Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз Әуе күштерінің Истрес, Буш-дю-Рон, Франция маңындағы әскери базасы.
French Air Force base near Istres, Bouches du Rhone, France
Истрес Ле-Тюбе әуе базасы (немесе BA 125) – Франциядағы Марсельдің солтүстік-батысында, Истрес қаласының жанында орналасқан, көп мақсатты француз Әуе және Ғарыш күштерінің ірі базасы. Бұл әуежай құрылысы сондай-ақ Истрес Ле-Тюбе (ICAO әуежай коды: LFMI) деп белгілі.
Istres Le Tubé Air Base ( or BA 125) is a large multi role tasked French Air and Space Force base located near Istres, northwest of Marseille, France. The airport facilities are also known as Istres Le Tubé (ICAO airport code: LFMI).
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын салынған Истрес әуе базасын алғаш рет соғыстың басында француз әуе күштері пайдаланды. 1940 жылғы Франция шайқасы мен маусымдағы нацистік Германиямен жасалған келісімнен кейін, ол Виши үкіметінің шектеулі әуе күшінің құрамына кірді. 1942 жылдың қарашасынан бастап неміс бақылауында болған кезде, Англиядағы одақтас бомбалаушылары базаға бірнеше рет шабуыл жасады. 1944 жылдың тамызында Оңтүстік Францияға жасалған "Драгун" операциясы барысында база одақтас күштердің бақылауына өтті. Ол жөнделіп, АҚШ Әскери-әуе күштерінің XII инженерлік командасы тарапынан пайдалануға берілді, ал 1944 жылдың 27 тамызында Он екінші әуе күштеріне тапсырылды. Американдықтар базаны Истрес/Ле-Тюбе әуе базасы немесе Y 17 әуе алаңы деп атады. Сондай-ақ, базаға ААФ коды – USAAF Station 196 берілді. Он екінші әуе күштері 2 қыркүйекте 324-ші истребительдер тобын Republic P-47 Thunderbolts ұшақтарымен базаға орналастырды. Бірақ 324-ші топ 6 қыркүйекте Амберьеге көшірілгенге дейін бірнеше күн ғана болды. Истрес базасын ең көп пайдаланған – 64-ші әскер тасымалдау тобы, ол 1944 жылдың қыркүйегінен қарашасына дейін базадан Douglas C-47 Skytrain көліктік ұшақтарымен рейстер жасады. Жауынгерлік бөлімдер Францияның шығысына қарай жылжығаннан кейін, Истрес базасы әуе көлігі басқармасы тарапынан жабдықтар мен одақтас әскери қызметкерлерді тасымалдау үшін транзиттік пункт ретінде пайдаланылды және 1411-ші армия әуе күштері базалық бөлімі тарапынан басқарылды. Соғыс аяқталғаннан кейін американдықтар Истрес базасын Германия мен Марокко арасындағы, АҚШ-қа әскери қызметкерлерді әуемен тасымалдау үшін өткізу пункті ретінде пайдаланды. 1945 жылдың қазан айында база толыққандай француз бақылауына қайтарылды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, 1958 жылдың мамырына дейін Base Aérienne 125 базасы Ұлыбританиядан және Ұлыбританияға рейстер жасайтын британдық және Достас әскери ұшақтарына қызмет көрсеткен Корольдік әуе күштерінің байланыс тобына қонақжай болды. 1958 жылдың мамырында Корольдік әуе күштерінің байланыс тобы Base Aérienne 115 Orange Caritat-қа көшірілді, онда ол 1960 жылдардың басына дейін жұмысын жалғастырды.
Built prior to World War II, Istres Air Base was first used by the French Air Force during the early part of the war, and after the 1940 Battle of France and the June Armistice with Nazi Germany, became part of the limited air force of the Vichy Government. It was attacked on several missions by Allied bombers based in England while under German control after November 1942. It was seized by Allied forces during Operation Dragoon, the Invasion of Southern France in August 1944 and was repaired and placed into operational use by the United States Army Air Forces XII Engineer Command, being turned over to Twelfth Air Force on 27 August 1944. The airfield was designated by the Americans as Istres/Le Tubé Airfield or Advanced Landing Ground Y 17. It was also given the AAF designation of USAAF Station 196. Twelfth Air Force initially assigned the 324th Fighter Group to the airfield on 2 September, with Republic P 47 Thunderbolts. However the 324th only remained a few days before moving forward to Amberieu on 6 September. The main USAAF use of Istres was by the 64th Troop Carrier Group, which operated Douglas C 47 Skytrain transports from the airfield from September to November 1944. When the combat units moved north into eastern France, Istres was used by Air Transport Command as a transshipment point for supplies and Allied personnel, being administratively controlled by the 1411th Army Air Force Base Unit. With the end of the war, the Americans used Istres as a staging point between Occupied Germany and Morocco for air transport of personnel back to the United States. It was returned to full French control in October 1945. Sometime after World War II, until May 1958, Base Aérienne 125 was host to the Royal Air Force Liaison Party, that serviced transient British and Commonwealth military aircraft staging to and from the United Kingdom. In May 1958, the Royal Air Force Liaison Party, moved to Base Aérienne 115 Orange Caritat where it continued into the early 1960s.
Оқиғалар
1992 жылдың 31 наурызында Trans Air Service 671 рейсі, Боинг 707 ұшағы, 3 және 4 қозғалтқыштары 35 000 фут (10668 м) биіктікте турбуленция кезінде қанатынан бөлініп, Истр қаласында төтенше қонуға мәжбүр болды. Ұшақ қақпандарсыз, жел бағыты бойынша қону жасады, қону жылдамдығы шамамен [мәлімет жоқ] және оң қанаты төгілген жанар майдан өртеніп жатты. Шасси бұзылып, ұшақ ұшып-қону жолағының соңынан сығарып шықты, бірақ бес адамнан тұратын экипаж аман қалды және жүк сақталды. Оқиға Kabo Air ұйымының жұмысындағы қатыгез кемшіліктерді көрсетті – ұшақ міндетті техникалық тексеруден өтіп, рұқсат етілген салмақтан артық жүктелген еді.
On 31 March 1992, Trans Air Service Flight 671, a Boeing 707, made an emergency landing at Istres after engines 3 and 4 had separated from the wing in turbulence at 35,000 feet (10668 m). The aircraft performed a flapless, downwind landing with a touch down speed of nearly and the right wing on fire from the pouring fuel. The gear failed and the aircraft slid off the far end of the runway, but the crew of five survived and the cargo was saved. The incident brought to light severe deficiencies in Kabo Air's operations — the aircraft had passed mandatory maintenance and was overloaded.