Кіріспе

Indian Head – Канаданың оңтүстік-шығысындағы Саскачеван провинциясында, Транс-Канада тас жолындағы Регина қаласынан шығысқа қарай орналасқан қала. Оның тарихы 1882 жылы басталған, сол кезде негізінен шотландтықтардан құралған алғашқы қоныс салушылар темір жол келгенге дейін бұл аймаққа еніп, көбісі Брэндон қаласынан өгіз арбамен келген. Бұл жер Qu'Appelle су тасқыны жазығының саябағында орналасқан. Аймақ жасыл, төбелі далалармен сипатталады, олардың арасында қарағайлы тік жарлар (Канада даласы терминологиясында қарағай тоғайлары шұңқырларды қоршап тұрады) мен ашық шұңқырлар кездеседі. Indian Head – К'Аппель өзені мен К'Аппель аңғары және Канада далалары арасындағы көшімді аймақта орналасқан.

Демография

Статистика Канадасы жүргізген 2021 жылғы халық санағында Индиан-Хедтің халқы 1902 адамды құрады, олардың 842-сі 911 жеке тұрғын үйдің ішінде тұрды, бұл 2016 жылғы 1910 халқынан өзгеше. Жер ауданы - 154,5 км², 2021 жылы халық тығыздығы 78,5 адамға шаққанда есептелді. 2011 жылы халқының 50 пайызы еркек, 50 пайызы әйел адамдардан тұрды. Сондай-ақ 2011 жылы, Индиан-Хед тұрғындарының шамамен 6,1 пайызы бес жасқа дейінгі балалар болды. 2001 жылғы мәліметтерге сәйкес, қала тұрғындарының 33,6 пайызынан астамы өзін католик дінінің жақтасы деп атайды; 48,9 пайызы протестант, ал 12,3 пайызы дін ұстанбайды.

Үкімет

Индiан Хед қалашығында әкім – ең жоғары лауазымды мемлекеттік қызметкер. Қалалық кеңес құратын кеңесшілер немесе әкімдер сайланады. Қазіргі уақытта қала әкімі Стивен Коул, ал кеңесшілер Лиза Крейг, Алан Хаббс, Мелисса Мозес, Арманд Палмер, Крис Симпсон және Натан Лонго онымен бірге қызмет етеді. Қала әкімшісі – Кэм Тэубергер. Провинциялық деңгейде Индiан Хед, Индiан Хед Майлстоун сайлау округінің құрамында орналасқан, оны заң шығарушы жиналыстың депутаты, құрметті Дон МакМоррис өкілдік етеді. Бұл округ 1934 жылғы 8-ші Саскачеван жалпы сайлауына дейін Оңтүстік К’Аппель және Вулсли округтерін біріктіру арқылы құрылды. 1975 жылы қайта суреттелді және «Индiан Хед Вулсли» деп аталды. Бұл округ 1994 жылғы (Саскачеван) Өкілдік туралы заң арқылы Индiан Хед Вулсли округін Бенгоу Майлстоун округінің бір бөлігімен біріктіру арқылы құрылды. Федералды деңгейде Регина—Кве’Аппель округін парламент мүшесі Эндрю Шир өкілдік етеді. Кве’Аппель округі алғаш рет 1903 жылы құрылды және солтүстік-батыс территорияларды, соның ішінде кейіннен Саскачеванды қамтыды. 1905 жылы округ тек Саскачеванды қамтитын етіп өзгертілді. 1966 жылы Кве’Аппель округі таратылды, ол Кве’Аппель—Муз-Маунтин, Регина—Лейк-Центр, Регина Ист және Ассинибоя округтері арасында қайта бөлінді. 1987 жылы Регина—Кве’Аппель округі Ассинибоя, Хумбольдт—Лейк-Центр және Кве’Аппель—Муз-Маунтин округтерінің бөліктерінен құрылды. 1996 жылдан 1998 жылға дейін Кве’Аппель деп аталды. 1996 жылы ол Васкана, Регина—Арм-Ривер, Кве’Аппель және Йорктон—Мелвилл округтеріне қайта бөлінген кезде таратылды. 1996 жылы Регина—Кве’Аппель, Регина—Ламсден және Маккензи округтерінен жаңа Кве’Аппель округі құрылды. 1998 жылы оның атауы Регина—Кве’Аппель деп қайта өзгертілді.

Инфрақұрылым

Саскачеван провинциясының әуе жедел жәрдем жүйесі 1946 жылға дейін құрылмаса да, 1935 жылы Регина қаласындағы ұшқыш Чарли Скиннерге көмек шақырылды. Жолдар қармен жабылған кезде, ауыр сырқатпен жатқан науқасты емдеу үшін дәрігерді Indian Head-тен Одессаға жеткізу қажет болды. Осылайша Скиннердің әуе қызметі бастау алды. Саскачевандағы алғашқы байланыс жүйесі 1882 жылы майор Беллдің он шақырымдық (16 км) шаршы алаңда немесе Индиан-Хедте салынған Белл фермасында орналасқан. Телекоммуникация жүйесі телефон желілері үшін тікенді сымдарды пайдаланды.

Көлік

Индиан-Хедке Канадалық Тынық мұхиты темір жолы қызмет көрсетеді. Ол Трансканада тас жолының (Саскачеван тас жолы 1) және 56 тас жолының қиылысында орналасқан. Ол провинцияның астанасы Регинаның шығысында және Виннипегтен батысқа қарай 507 км жерде орналасқан. Мұсомин мен Манитобадағы Форт-Эллис арасындағы алғашқы жол – тері саудагерлері пайдаланған үнді жолы және қоныс аударушылардың мүліктерін тартқан қызыл өзен арбалары болды. Трансконтиненталдық КПР 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында осы жолмен қатар жүрді. Провинциялық 4-ші тас жол, Трансканадалық Саскачеван 1-ші тас жолының алдағысы, Альберта мен Манитоба шекарасы арасындағы трансконтиненталдық КПР-дің жоспарланған бағытын ұстанды. 1940 жылдарға дейін 4-ші тас жолмен саяхаттау қалалық жолдар, тікенді сым қоршаулары және теміржол желілері арқылы жүруді білдірді. Жоспарланған қалалық жолдар ең оңай болғандықтан, алғашқы автомобиль жолы 90 градус бұрыштармен салынды, өйткені қашықтық далалық және қалалық жолдармен жүріп өтілді. Екі атты, кейін сегіз атты сыпырғыштар осы ертедегі топырақ жолдарды күтіп ұстады. Манитобалық және Саскачевандық зерттеулердің кездесуінен туындаған мәселелердің бірі болды. Манитобалық зерттеулерге сәйкес, жолдың бойында әрбір 1 мильге (2 км) 100 фут (30 м) енді жол рұқсаты берілді. Бұл жүйе Манитобадан батысқа қарай, Индиан-Хедтің солтүстігіне дейін сақталды. Алайда, 1887 жылы Саскачеван жүргізген зерттеуде жолға 66 фут (20 м) ен берілді және жолдар әрбір 2 мильге (3 км) орналастырылды. Екі зерттеу арасында 2 мильге (3 км) түзету қажет болды, оны тегістеуге жылдар кетті. Бастапқыда жол жөндеу жұмыстары ат күшімен жасалды, ал аттар мен жабдықтар муниципалитетке тиесілі болды. Жол жөндеу жұмыстары кеңесшінің бақылауымен жүргізілгенде, жол комиссиясы жүйесімен салыстырғанда екі есе арзан екені анықталды. Еңбек ресурстарында да қиындықтар болды. Бір қараша айының суық күнінде бүкіл бригада жұмыстан бас тартты, тіпті жылқыларды тамақтандыруға да адам қалмады. 1909 жылы бригадир өзінің бір жұмысшысын атып өлтірді; [Индиан-Хед] кеңесінің хаттамасында осы оқиғаға қатысты қосымша мәлімет жоқ.

Білім

Индиялық бас мектепте «Бронкс» атты спорт командалары бар және бұл мектеп №208 Prairie Valley мектеп округінің құрамына, сондай-ақ Indian Head бастауыш мектебімен бірге кіреді. Indian Head бастауыш мектебінде балабақшадан 6-сыныпқа дейінгі сыныптар ашылған, онда шамамен 205 оқушы білім алады. Бас мектепте 7-ден 12-сыныпқа дейін 225 шамасында оқушы оқиды. Оңтүстік-Шығыс аймақтық колледжі Indian Head қаласында аудандық кампус кеңсесін ұстап тұр, ол 12-сынып деңгейіндегі білім беруді, Регина университеті, Саскачеван университеті, SIAST және Сертификатталған жалпы есепшілер қауымдастығының қолдауымен жоғары білімнен кейінгі курстарды дамытуға көмектеседі. Сонымен қатар, кейбір жоғары білімнен кейінгі дағдыларды жетілдіру және мансаптық кеңес беру қызметтері де қолжетімді. Тарихи тұрғыдан алғанда, Indian Head айманында көптеген бір бөлмелі мектептер болған, алғашқысы – Indian Head мектеп округі №49, ол 1886 жылы құрылған. Одан кейін көп ұзамай Wide Awake мектеп округі №54 ашылды. Басқа мектептер: Sunny South мектеп округі №61, Katepwe мектеп округі №116, Rose Valley мектеп округі №191, Fair Play мектеп округі №192, Blackwood мектеп округі №241, Flen Lynn мектеп округі №333, Burnsdale мектеп округі №777, Jubilee мектеп округі №1122, Interlake мектеп округі №1565, Sunny Slope мектеп округі №1843, Squirrel Hills мектеп округі №4058, Lake Marqerite мектеп округі №1237 және Spring Coulee мектебі.

Индия бас ауруханасы

1905 жылы Indian Head ауруханасы медбикелерді даярлайтын мектеппен бірге ашылды. "Indian Head-те медбикелік оқыту 1925 жылға дейін жалғасты"; аурухана 2006 жылға дейін 15 төсекпен жұмыс істеді. Қазіргі аурухана осы күнге дейін "стационарлық, шұғыл және амбулаториялық күтім қызметтерін" ұсынады, "[а]мбулаториялық күтім жоспарланған қызметтерді немесе дәрігердің тағайындамасы бойынша қызметтерді қамтиды. Зертханалық және рентген қызметтері дәрігердің тағайындамасымен апта ішінде жұмыс уақытында қолжетімді, ал мамандардың консультациялық қызметтері ай бойы әртүрлі уақытта ұсынылады."

Музейлер және басқа да қызықты жерлер

Charhead Ranch Farm фермасында 75 жылдық тарихы бар Charolais тұқымды мүйізді мал, сүт шаруашылығы және Уэльс понилері өсіріледі. Белл фермасы Канада мұра қорының тізіміндегі ең қауіпті деп саналатын он ең қымбат жердің қатарында. Силостың дөңгелек астырда орталықта орналасуы малға жем берудегі еңбекті қысқартты және тікбұрышты құрылыстарға қарағанда нығайтылған құрылысқа әкелді. Қазіргі уақытта қайта құрылу және сақтау жұмыстары жүріп жатыр. Тридцать екі гектар жерді құрайтын Индиан-Хед қаласының оңтүстігінде орналасқан Индиан-Хед көшпенді құстар қорығы орналасқан. Канада ауыл шаруашылығының тәжірибелік фермасының ағаш балабақшасы – бұл қорықтың бір бөлігі. Канаданың жабайы табиғат қызметінің соңғы тексеруі қорықты тарату қажет деп тапты. 1902 жылы құрылған Прерия фермаларын жаңарту басқармасы (PFRA) және PFRA қорғаныш белдеу орталығы табиғат жолдарымен бірге демалыс алаңын, ағаш балабақшасын және флора экспозицияларын ұсынады. Балабақша әлі күнге дейін Альберта, Саскачеван және Манитоба штаттарында жыл сайын ағаштар жіберіп, фермалық қорғаныш белдеулерін құруда. 1887 жылы құрылған Индиан-Хед тәжірибелік станциясы немесе Индиан-Хед зерттеу фермасы егін және топырақ түрлеріне қатысты инновациялық зерттеулер жүргізеді. Индиан-Хед мұражайында 1907 жылғы өрт сөндіру бөлімінде орналасқан пионерлік артефакттар ұсынылған. Мұражай ауласында 1926 жылғы бір бөлмелі мектеп және 1883 жылғы Белл фермасының коттеджі орналасқан. Индиан-Хед 1892 жылы Калгари, Регина және К’Аппель командаларына қарсы ойнаған Солтүстік-Батыс территориясының алғашқы керлинг турнирінде (боншпиль) қатысқан төрт команданың бірі болды. Индиан-Хед 1900 жылға қарай хоккей командасын құрды, ол Солтүстік-Батыс территориясындағы онға жуық команданың алғашқыларының бірі болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Саскатун мен Индиан-Хедте бейсбол турнирлері өткізіліп, мыңдаған долларлық жүлде қоры ұйымдастырылды. 1950 жылдары Индиан-Хед "Рокетс" деп аталатын толық қара бейсбол командасын қабылдады; команда құрамына Флорида штатының Джексонвилл қаласынан келген Негр лигасының ойыншылары кірді. Бұл команда өте танымал болды және олардың ойындарын көру үшін қалаға мыңдаған адам келді. "Рокетс" 2022 жылы Саскачеван бейсбол даңқы залына енгізілді. 2013 жылы Индиан-Хед "Бронкос" командасы 3А 9 ойыншылық провинциялық орта мектеп футбол чемпионатын ұйымдастырып, "Медоу-Лейк Спартанс" командасын 14:7 есебімен жеңіп алды.

Медиа

Қоғамға Grasslands News Group иелігіндегі Indian Head Wolseley News қоғамдық газеті қызмет көрсетеді. Жергілікті интернет-жаңалықтар бағдарламасы Indian Head Today CBC телеканалының The National бағдарламасында көрсетілді. Indian Head канадалық телесериал «Little Mosque on the Prairie» түсірілімдерінің маңызды орны болды, ол CBC арнасында көрсетілді. Indian Head сонымен қатар ескі кино және фотофильмдерді өңдеудің ірі орталығы болып табылады, бұл жұмысты Film Rescue International жүзеге асырады. Film Rescue – 1999 жылдан бері жоғалған және табылған қазыналарды қайта жаңғыртушылар.

Түпкүлкі емес алғашқы қоныстанушылар

Алғашқы қоныс аударушылар Онтариодан және шотланд тегінен шыққандар еді. Олар 1882 жылы Канадалық Тынық мұхиты темір жолы келмей тұрып, осы ауданға көшіп келді. Индиан-Хедтегі Белл шаруашылығы мұндай үлкен және ерекше қоныс болғандықтан, көбінесе жолаушылар пойыздары тоқтап, жолаушыларға егін жинау процесін тамашалауға мүмкіндік берді.

Тарихи экономика

Тарихи мәліметтерге сәйкес, Ауыл шаруашылығы департаментінің мәліметтері бойынша, 1903, 1904 және 1905 жылдары Үндістан Бастысы ауданы Солтүстік-Батыс территорияларында бидай өндірісі бойынша бірінші орын алды. Indian Head эксперименттік станциясы Брэндон эксперименттік станциясынан гектарына жеті бұрыш бидайдан он жыл бойы жоғары өнімділік көрсетті. 1905 жылы халқы 1800 адамды құрайтын қала үшін, Канадалық Тынық мұхиты темір жолының бойында салынған он екі астық лифтісі болды, олардың әрқайсысы шамамен 350 000 бушель астық сақтауға арналған. Бұл жерде 1902 жылы бастапқы жөнелтпе кезеңінде әлемдегі басқа ішкі порттарға қарағанда көбірек астық өңделді. 1885 жылғы Солтүстік-Батыс көтерілісі кезінде Qu'Appelle Valley Farming Company-ның шаруашылық жерлері қараусыз қалды, өйткені олардың жылқылары мен шарабандары әскери қақтығыстарда қолданылды. 1886 жылғы жаз жақсы өнімді қамтамасыз етті, себебі жер ылғалды жинауға мүмкіндік алды. Содан кейін Indian Head эксперименттік шаруашылығы былай деді: «жерді жатқызсаң, өнімді қамтамасыз етудің ең жақсы тәсілі». Аймақтық астық өсірушілер қауымдастығы (ТГГА) 1901 жылдың қысында Indian Head-те құрылды. Бұл Sinatluta ісіне жауап ретінде Qu'Appelle Valley-дегі фермерлердің біріккен ұйымы болды. 1901 жылдың күзінде фермерлер мол өнімді жөнелтпеуге тырысты, бірақ вагондардың жетіспеуіне байланысты оны сата алмады. Бар болған лифттер сол жылы астықтың мөлшерін сақтауға жарамсыз болды. Фермерлер рекордтық бидай өнімінің жартысын жоғалтты. Уильям Ричард Матервелл алғашқы президент болды және фермерлерге теміржол вагондарына бірінші келгенге бірінші қызмет көрсету принципі бойынша қол жеткізуге мүмкіндік беретін Манитоба заңына өзгеріс енгізуді талап етті. 20 ғасырдың басында Indian Head ауданның қаржы орталығы және таратқыш пункті болды. Үш банк филиалдар ашты, Мистер Осмент Опер үйін салды, ал «Клуб» опера үйінің ғимаратында жұмыс істеді. Леди Минто ауруханасы 6000 канад долларына салынды. (6000 доллар қазіргі шақтағы долларға тең келеді). Мотомобильдер, жүк көліктері мен ауыл шаруашылығы техникасы пайда болғанға дейін көшелер өте қызығушылыққа толы болды. Фермерлердің Indian Head-ке баруы жиі болды; ең жақын қала Регинаға, Qu'Appelle Valley-ге және жақын жерлерге сапарлар автомобильдер мен жүк машиналарының пайда болуынан және 1950 жылдардан бастап №1 тас жолдың жақсаруынан кейін бұрынғыдан гөрі ыңғайлы болды. Сапарлар көбінесе жолаушыларды тасымалдаған пойыздармен жасалды, олар кейіннен автомобильдермен ауыстырылды.

Доминион эксперименттік фермасы

1887 жылы Доминион эксперименталды фермасы Канададағы алғашқы зерттеу станцияларының бірі ретінде құрылды. Бүгінде ол зерттеу жұмыстарын жалғастырып, шаруаларға құнды ақпарат беруде. 1900 жылдан кейін елді мекендеу қарқыны күрт үдеді және 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде халық саны 1200 адамға жетті.

Солтүстік-Батыс аумақтарына кіру және одан кетудің алғашқы орталығы

XIX ғасырдың соңғы екі онжылдығында Индиан-Хед Онтариодан Солтүстік-Батыс территориясына пойызбен келген адамдар үшін маңызды орталық еді. Саяхатшыларға қонақ үйлер қажет болды және бірнеше қонақ үй жұмыс істеді. Олардың қазіргі көрінісі өте әсерлі болғанымен, кейіннен Саскачеван және Альберта провинцияларына айналатын жерлерді мекендеудің бастапқы кезеңінде, болашақ провинциялардың халқы күтілгеннен әлдеқайда көп болады және провинциялық астана, ол қай қала болса да, одан да ірі болады деп есептелді. Индиан-Хедтің көшелері қаланың алғашқы жылдарында өте қызығушылық тудыратын болды, сол кезде автомобильдер мен жүк көліктері әлі келмеген еді, ал шаруашылық, сауда және әлеуметтік мақсатта қалаға сапарлар жиі жасалатын. Кейіннен, Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Регинаға немесе К'Аппель аймағына сапарлар бұрынғыдан гөрі әлдеқайда жылдам және ыңғайлы болды. Оған дейін, қалаға сапарлар көбінесе пойызбен жасалатын, бірақ 1929 жылғы Ұлы депрессияның басталуынан 1945 жылғы Екінші дүниежүзілік соғыстың аяқталуына дейін сапарлар ұзақ уақытқа тоқтатылды.

Филармониялық қоғам

Инден-Хед филармониясы ХХ ғасырдың басында құрылған. 1914 жылы А. С. Вогт (Мендельсон хорының негізін қалаушы) Саскачеванның тамаша хор өнері провинцияның оқшаулануының және өз өнерін жасау қажеттілігінің бір салдары екенін айтты. Англикан шіркеуі (1955 жылға дейін «Англия шіркеуі») Квапель епархиясы бастапқыда жақын орналасқан Квапель қаласындағы, оңтүстік Саскачеванның соборы болған приход шіркеуінде орналасқан еді. Құрметті Эдгар Дьюдни 1881 жылдың 3 желтоқсанында Солтүстік-Батыс территориясының (sic) вице-губернаторы болып тағайындалды, және ол 1882 жылы Регина деп аталған Сүйектер үйіндісін – ол жеке пайда үшін сатуға жер сатып алған жерді – территорияның астанасы етіп таңдайтыны бірден анық болмады. Бұрын басқа да орындардың таңдалуы мүмкін деп есептелген, соның ішінде Принс-Альберт, территорияның Саскачеван округінің үкімет орталығы, Форт Квапель және Квапель. Осы себепті Англия шіркеуі бастапқыда Квапельді таңдады және қандай нәрсені балама ретінде таңдау керектігіне қатысты белгісіздік туды. Епископ сарайы, епархиялық епископтың резиденциясы, 1895 жылы Квапельден Индиан-Хедке, кейін Регинаға көшірілді. Бұл мәселелер сол кезде айтарлықтай қызығушылық тудырды және 1960 жылдардың соңына дейін солай болды, онда Индиан-Хедте, басқа да Канада қалалары мен кенттерінде дінге қатысу көбінесе азайа бастады. Дегенмен, Рим-католик шіркеуі "[1]900 жылдардың басында салынған, ал қазіргі шіркеу 1961 жылы аяқталды" делінген.