Кіріспе

Американдық актриса Илен Кристен (туған аты Илен Шац; 30 шілде 1952 жылы) – американдық актриса. Ол ABC телеарнасының "Райанның үміті" (1975–1979, 1982–1983, 1986–1989) телесериалындағы Делия Райан рөлімен және "One Life to Live" (2001–2012) телесериалындағы Рокси Балсом рөлімен "Эмми" сыйлығына ие болғандығымен ең көп танымал.

Алғашқы жылдар

Илен Кристен Нью-Йорк қаласының Бруклин ауданында Илен Шац болып дүниеге келді. Оның әкесі Уильямсбург, Бруклин тұрғыны Артур Шац және Боро Парк, Бруклин тұрғыны Мирна Левиннің үлкен баласы еді. Әкесі Манхэттен, Бруклин және Флорида штатының Палм-Бич қалаларында бірнеше сұлулық салондарына ие болған шаштараз болды. Иленнің кіші әпкесі Карен Шац. Ол 13 жасқа дейін Бруклинде тұрды, содан кейін отбасы Квинстің Форст-Хилл аймағына көшіп, онда екі жыл өмір сүрді. 1968 жылы отбасы Манхэттеннің Үстіңгі Батыс жағына көшті. Ол Бруклиндегі PS 217 мектебінде, Квинстегі Рассел Сейдж орта мектебінде және Манхэттендегі Кәсіби балалар мектебінде оқыды. Кейін ол Финч колледжіне түсіп, Драма мамандығын және Көркем өнер тарихы бойынша қосымша білім алды. Ол Сара Фелчер, Альвин Николайс және Мэтт Маттокстан би өнерін үйренді. Оның алғашқы шабыт көздері – Бэмби Линн және Сондра Ли болды. "Фантастикс" атты Бродвейден тыс қойылымды көргеннен кейін кәсіби актер болуға шешім қабылдады. Кейін ол Джек Уолцерден актерлік шеберлікті үйренді.

Мансап

Оның алғашқы теледидардағы көрінісі 1961 жылы Ньюарк, Нью-Джерсиде орналасқан топ жетекшісі Тед Стилдің «Dance Party» би кешінде болды. Оның алғашқы кәсіби жұмысы 14 жасында NBC телеарнасының «The Bell Telephone Hour» бағдарламасында биші ретінде болды. Оны шоудың хореографы Мэтт Маттокс шақырды. Кристен 1967 жылы «Генри Ориент әлемі» мюзикліне негізделген «Генри, тәтті Генри» мюзиклінің ансамблінде биші болды. Бұл хореограф Майкл Беннеттпен бірнеше ынтымақтастықтың алғашқысы болды, ол кейін «Let Us Entertain You» (Роберт Морс ойнаған) телешоуында және «Пиноккио» (Питер Нуунмен бірге, Herman’s Hermits тобынан) шоуында жұмыс істеді. Кәсіби балалар мектебінің соңғы курсында ол «The Six New Happenings» комедиялық ревюімен гастрольде болды. Ревю Даллас және Хьюстон қалаларында өнер көрсетті. Олар Тахо көліндегі «Сахара» қонақ үйінің ең үлкен залында орналасты. Бірақ «Сахара» актерлердің көпшілігі кәмелетке толмаған екенін білген соң, оларды жұмыстан шығарып, орнына Джонни Карсонды шақырды. Ол «Steambath» шоуындағы басты актрисаның орнын басатын болды, бірақ Кристен рөлді алмастырмас бұрын шоу жабылды. Оның продюсері Дик Сканга Кристенді жалықты, сондықтан ол оған өзінің продюсерлік кеңсесінде жұмыс ұсынды. Ол Бродвейдің ірі қойылымдарында жұмыс істеді: «Lenny» шоуының ашылу кешіндегі банкетін ұйымдастыру (кейін Боб Фоссдің 1974 жылғы фильміне айналды) және Робин Вагнердің «Иса Мәсіх Супержұлдызы» декорацияларында алтын жапырақтар жабыстыру. Ол 1971 жылы «Preacherman» комедиялық фильмінде басты әйел рөлінде дебют жасады. Оның үлкен жетістігі «Grease» (1972) Бродвей туындысында Патти Симкокс рөліне қатысқанда болды, онда ол екі жыл бойы ойнады. 1975 жылы ол ABC телеарнасының күндізгі сапуна операсы «Ryan’s Hope» сериалда Дилия Райан рөліне қатысты. Ол 1979 жылға дейін шоуда жұмыс істеді, содан кейін Калифорнияға көшіп барды. Лос-Анджелесте ол «Why Would I Lie?» фильмінде ойнады, онда Трит Уильямс басты рөлді ойнады. Ол «The Lady in Red» фильмінде (оның сахнасы Кристофер Ллойдпен бірге болды) жезөкше Винона рөлін ойнады, содан кейін «Family» сериалында болды. 1982 жылы ол Джон Кассаветтс жазған және режиссерлік еткен «Knives» қойылымында Питер Фолктың қайын қарындасы рөлін ойнады. 1982 жылы теледидарда ол «One Life to Live» бағдарламасында Джорджина Уитман рөлін ойнады. Ол «Strange Behavior» (1983-84) комедиялық ревюіне қатысты, бұл оны NBC телеарнасының «Saturday Night Live» бағдарламасына қатысуға талпындырды. Ол сондай-ақ Чарльз Строуз және Уоррен Лайттың «Mayor» мюзиклінде ойнады, бұл мюзикл Эд Кохтың осы аттас мемуарына негізделген. Ол Леона Хелмслинің, «Каралы патшайымның» және басқа кейіпкерлердің рөлін ойнады. 1986 жылы Мосс Харттың «Light Up the Sky» фильмінде ойнағаннан кейін Кристенді «Ryan’s Hope» роліне қайта шақырды. Кристен әрқашан комедияға бейім, оның соңғы төрт жылы «Ryan’s Hope» бақытты болды, өйткені жазушылар оған жұмыс істеуге көптеген күлкілі материал берді. Осы кезеңде (1986-90) Кристен клубтық айналымдар бойынша гастрольде болды, Рок-топтармен және джаз музыканттарымен Верхний Вест-Сайдтағы Микельде өнер көрсетті. Ол тағы бір Бродвей шоуында, «Cowboy» мюзиклінде, Чарли «Kid» Расселдің өміріне арналған музыкалық құрмет көрсетті. «Ryan’s Hope» сериалдарының соңғы үш жылында Кристен үйсіздердің баспанасында, «Prince George» қызмет етті. Балаларға көмек көрсету қоғамы арқылы ол балалардың өнер мен киноға танысуына көмектесті. Кейіннен осы балалардың бір тобы «Ryan’s Hope» сериалдарының бірнеше эпизодында пайда болды. 1990-1991 жылдары ол «Loving» сериалында Бруклиннен келген Норма Гилпин рөлін ойнады. Ол Тони сыйлығын жеңіп алған актер және режиссер Уолтер Боббимен бірге болды, ол 1972 жылы Кристенмен бірге Бродвейдегі «Grease» қойылымында Роджер рөлін ойнаған. Осыдан кейін Кристен Бродвейдің үш қойылымында ойнады: «All That Glitters», «Trust» және «The Gig at the Goodspeed». Ол сондай-ақ «Another World» сериалында Мадлен Томпсон, алкоголик, қоғамның әйгілі мүшесі болды. 1990 жылдардың аяғында Кристен Гордон Гринбергпен бірге «Musical Theatre Works» музыкалық театр жұмыстарының көркемдік директоры және әдеби менеджері болды. Ол Калифорнияға Франк Горшин мен Родни Дэнджерфилдтің қатысуымен түсірілген «Angels with Angles» фильмінің продюсерлерінің бірі ретінде қызмет етуге келді. 2001 жылы Нью-Йоркке оралғаннан кейін, оған 11 қыркүйекке дейін ойын-сауық, сыра ішу және үнемі орынсыз шаштараз Рокси Балсом рөлі үшін ұсыныс жасалды. Сол кезде ол актерлік өнердің маңыздылығына күмән келтіре бастады; ол әрқашан өнерді сауықтыру өнері ретінде қарастырды және ол жасағысы келген кейіпкердің түрі көңіл көтеретін, жанды және күлкілі болуы керек екенін сезінді, өйткені адамдарға мұндай нәрсе қажет. 2013 жылдың күзінде ол «General Hospital» сериалында «Ryan’s Hope» сериалынан Дилия Райан рөлін қайта ойнады, ол Ава Джеромның анасы екені анықталды, және оқиғаның дамуына байланысты эпизодтық түрде пайда болды. Кристен жаңа цифрлық сериалдар жанрының жақтасы және «The Bay» және «Pride: The Series» Daytime Emmy сыйлығын жеңіп алған сериалдарда ойнады. 2018 жылы ол «Mélange» фильмінде Долли Фэй рөлін ойнады. Пилоттық эпизодта Морган Фэрчайлд ойнады және оны Том Д’Ангора жазып, продюсерлік етті.

Жеке өмір

Қазіргі уақытта Кристен Манхэттенде режиссер Гэри Донателлимен бірге тұрады. Ол 1984 жылдан бері «Энсэмбл студия театрының» мүшесі және олардың директорлар кеңесінің құрамында.

Музыка

1990 жылдары ол өзінің тобымен Триада театрында үнемі өнер көрсетіп тұрды. 2015 жылы Кристен өзінің алғашқы альбомын шығарды – «I’m Not Done With U Yet!», оны Скотт Яхни продюсерлік етті, ал өзі бірнеше авторлармен бірлесіп жазды. Ол Amazon және iTunes-та қолжетімді. Ән жазушы ретінде Илен жасөспірім қыздардың жұлдызы Кэйтлин Ласк пен джаз гитарисі Чак Лоеб үшін альбомдарға әндер жазды, сондай-ақ Tuxedo Records лейблі үшін туындылар жасады.

Жан Ренуар киносы

1977 жылы Кристен жас кубалық Кастроға қарсы эмигрант Рей Бланкомен және Проекционисттер гильдиясына қабылданған алғашқы әйелдердің бірі Нэнси Ньюэллмен бірге Жан Ренуар кинотеатрын құрды. Бланконың Bauer International (кейін Liberty Films) дистрибьюторлық компаниясы арқылы Ренуар Вим Вендерстің алғашқы неміс фильмдерінің ("Корольдер жолы" және "Алиса қалаларда" фильмдері қоса алғанда) АҚШ-тағы алғашқы кинотеатрлық көрсетілімдерін, сондай-ақ Ханс Юрген Сиберберг, Александр Клюге, Грегори Наваның "Аманның жасырын сыры" және Марта Кулидждің "Сұлу емес сурет" фильмдерін көрсетті. Жан Ренуар сонымен қатар Луис Бунюэльдің мексикалық кезеңінен шыққан фильмдердің алғашқы американдық көрсетілімдерін ұсынды, олардың ішінде "Трамваймен саяхаттаудың иллюзиясы", "Алдамшы қыз" және "Эль Бруто" фильмдері болды. Ренуар АҚШ-та куба киносына арналған алғашқы маңызды кинофестивальдердің бірін де ұйымдастырды. Ашылу күндері Бланко мен Кристен оның атымен аталатын режиссер Жан Ренуардың "Тони", "La Marseillaise" және "La Bête Humaine" фильмдерін көрсетті. Кинотеатрдың вестибюлінде Ренуардың жеке хаты ілінген, онда Кристен мен Бланкоға оның атын кинотеатр үшін пайдалануға рұқсат берілген. Ренуар сантехникалық және үй иесімен туындаған мәселелерге байланысты 1977 жылдың соңына дейін ашық болды. Осы уақыт ішінде Кристен Карен Алленнің қатысуымен "The Aftermath" фильмін түсірді.