Кіріспе
Бруклиндегі бұрынғы ойын-сауық паркі, Нью-Йорк. Dreamland – 1904 жылдан 1911 жылға дейін Нью-Йорк қаласындағы Бруклиннің Кони-Айленд ауданында жұмыс істеген ойын-сауық паркі. Бұл Кони-Айлендте салынған үш ірі саябақтың соңғысы болды, сондай-ақ Стиплечез паркі мен Луна паркі де осы тізімде. Парк солтүстіктегі Сурф-авеню мен оңтүстіктегі Атлант мұхиты арасында орналасқан. Оның пішіні жылқынің ішкі жағына ұқсас, ал пиері Атлант мұхитына қарай оңтүстікке қараған. Dreamland Луна паркіндегі аттракциондардың үлкен нұсқаларын қамтыды, соның ішінде адамдар зообағы, бірнеше ерте американдық горкалар, «Shoot the Chutes» аттракционы және Венецияның көшірмесі болды. Сондай-ақ, Dreamland моральдық тақырыптарға негізделген ойын-сауық пен драмалық қойылымдарды ұсынды. «Помпеи», «Электр» және «Су асты қайығы» сияқты бірнеше ғимараттар көрмелерге арналған еді. Бұрынғы штат сенаторы Уильям Х. Рейнольдс 1903 жылдың шілде айында Луна паркімен бәсекелесетін ойын-сауық паркі жоспарларын жариялады, ол бастапқыда «Ипподром» деп аталды. Dreamland компаниясы 1903 жылдың желтоқсан айында саябақты салуға кірісті, ал саябақ 1904 жылдың 15 мамырында Dreamland деп аталды. Парк әр жылдың мамыр және қыркүйек айлары аралығында жұмыс істеді, ал Рейнольдс әр маусымда Dreamland-тің шоуларын және аттракциондарын үнемі жаңартып отырды. Кони-Айленд 1900 жылдардың соңында ең жоғары танымалдылыққа жетті, бірақ Dreamland Луна паркімен бәсекелесуде қиындыққа тап болды, себебі Луна паркі жақсы басқарылды. 1911 жылдың 27 мамырында, Dreamland-тің сегізінші маусымы басталғаннан кейін, бір жұмысшы ыстық шайырдың шелектерін тепкілеп, парктің ағаш ғимараттарында өрт шығарды. Өрт сөндірушілер су қысымының төмендігіне байланысты өртті тоқтатуға мүмкін болмады; ешкім қаза таппаса да, құрылыстардың көп бөлігі дерлік тез қирады. Жердің солтүстік бөлігі, Сурф-авенюде, тез арада түрлі жеңілдіктермен қайта жаңартылды. Нью-Йорк қаласының әкімдігі 1912 жылы оңтүстік бөлігін экспроприация арқылы сатып алды, бірақ өтемақы мәселесі бойынша даулар сегіз жылға созылды. 1921 жылы бұл жер тұраққа айналды, ал 1935 жылы демалыс орталығы ретінде қайта құрылды; 1957 жылы бұл жерде Нью-Йорк аквариумы салынды.
Dreamland was an amusement park that operated in the Coney Island neighborhood of Brooklyn in New York City, United States, from 1904 to 1911. It was the last of the three original large parks built on Coney Island, along with Steeplechase Park and Luna Park. The park was between Surf Avenue to the north and the Atlantic Ocean to the south. It was arranged roughly as a horseshoe, with a pier facing south toward the Atlantic Ocean. Dreamland contained several attractions that were larger versions of those at Luna Park, and it included a human zoo, several early roller coasters, a Shoot the Chutes ride, and a replica of Venice. Dreamland also hosted entertainment and dramatic spectacles based on morality themes. Several structures, such as the Pompeiian, Electricity, and Submarine Boat buildings, were dedicated to exhibits. Former state senator William H. Reynolds announced plans in July 1903 for an amusement park rivaling Luna Park, originally known as the Hippodrome. The Dreamland Company started constructing the park in December 1903, and the park opened as Dreamland on May 15, 1904. The park operated between May and September of each year, and Reynolds constantly changed Dreamland's shows and attractions every season. Coney Island had reached its peak popularity by the late 1900s, but Dreamland struggled to compete with Luna Park, which was better managed. During the early morning of May 27, 1911, just after the start of Dreamland's eighth season, a worker kicked over a bucket of hot pitch, starting a fire that spread through the park's wooden buildings. Firefighters were unable to control the fire because of low water pressure; nearly all of the structures were quickly destroyed, although no one was killed. The site's northern portion, on Surf Avenue, was quickly redeveloped with various concessions. The New York City government acquired the southern portion through condemnation in 1912, but disputes over compensation continued for eight years. The site became a parking lot in 1921 and was redeveloped as a recreation center in 1935; the New York Aquarium was eventually built on the site in 1957.
Даму
1880 жылдан бастап Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін Кони-Айленд АҚШ-тағы ең ірі ойын-сауық аймағы болды, жылына бірнеше миллион келушіні тартты. Теңіз арыстандары паркі 1895 жылы ашылды және Кони-Айлендте кіру ақысы алынатын алғашқы ойын-сауық аймағы болды; бұл өз кезегінде 1897 жылы Джордж С. Тилиудің Стиплечез паркін салуға түрткі болды, ол аймақтың алғашқы ірі ойын-сауық паркі еді. Фредерик Томпсон мен Элмер "Скип" Данди 1903 жылы өткен жылы жабылған Теңіз арыстандары паркі орнында Кони-Айлендтің екінші ірі ойын-сауық паркі – Луна Парк паркін ашты. Бұрынғы штат сенаторы және Бруклинде сәтті жылжымайтын мүлік кәсіпкері Уильям Х. Рейнольдс Луна Парктің табысынан кейін Dreamland салуға шешім қабылдады. Ол Dreamland-тің Луна Паркпен бәсекелесуін қалады. Dreamland өзінің дизайны мен архитектурасында Луна Парктен гөрі әлдеқайда жетілдірілген және сәнді болуы тиіс еді, Луна Паркте көптеген аттракциондар мен даулы шу болғандықтан. Рейнольдс 1903 жылдың шілдесінде Луна Паркпен бәсекелесетін ойын-сауық паркі туралы жоспарларын жариялады, ол Лондонның Ипподромды еске түсіретін стильде салынбақ. Жергілікті БАҚ хабарлағандай, ол Кони-Айленд жағалауындағы жер телімі үшін 180 000 доллар төлеген. Кейіннен "The Times Union" газеті бұл жердің сатып алу бағасы тура емес екенін мәлімдеді. Surf Avenue-дегі жер телімдері Джон Й. Маккейнге тиесілі болған. Бұрын бұл жер телімдеріне Кони-Айленд Атлетика Клубының аренасы да кірген. Рейнольдс бұл жерді сатып алғаннан кейін, ол Нью-Йорк қаласының бағалау кеңесімен Батыс сегізінші көшені картадан шығару туралы келісім жасады, ол Маккейннің жер телімдерін бөліп тұрған. Көше, жоспарланған парктің енінің бір алты бөлігін алып тұрды, онда троллейбус терминалы орналасқан, оны көшіру қажет болды. Ойын-сауық пирсінде би залы мен жуыну павильоны болуы жоспарланған, ал алаңның негізгі бөлігі Луна Парктен биік болатын үлкен мұнараның айналасында орналастырылмақ. Компания 1903 жылдың қыркүйегінде жер телімдеріне құқық алды және Title Guarantee and Trust Company компаниясынан 200 000 долларлық ипотекалық несие алды. Парктің құрылысы 1903 жылдың желтоқсан айында басталды. Рейнольдс Луна Паркті барлық жағынан басып озуды қалағандықтан, Dreamland-ке 3,5 миллион доллар жұмсады. Dreamland-те бір миллион шам болды, ал Луна Паркте – 250 000 шам; тіпті Dreamland-тің өрт сөндіру көрсетілісі де Луна Парктегіден әлдеқайда әсерлі болды. Dreamland Луна Парктен өзін ерекшелендіру үшін жаңа аттракциондар қосуды, сондай-ақ жеке пляж мен монша үйін ашуды жоспарлады (Луна Паркте ішкі орналасуына байланысты мұндай мүмкіндік болмады).
1904 жылдан 1907 жылға дейін
Dreamland 1904 жылы 15 мамырда ашылды, парктің 1,9 миллион доллар қарызы болды, бұл бәсекелес Luna Park-қа салынған барлық инвестициядан асып түсті. Dreamland апта ішінде 10 цент, демалыс күндері 15 цент кіреберіс ақы алды, сонымен қатар жеке аттракциондар үшін 25 центке дейін қосымша төлем қабылданды. Рейнольдс Dreamland-тің 13 мамырдан 24 қыркүйекке дейін жұмыс істеген кезеңде 400 000 доллар таза пайда тапқанын мәлімдеді. Олардың ішінде 1904 жылғы Сент-Луис көрмесінде көрсетілген Жаратылыс мифіне негізделген шоу болды, оның құны 250 000 долларды құрады. Қалалық шенеуніктер 1905 жылғы мамыр айында Dreamland-тің пиерін уақытша жапты, себебі пиер көпшілікті қабылдауға тым тар болды. Парктегі көптеген шоулар 1906 жылғы маусым үшін жаңаланды, сонымен қатар парк қызметкерлері пиерді қайта жаңартып салды. Бұл маусымдағы жаңа аттракциондарға 1906 жылғы Сан-Франциско жер сілкінісінен кейінгі оқиғаны қайта жасау, Моки үнді ауылы, жаңартылған Жаратылыс шоуы және Touring New York автошоуы кірді. Парк 1906 жылғы маусымды 20 мамырда ашты, Dreamland-тің үшінші маусымы 1906 жылдың 24 қыркүйегінде аяқталды. 1907 жылғы маусымға дейін концессионер Уильям Эллис «Ориент» деп аталатын жаңа аттракционды ұсынды, ол бірнеше қойылымдар ұсынған театрмен жабдықталған. Парк қызметкерлері сонымен қатар жаңа әкімшілік ғимарат салып, басқа да шоуларды орнатты. Парк басшылары 1907 жылдың 18 мамырында маусымның алғашқы келушісіне 50 доллар сыйлық берді, ал парк сол жылдың 21 қыркүйегіне дейін жұмыс істеді. Осы кезде «Әлемнің соңы» және «Белшазардың тойы мен Вавилонның құлауы» сияқты моральдық тақырыптарға негізделген бірнеше қойылымдар көрсетілді.
1908 жылдан 1911 жылға дейін
Кони-Айленд 1900 жылдардың соңында ең жоғары танымалдылыққа жетті, жыл сайын миллиондаған адам осы ауданды аралап көрді. Көптеген көңіл көтеру мүмкіндіктеріне қарамастан, Dreamland жақсы басқарылған Луна-паркпен бәсекелесуде қиындыққа тап болды. Сондықтан, 1908 жылғы маусымда парк басшылығы апта ішінде тегін кіруді ұсынды; тегін кіру саясаты жеке аттракциондарға қолданбаса да, бұл келушілерді қызықтырды. Парк 1908 жылдың 23 мамырында ашылып, 20 қыркүйекке дейін жұмыс істеді. Осы маусымда Эллис мыңнан астам орындық аудитория салды, сондай-ақ паркке Freak Street, Moroccan Jugglers және Old Virginia сияқты қосымша шоулар қосылды. 1909 жылғы маусымға дейін төрт мың жұмысшы парк аттракциондарын толыққанды жаңартты. Би залы 1500 жұп адамға арналған етіп кеңейтілді. Парк операторлары «Dreamland-те мұхиттан басқа барлығы жаңа болады» деді, және маусым 19 қыркүйекте аяқталды. Сол жылы Нью-Йорк қаласының мэрі Джордж Б. Макклеллан кіші паркте жексенбі күндері тікелей эфирде шоулар өткізуге тыйым салуға тырысты, бірақ Рейнольдс бұл заңға қарсы болды. Dreamland бұрын аптаның жеті күні шоулар өткізуге рұқсат беретін лицензияға ие болған. 1909 жылдың маусымында лицензия жаңартылғанда, шоулар аптаның алты күні ғана өткізілуге рұқсат етілді. Гумперц қала әкімшілігі Dreamland-тің ақысыз циркіне наразылық білдірді. Қалалық шенеуніктер филиппин ауылының аяқтарын ашып көрсететін киімдеріне де қарсы болды. Кингс округінің шерифі Патрик Х. Куинн 1910 жылдың ақпанында компанияны қайта ұйымдастыруды қалаған корпорацияның екі ірі облигация иесі Юджин Вуд пен Джозеф Хубер атынан паркті аукционға шығаратынын мәлімдеді. Аукцион тек меншік құқығында номиналды өзгерістерге әкелді, өйткені Хубер мен Вуд келесі айда паркті сатып алды. Dreamland-тің жетінші маусымы 1910 жылдың 14 мамырында басталды және 18 қыркүйекке дейін жалғасты. 1910 жылғы маусымдағы жаңа аттракциондардың қатарында Alligator Joe-ның аллигаторлар мен крокодилдер фермасы, Борнео ауылы және Солтүстік полюске саяхат аттракционы болды. 1911 жылғы Dreamland маусымына дайындық барысында операторлар қосымша өзгерістер енгізді. Мысалы, ғимараттар ақ және қызыл түске боялды, ал Surf Avenue кіреберісінің жанындағы құрылыстар 130 000 қосымша шамдары бар жарықтандыру станциясын салу үшін бұзылды. Great Divide, Canals of Venice, Tub Ride және Hell Gate сияқты әртүрлі аттракциондар кеңейтілді, ескі би залының орны коньки тебу алаңына айналдырылды, ал мұхиттағы жуыну павильоны айтарлықтай кеңейтілді. Паркке Джозеф Ферраридің жануарлар шоуы, Sacrifice деп аталатын библиялық шоу және «адамдардың қызығушылық тудыратын нәрселерінің» ауылы сияқты отыз жаңа шоу қосылды. Dreamland сонымен қатар 1911 жылғы маусымда Омар Самиді карнавалға шақырды, ал парк 1911 жылдың 20 мамырында сегізінші маусымын ашты.
Өрт
1902 жылы үлкен өрттен кейін Кони аралының кейбір аудандарында өрт қауіпсіздігі ережелері енгізілгенімен, бұл ережелер Dreamland саябағына таратылмады. Осының салдарынан, саябақ өртке өте осал болып қалды. Бір жарықшаны қайыңмен бітеу қажет болды. Дәл сол жөндеу жұмыстары кезінде, шамамен сағат 1:30-да шамдар өшіп, бір жұмысшы ыстық шайырдан толы шелекке тиіп кетіп, шамдарды жарып жіберді. Теңізден соққан желдің арқасында өрт саябақ бойынша жылдам тарады. Dreamland өрті – Нью-Йорк қаласының өрт сөндіру қызметінің (FDNY) Бруклинде тіркелген алғашқы қос тоғыз дабылды өртке жауабы болды. Dreamland өртінен бұрын FDNY 1904 жылы Адамс Экспресс ғимаратының өртенуіне бір рет қана "екі тоғыз" деңгейінде жауап берген еді. Кони аралында өрт үздіксіз проблема болып келгендіктен, 1900-ші жылдардың басында Кони аралы шығанағының жанындағы Батыс 15-ші көшеде жоғары қысымды су сорғы станциясы салынды. Dreamland өртенген түні су қысымы өте төмен болды: станция суды сағатына 15 километр жылдамдықпен беруге қабілетті болғанмен, қысым төмендеп кетті. Саябақ өртеніп жатқанда, ондаған мың адам өртті көру үшін Нью-Йорк қаласының түкпір-түкпірінен келді. Тағы бір жануар, Сұлтан, балтамен соққы бергенге дейін бірнеше рет атып өлтірілді. Заманауи есептерге сәйкес, Нью-Йорк полиция департаментінің (NYPD) сержанты Фредерик Клинч инкубатордағы нәрестелерді құтқару үшін бірнеше рет өртеніп жатқан ғимаратқа кірді. Мұнара мен Dreamland саябағының екі демалыс алаңы сағат 3-тен кейін құлады. Өрттен кейін бір ғана ғимарат тұрды, ал барлық жеңілдіктер жойылды. Кешеннің барлығы жанғыш материалдардан салынғандықтан, сақтандыру компаниялары саябақты жоғары тәуекелді деп санады. Сондықтан саябаққа бар болғаны 400 000 долларға сақтандыру жасалды. Алдын ала тергеу көрсеткендей, өрт шайыр еденге тарағаннан кейін, қысқа тұйықталуға себеп болып, шамдарды жарып жіберген. Кони аралына сол күні 350 000 адам келді, ал жеңілдік берушілер кейбір келушілерді қираған заттар мен өлген жануарларды көрсету арқылы қызықтырды.
Сотталу туралы іс жүргізу
Өрт сөндірілгеннен кейін Рейнольдс өртенген саябақты қайта жарамайтынын мәлімдеді. Өрттен екі күн өткен соң Рейнольдс Dreamland жерін Нью-Йорк қаласы үкіметіне "әділ бағамен" сатуды ұсынды, бұл қалаға жерді қоғамдық саябаққа айналдыруға мүмкіндік берер еді. Times Union газеті бағаны 3 миллион доллар деп хабарлады, бірақ Рейнольдс бұл айыптауларды жоққа шығарды. Ол Нью-Йорк қаласы үкіметінің оның саябағының айналасындағы жерді осы сомаға сатып алуын ұсынды. Нью-Йорк қаласының Бағалау кеңесі 1911 жылдың маусым айының ортасында Dreamland жерін сатып алу мәселесін қарастыра бастады және 1911 жылдың шілде айының соңында Dreamland жерін мәжбүрлеп сатып алуға дауыс берді. Қазан айында кеңес түзетілген ұсынысты мақұлдады, онда ол жер үшін 1 миллион доллар төлеуге келісті. Түзетілген ұсыныста Surf Avenue көшесіндегі Dreamland жерінің ең солтүстік 200 футы (61 м) алынып тасталды, осылайша саябақ жері екі бөлікке бөлінді. Бруклин округінің әкімі Альфред Э. Стирс бірден жерді сатуды және мұхит жағасында серуендеу жолын салуды ұсынды. Dreamland жерінің меншік құқығына қатысты заңдық даулар тез арада туындады. Мори және Лотт отбасылары 1911 жылдың соңында Кони-Айлендтің жартылай дерлік бөлігі Николас Джонсон берген сату шарты бойынша тиесілі екенін мәлімдеді, бірақ Джонсонтың мүлікке құқығы болмаған. Сол айда қала бұрынғы иелеріне төленетін өтемақы мөлшерін анықтау үшін мәжбүрлеп сатып алу комиссиясын құрды. Қала 1912 жылдың наурыз айында Dreamland жеріне иелік құқығын алды. Мәжбүрлеп сатып алу комиссиясы қазан айында куәліктерді қабылдауды бастады, бірақ 1913 жылдың мамырында Нью-Йорк Жоғарғы сотының судьясы Мори және Лотт отбасының талабын қанағаттандырмады, ал Dreamland компаниясы 1000 доллар көлемінде зиян өтеу алды. Мәжбүрлеп сатып алу комиссиясы 1914 жылдың соңында Dreamland компаниясы, Prospect Park and Coney Island Railroad (PP&CI) және Балмер отбасы сияқты мүлік иелеріне 2,189 миллион доллар төлейтінін жариялады. 1915 жылдың маусым айында бұл сома 2,1 миллион долларға дейін төмендетілді, бірақ қала бұл шешімге шағымданып, мәжбүрлеп сатып алу процесі жылдар бойы кешіктірілді. Қала екінші комиссиялар тобын таңдады, комиссиялар 1919 жылдың қазан айында мемлекеттік үкіметке түзетілген өтемақы туралы хабарлады; сол кезде мәжбүрлеп сатып алу құны 800 000 долларға жетті.
Солтүстік бөлімі
1911 жылдың шілдесіне қарай тәуелсіз концессионерлер өз стендтерін учаскенің солтүстік бөлігінде, Surf Avenue-ге қарап қайта жаңартты; парктің қалған бөлігі бұрынғы қираған күйінде қалды. 1912 жылы учаскенің солтүстік бөлігінде "ерекше адамдардың көрсетілімі және бірнеше тиршілік галереялары" орналасқан. Гумперц 1914 жылы Surf Avenue бойында 400 фут (122 м) және 200 фут (61 м) тереңдіктегі солтүстік учаскені жалға алды; ол ондағы көңіл көтеру орындарын қалпына келтіруді ниеттенді. Келесі жылы учаскенің солтүстік бөлігінде Dreamland атымен аталған американдық таулар, қосымша көрсетілімдер мен тиршілік галереялары болды. Фильм өндіруші Уильям Фокс 1921 жылдың наурыз айында аукционда учаскенің солтүстік бөлігін 407 750 долларға сатып алды, ал ол оны 1921 жылдың маусымында Гумперц пен Уильям М. Гревке 450 000 долларға қайта сатты. Гумперц пен Грев паркті қайта құруды жоспарлады, бірақ бұл жоспар іске аспады.
Оңтүстік бөлім
Парктің оңтүстік бөлігі 1911 жылғы өрттен кейін бірнеше онжылдық бойы жаңартылмады. Бұл жер теңіз жағасында салынбақ болған саябақтың бір бөлігі болуы тиіс еді. Нью-Йорк қаласының әкімдігі Дримлендтің теңіз жағасын қайта тұрғызып, оны таспен толтыруды жоспарлаған; теңіз жағасы 1914 жылдың ортасында аяқталуға тиіс еді, бірақ екі жыл өткен соң да ол қайта салынбады. 1919 жылы Р.Х. Пфур Дримленд орнында монша салуды ұсынды, бірақ қалалық шенеуніктер бұл ұсынысты қабылдамады. 1921 жылы қала әкімдігі бұл жердің бір бөлігін тұраққа айналдырды. 1922 жылы қала тұрақ алаңын 2000 орынға дейін кеңейтті және Дримленд орнында маусымдық шана алаңын іске қосты. Моррис Аудиторе мен Гарри Ши 1926 жылы қаладан бұл жерді жалға алды; Жоғарғы сот бастапқыда жалға алуға тыйым салды, бірақ Апелляциялық кеңес бұл шешімді кері қайтарды. Келесі жылы Нью-Йорк қаласының әкімдер кеңесі қала жерін сату немесе оны "халыққа пайдалы" мақсатта пайдалану туралы ұсынысты қабылдамады. Аудиторе мен Ши 1933 жылға дейін тұрақты басқарды, бірақ олардың жалға алу шарты тоқтатылды, себебі олар жылына 26 000 доллар төлей алмады. Нью-Йорк қаласының Парк қауымдастығы бұл жерді қоғамдық саябаққа айналдыруды ұсынды, бірақ қала 1933 жылдың ақпанында тұрақты Ирвинг Рософфқа жалға берді. Қалалық саябақ комиссары Роберт Мозес келесі жылы Рософфтың жалға алу шартын тоқтатты. 1935 жылы қала Дримлендті гандбол, пинг-понг және шафлборд алаңдары бар демалыс орталығы ретінде қайта құруды жоспарлады, сондай-ақ садақ ату және басқа ойындар үшін үлкен ашық алаң салуды көздеді. Бұған қоса, демалыс орталығында 600-дан астам ағаш отырғызылып, Ригельман жағажай жолымен байланыс орнату жоспарланған еді, ол Дримленд жойылғаннан кейін Атлант мұхитының жағасында салынған. Қала әкімдігі 1941 жылы Нью-Йорк аквариумын Дримленд орнына көшіруді қарастырды, өйткені Манхэттендегі аквариумның бұрынғы орны – Клинтон бекінісі жабылған еді. Жаңа аквариумның құрылысы 1943 жылы жарияланғанмен, ол 1957 жылға дейін ашылмады. Нью-Йорк аквариумы бүкіл Дримленд аумағын алып жатыр. 1911 жылғы өртке дейін Дримленд теңіз жағасында орнатылған қола қоңырау 2009 жылы Атлант мұхитынан табылды. Кони-Айленд тарихы жобасының өкілі Чарльз Денсонның сөзіне сүйенсек, бұл қоңырау Дримленд теңіз жағасының сақталған жалғыз маңызды қалдығы.
Сипаттама
Парк солтүстікке қарай Surf Avenue, шығысқа қарай West 5th Street, оңтүстікке қарай Атлант мұхиты және батысқа қарай West 10th Street аралығында орналасқан. Ол Луна паркінен төрт есе көп шамдармен жарықтандырылған. Құрылыстар көбінесе ашық түстерге боялған. Dreamland тарихының көп бөлігінде көңіл көтеру орындары жасыл немесе сары түсті аз мөлшерде қолданып ақ түске боялған, бірақ 1911 жылғы маусымда ғимараттардың бәрі қызыл және ақ түске боялды.
Қалыптастыру және көрікті жерлер
Парк жалпы алғанда, жылқының пішінін еске түсіретіндей етіп жасалған, ал оның қиығы Атлант мұхитына қарай оңтүстікке қараған.
Кіреберіс және лагуна
Dreamland-тің негізгі құрлықтағы кіреберісі Surf Avenue-де орналасқан, онда тереңдігі 46 метр, биіктігі 23 метр, ені 15 метр болатын арка тұрды; бұл портал театрдың сахна алды аркасына ұқсас болуы тиіс еді. Негізінде шаршы пішінді және шамамен 114 метр (375 фут) биіктіктегі мұнараның алтын және ақ фасадында үлкен аркалар, Перри Хинтон жасаған басрельефтер және 100 000 электр шамдары орналасқан. Кейбір дереккөздер мұнараның биіктігі 113 метр (370 фут) деп көрсетеді.
Шығыс жағы
Парктің солтүстік жағында, Surf Avenue кіреберісінің сол жағында, "Біздің көк киген жігіттер" деп аталатын қойылыммен ортағасырлық стильдегі кіреберіс орналасқан. Чилкут асуының ғимараты классикалық стильдегі құрылыста орналасқан, оның басты кіреберісі сахна алкабына ұқсайды. Оның оңтүстігінде комедияшы Эндрю Мак басқаратын, кеме мен маяққа ұқсайтын ғимарат ішінде балық аулау тоғаны болды. Оларда жеке шатыр, ат қорасы, кір жуу және өрт сөндіру бөлімі болған. Дикер отбасының мүшелері болған үштіктер де олардың арасында болды. Ол кезде ауруханаларда технологияға рұқсат берілмеген, бірақ инкубаторларға қосымша шараларда рұқсат берілді; үштіктердің екеуі ересек жасқа жетті.
Концессиялар
Реклама мақсатымен Рейнольдс Бродвей актрисасы Мари Дресслерге парктің жаңғақ және попкорн сату орындарына концессия берді, ал қызыл фланельді киім киген жас ұлдар сатушылар рөлінде болды. Дресслер «Арман елінің» бір қолы жоқ арыстан бапкері, капитан Джек Бонавитаға ғашық болған болуы мүмкін. Жазушы Марсия Рейс 2014 жылы паркті «Кони-Айлендтің ең әсем және ең қысқа ғұмырлы ойын-сауық паркі» деп атап, оны «көрнекті ақ қала» деп сипаттады. Парк түрлі мәдениеттерде бейнеленген. Суретші Филомена Марано парктен шабыттанған «Американ арман елі» атты туындысын жасады. Брайан Карпентер «Beat Circus» тобының екінші студиялық альбомы «Dreamland» үшін жазған пьесасын мәтін мен композицияға бастау ретінде пайдаланды. Альбомға Кони-Айлендтің түлегі Тодд Роббинс қатысты, ал оның буклетіне Кони-Айленд мұражайы ұсынған Dreamland паркінің тарихи суреттері енгізілді. Сондай-ақ, 2018 жылы «Қоғамдық театр» паркте болған 1911 жылғы өрт оқиғасына негізделген «Dreamland-тағы өрт» атты пьесаны қойды.