Гарольд Макрей: Американдық бейсболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық бейсболшы және менеджер (1945 жылы туған)

Харольд Абрахам МакРей (/m//ə/'/k//r//eɪ/; 1945 жылдың 10 шілдесінде туған) – американдық бұрынғы сол жақ қорғаушы, Бас лига бейсболында «Цинциннати Редс» (1968, 1970–72) және «Канзас-Сити Роялс» (1973–87) командаларында ойнаған. Карьерасының көп бөлігінде белгілі бір соққышы ретінде пайдаланылған МакРей оң қолмен соқты және лақтырды. Ол бұрынғы жоғары лига аутфилдері Брайан МакРейдің әкесі.

Ойын мансабы

МакРэй 1965 жылғы драфттың 6-шы раундында жалпы 117-ші нөмірмен «Қызылдар» командасының құрамына іліккен. 1969 жылғы маусымға дейінгі дайындық кезеңінде, Пуэрто-Рикода қысқы бейсбол ойнағанда, МакРэй базада сырғанағанда бірнеше аяқ сүйегін сындырып алды. Билл Джеймстің «Билл Джеймс тарихи бейсбол антологиясы» еңбегінде айтылғандай, «Жарақат алғанға дейін МакРэй жылдамдыққа толы ойыншы болған, орталық қорғаушы ұшып тұрып алатын. Ал жарақаттан кейін оның жылдамдығы жоғары лига деңгейіне сай келді». «Қызылдар» командасында ол орташадан төмен деңгейдегі ойыншы саналды. 1969 жылғы жаттығу лагеріне МакРэй аяғы гипстеліп келді. Сол жылы, «Сент-Луис Кардиналс» командасының комментаторы Гарри Карей жол апатында бірнеше сүйегін сындырып алған. «Қызылдар» мен «Кардиналс» командалары арасындағы маусымға дейінгі ойын кезінде, Карей әлі де таяққа сүйеніп тұрып, алаңда ойыншылармен сұхбаттасып жатқанда, «Қызылдар» командасының бас жаттықтырушысы Дэйв Бристол Карейге қарап, МакРэйге былай деді: «Оған қара. Қартайған кісі. Екі аяғы сынған. Иығы сынған. Барлығы сынған. Ал осыдан кейін аяғынан секіріп, жұмысын істеп жүр, қалағанын істеп жүр. Сен болсаң, екінші базаға сырғанағанда аяғыңды сындырып алдың, ал аяғыңды гипстен шығара алмайсың! Өзіңнен ұялуың керек». Кейін МакРэй Карейге бұл «оның естіген ең жақсы мотивациялық сөздерінің бірі болғанын» айтты. Ол жазылу үшін алдымен өзіне сенуі керек екенін түсінді. Кейін, «Роялс» командасының ойыншысы Дэн Квизенберри еске алғандай, кез келген «Роялс» ойыншысы жарақат алғанда, «МакРэй командалық формасын киіп, клуб үйінің қоқыс жәшігіне жасырынып, содан кейін секіріп шығып, сол ойыншыны «атып өлтіреді». МакРэйдің пікірінше, егер ойыншы жарақат алып, ойынға қатыса алмаса, ол клуб үшін «өлген» болып саналады, сондықтан МакРэй оны «атып өлтіреді». 1972 жылдың 1 желтоқсанында МакРэй Уэйн Симпсонмен бірге «Роялс» командасынан Роджер Нельсон мен Ричи Шейнблумға ауыстырылды. МакРэй Америка лигасында (АЛ) тұрақты белгілі бір позицияда ойнайтын ойыншы ретінде дамыды. Оның ойыншылық карьерасы 23 жылға созылды, оның ішінде Канзас-Ситиде 14 маусым ойнады. Ол үш рет «All-Star» атанды, «Роялс» командасы үшін алты рет 300-ден астам соққы берді және «The Sporting News» және «Associated Press» басылымдарының нұсқасы бойынша үш рет «Жылдың үздік белгілі бір позицияда ойнайтын ойыншысы» атанды. МакРэй 1976 жылғы маусымның соңғы ойынына дейін АЛ-дегі соққы беру титулы үшін күресті, бірақ 3 қазанда «Роялс» стадионында «Миннесота Твинс» командасына 5:3 есебімен ұтылып қалды. Ол командаласы Джордж Бреттке 0,3333-ке қарсы 0,3326 есебімен жеңілді, бұл жарыс тоғызыншы таймда шешілді, ол Бретт сол жақ алаңға парктің ішіндегі хоум-ран соққаннан кейін дереу шортстопқа соққы берді. Ол алаңда «Твинс» командасының бас жаттықтырушысы Джин Моухпен кездесті, екеуін де ойыншылар мен төрешілер тоқтатып қалды. МакРэй Моушты расизммен айыптады, оның сол жақ қорғаушысы Стив Брайге Бретттің ұшқан добын оның алдына түсіруді бұйырғанын айтты. Оның бұл мәлімдемесі маусымнан кейін лига жүргізген тергеуде негізсіз деп танылды. Бір қызығы, сол маусымдағы алғашқы төрт үздік ойыншының қалған екеуі, «Миннесота Твинс» командасының Род Кереу және Лайман Босток, сол ойынға қатысқан. МакРэй сонымен қатар .407 базаға шығу көрсеткішімен АЛ-де бірінші орынды иеленді. Келесі маусымда ол 54 қос соққымен лигада көшбасшы болды. Аяқ сынығынан жазылғаннан кейін МакРэй «1970-жылдардың ең агрессивті базадан жүгірушісі» ретінде танылды, Джеймстің сөздерімен айтқанда, «ол базадан шыққанда әрқашан «қосар» деп ойлайтын адам. Ол жас ойыншыларды үйретті және тәжірибелі ойыншыларды ешнәрсеге сенбеуге және базада жеңіске жетуге үйретті». 1980 жылғы әлем чемпионаттың төртінші ойынында МакРэй орта алаңға қарапайым соққыны екі базалыққа айналдырды. МакРэй тым жақсы ойнады, сондықтан қос ойынды бұзғанда жүгірушінің екінші базаға сырғанауы керек ететін ереже оның құрметіне «Хэл МакРэй ережесі» деп аталды, өйткені оның екінші базаға жасаған қиын сырғанаулары көптеген қос ойындарды және екінші базалықтарды бұзды. 1982 жылы МакРэй тағы бір керемет маусымды өткізді, ол 46 қос және 133 RBI-мен лигада көшбасшы болды. Ол АЛ-дегі ең құнды ойыншыға үміткерлердің қатарында төртінші орынды иеленді. 19 жылдық мансабында МакРэй .290 орташа соққы көрсеткішіне (2091 соққы 7218 ойында) қол жеткізді, 191 хоум-ран соқты, 1097 RBI, 484 қос, 65 үш және 109 ұрланған базаға ие болды. Оның базаға шығу көрсеткіші .351, ал соққы орташасы .454 болды, бұл оның жалғыз OPS көрсеткішінің .805-ке тең екенін көрсетеді.

McRae was selected by the Reds in the 6th round of the 1965 draft with the 117th overall pick. In the pre 1969 offseason, playing winter ball in Puerto Rico, McRae suffered a multiple leg fracture sliding on the basepaths. In the words of Bill James in The Bill James Historical Baseball Abstract, "Before the accident, McRae was a burner, a center fielder who could fly after the accident, his speed was major league average." He was considered a below average outfielder with the Reds. In spring training 1969, McRae came to the Reds' camp with his leg still in a cast from the fracture. The same offseason, St. Louis Cardinals announcer Harry Caray had suffered multiple fractures being struck by a car while on foot. During a Reds Cardinals preseason game where Caray was interviewing ballplayers on the field while still on crutches, Reds Manager Dave Bristol pointed in Caray's direction and said to McRae, "Look at that. There's an old man. Broke two legs. Broke his shoulder. Broke his everything. And here he is walking around doing his job, doing anything he wants. Here you are, all you did was break your leg sliding into second base, and you can't get your leg out of your goddam cast! You ought to be ashamed of yourself." McRae later mentioned to Caray that it was "one of the best motivational speeches he'd ever heard. He learned that he had to want to recover before he'd really be able to." Later in his career, Royals teammate Dan Quisenberry recalled, whenever a Royals player took time off because of injury, "McRae gets dressed like a commando, hides in a trash can in the clubhouse, and then jumps out and 'shoots' the guy McRae believes that if a guy is hurt and can't play, he's dead to the club, so McRae shoots him and kills him." McRae was traded along with Wayne Simpson to the Royals for Roger Nelson and Richie Scheinblum on December 1, 1972. McRae developed as a consistent designated hitter in the American League (AL). His playing career spanned 23 years, including 14 seasons with Kansas City. He was selected a three time All Star, he hit over .300 six times for the Royals and was named Designated Hitter of the Year three times both by The Sporting News and the Associated Press. McRae led the AL batting title race entering the final game of the 1976 regular season which was a 5–3 loss to the Minnesota Twins at Royals Stadium on October 3. He lost out to teammate George Brett .3333 to .3326, with the race decided in the ninth inning when he grounded out to the shortstop immediately after Brett hit an inside the park home run to left field. He confronted Twins manager Gene Mauch on the field, with both being restrained by players and umpires. McRae accused Mauch of racism for allegedly ordering left fielder Steve Brye to let Brett's fly ball drop in front of him. His claim was declared unsubstantiated by a post season league investigation. Oddly, the other two of the top four finishers that season, the Minnesota Twins' Rod Carew and Lyman Bostock, played in that same game. McRae did end up leading the AL with a .407 on base percentage. The following season, he led the majors with 54 doubles. After his recovery from the leg fracture, McRae became known as "the most aggressive baserunner of the 1970s," as quoted by James, "a man who left home plate thinking 'double' every time he hit the ball he taught the younger players and reminded the veterans to take nothing for granted, and to take no prisoners on the bases." In game four of the 1980 World Series, McRae twice turned a seemingly routine single to center field into a two base hit. McRae played hard—so hard, in fact, that the rule requiring a runner to slide into second base when breaking up a double play is still referred to as the Hal McRae Rule in honor of the man whose cross body blocks into second base broke up a lot of double plays and second basemen at the same time. In 1982, McRae had another outstanding year as he led the majors with 46 doubles and 133 RBI. He finished fourth in AL MVP voting. In a 19 year major league career, McRae posted a .290 batting average (2091 for 7218) with 191 home runs, 1097 RBI, 484 doubles, 65 triples and 109 stolen bases in 2084 games played. He added a .351 on base percentage and a .454 slugging average for a combined .805 OPS.

Басқарушылық мансап

Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Макрей «Роялз» (1991–1994) және «Тампа Бей Девиль Рейз» (2001–2002) командаларын басқарды. Сонымен қатар, ол «Цинциннати Редс», «Филадельфия Филлис» және «Сент-Луис Кардиналс» командаларының соққы беру жөніндегі жаттықтырушысы болды. 1985 жылы «Канзас-Сити» сапында «Кардиналс» командасына қарсы ойнап Әлем сериясінің жүлдесін жеңіп алған Макрей, 2006 жылы «Кардиналс» командасы «Детройт Тайгерс» командасын 4:1 есебімен жеңгенде жаттықтырушы ретінде де жүлделі болды. 1993 жылғы маусымның басында «Роялз» командасы жеңілгеннен кейін журналистермен сұхбат беру кезінде Макрей ашуға берілді. Оның ашуы кеңседегі көптеген заттарды лақтырып жіберуге дейін барды, ал бір журналист қанға батқан бетімен Макрейдің кеңсесінен шығып кетті. Оқиға видеоға түсіріліп, сол кезде кеңінен таралды. Макрей жұмыстан босатылмады және оқиғадан кейін де басқаруын жалғастырды.