Кіріспе

Гранд-Бенд – Канаданың Оңтүстік-Батыс Онтарио провинциясындағы Гурон көлінің жағасында орналасқан елді мекен. Ол Лэмбтон округіндегі Лэмбтон-Шорс муниципалитетінің құрамына кіреді.

Тарих

1830 жылдары ағылшын және шотланд қоныс аударушылары Канада компаниясынан жер сатып алды. Алғашқы қоныс аударушылардың бірі Бенджамин Брюстер өзінің есімін ауылға берді – Брюстердің диірмендері, ол және оның серігі Дэвид Смарт 1832 жылы Аузебл өзенін тоғауға құқық алып, пилорама ашқаннан кейін. Ауыл тұрғындары негізінен диірменшілер мен балықшылардың отбасыларынан құралды. Олардың үйлері қазіргі ауылдың оңтүстік жағында орналасқан, бірақ Гранд Бендті бастапқыда Франк Солтер құрып, ашқан – ол өте танымал көлдегі курорттың иесі және елдік клубты дамытушы болған. Брюстер жиырма жыл бойы оқшауланған ағаш өңдеушілер қауымдастығы ретінде өмір сүрді. 1850 жылы Годерихке қатынас жолы ашылғанға дейін адамдар мен азық-түлік тасымалы су арқылы жүзеге асырылды. Жолдар толыққаннан кейін ауыл енді тек орманға ғана тәуелді болмады және жаңа бизнестерге мүмкіндіктер ашылды. Көптеген пионерлік қауымдастықтар сияқты, ауыл тарихы барысында әртүрлі атаулармен аталды – Брюстердің диірмендері, Вебстервилл және Сомервилл атаулары тарихқа енген. Аймақтағы алғашқы француз канадалық қоныс аударушылар ауылдың қазіргі орнын "Aux Crochets", яғни "Бұрылыстарда" деп атаған. Гранд Бенд атауы сақталды, мүмкін, өйткені ол ең дұрысы болды – алғашқы диірмендер орналасқан Аузебл өзеніндегі тік бұрылыс.

Нобл - Алли

Гранд-Бендтің өсуіне ең үлкен әсерін ғасыр басындағы жолдардың жақсаруы және автомобильдің пайда болуы тигізді. Көшпенділер мен жолаушыларға қызмет көрсету үшін жол бойында кәсіпорындар ашылды, ал жағажайдың арқасында "Бенд" жазғы демалыс орнына айналды. Алайда, 1940 жылдары Гранд-Бенд Нобль мен Алли арасындағы маңызды сот ісінің орталығы болды. Лондон, Онтарио қаласының саудагері Вольф, "Иудей, еврей, семит, негр немесе басқа түсті нәсілге жататын" адамдарға жер участақтарына немесе коттедждерге ие болуға тыйым салатын шектеу шартын бұзып, Бич О'Пайнста жер сатып алғандықтан сотқа тартылды. Аталған іс Канаданың Жоғарғы сотында қаралып, шектеу шартының жарамсыз деп танылды.

Гиббс Гранд Бендке қарсы

1980 жылдардың соңында жер иесі Онтарио Жоғарғы сотына жүгініп, 1836 жылы Канада компаниясына берілген жер грантының негізінде Гранд-Бендтің бүкіл солтүстік жағалауына құқығы бар екенін мәлімдеді. 1989 жылы сотта сәтті болғанымен, 1995 жылы Онтарио апелляциялық соты бұл шешімді жойды. Сотының шешіміне сәйкес, жағажай Корольдікке тиесілі жерлер емес еді, бірақ жылдар өте ішіндегілер оны иеліктен шығарды, себебі ол жағажай қоғамдық демалысқа арналған деп есептелді және осы мақсатта пайдаланылды. Ол жағажайға қоғамдық қол жеткізімділікті қамтамасыз етуге міндетті болғандықтан, келушілерден тұрақ ақысын алып, әр түні жағажайды өзі тазалап тұрды. 1998 жылы ол провинция және Гранд-Бенд ауылымен мүлікті сату туралы келісімге келді. Аузебл өзенінің сағасындағы портқа қатысты жеке меншік дауы да болды. Жазғы мерекелерде келушілер саны шамамен 50 000-ға жетеді. Гранд-Бендтің демографиялық құрамы алуан түрлі. Оукуд Парк, Сауткотт Пайнс және Бич О'Пайнс сияқты көршілес елді мекендердегі демалыс үйлерінің иелері Онтарио, Мичиган, сондай-ақ Нью-Йорк, Флорида, Техас және АҚШ-тың батыс жағалауынан келген. Олардың арасында Ромни отбасы да бар. Қала 2011 жылдан бері MDF Productions компаниясы түсірген "Grand Benders" деректі фильмінің түсірілім алаңы болып табылады. Пайнери провинциялық паркі мен Лэмбтон мұражайы Гранд-Бендтен оңтүстікке қарай жеті шақырым жерде орналасқан. Сонымен қатар, маңында белгіленген және күтілген жаяу жолдары бар көптеген "Табиғаттың қазыналары" бар. Гранд Бенд Моторплексінде Халықаралық ыстық доңғалақ қауымдастығының жарысы және IHRA Канада чемпионаты, Канаданың ең ұзақ және ең ірі сүйреу жарысы өтеді.