Кіріспе

Артур Франк Бергманн (1953 жылдың 8 ақпанында Ванкуверде, Британдық Колумбияда туған) – 1970-жылдардың соңында Канада панк-рогының маңызды тұлғаларының бірі болған канадалық рок әншісі және ән жазушы. Бергман 2021 жылы Канада орденінің мүшесі атанды.

Панк топтары

Арт Бергман өзінің музыкалық мансабын Абботтсфорд қаласындағы "Маунт Леман Грейс Бенд" тобымен бастады. "Маунт Леман" тобы тарағаннан кейін, ол өзінің "Notorious Smorg Brothers" деп аталатын жеке тобын құрды және оны түрлі қолдау көрсететін көптеген әртістермен толықтырды. Кейін Бергман Ванкувердегі панк-топ "Young Canadians" (бұрынғы "The K Tels") тобының жетекші әншісі және ән жазушысы болды. 1990 жылы Крис Уордман продюсерлік еткен "Сексуалдық рулетка" альбомы Бергманның кең танылуына жол ашты, ол "Bound for Vegas" рок-радио хитін жасады және "Polygram Records" компаниясымен келісімшартқа отырды. 1991 жылы "Polygram" лейблінде өзі аттас альбом шығарды, ол "Faithlessly Yours", "If She Could Sing" және "Message From Paul" синглдары арқылы радиода кең таралды. 1994 жылы ол "One Free Fall" тобымен бірлесіп Нил Янгтың "Prisoners of Rock and Roll" әнін "Borrowed Tunes" атты құрмет альбомы үшін орындады, нәтижесінде 1995 жылы "Sony Records" компаниясымен "What Fresh Hell Is This?" альбомына келісімшарт жасады. Бұл альбом 1996 жылғы "Juno Awards" сыбайласында "Үздік альтернативтік рок альбомы" номинациясын жеңіп алды, бірақ альбом сату көрсеткіштері жақсы болмады және ол лейблден босатылды. Бергман "Sony" компаниясымен келісімшартты тоқтатудан кейін біраз уақытқа музыкалық мансабын тоқтатты, 1995 және 1998 жылдар аралығында эпизодты түрде өнер көрсетті. 1998 жылы Питер Дж. Мур продюсерлік еткен және "Other People's Music" тәуелсіз лейблінде шыққан "Design Flaw" альбомы, оның алғашқы үш альбомынан әндердің қайта жұмыс істелген нұсқаларынан және Грэм Парсонстың "Sin City" әнінің кавер-нұсқасынан тұрды. Әндерде Бергман акустикалық гитарада орындады, ал Крис Спеддинг электрогитарада сүйемелдеді. Бергман 2000 жылы "Vultura Freeway" альбомын шығарды, ол 1980 жылдардың басында жазылған, жарияланбаған демо-жазбалардың жинағы болды, сонымен қатар "Pointed Sticks" тобының фронт-мені Ник Джонстың альбомға қосымша жазбаларын қамтыды. Алайда, "Vultura Freeway" шыққаннан кейін Бергман денсаулығына байланысты, дегенеративті артритке байланысты бірнеше жылға музыкалық мансабынан қол үзді. 2009 жылы Бергманның бас гитарисі Рэй Фулбер 1988 жылы Джон Кейл продюсерлік еткен альбомда пайда болған әндердің көптеген алғашқы демо-нұсқаларын қамтыған "Lost Art Bergmann" CD жинағын шығарды. Бұл демо-жазбалар көптеген жанкүйерлерге қуаныш сыйлады, өйткені олардың дыбысы Cale продюсерлік еткен сессияларға қарағанда гитараға көбірек бағытталған. 2014 жылдың 26 тамызында Бергман "Weewerk" тәуелсіз лейблінде "Songs for the Underclass" альбомын шығарды. 2016 жылдың 13 мамырында Бергман 1995 жылдан бергі алғашқы жаңа материалдан тұратын толық альбомын, "The Apostate" альбомын "weewerk Records" арқылы шығарды. 2017 жылдың 12 мамырында Бергман 1991 жылы шыққан өзі аттас альбомының жаңартылған нұсқасын, "Remember Her Name" альбомын шығарды. 2020 жылдың 30 желтоқсанында Бергман "Канаданың панк музыкасына қосқан өлшеусіз үлесі және әлеуметтік, гендерлік және нәсілдік теңсіздіктер туралы ойландыратын ой-пікірлері үшін" Канада орденінің мүшесі атанды. 2021 жылдың 21 мамырында Бергман "(weewerk) Recordings" лейблінде "Late Stage Empire Dementia" альбомын шығарды. 2023 жылдың 29 қыркүйегінде ол 2022 жылы қайтыс болған әйелі Шерри Десембринидің естелігіне арналған "ShadowWalk: Legacy of Love" альбомын шығарды.

Кинодағы рөлдері

Арт Бергман екі Брюс Макдональд фильмінде – "Highway 61" фильмінде Отто рөлінде, "Hard Core Logo" фильмінде өзінің рөлінде, ал "Conjurer of Monikers" фильмінде музыкант ретінде ойнады. Бұған қоса, ол 2010 жылғы Ванкувердегі деректі фильмдер фестивалінде көрсетілген "Қанды, бірақ мойынсыздай тұрған" ("Bloodied but Unbowed") фильмінде де түсті.