Шығыс Хэмптон қаласы және аймағының тарихы мен географиясы

Ист-Хэмптон қаласы: Атлант мұхиты мен шығанақтармен шектесетін шағын елді мекендер мен ауылдарды қамтиды. 8 мемлекеттік саябақтар бар. Жағажай демалысына арналған.

31 мин оқу

100%

Дереккөз: East Hampton, New York — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Қалаға Шығыс Хэмптон ауылы, сондай-ақ Монток, Амагансетт, Уэйнскотт және Спрингс кішкентай елді мекендері кіреді. Оған Саг Харбордың біріктірілген ауылының бір бөлігі де кіреді. Шығыс Хэмптон түбекте орналасқан, оңтүстігінен Атлант мұхитымен, шығысынан Блок Айленд бұғазымен, солтүстігінен Гардинерс шығанағы, Напиг шығанағы және Форт Понд шығанағымен шектеседі. Батысында Батыс Лонг-Айленд орналасқан, ол Шығыс өзені мен Нью-Йорк қаласына дейін созылады. Қаланың сегіз мемлекеттік паркі бар, олардың көпшілігі су жағасында орналасқан. Қаланың ауданы 70 шаршы мильді (181 км²) құрайды және батыстағы Уэйнскотттан шығыстағы Монток Пойнтқа дейін шамамен 40 шақырымға созылады. Ең кең жері шамамен 10 шақырым, ал ең тар жері бір шақырымнан да аз. Қаланың құзыретіне Гардинерс аралы кіреді, ол АҚШ-тағы ең ірі жеке меншік аралдардың бірі. Қаланың жағалау сызығының ұзындығы 113 шақырымды (70 миль) құрайды.

Американың түпкүллі тарихы

Бұл аймақты мыңдаған жылдар бойы көшпелі тайпалар мекендеген. Еуропалықтар келген кезде Шығыс Хэмптон Пеквот халқының жері болды, олар Лонг-Айленд саялының солтүстік жағында, қазіргі Коннектикут штатында, Оңтүстік Жаңа Англияда қоныстанған мәдениеттің бір бөлігі еді. Олар үлкен алгонкин тілдер отбасына жатады. Лонг-Айлендтегі тайпалар географиялық орналасуы бойынша анықталды. Колонистерге Монтаукетт деп белгілі болған тарихи халық, Пеквот тайпасынан шыққан, Лонг-Айлендтің шығыс бөлігіндегі жердің көп бөлігін бақылады. 17 ғасырдың соңында Монтаукетт басшысы Уайанданч ағылшын отаршыларымен Шығыс Хэмптон аймағындағы жерлер үшін келіссөздер жүргізді. Монтаукетт пен ағылшындардың жерді пайдалану жөніндегі әртүрлі көзқарастары Монтаукетттің келесі ғасырларда жерлерінің көп бөлігінен айырылуына себеп болды. Уайанданчтың ағасы, бас сахим Поггатикут, ағылшын отаршысы Лион Гардинерге "ірі қара итті, бірнеше ұңғы және голланд жамылғыларын" сатты. 1660 жылы Уайанданчтың жесірі қазіргі Хитер Хиллс-тен Монток мүйісіне дейінгі барлық жерді 100 фунт стерлингке сатты, төлем "индейка бидайы немесе жақсы вампум, алтысына бір пенниден" 10 тең бөліп жасалуға тиіс болды. Келісімде Монтаукетттерге жерде қалуға, аң аулауға және балық аулауға, сондай-ақ Шығыс Хэмптон жағасында құрлыққа шыққан киттердің қанаттары мен құйрықтарын жинауға рұқсат берілді. Жерді сатып алған қалалық шенеуніктер келіссөздер кезінде руға ұсынған ром үшін колониядан өтемақы сұрады. Бірақ, уақыт өте келе отаршылар Монтаукетттердің жерді пайдалануын тоқтатты, оларға аң аулау мен балық аулауға тыйым салды. Олар шаруалардың егісіне зиян келтірді деп айтылды, бұл кейінірек Батыс елдеріндегі шаруалар мен малшылар арасындағы дауларға ұқсас болды. Кейбір Монтаукетттер Лонг-Айлендте өмір сүруді жалғастырды. 19 ғасырдың ортасы мен соңында олардың ең танымал өкілі Стивен Талкхаус болды. Монток көліндегі олардың жері 1879 жылға дейін Үндістан даласы деп аталды. Халық азайғандықтан, Монтаукетттер жылдар бойы аймақтың басқа халқымен араласып, бірақ көптеген ұрпақтарын өздерінің мәдениетінде Монтаукетт ретінде тәрбиеледі. Артур В. Бенсон Монток, Нью-Йорк қаласының мемлекеттік аукционын өткізгенде, ол қаланың шығыс бөлігінің көп бөлігін сатып алып, Монтаукетттерді жерден қуды. Олар Фритаунда, Ист-Хэмптон ауылының солтүстік шетінде, бостандыққа ие болған афроамерикандықтар құрған қауымдастықта қоныстанды. Тайпа бірнеше рет сотқа жүгініп, шығарылуды заңсыз деп жариялауға тырысты, бірақ сот шығарылуды қолдады. 1990 жылдардан бері Монтаукетттер тайпа ретінде ресми тануды талап етіп келеді. Шинекок үнді ұлты, олардың көптеген өкілдері Оңтүстік жағалаудағы жердің бір бөлігін иелене беріп, оны өздерінің резервациясы деп жариялаған, 2010 жылы федералды және штаттық тануды алды. Тарихи тұрғыдан алғанда, екі тайпа да үлкен Пеквот халқының бір бөлігі болды. Монтаукетт артефактілері мен тер үйлері Теодор Рузвельт округінің саябағындағы жолдардан көрінеді. Саябақ бұрын Монток округінің саябағы деп аталған.

This area had been inhabited for thousands of years by wandering tribes of indigenous peoples. At the time of European contact, East Hampton was home to the Pequot people, part of the culture that also occupied territory on the northern side of Long Island Sound, in what is now Connecticut of southern New England. They belong to the large Algonquian speaking language family. Bands on Long Island were identified by their geographic locations. The historical people known to the colonists as the Montaukett, who were Pequot, controlled most of the territory at the east end of Long Island. In the late 17th century Chief Wyandanch of the Montaukett negotiated with English colonists for the land in the East Hampton area. The differing concepts held by the Montaukett and English about land and its use contributed to the Montaukett losing most of their lands over the ensuing centuries. Wyandanch's elder brother, the grand sachem Poggaticut, sold an island to English colonist Lion Gardiner for "a large black dog, some powder and shot, and a few Dutch blankets." In 1660, Chief Wyandanch's widow signed away the rest of the land from present day Hither Hills to the tip of Montauk Point for 100 pounds, to be paid in 10 equal installments of "Indian corn or good wampum at six to a penny". The sales provided that the Montaukett were permitted to stay on the land, to hunt and fish at will, and to harvest the tails and fins of whales that beached on the East Hampton shores. Town officials who bought the land filed for reimbursement from the colony for the rum with which they had plied the tribe during negotiations. Gradually, however, colonists stopped the Montaukett using the land by preventing them from hunting and fishing. They were said to interfere with the crops on their farms, in a conflict similar to the later farmer rancher arguments of the Old West. Some Montaukett continued to live on Long Island. In the mid to late nineteenth century, their most well known member was Stephen Talkhouse. Their area on Lake Montauk was called Indian Fields until 1879. With their population reduced, over the years the Montaukett intermarried with other peoples of the area, but brought up many of their descendants as Montaukett in their culture. When Arthur W. Benson brought a government auction of Montauk, New York, in which he bought nearly the entire east end of the town, he evicted the Montaukett. They relocated to Freetown, a community established by free people of color on the northern edge of East Hampton Village. The tribe made several attempts to get the courts to declare the evictions illegal, but the court ruled in favor of the evictions. Since the 1990s, the Montaukett have pressed for formal recognition as a tribe. The Shinnecock Indian Nation, many of whom had continued to occupy a portion of land on the South Shore and claimed it as their reservation, received federal recognition in 2010 as a tribe and also have state recognition. Historically both groups were part of the larger Pequot people. Montaukett artifacts and sweat lodges are visible from trails at Theodore Roosevelt County Park. The park was formerly called Montauk County Park.

Англоеуропалық қоныстану

Шығыс Хэмптон Нью-Йорк штатындағы алғашқы ағылшын қонысы болды. 1639 жылы Лайон Гардинер Монтаукетт халқынан Гардинер аралы деп аталатын жерді сатып алды. 1648 жылы британ патшасының жарғысы аралды Нью-Йорк пен Коннектикуттан тәуелсіз, толыққанды колония ретінде мойындады. Американ революциясынан кейін, ол Нью-Йорк штаты мен Шығыс Хэмптон қаласының билігіне бағынды, осы мәртебені сақтап келді. 1640 жылдың 12 маусымында Массачусетс штатының Линн қаласынан келген тоғыз пуритан отбасы Саутгемптонның қазіргі Консиенс-Пойнт жеріне қонды, кейбіреулері кейін қазіргі Шығыс Хэмптонға көшіп келді. Шығыс Хэмптонға алғашқы қоныс аударушылардың арасында Джон Хэнд, Томас Талмедж, Дэниел Хоу, Томас Томсон, Джон Малфорд, Уильям Хеджес, Ральф Дейтон, Томас Чатфилд және Томас Осборн болды. Джеймс Лейндегі Малфорд шаруашылық үйі – Шығыс Хэмптонның 17 ғасырдағы ең жақсы сақталған ағылшын отаршылдық үйі. Қора 1721 жылдан бері сақталып келеді, ал кешен тұрған жердегі музей ретінде жұмыс істейді. Ол Тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілген. Үй 1680 жылы Шығыс Хэмптонның алғашқы ресми құжатында аталған белгілі ерте қоныс аударушы Джозиа Хобарт үшін салынған. Бұл Шығыс Хэмптон немесе Донган патенті деп белгілі болды. 1686 жылғы құжат, Шығыс Хэмптон қаласын жаңа иелеріне беру туралы, сол кездегі Нью-Йорк губернаторы Томас Донган қол қойды. Патент капитан Хобартты «Шығыс Хэмптон қаласының еркін иеленушілері мен қарапайым халқының сенімділерінің» бірі деп атады. Массачусетс штатының Хингхам қаласындағы Ескі Кеме шіркеуінің негізін қалаушы пастор Питер Хобарттың ұлдары, Джозиа Хобарт және оның інісі Джошуа отбасыларымен бірге Лонг-Айлендке көшіп келді. Джозиа Хобарт Шығыс Хэмптонға қоныс аударды, онда ол Саффолк округінің жоғары шерифі қызметін атқарды. Оның інісі Джошуа, пастор, Саутсолдке кетіп, онда 45 жыл бойы қалаға қызмет етті. Амагансеттен Исаак Ван Ской 1757 жылдың ақпан айында Мерси Эдвардсқа үйленді, ал сол жылдың көктемінде бұл жұп Солтүстік-Батысқа немесе Алевиф Брук Нек деп аталатын аймаққа көшіп барды, ол Шығыс Хэмптон ауылынан шамамен алты шақырым солтүстікке орналасқан. 1800 жылдардың ортасында Солтүстік-Батыс «Адамшалық қала» қонысы Солтүстік-Батыс портының дамуына байланысты дамыды, бірақ кейіннен ол терең суару кемелеріне тым жай болып шықты, порт Саг-Харборға көшірілді, бұл қоныстың құлдырауына әкелді. Шығыс Хэмптон Лонг-Айлендтің шығыс жағындағы Коннектикуттың үшінші қонысы болды. Шығыс Хэмптон 1657 жылы Коннектикутпен ресми түрде бірікті. Лонг-Айленд Англияның Чарльз II-сі, бүгінгі Нью-Йорк қаласын басып алған төрт британдық фрегаты арқылы Нью-Йорк штатының бөлігі деп жарияланды (сонымен қатар ағылшын заңдарына бағынды), бұл Шығыс Хэмптонды Коннектикут үкіметінен босатты. Шығыс Хэмптон алғаш Мейдстоун деп аталды, Англияның Кент штатындағы Мейдстоун қаласының құрметіне. Кейіннен атау «Истхэмптон» деп өзгертілді, бұл көршілерінің географиялық атауларын көрсетеді, Саутгемптон және Вестхэмптон. 1885 жылы жергілікті газет «Ист-Хэмптон Стар» екі сөзді атауды қолдана бастағаннан кейін атау екі сөзге бөлінді. «Мейдстоун» қаланың барлық жеріндегі жер атауларында жиі қолданылады, соның ішінде Мейдстоун гольф клубы. 1658 жылы Монтоукте құрылған Deep Hollow Ranch – АҚШ-тағы ең көне үздіксіз жұмыс істейтін мал фермасы.

East Hampton was the first English settlement in the state of New York. In 1639 Lion Gardiner purchased land, what became known as Gardiner's Island, from the Montaukett people. In 1648 a royal British charter recognized the island as a wholly contained colony, independent of both New York and Connecticut. It kept that status until after the American Revolution, when it came under New York State and the Town of East Hampton authority. On June 12, 1640, nine Puritan families from Lynn, Massachusetts landed at what is now known as Conscience Point, in Southampton; some later migrated to present day East Hampton. Among the first English settlers in East Hampton were John Hand, Thomas Talmage, Daniel Howe, Thomas Thomson, John Mulford, William Hedges, Ralph Dayton, Thomas Chatfield and Thomas Osborn. The Mulford Farmhouse, on James Lane, is the best preserved 17th century English colonial house in East Hampton. The barn dates to 1721, and the complex is operated as a living museum. It is listed on the National Register of Historic Places. The house was built in 1680 for Josiah Hobart, a prominent early settler, named in the first formal deed of conveyance of East Hampton. This was known as the East Hampton or Dongan Patent. The 1686 instrument granting the Town of East Hampton to its new proprietors was signed by Thomas Dongan, then Governor of New York. The patent named Capt. Hobart one of "Trustees of the freeholders and commonalty of the town of East Hampton". Sons of Rev. Peter Hobart, founding minister of Old Ship Church in Hingham, Massachusetts, Josiah Hobart and his brother Joshua both migrated to Long Island with their families. Josiah Hobart settled in East Hampton, where he served as High Sheriff of Suffolk County. His brother Joshua, a minister, went to Southold, where he served the town for 45 years. Isaac Van Scoy from Amagansett wed Mercy Edwards in February 1757, and during the spring of that year, the couple relocated to the region referred to as Northwest or Alewife Brook Neck, located approximately six miles north of East Hampton Village. This Northwest "Ghost town" settlement during the mid 1800's saw developement due to Northwest Harbor, later it was deemed too shallow for deep draft ships and the harbor moved to Sag Harbor, leading to the settlements demise. East Hampton was the third Connecticut settlement on the East end of Long Island. East Hampton formally united with Connecticut in 1657. Long Island was formally declared to be part of New York (and also subject to English law) by Charles II of England after four British frigates captured what is today New York City, releasing East Hampton from its Connecticut governance. East Hampton was first called Maidstone, after Maidstone, Kent, England. The name was later changed to "Easthampton", reflecting the geographic names of its neighbors, Southampton and Westhampton. In 1885 the name was split into two words, after the local newspaper the East Hampton Star began using the two word name. "Maidstone" is frequently used in place names throughout the town, including the Maidstone Golf Club. Deep Hollow Ranch, established in 1658 in Montauk, is the oldest continuously operating cattle ranch in the United States.

География

Шығыс Хэмптон батыста Саутгемптонмен, оңтүстікте Атлант мұхитымен, шығыста Блок Айленд бұғазымен және солтүстікте Напиг шығанағымен шектеседі. АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 386,6 шаршы миль (1001 км²) құрайды, оның ішінде 74,4 шаршы миль (193 км²) құрлық, ал 312,2 шаршы миль (809 км²) (80,76%) - су.

Климат

Шығыс Хэмптон мұхиттық климат аймағында орналасқан (Köppen Cfb). Мұхиттың әсеріне байланысты Шығыс Хэмптонның қыстары суық әрі ылғалды, ал жаздары өте жылы және құрғақ болады. Бұл фактор найзағайдың пайда болуын басады және жазғы температураны қолайлы деңгейде ұстайды. Жазда ауа-райы жылы, күннөлді және тұрақты болса, қыста жағалау дауылдарының салдарынан жиі дауыл болады, олар көбінесе жаңбыр әкеледі, бірақ аз қар жауады. Аймақта жыл сайын шамамен аз мөлшерде қар түседі.

Киттер аулау

Шығыс Хэмптон бастапқыда ауыл шаруашылығы үшін дамыған болса да, қоныс аударушылар көп ұзамай қаланың оңтүстік жағалауында киттердің жиі жағаға шығатынын байқады. Киттерді еті мен майы үшін бөліп алуға болатын. Мұндай өліктерді дұрыс өңдеуді реттеу үшін қалалық заңдар жазылды. Кит өнімдеріне деген сұраныс артқан сайын, тұрғындар оларды аулау әдістерінде белсендірек болды. Жағаға жақындаған тірі киттерді аулауға көшті. Гарднер шығанағындағы Солтүстік-батыс қону орналасқан Солтүстік-батыс порты – қаланың алғашқы порты болды. Бірақ бұл порт үлкен кемелерге тым терең емес болғандықтан, батысқа қарай 3 шақырым жерде, Саг-Харбор порты салынды. Кейбір мәліметтерге сәйкес, ол Саутгемптон қаласындағы Сагапонак, Нью-Йорк елді мекенімен байланыстырылып аталған. Кит аулау өнеркәсібінің өркендеген кезеңінде, 1847 жылы, Саг-Харборда 60 кит аулау кемесі орналасқан, ал олармен байланысты бизнесте 800 адам жұмыс істеген. Герман Мелвилл өзінің «Моби Дик» романында осы ауылға жиі сілтеме жасайды. Бұл порт Нью-Йорк портына бәсекелес болды. 1847 жылдан кейін балама отын өнімдерінің пайда болуына байланысты кит аулау өнеркәсібі күрт төмендеді. Саг-Харбордың теңіз капитандығында Шығыс Хэмптон қаласында туған саясаткер Говард Диннің ата-бабалары болды. Саг-Харбордан жасалған ең танымал сапарлар Меркатор Купердің саяхаттары еді. 1845 жылы ол Бонин аралдарында құлаған жапондық теңізшілерді Токиоға қайтарып әкелген американдық кемеде болды. 1853 жылы Купер алыс Оңтүстікке экспедиция жасап, мұзды қабатты бұзып, Шығыс Антарктидаға алғаш рет қол тигізген адам болды. Шығыс Хэмптон қаласына теңіз бизнесі, оның ішінде туризм әлі де зор әсер етеді. Ол жазда көптеген тұрғындар мен туристерді тартады. Монток – Нью-Йорк штатының ең ірі балық аулау порты. Қала коммерциялық спорттық балық аулаумен мәшһүр, оны әсіресе Франк Мундус танымал етті. Қаладағы ең ірі ғимараттардың бірі – Напеагтегі «Уәде етілген жер» балық ұны зауыты.

While East Hampton was developed originally for agriculture, the settlers soon discovered that whales frequently beached along the South shore of the town. The whales could be carved up for food and oil. Town laws were written to regulate the proper handling of such carcasses. As the demand for whale products grew, residents became more aggressive in their harvesting techniques. No longer content to settle for harvesting beached whales, they began harvesting live whales that were coming near shore. Northwest Harbor, located at Northwest Landing on Gardiner's Bay, was the town's first harbor. The harbor turned out to be too shallow for large ships, so a larger port was developed two miles (3 km) West, at Sag Harbor. Some accounts say that it was named because of its relation to the settlement of Sagaponack, New York in the Town of Southampton. At the peak of the whaling industry, in 1847, some 60 whale ships were based in Sag Harbor, employing 800 men in related businesses. Herman Melville made numerous references to this village in his novel, Moby Dick. The port rivaled that of New York. After 1847 the whaling industry dropped off dramatically because of the rise of alternative fuel products. Among the sea captains of Sag Harbor were ancestors of politician Howard Dean, who was born in East Hampton. The most famous voyages out of Sag Harbor were those by Mercator Cooper. In 1845 he was on an American ship that picked up shipwrecked Japanese sailors in the Bonin Islands and returned them to Tokyo. In 1853 Cooper traveled with an expedition to the far South, where he broke through the ice shelf to become the first person to touch East Antarctica. The Town of East Hampton is still highly influenced by maritime businesses, including tourism. It attracts large summer crowds of residents and tourists. Montauk is New York state's largest fishing port. The Town is famed for its commercial sports fishing, made particularly famous by Frank Mundus. One of the largest buildings in the town is the Promised Land fish meal factory at Napeague.

Президенттер мен бірінші әйелдер

Бірінші ханымдар Джулия Гардинер Тайлер және Жаклин Бувье Кеннеди Онассис балалық шақтарын сонда өткізді. Теодор Рузвельт испан-американ соғысынан қайтқаннан кейін Монтоктағы Уайкофф лагерінде қысқа мерзімге карантинде болды. Билл мен Хиллари Клинтон 1998 және 1999 жылдары бір апталық жазғы демалысын өткізді.

Джулия Гардинер Тайлер

Джулия Гардинер Гардинер аралында дүниеге келді, ал оның әкесі Шығыс Хэмптон ауылында үйі болған. 1844 жылдың 28 ақпанында ол және оның әкесі Дэвид Гардинер «Принстон» кемесіндегі президенттік делегация құрамында болды, сол кезде бұзылған зеңбірек жарылып, жарылыс болды. Оның әкесі мен екі министр қаза тапты. Аңыз бойынша, Джулия президент Джон Тайлердің құшағына есінен айырылып құлаған (ол бұрын әйелінен айырылған еді). Олар төрт айдан кейін үйленді, бұл елде үлкен дау тудырды, себебі олардың жасы 30 жылға дерлік еді. Тайлер бай Гардинер әулетінің мүшесі болғанымен және АҚШ-тың бұрынғы бірінші ханымы болғанына қарамастан, Америка Азамат соғысынан кейін экономикалық қиындықтарға тап болды. Ол күйеуімен бірге Америка Конфедерациялық Штаттарын қолдаған. Ол президентпен бірге Вирджиния штатының Ричмонд қаласындағы Голливуд зиратында жерленген, бұл соғыс кезінде Конфедерацияның астанасы және Вирджиния штатының астанасы болған. Оның әкесі мен бір ұлы Шығыс Хэмптонның Оңтүстік бөлігіндегі зиратқа жерленген.

Жаклин Бувье Кеннеди Онассис

Жаклин Кеннеди Онассис 1929 жылғы 28 шілдеде Саутгемптон ауруханасында дүниеге келді. Ол Нью-Йорк қаласында тууға тиіс болған, бірақ алты апта кешікті. Оның ата-анасы, Джанет Нортон Ли және Джон Верну Бувье III, "Black Jack" деп белгілі болған, оның әкесінің әкесі, майор Джон Верну Бувье-младшийге тиесілі Ласата, Шығыс Хэмптон үйінде болды. Оның ата-анасы 1928 жылғы 7 шілдеде Шығыс Хэмптон қаласындағы Киелі Филомена католик шіркеуінде неке қиып, үйленді. Тойды оның шешесінің ата-анасы, Джеймс Т. Ли мен Маргарет Лидің Шығыс Хэмптон ауылындағы Лили Пондтағы үйінде өткізді. Оның отбасы Мейдстоун клубының мүшелері болды. Ол және оның кіші қарындасы Ли Бувье ата-анасы ажырасқанға дейін, 10 жасқа дейін Шығыс Хэмптон үйінде жаздарын өткізді. Оның Шығыс Хэмптонмен байланысы 1970 жылдары қайтадан ұлттық назарға ілікті. Бұл туралы 1975 жылы шыққан "Сұр бақтар" деректі фильмінен кейін жаңалықтарда хабарланды, онда оның тәтесі Эдит Юинг Бувье Бил мен туысы Эдит Бувье Билдің өмірі зерттелді. Олар сол аттас сарайда кедейлікте өмір сүріп жатқандары анықталды. (Деректі фильм осы аттас Бродвей мюзикліне бейімделді. 2006 жылы осы мүлік туралы деректі фильм шықты.) Жаклиннің тәтесі мен ағасы, Виннифред Ли және Франклин д'Олиер 2002 жылға дейін Лили Понд-Лейн үйіне иелік етті. Бувье отбасының зираты Седар көшесіндегі Киелі Троица католик зиратында орналасқан. Джекидің әкесі, анасының әжесі, әкесінің ата-анасы және әкесінің бабалары, сондай-ақ Эдит Юинг Бувье Билді қоса алғанда, көптеген туыстары осы зиратта жерленген.

Билл және Хиллари Клинтон

1998 және 1999 жылдары Хиллари Клинтонның Нью-Йорк Сенатына сайлану мүмкіндігін қарастырып жатқаны туралы әңгімелер тарағанда, олар Шығыс Хэмптон қаласында жаз бойы демалып, Стивен Спилбергтің Георгика көлі маңындағы үйінде болды. Клинтон сенбі күні Амагансеттегі өрт сөндіру бекетінен радио сұхбат берді. 2008 жылдың маусым айында Хиллари Клинтонның президенттік науқаны аяқталған соң, ол Шығыс Хэмптон ауылындағы Томас Х. Лидің Виборг Бич үйінде қонақ болды.

Африка-американдықтар тарихы

Шығыс Хэмптон афроамерикандықтар тарихында маңызды рөл атқарды. Америка Тәуелсіздік соғысынан кейін Нью-Йорк штаттық заңмен құл аналардан туған балаларды босатуды көздеді, құлдықты бірте-бірте жоюға бағытталды. Бірақ соңғы құлдар 1827 жылға дейін босатылмады. 1812 жылғы соғыс кезінде Гарднерлер құлдарды Гарднер аралына жабдықтар тасымалдау үшін пайдаланды. Гарднерлердің сөзіне сенсек, құлдарды британдық блокададан өткізу оңай болды, себебі олардың "меншік екені" айқын болды. Осы кезеңде Саг Харбор кит майы саудасының арқасында Нью-Йоркпен бәсекелесетін маңызды портоға айналды. Көптеген құлдар кемежайларда кеме қатынасы және кит саудасымен байланысты жұмыс істеді. Құлдық тоқтатылғаннан кейін Гарднердің бұрынғы құлдары Шығыс Хэмптон ауылының солтүстігінде орналасқан Фритаунда (Шығыс Хэмптон) шағын үйлер салды. Саг Харбордың босатылған азаматтары Саг Харбордағы Иствилл қауымдастығын құрды. 1808 жылы АҚШ пен Ұлыбритания африкалық құл саудасын тоқтату үшін бірлесіп жұмыс істеді, бірақ Испания Кариб теңізі мен Латын Америкасындағы колонияларына құлдарды тасымалдауды жалғастырды. 1839 жылдың 26 тамызында Куба жанында құлдар бағыныштылығын күшпен тартып алған заңсыз құл кемесі «Ла Амистад» экипажы Куллоден-Пойнтқа тікелей түсіріп, Монток жағасына жабдықтар алу үшін келді. Кеме жүргізуге тәжірибесі жоқ құлдар Африкаға бағыт алғанын ойлады. АҚШ-тың «Вашингтон» кемесінің экипажы құлдарды жағада көріп, тұтқындап Коннектикутқа алып кетті. Бұл халықаралық дауға айналды, Испания кеме мен құлдарды қайтаруды (немесе өтемақы төлеуді) талап етті. АҚШ-тың өзіндік заңдары да қарастырылды. Заңсыз түрде Африкадан әкелінген менде тайпасының өкілдері бостандықтарын талап етті. «Амистад» ісі бойынша соңғы шешімді АҚШ Жоғарғы Соты 1841 жылы шығарды. Джон Куинси Адамс африкалықтардың мүддесін қорғады. Сот олардың пайдасына шешім қабылдады, испандықтардың менде тайпасын тұтқындауы заңсыз болды деп санды, сондықтан олар өз бостандықтарын қорғаған еркіндікке ие адамдар ретінде танылды және құлдық заңнама бойынша бүлік немесе көтеріліс жасады деген айыптан босатылды. Шығыс Хэмптондық кинорежиссер Стивен Спилберг 1997 жылы түсірген «Амистад» фильмінде құлдардың көтерілісі мен Жоғарғы Соттағы істі кеңінен танымал етті. «Амистад» ісінен кейін бұрынғы құлдардың бірі АҚШ-та қалды. Ол президент Джон Тайлердің жеке кеңесшісі болды. «USS Принстон» кемесінде Дэвид Гардинермен және екі министрлік шенеунікпен бірге демонстрация кезінде зеңбірек жарылып, қаза тапты. 1845 жылы Саг Харбордан шыққан афроамерикандық теңізші Пиррхус Консер Меркатор Купер капитаны болған «Манхэттен» кемесіне мінді. Олар Бонин аралдарында кемесі қираған жапон теңізшілерін құтқарып алды. Кеме теңізшілерді қайтару үшін эскортпен Токио шығанағына кіруге рұқсат алды. Жапония шетелдік кемелерге жабық болғандықтан, бұл Токиоға келген алғашқы американдық кеме болды. Консер жапондықтар көрген алғашқы афроамерикандық болды. Ол оқиғаның суреттерінде бейнеленген.

East Hampton has played an important role in African American history. After the American Revolutionary War, New York passed a gradual abolition law, making children free who were born to slave mothers. But the last slaves were not freed until 1827. During the War of 1812, the Gardiners used slaves to transport supplies back and forth to Gardiner's Island. According to the Gardiners, slaves were easier to pass through British blockades since it was "obvious" that they were "owned." During this period Sag Harbor rose to a port status, rivaling New York, due to its whale oil trade. Many slaves worked on the docks in connection with shipping and the whale trade. After slavery had ended, Gardiner's former slaves developed small houses in Freetown (East Hampton), just north of East Hampton village. Sag Harbor's freedmen developed the Eastville community in Sag Harbor. In 1808 the United States and Great Britain cooperated in ending the African slave trade, but Spain continued to transport slaves to its Caribbean and Latin American colonies. On August 26, 1839, crew from La Amistad, an illegal slave ship that had been commandeered by its captives off Cuba, dropped anchor at Culloden Point and came ashore at Montauk to get supplies. The slaves, who were inexperienced navigators, thought they were on course to Africa. Members of the U. S. Navy ship USS Washington, seeing the slaves on shore, arrested them and took them to Connecticut. This was an international case, with Spain arguing for the return of the ship and slaves (or compensation). The United States had its own laws to interpret. The Mende people who had been illegally taken argued for their freedom. Amistad case was ultimately decided by the U. S. Supreme Court in 1841. John Quincy Adams argued for the Africans. The court decided in their favor, opining that the initial capture of the Mende by the Spanish was illegal, so they were classified as free men defending their freedom and were not charged under slave law with mutiny or revolt. East Hampton film director Steven Spielberg popularized the slave revolt and Supreme Court case in the 1997 film Amistad. One of the Amistad former slaves stayed in the United States after the trial. He worked as a valet for President John Tyler. He was killed aboard USS Princeton along with David Gardiner and two Cabinet officers, when one of the cannons exploded during a demonstration. In 1845 African American sailor Pyrrhus Concer of Sag Harbor was aboard the Manhattan, a ship captained by Mercator Cooper, which picked up shipwrecked Japanese sailors in the Bonin Islands. The ship was allowed to enter Tokyo Bay under escort to return the sailors. As Japan had been closed to foreign shipping, it was the first American ship to visit Tokyo. Concer was the first African American the Japanese had seen. He is depicted in their drawings of the event.

Байлар үшін ойын алаңы

Шығыс Хэмптон өзінің алғашқы күндерінен бастап Гарднерс аралының қоныстануымен бірге байлардың мекені ретінде танымал болды, әсіресе Гарднерлер Нью-Йорк қаласының ірі бай отбасыларына үйленгеннен кейін. Манхэттеннен 150 шақырымнан астам қашықтықта орналасқан Шығыс Хэмптон 1880 жылға дейін, Остин Корбин Лонг-Айленд темір жолын Бриджхэмптоннан Монтаукқа дейін созғанға дейін көбінесе дамымай келді. Дамудың бір бөлігі ретінде Артур В. Бенсон аукцион өткізуге мәжбүр болды және Монтаук төңірегіндегі 10 000 акрға (40 км²) 151 000 АҚШ доллары төледі. Ол Монтаукет аймағының жергілікті халықтарын қоныстан тастауға мәжбүр етті. Бенсон Дич-Плейнс маңындағы Монтаукта алты "коттедж" салу үшін архитектор Стэнфорд Уайтты шақырды. Олар өздерінің эксклюзивті ауданын басқару үшін Монток қауымдастығын құрды. Нью-Йорктен Шығыс Хэмптонға жаңа қол жетімділікпен бай отбасылар Саутгемптоннан шығысқа қарай бет алып, Шығыс Хэмптонға сарайлар салды. Мейдстоун гольф клубы 1891 жылы ашылды. Алғашқы "коттедждердің" бірі Тик Холл болды, кейіннен 20 ғасырдың соңында тележүргізуші Дик Каветтке тиесілі болды. 1993 жылы өртеніп кетті, бірақ Каветт оны қайта жаңартып, процесті теледокументалды фильмге түсірді. Корбин Монтаукқа дейін теміржолды созумен байланысты өнеркәсіптік мақсаттары болды. Ол Форт-Понд шығанағындағы теміржол станциясының маңында жаңа порты қаласының пайда болатынын және Еуропадан мұхитты кезіп жүретін кемелердің сонда тоқтатылатынын ойлады. Жолаушылар Нью-Йорк қаласына пойызбен бара алатын болды, бұл жол жүру уақытын бір күнге қысқартатын еді. Монтаук үшін жасалған маңызды жоспарлар іске аспады. Жер АҚШ армиясына сатылды. Теодор Рузвельт испан-американ соғысының соңында Уикофф лагеріне кеңінен жарияланған сапар жасады. 1926 жылы Карл Г. Фишер Монтаукты қала ретінде қайта жандандыруды жоспарлады, оны солтүстіктің Майами Бичіндей демалыс орны ретінде дамытуды көздеді. Ол бұрынғы Бенсон мүлкін 2,5 миллион долларға сатып алды (ол Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін артық әскери мүлік ретінде сатылды). Ол Монтаук қаласының орталығында алты қабатты Монтаук жақсарту ғимаратын салды (ол әлі де қаланың ең биік тұрғын ғимараты болып табылады, себебі кейінгі аймақтар жоғары қабатты құрылыстарға тыйым салды), Монтаук Манорды (ол сәнді қонақ үй болды), Монтаук көлін тереңдетіп, оны Блок Айленд шығанағына қосып, Монтаук Яхта клубын және оған байланысты Стар Айленд казиносын, сондай-ақ Монтаук Даунс гольф клубын құруға қолдау көрсетті. Фишер 1929 жылғы қор нарығының күйреуінен байлығын жоғалтты. Жер екінші дүниежүзілік соғыста әскерилерге қайта сатылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде армия өз жерін армия, теңіз күштері және әуе күштері базаларын салу үшін пайдаланды. Шығыс Хэмптонның байлығы жылдар өте дамыды. Ауыл өсіп, картоп егістігі болған бұрынғы шабындықтар тұрғын үйлер салу үшін пайдаланылды. Шығыс Хэмптон ауылы мұхитқа параллель Further Lane және Lily Pond Lane бойында орналасқан ең әсем сарайлармен танымал. Мұхит жағасында ("Монтаук тас жолының оңтүстігінде") байлықты көрсету кең таралған болса, Спрингс және Монтаук сияқты аудандарда қарапайым үйлер мен коттедждер салынды. 1950-1960 жылдары Никита Хрущев пен Ричард Никсон арасындағы "ас үй дебатынан" кейін Монтауктағы Каллоден Пойнтта арзан, қолжетімді құрастырылған Leisurama үйлері екінші үйлер ретінде салынды. 2006 жылдың қараша айында қаладағы үйдің орташа бағасы 895 000 АҚШ долларын құрады, бұл АҚШ бойынша орташа көрсеткіштен (225 000 АҚШ доллары) әлдеқайда жоғары болды. Қазір Шығыс Хэмптонның бірнеше үйлері ондаған миллион долларға сатылуда. Шығыс Хэмптон қаласында өмір сүру салыстырмалы түрде қымбат, 2007 жылы өмір сүру құны ұлттық орташа көрсеткіштен 168% жоғары болды.

East Hampton from its earliest days with the settlement of Gardiners Island has had a reputation as being a home for the wealthy especially after the Gardiners married into almost all the wealthy New York City families. More than one hundred fifty miles from Manhattan, East Hampton remained largely undeveloped until 1880 when Austin Corbin extended the Long Island Rail Road from Bridgehampton to Montauk. As part of the development, Arthur W. Benson forced an auction and paid US$151,000 for 10,000 acres (40 km2) around Montauk. He forced the eviction of the Montaukket Native Americans there. Benson brought in architect Stanford White to design six "cottages", mansions near Ditch Plains in Montauk. They formed the Montauk Association to govern their exclusive neighborhood. With new access to the village of East Hampton from New York, wealthy families ventured east from Southampton and built mansions in East Hampton. The Maidstone Golf Club opened in 1891. Among the early "cottages" was Tick Hall, later owned in the late 20th century by TV figure Dick Cavett. It burned in 1993, but Cavett had it restored. He had the process filmed for a television documentary. Corbin had industrial ambitions associated with extending the train to Montauk. He thought a new port city would develop around the train station on Fort Pond Bay, and that oceangoing ships from Europe would dock there. Passengers could take the train into New York City–thus saving a day in transit. The grand plans for Montauk did not pan out. The land was sold to the United States Army. Theodore Roosevelt made a much publicized visit to Camp Wyckoff there at the end of the Spanish–American War. In 1926, Carl G. Fisher intended to revive the dream of an urban Montauk, with plans to develop it as a destination, the Miami Beach of the north. He bought the former Benson property for $2.5 million (it was sold as surplus government property following the end of World War I). He built the six story Montauk Improvement Building in downtown Montauk (which is still the town's tallest occupied structure—as subsequent zoning has forbidden highrise structures), the Montauk Manor (which was a luxury hotel), dredged Lake Montauk and opened it to Block Island Sound to support his Montauk Yacht Club and the associated Star Island Casino, as well as the Montauk Downs golf club. Fisher lost his fortune in the Stock Market Crash of 1929. The land was sold back to the military in World War II. During World War II, the Army developed its land for Army, Navy and Air Force bases. Through the year,s East Hampton's wealth has evolved. The village has grown, and former farmland dominated by potato fields has been developed for residential housing. The village of East Hampton is considered to have the most dazzling row of mansions, located along Further Lane and Lily Pond Lane parallel to the ocean. While ostentatious displays of wealth occurred near the ocean ("south of the Montauk Highway"), much simpler houses and bungalows have been built in such areas as Springs and Montauk. In the 1950s and 1960s, following the Kitchen Debate between Nikita Khrushchev and Richard Nixon, more cheap affordable prefabricated homes called Leisurama were built as second homes in Montauk at Culloden Point. In November 2006, the median price of a house in the Town was US $895,000 compared with a national median for the U. S. of $225,000. Several houses in East Hampton now sell for prices in the tens of millions of dollars. Living in East Hampton is relatively expensive, in 2007 the cost of living was 168% of the national average.

Қызмет көрсету қауымдастығы

Қоғамның бір бөлігі жұмыс істейтін адамдардан құралған, олар еңбектерімен бай қауымға қызмет етеді. Шығыс Хэмптон қаласындағы қызмет көрсету саласы Спрингс ауданында шоғырланған, онда салыстырмалы түрде қарапайым тұрғын үйлерге тап болады.

Суретшілер колониясы

Шығыс Хэмптонның суретшілер колониясы ретінде танылуы 1940-1950 жылдары Нью-Йорктегі Спрингсте тұратын суретші Джексон Поллокпен, Ли Краснермен бірге қазіргі Поллок Краснер үйі мен студиясында басталды. Оның ең танымал суреттерінің көбісі ол студияға айналдырған қорада салынған. Қазір мұражайға келушілер алдын ала жазылып, экскурсияға шыға алады. Қазір ол Стони Брук университетінің меншігінде, оның өлімінен кейін өзгеріссіз қалған студиясын көруге арналған кездесулер жоспарланған. Шығыс Хэмптонды суретшілер колониясы ретінде танымал еткен басқа суретшілер арасында Виллем де Кунинг, Марк Ротко, Франц Клайн, Ян Хорнак, Ларри Риверс, Альфонсо Оссорио, Роберт Матервелл, Энди Уорхол, Джон Феррен, Томас Моран, Луис Шэнкер және Шарлотта Парк, сондай-ақ өнер сатушылар Лео Кастелли және Илеана Соннабенд болды. Поллок 1956 жылы өзінің сүйіктісі Рут Клигманмен және оның досымен бірге Спрингс Каминплейс Роудта, оларды Шығыс Хэмптондағы Лонг-Айленд теміржол станциясынан алғаннан кейін қайтыс болды. Поллок пен Краснер Спрингстегі Грин Ривер қорымында өз ұрпағының көптеген суретшілерімен бірге жерленген. Поллоктың ықпалы қоғамда әлі де сезілуде. Марсия Гей Харден 2000 жылы "Оскар" сыйлығын "Ең үздік қосымша рөл" номинациясында "Полок" фильміндегі Краснер рөлін ойнағаны үшін жеңіп алды, бұл фильм Энди Харрис үшін арман жобасы болды және ол да "Ең үздік актер" номинациясына ұсынылған еді. 2003 жылы Уэйнскотттағы шкафтан табылған 24 картина мен сурет Поллоктың түпнұсқасы ма, жоқ па деген мәселе бойынша пікірталас жалғасуда. Физиктер фракталдарды суреттердің түпнұсқа екенін растау үшін қолдануға бола ма, жоқ па деген мәселені талқылап жүр. Пікірталас әлі де аяқталған жоқ. Энди Уорхол мен оның ұзақ жылдар бойы серігі болған Пол Моррисидің Монтоукте үлкен, жағалаудағы "Эотен" атты мүлігі болды. Олардың қонақтарының арасында Жаклин Онассис, Ли Радзивилл, "The Rolling Stones" тобы, Бьянка Джаггер, Джерри Холл, Лиза Миннелли, Элизабет Тейлор, Джон Леннон, Джон Филлипс және Холстон болды. 1993 жылы Энди Уорхол қоры мүліктің бір бөлігін жақын маңдағы Напигте орналасқан Art Barge компаниясымен бірлесіп басқарылатын Энди Уорхол бейнелеу өнерінің сақталмалы аймағы үшін Табиғатты қорғау қорына сыйлады.

East Hampton's reputation as an artists' colony began with painter Jackson Pollock, who resided in Springs, New York in the 1940s and 1950s, with Lee Krasner, at what is now known as the Pollock Krasner House and Studio. Many of his most famous paintings were painted in the barn, which he had converted into a studio. The property is now open to the public for tours, by appointment. It is now owned by Stony Brook University with scheduled appointments to view his studio, which was left unchanged after his death. Among the other artists who popularized East Hampton as an artists' colony were Willem de Kooning, Mark Rothko, Franz Kline, Ian Hornak, Larry Rivers, Alfonso Ossorio, Robert Motherwell, Andy Warhol, John Ferren, Thomas Moran, Louis Schanker, and Charlotte Park as well as art dealers Leo Castelli and Ileana Sonnabend. Pollock died in 1956 while driving with his mistress, Ruth Kligman, and a friend of hers, on Springs Fireplace Road, after picking them up at the Long Island Railroad station in East Hampton. Pollock and Krasner are buried in Green River Cemetery, in Springs, along with many of the artists of their generation. Pollock's influence continues to be felt in the community. Marcia Gay Harden won a 2000 Academy Award for Best Supporting Actress for portraying Krasner in Pollock, which was shot in East Hampton as the dream project of Ed Harris, who was also nominated for Best Actor. An ongoing debate rages over whether 24 paintings and drawings found in a Wainscott locker in 2003 are Pollock originals. Physicists have argued over whether fractals can be used to authenticate the paintings. The debate is still inconclusive. Andy Warhol and his longtime collaborator, Paul Morrissey, had a large, waterfront estate in Montauk called Eothen. Among their guests were Jacqueline Onassis, Lee Radziwill, the Rolling Stones, Bianca Jagger, Jerry Hall, Liza Minnelli, Elizabeth Taylor, John Lennon, John Phillips, and Halston. In 1993, the Andy Warhol Foundation donated of the estate to the Nature Conservancy for the Andy Warhol Visual Arts Preserve, which is run in conjunction with Art Barge in nearby Napeague.

Табиғи апаттар

Шығыс Хэмптонға әсер еткен екі ірі табиғи апат – 1938 жылғы дауыл және 1954 жылғы Кэрол дауылдары. Екі дауыл да Напигте Атлант мұхиты қаланың екіге бөлінуіне себеп болды. 1938 жылғы дауыл сондай-ақ, аралда орналасқан Сидар-Пойнт маяк үйін құрлықпен байланыстырып, көп мөлшерде құмды жағалауға шығарды. 1954 жылғы дауыл Напигтегі МакКей радио мұнараларын да құлатты. Шығыс Хэмптон Лонг-Айлендтің оңтүстік жағалауының дерлік барлық ұзындығын қамтитын, Кони-Айлендтен Саутгемптонға дейінгі кедергілі жағажайларға ие емес. Шығыс Хэмптонның мұхит жағалаулары материкпен байланысқан, бұл оларды дауыл кезінде су шаюдан сақтайды. Форт-Понд шығанағындағы дауылдар салдарынан Монток ауылы Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында Әскери-теңіз күштерімен бірге көшірілді. Ауыл бастапқыда пойыз станциясының жанында орналасқан, бірақ үнемі су тасқынына ұшырады. Шығыс Хэмптонды дауылдар мен солтүстік-шығыс дауылдары үнемі шабады. Қаланың көбінесе тегіс жер бедерін ескере отырып, су көбінесе қалалық жолдарда жиналады, нәтижесінде қатты жаңбыр кезінде жүргізушілер қиын жағдайға түседі. Қаланың ең маңызды экологиялық мәселесі – жағажайлардың эрозиясы. Қала мұхит жағалауындағы құрылысты қатаң шектеді, осылайша оның әсерін азайтады. Бұрын жартастан 91 метр қашықтықта орналасқан Монток маяк үйі қазір жартастан 17 метр қашықтықта тұр. Қазіргі уақытта ең қауіпті аймақтар Монток ауылында, өйткені бұл қаладағы бизнес ауданы мұхитқа жақын орналасқан жалғыз аудан, сондай-ақ Шығыс Хэмптонның мұхит жағалауындағы иеліктері де қауіпті. Георгика тоғанында АҚШ инженерлік корпусы сарайларды қорғау үшін Гроин құрылыстарын салды. Бұл құрылыс Саутгемптонмен келіспеушілік тудырды, олар бұл құрылыстар жағалау ағысын бұзып, жағажай эрозиясын күшейтеді деп мәлімдеді. Жағажайды дамытудың болмауы, соның ішінде көптеген дамыған жағажай қауымдастықтарының ерекшелігі болып табылатын жағажайлық серуендеу жолдарының жоқтығы, Шығыс Хэмптон жағажайларының елдегі ең жақсы жағажайлардың қатарына енуіне септігін тигізді.

Әскери тарих

Шығыс Хэмптон көбінесе тек тұрғын үйлерден тұратын қала саналады, бірақ ол АҚШ Әскери-теңіз күштері, АҚШ Армиясы және АҚШ Әуе күштерінің базаларына ие болған, соңғысы 1980 жылдары жабылды. Қазіргі таңда онда АҚШ Жағалау күзетінің бас кеңсесі орналасқан. 17 ғасырдан Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін қала аумағында қақтығыстар мен әскери оқиғалар болған.

Қаза тауы

Шығыс Хэмптондағы түрлі шайқастар мен қақтығыстардағы ең көп адам өлімі 1653 жылы Монтоктағы «Қырғын аңғарында» болды, онда Наррагансет тайпасының мүшелері қазіргі Монток Манордың іргесінде Монтаукет тайпасының 30 мүшесін өлтірді. Монтаукеттер Шығыс Хэмптондағы жағажайлардан жиналған ұлу шелгілерінен жасалған вампумды (жүзікшелер) Коннектикут тайпаларымен белсенді саудаластырды. 1637 жылы Пеквот соғысы осы келісімдерді бұзып, Жаңа Англиядағы ағылшын үстемдігін бекітіп, Американың түпкілікті халықтары арасындағы күш тепе-теңдігін өзгертті. Пеквот соғысы Монтаукеттердің Гарднер аралын, Шығыс Хэмптонды және Саутгемптонды ағылшыздарға сатуына себеп болды, олар ағылшындар Коннектикуттан болатын шабуылдардан Монтаукеттерді қорғайды деп үміттенеді. Бірақ Пеквот соғысында номиналды жеңімпаз болған Наррагансеттер мен Монтаукеттер арасында соғыс басталды. 1653 жылы Нинигрет басқарған Наррагансеттер Монтаукет ауылына шабуыл жасап, өртеп, 30 адамды өлтірді және Уайданчтың қызын тұтқынға алды. Лайон Гардинердің көмегімен қыз құтқарылды (оны үшін Гардинер Нью-Йорк штатының Смиттаун қаласының үлкен бөлігін алды). Монтаукеттер уақытша Шығыс Хэмптондағы елді мекенге жақындады, ал ағылшыздар Лонг-Айленд бұғазындағы кемелерге Наррагансет каноэларын батыруға бұйрық берді. Бұл шайқастар 1657 жылы аяқталды.

Капитан Кидд

Шығыс Хэмптонның 17-шы және 18-шы ғасырларда су жолдарында қарақшылар болған, олардың ең танымалдары Капитан Кидд болды, ол Гардинер аралындағы олжасы сотта көрсетілгеннен кейін дарға асылды. Киддтің Лонг-Айлендтің барлық жеріне қазына жасырғаны айтылады. 1699 жылы ол Саг-Харбордың жанындағы Кіші Солтүстік-Батыс бұлағында Шығыс Үндістан саяхатынан кейін квартирмейстері Хендрик ван дер Хьюлмен жол ажырасты. Монтаук маягындағы Ақша көлдері сол жерде қалдырылған қазынаға байланысты аталған. 1699 жылдың маусымында Кидд Бостонға атын ақтау үшін келе жатқанда аралда тоқтатылды. Ол Гардинер ханымның рұқсатымен Боствик пен Манор үйі арасындағы шатқалға 30 000 долларлық қазынаны көмді. Ол оған Мадагаскар жанындағы мавр кемесінен тартып алынған алтын матаның бір бөлігін (қазір Шығыс Хэмптон кітапханасында сақталып тұр) және бір қап қант сыйлады. Кидд оралғанда ол болмаса Гардинерді өлтіретінін ескертті. Кидд Бостонда сотталды, ал Гардинерге қазынаны дәлел ретінде тапсыруға бұйрық берілді. Олжаның ішінде алтын шаң, күміс таяқшалар, испан доллары, рубиндер, алмаз, шамдықтар және порингерлер болды. Гардинер алмаздың біреуін сақтап, оны қызына берді. Аралда осы орынды көрсететін тақта орнатылған, бірақ ол жеке меншікте.

Америка революциясы

1775 жылы британдықтар Бостонды қоршау кезінде Монтоктағы Форт-Понд шығанағында Лонг-Айлендке қарай алғаш рет жорық жасады. Джон Дейтон, оның әскерінің саны шектеулі болғандықтан, оларды көптеп көрсету үшін, оларды дөңгелектің бойымен қайта-қайта жүгіртіп, пальтоларын кері бұрып, көбірек сарбаз бар сияқты көрінуге тырысты (бұл тактика Дейтонның айласы деп аталады). Британдықтар 1776 жылға дейін Лонг-Айлендке ресми түрде шабуыл жасаған жоқ. Лонг-Айленд шайқасында Лонг-Айленд түскеннен кейін, Шығыс Хэмптонның Солтүстік-Батыс және Саг-Харбор порттары британдықтармен блокадаланды, ал Гардинер аралы британдықтардың аң аулау қорығына айналды. Лонг-Айленд шайқасынан кейін Нью-Йорктегі алғашқы американдық жеңіс – Саг-Харборға жасалған Мейгстің шабуылы (кейде Саг-Харбор шайқасы деп те аталады), онда Коннектикуттан келген континенттік әскерлер ауылдағы британдық бекіністерін басып алып, ауылдың Шығыс Хэмптон жағындағы кемелер мен кемежайларды өртеп жіберді. Америкалықтар алты британдық сарбазды өлтіріп, 90 тұтқынды Коннектикутқа бірде-бір сарбазын жоғалтпай қайтарды. Көп тараған әңгімелердің бірі – Солтүстік-Батыста фермасы болған Исаак Ван Ской туралы. Әңгімелерге сәйкес, британдықтар оның фермасына шабуыл жасағанда, ол бір сарбазды шанышқымен өлтірген. Ван Скойдың тұтқындалып, Саг-Харбордағы түрме кемесіне жеткізілгені және қашып кеткені хабарланды. Ван Скойдың үйінің қалдықтары әлі күнге дейін Солтүстік-Батыс қорығында көрініп тұр, және ол сол жерде жерленген (мереке күндері оның қабірін американдық тулар белгілейді). Оның есімі аймақтағы түрлі жерлерге, соның ішінде Ван Ской тоғанына берілген. Гардинер аралындағы сарай 1774 жылы ғана салынған, және британдық әскерлер соғыс кезінде рұқсат алумен немесе рұқсатсыз оны пайдалануға құқылы болды. Британдық қонақтардың арасында Генри Клинтон мен Джон Андре болды. Бір кезде майор Андре мен Гардинердің ұлы Натаниел Гардинер, Нью-Гэмпшир континенттік жаяу әскерінің хирургы, аралда бірге көтерілді. Гардинер кейіннен Андреге көмек көрсеткен американдық хирург болды, ол Бенедикт Арнольдпен бірге тыңшылық жасаған үшін ұсталғаннан кейін жазаланды. Британдық флот Коннектикутты блокадалау және Жаңа Англияны қайта басып алу үшін жаңа шабуылды жоспарлау үшін Шығыс Хэмптон суларын пайдаланды (бірақ бұл жоспар іске аспады). 1781 жылдың 24 қаңтарында қысқы дауыл кезінде кемелердің бірі, қазір Куллоден Пойнт деп аталатын жерде Монток жағасында қағылып қалды. Кеме суға батырылып, өртелді. 1970 жылдары кеменің қалдықтары табылды, және қазір Лонг-Айлендтің жалғыз су асты паркі болып табылады. Кеменің қалдықтарын Амагансеттегі Шығыс Хэмптон теңіз мұражайында көруге болады. Соғыстан кейін, тәуелсіз колония саналған Гардинер аралы ресми түрде Нью-Йорк пен Шығыс Хэмптонға қосылды. Джордж Вашингтон Монток Пойнт маягының құрылысын бекітуі керек еді.

In 1775 the British first ventured toward Long Island at Fort Pond Bay at Montauk during the Siege of Boston. John Dayton, who had limited troops at his disposal, feigned that he had more by walking them back and forth across a hill turning their coats inside out to make it look like there more of them (a tactic referred to as Dayton's Ruse). The British would not formally attack Long Island until 1776. After the fall of Long Island during the Battle of Long Island, the East Hampton ports of Northwest and Sag Harbor were blockaded by the British and the British used Gardiner's Island for a hunting preserve. The first American victory in New York after the Battle of Long Island was Meigs Raid on Sag Harbor (sometimes called the Battle of Sag Harbor) when continentals from Connecticut raided the British earth works in the village and burned the ships and wharfs on the East Hampton side of the village. The Americans killed six and transported 90 British prisoners back to Connecticut without losing a single soldier. A story often circulated is the story of Isaac Van Scoy who had a farm in Northwest. According to the tales the British raided his farmhouse and he killed one soldier with a pitchfork. Van Scoy was reported to have eventually been captured and taken to a prison ship in Sag Harbor where he escaped. The earthen remains of Van Scoy's house are still visible in the Northwest Preserve where he is buried (American flags mark his grave on holidays). His name is applied to various placenames in the area including Van Scoy Pond. The manor house on Gardiners Island had just been built in 1774 and members of the British forces were to use it throughout the war – with or without permission. Among the British guests were Henry Clinton and John André. At one point Major Andre and Gardiner son Nathaniel Gardiner, who was a surgeon for the New Hampshire Continental Infantry, exchanged toasts on the island. Gardiner would later be the American surgeon who attended to Andre when he was executed after being caught spying with Benedict Arnold. The British fleet used East Hampton waters for blockading Connecticut and planning for a new offense to retake New England (that never took place). One of the ships, , ran aground at what is now called Culloden Point in Montauk during a winter storm on January 24, 1781. The ship was scuttled and burned. In the 1970s remains of the ship were discovered and is now Long Island's only underwater park. Remains of the ship can be seen at the East Hampton Marine Museum in Amagansett. After the war, Gardiners Island which had been considered an independent colony was officially added to New York and East Hampton. George Washington was to authorize construction of the Montauk Point Lighthouse.

1812 жылғы соғыс

1812 жылғы соғыс кезінде британдық фрегаттар тағы да Шығыс Хэмптонның солтүстік шығанақтарын бақылап, Гардинерс шығанағындағы штаб-пәтерімен, әсіресе Саг-Харборға кіретін кемелерге қиындық тудырды. Саг-Харборда Түркия төбесінде 3000 әскермен бекітілген форт болды. 1813 жылдың 11 шілдесінде жүз британдық теңізшісі кемежайға шабуыл жасады, бірақ капитан Дэвид Хэнд басқарған американдықтар бір шлюпты өртеп, оларды кері шегіндірді. 1812 жылғы соғыс кезінде британдық флот жеті желілік кеме және бірнеше кішкентай фрегаттарды Черри-Харборға тікелей иендеп, Лонг-Айленд сауытындағы американдық кемелерге шабуылдар жасады. Командалар жағаға азық-түлік алу үшін шығып, оларды нарық бағасымен сатып алатын. Британдықтардың бірінен кейін американдықтар экипаждың бір бөлігін тұтқынға алды. Британдықтар сол кездегі иеленуші Джон Лайон Гардинерді қамауға келді. Гардинер денсаулығы нашар адам болғандықтан, "жасыл бөлмеде қорғану" тактикасын қолданды, ол жасыл түсті перделермен қоршалған төсекке жатып, әлсіз көріну үшін дәрі-дәрмектерді пайдаланды. Британдықтар ауру адамды кемеге алуға ықыласпады, сондықтан оны босатып жіберді. Гардинердің жабдықтау кемелері соғыс кезінде құлдармен жабдықталған, бұл оларға британдық бекеттерінен өтуді жеңілдетті. Гардинердің көптеген құлдары Фритаунда (Ист-Хэмптон), Нью-Йорк штатында, Ист-Хэмптоннан солтүстікке қарай қоныстанды.

Испан-Америкалық соғыс

Испан-американ соғысы кезінде армия Лонг-Айлендті қорғау мақсатында Гардинерс-Пойнт аралында Форт Тайлерді салды. Әлдеқайда маңызды нығайма – қазіргі Монток Лонг-Айленд темір жолы станциясынан Монток Пойнт маяғына дейін созылған алып Камп Уикофф (Вайкофф деп те аталады) болды. Бұл аймақ соғыстан келген әскерлерді карантиндеу үшін пайдаланылды. 20 мың сарбаздың арасындағы ең танымал топ – Теодор Рузвельт және оның "Жыртқыш атқыштар" тобы еді. Шатырлы лагерьде әскерге қараған жаман қарым-қатынас салдарынан туған ұлттық дауға айналды (сол жерде 256 адам қаза тапты), ал президент Уильям Маккинли жағдайды жақсартуға баса мән берді. Лагерьден табылған экспонаттар мен артефакттар Теодор Рузвельт округінің саябағында сақталуда.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Бруклиндегі (Нью-Йорк) Э. В. Блис компаниясы Саг-Харбордан солтүстікке қарай жарты миль жердегі портта торпедаларды сынақтан өткізді. Бұл процестің бір бөлігі ретінде Саг-Харбордағы Лонг-Уорф кемежайы бетонмен нығайтылды және торпедаларды кемелерге тиеу үшін кемежай бойына теміржол желілері салынды. Олар Лонг-Айленд теміржолы арқылы Саг-Харбордан кемежайға жеткізілді, ол сол кезде теміржолға тиесілі болды. Сынақтарды бақылағандардың арасында Томас Альва Эдисон да болды. Бүгінгі күні кемежайдағы ғимараттардың көпшілігі, соның ішінде Бей-Стрит театры да осы кезеңде салынған. Торпедалардың жарылғыш оқ-дәрілері болмағандықтан, оларды кейде су астындағы шолушылар (дайверлер) шығанақ түбінен табады.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Лонг-Айлендтің шығыс ұшындағы Монтокта жағалау бекіністері құрылды. Монток маягының жанына бетонды бақылау мұнарасы салынды. 16 дюймдік теңіздік зеңбіректер Camp Hero-дағы іргелес бункерлерге орналастырылды. Бақылау мұнарасы әлі күнге дейін маякқа жақын тұр, ал қосымша бункерлер Камп-Герой мемлекеттік паркінде және Шадмур мемлекеттік паркінде көрінеді. 1942 жылдың 13 маусымында «Пасториус» операциясы аясында Джордж Джон Даш басқаратын төрт неміс тыңшысы U202 кемесімен Амагансеттегі қазіргі Атлантик-авеню жағажайына (кейде «Жағалау күзетшілерінің жағажайы» деп аталады) түсті. Жағалау күзетшісі Джон К. Калленмен кездескенде, олар Саутгемптон балықшылары екендерін айтты. Төрт тыңшының бірі шетел тілінде бірдеңе айтқанда, олар оған үндемеу үшін 300 доллар ұсынды. Тыңшылар оның басшысымен кеңескеннен кейін түнде жоғалып кетті. Көмек келген кезде жағажайда неміс темекілері, құмға көмілген төрт ауыр, су өткізбейтін емен жәшіктер табылды. Олардың ішінде кірпіштей үлкен жарылғыш заттар, көмірдің ішіне жасырылған бомбалар, неміс жасаған бомбаның уақыттық механизмдері және сырттай қарағанда зиянсыз «қалам және қарындаш жиынтығы» болды, бірақ ішінде өртке қабілетті құралдар жасырылған еді. Тыңшылар Лонг-Айленд теміржолымен Нью-Йорк қаласына барды және ақырында Флорида штатының Джексонвилл қаласында жағаға шыққан тағы төрт адаммен бірге ұсталды. Алты тыңшыға өлім жазасы берілуі керек еді. 2007 жылдың мамыр айында бастапқы жағалау күзеті станциясы Амагансеттегі қалалық теңіз мұражайының жеріне көшірілді. Станция 1966 жылы жеке меншікке көшірілді, оны Жоел Кармайкл бұзудан сақтап қалды. Теңіз мұражайының өзі бұрынғы жағалау күзетшілерінің казармасы болған. Теңіз күштері соғыс кезінде Монтоктың көп бөлігін, соның ішінде Монток елімін жатақхана ретінде пайдалану үшін иеленді. Монток көлінде торпедалар сынақтан өтті. Кемелер мен дирижабльдер Форт-Понд шығанағындағы Флот жолында тоқтады. Теңіз күштері Форт-Пондты тереңдігі аз болғандықтан қолайсыз деп тапты. Суды қазу су тасқынының проблемасын ушықтырды. Соғыстан кейін теңіз күштері Монтоктың тұрғын ауданын, Лонг-Айленд теміржол станциясының жанында орналасқан, су тасқынынан қашу үшін бір шақырым оңтүстікке көшірді. Теңіз күштерінің ең маңызды салдарының бірі Монток көлін қазу болды, осылайша ол Форт-Пондты Монтоктың порты ретінде алмастырды. Қазіргі уақытта жағалау күзетінің бас штабы Стар аралында орналасқан.

During World War II, coastal fortifications were set up along the eastern tip of Long Island at Montauk. A concrete observation tower as built next to the Montauk Lighthouse. 16 inch naval guns were placed in adjacent bunkers at Camp Hero. The observation tower is still next to the lighthouse and the additional bunkers are visible at Camp Hero State Park as well as Shadmoor State Park. On June 13, 1942, as part of Operation Pastorius four German agents led by George John Dasch were landed by U202 at what is now Atlantic Avenue Beach (sometimes called Coast Guard Beach) in Amagansett. Confronted by Coast Guardsman John C. Cullen, they said they were Southampton fishermen. When one of the four said something in a foreign tongue, they offered him $300 to keep quiet. The agents disappeared into the night after he sought out his supervisor. When reinforcements arrived they discovered German cigarettes on the beach along with four heavy, waterproof oaken boxes buried in the sand filled with brick sized blocks of high explosives, bombs disguised as lumps of coal, bomb timing mechanisms of German make, and innocent looking “pen and pencil sets” that were actually incendiary weapons. The agents rode the Long Island Railroad into New York City and were ultimately captured along with four others who had come ashore at Jacksonville, Florida. Six of the agents were to be executed. In May 2007 the original Coast Guard station was moved to the property at the Town Marine Museum in Amagansett across the dunes from its original Atlantic Avenue beach location. The station was moved in 1966 to private property to save it from demolition by Joel Carmichael The Marine Museum itself was the former barracks for the Coast Guard. The Navy appropriated almost all of Montauk during the war for facilities including Montauk Manor which was used as a dormitory. Torpedoes were tested in Lake Montauk. Ships and dirigibles docked on Navy Road on Fort Pond Bay. The Navy was to find Fort Pond inhospitable since it was shallow. Dredging was to contribute to problems with flooding. After the war the Navy moved the residential section of Montauk which had been on the bay by the Long Island Rail station a mile to the south to get away from the flooding. One of the biggest legacies of the Navy presence was to be the dredging of Lake Montauk so that it replaced Fort Pond as Montauk's dock. The Coast Guard is now headquartered there on Star Island.

Қырғи қабақ соғыс

Соғыстан кейін әскери мүліктердің көп бөлігі артық деп саланып, жойылды, бірақ Монток Пойнт маягының жанындағы Кемп Геродағы қару орналасулары сақталды. 1960 жылдардың басында лагерь Нью-Йорк қаласына бет алған бомбалаушыларды анықтау үшін 135 фут (41 метр) ені бар (AN/FPS 35) радарына қолдау көрсететін Әуе күштері базасы ретінде белгіленді. Осы үлкен радар мен оған қосымша жаңа технологиялық компьютерлер тез ескірді. Осы санаттағы басқа радарлар бұзылып жатқанда, Монтоктағысы сақталды, себебі Лонг-Айленд бұғазындағы теңізшілер мен кемелер үшін ол маяқтан гөрі жақсы бағдаршам болды. База 1980 жылдары ресми түрде жабылды. Қолдау көрсеткен ғимараттар қазіргі таңда апатты қалаға айналды. Радар құрылысы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілген. 1992 жылы Лонг-Айленд тұрғындары Престон Б. Николс және Питер Мун «Монтаук жобасы: Уақытпен тәжірибелер» атты ғылыми-фантастикалық кітап жариялады. Олар үкімет осы радарды уақыт саяхаты эксперименттерін жүргізу үшін пайдаланғанын айтты. Кейбір оқырмандар олардың ғылыми фантастикалық әңгімесіне сенеді. Бұл база құпияға бойлағандардың арасында үлкен қызығушылық тудырды. Ол «X-файлдар» сериалында көрсетілді.

Үкімет

Қалада екі үкімет бар, олар кейде қақтығысады. Қалалық басқарудың ең көрнекті органы – бес адамнан тұратын сайланған қала кеңесі, оның ішінде оның басшысы – қала бақылаушысы. Олар салықтарды, жолдарды, полицияны, саябақтарды, аймақтарды және қаланың жалпы басқаруын басқаруға жауапты. Қалалық кеңесті Нью-Йорк штаты 1788 жылы құрды. Үкімет Пантиго жолындағы кампустан жұмыс істейді. Тарихи, бастапқы қала үкіметі – Шығыс Хэмптон қаласының еркін иелері мен жалпы иелерінің басқармасы ретінде белгілі. Бүгінде ол қаладағы ортақ меншікке қатысты күнделікті шешімдер қабылдауға ресми түрде жауапты. Басқарма өз билігін 1686 жылдың 9 желтоқсанындағы Донган патентінен алады, ол қала үшін өзін-өзі басқаруды орнатқан. Патент (жер гранты) сенімгерлерді құруға Нью-Йорк корольдік губернаторы Томас Донган жасаған акт болды. Басқарма басқаратын ортақ мүліктердің бірі – Георгика тоғаны; олар тасқын тоғаны қашан суға батырып, толтыру керектігін шешеді. Бұл әрекеттер жиі жаңалықтардың тақырыбына айналады, өйткені кейде белгілі адамдардың көршілес үйлерінің жертөлелерін су басады. 1998 жылы президент Билл Клинтон Стивен Спилбергтің үйінде жазғы демалысын өткізетінге дейін бірнеше күн бұрын тоған сусыз қалды. 20-ғасырдың соңынан бастап қала жиі прогрессивті әлеуметтік бастамаларды, соның ішінде ішкі серіктестікті тіркеуді мақұлдады. 1999 жылы ол тұрғын үйлерді сатудан 250 000 доллардан асатын сомаға 2 пайыз салық салды, мақсаты – сақтап қалу үшін жерді сатып алу. Ақшаның бір бөлігі қалада 322 шақырымнан астам жолды, соның ішінде Пауманок жолын салуға жұмсалды. 2002-2005 жылдар аралығында салық 71 миллион доллар жинады. 2006 жылы қала қараңғы аспан туралы жарлықты қабылдады, ол қазір түнде жарық ластануын азайту үшін Нью-Йорк штатында кеңінен қолданылу үшін үлгі ретінде қарастырылуда. Шығыс Хэмптонның үлкен байлығына қарамастан, оның өрт сөндіру бөлімі мен жедел жәрдем қызметі ерікті қызмет көрсетушілер болып табылады, олар жергілікті тұрғындарға толық уақыт байланысты. 1998 жылдың тамызында президент Билл Клинтон демалыс кезінде Амагансетт ерікті өрт сөндіру станциясынан радио арқылы сөйлеуі керек еді. Қаладағы тұрғын үйлер көбінесе сәулет журналдарында көрсетілсе де, қала кеңселері бірнеше жылдар бойы көшеден жасырынған, жазық шатыры бар ғимаратпен жасырынған бірнеше қос ауқымды тіркемелерде орналасқан. 2006 жылы қала өзінің кампусын 30 жыл бойы Шламбергер мұнай байлығының мұрагері Аделаида де Менилдің Further Lane үйіне көшірілген тарихи Шығыс Хэмптон ғимараттарының жинағын бейімдеу арқылы аудару жоспарларын жариялады. 2006 жылы жаңа қала кешенін халықаралық танымал сәулетші Роберт А. М. Стерн (ол 1997 жылы Шығыс Хэмптон кітапханасын жобалаған) жобалайтыны туралы хабарланды. Тарихи үйлерді қала үкіметіне беру де Менилді финансист Рон Баронға 103 миллион долларға сатудың бір бөлігі болды; 2007 жылы бұл АҚШ тарихында бір тұрғын үй үшін төленген ең жоғары баға деп мәлімделді. Қала өзінің тұрғын және ауылдық сипатын қорғау үшін аймақтарға бөлу туралы жарлықтарды агрессивті түрде ұстанды. Онда тез тағамдар дүкендері мен ірі дүкендер жоқ (Саутгемптоннан айырмашылығы, онда көптеген тез тағамдар дүкендері мен дүкендері бар). Шығыс Хэмптон ауылының тұрғындары бұрын "тізбе жоқ" ережесін қолданған.

The town has two governments, which sometimes are in conflict. The most visible town government is the elected Town Board, which consists of five people, including its head, the Town Supervisor. They are responsible for managing the taxes, roads, police, parks, zoning and general governance of the town. The Town Board was stablished by the State of New York in 1788. The government operates from a campus on Pantigo Road. The historic, original Town government is known as the Trustees of the Freeholders and Commonalty of the Town of East Hampton. Today it is formally responsible for day to day decisions related to common property in the town. The Trustees derive their power from the Dongan Patent of December 9, 1686, which set up self governance for the town. The patent (a land grant) establishing the trustees was an act by Thomas Dongan, the Royal Governor of New York. Among the common properties which the trustees operate is Georgica Pond; they decide when the tidal pond is to be drained and filled. These actions often make headlines as they sometimes cause the flooding of basements of neighboring properties owned by celebrities. In 1998, the pond was drained a few days before President Bill Clinton was to spend his summer vacation at the home of Steven Spielberg. Since the late 20th century, the Town has often approved progressive social initiatives, including domestic partnership registration. In 1999, it imposed a 2 percent tax on residential real estate sales in excess of $250,000 for the purpose of buying open space for preservation. The money has been used in part to the Town's establishing more than 200 mile (322 km) of trails, including the Paumanok Path. Between 2002 and 2005, the tax raised $71 million. In 2006, the Town adopted a dark skies ordinance, which is now being considered as a model for wider use in New York State to cut down on light pollution at night. Despite East Hampton's great wealth, its fire department and ambulance are both volunteer services, dependent on local full time residents. In August 1998, President Bill Clinton was to give his weekend radio address from the Amagansett Volunteer Fire Station during his vacation. Although residences in the town are often featured in architectural magazines, the town offices have been housed for years in several double wide trailers on a lot, hidden from the street by a nondescript flat roofed building. In 2006, the Town announced plans to convert its campus by adapting a collection of historic East Hampton buildings that had been moved over the course of 30 years to the Further Lane home of Adelaide de Menil, heiress to the Schlumberger oil fortune. In 2006 it was announced that the new Town complex was to be designed by internationally known architect Robert A. M. Stern (who designed the East Hampton Library in 1997). The transfer of the historic houses to the Town government site was part of the sale of the de Menil to financier Ron Baron for $103 million; in 2007 this was reported as the highest price ever paid for a single residence in United States history. The township has aggressively pursued zoning ordinances to protect its residential and rural character. It has no chain fast food restaurants and or big box stores (unlike Southampton, which has numerous fast food chains and stores). The village of East Hampton formerly also exercised a "no chain" rule.

Білім

Шығыс Хэмптон қаласында жоғары оқу орындары жоқ. Қазір таратылған Клинтон академиясы 1784 жылы Нью-Йорк штатының регенттер кеңесімен бекітілген алғашқы академия болды. Қала аумағында үш орта мектеп бар:

Шығыс Хэмптон орта мектебі, Шығыс Хэмптон еркін мектеп округінің құрамына кіреді және Саг Харбордан басқа қаланың барлық аудандары үшін негізгі мектеп саналады. 2019–2020 оқу жылында 9–12 сыныптарда 920 оқушы білім алды. Оның талисманы – Бонакерс, бұл атау жақын орналасқан Спрингс ауданындағы Акабонак шығанағынан шыққан. Пирсон орта мектебі, Саг Харбор еркін мектеп округінің құрамында, физикалық тұрғыдан Шығыс Хэмптон қаласында орналасқан және Саг Харборға (ол ішінара Саутгемптон қаласының құрамында) қызмет көрсетеді. 2019–2020 оқу жылында 6–12 сыныптарда 535 оқушы білім алды. Оның талисманы – Кит аулаушылар. Росс мектебі – Шығыс аймақтағы ең ірі жекеменшік мектеп, Росс мектебі балабақшадан бастап 12-сыныпқа дейін білім береді. Америкалық педагог Катарина Бичер Шығыс Хэмптон қаласында дүниеге келген.

Шығыс Хэмптондағы телеарналар

WVVH CD Hamptons TV, UHF 50-арна, Саффолк округіндегі FCC лицензиясы бар ең ірі телестанция. Ол Уэйнскотттағы Шығыс Хэмптон әуежайының өндірістік аймағынан хабар таратады. Жергілікті телеарналар Шығыс Хэмптон қаласындағы екі қоғамдық арнаны – 20-арнаны (қоғамдық қолжетімділік) және 22-арнаны (үкімет және білім беру) көрсетеді. Олар Уэйнскотттағы LTV студиясында орналасқан.

Темір жол желілері

Лонг-Айленд темір жолының Шығыс Хэмптон қаласындағы жалғыз бағыты – Монток тармағы, және оған Шығыс Хэмптон, Амагансетт және Монток станциялары кіреді.

Автобустар қызметі

Шығыс Хэмптон қаласына негізінен Саффолк округінің Транзит автобус бағдарларымен қызмет көрсетіледі, алайда Нью-Йорк қаласына сапарлар үшін Хэмптон Джитни автобустары да қолжетімді.

Әуежайлар

Шығыс Хэмптон қаласында Саутгемптон және Шығыс Хэмптон қалалық шекарасының бойында Шығыс Хэмптон әуежайы, ал Монток көлінің солтүстік-шығыс бөлігінде Монток әуежайы орналасқан.

Паромдар

Шығыс Хэмптон қаласындағы жалғыз паром – Монток порты мен Блок аралы, Нью-Лондон немесе Марта жүзімдігіндегі Ок Блаффс аралы арасында Блок аралы бұғазынан жолаушыларды тасымалдайтын паром.