Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка саясаткері (1860–1934)
American politician (1860–1934)
Генри Томас Рейни (20 тамыз 1860 – 19 тамыз 1934) – американдық саясаткер. Иллинойс штатынан Демократиялық партияның мүшесі, ол 1903 жылдан 1921 жылға дейін және 1923 жылдан өмірінің соңына дейін, 1934 жылға дейін АҚШ Өкілдер палатасында қызмет етті. 1933 жылы Франклин Д. Рузвельттің танымал «Жүз күн» кезеңінде ол Палата Төрағасы болды.
Henry Thomas Rainey (August 20, 1860 – August 19, 1934) was an American politician. A member of the Democratic Party from Illinois, he served in the United States House of Representatives from 1903 to 1921 and from 1923 to his death in 1934. He rose to Speaker of the House, during the famous Hundred days of Franklin D. Roosevelt in 1933.
Алғашқы жылдар
Рейни мемлекеттік мектептерде, Нокс академиясында және Нокс колледжінде, Гейлсбург, Иллинойс штатында оқыды. Ол 1883 жылы Амхерст колледжіне ауысып, оны бітірді, содан кейін Чикагодағы Солтүстік-Батыс университетінің құқық мектебін бітірді, ол 1885 жылы тәмамлады. 1885 жылы ол адвокаттық практикаға қабылданды және Иллинойс штатының Кароллтон қаласында заңгерлікпен айналыса бастады.
Rainey attended the public schools and Knox Academy and Knox College, Galesburg, Illinois. He transferred to, and graduated from Amherst College in 1883 and then the Northwestern University School of Law, in Chicago which he graduated in 1885. He was admitted to the bar in 1885 and commenced practice in Carrollton, Illinois.
Саяси мансап
Рейни 1887 жылдан 1895 жылға дейін Иллинойс штатының Грин округінде канцлерлікке тағайындалды, содан кейін ол отставкаға келіп, жеке практикамен айналысуға оралды. 1902 жылы ол саясатқа қайта оралуға шешім қабылдады, Конгресске сайланды және 1920 жылы Гай Л. Шоуға жеңілгенге дейін тоғыз мерзім бойы қызмет етті. Екі жыл өткен соң, ол өзінің орнын қайтадан жеңіп алып, өмірінің соңына дейін қызмет етті. 1903 жылғы Конгресс анықтамалығында Рейни "Пифий рыцарлары, тәуелсіз Odd Fellows ордені, заманауи ағаш өңдеушілер, өзара қорғау лигасы және еліктер қатарына жатады" деп көрсетілген.
Rainey was appointed master in chancery for Greene County, Illinois, from 1887 until 1895, when he resigned, and returned to private practice. He then decided to return to politics in 1902 getting elected to Congress and serving for nine terms before losing to Guy L. Shaw in 1920. Two years later, he won back his seat and served until his death. The 1903 Congressional Directory notes that Rainey "belongs to the Knights of Pythias, the Independent Order of Odd Fellows, the Modern Woodmen, the Mutual Protective League, and the Elks."
Көшбасшылық
Ұлы депрессияға байланысты Республикалық партия үлкен жеңіліспен басымдығын жоғалтты, және Джон Нэнс Гарнер спикер болып сайланғаннан кейін Рейни көпшілік жетекшісі лауазымына кандидат болып түсті және Джон МакДаффиді жеңіп шықты. МакДаффи партиялық тәртіп сақтаушы (Whip) қызметінде қалды.
Due to the Great Depression, the Republican party lost its majority in a landslide, and, with John Nance Garner elevated to the Speakership, Rainey ran for, and defeated John McDuffie for the Majority leadership. McDuffie remained as Whip.
Палата Төрағасы
1933 жылы 4 наурызда спикер Гарнер вице-президент болып іске кіргеннен кейін, Рейни кезегі жеткендіктен, екі күн өткен соң президент Рузвельт Конгрестің арнайы сессиясын шақырғанда, Палата спикері болып сайланды. Рейни Рузвельт әкімшілігіне толық еркіндік берді, нәтижесінде «Жаңа саясаттың» көп бөлігі аз немесе еш өзгеріссіз қабылданып, қолдауға ие болды. Желтоқсан айында басталған кезекті сессияда тағы да көп реформалар қабылданды. Рейни келесі жазда, жетпіс төртінші туған күнінің қарсаңында, жаңа Конгресс жиналмас бұрын жүрек талмасынан қайтыс болды.
With Speaker Garner having been inaugurated Vice President on March 4, 1933, Rainey, being next in line, was elected Speaker of the House when President Roosevelt called a special session of Congress two days later. Rainey gave the Roosevelt administration carte blanche to do whatever it wanted, allowing almost the entire New Deal to be passed with little or no changes. More reforms were passed during the regular session starting December. Rainey died of a heart attack the following summer, on the eve of his seventy fourth birthday, before the new Congress could meet.