Солтүстік Ниписсинг: Тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Батыс Ниписсинг – Канаданың Солтүстік Онтарио аймағында, Ниписсинг ауданындағы көл Ниписсингтің жағасында орналасқан муниципалитет. Ол 1999 жылдың 1 қаңтарында он жеті жарым бұрынғы қала, ауыл, округ және ұйымдастырылмаған елді мекендердің бірігуі нәтижесінде құрылды. Бұл Онтариодағы ең көп тілді қауымдастық, оның халқының 73,4% ағылшын және француз тілдерінде сұйырақ сөйлейді.

Қауымдастықтар

Батыс Ниписсингтің негізгі әкімшілік және коммерциялық орталығы – Стерджен Фолс қауымдастығы, ол Стерджен өзенінің жағасында, Ниписсинг көлінің солтүстігінде және Трансканада тас жолының 17-ші тас жолымен Солтүстік Бэйдің батысында орналасқан. Батыс Ниписсинг халқының шамамен жартысы Стерджен Фолста тұрады. Филд 64-ші тас жолында, Стерджен Фолстан солтүстікке қарай орналасқан. 1979 жылы Стерджен өзені тасып, қаланың орталық бөлігін су басты. Көптеген үйлер бұзылып, жақын жердегі жоғарырақ жерге қайта салынды. Тистл өрт мұнарасы бұзылып, туристік орталық ретінде қайта орнатылмақ. Ағаш өңдеу, егін шаруашылығы және көңіл көтеру шаралары – ауылдың негізгі салалары. Вернер Веув өзенінің (Rivière Veuve) бойында, 17 және 64-ші тас жолдардың батыс тоғысында, Стерджен Фолстан батысқа қарай орналасқан. Көптеген франкофон қауымдастығы айналасындағы ауыл шаруашылығының орталығы болып табылады және тұтыну кооперативтері мен ауыл шаруашылығы техникасын сатушыларға қызмет көрсетеді. Қала 1880 жылдары Батыс Ниписсинг аймағы арқылы теміржол салуын қадағалаған Канадалық Тынық мұхиты темір жолының басқарушысы Арчер Бейкердің әйелінің құрметіне аталған. Көптеген франкофон қоныс аударушылар 19-ғасырдың соңында тілдерін сақтау үшін Мичиганнан көшіп келді, өйткені ағылшын тілді Америка Құрама Штаттарында тілдерін жоғалтудан қорқыпты. Лавин мен Вернерге қоныс аударған көптеген отбасылар Квебектің Ланаудиер аймағынан, Сент-Феликс-де-Валуа, Сент-Габриэль-де-Брандон және Сент-Элизабет сияқты ауылдардан келді. Муниципалитеттегі кішігірім қауымдастықтарға Cache Bay, Caderette, Crystal Falls, Desaulniers, Evansville, Harfred, Kirk, Lavigne, Notre Dame du Lac, Domrémy және River Valley кіреді. Сонымен қатар, Батыс Ниписсинг пен Француз өзені арасындағы шекараны қамтитын Солтүстік Моневиль аймағының бір бөлігі де бар. Ниписсинг алғашқы ұлты да жақын жерде орналасқан және Батыс Ниписсингпен тығыз байланыста. Кейш-Бей, Ниписсинг көлінің "жасырын шығанағындағы" жақын жердегі су нысанының атымен аталған, 1889 жылы ашылған пошта бөліміне ие.

The primary administrative and commercial centre of West Nipissing is the community of Sturgeon Falls, which is situated on the Sturgeon River, north of Lake Nipissing and west of North Bay on Highway 17, part of the Trans Canada Highway. Roughly half the population of West Nipissing lives in Sturgeon Falls. Field is located on Highway 64, approximately north of Sturgeon Falls. In 1979, the Sturgeon River overflowed its banks, flooding the town's centre. Many houses were demolished and rebuilt on higher ground nearby. The Thistle Fire Tower is to be dismantled and re erected here as a tourist attraction. Logging, farming and outdoor recreational activities are main village industries. Verner is located on the Veuve River (Rivière Veuve), at the western junction of highways 17 and 64, approximately west of Sturgeon Falls. The largely francophone community serves as an agricultural hub for the surrounding area and offers a consumers' cooperative and farm equipment dealers. The town was named for the wife of Canadian Pacific Railway superintendent Archer Baker, who oversaw the laying of track through the West Nipissing area in the 1880s. Many of the francophone settlers immigrated to the area from Michigan in the late 19th century in order to preserve their language; they were concerned they would lose their language in the predominantly anglophone United States. Many of the families that settled in Lavigne and Verner came from the Lanaudière region of Quebec from villages such as St Félix de Valois, St Gabriel de Brandon and Ste Élisabeth. Smaller communities in the municipality include Cache Bay, Caderette, Crystal Falls, Desaulniers, Evansville, Harfred, Kirk, Lavigne, Notre Dame du Lac, Domrémy and River Valley. It also includes part of the North Monetville area, which straddles the boundary between West Nipissing and French River. The Nipissing First Nation is also located nearby and is closely associated with West Nipissing. Cache Bay, named after the nearby water feature on a "hidden bay" of Lake Nipissing, had a post office that was established in 1889.

Тарих

Бұл аймақтың түпкі тұрғындары – Н'Биссинг, анишинабек халқы, және көптеген Н'Биссингтер бүгінге дейін осы аймақта тұрады. 18 ғасырдың соңғы тоқсанында Ла-Вазе өзенінің сағасындағы Ниписсинг көліндегі аралда сауда бекеті құрылды, ол Форт-Ла-Ронде деп аталды және Луи Дени де-ла-Ронде (1675–1741) басқарды. Форт-Ла-Ронде Ниписсинг көліндегі әртүрлі аралдарға бірнеше рет көшірілді. Кейін ол Солтүстік-Батыс компаниясына сатылды. 1820 жылдары Хадсон шығанағы компаниясы оны сатып алып, кейіннен құламадан бірнеше жүз метр төмен, Стерджон өзенінің сағасындағы өзеннің оң жағалауына көшірді, онда Н'Биссингтермен тері және басқа да тауарлар үшін сауда жасады. Оттава, Онтарио қаласының тұрғыны Джеймс Р. Холдич бұл аймақтағы тұңғыш тұрақты абориген емес қоныс салушы деп есептеледі. Ол 1878 жылы сол жағалауға, сарқырамаға жақын жерге шатыр тігіп, сонда қалды. Бүгінде Стерджон өзені жанындағы мұражай ХБК сауда бекеті орналасқан жерде салынған. Ол 1967 жылы Стёрджон-Фолс орта мектебінің тарихи ескертулер комитеті, Спрингер және Каш-Бэй қалаларының әкімшілігі, Канада үкіметі мен Онтарио үкіметінің бірлескен қаржыландыруымен жүз жылдық жоба ретінде құрылды. 1999 жылы жаңартылып, қайта ашылды және жыл бойы ашық болатын тұрақты ғимарат қосылып, көрмелері жақсартылды. Қазір ол Батыс Нипсисинг муниципалитетінің мекемесі болып табылады және Батыс Нипсисингтің салық базасын қолдайды. Аймақ 1880 жылдары Канадалық Тынық мұхиты темір жолының (CPR) келуімен және Фр. Чарльз Альфред Мари Паради, облат миссионерінің Вернер аймағында франко-онтариялықтар үшін ауылшаруашылық елді мекенін дамытуға жасаған күш-жігерімен өсуді бастады. Стерджен-Фолстың дамуы 1881 жылы Канадалық Тынық мұхиты темір жолының құрылыс бригадаларының келуімен басталды. Аймақтағы алғашқы пошта бөлімі 1881 жылы Стерджен-Фолста ашылды. Ағаш өңдеу және целлюлоза-қағаз өнеркәсібінің құрылуы ауылдың өсуін үдетіп, көптеген француз канадалық қоныс салушыларды тартты. Ағаш кесу фабрикаларының салынуы және ағаш өңдеу, целлюлоза-қағаз өнеркәсібінің қарқынды өсуі ауылдың дамуын ынталандырып, көптеген француз канадалық қоныс салушыларды ауданға тартты. Стерджен-Фолс қаласы 1895 жылдың 16 сәуірінде құрылды. Ол кезде Дж. А. Левис алғашқы мэр болып сайланды, ал халық саны 850 адамды құрады. 1915 жылы Канадалық Тынық мұхиты темір жолы Капреол мен Солтүстік шығанақтың арасындағы желісімен Канадалық Солтүстік темір жолымен бірікті. Бұл желі кейіннен Канаданың Ұлттық темір жолының Альдердейл тармағына айналды, стансалар (шығыстан батысқа қарай) Харфред, Кристалл Фоллс, Эшбертон, Филд, Десауллиерс және Ривер Вэллиде орналасты, сонымен қатар жергілікті өнеркәсіптерге қызмет ету үшін бірнеше өнеркәсіптік тармақтар салынды. CN темір жол қызметі ХХ ғасырдың ортасында төмендеді және 1996 жылы толығымен тоқтатылды. Филд қауымы 1970 жылдары екі ірі табиғи апатқа ұшырады. 1970 жылдың 20 тамызында Садбери торнадосымен байланысты кішкентай торнадо соқты. 1979 жылдың көктемінде Стерджон өзені жағалауын тозып, қала орталығында үлкен су тасқынына себеп болды. Су тасқынынан зардап шеккен қаланың жартысы 64-ші тас жолымен қала орталығынан оңтүстікке қарай екі шақырым жердегі биік жерге көшірілді. Бұл жаңа жер Жаңа дала (Валь-де-Арбре) деп аталады.

The original inhabitants of the area are the N'Biissing, an Anishinabek people, and many N'Biissing still inhabit the area today. A trading post was founded in the last quarter of the 18th century on an island on Lake Nipissing at the mouth of the La Vase River, called Fort La Ronde and was operated by Louis Denis de la Ronde (1675–1741). Fort La Ronde was moved numerous times to different islands on Lake Nipissing. It was later sold to North West Company. It was later bought by the Hudson's Bay Company around 1820 and was later relocated on the right bank of the river several hundred metres below the falls, at the mouth of Sturgeon River, trading with the N'Biissing for furs and other goods. James R. Holditch of Utterson, Ontario is generally credited as being the first permanent non aboriginal settler in the area. He arrived in 1878 and built a cabin on the left bank, near the waterfalls. Nowadays, the Sturgeon River House Museum sits where the HBC trading post was. It was founded as a centennial project in 1967 by the Historical Restoration Committee of the Sturgeon Falls Secondary High School, the Township of Springer and the Town of Cache Bay, in cooperation and funded by the Government of Canada and the Government of Ontario. It was renovated and re opened in 1999 and upgraded to include a permanent building capable of being open year round and vastly improved its exhibits. It is now an agency of the Municipality of West Nipissing and supports the West Nipissing tax base. The region began to grow in the 1880s, with the arrival of the Canadian Pacific Railway (CPR) and the efforts of Fr. Charles Alfred Marie Paradis, an Oblate missionary, to develop an agricultural settlement for Franco Ontarians in the Verner area. The development of Sturgeon Falls began in 1881 with the arrival of Canadian Pacific Railway construction crews. The area's first post office was opened in Sturgeon Falls in 1881. Lumbering and the establishment of pulp and paper industries accelerated the village's growth and attracted many French Canadian settlers to the area. The addition of sawmills and the rapid growth of the lumbering and pulp and paper industries stimulated the development of the village and attracted many French Canadian settlers to the area. The town of Sturgeon Falls was incorporated on April 16, 1895. At the time, J. A. Lévis was elected the first mayor and the population was 850. The Canadian Pacific Railway was joined by the Canadian Northern Railway in 1915, with its line between Capreol and North Bay. This line later became the Canadian National Railway Alderdale Subdivision, with station stops (from east to west) in Harfred, Crystal Falls, Ashburton, Field, Desaulniers, and River Valley, along with several industrial spurs to serve local industries. CN rail service declined in the mid 20th century and was eliminated altogether in 1996. The community of Field suffered two significant natural disasters in the 1970s. On August 20, 1970, it was hit by a small tornado associated with the Sudbury tornado event. In the spring of 1979 the Sturgeon River overflowed its banks at Field, causing massive flooding in the town's centre. Half the town that was located in the flood plain was relocated to higher ground two kilometres south of the original town centre on Highway 64. This new location is known as New Field (Val des Arbres).

Демография

Статистика Канадасы жүргізген 2021 жылғы халық санағында Батыс Ниписсингтің 14583 тұрғыны болды, олар оның 7252 жеке тұрғын үйінің 6413-ында тұрды, бұл 2016 жылғы 14364 тұрғынынан айырмашылықты құрады. Жер ауданы - 154,5 км², 2021 жылы халық тығыздығы 78,5 адам/км² болды.

Көлік

Онтарионың Нортленд автобус қызметі Стерджен Фоллс және Вернерде белгіленген аялдамалар жасап тұрады.

БАҚ және білім беру

Өңірге негізінен Солтүстік Бей және Садбери қалаларынан хабар тарату станциялары қызмет көрсетеді. Sturgeon Falls қаласынан екі коммерциялық радиостанция, CFSF FM және CHYQ FM хабар таратады. Аймақта "Tribune: West Nipissing This Week / La Voix du Nipissing Ouest" атты екі тілде шығатын апталық газет бар, бұрын ол "The Sturgeon Falls Tribune" деп аталған. Сонымен қатар, күнделікті "North Bay Nugget" газеті де қызмет көрсетеді. Оқушылар "Northern Secondary School" (École secondaire publique Northern) немесе "École secondaire catholique Franco Cité" мектептерінің бірінде білім алады.