Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англияның Йорк қаласындағы, құрамы тоқтатылған регби лигасы клубы.
2002 жылы жаңа Йорк клубы құрылды.
English defunct rugby league club, based in York, England
the new York club formed in 2002
"Йорк Уэпс" (1868 жылдан 1989 жылға дейін жай ғана York, 1989 жылдан 1996 жылға дейін Ryedale York, ал 1996 жылдан 2002 жылға дейін York Wasps деп аталған) – Англияның Йорк қаласында орналасқан кәсіби регби лигасы клубы. 2002 жылғы маусымның басында клуб таратылды. "Уэпс" клубының орнын алу үшін 2003 жылғы маусымда "Йорк Сити Найтс" жаңа клубы құрылды.
The York Wasps (known simply as York from 1868 to 1989, Ryedale York from 1989 to 1996 and York Wasps from 1996 to 2002) was an English professional rugby league club based in York. At the start of the 2002 season, the club was dissolved. A new club, York City Knights was established to take the Wasps' place for the 2003 season.
Алғашқы жылдар
Клуб алғаш рет 1868 жылы «Йорк футбол клубы» ретінде құрылды және қауымдастық және регби футболын ойнады. Алғашқы бірнеше маусымда олар өз алаңы болмағандықтан, портативті гол бағаналарын пайдаланды және алаң таба алған жерде ойнады. Ақырында Кнавесмайрде тұрақты алаңға қол жеткізілді. Басқа ертедегі алаңдарға Клифтон Ингс және Поадтың алаңы кірді. Клубтың алғашқы жеңісіне үш жыл кетті, ол Йорк оқу колледжіне қарсы қауымдастық футбол матчында тіркелді. 1870-ші жылдардың ортасында клуб жоғары деңгейдегі ойыншыларды тартқандықтан, нәтижелер жақсарды. 1877 жылы Йорк Йоркширдегі бірнеше жетекші клубтармен бірге Йоркшир кубогын іске қосты. Бірінші маусымда 16 команда «T'owd Tin Pot» үшін күресті, бірақ Йорк финалда Галифакске есе жіберді. 1883 жылы клуб Йоркшир джентльмендерінің Виггинтон-роуд крикет алаңына көшіп, Йорк Мельбурн клубымен бірікті. 1884 жылы қаржылық қиындықтар мен алаңды бүлдіргені үшін клуб алаңнан кетуге мәжбүр болды. Клуб Гранж-Сент (Фишергейт) көшті. 1885 жылы клуб Кларенс көшесінің соңында орналасқан Йорк (Бутэм) психикалық аурулар ауруханасынан жер телімін жалға алды. Жаңа алаңдағы алғашқы матч 1885 жылдың 19 қыркүйегінде Йорк XV және қаладан 20 ойыншы арасында өтті. Клуб 1895 жылғы командасымен үлкен жетістіктерге жетті, ол өз алаңындағы барлық матчтарда жеңіске жетті. Алаңнан тыс клуб Фишергейттегі Уотерменнің миссиялық үйін 85 фунтқа сатып алып, оны киім ауыстыру бөлмелерімен бірге алғашқы трибунаға айналдырды. Бұрын ойыншылар Джордж Хадсон көшесіндегі Адельфи қонақ үйінде (кейін «Теміржол королі») және кейіннен Шортс ванналарында (Кларенс көшесі) киім ауыстырған.
The club was first formed as "York Football Club" in 1868 and played both association and rugby football, for the first few seasons they had portable goal posts as they did not have their own ground and would play wherever they could find a pitch. Eventually a permanent pitch was secured on Knavesmire. Other early grounds included Clifton Ings and Poad's Field. It took three years for the club to record their first victory, and that was in an association football match against York Training College. Results picked up in the mid 1870s as the club attracted a higher standard of player. In 1877, York were among several leading Yorkshire clubs who inaugurated the Yorkshire Challenge Cup. In the first season 16 teams battled it out for the T'owd Tin Pot, with York eventually losing out to Halifax in the final. In 1883 the club moved to the Wigginton Road Cricket Ground of the Yorkshire Gentlemen and also amalgamated with York Melbourne Club. In 1884, they were asked to leave the ground due to financial problems and spoiling the playing surface. The club moved to Grange St (Fishergate). In 1885, the club leased a plot of land from the York Lunatic (Bootham) Asylum at the end of the Clarence Street in 1885. The first game at the new site was between a York XV and 20 players from the city on 19 September 1885. The club made great strides with the team of 1895, which won virtually all their home matches. Off the field the club paid £85 for the Waterman's Mission Hut in Fishergate and converted it into their first grandstand, incorporating dressing rooms. Previously players had changed, first at the Adelphi Hotel (later The Railway King) on George Hudson St and later at Shorts Baths (Clarence St).
Солтүстік одақ
Солтүстік регби командалары 1895 жылы Регби футбол одағынан бөлініп, өздерінің Солтүстік одағын құрды. Йорк бастапқыда Регби футбол одағында қалды, бірақ жаңа құрылымға көбірек клубтар қосылғандықтан, оған ілесу қаржылық қажеттілікке айналды. Солтүстік одағына қосылу туралы шешім 1898 жылғы 25 сәуірде Миклегейттегі Бар қонақ үйінде өткен отырыста қабылданды. Бес күннен кейін олар алғашқы Солтүстік одағы матчын Халл Кингстон Роверске қарсы өткізіп, 29–2 есебімен жеңілді. Йорк клубы 1901 жылы алғаш рет Регби футбол лигасына қабылданды. 1902/03 жылдары Ланкашир және Йоркшир лигалары біріктіріліп, екінші дивизион құрылды. Олар 1908 жылы «All Golds» командасын жеңді. Йорк екінші дивизионға қосылған жаңа командалардың бірі болды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін олар «Дредноуттар» деп аталды. Олар 1921–22 жылдары Ұлыбританияға келген «Кенгурулар» турнесіндегі Австралиялық команданы 9–3 есебімен жеңді. Йорк 1908 мен 1978 жылдар аралығында бірнеше рет келуші командалармен ойын өткізді. Австралияға қарсы 8 матч (бір жеңіс және бір тең нәтиже) және Жаңа Зеландияға қарсы 6 матч (3 жеңіс) ойналды. Йорк үшін ең табысты сәт 1931 жылы болды, олар алғаш рет Челлендж кубогының финалына шықты, бірақ Халифакстан 22–8 есебімен жеңілді. Йорк 1932–33 жылдары Йоркширдің үздік клубы атанды және чемпионаттың плей-офф кезеңіне қатысу үшін лигада төртінші орынды иеленді, бірақ Свинтоннан жеңілді. 1922/23 маусымда Йорк Хеджинглиде 33 719 көрерменнің алдында өткен Йоркшир кубогының финалында Батлиді 5–0 есебімен жеңді. 1933 жылы Йорк Хеджинглиде өткен Йоркшир кубогының финалында Халл Кингстон Роверсті 10–4 есебімен жеңді. 1934 жылғы 10 ақпанда Йорк рекордтық көрерменді (14 689 адам) қабылдады, олар Свинтонға қарсы Челлендж кубогы матчын 0–0 есебімен тең аяқтады. Йорк 1935 жылы Йоркшир кубогының финалына қайтадан шықты, бірақ Галифакстағы Трум-Холлда Лидске 3–0 есебімен жеңілді, бірақ келесі жылы қайтадан оралды және Хеджинглиде өткен финалда Уэйкфилд Тринитиді 9–2 есебімен жеңді. Олар 1978 жылғы финалда Брэдфорд Норттернге 18–8 есебімен ұтылды. Билл Киркбрайд 1980 жылы бас жаттықтырушы болды. Йорк командасы 1980–81 жылдары Екінші дивизионда жеңіске жетіп, титулды қамтамасыз ету үшін «Ханслетті» 53–7 есебімен жеңді, сонымен қатар «Виган» және жаңадан құрылған «Фулхэм» командаларынан озып кетті. Киркбрайд 1982 жылы клубтан кетті. Бірден төмен дивизионға түсіп, 1985 жылы қайтадан жоғары көтерілді. Қаржылық қиындықтар клубты 1986 жылы жаттығу алаңын (The Popular Stand артында) 200 000 фунт стерлингке сатуға мәжбүр етті. Үш жылдан кейін, қауіпсіздік жұмыстарына байланысты үлкен шығынға тап болғандықтан, стадионның қалған бөлігі 705 000 фунт стерлингке, жердің нақты құнынан кем бағаға тұрғын үй салушыға сатылды. 1989 жылғы 26 наурызда Йорк Кларенс-стриттегі соңғы матчын өткізіп, 2904 көрерменнің алдында «Ханслетті» 26–17 есебімен жеңді.
Northern rugby teams broke away from the Rugby Football Union to form their own Northern Union in 1895. York initially stayed with the Rugby Football Union but as more and more clubs began to join the new order, it became a financial necessity to follow suit. The decision to join the Northern Union was taken at a meeting at the Bar Hotel, Micklegate, on Monday, 25 April 1898 and five days later they played their first Northern Union match against Hull Kingston Rovers losing 29–2. The York club was first admitted to the Rugby Football League in 1901. In 1902/03 the Lancashire and Yorkshire leagues were combined to form a second division. They defeated the touring All Golds team in 1908. York was one of the new teams to join the second division. After the First World War, they became known as "the Dreadnoughts". They beat the visiting Australasian team of the 1921–22 Kangaroo tour of Great Britain 9–3. York played touring teams on a number of occasions between 1908 and 1978. There were 8 games against Australia (one win and one draw) and 6 games against New Zealand (3 wins). Arguably York's best moment came in 1931 when they reached the Challenge Cup Final for the first time, only to be beaten 22–8 by Halifax. York had finished as the top Yorkshire club in 1932–33 for the first time and fourth in the league to qualify for the Championship play offs but were beaten by Swinton. In the 1922/3 season, York beat Batley 5–0 in the Yorkshire Cup final held at Headingley before a giant crowd of 33,719. In 1933, York beat Hull Kingston Rovers 10–4 in the Yorkshire Cup final held at Headingley. 10 February 1934, York's record attendance was set when 14,689 turned up to watch a Challenge Cup match against Swinton, which ended in a 0–0 draw. York again made the final of the Yorkshire Cup in 1935 but were beaten by Leeds 3–0 at Thrum Hall, Halifax but were back the next year this time beating Wakefield Trinity 9–2 in a final held at Headingley. They also lost the 1978 final to Bradford Northern by 18–8. Bill Kirkbride became coach in 1980. York team lifted the Division Two title in 1980–81, beating Hunslet 53–7 to guarantee themselves the title with two games to spare, finishing above big guns Wigan and newly formed Fulham. Kirkbride left in 1982. Immediate relegation was followed by promotion in 1985. Financial problems forced the club to sell their training pitch (behind The Popular Stand) for £200,000 in 1986. Three years later faced with a large bill for safety work, the rest of the stadium was sold to a housing developer for £705,000, less than half what the ground was worth. On 26 March 1989 York's last match at Clarence Street produced a 26–17 victory over Hunslet in front of a crowd of 2,904 spectators.
Райдейл-Йорк
Гари Стивенс 1988 жылы бапкер болды. Йорк Сити ФК-мен бірлесіп стадион пайдалану жоспарлары күйреген соң, Йорк Ридейл ауданындағы Хантингтон қаласынан солтүстікке қарай екі шақырым жерде салынған жаңа Райдейл стадионына көшті. Стадионды Ридейл аудандық кеңесі қаржыландырғандықтан, клуб Райдейл Йорк деп аталды. Жаңа стадиондағы алғашқы лига матчы 1989 жылғы 8 қазанда Кейли клубына қарсы өтті. Райдейл стадионының регби лигасы матчы бойынша рекордтық көрермен саны 1990 жылғы 5 қаңтарда тіркелді, сол күні екінші дивизиондағы Галифакс клубына қарсы өткен ойынды 4,977 жанкүйер тамашалады. 1991 жылы Райдейл Йорк және Фулхэм Ресейге тур жасады, бұл көптеген регби одағы клубтарының регби лигасына өтуіне ықпал етті. Стивенс бапкерліктен кетті. Райдейл Йорк 1992 жылы екінші дивизионда жетінші орын алғаннан кейін үшінші дивизионға түсірілді. Келесі жылы лига екі дивизиондық жүйеге қайта оралғандықтан, үшінші дивизионның көп бөлігі жаңа екінші дивизионға қосылды, нәтижесінде Райдейл Йорк қайтадан екінші дивизионға өтті. Стюарт Хортон 1995 жылдың қаңтар айында Роджер Миллвардтан бапкерлік тізгінді қабылдады. 1995 жылы Райдейл Йорк Гейтсхедке көшу мақсатымен Гейтсхед кеңесімен «Суперлига жоспарын» жасасты. Клубтың Райдейл Йорк ретіндегі соңғы матчы сәуір айында Гейтсхедте Карлайл клубына қарсы өтті. Көшіру жоспары іске аспады, ал жергілікті кеңес шекараларының өзгеруіне байланысты Хантингтон Йорк қаласының жаңа құрылған біртұтас әкімшілік бірлігіндегі азаматтық округке айналды. 30 сәуірде жаңадан аталған Йорк Уэпс Хантингтон стадионында регби лигасының үшінші деңгейі болып табылатын екінші дивизионда ойнайтыны расталды.
Gary Stephens became coach in 1988. When plans to ground share with York City F. C. broke down, York moved to the newly constructed Ryedale Stadium two miles to the north of the city at Huntington in Ryedale district. As the stadium was financed by Ryedale District Council the club became known as Ryedale York. The first league game at the new stadium was on 8 October 1989 against Keighley. Ryedale Stadium's record attendance for a rugby league match was set on 5 January 1990 when 4,977 turned up to watch a division two match against Halifax. In 1991, Ryedale York and Fulham toured Russia, an act that caused many Russian rugby union clubs to switch to rugby league. Stephens left as coach. Ryedale York were demoted to the Third Division in 1992 having finished seventh in the Second Division. The next year, they were back in the Second Division as the league returned to a two division structure with the bulk of Third Division sides joining the new Second Division. Stuart Horton took over the coaching reins from Roger Millward in January 1995. Ryedale York conceived a 'Super League plan' with Gateshead Council in 1995 with the intention of moving to Gateshead. The club's last game as Ryedale York took place in April, an away game against Carlisle that was played in Gateshead. The relocation never came to pass and owing to a change in local council boundaries, Huntington, was now a civil parish in the newly formed unitary authority of the City of York. The newly renamed York Wasps playing at the Huntington stadium were confirmed as being in the Second Division which was now the third tier of rugby league, on 30 April.
Йорк құйрықтары
1996 жылы Хэмберсайдта Хелл Кубогында Йорк командасы аматорлар командасы Уэст Хэллден 10:6 есебімен жеңілді. Олар төртінші раундта аматор клубқа жеңілген алғашқы кәсіби команда болды, ал Екінші дүниежүзілік соғыстан бері бұл турнирде кішкентай клубтың үлкенге қарсы жеңіске жеткені үшінші рет болды. Хортон 1996 жылдың соңында Халл қаласында достық кездесуді кейінге қалдырғандығы үшін, ірі тәртіп бұзушылық жасады деген айыппен жұмыстан шығарылды. Диан Робинсон 1997 жылғы маусымда 2-ші дивизиондағы Йорк Веспс командасының бапкері болып тағайындалды. 1998 жылғы маусымда Йорк Робинсонның басшылығымен 1-ші дивизионға көтерілді. Алайда 1999 жылы екі дивизион да Солтүстік Форд Премьер-лигасы ретінде біріктірілді, Йорк жаңадан құрылған дивизионда 7-орынды иеленді. 2000 жылы Йорк Солтүстік Форд Премьер-лигасында бір ойын жеңіп алды және жаппай қаржылық қиындықтарға байланысты аматорлар командасымен маусымды аяқтады. Қаржылық қиындықтар мен жаттығу базасымен байланысты мәселелерге байланысты бапкер Дин Робинсон 2000 жылдың наурыз айында маусымның басында отставкаға кетті. Уақытша бапкер Гарри Аткинс үш ай бойы команданы басқаруға тырысты, клуб өте қиын жағдайда болды. Ли Крукс 2000 жылдың тамызында бапкер болып тағайындалды. 2001 жылғы маусымда олар Нью-Йорк экономикалық даму кеңесінен демеушілік алды. Бұл жарқын болашақтың үмітін берді, бірақ оны іске асыра алмады. Ли Крукс отставкаға кетті, ал академия бапкері Мартин Флинн Солтүстік Форд Премьер-лигасының соңғы үйіндегі ойынды басқарды. 2001 жылдың тамызында Йорк Лондон Бронкос клубын сатып алуға және жаңа атаумен біріктірілген клуб құруға тырысты, York Wasps Ltd, Суперлигада ойнау үшін. Австралиялық Лео Эпифания қыркүйек айында Англияға Йорк Васпс клубының бас бапкері болып келді. 2002 жылдың 19 наурызында, 11 ойынды аяқтағаннан кейін, Йорк Уэпс командасы өздерінің таратылғанын жариялады. "Wasp" клубын құтқаруға бағытталған соңғы келісім-шарт сәтсіз аяқталғаннан кейін, RFL 2002 жылдың 26 наурызында клубтың отставкасын қабылдады. Айырықша жағдай, клубтың 13 айдағы алғашқы жеңісінен кейін екі аптадан соң бұл оқиға орын алды. Бас бапкер Лео Эпифания Англиядан кетіп қалды, бірақ Йорк ойыншылары маусымның соңында ақысыз уақытша бас бапкер Стюарт Хортонның басшылығымен ойнау идеясымен жаттығуды жалғастырды. 2002 жылдың 27 наурызында жанкүйерлердің сенім жұмыс тобы құрылды және 2002 жылғы Солтүстік Форд Премьер-лигасының ойындарын жалғастыру үшін RFL-ге өтініш берді. 2002 жылдың 5 мамырында жанкүйерлер 2003 жылы лигаға қатысу үшін жаңа клуб құру туралы ұсынысты қолдады, ал кейіннен жаңа клуб, Йорк Сити Найтс құрылды.
York were beaten by amateur side West Hull 10–6 in the Challenge Cup on Humberside on a frozen pitch, in the 1996 Challenge Cup. They became the first professional side to lose to an amateur club in the fourth round, and it was only the third time a minnow had triumphed against a giant in the event since the Second World War. Horton was sacked at the end of 1996 for alleged gross misconduct after the postponement of a friendly fixture at Hull. Dean Robinson was appointed Coach for the 1997 Season with York Wasps in Division 2. In Season 1998 York won promotion under Robinson into Division 1. However in 1999 both divisions were brought together as the Northern Ford Premiership, with York finishing 7th in the newly formatted division. York won one game in the Northern Ford Premiership in 2000 and finished the campaign with a team of amateurs after almost folding. Due to financial difficulties and problems with training facilities coach Dean Robinson resigned in the early part of the season in March 2000. Caretaker coach Garry Atkins took over for three months and tried to manage the team with the club in grave difficulties. Lee Crooks took over as coach in August 2000. They attracted sponsorship from the New York Economic Development Council for the 2001 season. This promised, but did not deliver, a bright future. Lee Crooks resigned and academy coach Martin Flynn took charge for the final Northern Ford Premiership home game. York made an unsuccessful approach to buy the London Broncos in August 2001 and form a merged club under a new name, York Wasps Ltd, to play in Super League. Australian Leo Epifania came over to England to be head coach of York Wasps in September. On 19 March 2002, after completing 11 games, York Wasps announced that they had folded. After a last ditch take over deal to save the Wasps collapses, the RFL accept the club's resignation on 26 March 2002. Ironically the plug was pulled less than a fortnight after the club's first win in 13 months. Head coach, Leo Epifania quit England but York players continued to train with the idea of playing later in the season under unpaid caretaker boss Stuart Horton. A supporters' trust working party was formed on 27 March 2002 and applied to the RFL to continue the 2002 Northern Ford Premiership fixtures. After hearing it would be impossible to meet requirements to return that season, on 5 May 2002 fans backed new proposals for a new club to apply for admittance to the league for 2003, and a new club, York City Knights, was subsequently established.