Кіріспе
Америкалық боксшы (1964–2019)
Әуесқой боксында Уитакер 1982 жылғы Әлем чемпионаттарында жеңіл салмақта күміс медаль, 1983 жылғы Панамерика ойындарында және 1984 жылғы Олимпиадада алтын медаль жеңіп алды. 2001 жылы карьерасын аяқтағаннан кейін Уитакер жаттықтырушы ретінде спортқа қайта оралды. 2002 жылы "The Ring" журналы оны "Соңғы 80 жылдағы 100 ең үздік боксшы" тізімінде оншы орынға қойды. 2006 жылы Уитакер Халықаралық бокс даңқы залына алғашқы рет үміткер ретінде енгізілді.
As an amateur, Whitaker won a silver medal in the lightweight division at the 1982 World Championships, followed by gold at the 1983 Pan American Games and 1984 Olympics. After his retirement in 2001, Whitaker returned to the sport as a trainer. In 2002, The Ring ranked him tenth in their list of "The 100 Greatest Fighters of the Last 80 Years". In 2006, Whitaker was inducted into the International Boxing Hall of Fame, in his first year of eligibility.
Әуесқой мансап
Уитакердің тоғыз жасында басталған, кең ауқымды әуесқой бокс карьерасы болды. Ол 214 аматорлық жекпе-жекті өткізіп, 201-інде жеңіске жеткен, оның 91-і нокаутпен аяқталған. Дегенмен, ол өзінің 500-ге дейін аматорлық жекпе-жек өткізгенін айтқан. 1982 жылғы Әлем чемпионаттарының финалында ол екі мәрте Олимпиада алтын медалінің иегері Анхель Эррера Верадан жеңіліп қалды, бірақ одан кейін төрт рет жеңді, әсіресе 1983 жылы Каракаста өткен Панамерикан ойындарының финалында. Ол 1984 жылы Луис Ортисті жеңіп, олимпиадалық алтын медальмен әуесқой карьерасын тәмамдады.
Жеңіл салмағы
Тек он бірінші және он екінші кәсіби жекпе-жегінде Уитакер 1986 жылғы 20 желтоқсанда бұрынғы әлем чемпионы Альфредо Лейнді, ал 1987 жылғы 28 наурызда WBA және жеңіл қауырсын салмағының, сондай-ақ WBC жеңіл велтер салмағының бұрынғы чемпионы Роджер Мейвезерді жеңді. Уитакер екі жекпе-жекте де Норфолк қаласындағы Норфолк аренасында жеңіске жетті, бұл оның бала кезінде тұрған Норфолк тұрғын үй кешенінен бір шақырымдай қашықтықта орналасқан еді. Уитакер мансабында осы аренада тоғыз рет жұдырықтасты. 1988 жылғы 12 наурызда Францияның Леваллуа қаласында Жозе Луис Рамиреске қарсы WBC жеңіл салмақтағы титул үшін күресті. Төрешілер Рамиреске дауыс берген кезде ол кәсіби мансабындағы алғашқы жеңілісін тартты. Бұл өте даулы шешім болды, көптеген сарапшылар оны ең нашар шешімдердің бірі деп санайды, өйткені олар Уитакердің оңай жеңгенін айтты.
Жеңіл салмақтағы талассыз чемпион
Уайтакер 1989 жылғы 18 ақпанда IBF жеңіл салмақтағы титул үшін Грег Хоугенмен жекпе-жек өткізіп, шешіммен жеңіске жетті. Ол Хоугенді алтыншы раундта нокдаунға жіберіп, оны еденге құлатқан алғашқы боксшы болды. Содан кейін 20 тамызда Рамиреске қарыздастығын өтеген арқылы бос WBC және The Ring белбеулерін жеңіп алды. Енді чемпион атанған Уайтакер 1990-шы жылдардың бірінші жартысында бокс орта салмақтарында үстемдік құрды. 1990 жылы ол жеңіл салмақтағы титулын болашақ чемпион Фредди Пендлтон мен Ганалық супер қауырсын салмақтағы чемпион Азума Нельсонға қарсы сәтті қорғады. 1990 жылғы 11 тамызда ол Хуан Назарионы бір раундта нокаутқа жіберіп, WBA және бос сызықтық жеңіл салмақ титулдарын жеңіп алды, Роберто Дюраннан кейін бірінші толыққанды жеңіл салмақ чемпионы атанды. 1991 жылғы ең жарқын жетістігі Хорхе Паэске қарсы жеңісі және Еуропа чемпионы Поли Диаспен өткен, тағы да жеңіспен аяқталған жекпе-жегі болды.
IBF жеңіл орта салмақ шебері
1992 жылы ол салмақ санатын жоғарылатып, 18 шілдеде колумбиялық қарсыласы Рафаэль Пинедадан IBF жеңіл салмақтағы титулын ұтып алды.
WBC және сызықтық орта салмақтағы чемпион
1993 жылдың 6 наурызында ол Бадди МакГиртті жеңіп, сызықты және WBC жеңіл салмақ чемпионы атанды.
Уитакер мен Чавес
Уайтакердің қарқыны артып, бокс мамандары мен жанкүйерлер оның әлемдегі ең үздік боксшы Хулио Сесар Чавеске қарсы жеңуі керек деп ойлады. Екеуі 1993 жылдың 10 қыркүйегінде Техас штатының Сан-Антонио қаласында жай ғана "The Fight" деп аталған супержеңіл салмақтағы айқаста кездесті. Көптеген көрермендердің пікірінше, Уайтакер мексикалық легенданы басып өтті. Бір төреші жекпе-жекті Уайтакердің пайдасына (115-113) есептесе, қалған екі төреші тең түскенін көрсетті (115-115), нәтижесінде көпшілік дауысымен теңестірілді. "Sports Illustrated" журналының жекпе-жектен кейінгі санының мұқабасында "ТОНДАҒЫСЫ КЕЛДІ!" деп жазылған еді және олар Уайтакердің жекпе-жектің кем дегенде 9 раундында жеңіске жеткеніне сенді. Қазір тоқтатылған "Берт Шугардың бокс туралы суреттері" журналының мұқабасында "Егер сіз шын мәнінде бұл жекпе-жектің тең түскенін ойласаңыз, бұл журналды сатып алмаңыз" деп жазылған. Уайтакер келесі бірнеше жыл бойы үстемдік етіп, 1994 жылдың 9 сәуірінде Сантос Кардонаға қарсы және 1994 жылдың 1 қазанында МакГиртке қарсы өткен қайта кездесуде жеңіл салмақтағы титулын қорғады.
WBA супер-вельтер салмақтағы чемпионы
1995 жылы 4 наурыздағы келесі жекпе-жегінде Уитакер өзінің жинағына Хулио Сезар Васкестің WBA супер жартылай орта салмағындағы титулын қосты. Кездесудің басында Васкес белсенділік танытып, 4-ші раундта Уитакерді мерзімінен бұрын құлатты. Бірақ Уитакер өзінің тиянақтылығы мен қорғанысын қолданып, Васкестен басымдық алып, бірауыз шешіммен жеңіске жетті. Бұл Уитакер үшін тарихи жекпе-жек болды, себебі ол Томас Хернс, Шугар Рэй Леонард және Роберто Дюран сияқты төрт салмақ санатында заңды әлем чемпионы атанған төртінші боксшы болды. Дегенмен, ол орта салмаққа қайта оралды.
Вельтер салмағына қайта оралу
Уитакер 1995 жылғы 26 тамызда Шотландиялық Гэри Джейкобсқа қарсы WBC белбеуін сәтті қорғады. 1997 жылдың қаңтар айында Уитакер Кубалық боксшы Диосбелис Хуртадоға қарсы титулын салды. Хуртадо Уитакерге бар күшімен қарсы тұрды. Хуртадо 11-ші раундқа дейін барлық төрешілердің есептері бойынша Уитакерден басым түсты: Хуртадо 1-ші және 6-шы раундтарда Уитакерге жылдам нокауттар жасады, ал Уитакер 9-шы раундта Хуртадоның басын артынан соққандығы үшін бір ұпай жоғалтты. Бірақ 11-ші раундтың ортасында Уитакер сол жақтан соққы беріп, Хуртадоға ауыр зақым келтірді және сирек кездесетін шабуыл мен күш көрсету арқылы сол қолымен күшті соққылар жасап, Хуртадоны арқанға тіреп, нокаутқа жіберді және төреші Артур Мерканте-младший 1:52 минутта жекпе-жекті тоқтатып, Уитакерге жеңіс сыйлады. Бұл жеңіс 1992 жылғы Олимпиаданың алтын жүлдегері Оскар Де Ла Хойямен кездесуге мүмкіндік берді.
Уитакер Де Ла Хойяға қарсы
1997 жылы 12 сәуірде Невада штатының Лас-Вегасында Оскар Де Ла Хойямен кездесті. Уитакер WBC чемпионы атағын қорғап, әлемдегі ең үздік боксшы ретіндегі беделін сақтап, фунтқа фунт есебімен Де Ла Хойяны шебер қорғанысымен әлсіз көрсетті, бірақ төрешілерді көндіру үшін жеткілікті шабуыл жасай алмады. Уитакер 9-шы раундта ресми нокаутқа қол жеткізді және CompuBox статистикасы бойынша, жалпы соққылар мен тигізу пайызы бойынша Де Ла Хойядан басым түсті, негізгі қару ретінде жапты пайдаланды; бірақ Де Ла Хойя шамамен екі есе көп күш соққыларын жасады және тигізді, сондай-ақ Уитакерге қарағанда күш соққыларын тигізу пайызы жоғары болды және жекпе-жекте көбірек агрессия көрсетті, бұл Де Ла Хойяның даулы бірауыздан жеңіске жетуіне ықпал еткен болуы мүмкін. Жекпе-жектің соңында төрешілер 111-115, 110-116, 110-116 есебімен бағалады. Бұл жекпе-жек нәтижесі карточкада көрсетілгеннен гөрі әлдеқайда тартысты болды, көптеген бақылаушылар Уитакер жеңді деп есептеді. Бұл Уитакерге қарсы кезекті даулы шешім болды, бірақ Рамирес және Чавес бойынша болғандай, тікелей қарақшылық деп есептелмеді. Де Ла Хойя Уитакерге қарсы өнер көрсетуіне риза болмады және оған қарсы жақсырақ өнер көрсетуге мүмкіндігін дәлелдеу үшін реваншқа ұсыныс жасады. Бірақ сол кездегі Де Ла Хойяның промоутері Боб Арум одан бас тартты. Уитакердің келесі жекпе-жегі ресейлік боксшы Андрей Пестряевке қарсы өтті, жеңімпаз WBA Welterweight белдесінің бірінші нөмірлі үміткері атағын иеленеді, сол кезде бұл белдеу Айк Квартейге тиесілі болды. Уитакер бастапқыда жеңіске жетті, бірақ жекпе-жекten кейінгі допинг тестісінде сәтсіз нәтиже көрсеткендіктен, жеңісі жойылды және жекпе-жек «Нәтиже жоқ» деп жарияланды. Уитакер алты айға дисквалификацияланды, бірақ комиссия оның кездейсоқ тестілеуге келісуінен кейін дисквалификацияны алып тастады және Квартеймен титулдық жекпе-жегі жоспарланғандай өтеді деп күтілді. Алайда, Уитакер екінші рет оң нәтиже көрсеткеннен кейін жекпе-жек тоқтатылды.
Уитакер - Тринидад
1999 жылдың 20 ақпанында Уитакер Феликс Тринидадтан алғаш рет айқын жеңіліске ұшырады, Тринидад одан әлдеқайда ірі әрі сергек болды. Уитакер Пуэрто-Риколық боксшымен соңғы раундқа дейін батыл күресіп, Тринидадтың IBF welterweight титулын ұтып алуға тырысты. Жекпе-жек екі боксшының да агрессивті стильде басталып, көптеген итерулерге толы болды. Келесі раундтарда екі боксшы да көбінесе джеб соққыларын қолданды, бірақ Уитакер ішкі шабуылға өткенде Тринидад басымдыққа ие болып, екінші раундта нокаутқа жеткізді. 2011 жылдың наурыз айында ол Кайзер Мабузаны жеңіп, бос IBF жеңіл салмақты титулын жеңіп алды.
Жеке өмір
Пернелл Уитакер 1964 жылғы 2 қаңтарда Вирджиния штатының Норфолк қаласында Рэймонд Уитакер аға мен оның әйелі Новелланың ұлы ретінде дүниеге келді. Кейін жұбайлар ажырасып кетті. Олардың төрт баласы болды. Пернеллдің бұрынғы қарым-қатынасынан да қызы бар еді. Пернелл 1982 жылы Букер Т. Вашингтон орта мектебін бітіріп, кейін Норфолк мемлекеттік университетінен құрметті бакалавр дәрежесін алды. Оның қарапайым бастауы Йоунс Парк тұрғын үй кешенінде басталды, онда ол бокспен айналысуға шабыттанды. Рингтен тыс өмірде «Sweet Pea» (Тәтті бұршақ) қоғам мен жастарға қызмет етті. Ол Норфолк мемлекеттік университетінде көптеген шараларды демеушілік етіп, бокс лагерьлері мен спорт залдарында жастарды сағаттап жаттықтырды. Сондай-ақ ол Норфолк қаласында белсенді болып, қалалық кеңестің отырыстарында тұрғындардың атынан қоғамдық жақсартуларды қолдап сөз сөйледі. Пернелл жеке қиындықтармен күресті және 2002 жылдың маусым айында кокаин иелігі үшін сотталды, себебі судья оның наурыз айында кокаинді артық мөлшерде қолдану арқылы бұрынғы үкімнің талаптарын бұзғанын анықтады. 2014 жылдың ақпан айында Пернелл кәсіби боксшы болғаннан кейін көп ұзамай анасы Новелла Уитакерді сатып алған үйден шығарып жібергені туралы хабарлар ұлттық деңгейде таралды. Дәлелдерге сәйкес, үйге төленбеген салық борышы болған, ал Пернеллдің айтуынша, анасы да, осы үйде тұратын бауырлары да үйді қаржылық тұрғыдан қолдауға ештеңе жасамаған. Пернеллдің адвокаттары оның боксшы ретінде тапқандай жаттықтырушы ретінде табыс таппайтынын және мүлікті тәркілеуден сақтау үшін салық борышын өтеу үшін үйді сатуға мәжбүр болғанын мәлімдеді. Вирджиниядағы сот залынан тыс жерде ол өз пайдасына шығарылған шешімді «ұлы сәт» деп атады.
Өлім
2019 жылдың 14 шілдесінде сағат 22:00 шамасында Уайткер Вирджиния Бич қаласындағы Нортгемптон бульвары мен Бейкер жолының қиылысында көшені кешіп өткен кезде көлік соғып, қаза тапты. Ол 55 жаста болған. Денсаулық сақтау органдарының сараптамасы бойынша Уайткердің өліміне "көптеген күшті жарақаттар" себеп болған.
Кәсіби бокс жазбасы
Жоқ. (Номер)НәтижеЖазуOpponentTypeРаунд, уақытКүніОрынЕскертулер46Жаңылды Карлос БохоркесTKO4 (10), 27 сәуір 2001 45Жаңылды40–3–1 Феликс ТринидадUD1220 ақпан 1999 44NC (Нәтиже жоқ)40–2–1 Андрей ПестряевUD12 17 қазан 1997 43Жаңылды40–2–1 Оскар Де Ла ХойяUD1212 сәуір 1997 42Жеңіс40–1–1 Диосбелис УртадоTKO11 (12), 24 қаңтар 1997 41Жеңіс39–1–1 Уилфредо РивераUD1220 қыркүйек 1996 40Жеңіс38–1–1 Уилфредо РивераSD1212 сәуір 1996 39Жеңіс37–1–1 Джейк РодригесTKO6 (12), 18 қараша 1995 38Жеңіс36–1–1 Гэри ДжейкобсUD1226 тамыз 1995 37Жеңіс35–1–1 Хулио Сезар ВаскесUD124 наурыз 1995 36Жеңіс34–1–1 Джеймс МакгиртUD121 қазан 1994 35Жеңіс33–1–1 Сантос КардонаUD129 сәуір 1994 34Тең32–1–1 Хулио Сезар ЧавесMD (Көпшілік тең)1210 қыркүйек 1993 33Жеңіс32–1 Джеймс МакгиртUD126 наурыз 1993 32Жеңіс31–1 Бен БаезKO1 (10), 1 желтоқсан 1992 31Жеңіс30–1 Рафаэль ПинедаUD1218 шілде 1992 30Жеңіс29–1 Джерри СмитKO1 (10)22 мамыр 1992 29Жеңіс28–1 Харольд БразиерUD1018 қаңтар 1992 28Жеңіс27–1 Хорхе ПаэсUD125 қазан 1991 27Жеңіс26–1 Поли ДиасUD1227 шілде 1991 26Жеңіс25–1 Энтони ДжонсUD1223 ақпан 1991 25Жеңіс24–1 Бенджи МаркесUD1022 қараша 1990 24Жеңіс23–1 Хуан НазариоKO1 (12), 11 тамыз 1990 23Жеңіс22–1 Азумах НельсонUD1219 мамыр 1990 22Жеңіс21–1 Фредди ПендлтонUD123 ақпан 1990 21Жеңіс20–1 Мартин ГальванTKO3 (?)11 желтоқсан 1989 20Жеңіс19–1 Хосе Луис РамиресUD1220 тамыз 1989 19Жеңіс18–1 Луи ЛомелиTKO3 (12), 30 сәуір 1989 18Жеңіс17–1 Грег ХаугенUD1218 ақпан 1989 17Жеңіс16–1 Антонио КартерTKO4 (10), 2 қараша 1988 16Жаңылды15–1 Хосе Луис РамиресSD (Бөлініс шешімі)12 наурыз 1988 15Жеңіс15–0 Дэйви МонтанаTKO4 (10), 19 желтоқсан 1987 14Жеңіс14–0 Мигель СантанаTKO6 (12), 25 шілде 1987 13Жеңіс13–0 Джим ФлоресTKO1 (10)28 маусым 1987 12Жеңіс12–0 Роджер МейвезерUD1228 наурыз 1987 11Жеңіс11–0 Альфредо ЛейнUD1020 желтоқсан 1986 10Жеңіс10–0 Рафаэль ГандарильяUD109 қазан 1986 9Жеңіс9–0 Рафаэль УильямсUD1016 тамыз 1986 8Жеңіс8–0 Джон МонтесUD109 наурыз 1986 7Жеңіс7–0 Хесус Де ла КрусTKO1 (8), 12 қараша 1985 6Жеңіс6–0 Тедди ХэтфилдKO (Нокаут)3 (8), 29 тамыз 1985 5Жеңіс5–0 Джон СенегалTKO2 (8), 20 шілде 1985 4Жеңіс4–0 Ник ПаркерUD (Бірауыздан шешім)620 сәуір 1985 3Жеңіс3–0 Майк ГолденTKO4 (6), 13 наурыз 1985 2Жеңіс2–0 Дэнни ЭвериTKO4 (6)20 қаңтар 1985 1Жеңіс1–0 Фаррейн КомоKO (Техникалық нокаут)2 (6), 15 қараша 1984
Көрініс үшін ақы төлеу
Күні Жекпе-жек Есептеулер Сатып алулар Телеарна Уитакер vs. Де Ла ХойяФунтқа дейін 720,000 HBO