Твид: Тарихы мен географиясы

Кіріспе

Tweed, Онтарио – Стоко көлінде орналасқан және Канаданың орталық-шығыс Онтариосындағы Гастингс округінің Tweed муниципалитетіндегі жалғыз қалалық елді мекен. 2016 жылғы халық санауы бойынша халқы 1701 адамды құрайды. Басты магистраль – 37 тас жолы.

Тарих

Твид алғаш рет 1830 жылдары қоныстанды, бастапқыда Хунгерфорд Миллс деп аталды, бұл Хунгерфорд аймағының атауынан шыққан. Кейіннен елді мекен Шотландиядағы Твид өзенінің құрметіне Твид деп өзгертілді. 19 ғасырдың ортасында орман шаруашылығы мен кен өндірісінің дамуы осы қауымдастықтың экономикалық өркендеуіне жағдай жасады. Твид аймақ шаруаларына қызмет көрсететін орталыққа айналды. 1891 жылы ол ауыл ретінде бекітілді. 1967 жылы Твид Канададағы әйелдерден тұратын алғашқы муниципалитет кеңесіне табан тіреді. Жазушы Майкл Ондаатье осы аймақта демалыс үйіне ие және кейде ауылда көрінеді. 2013 жылы Твидте қайтыс болған Қорғаныс штабының вице-шефі Джек Вэнс.

Көлік

Твид тарихы 1884 жылы Канадалық Тынық мұхиты темір жолы (оның тікелей басқарылмайтын еншілес компаниясы Ontario and Quebec Railway, немесе O&Q арқылы) Твид ауылы арқылы желі салғанда байланысты болды. Бұл Твидті O&Q және басқа маңызды темір жол желілері арасындағы екі түйіспеге орналастырды: батысқа қарай Бонарлоудағы O&Q желісіне қосылған Орталық Онтарио темір жолы (COR), және шығысқа қарай Шарбот көлінде қосылған Кингстон және Пемброк темір жолы (K&P). Бұл O&Q желісін CP-нің шығыс-батыс магистралі ретінде бекітіп, солтүстік Онтариодағы осы аймақтарды Торонтомен байланыстырды, сондай-ақ толық тәуелсіз COR және K&R желілерінен келген жүктер үшін маңызды байланыс нүктелерін жасады. 1889 жылы Твид өз алдына торапқа айналды, өйткені Напани, Тамворт және Квебек темір жолы (1881 жылы Квинт шығанағы темір жолы, немесе BQ ретінде қайта ұйымдастырылған) солтүстікке қарай ұзартылды. Соңғы күшпен BQ 1903 жылы желісін Баннокбернге дейін тағы 32 шақырымға (20 миль) ұзартты, онда ол COR-мен қиылысып, содан кейін аяқталды. Келесі жүз жыл ішінде тарихи қысқа желілік темір жолдар біртіндеп Канадалық Тынық мұхиты және Канадалық Ұлттық темір жол компанияларына біріктірілді. CP O&Q-ны компанияның ішкі бөлігі ретінде басқарды, ал O&Q өзі іс жүзінде тоқтатылды, желі ішкі түрде Havelock бөлімшесі деп аталды. Теміржолдардың COR-ы 1911 жылы Канаданың Солтүстік темір жолы (CNoR) және 1918 жылы ұлттандырылып, 1923 жылы Canadian National компаниясына біріктірілді. Содан кейін COR CN-ның Maynooth бөлімшесіне айналды. K&P қаржылық қиындықтарға тап болғаннан кейін, Canadian Pacific 1912 жылы компанияның барлық активтерін және желісін жалға алу туралы келісім жасады, бұл K&P-ді заңды тұлға ретінде жойды және оны CP-нің Kingston бөлімшесіне айналдырды (CN Kingston бөлімшесімен шатастырмау керек). Соңында, Квинт шығанағы темір жолы да CN-нің бір бөлігіне айналды, бірақ 1935 жылы Tweed-тен Bannockburn бөлігі, содан кейін 1941 жылы Tweed-тен Yarker бөлігі тасталып, Tweed-тің теміржол торабы ретінде 50 жылдық тарихы аяқталды. O&Q-мен байланысты мәселелер 1970-ші жылдардың басында CP компаниясының активтерін жасырын сатуға және желінің бөліктерін тастауға кіріскенде шиеленісті күйге жетті. Компанияның активтерін сатудан түскен пайдаға байланысты компанияның ұсақ акционерлерімен 422 миллион долларлық сот процесі кезінде CP Glen Tay-ден Tweed-ке дейінгі бөліктен бас тартты, осылайша Tweed желінің соңғы стансасына айналды. Провинциялық деңгейдегі сот процесі 1977 жылдан 1978 жылға дейін жалғасты, онда Онтарио Жоғарғы соты CP компаниясының компанияны басқаруда заңсыз әрекет еткенін, соның ішінде бірнеше онжылдықтар бойы желінің бөліктерін тастап кеткенін, сондай-ақ CP жалға алу шартының талаптарын бұзғанын, ол "аталған темір жолды және жылжымалы құрамды және қосымшаларды және барлық мүлікті тиімді жұмыс істеуге, күтіп ұстауға және жақсы тәртіпте ұстауға және жөндеуге" міндеттегенін анықтады. Canadian Pacific заңдық күресті жалғастырды және 1987 жылы Канада Жоғарғы сотындағы апелляциялық шағымын жеңіп алды. Сол жылы ол Havelock-тен Tweed-ке дейінгі бөліктен бас тартып, Твид ауылындағы жүз жылдық қатысуын аяқтады. 2010 жылдардың соңында Via Rail Tweed-ке жолаушылар тасымалын қайта әкелетін жоғары жиілікті теміржол (HFR) идеясын насихаттай бастады. Via-ның HFR жоспары әзірге аяқталған жоқ.

The history of Tweed became entwined with the Canadian Pacific Railway when, in 1884, Canadian Pacific (through its indirectly managed subsidiary, the Ontario and Quebec Railway, or O&Q) constructed a line through the village of Tweed. This placed Tweed in between two junctions between the O&Q and other significant rail lines: the Central Ontario Railway (COR), which connected to the O&Q line at Bonarlaw to the west, and the Kingston and Pembroke Railway (K&P), which connected at Sharbot Lake to the east. This positioned the O&Q line as CP's east west mainline connecting these Eastern Ontario locations with Toronto, and creating valuable connection points for freight brought in from the fully independent COR and K&R lines. In 1889, Tweed became a junction in its own right when the Napanee, Tamworth and Quebec Railway (which would be reorganized under the Bay of Quinte Railway, or BQ, in 1881) was extended north to it. In a final push, BQ would extend their line another 20 mile (32 km) to Bannockburn in 1903, where it crossed the COR before terminating. Over the next hundred years, the historic short line railways were gradually assimilated into the Canadian Pacific and Canadian National rail conglomerates; CP managed the O&Q as an internal part of the company, and the O&Q itself laid essentially dormant, with the line being referred to internally as the Havelock Subdivision. Meanwhile, the COR was acquired by a succession of interests including the Canadian Northern Railway (CNoR) in 1911, which was nationalized in 1918 and merged into Canadian National in 1923; thereafter, the COR became CN's Maynooth Subdivision. After the K&P encountered financial difficulties, Canadian Pacific negotiated a lease for the entire company and line in 1912, which ended the K&P as a legal entity and turned it into CP's Kingston Subdivision (not to be confused with the CN Kingston Subdivision). Finally, the Bay of Quinte Railway also became a part of CN, but was gradually abandoned, starting with the Tweed to Bannockburn section in 1935, then the Tweed to Yarker section in 1941, thus ending Tweed's nearly 50 year history as a rail junction. The problems with the O&Q came to a head in the early 1970s as CP began to quietly sell off the company's assets and pursue abandonment of sections of the line. In the midst of a $422 million lawsuit with the company's minority shareholders over the profits from sell off of the company's assets, CP abandoned the section from Glen Tay to Tweed, thus making Tweed the end of the line. Legal proceedings at a provincial level stretched from 1977 to 1978, when the Ontario Supreme Court ruled that CP had acted illegally in its management of the company, including abandonment of sections of the line over several decades, and that CP had violated the terms of its lease, which required it to "efficiently work, maintain and keep in good order and repair, the said railway and the rolling stock and appurtances and all the property hereby demised." Canadian Pacific continued the legal battle and, in 1987, won its appeal to the Supreme Court of Canada. In the same year, it abandoned the Havelock to Tweed section, ending its hundred year presence in the village of Tweed. In the late 2010s, Via Rail began to promote the idea of high frequency rail (HFR), which would potentially bring passenger rail service to Tweed again. Via's HFR plan is currently not finalized.