Кіріспе
1,25 метрлік, 220 МГц немесе 222 МГц жиілік диапазоны – ITU 2-аймағында әуесқойлар радио байланысы үшін негізгі пайдалануға халықаралық жағынан бөлінген VHF радиоспектрінің бір бөлігі және ол 220 МГц-тен 225 МГц-ге дейінгі жиіліктерді қамтиды.
Қаһир конференция
1938 жылы FCC АҚШ-тың радио әуесқойларына екі VHF жиілік диапазонында мүмкіндік берді: 2,5 метр (112 МГц) және 1,25 метр (224 МГц). Екі диапазон да (сондай-ақ 70 сантиметрлік) 5 метрлік диапазонның табиғи гармоникалары болды. 2,5 метрлік диапазон бойынша радио әуесқойларына берілген мүмкіндіктер кейін 144–148 МГц-ке көшірілді (қазіргі 2 метрлік диапазонға айналды), ал бұрынғы жиіліктер Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде авиациялық байланысқа қайта берілді. Осы кезде 1,25 метрлік диапазон 5 МГц еніне дейін кеңейтіліп, 220–225 МГц-ті қамтыды.
VHF/UHF жарылысы
VHF және UHF жиіліктерінің әуесқойлар тарапынан қолданылуы 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында, қайталайтын станциялар іске қосыла бастаған кезде күрт өсті. Қайталайтын станцияларды пайдалану 2 метрлік және 70 сантиметрлік (420–450 МГц) жиіліктерге зор қызығушылықты тудырды; алайда, бұл қызығушылық толыққанды түрде 1,25 метрлік жиілікке көшпеді. Көптеген әуесқойлар мұны 136–174 МГц және 450–512 МГц жиіліктері үшін арналған коммерциялық радио жабдықтарының көп болуымен байланыстырады, оларды әуесқойлар 2 метрлік және 70 сантиметрлік жиіліктерде пайдалану үшін оңай өзгерте алатын. 1,25 метрлік жиіліктің жанында коммерциялық жиіліктер бөлінбеген, және коммерциялық радио жабдықтары да аз болды. Бұл, 1,25 метрлік жиіліктермен тәжірибе жасағысы келетін әуесқойлар өз жабдықтарын жасауы немесе мамандандырылған әуесқойлық радио жабдықтарын өндіретін шағын өндірушілерден радиостанция сатып алуы керек еді дегенді білдірді. 1,25 метрлік жиілікте жұмыс істеу үшін құрылған көптеген қайталайтын станциялар, бастапқыда басқа VHF жиіліктері үшін жобаланған жабдықты кеңінен өзгертіп, қайта құрылған құрлықтағы мобильдік базалық станциялардың аппараттық құралдарына негізделген.
АҚШ-та жаңадан лицензия алғандарға артықшылықтар беріледі
1980 жылдары 2 метрлік және 70 сантиметрлік жиіліктерді әуесқойлардың пайдалануы рекордтық деңгейге жетті, ал 1,25 метрлік жиіліктегі белсенділік тоқтап қалды. Осы жиіліктің қолданылуын арттыру үшін көптеген радио әуесқойлар Novice классының лицензия иелеріне (сол кездегі бастапқы деңгей) осы жиілікте дауыс беруге рұқсат беруді ұсынды. 1987 жылы FCC Novice лицензиясын өзгертті, соның нәтижесінде 1,25 метрлік және 23 сантиметрлік (1,24–1,30 ГГц) жиіліктердің бір бөлігінде дауыс беруге рұқсат берілді. Жауап ретінде, кейбір ірі радиожабдық өндірушілер 1,25 метрлік жиілікке арналған жабдықтарды шығара бастады. Бірақ ол жақсы сатылмады, және 1990 жылдардың басында көптеген өндірушілер осы жиілік үшін жабдық шығаруды тоқтатты.
АҚШ-қа қайта бөлу
1973 жылы FCC Docket No 19759 қарастырды, бұл 224 МГц жиілігінде Е сыныптық азаматтардың радиобайланыс жолағын құру туралы ұсыныс еді. Бұл ұсынысқа ARRL қарсылық көрсетті, ал 27 МГц азаматтардың радиобайланыс жолағын пайдаланудың күрт өсуінен кейін FCC 1977 жылы осы мәселені қараудан бас тартты. 1980 жылдардың соңында United Parcel Service (UPS) компаниясы FCC-ге 1,25 метрлік жолақтың бір бөлігін Құрлықтағы мобильдік байланыс қызметіне қайта бөлу үшін лоббилеуді бастады. UPS бұл жолақты ACSSB (амплитудалық компрессияланған бір жақты жолақ) деп аталатын режимді пайдалана отырып, тар жолақты сымсыз дауыс және деректер желісін дамыту үшін пайдалану жоспарларын жариялады. UPS-тің қайта бөлуді қолдаған басты аргументі – радиодиапазонды әуесқойлар өте сирек пайдаланады және радиодиапазонды тиімді пайдалануға болатын қызметке қайта бөлу халықтың мүддесіне одан да жақсы қызмет етеді деген болды. 1988 жылы әуесқой радио қауымдастығының наразылығына қарамастан, FCC 220 МГц бөлу туралы жарлықты қабылдады, ол 220–222 МГц жиілігін жеке және мемлекеттік мобильдік байланысқа қайта бөлді, ал 222–225 МГц жиілігін әуесқойлар үшін ғана қалдырды. Дегенмен, қайта бөлу процесі соншалықты кешіктірілді, UPS ақырында байланыс қажеттіліктерін қанағаттандырудың басқа жолдарын іздеді. UPS, GTE, McCall, Southwestern Bell және Pac Tel компанияларымен ұялы телефон жиіліктерін пайдалана отырып, сымсыз деректер желісін құру туралы келісімдер жасады. 220–222 МГц жолағы пайдаланбағандықтан, FCC лотерея арқылы жолақтың бөліктерін басқа жеке коммерциялық мүдделерге берді, осылайша супер тар жолақты технологияларды дамытуға ықпал етеді деп үміттенді, бұл оларға нарықта қабылдануға көмектесер еді. 1990 жылдары және 2000 жылдардың басында шақыру қызметтерін ұсынатын компаниялар 1,25 метрлік жолақты пайдаланды. Алайда, мұндай пайдаланудың көп бөлігі 2000 жылдардың ортасына қарай тоқтатылды, себебі шақыру компаниялары басқаларға сатылды, қызметтер жаңа жүйелерге көшірілді немесе тоқтатылды.
Қосалқы станциялар
Көбінесе ретрансляторды басқару, байланыс құру немесе басқа станцияны қашықтан басқару үшін қолданылатын қосалқы станция, АҚШ-та 144,5 МГц-тен жоғары жиіліктерде жұмыс істеуге шектелген, 144,0–144,5 МГц, 145,8–146,0 МГц, 219–220 МГц, 222,00–222,15 МГц, 431–433 МГц және 435–438 МГц жиіліктерін қоспағанда. Мұндай басқару байланыстарын тығыз 2 метрлік жолақта пайдалану қиын, ал осы жолақтағы көптеген жиіліктерде тікелей тыйым салынған. Сондықтан, ретрансляторларды және қараусыз станцияларды қашықтан басқару үшін ең төменгі жиіліктер 1,25 метрлік жолақта қол жетімді.
Қабылдағыштар мен қабылдағыштар тізімі
Жарқын негізінен ITU 2-ші аймағына бөлінгендіктен (Сомали 1-ші аймақтағы жалғыз ерекшелік), ірі жабдық өндірушілер (Kenwood, Yaesu және Icom) жиілік диапазонын қамтитын қабылдағыш-передатқыштарды жиі ұсынбайды. (көр.). Бұл 1,25 метрлік диапазонды пайдаланудың аздығын күшейтеді, бірақ өндірушілер олар өндірген жабдықтар басқа өнімдермен салыстырғанда жақсы сатылмағанын айтады. 1970-ші жылдардың соңында Yaesu FT 127 220 МГц бір жолақты базалық стансасын және FT 109RH портативті радиосын ұсынды. 1987 жылы олар танымал FT 23 портативті радиосының FT 33 220 МГц бір жолақты нұсқасын ұсынды. Соңғы жылдары Kenwood пен Yaesu 1,25 метрлік жолақты кейбір көп жолақты қолмен ұсталатын қабылдағыш-передатқыштарға енгізді. Kenwood TH F6A және TH D74A; Yaesu VX 6R, VX 7R және VX 8R (АҚШ және Канада нұсқалары) танымал 2 метрлік және 70 сантиметрлік жолақтарға қосымша 1,25 метрлік жолақты қамтиды. Wouxun компаниясы 2 метрлік / 1,25 метрлік KG UVD1P құрылғысын ұсынады, оны АҚШ-та қолдануға рұқсат етілген. 1980 жылдары ICOM IC 37A – 220 МГц, 25 ватт FM қабылдағыш-передатқышын ұсынды, оны әлі күнге дейін eBay және жеке коллекционерлер сияқты әртүрлі көздерден пайдаланылған жабдық ретінде алуға болады. 2013 жылы BaoFeng UV 82X, арзан 2 метрлік / 1,25 метрлік қолмен ұсталатын құрылғы қолжетімді болды. 2021 жылы Baofeng өзінің ең соңғы және ең арзан UV 5r III қолмен ұсталатын қабылдағыш-передатқышын ұсынды, оған енді стандарт ретінде 1,25 метрлік жолақ кіреді. Бірнеше 1,25 метрлік базалық / жылжымалы қабылдағыш-передатқыштар бар. Олардың арасында Alinco DR 235T, Jetstream JT220M, BTech UV 2501 220, BTech UV 25X4 төрт жолақты және TYT TH 9000 моножолақты радио бар, ол 1,25 метрлік модельде келеді. Қытайлық Wouxun компаниясы KG UVD1P 2 м және 1,25 м қос жолақты қолмен ұсталатын қабылдағыш-передатқышты ұсынады. Бұлар АҚШ-та FCC мақұлдауын алды, бірақ Канаданың мақұлдауын күтуде. Elecraft барлық режимдегі (CW, FM, SSB) K2 және K3 қабылдағыштарымен үйлесімді жолақты трансвертер ұсынады.