Канаданың Орталық және Батыс Квебек аймақтарының телефон кодтары

Кіріспе

819, 873 және 468 аймақтық кодтары – Солтүстік Америка нөмірлеу жоспарында (NANP) Канаданың орталық және батыс Квебегі үшін қолданылатын аймақтық кодтар, соның ішінде Ұлттық астананың Квебек бөлігі, сондай-ақ Квебектің Гудзон бұғазы мен Унгава шығанағының жағалаулары. Аймақтағы ірі қалалар: Гатино, Шербрук, Трой-Ривьер, Драммондвилл, Шоуниган, Викториявилл, Руан-Норанда, Валь-д’Ор, Магог және Мон-Лориер. Номерлеу жоспары аймағындағы жергілікті байланыс операторлары – Bell Canada, Bell Aliant, Telus, сондай-ақ Télébec және басқа да тәуелсіз компаниялар. 1992 жылдан 1997 жылға дейін Northwestel де 819 аймағындағы қолданыстағы оператор болды, себебі ол Солтүстік-Батыс территорияларындағы бұрынғы Bell Canada аймақтарын қамтыды.

Тарих

Онтарио және Квебек 1947 жылы Солтүстік Американың алғашқы аймақтық кодтары құрылғанда American Telephone and Telegraph Company (AT&T) компаниясынан бірнеше аймақтық кодтар алған жалғыз канадалық провинциялар болды. Квебектің шығыс бөлігіне 418 аймақтық коды, ал АҚШ шекарасынан Гудзон бұғазына дейінгі батыс бөлігіне 514 аймақтық коды тағайындалды. 1956 жылы 819 аймақтық коды тағайындалғаннан кейін, 1957 жылы 514 аймақтық коды үш сегментке бөлінді. Оңтүстік аймақ (Монреальді қоса) 514 кодын сақтап қалды; орталық аймақ 819 кодын алды, ал телефон қызметі жоқ солтүстік аймақ 418 кодын алды. Осылайша, 819 аймақтық коды 613 аймақтық кодымен және Онтариодағы 705 жаңа аймақтық кодымен, Квебектің шығысында және солтүстігінде 418 аймақтық кодымен, ал Квебектің оңтүстігінде 514 аймақтық кодың қалған бөлігімен шектесетін болды. 1958 жылы телефон қызметі Солтүстік-Батыс территориясында (оның көп бөлігі қазір 1999 жылы құрылған Нунавут территориясы) Фробишер шығанағында енгізілген кезде, Bell Canada оны формальды түрде 418 аймақтық кодың бөлігіне қосты. 1960 және 1970 жылдары Bell Canada телефон қызметін Солтүстік-Батыс территориясының шығысындағы және Квебек Арктика жағалауындағы басқа да жерлерде, сондай-ақ Джеймс шығанағы аймағындағы тәуелсіз Sotel компаниясы енгізді. Телефон қоңырауларын тағайындау мүмкін болмайтын бұл жерлер де 418 аймақтық кодың бөлігіне айналды. 1970 жылдардың соңында Джеймс, Гудзон және Унгава шығанақтары мен Гудзон бұғазының бойында, сондай-ақ шығыс Солтүстік-Батыс территориясында Sotel және Bell компаниялары қызмет көрсететін 418 аймақтық кодың солтүстік бөліктері 819 аймақтық кодына тағайындалды, себебі сол аймақтағы станциялар тікелей қашықтыққа қоңырау шалу мүмкіндігіне ие болды. Осылайша, 819 аймақтық коды енді Торнгат таулары аймағындағы Ньюфаундлендтің 709 аймақтық кодымен, Bell Canada және Northwestel компанияларының қызмет аймақтарының кездесетін 403 аймақтық кодымен, сондай-ақ 204 (Манитоба) және 807 (солтүстік-батыс Онтарио) аймақтық кодтарымен шектесетін болды. Сонымен қатар, 1970 жылдардың соңынан 1997 жылға дейін 819 аймақтық коды әлемнің сегізден бір бөлігін, Квебектің Станстед қаласындағы 45-ші солтүстік параллельден Солтүстік полюске дейін, Солтүстік-Батыс территориясының көп бөлігі мен Квебектің батысының көп бөлігін қамтыды. Northwestel Юкон мен Солтүстік-Батыс территорияларындағы қызметтері үшін Альбертаның 403 аймақтық кодын пайдаланды. 1997 және 1998 жылдары Солтүстік-Батыс территориясындағы 819 кодың бөлігі, сондай-ақ Солтүстік-Батыс территориялары мен Юкондағы 403 кодың бөлігі, жаңадан құрылған 867 аймақтық кодына берілді, ол Канаданың барлық территорияларын, соның ішінде Нунавутты біріктіруге арналған. 819 аймақтық коды Квебектің батысына дейін қысқартылды, ал 403 аймақтық коды тек Альбертаға қызмет етуге қысқартылды. Осылайша, 403, 204 және 807 аймақтық кодтарымен шекаралар 867 аймақтық кодымен бірыңғай шекарамен ауыстырылды. 514 аймақтық коды көп ұзамай бөлінді, бұл 819 аймақтық кодының 514 кодымен шекарасын Монреальдің арал маңындағы қалашықтарының жаңа 450 аймақтық кодымен шекараға ауыстырды. 2006 жылға дейін Оттава мен Халл арасында тек жеті таңбалы телефон нөмірін пайдаланып қоңырау шалуға болатын, себебі Оттава мен Халл бір ғана жергілікті қоңырау аймағы болып табылды. Орталық кеңсе кодтарын қорғау Оттава мен Халл қалаларында бірдей жеті таңбалы жергілікті нөмірді тағайындауға кедергі келтірді; сондықтан егер 819 77x (819 PRovince) станциясы Халл қаласында қолданылса, сәйкес 1 613 77x станциясын Шығыс Онтариода ешқайда қолдануға болмайтын. Керісінше, егер 613 23x станциясы Оттавада қолданылса, сәйкес 819 23x станциясын Квебектің батысында, тіпті Ұлттық астана аймағынан қауіпсіз қашықтықтағы Мауриси және Эстри сияқты аймақтарда да қолдануға болмайтын. Канадада тіпті кішкентай ауылдар да тарифтік орталықтар болып табылады, бірнеше бәсекелестік жергілікті айырбастау операторлары әрқайсысы үш таңбалы префикстің сәйкес келетін 10 000 нөмір блогын шығарады. Үлкен қалаларда бірнеше тарифтік орталықтар болды, олардың көпшілігі 2002 жылы Квебекте "мегаполистер" құрылған кезде біріктірілмеді және әлі де бөлек. Мысалы, 2002 жылы Халл "мегаполиске" қосылды. Алайда, мегаполисте ешқашан біріктірілмеген бес жеке тарифтік орталық бар. Қала орталығындағы станция (бұрынғы Халл және Пойнт-Гатино қалаларына қызмет көрсету) әлі күнге дейін "Оттава Халл" деп аталады, ал "Гатино" станциясы тек Гатиноның бірігуіне дейінгі қаласына қызмет көрсетеді. Гатино мен Айлмер станциялары, біріктірілген Гатино муниципалитетіне қарамай, 2007 жылдың 16 тамызында жергілікті қоңырау аймағын кеңейтуге дейін ұзақ қашықтықтан қоңырау шалуға болатын. Көптеген кішкентай тарифтік орталықтар өз клиенттерін қамту үшін 10 000 нөмірге мүлдем қажеттілік сезінбейді, бірақ нөмірді тағайындағаннан кейін басқа жерде тағайындауға болмайды. Бұл мыңдаған "бос" нөмірлерге және ұялы телефондар мен пейджерлердің көбеюіне әкелді. 2006 жылға қарай 819 аймақтық коды, теориялық түрде Халлда тағайындалуы мүмкін болған орталық кеңсе кодтарынан басқа, толығымен таусылып қалды, бірақ Оттава мен Халл арасындағы жеті таңбалы қоңырау шалуды тоқтату арқылы ғана. 2006 жылдың 21 қазанында 819 және 613 аймақтық кодтарында он таңбалы қоңырау шалу міндетті болды және станция кодтарын қорғау көбінесе тоқтатылды. Аймақтық код шекарасынан алыс жерлердегі (мысалы, Труа-Ривьер және Белвилл) жеті таңбалы жергілікті қоңыраулар сәтсіз аяқталды, ал клиенттерге "аймақтық кодты теріңіз" деген хабарлама келді. Ескі жүйенің жалғыз қалдығы - Ұлттық астана аймағындағы федералдық үкімет нөмірлері үшін "қос қоңырау шалу" схемасы. Квебек жағындағы барлық федералдық үкімет кеңселері Онтарио жағындағы бірнеше станциялардың барлық тағайындалған бөлігін дубликаттады. 2015 жылы енгізілуі тиіс болған CRTC 2011 жылдың 20 шілдесінде ағымдағы 819 аймақтық коды сол кезде таусылатынын көрсеткен есептен кейін 873 жаңа аймақтық кодың енгізілуін 2012 жылдың 15 қыркүйегіне жылдырды. 873 аймақтық коды 1 819-да жергілікті станция ретінде тағайындалмаған, себебі шағын шекаралық Биби Плейн ауылы 1 819 876 Рок-Айленд және 1 802 873 Дерби-Лайн арасында бөлінген, бұл халықаралық жергілікті қоңырау, ол жеті таңбалы жергілікті қоңырау шалуға рұқсат беру үшін станция кодтарын қорғауға ие болды. Канадада нөмірді жинау жоқ, ал муниципалитеттер біріктірілген кезде артық телефон станциялары біріктірілмейді. 2017 жылдың ақпанында 468 аймақтық коды аймақтағы үшінші аймақтық код ретінде резервтелді. Бұл аймақтық код 2022 жылдың 20 қазанында қолданысқа енгізілді.

Ontario and Quebec were the only Canadian provinces that received assignments of multiple area codes from the American Telephone and Telegraph Company (AT&T) when the original North American area codes were created in 1947. The eastern part of Quebec received area code 418, while the western part, from the US border to Hudson Strait, was assigned area code 514. After assignment of area code 819 in 1956, a 1957 flash cut split the 514 area into three segments. The southern region (including Montreal) retained 514; the middle region received 819, and the northern region, which had no telephone services, was added to 418. Area code 819 thus bordered area code 613 and the new area code 705 in Ontario, area code 418 in the east and the north of Quebec, and the remainder of area code 514 in the south of Quebec. When telephone service was introduced in the eastern Northwest Territories (most of which is now the territory of Nunavut, created in 1999), in Frobisher Bay in 1958, Bell Canada nominally made it part of area code 418. In the 1960s and the 1970s, telephone service was introduced by Bell Canada at other locations in the eastern Northwest Territories and along the Quebec Arctic coastline, as well as by Sotel, an independent company, in the James Bay region. Those non diallable locations also became part of area code 418. In the late 1970s, the northern parts of area code 418 served by Sotel and Bell along James, Hudson and Ungava Bays and Hudson Strait, as well as the eastern Northwest Territories, were assigned to area code 819 as exchanges in that area began to receive direct distance dialling. Thus, area code 819 now also bordered area code 709 of Newfoundland in the Torngat Mountain area and area code 403 where Bell Canada and Northwestel service areas met, as well as area code 204 (Manitoba) and area code 807 (northwestern Ontario). Also, from the late 1970s to 1997, area code 819 extended one eighth of the way around the world, from the 45th parallel north at Stanstead, Quebec, to the North Pole, including much of the Northwest Territories along with most of western Quebec. Northwestel used Alberta's area code 403 for its services in Yukon and the Northwest Territories. In 1997 and 1998, the portions of 819 in the Northwest Territories, as well as the portions of 403 in the Northwest Territories and Yukon, were transferred to area code 867, which was newly created to unite all of the Canadian territories, including Nunavut. Area code 819 was cut back to western Quebec, and area code 403 was reduced to serve only Alberta. Thus, borders with area codes 403, 204, and 807 were replaced with the single border on area code 867. Area code 514 was split shortly afterward, which changed area code's 819's border with 514 to a boundary with Area code 450, the new area code for the off island suburbs of Montreal. Until 2006, it was possible to make calls between Ottawa and Hull with only seven digits since Ottawa and Hull are a single local calling area. Central office code protection prevented the same seven digit local number from being assigned in both Ottawa and Hull; thus if an exchange in 819 77x (819 PRovince) was in use in Hull, the corresponding 1 613 77x exchange could not be used anywhere in Eastern Ontario. Conversely, if an exchange in 613 23x was used in Ottawa, the corresponding 819 23x exchange could not be used anywhere in western Quebec, even in areas a safe distance from the National Capital Region such as Mauricie and Estrie. In Canada, even tiny hamlets are a rate centres, with multiple competitive local exchange carriers being issued 10,000 number blocks, each of which corresponds to a single three digit prefix. Larger cities had multiple rate centres, most of which were not amalgamated during the creation of "megacities" in Quebec in 2002 and still remain separate. For instance, Hull was in 2002 merged into the "megacity" of Gatineau. However, the megacity has five separate rate centres, which have never been amalgamated. The city centre exchange (serving the former cities of Hull and Pointe Gatineau) is still named "Ottawa Hull", and the "Gatineau" exchange serves only the pre merger city of Gatineau. The Gatineau and Aylmer exchanges, despite being part of the amalgamated municipality of Gatineau, remained long distance calls to each other until a 16 August 2007 expansion of their local calling area, five years after the merger. Many smaller rate centres do not need anywhere near 10,000 numbers to serve their customers, but a number cannot be assigned elsewhere once it has been allocated to a carrier and rate centre. That resulted in thousands of "wasted" numbers, and the proliferation of cell phones and pagers have exacerbated the problem. By 2006, area code 819 was effectively exhausted except for central office codes that theoretically could have been assigned in Hull but only by breaking seven digit dialling between Ottawa and Hull. Ten digit dialling became mandatory in both area codes, 819 and 613, on October 21, 2006, and exchange protection was largely ended. Seven digit local calls in centres far from the area code boundary (such as Trois Rivières and Belleville, with no local calling into any other area code at the time) were failing, with intercept messages demanding customers to "dial the area code". The only legacy of the old system is a "dual dialability" scheme for federal government numbers in the National Capital Region. All federal government offices on the Quebec side have duplicated their entire allocation of multiple exchanges on the Ontario side. Originally to be introduced in 2015, the CRTC on July 20, 2011 brought forward the introduction of the new area code 873 to September 15, 2012 after a report stated that the current area code 819 would be exhausted by then. Area code 873 had never been assigned as a local exchange in 1 819 because the tiny border village Beebe Plain is divided between 1 819 876 Rock Island and 1 802 873 Derby Line, an international local call that had been given exchange code protection to permit seven digit local dialling. There is no number pooling in Canada, and redundant telephone exchange rate centres are not merged when the underlying municipalities are amalgamated. In February 2017, area code 468 was reserved as a third area code in the region. This area code became active on October 20, 2022.