Кіріспе
Intel Architecture Labs (IAL) 1990 жылдары Intel компаниясының жеке компьютерлер жүйесін зерттеу және әзірлеумен айналысқан бөлімі болды.
NOTOC
Intel Architecture Labs (IAL) was the personal computer system research and development arm of Intel during the 1990s.
Тарих және қалыптасуы
IAL-ті Intel вице-президенті Рон Уиттиер, Крейг Кинни және Стивен МакГейди 1980-жылдардың соңы мен 1990-жылдарда PC өндірушілерінен (OEM) және Microsoft-тан жетіспейтін деп есептелген аппараттық және бағдарламалық жаңалықтарды жасау үшін құрды. IAL аппараттық және бағдарламалық жобаларды жүзеге асырды, екеуі де компьютер индустриясының дамуы мен оны бақылауда маңызды рөл атқарды.
Microsoft-пен бәсекелестік
Сол кезде жеке компьютер индустриясында Microsoft жеке компьютерлерге арналған операциялық жүйелер мен бағдарламалық қамтамасыздандыру саласында де-факто стандартқа айнала бастады. IAL-дың бағдарламалық жасақтамаға қатысты жоспарлары Microsoft-тың бағдарламалық жасақтамасымен қабаттасқанда, Intel мен Microsoft арасында бәсекелестік туды, бұл бәсекелестік өсіп келе жатқан жеке компьютер индустриясындағы ықпал мен бақылау деңгейіне, сондай-ақ стандарттарды белгілеуге байланысты болды. Уақыт өте келе, IAL-дың бағдарламалық жасақтама жобалары Microsoft-тың ұқсас бағыттарымен қақтығысқаннан кейін маңыздылығы азайды.
Жергілікті сигнал өңдеу (NSP)
Туған сигналды өңдеу (NSP) IAL-дегі маңызды бағдарламалық жасақтама жобасының бір мысалы болды. NSP – Intel негізіндегі дербес компьютерлерге операциялық жүйеден тәуелсіз, уақытқа сезімтал кодты орындауға мүмкіндік беретін бағдарламалық бастама, бұл 1990-шы жылдардың ортасындағы микропроцессорларда аудио және бейне өңдеуге жол ашты. Микропроцессорлары PC аппараттық дизайнын қамтамасыз ететін Intel, чиптерінің өнімділігін арттыруға көп инвестиция жасады. Өнімділіктің артуы нәтижесінде Intel арнайы микропроцессорлардан орталық Intel микропроцессорларына бағдарламалық жүктемені көшіру мүмкіндігін байқады. Бұл стратегия Intel-дің өзінің жетілген чип жасау қабілеттерімен жасалған қуатты орталық микропроцессорға деген көзқарасының негізі болды. Осы тұрғыдан алғанда, NSP бұрын Digital Signal Processor (DSP) чиптерінде жұмыс істеген, қуатты бағдарламалық жүктемелердің алтын қоры болды. Бұл IAL-дің NSP жобасын бастауына себеп болды, ол DSP-ден Intel орталық микропроцессорына алгоритмдер мен бағдарламалық іске асыруларды біртіндеп көшіруге бағытталған ірі бағдарламалық бастама еді. IAL-дің NSP-ні іске қосу шешімі Microsoft-та дамып жатқан ұқсас жобамен қақтығысты тудырды. NSP бағдарламалық архитектурасы бағдарламалық операциялық жүйеге тәуелді емес етіп жобаланған. Бұл 1980-ші және 1990-шы жылдардағы PC чип өндірушілерінің ортақ стратегиялық бағыты болды, себебі ол чиптерді Microsoft Windows сияқты тек Microsoft операциялық жүйелерінде ғана емес, көптеген бағдарламалық операциялық орталарда пайдалануға мүмкіндік берді. Microsoft-тың IAL-дің NSP-сіне баламалы жобасы DirectShow деп аталды, және NSP-нің бастапқы кезеңінде бұл Intel мен Microsoft арасындағы жұмыс қарым-қатынасына (дәстүрлі түрде өте жақын серіктестер және мүдделері үйлесетін) кедергі келтірді. Intel NSP бағдарламалық дизайнын Microsoft-қа ұсынғанда, екі бастаманың (NSP және Direct X) тікелей қақтығыста екені анық болды. Microsoft NSP сияқты бәсекелес стандартты қолдаудан бас тартты, әсіресе ол PC үшін операциялық жүйелер арасындағы теңдікті қамтамасыз етуге потенциалы бар стандартты қолдаудан бас тартты. Осы қақтығысқа қарамастан, IAL NSP бойынша жұмысын жалғастырды, орталық микропроцессорда DSP бағдарламалық жасақтамасының үздіріссіз жұмыс істеуін көрсетті. Әрбір жаңа өнімділік және функционалдық жақсартумен Microsoft өзінің операциялық жүйелерінде NSP-ні қолдаудан бас тартты. Microsoft және Intel, екеуі де PC түпкі жабдықтарын өндірушілермен жұмыс істейтін үлкен және ықпалды компаниялар, PC индустриясындағы бағдарламалық және аппараттық жабдықтардың бағыты бойынша келіспеушілікке ұшырады. Microsoft компьютер өндірушілерін Intel NSP құрылғы драйверлері олардың жүйелерін Windows операциялық жүйесімен үйлесімсіз ететініне көндірді, бұл өз кезегінде Intel-ді бағдарламалық жасақтаманы насихаттаудан бас тартуға мәжбүр етті, нәтижесінде NSP «жетім» жоба ретінде қалды. NSP Direct X сияқты коммерциялық сәттілікке қол жеткізбесе де, DSP алгоритмдерінің тұжырымдамалары, прототиптері және Intel микропроцессорларындағы іске асырылуы сол кезде әсерлі технологиялық жетістік ретінде танылды және арнайы бағдарламалық жүктемені Intel сияқты жалпы мақсаттағы микропроцессорларға көшіру туралы жалпы түсініктің дамуына ықпал етті.
Интернет-браузер
IAL сонымен қатар Netscape және олардың алғашқы браузерін қолдау арқылы, сондай-ақ Java жүйесінің жылдам x86 портын жасау арқылы Microsoft-пен қарым-қатынасқа түсті. Бұл жобалардың көпшілігі кейіннен тоқтатылды, ал 1997 жылдан кейін IAL Microsoft-пен бәсекелесуге қауіптенбеді. IAL-дың Microsoft-пен бағдарламалық қамтамасыздағы келіспеушіліктерінің толық мәліметтері Microsoft-қа қарсы антимонополиялық сотта Стивен МакГейдидің куәлігінде жарияланды. IAL-дың барлық бағдарламалық жасақтамалары Microsoft-тың салдарынан жаман аяқтаған жоқ – IAL ProShare бейнеконференция өнімдерінің желісінде қолданылған, бірақ кейін назарсыздаққа ұшырап, 1990 жылдардың соңында басқа компанияға сатылған алғашқы цифрлық бейне жүйелерінің бірін – Indeo™ технологиясын әзірледі.
Кіріс/шығыс желілерін өзара байланыстыру жобалары
Алайда, IAL аппараттық саласындағы жетістіктері шежірелі, және PCI, USB, AGP, Northbridge/Southbridge ядролық логикалық архитектурасы және PCI Express осылардың ішінде.
Универсалды сериялық шина (USB)
USB, әсіресе, IAL-дің Орегон штатындағы кеңселерінде әзірленді, онда PCI және Plug and Play бастамаларының архитекторлары компьютерді бөлшектеуді қажет етпей, құрылғылармен жұмыс істейтін алғашқы перифериялық өзара байланысты құруға көмектесті. Сыртқы құрылғылармен кеңейтілетін жабық компьютердің бұл тұжырымы Intel-дің компьютерді тұтынушыға арналған құрылғыға айналдыру стратегиясының маңызды бөлігі болды. USB өзара байланыс стандарты интерфейсі үшін басты үміткер ретінде пайда болды, ал Intel инженерлер тобы өнеркәсіптік стандартты жасауға кірісті. Intel компаниясының инженерлік стандарттары өнеркәсіптегі ең жоғары стандарттардың бірі ретінде танымал болды, себебі компания жаңа өнімді жобалауға немесе дамытуға кіріспес бұрын техникалық сипаттамаларды мұқият әзірлеуге баса назар аударды. Инженерлік процестің бір бөлігі ретінде Intel инженерлері дизайнның бастапқы кезеңдерінде егжей-тегжейлі техникалық сипаттамаларды жазып, мүмкіндіктердің толыққанды түсініліп, келісілгенін қамтамасыз етті. Intel өнімдері көбінесе күрделі чип дизайндарын қамтығандықтан, дизайн немесе мүмкіндіктердегі қателер немесе кемшіліктер, егер тиісті қатаңдықпен және тексерулермен бірге егжей-тегжейлі инженерлік сараптамаларсыз жасалса, қымбатқа түсуі мүмкін еді. 1990 жылдардың басында бастапқы USB спецификациясы IAL-де бағдарламалық және аппараттық архитекторлар мен инженерлердің шағын тобының күшімен жасалды. Инженерлер Орегон мен Калифорниядағы Intel кампустарына шашырап орналасқан. Орегон штатында IAL-дегі USB жобасының бас инженерлері Брэд Хослер, Шелах Каллахан, Джон Ховард, Джон Гарни және Косар Джафф болды, олардың барлығы Хиллсборо, Орегон, Intel сайтында орналасқан. IAL-ге негізделген USB тобы негізінен Intel-дің Орегон штатындағы Хиллсборо кампусында орналасқан болса, USB жобасына Intel-дің Чипсет тобындағы (перифериялық компоненттер бөлімі) чип дизайнерлерінің тобы да кірді, олар Intel кампусында, Фолсом, Калифорнияда орналасқан. IAL инженерлері мен чипсет инженерлерінің ынтымақтастығы бастапқы USB спецификациясын әзірлеуде өте маңызды болды. USB 1.0 спецификацияларын әзірлеу барысында IAL инженерлері чипсет дизайнерлерімен (Intel-дің ішінде де, сыртында да) тығыз жұмыс істеді. Бірлесіп, Орегон мен Калифорниядағы инженерлік топтар USB хост контроллерін жобалап, жасауға міндеттелді, осылайша әлемдегі алғашқы USB негізіндегі компьютерді құрды.
USB хост контроллерінің дизайны
USB құрастырудың маңызды бөлігі аппараттық және бағдарламалық жасақтама арасындағы интерфейс болды, ол USB хост контроллерінің құзыретіне жатты – барлық USB құрылғылары байланысатын өзара байланыстың артында тұрған «ми». USB хост контроллері South Bridge чипіне орналастырылған және IAL инженерлері дамытып жатқан USB спецификациясына сәйкес жасалған. USB, PCI сияқты, аппараттық және бағдарламалық анықтамалардың ерекше үйлесімі болды, сондықтан жобаға Intel-дің әдеттегі аппараттық жобаларынан өзгеше, бастапқыда бағдарламалық жасақтама инженерлерінің тобы қажет болды. USB бағдарламалық құрылғы драйверінің «стегі» бастапқыда Windows 95-те Windows 95-тің Виртуалды Құрылғы Драйвері (VxD) моделін пайдаланып жасалды. VxD негізіндегі USB драйвері стегі Microsoft-қа пайдалы болды, себебі олар жаңадан пайда болған Windows Driver Model (WDM) арқылы толығымен жаңа USB стегін іске асырды, бұл негізінен Microsoft-тың Windows NT-ге бет бұруымен және Windows 95-тен алшақтауымен байланысты. WDM екі операциялық жүйемен де толық үйлесімді болды, ал VxD стегінен бас тарту шешімі Intel және Microsoft үшін жеңіс болды. IAL және Microsoft арасындағы ынтымақтастық USB 1.0 әзірлеу кезінде жақсарды, бұл Intel-дің IAL зертханаларына жұмысқа алған бағдарламалық жасақтама әзірлеушілерінің еңбегінің арқасында мүмкін болды. Microsoft-тың бағдарламалық жасақтама әзірлеушілері IAL-дың бағдарламалық жасақтама әзірлеушілерімен ортақ техникалық тілде сөйлесе алды, бұл топқа USB стандартын 1990 жылдардағы және одан кейінгі Windows-қа негізделген компьютерлерге енгізу үшін біртұтас күшпен жұмыс істеуге мүмкіндік берді.
projects. The USB software device driver "stack" was initially developed on Windows 95 using the Virtual Device Driver (VxD) model of Windows 95. The VxD based USB driver stack was helpful to Microsoft as they implemented a brand new USB stack using the emerging Windows Driver Model (WDM) largely because of Microsoft's strategic shift towards Windows NT, and away from Windows 95. WDM was uniquely compatible with both operating systems, and the decision to abandon the VxD stack was a win win for Intel and Microsoft. The collaboration between IAL and Microsoft improved during the development of USB 1.0, largely driven by the software developers that Intel hired into its IAL labs. Software developers at Microsoft were able to speak a familiar technical language with their fellow software developers from IAL, allowing the group to work as a single unit to drive the USB standard into the Windows based PCs of the 1990s and beyond.
Өнеркәсіптік әріптестермен ынтымақтастық
IAL-дің бұрынғы жобаларынан өзгеше, PC индустриясындағы басқа компаниялармен елеулі қақтығыстар мен шиеленістер тудырған USB жобасы, IAL инженерлері мен PC индустриясының қалған бөлігі арасындағы ынтымақтастықтың жарқын мысалы болды. IAL USB тобы Microsoft компаниясымен тығыз байланыста жұмыс істеді, алған тәжірибелерін бөлісті және Microsoft командасына Windows жүйесінде USB қосылымын қолдауды енгізуге, сондай-ақ Microsoft-тың шеткі құрылғыларында, мысалы, Microsoft пернетақталарында көмектесті. IAL тобы, кешігулерге жол бермеу және Intel тобы спецификацияны әзірлеу кезінде жасаған қателіктерді қайталамау мақсатында, Microsoft компаниясымен тығыз жұмыс істеу үшін толық уақытты инженерді бөліп берді. IAL-дегі USB тобы шағын болғанымен, ынтымақтастыққа, қолдау көрсетуге және индустрияны жаңа USB стандарты туралы хабардар етуге бағытталғандығымен көзге түсті. Инженерлер USB әзірлеушілер конференциясында жиі баяндама жасады және PC-лерді пайдаланушылар үшін ыңғайлы ету мақсатында индустрияның алғашқы, кеңінен қабылданған өзара байланыс стандартын енгізуге құлшынған ондаған аппараттық және бағдарламалық компаниямен ынтымақтастық етті.
Таратылуы
2001 жылы барлық негізін қалаушылары кеткеннен кейін IAL таратылды және оның орнына Пат Гелсингер басшылығымен мүлдем басқаша Intel Labs құрылды. Алайда, IAL-дегі шығармашылық потенциалы бар мамандардың көп бөлігі сол кезде компанияның әртүрлі бөлімдеріне тарап кеткен немесе тіпті компанияны тастап кеткен еді. 2005 жылғы қайта ұйымдастыру барысында Intel Labs зерттеу жұмыстарын жаңадан құру мақсатымен қайта құрылды. Интелдің Архитектураны дамыту зертханасымен салыстырыңыз.