Вирустардың өздігінен өзгеретін коды және антивирустық қорғаныстан қашу әдістері
Metamorphic code
Вирустарда қолданылатын метаморфты код туралы біліңіз. Антивирустық бағдарламалардан қашу үшін өз кодын өзгертеді. Қауіпсіздік пен вирустар туралы маңызды ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Компьютерлік вирустар қолданатын кодтың түрі. Метаморфтық код – іске қосылғанда, белгілі бір интерпретация бойынша өзінің кодын логикалық жағынан эквивалентті нұсқасын шығаратын код. Бұл квайнға ұқсас, бірақ квайннің бастапқы коды оның нәтижесімен толық сәйкес келеді. Метаморфтық код көбінесе өзінің бастапқы кодын емес, машиналық кодты шығарады.
Type of code used by computer virusesMetamorphic code is code that when run outputs a logically equivalent version of its own code under some interpretation. This is similar to a quine, except that a quine's source code is exactly equivalent to its own output. Metamorphic code also usually outputs machine code and not its own source code.
Шолу
Компьютерлік вирустар антивирустық бағдарламалардың үлгілерді тануын болдырмау үшін метаморфты кодты пайдаланады. Метаморфты вирустар көбінесе өздерінің екілік кодтарын уақытша түрге аударады, осы уақытша түрді өңдейді, содан кейін өңделген түрін қайтадан машиналық кодқа айналдырады. Бұл процедура вирустың өзімен орындалады, сондықтан метаморфты механизмнің өзі де өзгеріске ұшырайды, яғни вирус ешбір бөлігі бұрынғыдай қалмайды. Бұл полиморфты кодтан өзгеше, онда полиморфты механизм өзінің кодын қайта жаза алмайды. Кейбір вирустар жаңа файлдарды жұқтыру кезінде метаморфты кодты қолданады, нәтижесінде келесі буын ешқашан ағымдағы буынға ұқсамайды. Мутацияланған код дәл сол әрекетті орындайды (пайдаланылған интерпретация бойынша), бірақ баланың екілік бейнесі әдетте ата-анасынан толыққандай өзгеше болады. Мутацияны NOP нұсқауларын (күшпен) енгізу, қандай регистрлерді пайдалану керектігін өзгерту, секіру арқылы басқару ағынын өзгерту, машиналық нұсқауларды эквиваленттілерімен алмастыру немесе тәуелсіз нұсқауларды қайта реттеу сияқты әдістер арқылы жүзеге асыруға болады. Метаморфизм вирусты эвристикалық талдаудан қорғамайды. Метаморфты код сонымен қатар вирусқа екі немесе одан көп операциялық жүйеден (мысалы, Windows және Linux) немесе тіпті әртүрлі компьютерлік архитектуралардан файлдарды жұқтыру мүмкіндігін береді. Көбінесе вирус өзінің ішінде бірнеше вирус алып жүреді. Вирустың басы осылай кодталады, ол барлық платформаларда дұрыс машиналық кодқа аударылады. Бұл, ең алдымен, мақсатты платформа белгісіз болғандағы қашықтан әрекет етудің инъекциялық кодында қолданылады.
Metamorphic code is used by computer viruses to avoid the pattern recognition of anti virus software. Metamorphic viruses often translate their own binary code into a temporary representation, editing the temporary representation of themselves and then translate the edited form back to machine code again. This procedure is done with the virus itself, and thus also the metamorphic engine itself undergoes changes, which means that no part of the virus stays the same. This differs from polymorphic code, where the polymorphic engine can not rewrite its own code. Metamorphic code is used by some viruses when they are about to infect new files, and the result is that the next generation will never look like current generation. The mutated code will do exactly the same thing (under the interpretation used), but the child's binary representation will typically be completely different from the parent's. Mutation can be achieved using techniques like inserting NOP instructions (brute force), changing what registers to use, changing flow control with jumps, changing machine instructions to equivalent ones or reordering independent instructions. Metamorphism does not protect a virus against heuristic analysis. Metamorphic code can also mean that a virus is capable of infecting executables from two or more different operating systems (such as Windows and Linux) or even different computer architectures. Often, the virus does this by carrying several viruses within itself. The beginning of the virus is then coded so that it translates to correct machine code for all of the platforms that it is supposed to execute in. This is used primarily in remote exploit injection code where the target platform is unknown.