Құпиялар мен Ғажайыптар Әлемі

Кіріспе

Американдық комикс

«Strange Tales» – Marvel Comics комикстерінің антологиялық сериясы. Атауы бірнеше рет түрлі форматта жаңартылды. Доктор Стрейндж және S.H.I.E.L.D. агенті Ник Фьюри «Strange Tales» басылымында тұңғыш рет пайда болды. Бұл комикс суретшілер Джек Керби мен Стив Дитконың ғылыми фантастикалық/шығанақты әңгімелерін, сондай-ақ жазушы-суретші Джим Стеранконың жаңалықтарын көрсетуге арналған болатын. Бұрынғы екі, мүлдем байланыссыз журнал да осы атаумен шығарылған.

Жаратылыстар мен сиқыршылар

Marvel Comics сериясы 168 нөмірді шығарды, мұқабасы 1951 жылдың маусымынан 1968 жылдың мамырына дейін. Ол компанияның 1950 жылдардағы Atlas Comics-тің алдындағы қорқыныш антологиясы ретінде басталды. Бастапқыда танымал және жаңашыл EC комикс желісінің қанды моральдық әңгімелерінен үлгі алған Strange Tales, 1954 жылы графикалық қорқынышты, сондай-ақ вампирлерді, зомбилерді және басқа классикалық монстрларды тыйым салған Комикс кодексінен кейін азайтты. Комикстің қайтадан өзгеруі индустрияның абыройлы суретшісі Джек Кербидің оралуымен болды, ол компания үшін Америка капитанын жасаған және содан кейін 17 жыл бойы басқа жерде жұмыс істеген. #68-ден бастап (1959 жылдың сәуірінде) Strange Tales сол кездегі ғылыми-фантастикалық фильмдердегі жабайылар трендіне сәйкес жаңартылды. Көптеген нөмірлер Кирбидің монстр туралы әңгімесімен ашылды (әдетте бастапқыда Кристофер Рул, кейін Дик Айерс салған), содан кейін Дон Хек, Пол Рейнман немесе Джо Синнотт салған бір-екі бұрылыс аяқталатын триллерлер немесе ғылыми-фантастикалық әңгімелер келді, бәрі де көбінесе сюрреалистік, кейде өзін-өзі рефлексивті Стэн Ли мен Стив Дитконың қысқаша әңгімесімен аяқталды. Кейбір кейіпкерлер мұнда жеке, антологиялық әңгімелерде таныстырылды, кейінірек Marvel Universe жалғастығына енгізілді. Олардың ішінде "Гротту, жәндіктердің патшасы!" әңгімесіндегі Улисс Бладстоун (#73, ақпан 1960), #89 (қазан 1961) санында алғаш рет пайда болған ғарыштан келген Fin Fang Foom және #74 (сәуір 1960) санында таныстырылған Gorgolla, сондай-ақ #90 (қараша 1961) санында таныстырылған Orrgo бар. Strange Tales #75 (маусым 1960) санында "Халк" деп аталатын үлкен робот пайда болды. Шын мәнінде, бұл Альберт Пул кейіпкері киген броня болды. Қазіргі заманғы қайта басылымдарда кейіпкердің аты Грутан деп өзгертілді. Spider-Man-нің қолдау көрсететін кейіпкерлері, Май әпкесі мен Бен ағасы Strange Tales #97 (маусым 1962) санындағы қысқаша әңгімеде пайда болды. Антология комикс кітаптарының күміс дәуірі кезінде суперқаһармандарға ауысты, біраз уақыт бойы ғылыми фантастика, күмән мен монстрларды қосалқы материал ретінде сақтап қалды. Strange Tales-тің алғашқы суперқаһарманы, 12-14 беттік оқиғаларда, Fantastic Four-тің Адам отшағы Джонни Сторм болды, ол #101 (қазан 1962) санынан бастап пайда болды. Бұл жерде Джонни әлі де үлкен әпкесі Сьюзан Сторммен бірге Нью-Йорк штатының Лонг-Айленд қаласындағы ойдан шығарылған Гленвьюде тұрды, онда ол әлі де орта мектепке баратын және жас сұңғылықпен "құпия есімін" сақтауға тырысты (кейінірек Fantastic Four жаңалықтарынан достары мен көршілері оның екі жақты екенін білгенін, бірақ олармен бірге ойнағанын көрсетті). Қолдау көрсететін кейіпкерлердің қатарында Джоннидің досы Дорис Эванс бар. Айерс 10 санынан кейін қаламды қолға алды, содан кейін түпнұсқа Алтын дәуір Адам отшағының жасаушысы Карл Бургос және басқалар, ал Суперменнің серіктесі Джери Сигел #112–113 (қыркүйек–қазан 1963) санының сценарийін "Джо Картер" псевдонимімен жазды. The Fantastic Four кейде камео түрінде пайда болды, ал Thing #123 (тамыз 1964) санында бірге ойнады. Strange Tales Annual #2 (1963) саны Spider-Man және Human Torch командасының алғашқы тобын көрсетті. Атауы Ли мен Дитконың сиқыршы Доктор Стрэнджді енгізуімен "екіге бөлінген кітапқа" айналды. Бұл 9–10 беттік бөлім #110 (1963 жылдың шілдесі) санында дебют жасады, содан кейін қосымша әңгімеден кейін екі нөмірді өткізіп, #114 санында тұрақты түрде қайта оралды. Лидің айтуынша, Дитконың сюрреалистік мистикалық пейзаждары мен көбейіп бара жатқан визуалды эффектілері фильмді колледж студенттерінің сүйіктісіне айналдырды. Ақырында, "Marvel Method" әдісі бойынша Дитко Стрэнджті одан да абстрактілі салаларға алып кетті. Жаңа батырдың қарсыластары #111 (тамыз 1963) санында таныстырылған Барон Мордо және #126 (қараша 1964) санында таныстырылған Dormammu болды. Доктор Стрэнджтің ұзақ уақыт бойы сүйіспеншілікке қызығушылық танытқан Клея да #126 санында таныстырылды. Ли мен Дитконың өзара қарым-қатынасы азайып, әрқайсысы жеке шығармашылық жолға түсті. Сюжет желісі әлемнің тұлғасы Мәңгіліктің кіріспесімен аяқталды. #146 (шілде 1966) саны Дитконың сериядағы соңғы жұмысы болды. Билл Эверетт #152 (қаңтар 1967) санына дейін, содан кейін Мари Северин (өзін-өзі төрт саны үшін, кейін Герб Тримп өзінің алғашқы Marvel жұмыстарының кейбіреуінде бояды) жұмыс істеді. Севериннің жұмысы кезінде #157 санында тағы бір ғаламдық құрылым, Тірі сот енгізілді. Дэн Адкинс #161 (қазан 1967) санынан бастап #168 (мамыр 1968) соңғы санына дейін қалам шеберлік міндеттерін өз мойнына алды.

The Marvel Comics series ran 168 issues, cover dated June 1951 to May 1968. It began as a horror anthology from the company's 1950s precursor, Atlas Comics. Initially modeled after the gory morality tales of the popular and groundbreaking EC line of comics, Strange Tales became less outré with the 1954 establishment of the Comics Code, which prohibited graphic horror, as well as vampires, zombies and other classical monsters. The comic changed again with the return of industry stalwart Jack Kirby, the artist who had co created Captain America for the company, then worked elsewhere for 17 years. Starting with #68 (April 1959), Strange Tales was revamped to reflect the then current trend of science fiction drive in movie monsters. Virtually every issue would open with a Kirby monster story (generally inked by Christopher Rule initially, then later Dick Ayers), followed by one or two twist ending thrillers or sci fi tales drawn by Don Heck, Paul Reinman, or Joe Sinnott, all capped by an often surreal, sometimes self reflexive Stan Lee Steve Ditko short. Some characters introduced here in standalone, anthological stories were later retconned into Marvel Universe continuity. These include Ulysses Bloodstone in the story "Grottu, King of the Insects!" in issue #73 (Feb. 1960), the extraterrestrial dragon Fin Fang Foom, who first appeared in #89 (Oct. 1961), and the extraterrestrial would be world conquerors Gorgolla, introduced in #74 (April 1960), and Orrgo, introduced in #90 (Nov. 1961). In Strange Tales #75 (June 1960), a huge robot called "the Hulk" appeared. It was actually armor worn by the character Albert Poole. In modern day reprints the character's name is changed to Grutan. Prototypes of the Spider Man supporting characters Aunt May and Uncle Ben appeared in a short story in Strange Tales #97 (June 1962). The anthology switched to superheroes during the Silver Age of Comic Books, retaining the sci fi, suspense and monsters as backup features for a time. Strange Tales' first superhero, in 12 to 14 page stories, was the Fantastic Four's Human Torch, Johnny Storm, beginning in #101 (Oct. 1962). Here, Johnny still lived with his elder sister, Susan Storm, in fictional Glenview, Long Island, New York, where he continued to attend high school and, with youthful naivete, attempted to maintain his "secret identity" (later retconned to reveal that his friends and neighbors knew of his dual identity from Fantastic Four news reports, but simply played along). Supporting characters included Johnny's girlfriend, Doris Evans. Ayers took over the penciling after 10 issues, later followed by original Golden Age Human Torch creator Carl Burgos and others, with Superman co creator Jerry Siegel scripting issues #112–113 (Sept.–Oct. 1963) under the pseudonym "Joe Carter". The Fantastic Four made occasional cameo appearances, and the Thing became a co star with #123 (Aug. 1964). Strange Tales Annual #2 (1963) featured the first team up of Spider Man and the Human Torch. The title became a "split book" with the introduction of sorcerer Doctor Strange, by Lee and Ditko. This 9 to 10 page feature debuted in #110 (July 1963), and after an additional story and then skipping two issues returned permanently with #114. Ditko's surrealistic mystical landscapes and increasingly head trippy visuals helped make the feature a favorite of college students, according to Lee himself. Eventually, as co plotter and later sole plotter, in the "Marvel Method", Ditko would take Strange into ever more abstract realms. Adversaries for the new hero included Baron Mordo introduced in issue #111 (Aug. 1963) and Dormammu in issue #126 (Nov. 1964). Clea, who would become a longtime love interest for Doctor Strange, was also introduced in issue #126. Lee and Ditko interacted less and less as each went their separate creative ways. The storyline culminated with the introduction, in issue #138 (Oct. 1965), of Eternity, the personification of the universe. Issue #146 (July 1966) was Ditko's final bow on the series. Bill Everett succeeded him through #152 (January 1967), followed by Marie Severin (self inked for four issues before being inked by Herb Trimpe in some of his earliest Marvel work). Another cosmic entity, the Living Tribunal, was introduced during Severin's run, in issue #157. Dan Adkins took over penciling duties from #161 (Oct. 1967) to the final issue, #168 (May 1968).

Стеранко мен тыңшылар

Адамдық от пен Заттың орны #135 санында (1965 жылғы тамыз) сол кездегі Джеймс Бонд/The Man from U.N.C.L.E. қызығушылығына сай келетін супершпион Ник Фьюримен ауыстырылды. 12 беттік комистің бастапқы авторы Ли мен Кирби болды, соңғысы Helicarrier сияқты берік гаджеттер мен жабдықтарды, сондай-ақ LMD (Life Model Decoys) және тіпті автомобильдердегі қауіпсіздік қаптарын ойлап тапты. Террористік ұйым ГИДРА да осы жерде таныстырылды. "Nick Fury, Agent of S.H.I.E.L.D." комисі жақын арада жазушы, суретші және түсші Джим Стеранконың туындысына айналды, оны Лес Дэниелс "1960 жылдардың соңында Marvel-де пайда болған ең инновациялық таланттардың бірі" деп атады. Стеранко комикстерде сол кездегі психоделика және оп-арт сияқты өнер бағыттарын енгізіп, немесе танымал етіп, Кирбидің фотомонтаждағы ұзақ жылдарлық жұмысына сүйенді және комикстердегі алғашқы төрт беттік таралымды жасады. Ол интригалық сюжеттер, жасырын сезімталдық және заманауи стильді ұсынды, сонымен қатар былғарыдан тігілген киімдердегі Бонд қыздарының өзіндік нұсқасын жасады, сол кездегі Комикс кодексінің шектерін кеңейте отырып. "Nick Fury, Agent of S.H.I.E.L.D." Strange Tales комисінде бірінші рет негізгі атаудың астында жеке мұқаба логотипіне ие болды, бұл #135 санынан басталды; ол #137 санымен қайта оралып, тұрақты түрде жарияланды. "Доктор Стрэндж" өзінің жеке логотипін алды, оны Сол Бродский жасады, бұл Strange Tales #150 (1966 жылғы қараша) санында пайда болды. Strange Tales #168 (1968 жылғы мамыр) санымен аяқталды. Келесі айда Доктор Стрэндждің оқиғалары толыққанды Doctor Strange #169 комисінде жалғасты, ал Ник Фьюри жаңадан шыққан Ник Фьюри, S.H.I.E.L.D. агенті комисіне көшті.

1970 жылдардағы қайта өрлеу

Бес жыл өткен соң, Strange Tales өзінің бұрынғы нөмірлеуін #169 (қыркүйек 1973) санымен қайта бастады, онда жазушы Лен Вайн мен суретші Джин Коланның құдайға жақын кейіпкері Brother Voodoo таныстырылды. Бұл тек #173 (сәуір 1974) санына дейін созылды, ал Brother Voodoo кейіпкері қысқа мерзімге қара-ақ Marvel қорқыныш комикстер журналы Tales of the Zombie-де жалғасты. Одан кейін екі түрлі шығармашылық топ Голем туралы үш әңгімені үш санында (#174, 176, 177) жариялады, ал #175 саны күміс дәуірінен бұрынғы монстр комиксінің қайта басылымы болды. Келесі ерекшелік – жазушы, суретші және түстік шебер Джим Старлиннің Адам Уорлокқа жасаған интерпретациясы, ол 1972–73 жылдардағы Warlock (немесе The Power of Warlock) сериясынан кейіпкерді алып, оны Strange Tales #178 (ақпан 1975) санында қайта жандандырды. Бұл арқауы Гамора, Пип Тролль және Маг кейіпкерлерін таныстырды және Старлиннің 1990-шы жылдардағы көптеген "Infinity" сагаларында пайда болатын мифологияны қалыптастыруға көмектесті. Бұл журналда 11 беттік Доктор Стрэндж және Маска мен Қамыс туралы оқиғалар жарияланды, соңғысы Маска мен Қамыс #11 санынан жалғасты. Бұл #19 (қазан 1988) санымен аяқталды, содан кейін жаңа Доктор Стрэндж және Маска мен Қамыс сериялары іске қосылды.

3 және 4-томдар

1994 жылы жазушы Курт Бусиектың "Адам шырағы", "Нәрсе" және "Доктор Стрэндж" туралы бір бөлімдік комиксі, Рикардо Виллагранның суреттерімен, кітап сөресіне қойылмайтын квадрат пішіндес форматта жарық көрді. 1998 жылы тағы бір бір бөлімдік комикс, 52 беттік "Таңғажайып оқиғалар: Қараңғы бұрыштар", Морбиус – Тірі Вампир, Гаргуйл, Плащ және Ханжар, сондай-ақ Өрмекші Адам туралы әңгімелер жинағы болды. 1998 жылы "Таңғажайып оқиғалар" мини-сериалы, жеке комикстері тоқтатылғаннан кейін Man Thing және Werewolf by Night арқалы сюжеттік желілерді аяқтау үшін жарық көрді. Төрт комикс шығару жоспарланғанымен, осы томнан тек екі комикс басылды, ал олардың сюжеттерінің аяқталуы жарияланбады.

Ажырау әңгімелер Марвел Найтс және Макс

2009 жылы Marvel Knights баспасы Marvel үш санынан тұратын мини-сериалды жариялады. Онда әдетте супергерой жанрынан тыс комикстер жасайтын комикс авторлары мен суретшілері, мысалы Стэн Сакай, Джейсон және Майкл Купперман қатысты, ал кейіннен ол саудалық жинақ ретінде шығарылды. 2010 жылы Strange Tales II деген атпен екінші үш томдық жинақ жарық көрді. Осы екінші томның бірінші саны MAX баспасынан шықты. Онда Харви Пекар, Даш Шоу және Джонен Васкездің жұмыстары енді.