингтон тұрғындарына бірнеше радиостанцияға қол жеткізу мүмкіндігін береді, олардың ішінде Эспаноладағы CJJM FM, Литтл-Курренттегі CFRM FM және Эллиот-Лейктегі CKNR FM радиостанциялары бар. Бұл станциялардың сигналдары Садберидің орталық қалалық бөлігіне жетпейді, сонымен қатар Садберидің CBCS FM және CBON FM станцияларының Эспанола аймағындағы қайта таратушылары да бар.
Walden was previously served by monthly newspapers, the Walden Observer and later Walden Today. Neither are currently in production. Walden is otherwise served by citywide media, although its proximity to the North Shore region means that residents of Whitefish, Beaver Lake and Worthington also have access to several radio stations, including CJJM FM in Espanola, CFRM FM in Little Current and CKNR FM in Elliot Lake, whose signals do not reach the main urban core of Sudbury, as well as Espanola area rebroadcasters of Sudbury's CBCS FM and CBON FM.