Кіріспе

1991 жылы шыққан Slint тобының «Spiderland» студиялық альбомы – американдық рок-топ Slint-тің екінші және соңғы студиялық альбомы. Ол Touch and Go Records лейблы арқылы 1991 жылдың 27 наурызында жарық көрді. Жазба жасалған кезде Slint құрамында Брайан МакМахан вокал мен гитарада, Дэвид Пэйжо гитарада, Тодд Брэшир бас-гитарада және Бритт Уолфорд барабанда болды. «Spiderland» альбомын Брайан Полсон жасады және 1990 жылдың тамызында төрт күннің ішінде жазды. Музыка мен вокалдық мелодиялар 1990 жылдың жазында жазылды, ал өлеңдер студияда дайын болды. 1986 жылы Луисвилл қаласында, Кентукки штатында құрылған Slint мүшелері жасөспірім шағында Орта Батыс панк сахнасында ойнап, бірақ көп ұзамай хардкор панк тамырларынан ерекшеленді. 1990 жылдың соңында «Spiderland» альбомын жазған кезде топ ерекше ритмдік өлшемдерімен, гармониялық диссонансымен және әндердің стандартты емес құрылымымен сипатталатын күрделі, өзгеше дыбысқа ие болды. МакМаханның вокалы альбомында сөйлеу, ән салу және айқайлау арасында ауысады. Өлеңдер повестьтік стильде ұсынылған және мазасыздық, әлеуметтік алаңдаушылық, жалғыздық және үмітсіздік сияқты тақырыптарды қамтиды. МакМаханның депрессиясы салдарынан Slint альбомы шығар алдында тарап кетті. АҚШ-та «Spiderland» бастапқыда сыншылардың аз назарын өзіне тартты және жақсы сатылмады. Алайда, Ұлыбританиядағы музыкалық басылымдардың жылы қабылдауы және келесі жылдары сатылымның біртіндеп артуы оған маңызды культты мәртебе беруге көмектесті. «Spiderland» 1990-шы жылдардағы пост-рок және мат-рок қозғалыстарының негізін қалаушы деп есептеледі және сыншылар оны инди және эксперименталды рок жанрындағы маңызды туынды деп санайды, сонымен қатар көптеген келешек әртістерге шабыттандырды. Slint 2005 жылы қайта құрылып, альбомды үш халықаралық гастрольде толық орындады.

Өмірбаян

Slint 1986 жылы Луисвилл қаласында, Кентукки штатында, Squirrel Bait және Maurice атты екі жергілікті топтың таратылуынан кейін құрылды. Топтың негізін қалаушылар Дэвид Пажо (гитара), Бритт Уолфорд (барабан) және Итан Баклер (бас гитара) болды, ал Брайан Макмахан (гитара, вокал) алғашқы өнер көрсетулерінен кейін қосылды. Олардың тұңғыш альбомы Tweez Стив Альбини жазды және 1989 жылы топтың жеке меншік лейблі Jennifer Hartman Records and Tapes арқылы шығарылды. Баклер Tweez-ден қанағаттанбағандықтан топтан кетіп, оның орнына Тодд Брашир келді. Олардың екінші жазбасы – атаусыз ұзартылған ойнату тізімі (EP), көбінесе Slint деп аталады. EP-дегі инструменталды рок дыбысы, 1994 жылға дейін шығарылмаған, топтың жаңа бағытын және дебюттік альбомын жазғаннан бері жетілген музыкалық өркендеуін көрсетті. 1989 жылғы студиялық жазбалар Touch and Go Records компаниясының негізін қалаушыларының бірі Кори Расктың назарын аударды. Ол альбомның «Tweez-ден түбегейлі ерекшеленетінін» айтты. «Мен оны қайта-қайта, өте қатты дыбыспен тыңдап отыра бердім». 1990 жылдың басында Раск студиялық уақыт үшін төлеуге келісіп, Touch and Go Records арқылы келесі жазбасын шығаруға міндеттенді. 1989 жылдың шілдесінде Tweez альбомы шыққаннан кейін екі апта өткен соң Slint Crain және King Kong концерттерін қолдады, онда олар «Nosferatu Man», «Breadcrumb Trail», «Good Morning, Captain» және «Washer» әндерінің алғашқы нұсқаларын орындады. Сол маусымда олар Кентукки театрындағы концертте Spiderland әндерінің аяқталған инструменталды нұсқаларын орындады.

Өндіріс және жазу

1990 жылдың жазында топ МакМахан мен Уолфорд Слинттің екінші альбомы үшін жазған алты жаңа әннің музыкасын жаттықтырды. Әндер 1990 жылдың тамызында продюсер Брайан Полсонмен жазылды, ол "тікелей" жазу стилімен және мүмкіндігінше аз дубльмен танымал болды. Полсон кейіннен жазу туралы: "Бұл қызық болды, себебі мен отырғанда, оның ерекше екенін сезіндім. Мен мұндай нәрсені ешқашан естімегенмін" деді. МакМахан мен Уолфорд студияда соңғы сәтте әннің мәтінін жазды, бірақ вокалды әуендерді жаттығу сессияларының жазбаларын және төрт тректі пайдаланып бұрыннан дайындаған. Альбом көбінесе ересек өмірге қадам басу және ересек болу туралы алаңдаушылық тақырыптарын зерттеді, ал МакМахан әннің мәтіні мен вокал стилін нақты жазбалар шыққанға дейін ешкімге естірткісі келмеді. Ол: "Вокалды жаттықтырғым келмеді, бұл бір реттік, тазарту тәжірибесі болды" деді. Жазу процесі шиеленісті және көбінесе қиын болды. AllMusic мәліметінше, жағдай "травматикалық болды және топ мүшелерінің альбомды аяқтау кезінде уақыт-уақытпен психиатриялық ем алуы керек деген теорияны қолдайтын тағы бір дәлел болды". Слинттің кем дегенде бір мүшесі психиатриялық ауруханаға жатқан деген қауесет тарады. Уолфорд кейіннен мұндай мәлімдемелерде шындық жоқ екенін айтты, бірақ топ "нәрселерге өте қатысты болуға тырысты, бұл альбомды жазуды қатты стресске ұшыратты". Жазу жұмысы төрт күнде аяқталды.

Музыка

Альбомның гитаралық жұмысы кең дыбыстық кеңістігімен, бұрыштық ырғақтарымен, күрт динамикалық өзгерістермен және ретсіз уақыт өлшемдерімен ерекшеленеді. Макмаханның ән айту стилі мылжыңдаудан, сөйлеуден, қатты айқайлауға дейін, сондай-ақ жазбаша баяндау стиліне дейін өзгереді. Melody Maker музыканы «құрылымдық және дыбыстық тұрғыдан» сипаттап, топтың «Marquee Moon және Crazy Horse тобын еске түсіретінін, бірақ олардың қарапайымдылығы мен стилін қайталай бермейтінін» айтады. Әннің мәтіндері көбінесе баяндау стилінде жазылған, және «күңгірт» және «ерекше синтаксис» ретінде сипатталған. Макмахан мен Уолфорд вокалдық мелодияларды және сөздерді негізгі тректерді жаттығу кезінде жазғаннан кейін жазды, ал Пэйжо мен Брасхир оларды студияда соңғы жазбаға дейін естімеді. Вокалдық қосымшалар әндерді жаңа бағытқа бұрды, мысалы, «Қош келдің, капитан» және «Washer» әндерінде. Макмахан вокалист рөлін атқаруға ешқашан дайын болған емес және оны тек басқа ешкім жасағысы келмегендіктен ғана жасады. Ол «Spiderland» әнінде өзінің вокалдық диапазонды айтарлықтай кеңейтеді, бұрынғы шыбырлау және айқайлау тәсілдерін Тенненттің «нақты ән айту» деп сипаттаған тәсілімен үйлестіреді. «Breadcrumb Trail» әні карнавалға барған күнді және сәуегейге түскен оқиғаны баяндайды. Ән күрделі гитаралық аранжировкаға негізделген, гитара таза дыбысталатын рифтен хордағы ауыр және жоғары бұрмалауға дейін өзгереді. «Nosferatu Man» екінші трек, ол 1922 жылғы неміс экспрессионистік үнсіз фильмі «Nosferatu» фильмінен шабыттанды. Оның өлеңінде «Breadcrumb Trail» сияқты биік ноталармен және snare және томдарға бағытталған барабан соғу қолданылады. «Жығылған» бұрмаланған гитарамен және «қатты барабанмен жылдам толтырылған сымбалды» қамтитын хор, ән 30 секундтық кері байланыспен аяқталар алдында ұзақ джемге айналады. Уолфорд «Don, Aman» әнінде ән айтады және жетекші гитарада ойнайды, бұл Мадоннаның атаулы анаграммасы. Әннің екі мағыналы мәтіндері «жеке жанның» барда кеш өткізу алдында, кеш бойы және кейін ойларын көрсетеді. Әннің қарқыны дами келе жылдамдайды, ең жоғары нүктеде қатты және бұрмалана бастайды, содан кейін бастапқы жылдамдыққа оралады. «Washer» альбомындағы ең ұзақ трек, гитара мен сымбалды төмен дыбыстың кіріспесімен басталады, содан кейін қалған топ жазбаға қосылады. Ән соңғы өлеңге дейін дамиды, онда кернеу қатты бұрмалаумен бұзылады, содан кейін ұзақ аутро келеді. Пэйжо әннің бір ноталық гитаралық солосына ерекше мақтан тұтады, «өмірімнің сол кезеңінде, егер біреуден соло орындауды сұраса, мен солоның әдеттегісінен мүлдем басқаша орындайтын едім. Көптеген ноталарды ойнағаннан гөрі, мен бір ғана нотаны ойнар едім, бірақ оны әшекейледім. Бұл әнде қызықты, ерекше нәрселер бар» дейді. Инструментальді «For Dinner» «күңгірт аккордтардың және бас барабан мен томдардың кездейсоқ шуылысымен» тыныш бөлімнен басталады, ән шиеленісті құру және босату бөлімдерінен өтеді. Гитаралар стандартты күйлендіруді қолданады және эффект педалдарын қолданбайды. «Good Morning, Captain» әні Сэмюэл Тейлор Колридждің «The Rime of the Ancient Mariner» поэмасына құрмет ретінде сипатталды, бірақ топ мұны жоққа шығарды. Пэйжоның айтуынша, альбомдағы сүйікті ән - екі аккордты гитаралық құрылымнан тұратын, «қаты, тығыз риф» және «жапырт» барабан соғу деп сипатталатын ән. Соңғы хорды жазған кезде Макмахан гитаралардың үстінен айқайлаудың кесірінен физикалық жағдайы нашарлады. The Guardian журналының Дэвид Песшек «Good Morning, Captain» әнін Led Zeppelin-ге эпикалық ауқымы үшін, бірақ оның күңгірт көңіл-күйі үшін емес, салыстырды: «Ерекше [ән] - [Slint-тің] «Жаспанға баспалдақ», егер «Жаспанға баспалдақ» әнін барлық жарқындықтан ақтайтын болса».

Атауы және таңбасы

Атауы Макмаханның кіші інісінен шыққан, ол жазбаны «ұсақ-тұсақ» (spidery) деп сипаттаған. Оның қара-ақ фотомұқабасында топ мүшелері Индиана штатының Утика қаласындағы тастап кетілген карьердің көлінде суда жүзіп тұрған күйде бейнеленген. Фотосуретті музыкант Уилл Олдхэм түсірді, ол топпен дос болған және оның әкесі «Tweez» альбомының мұқабасындағы фотосуретті түсірген. «The Stranger» басылымы бұл суретті жарнамаға ұялмаған топты қоршаған кейінгі құпиялылыққа себепкер деп санайды және «көптеген адамдар Slint-ті тек «Spiderlands» мұқабасында Кентукки карьерінде су бетінде жүзіп тұрған төрт бас ретінде көріпті» деп жазады. Тыңдаушылар топтың қара-ақ түсті мұқабаларын құпияларды сақтайтын қираған ескерткіштер сияқты қарастырған. Мичиган университетінің «Daily» газетінің журналисі Крис Гаериг альбом мұқабасы «альбомның қуанышты қорқынышы мен зорлық-зомбылығын соншалықты дәл бейнелейді ki, жандарды дүрсілтеді. Көліне дейін суға батып, есінен шығып күлімсіреген топ, қара-ақ фоннан сізді аңдып жүргендей көрінеді» деп жазды. Олдхэмбен бірге түсірілген сол фотосессиядан бірнеше басқа да жарнамалық суреттер алынған. Артқы мұқабадағы сурет – 1994 жылғы атаусыз EP альбомының мұқаба суретін түсірген Ноэль Солтцманның өлтірілген қасқыр өрмекшісінің суреті. Солтцман осы өрмекшіні жазғы жұмысындағы сарайдан тапқан. Ол суретке түсіру үшін жеткілікті ұзақ уақыт бойы қозғалмай тұрмағандықтан, Солтцман оны өлтіріп, тоңдырып, пинцетпен қайта орналастырып, түсірген. Ішкі мұқабасында «қызығушылық танытқан әйел вокалистер 1864 Douglas Blvd. Louisville, KY. 40205 мекенжайына жазсын» деген хабарлама бар. Кейбір CD нұсқаларында «Бұл жазбаны винилде тыңдауға арналған» деген сөздер басылған, бұл Slint-тің аналогты дыбыс құрылғыларын қалауын көрсетеді.

Қабылдау

Топ Touch and Go альбомын шығаруға дайындалған кезде тарап кеткен еді. Оның салдарынан, Еуропа бойынша жоспарланған гастроль тоқтатылып, альбомға минималды жарнама жасалды. Осының нәтижесінде, ол көрермендерді қызықтыра алмады, колледж радиосында әсер қалдырмады және АҚШ немесе Ұлыбританияда чарттарға ілесе алмады. Албом американдық музыка баспасөзінің немесе журналдардың назарынан гөрі сырт қалды. Maximumrocknroll оны "гениальды" деп сипаттады, бірақ Кентукки сахнасына арналған мақаланың ортасындағы қысқаша айту арқылы ғана. Flipside жазушысы альбомды қарау мүмкін болмады, себебі ол лейблден зақымдалған нұсқаны алды және оны ауыстыруды сұрамады. Макмахан топ журналистермен байланысқа түсуге тырыспағанын мойындайды, бірақ "ақпаратты кең ауқымда таратуға арналған үлкен инфрақұрылым болған жоқ. Біз одан қашық болдық". Ұлыбританиялық музыка баспасөзі алғаш рет альбом туралы хабарлады. Эдвин Понси оны NME журналының 1991 жылғы 23 наурыздағы санында қарап шығып, оның дыбысы Sonic Youth-ке қарыз екенін анықтады, бірақ "Слинттің ядросында бірегей нәрсе бар. Бәлкім, келесі жолы олар барлығын ашады" деді. Tweez-ді продюсерлік еткен Альбини келесі аптада Melody Maker үшін жазған рецензиясында музыканың түпнұсқалығы мен эмоционалдық қарқындылығын, сондай-ақ Полсонның өндірісінің айқындығы мен тікелейлігін жоғары бағалады. Ол өзі өндірген "Твиз" тек "олардың гениальдылығына меңзеп тұр" дейді, бірақ "Спайдерленд" көрсеткендей "ұзаққа сақтауға қабілетті" емес. Ол альбомға "он жұлдызды" берді және оның мәртебесі артатынын болжап, "Бұл тамаша жазба және тасқа басқан музыкадан әлі де әсер ала алатын ешкім оны жіберіп алмауы керек. 10 жылдан кейін ол маңызды туындыға айналады және сіздер оның бір данасын алу үшін асығып-арқап жүруге мәжбүр боласыздар" деді. Албом алғашқы жылы бірнеше мың дана сатылды. Тіпті бірнеше жылдан кейін оның 5000 данадан аз сатылғаны есептелді. Слинт альбом шығар алдында белгісіз жергілікті топ болып қала берді. Ол шыққан кезде топ та тарап кетті, ал оның мүшелері Slint "жалған жарқындық" болатынына сеніп, жаңа жобаларға көшті. Select журналының ақпандық санында рецензент Майк Нун оның "жайлап жетістігін" мақтады, бірақ топтың дыбысын толық бағалауға уақыт кететінін ескертті. 1992 жылдың қыркүйегінде Бен Томпсон The Wire үшін Spiderland және Tweez туралы рецензия жазып, топтың беделі сол кезде өскенімен, "Pavement сияқты" топтар оларды "жаңа ерекшелікке жол сілтеуші нұр ретінде мақтап" жазды. "Бұл жазбалар алғашқы шығарылымда адамдарды шатастырғаны таңқаларлық емес", - деді ол, себебі тыңдаушылар "толық қызыл арқан" - қарапайым шулы рок күтуге дайын болған, ол топтың "өте жабық" дыбысын жасырды. Томпсон Spiderland-ты қолжетімді деп тапты, бірақ оның "сөздер мен әндерді түсіну үшін динамиктерге жақын отыруды (немесе құлаққаптар сатып алуды)" талап ететінін жазды. Биограф Скотт Тенненттің сөзіне сәйкес, Melody Maker-дің мақтаулы рецензиясы коммерциялық қызығушылықты тудырмады, бірақ жылдар бойы альбомды толығымен ұмытылудан құтқаруға көмектесті.

Мұра

Spiderland пост-рок топтары Mogwai, Godspeed You! Black Emperor, Isis және Explosions in the Sky-ға зор ықпал еткені үшін маңызды саналады. Dinosaur Jr. және Sebadoh тобының Лу Барлоу альбомының «тыныштан дауысқа» өтетінін, бірақ бұрынғыдан мүлдем өзгеше естілетінін, тіпті «музыканың жаңа түрі» сияқты екенін айтты, ал П.Ж. Харви оны 1992 жылғы «Күндізгі он жұмыс» тізіміне қосты. Pavement тобының Боб Настанович оны өзінің сүйікті альбомдарының бірі деп атады. The Shins тобы «New Slang» музыкалық бейнеклипінде оның обложкасын қайта жасады. Альбом «математикалық рок жанрының негізі» ретінде қарастырылады. Пешек оны «пост-рок деп аталған, дионистік құштарлықтан айырылған, сынған, геометриялық түрде қайта жасалған рок музыкасының бастапқы мәтіні» деп сипаттады. The List журналының Рэйчел Девин «Spiderland» альбомын «музыка тарихындағы ең ықпалды альбомдардың бірі» деп атады. Pitchfork журналының Стюарт Берман альбомының «90-шы жылдардың соңы мен 2000-шы жылдардың басында жартылай танымал топтардың шоғырын үнсізден айқайға дейінгі схеманы қабылдауға қалай ынталандырғанын» атап өтті. «Бұл – әлі де жертөледен шыға алмаған барлық топтарға шексіз шабыт беретін нәрсе». 2015 жылы Gigwise журналы осы альбомын «барлық уақыттағы ең қатыгез 11 пост-хардкор альбомы» тізіміне енгізді. 2010 жылдары AllMusic журналының Марк Деминг оны 90-шы жылдардың ең ерекше және маңызды альбомдарының бірі деп сипаттады, ал 2003 жылы Pitchfork оны 1990-шы жылдардың он екінші үздік альбомы деп атады. 2000 жылы жазған Роберт Кристагау оған онша құлшыныс танытпады және олардың «көңілсіздігіне» қарамастан, Slint «өзінің мақтан тұтуына батылы жетпейтін өнерлі рокшылар» екенін айтты, сондай-ақ лирикасы оған ұнамайтынын атап өтті. The New Rolling Stone Album Guide журналында журналист Мак Рэндалл Tweez-ге қарағанда оңайырақ болса да, «әннің болмауы әлі де мазалайды» деп жазды. Touch and Go негізін қалаушы Кори Раск «Spiderland қазіргі таңбаға айналғанын» байқады. «Бірақ ол шыққан кезде ешкімге қызық болған жоқ! Альбом шыққанға дейін топ тарап кеткен еді, ол жақсы сатылмады және оның шығу жылында көп талқыланбады. Бірақ бұл революциялық, жаңаша жазба болды және адамдар кейіннен оны ұстап алатын сирек жағдайлардың бірі».

Кездесулер

1990 жылдың қарашасында Slint тобы тарағаннан кейін, мүшелері басқа жобаларда ойнауға кірісті, әсіресе Tortoise, The Breeders, Palace және The For Carnation тобында. 2005 жылы олар 18 концерттен тұратын турға қайта жиналды. Pajo олардың "қайта-қайта қосылатын топ болғысы келмейтінін" айтты. "Меніңше, осымен аяқталады", - деді ол. 2007 жылы All Tomorrow's Parties-тің "Don't Look Back" концерттік сериясында классикалық альбомдарды тойлау кезінде орындалған альбомдары, 2007 жылғы Pitchfork Music Festival және Primavera Sound фестивалінде өнер көрсетуді қамтитын турға әкелді. Сынақшылар осы қайта қосылуды әртүрлі бағалады. Кейбіреулер студияда жазылған музыканың тікелей орындауға мүлдем қолайсыз деп есептеді. Chicago Sun Times газетінің Джим Дерогатис жазғандай, "жанкүйерлер [Slint-тің Pitchfork Music Festival-дегі өнерін] құдайдан сый ретінде қарсы алды. [ ] бірақ музыканттардың нәзік, бірімен-бірі байланысқан гитаралық үлгілері, өлеңге талпынған сөздері және көңілсіздікке ұқсайтын имиджі жағдайға сай келмеді". Дерогатис және The A.V. Club екеуі де топтың өнері дыбыс мәселелерімен қиналғанын атап өтті. Vulture шолушысы Ник Катуччидің пікірінше, олардың "терен ойлы, мұқият орындалған альбомы он алты жылдан кейін, көрінетіндей, экзистенциалдық, ғаламды жоқ ететін бейжайлыққа айналды. Басқаша айтқанда, ол керемет естілді".

Қайта өңделген қорап

2014 жылы Touch and Go Tweez және Bob Weston-ның түпнұсқа аналогты мастер-таспалардан ремастеринг жасаған Spiderland нұсқасын қайта шығарды. Бонус тректерді топ таңдап, оларға демо жазбалар, студиядан сыртқы материалдар және тікелей эфирдегі орындалымдар кірді. Tweez-ден кейін, бірақ Spiderland тректерінің көп бөлігі жазылғанға дейін жазылған "Пам" және "Гленн" (оның жазбасы Альбини жасаған ең керемет барабан дыбысының бірі деп сипатталады) әндері Spiderland сессиясы барысында жазылған, бірақ альбомға енбеді.

Трек тізімі

Барлық әндер Слинттің авторы.