Канаданың Индиан-Хед қаласының тарихы мен географиясы
Indian Head, Saskatchewan
Indian Head – Саскачеван провинциясындағы қала. Трансканада тас жолында орналасқан, шотланд иммигранттарының алғашқы қонысы, көркем табиғатымен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Indian Head – Канаданың оңтүстік-шығысындағы Саскачеван провинциясында, Транс-Канада тас жолындағы Регина қаласынан шығысқа қарай орналасқан қала. Оның тарихы 1882 жылы басталған, сол кезде негізінен шотландтықтардан құралған алғашқы қоныс салушылар темір жол келгенге дейін бұл аймаққа еніп, көбісі Брэндон қаласынан өгіз арбамен келген. Бұл жер Qu'Appelle су тасқыны жазығының саябағында орналасқан. Аймақ жасыл, төбелі далалармен сипатталады, олардың арасында қарағайлы тік жарлар (Канада даласы терминологиясында қарағай тоғайлары шұңқырларды қоршап тұрады) мен ашық шұңқырлар кездеседі. Indian Head – К'Аппель өзені мен К'Аппель аңғары және Канада далалары арасындағы көшімді аймақта орналасқан.
Indian Head is a town in southeast Saskatchewan, Canada, east of Regina on the Trans Canada Highway. It "had its beginnings in 1882 as the first settlers, mainly of Scottish origin, pushed into the area in advance of the railroad, most traveling by ox cart from Brandon." on the parkland of the Qu'Appelle flood plain. The area is characterised by lush rolling grasslands, interspersed with poplar bluffs (in prairie Canadian terminology poplar groves surrounding sloughs) and open sloughs. Indian Head is located in the transition zone between the Qu'Appelle River and the corresponding Qu'Appelle Valley and the Canadian Prairies.
Демография
Статистика Канадасы жүргізген 2021 жылғы халық санағында Индиан-Хедтің халқы 1902 адамды құрады, олардың 842-сі 911 жеке тұрғын үйдің ішінде тұрды, бұл 2016 жылғы 1910 халқынан өзгеше. Жер ауданы - 154,5 км², 2021 жылы халық тығыздығы 78,5 адамға шаққанда есептелді. 2011 жылы халқының 50 пайызы еркек, 50 пайызы әйел адамдардан тұрды. Сондай-ақ 2011 жылы, Индиан-Хед тұрғындарының шамамен 6,1 пайызы бес жасқа дейінгі балалар болды. 2001 жылғы мәліметтерге сәйкес, қала тұрғындарының 33,6 пайызынан астамы өзін католик дінінің жақтасы деп атайды; 48,9 пайызы протестант, ал 12,3 пайызы дін ұстанбайды.
In the 2021 Census of Population conducted by Statistics Canada, Indian Head had a population of 1902 living in 842 of its 911 total private dwellings, a change of from its 2016 population of 1910. With a land area of , it had a population density of in 2021. In 2011, 50 percent were male and 50 per cent were female. Also in 2011, children under five accounted for approximately 6.1 per cent of the resident population of Indian Head. According to data from 2001, more than 33.6% of the town's residents identify themselves as Catholic; 48.9% of residents are Protestant, and 12.3% of residents do not practise a religion.
Үкімет
Индiан Хед қалашығында әкім – ең жоғары лауазымды мемлекеттік қызметкер. Қалалық кеңес құратын кеңесшілер немесе әкімдер сайланады. Қазіргі уақытта қала әкімі Стивен Коул, ал кеңесшілер Лиза Крейг, Алан Хаббс, Мелисса Мозес, Арманд Палмер, Крис Симпсон және Натан Лонго онымен бірге қызмет етеді. Қала әкімшісі – Кэм Тэубергер. Провинциялық деңгейде Индiан Хед, Индiан Хед Майлстоун сайлау округінің құрамында орналасқан, оны заң шығарушы жиналыстың депутаты, құрметті Дон МакМоррис өкілдік етеді. Бұл округ 1934 жылғы 8-ші Саскачеван жалпы сайлауына дейін Оңтүстік К’Аппель және Вулсли округтерін біріктіру арқылы құрылды. 1975 жылы қайта суреттелді және «Индiан Хед Вулсли» деп аталды. Бұл округ 1994 жылғы (Саскачеван) Өкілдік туралы заң арқылы Индiан Хед Вулсли округін Бенгоу Майлстоун округінің бір бөлігімен біріктіру арқылы құрылды. Федералды деңгейде Регина—Кве’Аппель округін парламент мүшесі Эндрю Шир өкілдік етеді. Кве’Аппель округі алғаш рет 1903 жылы құрылды және солтүстік-батыс территорияларды, соның ішінде кейіннен Саскачеванды қамтыды. 1905 жылы округ тек Саскачеванды қамтитын етіп өзгертілді. 1966 жылы Кве’Аппель округі таратылды, ол Кве’Аппель—Муз-Маунтин, Регина—Лейк-Центр, Регина Ист және Ассинибоя округтері арасында қайта бөлінді. 1987 жылы Регина—Кве’Аппель округі Ассинибоя, Хумбольдт—Лейк-Центр және Кве’Аппель—Муз-Маунтин округтерінің бөліктерінен құрылды. 1996 жылдан 1998 жылға дейін Кве’Аппель деп аталды. 1996 жылы ол Васкана, Регина—Арм-Ривер, Кве’Аппель және Йорктон—Мелвилл округтеріне қайта бөлінген кезде таратылды. 1996 жылы Регина—Кве’Аппель, Регина—Ламсден және Маккензи округтерінен жаңа Кве’Аппель округі құрылды. 1998 жылы оның атауы Регина—Кве’Аппель деп қайта өзгертілді.
The town of Indian Head has a mayor as the highest ranking government official. The town also elects aldermen or councillors to form the municipal council. Currently, the mayor is Steven Cole and is serving with councillors Lisa Craigie, Alan Hubbs, Melissa Moses, Armand Palmer, Chris Simpson and Nathan Longeau. The town administrator is Cam Thauberger. Provincially, Indian Head is within the constituency of Indian Head Milestone served by their Member of legislative assembly, the Honourable Don McMorris. This district was created before the 8th Saskatchewan general election in 1934 by combining the constituencies of South Qu'Appelle and Wolseley. Redrawn and renamed "Indian Head Wolseley" in 1975. This constituency was created through the Representation Act, 1994 (Saskatchewan) by combining the district of Indian Head Wolseley with part of the constituency of Bengough Milestone. Federally, the Regina—Qu'Appelle riding is represented by their Member of Parliament, Andrew Scheer. Qu'Appelle riding was first created in 1903 and covered the Northwest Territories, including what would later be Saskatchewan. In 1905, the district was amended to just cover Saskatchewan. In 1966, Qu'Appelle riding was abolished when it was redistributed among Qu'Appelle—Moose Mountain, Regina—Lake Centre, Regina East and Assiniboia ridings. In 1987, Regina—Qu'Appelle was created from parts of the districts of Assiniboia, Humboldt—Lake Centre and Qu'Appelle—Moose Mountain ridings. It was known as Qu'Appelle from 1996 to 1998. It was abolished in 1996 when it was redistributed among Wascana, Regina—Arm River, Qu'Appelle and Yorkton—Melville ridings. A new Qu'Appelle riding was created in 1996 from Regina—Qu'Appelle, Regina—Lumsden and Mackenzie ridings. In 1998, its name was changed back to Regina—Qu'Appelle.
Инфрақұрылым
Саскачеван провинциясының әуе жедел жәрдем жүйесі 1946 жылға дейін құрылмаса да, 1935 жылы Регина қаласындағы ұшқыш Чарли Скиннерге көмек шақырылды. Жолдар қармен жабылған кезде, ауыр сырқатпен жатқан науқасты емдеу үшін дәрігерді Indian Head-тен Одессаға жеткізу қажет болды. Осылайша Скиннердің әуе қызметі бастау алды. Саскачевандағы алғашқы байланыс жүйесі 1882 жылы майор Беллдің он шақырымдық (16 км) шаршы алаңда немесе Индиан-Хедте салынған Белл фермасында орналасқан. Телекоммуникация жүйесі телефон желілері үшін тікенді сымдарды пайдаланды.
Even though the provincial government Saskatchewan Air Ambulance system was not established until 1946, Indian Head did call to Charlie Skinner, a pilot in Regina in 1935. Transport was needed to get the doctor from Indian Head to Odessa to treat a critically ill patient during a time when the roads were blocked by snow. Thus began Skinner's Air Service. The first communication system in Saskatchewan was on the Bell Farm built in 1882 by Major Bell on ten miles (16 km) square or at Indian Head. The telecommunications system utilised barbed wire for the phone lines.
Көлік
Индиан-Хедке Канадалық Тынық мұхиты темір жолы қызмет көрсетеді. Ол Трансканада тас жолының (Саскачеван тас жолы 1) және 56 тас жолының қиылысында орналасқан. Ол провинцияның астанасы Регинаның шығысында және Виннипегтен батысқа қарай 507 км жерде орналасқан. Мұсомин мен Манитобадағы Форт-Эллис арасындағы алғашқы жол – тері саудагерлері пайдаланған үнді жолы және қоныс аударушылардың мүліктерін тартқан қызыл өзен арбалары болды. Трансконтиненталдық КПР 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында осы жолмен қатар жүрді. Провинциялық 4-ші тас жол, Трансканадалық Саскачеван 1-ші тас жолының алдағысы, Альберта мен Манитоба шекарасы арасындағы трансконтиненталдық КПР-дің жоспарланған бағытын ұстанды. 1940 жылдарға дейін 4-ші тас жолмен саяхаттау қалалық жолдар, тікенді сым қоршаулары және теміржол желілері арқылы жүруді білдірді. Жоспарланған қалалық жолдар ең оңай болғандықтан, алғашқы автомобиль жолы 90 градус бұрыштармен салынды, өйткені қашықтық далалық және қалалық жолдармен жүріп өтілді. Екі атты, кейін сегіз атты сыпырғыштар осы ертедегі топырақ жолдарды күтіп ұстады. Манитобалық және Саскачевандық зерттеулердің кездесуінен туындаған мәселелердің бірі болды. Манитобалық зерттеулерге сәйкес, жолдың бойында әрбір 1 мильге (2 км) 100 фут (30 м) енді жол рұқсаты берілді. Бұл жүйе Манитобадан батысқа қарай, Индиан-Хедтің солтүстігіне дейін сақталды. Алайда, 1887 жылы Саскачеван жүргізген зерттеуде жолға 66 фут (20 м) ен берілді және жолдар әрбір 2 мильге (3 км) орналастырылды. Екі зерттеу арасында 2 мильге (3 км) түзету қажет болды, оны тегістеуге жылдар кетті. Бастапқыда жол жөндеу жұмыстары ат күшімен жасалды, ал аттар мен жабдықтар муниципалитетке тиесілі болды. Жол жөндеу жұмыстары кеңесшінің бақылауымен жүргізілгенде, жол комиссиясы жүйесімен салыстырғанда екі есе арзан екені анықталды. Еңбек ресурстарында да қиындықтар болды. Бір қараша айының суық күнінде бүкіл бригада жұмыстан бас тартты, тіпті жылқыларды тамақтандыруға да адам қалмады. 1909 жылы бригадир өзінің бір жұмысшысын атып өлтірді; [Индиан-Хед] кеңесінің хаттамасында осы оқиғаға қатысты қосымша мәлімет жоқ.
Indian Head is served by the Canadian Pacific Railway. It is located at the junction of the Trans Canada Highway (Saskatchewan Highway 1) and highway 56. It is located east of the provincial capital city of Regina and 315 mile (507 km) west of Winnipeg. An Indian trail used by fur traders, and red river carts pulling settlers effects was the first path between Moosomin and Fort Ellice, Manitoba. The transcontinental CPR paralleled this trail when coming through in the late 19th century and early 20th century. Provincial Highway 4, the precursor of the Trans–Canada Saskatchewan Highway 1, followed the surveyed grade of the transcontinental CPR between the Alberta and Manitoba border. Travel along Provincial Highway 4 before the 1940s would have been travelling on the square following the township road allowances, barbed wire fencing and rail lines. As the surveyed township roads were the easiest to travel, the first highway was designed on 90 degree right angle corners as the distance traversed the prairie along range roads and township roads. Two horse then eight horse scrapers maintained these early dirt roads. One of the problems that came about was when the Manitoba survey met the Saskatchewan survey. The Manitoba survey allowed for 100 feet (30 m) road allowances placed east and west every 1 mile (2 km). This system was followed west of Manitoba until just north of Indian Head. However, the Saskatchewan survey conducted in 1887, allowed for 66 feet (20 m) road allowances and placed roads east and west every 2 mile (3 km). The two surveys needed a 2 mile (3 km) correction which took years to smooth out. Blockquote|text=Originally roadwork was done by horsepower, and the municipality owned its horses and equipment. It was found that roadwork under the supervision of a councillor cost half as much as that under a road commission system. There were problems with labour. One cold November payday the whole crew quit, with not one left to even feed the horses. In 1909 a foreman shot one of his crew; the [Indian Head] council minutes make no further comment.|author=History of Indian Head and District Inc.|source=Indian Head: history of Indian Head and district (1981)
Білім
Индиялық бас мектепте «Бронкс» атты спорт командалары бар және бұл мектеп №208 Prairie Valley мектеп округінің құрамына, сондай-ақ Indian Head бастауыш мектебімен бірге кіреді. Indian Head бастауыш мектебінде балабақшадан 6-сыныпқа дейінгі сыныптар ашылған, онда шамамен 205 оқушы білім алады. Бас мектепте 7-ден 12-сыныпқа дейін 225 шамасында оқушы оқиды. Оңтүстік-Шығыс аймақтық колледжі Indian Head қаласында аудандық кампус кеңсесін ұстап тұр, ол 12-сынып деңгейіндегі білім беруді, Регина университеті, Саскачеван университеті, SIAST және Сертификатталған жалпы есепшілер қауымдастығының қолдауымен жоғары білімнен кейінгі курстарды дамытуға көмектеседі. Сонымен қатар, кейбір жоғары білімнен кейінгі дағдыларды жетілдіру және мансаптық кеңес беру қызметтері де қолжетімді. Тарихи тұрғыдан алғанда, Indian Head айманында көптеген бір бөлмелі мектептер болған, алғашқысы – Indian Head мектеп округі №49, ол 1886 жылы құрылған. Одан кейін көп ұзамай Wide Awake мектеп округі №54 ашылды. Басқа мектептер: Sunny South мектеп округі №61, Katepwe мектеп округі №116, Rose Valley мектеп округі №191, Fair Play мектеп округі №192, Blackwood мектеп округі №241, Flen Lynn мектеп округі №333, Burnsdale мектеп округі №777, Jubilee мектеп округі №1122, Interlake мектеп округі №1565, Sunny Slope мектеп округі №1843, Squirrel Hills мектеп округі №4058, Lake Marqerite мектеп округі №1237 және Spring Coulee мектебі.
The Indian Head High School hosts the Broncs athletic teams and is part of the Prairie Valley School Division No. 208 along with the Indian Head Elementary School. Indian Head Elementary School features classes Pre Kindergarten to Grade 6 with about 205 enrolled. The high school supports grades 7 to 12 with an enrollment of about 225 pupils. The Southeast Regional College has a district campus office located in Indian Head which will support grade 12 equivalency general education development, post secondary classes supported by the University of Regina, University of Saskatchewan, SIAST and the Certified General Accountants Association. Some post secondary skills and career services are additionally available. Historically there were quite a number of one room school houses in the area of Indian Head the first, Indian Head School District #49, was established in 1886. It was followed soon after by Wide Awake School District #54. Other schools were Sunny South School District #61, Katepwe School District #116, Rose Valley School District # 191 Fair Play School District #192, Blackwood School District #241, Flen Lynn School District #333 Burnsdale School District #777, Jubilee School District #1122, Interlake School District #1565, Sunny Slope School District #1843, Squirrel Hills School District #4058, Lake Marqerite School District #1237 and Spring Coulee School.
Индия бас ауруханасы
1905 жылы Indian Head ауруханасы медбикелерді даярлайтын мектеппен бірге ашылды. "Indian Head-те медбикелік оқыту 1925 жылға дейін жалғасты"; аурухана 2006 жылға дейін 15 төсекпен жұмыс істеді. Қазіргі аурухана осы күнге дейін "стационарлық, шұғыл және амбулаториялық күтім қызметтерін" ұсынады, "[а]мбулаториялық күтім жоспарланған қызметтерді немесе дәрігердің тағайындамасы бойынша қызметтерді қамтиды. Зертханалық және рентген қызметтері дәрігердің тағайындамасымен апта ішінде жұмыс уақытында қолжетімді, ал мамандардың консультациялық қызметтері ай бойы әртүрлі уақытта ұсынылады."
Indian Head hospital opened in 1905 with an attached nursing training school. "Nursing training continued until 1925 at Indian Head"; the hospital remained open in 2006 with 15 beds. The new hospital to this day, "provides inpatient, emergency and outpatient/ambulatory care services" with "[o]utpatient/[a]mbulatory Care provid[ing] scheduled services or services ordered by [a] physician. Laboratory and x ray services are provided on weekdays during regular hours with an order from [a] physician [and] [v]isiting professional services available at various times each month."
Музейлер және басқа да қызықты жерлер
Charhead Ranch Farm фермасында 75 жылдық тарихы бар Charolais тұқымды мүйізді мал, сүт шаруашылығы және Уэльс понилері өсіріледі. Белл фермасы Канада мұра қорының тізіміндегі ең қауіпті деп саналатын он ең қымбат жердің қатарында. Силостың дөңгелек астырда орталықта орналасуы малға жем берудегі еңбекті қысқартты және тікбұрышты құрылыстарға қарағанда нығайтылған құрылысқа әкелді. Қазіргі уақытта қайта құрылу және сақтау жұмыстары жүріп жатыр. Тридцать екі гектар жерді құрайтын Индиан-Хед қаласының оңтүстігінде орналасқан Индиан-Хед көшпенді құстар қорығы орналасқан. Канада ауыл шаруашылығының тәжірибелік фермасының ағаш балабақшасы – бұл қорықтың бір бөлігі. Канаданың жабайы табиғат қызметінің соңғы тексеруі қорықты тарату қажет деп тапты. 1902 жылы құрылған Прерия фермаларын жаңарту басқармасы (PFRA) және PFRA қорғаныш белдеу орталығы табиғат жолдарымен бірге демалыс алаңын, ағаш балабақшасын және флора экспозицияларын ұсынады. Балабақша әлі күнге дейін Альберта, Саскачеван және Манитоба штаттарында жыл сайын ағаштар жіберіп, фермалық қорғаныш белдеулерін құруда. 1887 жылы құрылған Индиан-Хед тәжірибелік станциясы немесе Индиан-Хед зерттеу фермасы егін және топырақ түрлеріне қатысты инновациялық зерттеулер жүргізеді. Индиан-Хед мұражайында 1907 жылғы өрт сөндіру бөлімінде орналасқан пионерлік артефакттар ұсынылған. Мұражай ауласында 1926 жылғы бір бөлмелі мектеп және 1883 жылғы Белл фермасының коттеджі орналасқан. Индиан-Хед 1892 жылы Калгари, Регина және К’Аппель командаларына қарсы ойнаған Солтүстік-Батыс территориясының алғашқы керлинг турнирінде (боншпиль) қатысқан төрт команданың бірі болды. Индиан-Хед 1900 жылға қарай хоккей командасын құрды, ол Солтүстік-Батыс территориясындағы онға жуық команданың алғашқыларының бірі болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Саскатун мен Индиан-Хедте бейсбол турнирлері өткізіліп, мыңдаған долларлық жүлде қоры ұйымдастырылды. 1950 жылдары Индиан-Хед "Рокетс" деп аталатын толық қара бейсбол командасын қабылдады; команда құрамына Флорида штатының Джексонвилл қаласынан келген Негр лигасының ойыншылары кірді. Бұл команда өте танымал болды және олардың ойындарын көру үшін қалаға мыңдаған адам келді. "Рокетс" 2022 жылы Саскачеван бейсбол даңқы залына енгізілді. 2013 жылы Индиан-Хед "Бронкос" командасы 3А 9 ойыншылық провинциялық орта мектеп футбол чемпионатын ұйымдастырып, "Медоу-Лейк Спартанс" командасын 14:7 есебімен жеңіп алды.
Charhead Ranch Farm features Charolais cattle, dairy operation and Welsh ponies on this 75 year old farm. The Bell Farm is amongst the top ten most endangered sites listed by the Heritage Canada Foundation. Having the silo centrally located in the round barn greatly reduced labour involved in livestock feeding and resulted in a stronger facility than the rectangular structures. It is currently undergoing re construction and preservation. Thirty two hectares of federal crown land comprise the Indian Head Migratory Bird Sanctuary located south of Indian Head. The Canada Agriculture Experimental Farm Tree Nursery is a part of the sanctuary lands The Canadian Wildlife Service on its last review felt that the sanctuary should be abolished. The Prairie Farm Rehabilitation Administration (PFRA) and PFRA shelterbelt centre set up in 1902 features a picnic area with nature trails along with tree nursery, and flora displays. The nursery still establishes farm shelterbelts with its shipments of trees every year across Alberta, Saskatchewan and Manitoba. Indian Head Experimental Station or Indian Head Research Farm established in 1887 provides innovative research into crops and soil types. The Indian Head Museum features pioneer artifacts and is hosted in the 1907 fire hall. In the museum yards is a 1926 one room school house and an 1883 Bell Farm cottage. Indian Head was one of four rinks which competed in the first curling bonspiel of the Northwest Territories in 1892 playing against Calgary, Regina, and Qu'Appelle. Indian Head established its hockey team by 1900, one of the first of a dozen or so in the Northwest Territories. After World War II, for a period of time, baseball tournaments were held in Saskatoon and Indian Head offering thousands of dollars in prize money. In the 1950s, Indian Head hosted an all black baseball team called the Rockets; the players were Negro league players from Jacksonville, Florida. The team was extremely popular and reportedly brought thousands of people to the town to watch them play. The Rockets were inducted into the Saskatchewan Baseball Hall of Fame in 2022. In 2013, the Indian Head Broncs hosted and won the 3A 9 Man Provincial High School Football Championship, defeating the Meadow Lake Spartans 14–7.
Медиа
Қоғамға Grasslands News Group иелігіндегі Indian Head Wolseley News қоғамдық газеті қызмет көрсетеді. Жергілікті интернет-жаңалықтар бағдарламасы Indian Head Today CBC телеканалының The National бағдарламасында көрсетілді. Indian Head канадалық телесериал «Little Mosque on the Prairie» түсірілімдерінің маңызды орны болды, ол CBC арнасында көрсетілді. Indian Head сонымен қатар ескі кино және фотофильмдерді өңдеудің ірі орталығы болып табылады, бұл жұмысты Film Rescue International жүзеге асырады. Film Rescue – 1999 жылдан бері жоғалған және табылған қазыналарды қайта жаңғыртушылар.
The community is served by the community newspaper the Indian Head Wolseley News, which is owned by Grasslands News Group. The local Internet news program Indian Head Today has been featured on CBC's The National. Indian Head was a major filming location for the Canadian television sitcom Little Mosque on the Prairie, which aired on CBC. Indian Head is also a major film processing center for old motion and still films, processing is done by Film Rescue International. Film Rescue – Revealers Of Lost And Found Treasures Since 1999
Түпкүлкі емес алғашқы қоныстанушылар
Алғашқы қоныс аударушылар Онтариодан және шотланд тегінен шыққандар еді. Олар 1882 жылы Канадалық Тынық мұхиты темір жолы келмей тұрып, осы ауданға көшіп келді. Индиан-Хедтегі Белл шаруашылығы мұндай үлкен және ерекше қоныс болғандықтан, көбінесе жолаушылар пойыздары тоқтап, жолаушыларға егін жинау процесін тамашалауға мүмкіндік берді.
The first settlers were from Ontario and of Scottish origin. They moved into the district in 1882, ahead of the Canadian Pacific Railway. The Bell Farm at Indian Head comprised Such settlement was so huge and out of the ordinary that on many occasions the passenger trains would stop and let the passengers watch the harvesting operation.
Тарихи экономика
Тарихи мәліметтерге сәйкес, Ауыл шаруашылығы департаментінің мәліметтері бойынша, 1903, 1904 және 1905 жылдары Үндістан Бастысы ауданы Солтүстік-Батыс территорияларында бидай өндірісі бойынша бірінші орын алды. Indian Head эксперименттік станциясы Брэндон эксперименттік станциясынан гектарына жеті бұрыш бидайдан он жыл бойы жоғары өнімділік көрсетті. 1905 жылы халқы 1800 адамды құрайтын қала үшін, Канадалық Тынық мұхиты темір жолының бойында салынған он екі астық лифтісі болды, олардың әрқайсысы шамамен 350 000 бушель астық сақтауға арналған. Бұл жерде 1902 жылы бастапқы жөнелтпе кезеңінде әлемдегі басқа ішкі порттарға қарағанда көбірек астық өңделді. 1885 жылғы Солтүстік-Батыс көтерілісі кезінде Qu'Appelle Valley Farming Company-ның шаруашылық жерлері қараусыз қалды, өйткені олардың жылқылары мен шарабандары әскери қақтығыстарда қолданылды. 1886 жылғы жаз жақсы өнімді қамтамасыз етті, себебі жер ылғалды жинауға мүмкіндік алды. Содан кейін Indian Head эксперименттік шаруашылығы былай деді: «жерді жатқызсаң, өнімді қамтамасыз етудің ең жақсы тәсілі». Аймақтық астық өсірушілер қауымдастығы (ТГГА) 1901 жылдың қысында Indian Head-те құрылды. Бұл Sinatluta ісіне жауап ретінде Qu'Appelle Valley-дегі фермерлердің біріккен ұйымы болды. 1901 жылдың күзінде фермерлер мол өнімді жөнелтпеуге тырысты, бірақ вагондардың жетіспеуіне байланысты оны сата алмады. Бар болған лифттер сол жылы астықтың мөлшерін сақтауға жарамсыз болды. Фермерлер рекордтық бидай өнімінің жартысын жоғалтты. Уильям Ричард Матервелл алғашқы президент болды және фермерлерге теміржол вагондарына бірінші келгенге бірінші қызмет көрсету принципі бойынша қол жеткізуге мүмкіндік беретін Манитоба заңына өзгеріс енгізуді талап етті. 20 ғасырдың басында Indian Head ауданның қаржы орталығы және таратқыш пункті болды. Үш банк филиалдар ашты, Мистер Осмент Опер үйін салды, ал «Клуб» опера үйінің ғимаратында жұмыс істеді. Леди Минто ауруханасы 6000 канад долларына салынды. (6000 доллар қазіргі шақтағы долларға тең келеді). Мотомобильдер, жүк көліктері мен ауыл шаруашылығы техникасы пайда болғанға дейін көшелер өте қызығушылыққа толы болды. Фермерлердің Indian Head-ке баруы жиі болды; ең жақын қала Регинаға, Qu'Appelle Valley-ге және жақын жерлерге сапарлар автомобильдер мен жүк машиналарының пайда болуынан және 1950 жылдардан бастап №1 тас жолдың жақсаруынан кейін бұрынғыдан гөрі ыңғайлы болды. Сапарлар көбінесе жолаушыларды тасымалдаған пойыздармен жасалды, олар кейіннен автомобильдермен ауыстырылды.
Historically, according to the Department of Agriculture, the Indian Head district ranked highest for wheat production in the North West Territories in 1903, 1904 and 1905. The Indian Head Experimental Station exceeded the Brandon Experimental station by seven bushels of wheat per acre for ten years. For a town of population 1,800 in 1905, it boasted twelve grain elevators which were erected along the Canadian Pacific Railway, with each elevator having the capacity to hold approximately 350,000 bushels. This location handled a higher quantity of grain in 1902 in the initiatory shipment stage than any other inland port in the world. The North West Rebellion in 1885 caused the farmland of the Qu'Appelle Valley Farming Company to lie untended as their horses and wagons were used in the military engagement. The summer of 1886 provided a good crop as the land was allowed to collect moisture. The Indian Head Experimental Farm then followed up and said: "fallowing the land is the best preparation to ensure a crop." The Territorial Grain Growers’ Association (TGGA) was formed in the winter of 1901 at Indian Head. It was a collective of farmers in the Qu'Appelle Valley responding to the Sinatluta Case. In the fall of 1901 farmers were trying to ship a large harvest and they could not sell it due to a boxcar shortage. The existing elevators were not set up to hold the amount of grain that year. Farmers lost about half of a record wheat crop. William Richard Motherwell became the first president and pressed for a change to the Manitoba Act which would allow farmers access to railway cars on a first come, first served basis. In the early 20th century Indian Head was the financial centre of the district and distribution point. Three banks established branches, the Opera House was erected by Mr. Osment, and The Club conducted its operations within the opera house block. The Lady Minto Hospital was erected at a cost of CA$6,000. ($6,000 is equivalent to $ in present day terms. Streetscapes were extremely lively before the arrival of motorised automobiles, trucks and farm implements. Farmers' drives to Indian Head were extremely frequent; expeditions to Regina, the nearest city, the Qu'Appelle Valley and near towns were considerably less convenient than they became once car and truck engines existed and Number 1 Highway was vastly upgraded from the 1950s onwards: trips were most easily made by the frequent trains, which carried passengers in early days until substantially replaced by road vehicles.
Доминион эксперименттік фермасы
1887 жылы Доминион эксперименталды фермасы Канададағы алғашқы зерттеу станцияларының бірі ретінде құрылды. Бүгінде ол зерттеу жұмыстарын жалғастырып, шаруаларға құнды ақпарат беруде. 1900 жылдан кейін елді мекендеу қарқыны күрт үдеді және 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде халық саны 1200 адамға жетті.
In 1887 the Dominion Experimental Farm was founded as one of the original research stations in Canada. Today it is still doing research and giving valuable information to farmers. Settlement began to accelerate seriously after 1900 and by the outbreak of World War I in 1914 its population had reached 1200.
Солтүстік-Батыс аумақтарына кіру және одан кетудің алғашқы орталығы
XIX ғасырдың соңғы екі онжылдығында Индиан-Хед Онтариодан Солтүстік-Батыс территориясына пойызбен келген адамдар үшін маңызды орталық еді. Саяхатшыларға қонақ үйлер қажет болды және бірнеше қонақ үй жұмыс істеді. Олардың қазіргі көрінісі өте әсерлі болғанымен, кейіннен Саскачеван және Альберта провинцияларына айналатын жерлерді мекендеудің бастапқы кезеңінде, болашақ провинциялардың халқы күтілгеннен әлдеқайда көп болады және провинциялық астана, ол қай қала болса да, одан да ірі болады деп есептелді. Индиан-Хедтің көшелері қаланың алғашқы жылдарында өте қызығушылық тудыратын болды, сол кезде автомобильдер мен жүк көліктері әлі келмеген еді, ал шаруашылық, сауда және әлеуметтік мақсатта қалаға сапарлар жиі жасалатын. Кейіннен, Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Регинаға немесе К'Аппель аймағына сапарлар бұрынғыдан гөрі әлдеқайда жылдам және ыңғайлы болды. Оған дейін, қалаға сапарлар көбінесе пойызбен жасалатын, бірақ 1929 жылғы Ұлы депрессияның басталуынан 1945 жылғы Екінші дүниежүзілік соғыстың аяқталуына дейін сапарлар ұзақ уақытқа тоқтатылды.
In the days of the last two decades of the 19th century, Indian Head was a significant centre for people arriving in the North West Territories by train from Ontario. It was necessary for the town to have hotel accommodation for travellers and several were on hand. Their appearance now seems extraordinarily substantial but at the beginning of settlement of what was later to become the provinces of Saskatchewan and Alberta it appeared certain that the population of the eventual provinces would be substantially greater than it turned out and that the provincial capital, whatever it might be, would be vastly larger. Indian Head streetscapes were remarkably lively in the town's early days, when automobiles and trucks had not yet arrived and agricultural, shopping and social expeditions to town were extremely frequent compared to later days when expeditions to Regina or the Qu'Appelle Valley became significantly faster and more convenient than after World War I, when automobiles and trucks began to become common: until then, expeditions to the city generally conducted by train—with a lengthy interruption with little travel of any kind from the 1929 onset of the Great Depression until the 1945 end of World War II.
Филармониялық қоғам
Инден-Хед филармониясы ХХ ғасырдың басында құрылған. 1914 жылы А. С. Вогт (Мендельсон хорының негізін қалаушы) Саскачеванның тамаша хор өнері провинцияның оқшаулануының және өз өнерін жасау қажеттілігінің бір салдары екенін айтты. Англикан шіркеуі (1955 жылға дейін «Англия шіркеуі») Квапель епархиясы бастапқыда жақын орналасқан Квапель қаласындағы, оңтүстік Саскачеванның соборы болған приход шіркеуінде орналасқан еді. Құрметті Эдгар Дьюдни 1881 жылдың 3 желтоқсанында Солтүстік-Батыс территориясының (sic) вице-губернаторы болып тағайындалды, және ол 1882 жылы Регина деп аталған Сүйектер үйіндісін – ол жеке пайда үшін сатуға жер сатып алған жерді – территорияның астанасы етіп таңдайтыны бірден анық болмады. Бұрын басқа да орындардың таңдалуы мүмкін деп есептелген, соның ішінде Принс-Альберт, территорияның Саскачеван округінің үкімет орталығы, Форт Квапель және Квапель. Осы себепті Англия шіркеуі бастапқыда Квапельді таңдады және қандай нәрсені балама ретінде таңдау керектігіне қатысты белгісіздік туды. Епископ сарайы, епархиялық епископтың резиденциясы, 1895 жылы Квапельден Индиан-Хедке, кейін Регинаға көшірілді. Бұл мәселелер сол кезде айтарлықтай қызығушылық тудырды және 1960 жылдардың соңына дейін солай болды, онда Индиан-Хедте, басқа да Канада қалалары мен кенттерінде дінге қатысу көбінесе азайа бастады. Дегенмен, Рим-католик шіркеуі "[1]900 жылдардың басында салынған, ал қазіргі шіркеу 1961 жылы аяқталды" делінген.
The Philharmonic Society in Indian Head was established in the early 20th century. In 1914, A. S. Vogt (founder of the Mendelssohn Choir) claimed that Saskatchewan’s excellent choral work was one benefit of the province’s isolation and corresponding need to create its own art. The Anglican Church (until 1955 the "Church of England") Diocese of Qu'Appelle was originally centred in the nearby town of Qu'Appelle, whose parish church was the pro cathedral for southern Saskatchewan. The Hon. Edgar Dewdney was appointed Lieutenant Governor of the North West Territories (sic) December 3, 1881, and it was not immediately clear that he would choose Pile of Bones, renamed Regina in 1882—where he had acquired land to sell for private profit—as the capital of the Territories. It had previously been thought likely that other sites would be chosen, including Prince Albert, the seat of government of the Territories' District of Saskatchewan, Fort Qu'Appelle and Qu'Appelle: this accounts for the Church of England's original choice of Qu'Appelle and uncertainty as to what to choose in the alternative. Bishop's Court, the residence of the diocesan bishop, was relocated from Qu'Appelle to Indian Head in 1895 before being further relocated to Regina. Such matters were of substantially greater interest back then and would remain so until the end of the 1960s when in Indian Head as in other Canadian cities and towns participation in religion generally began steadily decreasing. Nevertheless, St. Joseph's Roman Catholic Church had "[t]he first built in the early 1900s, and the present church was completed in 1961."