Кіріспе

Орегондағы эндорхейлік алап, АҚШ. Алаптың солтүстігіндегі Америка Құрама Штаттарының физиографиялық аймағы Бассейн және Рейндж провинциясында орналасқан.

Харни бассейні – АҚШ-тың оңтүстік-шығыс Орегонындағы, Ұлы бассейннің солтүстік-батыс бұрышындағы эндорхейлік алап. Құрама Штаттардың үздіксіз бөлігіндегі ең сирек қоныстанған аймақтардың бірі. Негізінен солтүстік Харни округінде орналасқан, солтүстік және шығысында Колумбия платосымен шектеседі – физиографиялық тұрғыдан алғанда, оның ішінде жатыр, ал оңтүстік және батысында жанартаулық жазықтар жатыр. Бассейн Мальхер және Харни көлдерінің су жинау алабында орналасқан. Мальхер көлі тұщы сулы, ал Харни көлі тұзды сілтілі. Бассейннің солтүстігінде Көк таулардың оңтүстік жағымен шектеледі. Стинс тауының қырқасы бассейнді оңтүстік-шығыстағы Альворд шөлінің су жинау алабынан бөліп тұрады. Кломат өзенінің су жинау алабынан бассейнді бөліп тұратын жанартаулық жазықтарды ешқандай өзендер кесіп өтпейді. Бассейнге Дрюси ресурстық аймағының археологиялық ескерткіштері кіреді.

География

Орталық алапта жылына орташа жаңбыр жауады, ал айналасындағы тауларда жылына орташа жаңбыр жауады. Алаптың ортасы жазық, және Мальхер мен Харни көлдерін қамтиды, олар алаптан бастау алатын және айналасындағы таулардан келетін ағыстарды қабылдайды, соның ішінде солтүстіктен Сильвис өзені және оңтүстіктен Доннер унд Блитцен өзені. Харни көлі – алаптың нақты су жинағыш орыны, кейбір жылдары Мальхер көлімен байланысты, бірақ қазіргі уақытта үнемі өзгеріп отыратын құмды төбелермен бөлінген. Екі көл де ылғалды жылдары ашық суға, ал құрғақ жылдары батпаққа айналады. Мальхер және Харни көлдерінің маңындағы ылғалды жерлер алаптағы ылғалды жерлер оазисін құрайды, көптеген көшпенді құс түрлеріне, оның ішінде жыл сайын 2,5 миллион үйрекке мекен жасайды. Мальхер көлі және оның айналасы Мальхер ұлттық жануарлар қорығымен қоршалған. Орегон штатының Харни округінде 2010 жылғы халық санауы бойынша 7,422 адам тұрады, ал Мальхер көлінің солтүстігіндегі жазықтағы Бернс – 1000-нан астам халқы бар жалғыз елді мекен. Құрғақ далалық мал шаруашылығы – аймақтың экономикасының негізі, Мальхер көліне құятын өзендерден суаруға жеткілікті су мөлшері қарастырылмаған.

Харни бассейні жанартаулық алаңы

Харни бассейні вулкандық алабы – Орегон штатының Бернс қаласы маңындағы риолит және күлді ағындардың вулкандық ағындарынан құралған бірнеше ағын. Бұл аймақ Жоғары Лава жазықтары провинциясының ішінде орналасқан.

Харни-Мальхер көлдерінің су айдыны

Харни-Мальхер көлдерінің су жиналатын алабы – 1420 шаршы миль (3678 км²) көлемді Ұлы Алап су жиналатын алабы. Ілеспе Доннер-унд-Блитцен өзенінің 765 шаршы миль (1981 км²) су жиналатын алабы Мальхер көліне құяды және 292 шаршы миль (756 км²) құрайтын Мальхер ұлттық қорығының өзен бөлігін қамтиды. "Алькальдық дала Мальхер көлінің оңтүстігінде, Доннер-унд-Блитцен өзенінен бірнеше километр шығысқа қарай орналасқан". Жоғары шөлді ылғалды жерлер экорегионы – Орегон штатында 1651 шаршы миль (4276 км²) аумақты қамтитын Солтүстік Алап және Жота ылғалды жерлерінің жиынтығы, оның ішінде Харни және Мальхер көлдері төңірегіндегі кең аумақ бар.

Тарих

Бассейн шамамен 32 000 жыл бұрын лава ағындары Малхер ойысын (Malheur Gap) құрап, бассейннің суайдырғыш аймағын Жылан өзенінің саласы – Малхер өзенінен бөліп тұрған кезде пайда болды. Археологиялық дәлелдерге сүйенсек, бұл аймақта 10 000 жыл бұрын да адамдар қоныстанған. Көпалы жазбалары климаттың, әсіресе жаңбыр мен қар мөлшерінің плейстоценнің соңынан бері күрт өзгергенін көрсетеді. Бірнеше жерде ежелгі балық аулау техникаларының іздері табылды. Дәлелдер көрсетіп тұрғандай, бұрын бассейнде қазір тек Колумбия өзені бассейнінде ғана кездесетін бірнеше түр – әсіресе, қабықты мұрынды балық (chiselmouth), жалпақ қабықты сорғыш (coarse scale suckers) және солтүстік скваффиш (northern squawfish) болған. Бұл Харни бассейнінің бір кезде Колумбиямен байланысы болғанын көрсетеді. Жауынды жылдары Малхер көлінің деңгейі 25 футқа (8 метрге) дейін көтеріліп, көлдердің Малхер ойысы арқылы ағып кетуіне мүмкіндік берген. Алайда, қазіргі уақытта көлдің деңгейі тіпті жауынды жылдары да 3 метрден аспайды. 19 ғасырда бассейнде Солтүстік Пайют тайпасы тұрған. Оны 1820 жылдары Гудзон шығанағы компаниясының аңшылары зерттеп, кеңінен аулаған. Бассейн Орегон жолының бағытынан алыс болған, бірақ 1845 жылы тәжірибелі таушы Стивен Мик өлімге ұшыраған топты Стинкингуотер өткесі арқылы, кейін Мик кесуі (Meek Cutoff) деп аталған жолмен Дальске (The Dalles) дейінгі қысқа жол іздеп, бассейн арқылы жетектеді. Топтың 23 адамы Крукт өзенінде су тапқанға дейін бассейнде адасып, қайтыс болды. Климатының қаталдығына байланысты ақтардың аз қоныстануына себеп болды және 19 ғасырдың соңына дейін аймақ негізінен Пайюттардың билігінде болды. Орегонның басқа аймақтарындағы Пайюттармен қоныстану үшін күресу және қақтығыстар нәтижесінде президент Улисс С. Грант 1872 жылы Малхер көлін және бассейннің көп бөлігін қамтитын Пайюттар үшін резервация құрды. Қоныстанудың күшеюі, әсіресе айналасындағы тауларда алтынның табылуы және ақтардың аймақта шаруашылықтар құруға деген ықыласы 1879 жылы Үндістер ісі жөніндегі комиссардың резервацияны күрт тоқтатуына әкелді. Солтүстік Пайюттар 1935 жылы Бернс маңындағы жерлерді алғанға дейін дерлік жерсіз күйінде өмір сүрді. Бассейндегі жер асты суларының кең ауқымда төмендеуі аймақты экологиялық және экономикалық құлдырау қаупіне ұшыратты. Суару үшін су сору бір аймақта су деңгейін жыл сайын төмендетуде.