Рикерс аралы: Нью-Йорк қамау орындасының тарихы мен мәселелері

Кіріспе

Нью-Йорк аралы мен түрме кешені
Kool G Rap & DJ Polo орындаған ән

Рикерс аралы – Бронкстағы Ист-Ривердегі түрме аралы.

1664 жылы аралды иеленген Абрахам Райкеннің есімімен аталған бұл арал бастапқыда кішкентай болған, бірақ кейіннен кеңейіп, 100 мыңнан астам адамды қабылдайтын деңгейге жетті. Кеңейтудің алғашқы кезеңдері негізінен тұтқындардың күлді көліктің құрылысына тасымалдау еңбегімен жүзеге асырылды. Арал саяси тұрғыдан Бронксқа қарасты, бірақ көпір арқылы тек Куинстен ғана өтуге болады. Арал Квинс қауымдық кеңесінің 1-ші бөлігіне кіреді және пошта мекенжайы үшін 11370 индексі бар Шығыс Элмхерст, Куинс пошталық коды қолданылады. Бұл аралда әлемдегі ең ірі түзеу және психикалық денсаулық сақтау мекемелерінің бірі орналасқан. Нью-Йорк қаласының түзеу департаменті басқаратын кешеннің жылдық бюджеті 860 миллион доллар, штаттық құрамында 9 000 азаматтық қызметкер мен 1 500 басқа да қызметкер бар. Олар жылына 100 000 адамды қабылдап, 2015 жылғы деректер бойынша күніне орташа есеппен 10 000 тұтқынды ұстайды. Ұсталғандардың басым көпшілігі (85%) сотқа дейінгі күдіктілер, кепілдікпен немесе қамауға алынған. Қалғандары сотталып, қысқа мерзімге сотталған. 2021 жылғы Нью-Йорк қаласының бақылаушысы жүргізген талдауға сәйкес, Рикерс аралында бір адамды бір жыл бойы ұстау қалаға шамамен 556 539 долларға шақырады. Рикерс аралы зорлық-зомбылық, физикалық және психикалық зорлық-зомбылық, тұтқындарды қанаумен танымал және көптеген баспасөз және сот тексерулеріне түскен, нәтижесінде Нью-Йорк қаласының үкіметіне қарсы көптеген шешімдер қабылданды. Түрмедегі қызметкерлерге тұтқындардың шабуылдары жиі болып, олардың көпшілігі ауыр жарақаттарға әкеп соқты. 2013 жылдың мамыр айында "Mother Jones" журналында жарияланған мәліметтерге сүйене отырып, Рикерс аралы АҚШ-тың ең нашар 10 түзеу мекемесінің қатарына енді. 2010 жылдары Рикерс аралында зорлық-зомбылықтың күшеюі туралы хабарлар тарады. 2015 жылы 9 424 шабуыл тіркелді, бұл соңғы бес жылдағы ең жоғары көрсеткіш. 2019 жылдың қазанында Нью-Йорк қалалық кеңесі 2026 жылға дейін мекемені жабу туралы шешім қабылдады. Аралда орналасқан мекемелерге мыналар кіреді:
Отис Бантум түзеу орталығы (еркек ересектерді қамауда ұстау)
Джордж Р. Виерно орталығы (еркек ересектерді қамауда ұстау)
Анна М. Крос орталығы (еркек ересектерді қамауда ұстау)
Джордж Мотчан қамауға алу орталығы (еркек ересектерді қамауда ұстау)
Роза М. Сингер орталығы (жасөсперімдер мен ересек әйелдерді қамауда ұстау және соттау)
Солтүстік ауруханалық бөлім (медициналық көмекке мұқтаж тұтқындар)
Батыс нысаны (жұқпалы аурулары бар тұтқындар)
Джеймс А. Томас орталығы (қазіргі уақытта тұтқындарды ұстау үшін қолданылмайды)

Named after Abraham Rycken, who took possession of the island in 1664, the island was originally under in size, but has since grown to more than The first stages of expansion were accomplished largely by convict labor hauling in ashes for landfill. The island is politically part of the Bronx, although bridge access is only available from Queens. It is part of Queens Community Board 1 and uses an East Elmhurst, Queens, ZIP Code of 11370 for mail. The island is the site of one of the world's largest correctional institutions and mental institutions, and has been described as New York's best known jail. The complex, operated by the New York City Department of Correction, has a budget of $860 million a year, a staff of 9,000 civilian officers and 1,500 other civilians managing 100,000 admissions per year and an average daily population of 10,000 inmates as of 2015. The majority (85%) of detainees are pretrial defendants, either held on bail or remanded in custody. The rest of the population have been convicted and are serving short sentences. According to a 2021 analysis by New York City Comptroller, it costs the city approximately $556,539 to detain one person for one year at Rikers Island. Rikers Island has had a reputation for violence, physical and mental abuse and neglect of its inmates, and has attracted press and judicial scrutiny that has resulted in numerous rulings against the New York City government. There have been numerous assaults by inmates on uniformed officers and other civilian staff, often resulting in serious injuries. In May 2013, Rikers Island ranked as one of the ten worst correctional facilities in the entire United States, based on reporting in Mother Jones magazine. A documented increase in violence on Rikers Island was reported by the 2010s. In 2015, there were 9,424 assaults, the highest number in five years. In October 2019, the New York City Council voted to close down the facility by 2026. Facilities located on the island include:
Otis Bantum Correctional Center (detained male adults)
George R. Vierno Center (detained male adults)
Anna M. Kross Center (detained male adults)
George Motchan Detention Center (detained male adults)
Rose M. Singer Center (detained and sentenced female adolescents and adults)
North Infirmary Command (inmates who require medical attention)
West Facility (inmates with contagious diseases)
James A. Thomas Center (no longer used to house inmates)

Аралға жалғыз жол Квинстен, 4200 фут (1280 м) үш қатарлы Фрэнсис Буоно көпірі арқылы өтеді, ол 1966 жылдың 22 қарашасында мэр Джон Линдсеймен ашылды. Мекенжайы: 15 Хазен көшесі, Шығыс Элмхерст, Нью-Йорк, 11370. Көпір салынғанға дейін аралға тек пароммен ғана баруға болады. Көлікпен MTA аймақтық автобус желісі арқылы да қамтамасыз етіледі. Сонымен қатар, жекеменшік шаттлдар аралдың оңтүстік жағындағы тұрақтан аралға қатынауды жүзеге асырады. Арал ішінде тұтқындарды аралауға келгендерге арналған автобустық қызмет Нью-Йорк қаласының түзеу департаментімен жұма, сенбі және жексенбі күндері қамтамасыз етіледі. Бұрын Рикерс аралы ауруханасы деп аталған Солтүстік ауруханалық бөлім, ерекше қорғауға мұқтаж тұтқындарды, ерекше денсаулық сақтау қажеттіліктері бар тұтқындарды, психикалық аурулары бар тұтқындарды және есірткіні тазартудан өтетін тұтқындарды орналастыру үшін пайдаланылады. Ауруханада сонымен қатар әдеттегі бөлімдерден артық тұтқындарды орналастыруға мүмкіндік бар. Соңғы 67 жылда салынған барлық нысандар, Вернон С. Бэйн түзеу орталығы (суда жүзетін баржа, төменде сипатталған), сондай-ақ мектептер, медициналық клиникалар, футбол алаңдары, шіркеулер, спорт залдары, есірткіден арылу бағдарламалары, азық-түлік дүкендері, шаштараздар, нан пісіру орындары, кір жуу орындары, электр станциясы, жүгіру жолы, киім тігу шеберханасы, баспахана, автобус паркі және автокөлік жуу станциясы осы түрмелер қаласын құрайды. Сондай-ақ, мұнда ірі компостирлеу зауыты бар. Салыстыру үшін, Еуропадағы ең ірі түрме – Түркияның Еуропалық бөлігіндегі Мармара түрмесі 10 904 тұтқынды қабылдайды.

Тарихи қолданысы

Бұл арал 1638 жылы Лонг-Айлендке көшіп келген және 1664 жылы аралды иеленіп алған голландтық қоныс аударушы Абрахам Райкеннің есімімен аталады. Райкеннің ұрпақтары, Рикер отбасы, 1884 жылға дейін Райкерс аралына ие болды, содан кейін ол қалаға 180 000 долларға сатылды. Арал Азамат соғысы кезінде әскери жаттығу алаңы ретінде пайдаланылды. Аралды пайдаланған алғашқы полк – 9-шы Нью-Йорк жұмыскерлер полкі, сондай-ақ Хокинстің зуавтары деп аталды, ол 1861 жылдың 15 мамырында келді. Хокинстің зуавтарынан кейін 23 маусымда 36-шы Нью-Йорк штатының еріктілері, одан соң 15 шілдеде 1861 жылы Андерсон зуавтары келді. Андерсон зуавтарына Джон Лафайет Рикер басшылық етті, ол арал иелерімен туыс болған. Андерсон зуавтарының лагері армияны қаржыландырған миллионер Джон Джейкоб Асторға құрмет көрсету үшін «Кэмп Астор» деп аталды, ол сондай-ақ Андерсон зуавтарын құруға үлкен үлес қосты, ал Астор әйелдері осы полктің жалдамалы сарбаздары киетін зуав формаларын тіккеніне сенімді. Кейін Райкерс аралын көптеген басқа Азамат соғысы полктері де пайдаланды, бірақ «Кэмп Астор» атауы Андерсон зуавтарына ғана тән болды және аралдағы әскери лагерьдің жалпы атауы болмады. 1883 жылы Нью-Йорк қаласының қайырымдылық және түзету комиссиясы аралды жұмыс үйі ретінде пайдалануға қызығушылық танытты. Мұндай сатып алуды штат мақұлдауы керек болды. 1884 жылдың қаңтар айында штат сенаторы Фредерик С. Гиббс комиссияға аралды сатып алуға рұқсат беретін заң жобасын штаттық сенатқа енгізді. 1884 жылдың мамыр айында губернатор Гровер Кливленд қайырымдылық және түзету комиссарына аралды 180 000 доллардан аспайтын сомаға сатып алуға рұқсат беретін заңға қол қойды. Ол кезде арал Нью-Йорк қаласының құрамына кірмеген Куинс округінде орналасқан Лонг-Айленд қаласының шекарасында болды, және бұл мүмкін болатын ауысу Лонг-Айленд қаласының, Куинс округінің және Нью-Йорк қаласының саясаткерлері арасында пікір талас тудырды. 1884 жылдың 31 шілдесінде барлық үш тарап келісімге келді, Нью-Йорк қаласы барлығы 3000 доллар төлеуге келісті, оның 2500 доллары Лонг-Айленд қаласына, ал 500 доллары Куинс округіне берілді. 1884 жылдың 4 тамызында қайырымдылық және түзету комиссары Джейкоб Хесс Райкер отбасының ұрпағы Джон Т. Уилсоннан аралды 180 000 долларға сатып алу туралы келісімшартқа қол қойды: Уилсонға 179 000 доллар және құжаттарды іздеуге 1000 доллар.

The island is named after Abraham Rycken, a Dutch settler who moved to Long Island in 1638 and took possession of the island in 1664. Rycken's descendants, the Ricker family, owned Rikers Island until 1884, when it was sold to the city for $180,000. The island was used as a military training ground during the Civil War. The first regiment to use the Island was the 9th New York Infantry, also known as Hawkins' Zouaves, which arrived there on May 15, 1861. Hawkins' Zouaves was followed by the 36th New York State Volunteers on June 23, which was followed by the Anderson Zouaves on July 15, 1861. The Anderson Zouaves were commanded by John Lafayette Riker who was related to the owners of the island. The camp of the Anderson Zouaves was named Camp Astor in compliment to millionaire John Jacob Astor Jr. who provided funding for the army, and who appears to have made a significant contribution to the raising of the Anderson Zouaves in particular, with the Astor ladies being credited with the manufacture of the zouave uniforms worn by the recruits of this regiment. Rikers Island was subsequently used by numerous other Civil War regiments, but the name "Camp Astor" was specific to the Anderson Zouaves and did not become a general name for the military encampment on the island. In 1883, New York City's Commission of Charities and Corrections expressed an interest in purchasing the island for use as a work house. Any such purchase would have to be approved by the state. In January 1884, state senator Frederick S. Gibbs introduced a bill in the state senate authorizing the commission to purchase the island. In May 1884 Governor Grover Cleveland signed a bill authorizing the Commissioner of Charities and Corrections to purchase the island for a sum no greater than $180,000. At the time, the island was within the boundaries of Long Island City, which was located in Queens County, which was not yet part of New York City, and this potential transfer set off squabbling between politicians of Long Island City, Queens County, and New York City. On July 31, 1884, a compromise was agreed to by all three entities, New York City agreed to pay a total of $3,000, to be disbursed as $2,500 to Long Island City and $500 to Queens County. On August 4, 1884, the Commissioner of Charities and Corrections, Jacob Hess, signed a contract purchasing the island from John T. Wilson, a descendant of the Ryker family, for $180,000: $179,000 to Wilson and $1,000 for a title search.

Түрмеге ауысу

Қала 1925 жылы Рикерс аралында ерлерге арналған түрме ашуға ниеттенді, бұл Уэлфер аралында, қазіргі Рузвельт аралында орналасқан, тым толып, тозығы жеткен түрмелерін алмастыру мақсатында болды; түрме 1932 жылы ашылды. Аралға құм төгу 1943 жылға дейін жалғасты, нәтижесінде бастапқы арал кеңейді. Бұл үшін федералды үкіметтің рұқсаты қажет болды, себебі кеңейту аралдың жағалық сызығын ұзартты. Сонымен қатар, Райкерстен материалдар алынып, 1939 жылы ашылған және кейіннен ЛаГуардия әуежайы деп аталған жаңа Солтүстік Бич әуежайын толтыруға көмектесті. Алғашқы жазалау ғимараты 1935 жылы аяқталды және HDM, яғни ерлерге арналған уақытша қамау орны деп аталды; ол Джеймс А. Томас орталығы деп аталған жоғары қауіпсіздік мекемесіне айналды және 2000 жылы құрылымдық мәселелерге байланысты жабылды. 1922 жылы Нью-Йорк қаласына мұхитқа қоқыс тастауға тыйым салынғаннан кейін, оның көп бөлігі Рикерс аралына жеткізілді, тіпті аралда-ақ 40-130 фут биіктіктегі 12 қоқыс тауы болғанмен де; дегенмен, тағы 1,5 миллион куб метр қосымша қоқыс қабылдады, бұл Дүниежүзілік сауда орталығын салу кезінде ығыстырылған топырақтан да көп. Қоқыстың көп бөлігі көмір күлі мен жағылған қалдықтардан тұрғандықтан, тіпті қыста қарда да спонтанды түрде фосфоресцентті өрттер жиі тұтанатын. 1934 жылы бір түрме бастығы оны былай сипаттады: «Түнде бұл Рождество ағаштарынан тұратын орман сияқты – бірінші бір кішкентай шам, содан кейін екіншісі, ақырында бүкіл төбешік кішкентай оттармен жарықтандырылады. Бұл керемет еді». Аралда сондай-ақ тышқандардың көп болуы да мәселе болды, бір кезде олардың саны соншалықты көбейді, «улы газ, улы жем, қатыгез иттер мен шошқалар» оларды бақылауға жеткіліксіз болды, тіпті бір Нью-Йорктік оларды жою үшін аң аулау тобын ұйымдастыруға тырысты. 1939 жылғы Дүниежүзілік көрмесіне арналған әсем ландшафтталған аймақ үшін көрініс бұзған аралды тазалауды және қаланың қоқысын басқа жерге, ақырында Стейтен аралындағы Фреш-Киллс полигонына жіберуді қалаған «шебер құрылысшы» Роберт Мозес осы мәселені шешті. «Вернон С. Бэйн» кемесінің іргетасы 1989 жылы Нью-Орлеандағы Авондейл кеме жасау зауытында салынды. Аяқталғаннан кейін VCBC Луизианадан қазіргі орнына сүйретіліп, екі «Крандалл Армз» құрылғысына бекітілді. 1992 жылы ол пайдалануға берілді. Бастапқыда ол Нью-Йорк Жастар Әділет департаментіне жалға берілді, ал Споффорд Жастар орталығы қайта құрылымдалуда болды. VCBC бұрын Maritime Facility #3 (MTF3) деп аталған; 1 және 2-жайлар Фолкленд соғысы кезінде пайдаланылған британдық әскери көлік баржалары немесе BIBBY (British Industries Boat Building Yard) болды, олардың екеуінде де 800 сарбазға орналасуға мүмкіндік болды, бірақ қайта жабдықталғаннан кейін 200 тұтқынға ғана сыйды. MTF 1 және 2 Манхэттеннің екі жағында, 20-шы көшеге жақын орналасқан Хадсон өзеніндегі 17-ші Ист-Ривер пирсінде орналасқан. Сонымен қатар, 1950 жылдары екі кішкентай Стейтен Айленд паромдық кемесі болды, екеуі де 162 тұтқынға арналған. Кемелер 2003 жыл шамасында металл терісін сатуға сатылды, ал VCBC-ді салған Avondale Shipyard кеме жасау зауытының иесі екі BIBBY сатып алды. VCBC әлемдегі осындай типтегі жалғыз кеме. Нью-Йорк қаласының пайдалануына бейімделуге дейін оның құрылысына 161 миллион доллар жұмсалды. Кемені сатып алу жоспары, Нью-Йорк қаласының капиталдық сатып алу ережелеріне сәйкес, Эд Кохтың өкілеттігі кезінде, кеменің іргетасы салынғанға дейін кемінде бес жыл бұрын басталуы керек еді.

The city expressed a desire to open a jail for men on Rikers Island as early as 1925, in order to replace their overburdened and dilapidated jail on Welfare Island, now Roosevelt Island; the jail was opened in 1932. Landfill continued to be added to the island until 1943, eventually enlarging the original island to This required the permission of the federal government, since the expansion extended the island's pier line. Also, were stripped from Rikers to help fill in the new North Beach Airport, which opened in 1939 and was later renamed LaGuardia Airport. The original penitentiary building, completed in 1935, was called HDM or the House of Detention for Men; it became a maximum security facility called the James A. Thomas Center and closed due to structural issues in 2000. After New York City was banned by the courts in 1922 from ocean dumping of garbage, much of it ended up on Rikers Island, even though the island already had 12 mountains of garbage 40 to 130 feet tall; still, it took in 1.5 million cubic yards of additional refuse, more than the amount of dirt displaced by the building of the World Trade Center. Since much of the garbage was composed of ash from coal heating and incinerators, there were frequent spontaneous phosphorescent fires, even in the wintertime, in the snow. One warden described it in 1934: "At night it is like a forest of Christmas trees – first one little light then another, until the whole hillside is lit up with little fires. It was beautiful." The island was also plagued with rats, which at one point were so prevalent that after "poison gas, poison bait, ferocious dogs and pigs" failed to control them, one New Yorker tried to organize a hunting party to kill them off. It was the efforts of "master builder" Robert Moses, who did not want the unsightly island to be the backdrop for his carefully landscaped 1939 World's Fair, to get the island cleaned up, and have the city's garbage sent elsewhere—ultimately to the Fresh Kills Landfill on Staten Island. The keel for the Vernon C. Bain was laid in 1989 at the Avondale Shipyard in New Orleans. Upon completion, VCBC was towed up from Louisiana to its current mooring, and attached to two "Crandall Arms". It opened for use as a facility in 1992. Originally it had been leased to the NYC Department of Juvenile Justice, while Spofford Juvenile Center was under reconstruction. VCBC was formerly known as Maritime Facility #3 (MTF3); facilities 1 and 2 were reconstructed British military transport barges, or BIBBYs (British Industries Boat Building Yard), used during the Falklands War, both of which could house 800 soldiers, but only 200 inmates after their conversion. MTFs 1 and 2 were anchored on either side of Manhattan at East River pier 17, near 20th street, in the Hudson River. In addition, there were two smaller 1950s era Staten Island Ferry boats, both converted to house 162 inmates each. The ferry boats were sold for salvage around 2003, and the owner of the shipyard that built VCBC, Avondale Shipyard, bought the two BIBBYs. VCBC is the only vessel of its type in the world. Prior to modification for use by New York City, it cost $161 million to construct. The initial plan for acquiring the vessel, because of the way New York City makes capital purchases, had to begin at least five years before the keel was laid, during the tenure of Ed Koch.

Ескерткіш оқиғалар

Райкерс ЛаГуардия әуежайының ұшу-қону жолағына жақын орналасқан. 1993 жылы Омар Порти мен Леонард Маккензи Райкерс аралындағы Джордж Мочен ұстау орталығында қамауда отырғанда "Бірлік қан ұлтын" құрды. Суретші Сальвадор Дали Рикерс аралындағы тұтқындарға арналған өнер туралы лекцияға қатыса алмағаны үшін кешірім сұрап салған суреті 1965 жылдан 1981 жылға дейін Дж. А. Т. С. (HDM) түрмесіндегі тамақтандыру залында ілініп тұрды, содан кейін ол қауіпсіздік үшін E. M. T. C. (C76) түрмесінің вестибюліне көшірілді. Сурет 2003 жылдың наурыз айында ұрланып, орнына жалған сурет қойылды. Үш түзету инспекторы мен түрме орынбасары ұсталды және айыпталып, үш түрме қызметкері кінәсін мойындады, ал біреуі ақталды, бірақ сурет әлі табылмады. 1980 және 1990 жылдардағы СПИД дағдарысы кезінде Есірткіге қарсы күрес және емдеу қауымдастығы (ADAPT) мен атқарушы директоры Йоланда Серраноның өтініші бойынша түрме ХИВ-пен ауырған тұтқындарды өз үйлерінде бейбіт қайтыс болуы үшін мерзімінен бұрын босатуға рұқсат берді. Түрме 2018 жылға дейін кәмелетке толмағандарды ұстады. Бұл шешімге 2017 жылы Нью-Йорк штаты қабылдаған, 18 жасқа дейінгі кәмелетке толмағандарды ересектерден бөлек ұстауды талап ететін заң түрткі болды. 2024 жылы түрмеде Сиэтл университетінің құқық мектебінің студенті және Тейлор Свифттың қудалаушысы Дэвид Кроу орналасты.

Түрме кешенін жабу ұсынысы

2016 жылдың ақпан айында Нью-Йорк қаласының қылмыстық сот жүйесі мен қамауда ұстау реформасы жөніндегі тәуелсіз комиссия, сондай-ақ Нью-Йорк штатының бұрынғы бас судьясы Джонатан Липпман төрағалық еткендіктен Липман комиссиясы деп белгілі, Нью-Йорк қалалық кеңесінің спикері Мелисса Марк Виверито шақыруымен қаланың қылмыстық сот жүйесін толық қарау үшін құрылды. Сол жылдың сәуір айында Гленн Э. Мартин Райкерс аралы түрме кешенін жабуды талап ететін науқанды бастады. 2016 жылдың қыркүйегінде науқан Куинс Плазадан Райкерс Айленд көпіріне дейін шеру ұйымдастырып, сол кездегі мэр Билл де Блазиодан кешенді жабуға шақырды. Келесі айларда аралда 1500 орындық қосымша нысан салу жоспарланған. 2016 жылдың қарашасында Нью-Йорк қаласының түзеу департаментінің комиссары Джозеф Понте: «Құрылысқа қарап, қазір Райкерсті жабу қозғалысы күш алып келеді, барлық осы мәселелер саяси тұрғыдан қарастырылуы керек. Сондықтан Райкерстегі 1500 орындық нысан қазіргі уақытта тоқтап тұр». Бір жылдық қарастырудан кейін Липман комиссиясы түрме кешенін жабу бойынша ұсынымдар есебін жариялады. Де Блазио комиссияның қорытындыларын нақты түрде қолдамады. Липман комиссиясы аралдағы он түрмені жауып, оларды сот үйлеріне жақын орналасқан әр аудандағы кіші түрмелермен алмастыруды көздейтін 10 жылдық жоспар ұсынды. Райкерс аралындағы тұтқындардың саны қазіргі орташа көрсеткіштен 10 000-нан шамамен 5 000-ға дейін төмендеуі керек. Түрме кешенін 10 жыл ішінде жабу идеясын бұрынғы мэр Билл де Блазио 31 наурызда, «Нью-Йорк Пост» газеті Липман комиссиясының қорытындыларын жариялағаннан кейін қолдады. Мүмкін болатын пайдалану жолдарының бірі – төмен қабатты тұрғын үйлер салу, бірақ аралдың жаппай көлікпен байланысқа алыстығы, ЛаГуардия әуежайына жақын орналасуы және полигоннан шығатын улы метан газы құрылыс жобасына кедерес келтіруі мүмкін. Бұл сондай-ақ әрбір тұрғын үй бірлігінің құрылысы Нью-Йорк қаласындағы стандартты бірліктен екі есе қымбатқа түсуіне әкелер еді. Тұрғын үйлерді салу аралды материкке қосып, әуежайды кеңейтуге, сондай-ақ оны саябақ ретінде пайдалануға, қатты қалдықтарды басқаруға немесе өндіріс орталығына айналдыруға мүмкіндік берер еді. Түрме кешенін жабу мүмкін болғандықтан, Нью-Йорк қаласының қоғамдық қорғаушысы Летиция Джеймс аралға Райкерсте қамауда болғаннан кейін өзін-өзі өлтірген Калиф Браудердің есімін беруді ұсынды. Нью-Йорк штатының түзеу комиссиясы, Нью-Йорк қаласының түрмелерін қадағалайтын орган, 2018 жылдың ақпан айында қала тарапынан мекемеде көптеген бұзушылықтар орын алғанын және 2016 жылдан 2017 жылға дейін зорлық-зомбылық оқиғаларының күрт өскенін көрсететін есеп жариялады. Комиссия штат Райкерс аралын қаланың 10 жылдық мерзімінен бұрын жабуға тырысуы мүмкін екенін мәлімдеді, бірақ бұл заңдық міндеттеме емес. 2019 жылдың 17 қазанында қалалық кеңес 8 миллиард доллардан астам қаржыны Райкерс аралы мен Нью-Йорк қаласындағы басқа түрмелерді 2026 жылға дейін жауып, оларды төрт аудандық түрмемен алмастыру жоспарына мақұлдады. Жаңа түрмелер салынуы жоспарланған, бірақ кеңес мүшелері тұтқындаудан айыппұлға өту, жеңіл қылмыстарды қудалауды тоқтату және жеңіл қылмыстар үшін ақшалай кепілдікті жоюды көздейтін штаттық заң түрмелерге деген қажеттілікті азайтатынын мәлімдеді.

In February 2016, the Independent Commission on New York City Criminal Justice and Incarceration Reform, also known as the Lippman Commission since it is chaired by former Chief Judge of the State of New York Jonathan Lippman, was convened by New York City Council Speaker Melissa Mark Viverito to review the entirety of the city's criminal justice system. In April of that year, Glenn E. Martin launched a campaign that called for the closure of the Rikers Island Jail Complex. In September 2016, the campaign organized a march from Queens Plaza to the Rikers Island Bridge, calling on then Mayor Bill de Blasio to close the complex. In the months following, there had been plans to build an additional facility on the island that consisted of 1,500 beds. In November 2016, New York City Department of Correction Commissioner Joseph Ponte said, "As we look at construction and now with the kind of the movement to close Rikers all those things politically have to be taken into consideration. So the 1,500 bed facility on Rikers is still at at a kind of pause right now". After a year of consideration, the Lippmann Commission released a report of recommendations for closing the jail complex. De Blasio did not specifically endorse the findings of the commission. The Lippman Commission proposed a 10 year plan to close the ten jails currently on the island and replace them with smaller jails, one in each borough closer to the courthouses. The population at Rikers Island would have to decrease from current average of 10,000 to approximately 5,000. The idea of closing the prison complex within 10 years was endorsed by former Mayor Bill de Blasio on March 31, after the New York Post leaked the findings of the Lippman Commission. One possible reuse proposal was to build a low rise residential development, although the island's distance from mass transit, proximity to LaGuardia Airport, and leakage of toxic methane gas from its landfill base would pose problems for the proposed development. It would also mean that each residential unit would cost about twice as much to construct as a normal unit in New York City. The residential development would connect the island to the mainland for the expansion of the airport, using it as a park, for solid waste management or for manufacturing. In light of possible closure of the jail complex, New York City Public Advocate Letitia James suggested renaming the island after Kalief Browder, an inmate who committed suicide after being jailed at Rikers. The New York State Commission of Correction, which oversees New York City's jails, issued a report in February 2018 citing numerous violations in the facility on the part of the city and a significant increase in violent incidents from 2016 to 2017. It suggested that the state might move to close Rikers Island before the city's 10 year deadline, which is not legally binding. On October 17, 2019, the City Council voted for an over $8 billion plan to close the Rikers Island prisons and other New York City jails by 2026, and replace them with four borough based jails. New prisons are planned, but council members said that a move from arrests to tickets, not prosecuting misdemeanors, and a state law set to eliminate cash bail for misdemeanors would reduce the need for jails.

Жыныстық зорлық-зомбылық

2008 жылдың 5 тамызында "The Village Voice" газетінде жарияланған 2008 жылғы шілдедегі зорлау қылмысы туралы хабарда, шағымданушы "3 шілде күні таңғы сағат 6-дан бұрын, 1000 төсектік Роза М. Сингер орталығында ұйықтап жатқан кезде бір адам оның камерасына кіргенін" мәлімдеді. Ол кіргізушінің (немесе кіргізушілердің) оны төсек жаймаларымен байлап, аузын жауып, содан кейін дилдоға ұқсас затты қолданып, жыныстық шабуыл жасағанын айтады. Басқа тұтқындар шабуыл кезінде күзетші болған болуы мүмкін. Өткен үш айдан бері ұрылық қылмысымен айыпталып отырған әйелді таңғы сағат 6 шамасында ғимаратты аралап жүрген офицер мен капитан тапты. Офицер оның арқасына жатып, мойнына, аузына және аяқтарына төсек жаймалары оралған күйде жатқанын көрді. Оның көзі де байланған еді. Оқиға туралы орталық басқаруға таңғы сағат 7:30-да хабар берілді, ал әйел Эльмхерст ауруханасына жеткізілді. Ол ешкіммен бірге камерада болмағандықтан, шабуыл қалай орын алғаны – басты сұрақ болып тұр. Ресми өкілдер тергеу туралы ештеңе айтпайды және тұтқындалғандар туралы да ақпарат жоқ.

Қызметкердің қатыгездігі

2007 жылдың 1 маусымында капитан Шерман Грэм және күзетші орынбасары Гейл Льюис Нью-Йорк қалалық тергеу департаменті (DOI) тұтқынға шабуыл жасау фактісін жасырғаны үшін тұтқынға алынды. Екеуіне де Бронкстағы үкім шығарудан кейін айып тағылды. 2006 жылдың 4 қазанында Грэм Роберт Н. Даворен орталығында (РНДК, С 74) жалаңаш тінтіру рәсімінен бас тартқан тұтқынға шабуыл жасады деген айып тағылды. Шабуыл 15 түзету академиясының оқушысының куәгерлігінде болды. Шабуылдан кейін Грэм оқушыларға күш қолдану туралы есептеріне Грэмнің тұтқынмен болған төбелес кезінде өзін қорғау үшін шабуыл жасағанын жазуды бұйырды. Грэмнің жетекшісі болған Льюис шабуылды тоқтатуға араласпады. Льюис сондай-ақ күш қолдану туралы жалған есеп ұсынды. Грэмке қарсы тағылған айыптар: 16 рет іскерлік құжаттарды жалғандау, 16 рет бірінші дәрежеде жалған құжатты ұсыну, 16 рет қызметтік лауазымын теріс пайдалану, А класындағы қылмыс және үшінші дәрежедегі шабуылға талпыну. Льюиске іскерлік құжаттарды жалғандау, жалған құжат ұсыну және қызметтік тәртіпсіздік тағылды. Тергеу 2006 жылдың қазан айында академияда сыбайлас жемқорлыққа қарсы презентация өткеннен кейін, диплом алудың алдындағы күні басталды. 2012 жылдың 14 мамырында Бронкстағы қазылар алқасы Грэм мен Льюисті барлық айыптаулар бойынша кінәлі деп тапты. Қазылар алқасы кінәлі үкім шығару үшін шамамен үш сағат ішінде ойланды. Льюис 2009 жылдың желтоқсанында зейнеткерлікке шықты, зейнетақысын сақтап қалды. Грэм кінәлі деп танылғаннан кейін Түзету департаментінен босатылды. Екеуіне де төрт жылға дейін бас бостандығынан айыру жазасы қарастырылды, алайда Грэм мен Льюис екеуі де 500 сағат қоғамдық жұмыс істеуге және 2012 жылдың 7 тамызында 1000 доллар айып төлеуге міндеттелді.

Жеке камерада ұстау

Нью-Йорк қаласының түзеу департаменті 2012 қаржы жылында Рикерс аралында 16-18 жас аралығында ұсталған жасөспірімдердің 14,4 пайызы ұсталған кезеңде кем дегенде бір рет жеке камерада (изоляторда) отырғанын хабарлады. Рикерс аралындағы жастардың орташа есеппен жеке камерада өткізген уақыты 43 күнді құрады. Бұл мекемедегі жасөспірімдердің 48 пайызында психикалық денсаулық мәселелері анықталған. 2014 жылдың 28 тамызында түрмедегі түрлі зәбір-зоққыларға байланысты халықтың наразылығынан кейін Рикерс аралында жеке камераны қолдануды қадағалауды күшейтетін заң қабылданды. Заң түрмеден жеке камераны қолдану туралы тоқсан сайын есептерді жариялауды талап етеді, бірақ түрмедегілерді күзетшілердің зорлық-зомбылығынан қорғауға немесе жаза ретінде жеке камераны қолдануды шектеуге қатысты ережелерді қамтымайды. Рикерс түрмесіндегі жеке камера бөлімі көбінесе "Бинг" деп аталады, ал ондағы тұтқындар "Бинг монстрлары" деп танылады.

Қалиф Браудер

Калиф Браудер 16 жасында рюкзак ұрлаған деген айып тағылды. Оның отбасы 3000 долларлық кепілдік ақысын төлей алмады, ал кейіннен сотқа бағынбағаны үшін кепілдікке ақша салу мүмкіндігінен айырылды. Браудер үш жыл бойы сот отырысы болмай және сотталмай түрмеде отырды, оның ісі көп рет кейінге шегерілді. Ақырында іс жабылды және 2013 жылдың маусым айында судья Патрисия ДиМанго көптеген кейінге шегерілулер мен судьялар алдында өткен 31 тыңдаудан кейін Браудерді босатты. Осы екі жылдың ішінде Браудер жалғыз камерада немесе тәртіптік изоляторда ұсталды. 2014 жылдың қазан айында "Нью-Йоркер" журналында Райкерс аралында үш жыл сотталмай түрмеде отырғаны туралы мақала жарияланды. Оның ұстау жағдайлары оның психикалық денсаулығына әсер еткен деп есептеледі. Ол түрмеде отырған кезінде бірнеше рет өзіне қол жұмсауға әрекеттенген. Оның қайтысынан кейін бірнеше күн өткен соң, АҚШ Жоғарғы Сотының судьясы Энтони Кеннеди Дэвис пен Айала ісіндегі өз шешімінде Браудердің тәжірибесін еске алды.

Психикалық ауруларды емдеу

2014 жылдан бері мэр де Блазио бақылау камераларын орнату және психикалық аурулары бар тұтқындарға көмек көрсетуді жақсарту арқылы зұлымдыққа қарсы шаралар қолдана бастады. 2014 жылдың 29 қыркүйегінде судья Тиния Ричард алты қызметкерді жұмыстан босатуды ұсынды және Түзету департаментін қатты сынады. Капитан Буднарин Бехари басқарған бұл топ, психикалық ауруы бар Роберт Хинтонды, ол камерасынан шығуға қарсылық көрсетіп отырып, қол-аяқтарын байлап ұрып-сапты. Хинтонның камераластары оны дәліздермен сүйреп, жалғыз камераға байлап, содан соң ұрып-сапты. Бұл үкім Түзету департаментіне қатысты соңғы жылдардағы ең ауыр жаза болғанымен, ұру оқиғасы мен Әділет министрлігінің шешімі арасында шамамен екі жыл өтті, осы уақыт ішінде осы шабуылға қатысқандар Райкерс аралында басқа тұтқындарды да ұрып-сапты.

ЛГБТ тұтқындарына қатысты тәртіп

2005 жылдың желтоқсанында "гейлер үйі" деп белгілі ЛГБТ тұтқындарына арналған Райкерс түрмесіндегі жекелеген бөлімше қауіпсіздікті жақсарту қажеттілігіне байланысты жабылды. Бұл бөлімше 1970 жылдары сотқа дейінгі ұстау кезінде ЛГБТ тұтқындарына қатысты зорлық-зомбылық туралы алаңдаушылықтар туындағаннан кейін ашылған болатын. Нью-Йорк қаласының түзеу департаментінің көп сынға ұшыраған жоспары тұтқындарды жіктеуді қайта құру және 23 сағаттық тәулік бойына оқшаулауды (дисциплиналық шара ретінде міндетті түрде қолданылатындай) қамтитын жаңа қорғау жүйесін құру болды. Бұрын гомосексуализмді мойындау немесе трансгендерлік көрінісі жеткілікті болса, енді қорғауға мұқтаж тұтқындар арнайы тыңдауда оны сұрауы керек болды. "2015 жылы қалалық түзеу қызметкерлері сол кезде Трансгендерлік тұрғын үй бөлімі деп аталған бөлімшені ашты. Көптеген тұтқындар осы жатақхана туралы білмеді немесе ондағы бірнеше ондаған орынға кіре алмады, бірақ дегенмен ол елдегі осындай мамандандырылған бірнеше мекемелердің бірі болды. Үш жыл өткен соң, ЛГБТ+ жақтастарының ықпалымен қала әкімшілігі түзеу департаментіне адамдарды олардың гендерлік идентификациясына сәйкес түрде ұстауды тапсырды". "Эрик Адамс, бұрынғы полиция капитаны, қала әкімі лауазымына заңды күштерді қолдау және аралдағы жағдайды ұзақ жылдар бойы шешіп келген ескі гвардияны қолдау жоспарымен келді. Адамс реформаға ұмтылған түрме комиссары Винсент Ширалдиді өзінің таңдауымен Луи Молинамен ауыстырды, оның басшылығымен ЛГБТҚ+ бөлімін қолдаған жоғары лауазымды қызметкерлер жұмыстан шығарылды және транс және гендерлік сәйкессіз тұтқындарды гендерлік үйге орналастыруға бағытталған саясаттың жобасы тоқтатылды. Бұл институционалдық өзгеріс салдарынан көптеген транс және гендерлік сәйкессіз тұтқындар апталар немесе айлар бойы қауіпті, еркектерге арналған жатақханаларда қалды, олардың көпшілігі физикалық және сексуалдық зорлық-зомбылыққа ұшырады, деп хабарлайды ондаған ішкі электрондық хаттар, түзеу департаментінің құжаттары және қалалық түрмелерде жұмыс істейтін немесе тұратын 20-дан астам адаммен сұхбат, соның ішінде қазіргі және бұрынғы түзеу қызметкерлері, түрмеде отырған транс әйелдер, түрме күзетшілері және адвокаттар". Есепте "Райкерстегі жасөспірімдердің конституциялық құқықтарын бұзуға бағытталған мінез-құлық үлгісі мен тәжірибесі" анықталды. Есепте "DOC қызметкерлерінің қажетсіз және шамадан тыс күш қолдануы", сондай-ақ тұтқындарды басқа тұтқындардың зорлық-зомбылығынан жеткіліксіз қорғау, зорлық-зомбылықты тұтқындарды бақылау құралы ретінде пайдаланатын мәдениет және тәртіптік жаза ретінде оқшаулауды ("жазалаушы оқшаулау") кеңінен қолдану сияқты қауіптер сипатталған. Есепте күзетшілердің жиі зорлық-зомбылыққа баратыны, соның ішінде "басқа немесе бетке соққылар" (әсіресе бейнекамералар жоқ жерлерде) туралы айтылған. Бұл зорлық-зомбылық тұтқындарға жаза ретінде немесе "тұтқындардың қызметкерлермен сөздік қақтығысына жауап ретінде" қолданылады.

The segregated unit at Rikers for LGBT prisoners, known as "gay housing", was closed in December 2005 citing a need to improve security. The unit had opened in the 1970s due to concerns about abuse of LGBT prisoners in pretrial detention. The New York City Department of Correction's widely criticized plan was to restructure the classification of prisoners and create a new protective custody system which would include 23 hour per day lockdown (identical to that mandated for disciplinary reasons) for moving vulnerable inmates to other facilities. Whereas formerly all that was required was a declaration of homosexuality or the appearance of being transgender, inmates wanting protective custody would now be required to request it in a special hearing. "In 2015, city corrections officials opened what was then called the Transgender Housing Unit. Many detainees didn't know about or couldn't get into the dorm, which could only house a few dozen, but nonetheless it was one of just a handful of such specialized facilities across the country. Three years later, spurred by LGBTQ+ advocates, the mayor's office announced that the Department of Correction would house incarcerated people consistent with their gender identity." "Eric Adams, a former NYPD captain, swept into the mayor's office promising a pro law enforcement agenda that included supporting the old guard that had long decided how things ran on the island. Adams replaced the reform minded jails commissioner Vincent Schiraldi with his own pick, Louis Molina, whose administration immediately pushed out top department leaders supportive of the LGBTQ+ unit and shelved a draft policy directive aimed at getting more trans and gender nonconforming detainees into gender aligned housing. This institutional reversal has stranded numerous trans and gender nonconforming detainees in dangerous, male housing units for weeks or months on end, subjecting many to egregious forms of physical and sexual violence, according to dozens of internal emails, Department of Correction records, and interviews with more than 20 people who work or live in city jails, including current and former corrections staffers, incarcerated trans women, jail guards and attorneys." The report identified "a pattern and practice of conduct at Rikers that violates the constitutional rights of adolescent inmates". The report describes the "rampant use of unnecessary and excessive force by DOC staff", as well as dangers to inmates including inadequate protection from violence caused by other inmates, a culture that uses violence as a means to control inmates, and heavy use of solitary confinement ("punitive segregation") for discipline. The report details the guards' frequent use of violence, including "headshots" (blows to the head or face), particularly in areas without video surveillance. This violence is perpetrated as punishment or retribution against the inmates, or "In response to inmates' verbal altercations with officers".

COVID-19 дағдарысы

Нью-Йорк қаласында COVID-19 пандемиясы кезінде Райкерс түрмесінің сотталғандары COVID-19 жұқтырмау үшін АҚШ Ауруларды бақылау және алдын алу орталықтары ұсынған қауіпсіздік шараларын сақтауға мүмкіндік таппады. Сотталғандар, түзеу мекемелерінің қызметкерлері, көлік департаменті және Райкерс түрмесінің бас дәрігері жағдайды жақсарту және зорлық-зомбылық жасамайтын сотталғандарды босату қажеттігін, қоғамдық денсаулықты қорғау атынан талап етті. Бір сотталған: "Мұндағы гигиена жағдайы өте нашар. Жатақханаларда тарақандар мен егеуқұйрықтар, дәліздерде тышқандар бар. Бұл аурудың таралуына өте қолайлы орын. Мен осы коронавирус кезінде мұнда отқым келмейді. Мен өзімнің мерзімімді толық өтегім келеді, бұл жақсы, бірақ қазіргі жағдай - ақылға сыймайды". 2020 жылдың 22 наурызында әрқайсысы 45 сотталғаннан тұратын екі жатақханада жеке қорғаныс құралдарының, әлеуметтік арақашықтықтың және тазалау құралдарының жетіспеуіне наразылық білдіріліп, ереуіл өтті. Сотталғандар Түзету кеңесі белгілеген талаптарға сай келгендердің барлығын босатуды талап етті. 2020 жылдың жазында Райкерстен шамамен 2500 сотталған COVID-19 кезеңінде мерзімінен бұрын босатылды. 2021 жылдың ақпан айында The New York Times газеті бұрынғы сотталған Мишель Эванстың пандемияны басқаруды сынаған мақаласын жариялады. 2021 жылдың қазан айына қарай The New York Times басылымы COVID-19 пандемиясынан туындаған қызметкерлердің жетіспеушілігі салдарынан түрмеде сотталғандардың іс жүзінде басшылықты өз қолына алып, тәртіпсіздік, зорлық-зомбылық және хаос орнағанын хабарлады.

Джейсон Эчеваррия

2012 жылдың 18 тамызында тұтқын Джейсон Эчеваррия туалеттерден лас су ағып шығу себепті тұтқындарға камераларын тазалауға берілген ұнтақ жуғыш заттың пакетін жұтты. Эчеваррия құсуды бастады және қатты ауыруды шағымдады. Бөлімнің бастығы Терренс Пендерграссқа бір түзету қызметкері Эчеваррияның жағдайы туралы хабарлады. "Нью-Йорк Таймс" газетінің мәліметінше, "капитан офицерге 'денесі болмаса, мазалама' деді". Бірнеше түзету қызметкері оның камерасынан өтті, бірақ оған медициналық көмек көрсетілмеді және ол келесі күні таңертең камерасында өлі күйде табылды. Медициналық сарапшы оның өлімін "күзетшіліктің жоқтығы және медициналық көмек көрсетуден бас тарту" себепті кісі өлтіру деп саралады. Джейсон Эчеваррия екіполярлық бұзылыстан зардап шегіп, психикалық аурулары бар тұтқындарға арналған бөлімде ұсталған. Бір кезде ол бірнеше рет өзіне қол жұмсауға тырысқаннан кейін оқшаулану камерасына қамалған болатын. Оқиғадан кейін Терренс Пендерграсс шенінен төмендетіліп, жалақысыз демалысқа жіберілді, ал 2014 жылдың желтоқсанында ол Эчеваррияға медициналық көмек көрсетуден бас тартқаны үшін сотталды, бұл оның өліміне әкеп соқты. 2015 жылдың маусым айында Терренс Пендерграсс бес жылға бас бостандығынан айырылды. 2015 жылдың қарашасында Эчеваррияның отбасына осы мәселе бойынша 3,8 миллион доллар өтемақы төленді. Райкерс аралынан келген медициналық бригада Спирге жеткенде, ол жауап бермейтін болды және оны қайта жандандыруға жасалған сәтсіз әрекеттерден кейін қайтыс болды. Оқиғаға қатысты тергеу барысында Колл және тағы екі офицер Спирдің қалай өлгенін жасыру үшін сөз байласып әрекет еткені анықталды. 2016 жылы Брайан Колл заңмен қорғалған құқықтарын шектеу салдарынан туындаған өлімге, әділетке кедергі келтіруге, әділетке кедергі келтіруге, жалған құжаттарды толтыруға және жалған құжаттарды толтыруға қатысты айыптамалар бойынша сотталды. Ол 30 жылға бас бостандығынан айырылды. Байрон Тейлор федералдық үкімді сотқа шақыруға жалған куәлік беру және әділетке кедергі келтіруге қатысты қылмысты мойындады. Энтони Торрес әділетке кедергі келтіру және жалған есеп беруге қатысты айыпты мойындады, сондай-ақ жалған есеп беру туралы айыпты мойындады.

On August 18, 2012, inmate Jason Echevarria swallowed a packet of powdered detergent, which had been given to inmates to clean out their cells after there was a leakage of raw sewage from the toilets. Echevarria began vomiting and complaining of severe pain. Terrence Pendergrass, the supervisor of the unit, was told by a correctional officer of Echevarria's condition. According to The New York Times, " the captain told the officer not to bother him unless 'there was a dead body,' the complaint said". Several correctional officers passed through his unit but he received no medical attention and was found dead in his cell the following morning. The medical examiner ruled his death a homicide, citing "neglect and denial of medical care". Jason Echevarria suffered from bipolar disorder and was housed in the unit reserved for mentally ill inmates. At one point, he had been placed in solitary confinement after several suicide attempts. Terrence Pendergrass was demoted and suspended without pay, following the incident, and in December 2014, he was convicted of one count of denying Echevarria medical care, resulting in death. In June 2015, Terrence Pendergrass was sentenced to five years in prison. In November 2015, Echevarria's family was awarded a $3.8 million settlement regarding the matter. When a Rikers Island medical team reached Spear, he was unresponsive, and after failed attempts to revive him, he was pronounced dead. An investigation into the incident found that Coll and two other officers conspired to cover up how Spear died. In 2016, Brian Coll was convicted of one count of death resulting from deprivation of rights under color of law, one count of conspiracy to obstruct justice, one count of obstruction of justice, one count of filing false forms, and one count of conspiracy to file false forms. He was sentenced for 30 years in prison. Byron Taylor pleaded guilty to one count of perjury for lying to a federal grand jury, and one count of conspiracy to obstruct justice. Anthony Torres pleaded guilty to one count of conspiracy to obstruct justice and file false reports, and one count of filing a false report.

Брэдли Баллард

Брэдли Баллард шизофрения және диабетпен ауыратын, 2013 жылдың маусым айында мекенжайын өзгерту туралы хабарламағандықтан сот үкімі бойынша Райкерс түрмесіне жіберілді. Шілде айында ол Беллвью ауруханасының психиатриялық бөлімшесіне жіберілді, ол Рикерске қайтарылғанға дейін 38 күн болды. Түрме қызметкерлері Баллардқа көмекке келгенде, ол жалаңаш, жауап бермейтін және нәжіспен жабылған еді. Оның жыныс мүшелері ісінген және жұққан, себебі ол жынысына белдеу байлағаннан кейін жарақат алған. "Нью-Йорк Таймс" газетінің хабарлауынша, 2013 жылдың 11 айында түрме күзетшілерімен болған жанжалдарда 129 тұтқын зардап шекті, олардың 77 пайызы психикалық аурумен ауырады. Бұл жарақаттар түрме дәрігерлерінің емдеу мүмкіндігінен тыс еді. "Таймс" газетінің тағы бір мақаласында былай делінген: "Сотта айтылғандай, «Медициналық қызметкерлер мен түрме қызметкерлері, Баллардтың дәрісіз тірі қалуы мүмкін емес екенін білген, қажетті медициналық көмек көрсетудің орнына, Баллардтың нашарлап, әлсіреп, ақырында қайтыс болғанын қарап отырды». 2016 жылы қала сот ісін аяқтау үшін 5,75 миллион доллар төлеуге келісті. 2,25 миллион доллар көлемінде келісім жасалды.

Роландо Перес

2014 жылдың қаңтар айында Роландо Перес шағын ұрлық жасады деген айыппен тұтқындалып, Райкерс түрмесінде сотталуын күтіп отырды. Перес 16 жасынан бері ауыр ұстамалармен күресіп, оларды бақылау үшін дәрі ішіп келген. Перес басқа бір тұтқынмен төбелес салғаннан кейін жалғыз камераға қамалды. Жергілікті телеарнаға түскен видеода Перес дәрісін беруді сұрап айқайлап жатқаны естіледі. 36 жасында, ұстамаға қарсы дәрі берілмегеннен кейін, Перес ұстама мен жүрек проблемаларынан көз жұмды. 2019 жылы Перес тің әйелі оның өліміне байланысты 3,5 миллион долларлық өтемақы алды.

Евгений Кастель

Стейтен-Айленд тұрғыны Юджин "Сонни" Кастель, ауырсынуды басатын дәрілерге тәуелділікпен күресіп жатқанда, Флоридада героин сату мақсатымен иеленгені үшін тұтқындалды. Бұл тұтқындау Нью-Йорктегі есірткіге қатысты жасалған келісімнің шарттарын бұзды. 2016 жылдың 2 қарашасында Кастель Райкерсқа жіберілді және алты күннен кейін Анна М. Кросс орталығында өлі күйде табылған. Бір тұтқын "Daily News" газетіне Кастельдің басқа тұтқынның рецепті бойынша метадон дозасын қабылдағанда қайтыс болғанын айтты. Кастель құсып, тұруға тырысып жатты. Тағы бір тұтқын Кастельге медициналық көмек сұрау үшін "көпіршік" (бульбашка) бекетіне дейін жетеледі. Түрме қызметкері ұйықтап жатқандықтан, оларды ашуланып кері қайтарды деді. Ертесі күні таңертең Кастельді түзету қызметкері мен медициналық персонал жауап бермей жатқан күйде тапты және жеті минуттан кейін қайтыс болды деп жариялады.

Лейлин Кстраваганза Кубилетт-Поланко

Лейлин Кстраваганза Кубилетт Поланко - 27 жастағы афро-латиналық трансгендер әйел, 2019 жылдың 7 маусымында Нью-Йорк қаласының басты түрме кешені – Райкерс аралындағы жалғыз камерада қайтыс болды. Алты айлық тергеуден кейін Нью-Йорк қалалық тергеу департаменті (DOI) және Бронкс округінің прокуроры Дарсел Кларк әйелдер түрмесінің қызметкерлері Поланконы 47 минутқа дейін жалғыз қалдырғанын, 15 минут сайын жалғыз камерадағы тұтқындарды тексеру қағидаларын бұзғанын анықтады. Сондай-ақ, қызметкерлер Поланконың өліміне қылмыстық жауапкершілік тартпайтыны белгілі болды. Оқиғаның видеожазбасы бірнеше қызметкер Поланконың камера есігін қағып, ол жауап бермейтінін көрсетті. Оның дененің жауапсыз жатқан тұсында офицерлер күліп отырғаны көрінді. DOI мәлімдемесінде қызметкерлер Поланконың ұйықтап жатқанын ойлап, күлкінің оған қатысы жоқ деді. Поланко 2019 жылы қайтыс болған онінші қара түсті трансгендер әйел еді.

2021 жылғы өлім-жітім

АҚШ-тағы COVID-19 пандемиясы кезінде Райкерс аралындағы жағдай вирустық індеттердің, қызметкерлердің жетіспеушілігінің және тұтқындар арасындағы психикалық денсаулық мәселелерінің күшеюі салдарынан күрт нашарлады. 2021 жылы Райкерс аралында қамауда отырған 15 адам қайтыс болды: 30 жастағы Уильям Диаз Гусман, 48 жастағы Томас Карло Камачо, 37 жастағы Хавьер Валаско, 35 жастағы Томас Эрл Браунсон III, 45 жастағы Ричард Блейк, 34 жастағы Жозе Мехиа Мартинес, 42 жастағы Роберт Джексон, 25 жастағы Брэндон Родригес, 58 жастағы Сегунд Гуалпа, 24 жастағы Эсиас Джонсон, 41 жастағы Иса Абдул Карим, 24 жастағы Степан Хаду, 64 жастағы Виктор Меркадо, 28 жастағы Малкольм Боутрайт және 55 жастағы Уильям Браун. Бас дәрігер Росс Макдональд соңғы өлім-жітімдерді COVID-19 індеті басталғаннан бері түрмедегі жағдайдың нашарлауымен байланыстырды, бұл жағдайды "жаңа және нашарлап бара жатқан төтенше жағдай" деп сипаттады.

Танымал мәдениетте

Марвел әлеміндегі көптеген қылмыскерлер "Райкер аралына" жіберіледі, бұл Нью-Йоркке жақын аралдағы, супер қабілеттері бар адамдарға арналған арнайы жабдықталған түрме, ол нақты Райкер аралының негізінде салынған. Райкерс аралы ұзақ жылдар бойы көрсетілген қылмыс драмасы "Заң мен тәртіп" және оның туындыларындағы көптеген сахналардың маңызды орны болды. Медициналық драма "Жаңа Амстердамның" екінші маусымында басты кейіпкерлер Райкерске барады және әйелдер түрмесіндегі тұтқындарды емдеуге тырысады, олардың көпшілігі етеккір кедейлігімен және уытты шок синдромы сияқты осыған байланысты аурулармен күреседі. "The Night Of" – 2016 жылғы HBO арнасы үшін түсірілген американдық қылмыстық драмалық мини-сериал. Басты кейіпкер Наз Райкерс аралында тұтқынға түседі, онда зорлық-зомбылық пен сыбайлас жемқорлықты бастан кешіреді. Том Клэнсидің "Дивизия" романындағы фракциялардың бірі пандемия салдарынан туған хаос кезінде Райкерс аралынан қашқан сотталғандардың құрметіне "Райкерс" деп аталды. Поп Смоуктің "Dior" әнінде ол Райкерс аралы туралы және түрмеде отырғанда түрме блогын қалай басып алатыны туралы айтады: "Егер аралда болсам, камераны тартып аламын. Бродиді қамап, кепілдік беруден бас тартты. Ол бостандыққа шыққанша, мен дүрлік шығарамын". Лана Дел Рейдің "Off To The Races" әнінде ол Райкерс аралында тағы бір рет жазасын өтеуі және одан шыға алмайтыны туралы ән салады: "Ол менің мас екенімді біледі, тағы да Рикерс аралында уақыт өткіземін, мен одан шыға алмаймын". 2022 жылғы "Аннаны ойлап табу" мини-сериалында журналист Вивиан Кент Райкерс аралындағы Роза М. Сингер орталығында (RMSC) Анна "Делви" Сорокинге барған әрбір бөлімде көрінеді.