Rare Earth тобы және Motown тарихы

Кіріспе

Rare Earth – американдық рок-тобы, Мичиган штатының Детройт қаласынан шыққан. Louder журналының мәліметінше, "Rare Earth музыкасы түрлі жанрларды аралап, жіктеуге келмейді, классикалық рок пен R&B әлемінің екі кереғар бағыты арасында оңай өтеді". Топ Motown компаниясының Rare Earth атты еншілес лейблімен келісімшарт жасасты. Motown-ға қол қойған алғашқы ақ нәсілді топ болмаса да, Rare Earth – Motown-ға қол қойған және тек ақ нәсілді мүшелерден құралған алғашқы табысты топ атанды.

1960 жылдар

Топ 1960 жылы Sunliners тобы ретінде құрылды және 1968 жылы Rare Earth деп аталды. Бас вокал, барабандар; Джон Пэрриш (сонымен қатар Джон Перш), бас гитара, тромбон, вокал; Род Ричардс (шын аты Род Кокс), гитара, вокал; және Кенни Джеймс (шын аты Кен Фолчик), клавишалар. Топтың жазу стилі күшті және қарқынды болды. 1969 жылдың соңында Эдвард "Эдди" Гусман (конгалар және түрлі соққылы аспаптар) топқа қосылды. 1969 жылы топ Дэвид Янсен мен Ким Дарби бас рөлдерде ойнаған Generation фильміне музыка жазды. Фильмге сәйкес саундтрек альбомы шығарылды, бірақ фильм коммерциялық тұрғыдан сәтсіз болғаннан кейін көп ұзамай сатудан алынып, аз ғана данасы сатылды. Кейбір тректер қайта жазылып, 1970 жылы шыққан келесі LP, Ecology альбомына енгізілді. Саундтрек альбомы 2020 жылғы Record Store Day үшін шектеулі санда LP ретінде қайта басылды. Бұл басылым қызғылт сары винилде жасалып, 2000 данамен ғана шектелді.

1970 жылдар

Rare Earth 1970-71 жылдары топ 40 хиттерінің қатарына, соның ішінде Temptations-тың "(I Know) I'm Losing You" және "Get Ready" ремейктерін қосты. Әрқайсысы Temptations-тың түпнұсқасынан сәтті болды, "Get Ready" олардың ең үлкен хиті болды, ол АҚШ-тың Billboard Hot 100 чартында 4-орынға жетті. Бұл диск бір миллионнан астам дана сатылды және Американың жазба индустриясы қауымдастығы алтын рекордпен марапаттады. Топ 1970 жылы Гил Скотт Херонның "Революция теледидарда көрсетілмейді" атты өлеңінде еске алынды, онда "Революцияның әні Джим Уэбб, Фрэнсис Скотт Кей жазбайды, Глен Кэмпбелл, Том Джонс, Джонни Кэш, Энгельберт Хампердинк немесе Rare Earth орындамайды" деген сөздер келтірілді. Олардың 1973 жылғы альбомы Ma, Норман Уитфилд жазған және продюсерлік еткен, олардың ең жақсы жұмыстарының бірі саналады және "Hum Along and Dance" әні бар. Топ 1970-ші жылдардағы рок-топтар Black Sabbath, Emerson, Lake & Palmer, Deep Purple, Earth, Wind & Fire, Seals and Crofts, Black Oak Arkansas және Eagles-пен бірге сахнада өнер көрсетті. Шоудың кейбір бөлімдері АҚШ-тағы ABC телеарнасында көрсетіліп, топтың аудиториясын кеңейтті. 1974 жылы топ Motown продюсері Фрэнк Уилсонмен жұмыс істей бастады, бірақ бұл ынтымақтастық ұзаққа соқпады. Frank Wilson сессиялары, Ma альбомына жалғас ретінде жоспарланған, негізінен аяқталды, бірақ Motown архивінде қалды. 1974 жылы жазылған концерттік альбом және Live in Chicago атты тағы бір концерттік жинақ жарыққа шығарудан тоқтатылды. 1974 жылдың шілдесінде топ екіге бөлінді. Майк Урсо және Хоорлбеке топтан кетіп, Rare Earth-тің 1970-1972 жылдардағы қосымша продюсері Том Бэйрдпен бірге HUB атты жаңа топ құрды, топ мүшелерінің тегінің бас әріптерін пайдаланды (Хоорлбеке, Урсо және Бэйрд). HUB Capitol Records үшін екі альбом жазды, бірақ хиттер жазбаға алмады. 1975 жылдың қарашасында Бэйрд қайық апатында қаза тапқаннан кейін жоба тоқтатылды. Қалған топ мүшелері (Дженнифер Уорнстың қосалқы тобына қосылған Олсонды қоспағанда) Rare Earth ретінде жалғастыруды шешті және жаңа музыканттарды шақырды: Джерри ЛаКройкс (вокал, саксофон, гармоника, бұрын Boogie Kings, Эдгар Винтердің White Trash және Blood, Sweat & Tears тобында ойнаған), Пол Уоррен (гитара, қосымша вокал), Бартолом ("Frosty") Юджин Смит Фрост (бұрын Sweathog және Ли Майклс тобында барабаншы болған), Реджи МакБрайд (бұрын Стиви Уондердің бас гитарашысы) және Габриэль Катона (клавишник). Жаңа құрам 1975 жылы Back to Earth альбомын жазды және гастрольдік сапарға шықты. Алайда, Пол Уоррен мен Фрости тур кезінде топтан кетіп, жаңа барабаншы Чет МакКраккен (кейін Doobie Brothers тобына қосылған) 1975 жылғы турнелерін аяқтау үшін шақырылды. Содан кейін топ Midnight Lady (Катона мен Маккракенсіз) альбомын жазды, ол 1976 жылы жарық көрді. Фрэнк Уэстбрук Катонаның орнын басты, ал МакКраккеннің орнына сессиялық музыкант Олли Браун Midnight Lady үшін перкуссияны орындады. Бірақ бұл альбомдар топтың бұрынғыдай сатылмады және олар сот процесіне тартылғаннан кейін гастрольге шыға алмады, бұрынғы мүше Хоорлбеке топтың атын және зейнеткерлік ақшасын иеленуге тырысқан деп айыптады. Сот ісі Бриджес пайдасына шешілді және ол "Rare Earth" атауының құқығын Gilbert Bridges Enterprises атынан алды, содан кейін топ өз қызметін жалғастырды. 1976 жылдың соңында Motown компаниясының бұрынғы вице-президенті, Rare Earth тобының бұрынғы жақтасы Барни Алес, Prodigal Records атты жаңа лейблді басқару үшін Facebook-ке оралды. Ол топтың 1972-1974 жылдардағы мүшелерін – Бриджес, Гузман, Хоорлбеке, Урсо, Олсон және Монеттті Prodigal-те жаңа альбом жазу үшін қайта біріктіру туралы ұсыныс жасады. Монетт пен Олсон шарттарға келіспей, қатысудан бас тартты. Қалған топ мүшелері альбомды жазуға келісті, бірақ бірге гастрольге шықпады. Сессиялық музыканттар Дэн Фергюсон (гитара) және Рон Франсен (клавишник) Rarearth альбомында ойнады, оны Джеймс Энтони Кармайкл мен Кал Харрис продюсерлік етті (солардың екеуі де кейін Commodores және Лионель Ричимен сәттілік алды). Альбом 1977 жылы жарық көрді, бірақ күткен нәтижеге жете алмады. Кейін 1977 жылы топ Чикагодағы продюсер Джон Райанмен (Styx және басқалармен жұмыс істеген) екі жаңа альбомда жұмыс бастады. Бұл жолы Монетт пен Олсон да қатысуға келісті, нәтижесінде Band Together және Grand Slam альбомдары жарық көрді, екеуі де 1978 жылы шықты және 1970-ші жылдардың аяғындағы диско-дыбысын көбірек көрсетті, ал біріншісі Би Джиздің жазған "Warm Ride" хитін ұсынды, ол 39-шы орынға жетті. Бір ғана хиттен басқа, екі альбом да көп сатылмады. Gap Band бас гитары Роберт Уилсон Band Together альбомындағы кейбір тректерге үлес қосты. 1979 жылдың маусымында Урсо қайтадан топтан кетті. Оның ұсынысы бойынша және бірнеше бас гитарашыларды тыңдағаннан кейін топ бас гитарашы Кен Джонстонды шақырды, ол топтың 1981 жылдың маусымына дейін екі жыл бойы гастрольдеріне қатысты. Джонстон джаз әншісі Максин Уэлдонмен жұмыс істеп, Лас-Вегас комедияшысы/әншісі Кенни Лаурсенге қайта қосылған еді. Ол Rare Earth-ке Флоридада қосылу үшін Лаурсенмен гастрольдік сапарын тоқтатты.

Rare Earth had a number of top 40 hits in 1970–71, including remakes of the Temptations' "(I Know) I'm Losing You" and "Get Ready". Each was more successful than the Temptations original, with "Get Ready" being their biggest hit, peaking at number 4 on the US Billboard Hot 100 chart. This disc sold over one million copies and received a gold record awarded by the Recording Industry Association of America. The group gained a bit of notoriety when it was mentioned dismissively in Gil Scott Heron's 1970 poem, "The Revolution Will Not Be Televised", which included the line, "The theme song [to the revolution] will not be written by Jim Webb, Francis Scott Key, nor sung by Glen Campbell, Tom Jones, Johnny Cash, Engelbert Humperdinck, or the Rare Earth." Their 1973 album, Ma, written and produced by Norman Whitfield, is considered one of their best overall works, and features their version of "Hum Along and Dance". and the band appeared alongside 1970s rock groups Black Sabbath; Emerson, Lake & Palmer; Deep Purple; Earth, Wind & Fire; Seals and Crofts; Black Oak Arkansas and Eagles. Portions of the show were broadcast on ABC Television in the U. S., exposing the band to a wider audience. In 1974, the group began working with Motown producer Frank Wilson, was short lived. The Frank Wilson sessions, which would have been the follow up to Ma, were mainly completed but remained in the vaults of Motown. A proposed double live record, recorded in 1974, and another live set, Live in Chicago, were also shelved. In July 1974, the group divided. Mike Urso left the group along with Hoorelbeke and they formed a new band, HUB, with Rare Earth's 1970–1972 co producer, Tom Baird, using the initials of their surnames (Hoorelbeke, Urso and Baird). HUB went on to record two albums for Capitol Records but produced no hits. The project came to a sudden end in November 1975 after Baird was killed in a boating accident. The rest of the band (minus Olson, who left to join the backup band for Jennifer Warnes) decided to continue as Rare Earth and brought in new players: Jerry LaCroix (vocals, sax, harmonica, formerly of the Boogie Kings, Edgar Winter's White Trash and Blood, Sweat & Tears), Paul Warren (guitar, backing vocals), Bartholomew ("Frosty") Eugene Smith Frost (formerly with Sweathog and Lee Michaels, drums), Reggie McBride (ex Stevie Wonder, bass) and Gabriel Katona (keyboards). The new lineup recorded Back to Earth in 1975 and went back on the road. However, both Paul Warren and Frosty left during this tour and new drummer Chet McCracken (who would go on to join the Doobie Brothers) was hired to finish out their 1975 tour. The band then recorded Midnight Lady (minus Katona and McCracken), which was released in 1976. Frank Westbrook replaced Katona on keyboards, whilst McCracken was not replaced, instead session musician Ollie Brown handled percussion duties for Midnight Lady. But neither of these releases sold as well as the band had been used to and they soon found themselves bogged down and unable to tour when they brought a lawsuit against former member Hoorelbeke, claiming that he tried to make off with the group's name and retirement monies. The lawsuit was eventually settled in Bridges favor and he was given the rights to the name "Rare Earth" under Gilbert Bridges Enterprises and the band continued on. In late 1976, a former Motown vice president, Barney Ales, an earlier champion of Rare Earth, returned to facebook. com/r. phpcompany to head up one of their new offshoot labels, Prodigal Records. He made an offer to reunite the 1972–74 members of the band; Bridges, Guzman, Hoorelbeke, Urso, Olson and Monette to record a new album on Prodigal. Monette and Olson did not agree to the terms and abstained. The rest of the band agreed to record the album, but not to tour together. Session players Dan Ferguson (guitar) and Ron Fransen (keyboards) were brought in instead to play on Rarearth, which was produced by both James Anthony Carmichael and Cal Harris (both of which later had success with the Commodores and Lionel Richie). It was released in 1977 but failed to reach expectations. Later in 1977, the group reassembled with Chicago based producer John Ryan (who worked with Styx and others) to begin work on two new albums. This time, Monette and Olson agreed to join in and the results were Band Together and Grand Slam, both released in 1978 and featuring more of a late 1970s disco sound, with the former providing the Bee Gees penned hit "Warm Ride", which peaked at number 39. Other than the one solitary hit, neither album was a big seller. Gap Band bassist Robert Wilson contributed to some of the tracks on Band Together. In June 1979 Urso left the band again. On his recommendation, and after hearing several bass players, the group recruited bassist Ken Johnston, who joined the group's road tours for two years until June 1981. Johnston had just completed a stint with jazz singer Maxine Weldon and had rejoined Las Vegas comedian/songster Kenny Laursen. He interrupted his tour with Laursen to join Rare Earth in Florida.

1980 және 1990 жылдар

1980 жылы топтың өміріне қайта оралған келесі адам - "I Just Want to Celebrate" және "Hey Big Brother" хиттерін жазған бұрынғы Motown жазушысы Дино Фекарис. Ол Глория Гейнормен және Peaches & Herb-пен бірінен соң бірі табысқа жетіп, Гейнордың "I Will Survive" хиті үшін Гремми сыйлығын жеңіп алған болатын. RCA тобының жаңа жобасына қызығушылық білдірді және оларға жазбаны бастау үшін аванс берді. Жобаның бастапқыда аты Таудың патшасы деп аталатын, ал атаулық трек 1981 жылы Гарри Хэмлиннің қатысуымен шыққан сол есімді фильмнің тақырыбы болуы керек еді. Бірақ кинодағылар әнді қабылдамады, ал жазылғаннан кейін RCA компаниясы Фекаристің шығармашылығына риза болмады, сондықтан олар да қабылдамады. Бұл альбом 1982 жылы тек Канадада ғана өте шектеулі түрде шығарылды. 1981 жылдың жазында Майк Урсо екі жылдық болмауынан кейін Rare Earth-ке оралды, бірақ ол 1983 жылдың ортасында қайтадан кетіп, содан бері топқа қайта оралмады. Содан кейін 1983 жылдың қыркүйегінде Тим Эллсворт жаңа бассист / вокалист ретінде қабылданды. Сол жылдың соңында Питер Хоорльбеке Гил Бриджеспен келіспеушіліктерден кейін топтан қайтадан босатылды. (Хорэлбеке 1992 жылы Классикалық рок All Stars құрамын құрды.) Барабаншы Тони Томас барабанда Хуорльбекедің орнын алды. Хурэлбекке кеткеннен кейін Эллсворт пен Олсон әншілерді өздеріне алды. Сол кезде топтың көпшілігі Детройтке оралды, ал топ гастрольдерді жалғастырды. 1980 жылдардың ортасында кадрларды ауыстыру жиі болды. 1984 жылдың қыркүйегінде Боб Уивер домбыраның тағын алып, 1985 жылға дейін топпен бірге ойнады. Оның орнын уақытша Боб Брок басқарды, оның кәсіби аты Бобби Рок болды (Боб Рок емес, Канададан шыққан атақты хард-рок / ауыр металл продюсері), бірақ тек Джерри ЛеБлохпен 1985 жылдың ортасында ауыстырылды. 1984 жылдың қыркүйек айында Энди Меррилд 1985 жылдың маусым айының соңына дейін басист ретінде Тим Эллсвортты алмастырды. Содан кейін Эллсворт оралып, 1985 жылдың тамызының соңына дейін топпен гастрольге шықты. Топтың жол менеджері Рэнди "Бирд" Бергдофф 1985 жылдың қыркүйегінде Rare Earth бас гитары қызметін қолға алды және содан бері сол лауазымда қалды. Марк Олсон 1986 жылы жеке және есірткіге тәуелділік проблемалары көбейгеннен кейін босатылды. Олсон 1991 жылы 14 сәуірде 41 жасында бауыр ауруынан қайтыс болды. Содан кейін Рик Уорнер жаңа клавишашы ретінде қосылды, ал 1987 жылы ритм-гитарада қабылданған Уэйн Баракс жетекші вокалдың көп бөлігін де қабылдады. 1980 жылдардың аяғы мен 1990 жылдардың басында кадрлық өзгерістер біршама баяулады, өйткені жағдай тұрақтанды, ал топ 1960 және 1970 жылдардағы басқа да актілермен "олди" шоттарында ойнауға сұраныс тапты. 1989 жылы барабаншы Дин Бухер барабанда ЛеБлохты алмастырды және RE Koch International шағын шетелдік лейблмен келісімшарт жасасты және жаңа альбомда жұмыс істей бастады. Нәтижесінде 1993 жылы ақпанда шыққан Different World жинағында ескі әндер мен жаңа материалдардың бірнеше нұсқасы бар. 1993 жылдың 29 шілдесінде топтың ұзақ уақыттан бері перкуссионист Эдди Гузман (жасы 49), Мичиган штатының Хауэлл қаласында өзінің үйінде қайтыс болған кезде тағы бір мүшесін жоғалтты. Топ жалғасты, бірақ жаңа домбырашы Флойд Стоукс-младшийді әкелді, ол да кеткен Бушердің орнын басып, 1994 жылы гитарист Баракс топтан шыққаннан кейін бас вокалдық міндеттерді де атқарды. Топ жақсы жұмыс істеп, гастрольдерде жүрді, 1998 жылдың қаңтар айында Майк Брунер Рик Уорнердің орнын басып, Иван Грейлих 2017 жылы Монеттің соңғы кетуіне дейін Рей Монетті алмастырды. Rare Earth компаниясы ескі музыка контурында корпоративтік іс-шараларда өнер көрсетуді жалғастырды. Олардың жазбаларынан біт-бұйымдар Бектің "Derelict", UNKLE және DJ Shadow-дың "GDMFSOB (feat. Roots Manuva U. N. K. L. E. цензурасыз нұсқасы)", Black Sheep-тің "Try Counting Sheep", Peanut Butter Wolf-тің "Tale of Five Cities", Scarface-тің "Faith", NWA-ның "Real Niggaz Don't Die" және Eric B. және Rakim-тің "What's Going On".

Former Motown writer Dino Fekaris, who had penned the band's hits "I Just Want to Celebrate" and "Hey Big Brother", was next to step back into the group's life in 1980. He had just come off back to back successes with Gloria Gaynor and Peaches & Herb and had won a Grammy Award for Gaynor's hit "I Will Survive". RCA expressed interest in the band's new project and gave them an advance to go ahead and start recording. The project was originally to be titled King of the Mountain, with the title track slated to be the theme of a 1981 movie of the same name that starred Harry Hamlin. But the movie people passed on the song, and when the record was done, RCA was not happy with Fekaris' production, so they passed as well. This album, retitled Tight & Hot, saw a very limited release in 1982 in Canada only. By the summer of 1981, Mike Urso had returned to Rare Earth after a two year absence, but he left again in mid 1983, and has not returned to the band since then. Tim Ellsworth was then brought in as new bassist/vocalist in September 1983. By the tail end of that year, Peter Hoorelbeke was let go from the band again after disagreements with Gil Bridges. (Hoorelbeke went on to form the Classic Rock All Stars in 1992.) Drummer Tony Thomas replaced Hoorelbeke on drums. After Hoorelbeke's departure, Ellsworth and Olson took over lead vocals. By that time most of the members of the band had moved back to Detroit, and the group continued to tour. Personnel shuffles abounded in the mid 1980s. In September 1984, Bob Weaver took over the drum throne and played with the group into 1985. He was temporarily succeeded by Bob Brock, whose professional name was Bobby Rock (not Bob Rock, the famous Hard rock/Heavy metal producer from Canada), but returned only to be replaced by Jerry LeBloch in mid 1985. Also in September of '84, Andy Merrild replaced Tim Ellsworth as bassist until the end of June 1985. Ellsworth then returned and toured with the group until the end of August of '85. The group's road manager, Randy "Bird" Burghdoff, took over as Rare Earth's bassist in September 1985 and has remained in that position ever since. Mark Olson was let go in 1986 after increasing personal and substance abuse troubles. (Olson died on April 14, 1991, at the age of 41, from liver disease.) Rick Warner was then brought in as the band's new keyboardist and Wayne Baraks, who was recruited in 1987 on rhythm guitar, took over much of the lead vocals as well. In the late 1980s and early 1990s the personnel changes slowed down somewhat as things stabilized and the band found itself in demand to play on "oldies" bills with other acts of the 1960s and 1970s. Drummer Dean Boucher replaced LeBloch on drums in 1989 and RE signed with the small foreign label Koch International and began work on a new album. The result was Different World (released in February 1993) which was a collection containing a few covers of older songs and new material. It was mostly overlooked by the public and not even issued in the U. S.

On July 29, 1993, the band suffered the loss of another member when long time percussionist Eddie Guzman (age 49) died at his home in Howell, Michigan. The group kept going, though, and brought in new drummer Floyd Stokes Jr., who also took over for the departing Boucher, and took on lead vocal duties too after guitarist Baraks pulled out of the group in 1994. The band was doing well, touring, with Mike Bruner succeeding Rick Warner in January 1998 and Ivan Greilich's filling in for Ray Monette until Monette's final departure in 2017. Rare Earth continued to perform at corporate events on the oldies circuit. Bits from their recordings have been used as samples on recordings as diverse as Beck's "Derelict", UNKLE, and DJ Shadow's "GDMFSOB (feat. Roots Manuva U. N. K. L. E. uncensored version)", Black Sheep's "Try Counting Sheep", Peanut Butter Wolf's "Tale of Five Cities", Scarface's "Faith", NWA's "Real Niggaz Don't Die" and Eric B. and Rakim's "What's Going On".

2000 ж. және одан кейінгі жылдар

Олардың "I Just Want to Celebrate" хиті АҚШ-тың Ford Motor Company, AT&T Corporation және Nicoderm компанияларының жарнамалық кампанияларында пайдаланылды. 2005 жылы Rare Earth Мичиган рок-н-ролл даңқының залына енгізілді. "A Brand New World" альбомы 2008 жылы Rare Earth Music лейблында CD форматында шықты. 2017 жылдың наурыз айында ұзақ жылдар бойы гитарист болған Рей Монетт, қайталама арқа ауруларына байланысты топтан кетіп қалғанын хабарлады. Оның орнына Джерри "Лью" Паттерсон келді. Rare Earth Диснейдің жылдық "Хиппи Фестивалі", The Moody Blues Cruises және "Classic Rock" фестивальдері сияқты шараларға қатысып тұрды. Қазіргі Rare Earth құрамындағы соңғы түпкі мүше Гил Бриджес 2021 жылдың 8 желтоқсанында 80 жасында COVID-19 салдарынан туындаған асқынуларға байланысты қайтыс болды. Бриджес – топтың бастапқыдан соңғыға дейінгі әрбір трегін жазған жалғыз мүше еді. 2022 жылы Metallica 2014 жылдың 12 мамырында Лос-Анджелестегі Club Nokia-да өткен MusiCares MAP Fund Benefit Concert концертінің тікелей жазбасын жариялады. Концертте Rare Earth-тің "I Just Want to Celebrate" әнінің кавер нұсқасы орындалды. 2023 жылы бірнеше әртіс 2023 жылғы "Грэмми" сыйлығының салтанатты ашылуында Rare Earth-тің "I Just Want to Celebrate" әнін орындады.

Студиялық альбомдар

ЖылАльбомдарТізімдегі орныСертификацияUSUS R&B1968Түстер / Жауаптар— — —1969Дайын бол!12 4— АҚШ: Платина1969Ұрпақ (саундтрек)— — —1970Экология15 4— АҚШ: АлтынAUSCAN1969"Ұрпақ, аспанды жарықтандыр"— — — —1970"Дайын бол!"4 20— 1 АҚШ: Алтын"(Мен білемін) Мен сені жоғалтып жатырмын"7 20— 15"Туындаған саяхатшы"17 48— 121971"Мен жай тойлағым келеді"7 3083 10"Сүйгенге біреу"— — — —"Кез келген адам ақымақ бола береді"— — — —"Эй, үлкен аға"19 40— 201972"Не дедім?"61— — —"Жақсы уақыт Салли"67— — —"Біз жақсы өткіземіз"93— — —1973"Ма"108— — —"Ән айт және биле"110 95— —"Үлкен Джон менің атым"— — — —1974"Шынжырланған"— — — —1975"Мені дауылдан сақтайды"— — — —"Бұл сені бақытты етеді"106— — —1976"Түн ортасындағы әйел"— — — —1978"Жылы сапар"39— 68 33—"—" дегені тізімге енбеген немесе сол аймақта шықпаған туындыларды білдіреді.