Питтсбургтың Френдшип ауданы: тарихы, қалыптасуы, виктория стиліндегі үйлер, көлік инфрақұрылымы және көршілес аудандардағы сауда орталықтары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Тарих
Питтсбург қаласы 1868 жылы Ист-Эндті өзіне қосып алды. Қазіргі Блумфилд алдымен дамыды, тар учаскелерге бөлініп, қатарластырылған үйлер салуға пайдаланылды. Бүгінгі Достық деп аталатын Руп иеліктері Баум бульвары бойымен жүретін троллейбустар 1890 жылдары Блумфилдтен тысқары жерлерге жеткен кезде дамуын бастады. Сондықтан Достық трамвай маңындағы шағын қалашық ретінде салынды, ал оның үйлері Виктория дәуіріндегі кәсіби топтарға арналған, әсем сәулеттік безендірілген, үлкен, шаршы пішінді болып келді. Трамвай маңындағы шағын қалашық болғандықтан, Достықта жеке бизнес ауданы болмады, бірақ тұрғындары жақын орналасқан Гарфилд пен Ист-Либертидегі Пенн даңғылында, Блумфилдтегі Либерти даңғылында және Шейдисайдтегі Уолнат көшесінде сауда жасауға мүмкіндік алды. 1890 жылдан 1950 жылға дейін Достықта өркендеген отбасылар тұрды. 1960 жылдардың басында осы отбасылардың көпшілігі қала шетіне көшіп кетті: оларды қала сыртындағы жаңа мүмкіндіктер қызықтырды, ал жақын маңдағы Гарфилдтегі ірі тұрғын үйлердің салынуы және дұрыс емес қалалық жаңару жобасының салдарынан Шығыс Либертидің бұзылуы оларды наразылыққа түсірді. 1950 жылдары жер учаскелерін бөлу ережелері өзгертілгеннен кейін, үй иелері үлкен, ескі Виктория үйлерін көп пәтерлі үйлерге бөліп, олардың көптеген ыңғайлылықтарын алып тастады немесе бояп жапты. 1980 жылдары Достықтағы тұрғын үй қорының 70% астамы үй иелеріне тиесілі болды, олардың көпшілігі тұрақтамайтын. 1980 жылдардың соңында Достық қайта жандана бастады. Қалалық жаңаша көшпендер Достыққа көшіп келіп, қираған жағдайды елемей, үлкен үйлерді сатып алу мүмкіндігін көріп, биік төбелері, гипстен жасалған қабырғалары, боялған әйнек терезелері және әсем ағаш өрнектері сияқты қала шетінің жаңа үйлерінде кездеспейтін ерекшеліктерге ие болды. Осы жаңа тұрғындар тұрғын үй қорына баса назар аударғандықтан, Достықты өзінің ерекше ауданы деп санады, оның үйлері көршілес аудандардағы үйлерден ерекшеленді. 1990 жылдардың басында жаңадан келгендер ауданды «Достық» деп таныстыруға қол жеткізіп, аймақты қорғау үшін «Достық сақтау тобын» және ең қираған мүлікті сатып алып, жаңарту үшін «Достық даму серіктестері» ұйымдарын құрды. 2004 жылға қарай көптеген суретшілер мен сәулетшілер бұл ауданға қызығушылық танытып, оның болашағы жарқын көрінді.
The City of Pittsburgh annexed the East End in 1868. What is now Bloomfield was developed first and was divided into narrow plots and used for rowhouses. The Roup holdings—today's Friendship—began to be developed later, when trolleys running along Baum Boulevard extended beyond Bloomfield in the 1890s. Friendship was therefore built as a streetcar suburb, and its houses are large, square homes with elaborate architectural embellishments designed for professional class families in the Victorian period. As a streetcar suburb, Friendship lacks its own business district, but its residents have access to shopping on Penn Avenue in nearby Garfield and East Liberty, on Liberty Avenue in Bloomfield, and on Walnut Street in Shadyside. From the 1890s through the 1950s, Friendship was inhabited by prosperous families. Beginning around 1960, many of these families moved to the suburbs: they were attracted by perceived opportunities outside the city, and repulsed by the construction of massive housing projects in nearby Garfield, and by a misguided urban renewal project's wholesale demolition of East Liberty. After a zoning change in the 1950s, landlords broke the massive old Victorian houses up into multi unit apartments, and ripped out or painted over many of their amenities in the process. By the 1980s, over 70% of the housing stock in Friendship was owned by landlords, many absentee. Friendship experienced something of a second birth in the late 1980s. Urban homesteaders began to move into Friendship, looking past the blight to see an opportunity to buy large homes with features—high ceilings, plaster walls, stained glass windows, and ornate woodwork—that were not available in newer suburban homes. Because these new residents were focused on the housing stock, they saw Friendship as a unique neighborhood in its own right, with homes distinct from those in any of the bordering neighborhoods. By the early 1990s, the newcomers had succeeded in getting the neighborhood known as "Friendship," and had organized a Friendship Preservation Group to advocate for the area, and a subsidiary, the Friendship Development Associates, to buy and rehabilitate the most dilapidated properties. By 2004, a number of artists and architects had gravitated to the neighborhood, and its future seemed bright.
Аты-жөні және жеке басы
Достық өз атын Блумфилдтен Шығыс Либертиге дейін созылатын шығыс-батыс бағытындағы Достық даңғылынан алады. Кейбір тұрғындар Достық даңғылының Джозеф Конрад Уинбиддл мен Уильям Пенннің арасындағы болған достыққа байланысты аталғанын айтады. Бірақ бұл миф: олар бір замандас емес, ал Уильям Пенн ешқашан Батыс Пенсильванияға келген емес. Шындығында, Достық даңғылы өзінің атын Достық және Руп көшелерінің қиылысында орналасқан жергілікті шаруа қожалығынан алған, оның иесі Пенннің ұрпақтарының бірі болған. Пенн сияқты, ол да «Достар» діни қоғамының мүшесі еді. Дегенмен, Достық қоғамдық тобы мен қазіргі тұрғындардың көпшілігі Блумфилд пен Достық арасындағы шекараның Гросс көшесінде деп санайды, онда Блумфилдтің провинциялық қабырғалы үйлері бітіп, Достықтың жеке тұрған Виктория стиліндегі кірпіш үйлері басталады. Бұл батыс шекараға 806 және 809 тізімдерінің бөліктері кіреді, бұл 1920 жылдардағы Питтсбург қаласының жоспарлау карталарымен сәйкес келеді, бірақ 1990 және 1994 жылдар аралығында жүргізілген аудандық зерттеулерде ресми түрде анықталды, онда Достық, Гарфилд, Блумфилд және Лоуренсвилл тұрғындарынан өздерінің ауданын анықтау сұралды.
Friendship takes its name from Friendship Avenue, an east west thoroughfare that runs from Bloomfield to East Liberty. Some residents claim that Friendship Avenue is named after an alleged friendship between Joseph Conrad Winebiddle and William Penn. But this is a myth: the men were not contemporaries, and William Penn never visited Western Pennsylvania. Friendship Avenue in fact takes its name from a local farm that stood at the corner of Friendship and Roup and was named "Friendship" by its owner, one of Penn's descendants, who like Penn was a member of the religious Society of Friends. However, the Friendship Community Group and most current residents consider the border between Bloomfield and Friendship to lie at Gross Street, where Bloomfield's provincial frame rowhouses end and Friendship's stand alone Victorian brick houses begin. This western boundary includes census tract 806 and parts of tract 809, and corresponds to City of Pittsburgh zoning maps from the 1920s, but were formally defined by neighborhood surveys between 1990 and 1994, in which residents of Friendship, Garfield, Bloomfield, and Lawrenceville were asked to identify their own neighborhood.
Жұмыс
Friendship – қатаң тұрғын үй ауданы, бірақ көптеген тұрғындары жақын орналасқан ауруханалар мен университеттерде жұмыс істейді, оның ішінде Питтсбург университетінің медициналық орталығы, Питтсбург университеті және Карнеги Меллон университеті. Friendship UPMC – Shadyside, West Penn Hospital және Penn Avenue-дегі жаңа балалар ауруханасына жаяу арақашықтықта орналасқан, ал Оклендтегі ауруханалар мен университеттерге дейін жаяу жүруге шамамен жарты сағаттай уақыт кетеді.
Friendship is a strictly residential neighborhood, but many residents are employed by nearby hospitals and universities, including the University of Pittsburgh Medical Center, the University of Pittsburgh and Carnegie Mellon University. Friendship is within easy walking distance of UPMC – Shadyside, West Penn Hospital, and the new Children's Hospital on Penn Avenue and is about a half hour on foot from the hospitals and universities in Oakland.