Кіріспе

Бағдарламалау тілдерінің бір санаты. Бірінші буын бағдарламалау тілі (1GL) – машина деңгейіндегі бағдарламалау тілі және төменгі деңгейлі бағдарламалау тілдеріне жатады. Бірінші буын (программалау) тілі (1GL) – бірінші буын компьютерлерді бағдарламалау үшін қолданылатын машина деңгейіндегі тілдердің жиынтығы. Алғашқыда, бірінші буын тілін құрастыру немесе компиляциялау үшін аудармашы қолданылмады. Бірінші буынның бағдарламалау нұсқаулары компьютер жүйесінің алдыңғы панеліндегі түймелер арқылы енгізілді. 1GL-дегі нұсқаулар 1 және 0-мен көрсетілген екілік сандардан тұрады. Бұл тілді машинаның түсінуіне ыңғайлы етеді, бірақ адам бағдарламашысы үшін түсінуі мен үйренуі қиын. 1GL-де бағдарламалаудың басты артықшылығы – кодтың өте жылдам және тиімді жұмыс істеуі, себебі нұсқаулар тікелей орталық процессор (CPU) арқылы орындалады. Төменгі деңгейдегі тілдерде бағдарламалаудың басты кемшілігі – қате пайда болған жағдайда кодты түзету қиын. Бірінші буын тілдері нақты бір компьютер мен процессорға бейімделген, сондықтан кодты тасымалдау жоғары деңгейлі тілдерге қарағанда айтарлықтай төмендейді. Қазіргі заманғы бағдарламашылар машина деңгейіндегі кодты кейде қолданады, әсіресе жүйенің төменгі деңгейлі функцияларын – драйверлерді, микрокодты және аппараттық құрылғылармен байланысты интерфейстерді бағдарламалау кезінде. Жоғары деңгейлі тілден машина деңгейін шығару үшін туылған кодты компиляторлар сияқты заманауи құралдар қолданылады.

Жалпы

1. Нванквогу С. Е. (2016). Бағдарламалау тілдері және олардың тарихы.