Жәки Ларю Смит: Американ футбол тарихындағы жарық жұлдыз

Кіріспе

Американдық футболшы (1940 жылы туған)

Джеки Ларю Смит (1940 жылдың 23 ақпанында туған) – Ұлттық футбол лигасы (NFL) құрамында «Сент-Луис Кардиналс» және «Даллас Каубойс» командаларында ойнаған американдық бұрынғы футболдың шабуыл шегінің ойыншысы. Ол жоғары оқу орнында «Солтүстік-Батыс Мемлекеттік» командасы үшін ойнады. 1994 жылы ол Футболдан құрметтілер залына енгізілді.

Алғашқы жылдар

Смит Кентвуд орта мектебінде оқыды, онда мектеп оркестрінде кларнет тартумен бастады. Ол екінші курста футбол командасына қатысуға тырысты, бірақ Ахилл сіңірі жыртылып, маусымды өткізіп алуға мәжбүр болды. Үшінші курста оның білезігінде остеомиелит болғандықтан, ол маусымның соңғы ойынының екінші жартысында ғана ойнай алды. Төртінші курста команданың жеке қанаттық құрамындағы бастапқы шабуылшы болып тағайындалды, бірақ төртінші ойында жамбас жарақаты алды және маусымды аяқтауға мүмкіндік болмады, жалпы мектептегі карьерасын тек 5 ойында ойнап аяқтады. Ол жеңіл атлетикадан да белгілі болды, бір шақырымдық эстафета, ширек шақырымдық жүгіру, төмен және биік тосқауылдардан жарысқа қатысты. Ол тосқауылдардан жүгіруде мемлекеттік чемпионатты жеңіп алды.

Колледж мансабы

Солтүстік-Батыс Луизиана мемлекеттік колледжі оған жеңіл атлетикадан жартылай стипендия ұсына алды, егер ол футбол ойнауға келіспесе, толық стипендия алу мүмкіндігі болмас еді. "Маған 'Футбол командасына қосылып, жаттығуды тастамасаң, толық стипендия береміз' деді", - деді Смит. "Тіпті ойнауым да қажет емес еді, тек жаттығуды тоқтамасам болды". Смит бастапқыда осы талапты орындау үшін футбол командасына қосылды, бірақ ол негізгі құрамға ілігуге жете білді. Колледждегі карьерасы барысында, ол "Demons" командасының жүгіруге бағытталған ойынында өзінің нағыз қабілетін көрсетуге көп мүмкіндік алған жоқ, соңғы екі жылы қабылдау бойынша команданы жетектеді, бірақ көрсеткіштері шамалы болды. Жеңіл атлетикада ол кедергілермен жүгіруде бәсекелесті. 1980 жылы ол Солтүстік-Батыс штатының Атлетикалық Даңқ залына енгізілді. 1983 жылы Луизиана штатының Спорттық Даңқ залына енгізілді.

Сент-Луис Кардиналдар

Смит 1963 жылғы НФЛ драфтының оныншы раундында (129-шы нөмір) «Сент-Луис Кардиналз» командасы тарапынан, сол кездегі «Кардиналз» командасының жаттықтырушысы және жартылай штаттық скауты болған Джек Роквеллдің ұсынысымен таңдалды. Роквелл оның ағаралық маусымындағы көктемгі ойында оның жылдамдығын байқаған болатын. Ол сол жылы командаға қосылған 10 жаңа ойыншының бірі болды. Бастапқыда оның «фланкер» позициясында ойнауы жоспарланған, бірақ Таз Андерсон жарақат алғаннан кейін қақпаға (тайт-энд) қойылды. Маусымның бесінші ойынында «Питтсбург Стиллерс» командасына қарсы өткен ойында 9 қабылдаумен 212 ярд және 2 тачдаун көрсетіп, 24–23 есебімен жеңіске үлкен үлес қосты. Ол бастапқы құрамдағы орнын бермеді және команданың бірлескен капитаны атанды. Талантты қабылдаушы болғанмен қатар, Смит өте жақсы физикалық формада болды және үлкен жігермен жүгірді, қарсыластарды оңай шағып өтетін, тіпті олардың үстінен секіріп өтетін. Ол сондай-ақ жақсы блокер болды, сол кезде тайт-эндтер қабылдау дағдыларынан гөрі блоктауға көбірек мән берген. 1964 жылдан 1966 жылға дейін команданың басты соққы берушісі (пунтер) болды, содан кейін бұл рөлді Чак Латурет иеленді. Оның ең табысты маусымы 1967 жылы болды, ол 14 ойында 56 қабылдаумен 1,295 ярд (лигада үшінші нәтиже), қабылдау басына 21,5 ярд орташа және 9 тачдаун көрсетті. Смит 1971 жылғы маусымның тоғызыншы ойынында тізе байламдары жыртылғанға дейін қатарынан 121 ойынға қатысты. 1974 және 1975 жылдары ол NFC East дивизионының чемпиондарының құрамында болды. 1975 жылы, тек 9 ойынға қатысқан болса да, «Кардиналз» командасы 14 ойында қарсыластарына тек 8 сақтыққа (sacks) мүмкіндік беріп, НФЛ рекордын жаңартты. Оның соңғы екі маусымында бір аяғының күмбезімен (arch) және омыртқасымен (қарсыластардың соққысынан кейін қолы еміретін) байланысты проблемалар оны мазалады. 1976 жылы J. V. Cain одан орын алды және ол резервтік ойыншы рөліне түсірілді. 1977 жылдың 4 желтоқсанында 15 маусымда 198 ойын өткізгеннен кейін карьерасын аяқтағанын жариялады. 1978 жылдың тамызында БАҚ-та «Кардиналз» командасының Смитпен қайта келісімге келуге тырысқаны туралы хабарлар тарады, бірақ келісімшарт ұсынылмады. Смит бес рет Про Боулға қатысып, жеті маусымда 40-тан астам қабылдау көрсетті. Ол «Кардиналз» командасының формасын 15 маусым бойы киіп, қатарынан 45 ойында кемінде бір қабылдау жасаған рекордты сақтайды. Жеке жетістіктеріне қарамастан, команданың табысы ұзаққа соқпады, өйткені Смит «Кардиналз» сапында өткізген 15 маусымда плей-оффқа тек екі рет ілікті, бірақ екі жағдайда да бірінші раундта жеңіліске ұшырады, Смит әр ойында тек бір пас ұстады. 1994 жылдың 29 қаңтарында Смит Огайо штатының Кантон қаласындағы Профутбол Даңқы залына үшінші тайт-энд ретінде енгізілді және осы позицияны революциялауға көмектескен маңызды ойыншылардың бірі ретінде танылды. 1994 жылы Миссури Спорт Даңқы залына, ал 2001 жылы Сент-Луис Атақ-даңқ аллеясына енгізілді. 2009 жылы Сент-Луис Спорт Даңқы залына қосылды.

Smith was selected by the St. Louis Cardinals in the tenth round (129th overall) of the 1963 NFL draft, based on the recommendation of Jack Rockwell, then a Cardinals trainer and a part time scout, who saw him in a spring game during his senior season, where he showed enough speed to stand out. He was a part of a group of 10 rookies that made the team that year. He was originally projected to play flanker, but was named the starter at tight end after Taz Anderson was injured. In the fifth game of the season against the Pittsburgh Steelers, he posted 212 yards and 2 touchdowns on 9 receptions, while playing a key role in a 24–23 win. He would not relinquish his starter position and would become a team co captain. Besides being a talented receiver, Smith displayed elite conditioning and ran with great determination, not only avoiding tacklers but also running through them. He was an excellent blocker, in an era where the tight ends were expected to block more than feature their receiving skills. He was the team starting punter from 1964 to 1966, until Chuck Latourette took over the role. His best season came in 1967, when in 14 games he registered 56 receptions for 1,295 (third on the league), 21.5 yard average per reception and 9 touchdowns. Smith proved his durability by playing in 121 straight games, until suffering torn ligaments in the ninth game of the 1971 season. In 1974 and 1975, he was a part of the NFC East divisional champions. In 1975, although he played in only 9 games, he contributed to the Cardinals setting an NFL record by allowing only 8 sacks in 14 games. Injuries that included a problem with the arch in one foot and a spinal condition (his arms would go numb after being tackled) affected him in his last two years. In 1976, he was passed on the depth chart by J. V. Cain and was relegated to a backup role. On December 4, 1977, he announced his retirement after playing 15 seasons and 198 games. In August 1978, it was reported in the media that the Cardinals contacted Smith to return, but no contract was offered. Smith played in five straight Pro Bowls and posted more than 40 receptions in seven seasons. He is tied for the most seasons played in a Cardinals uniform with 15 and had a string of 45 straight games with at least one reception. Despite his individual accomplishments, the franchise's success proved fleeting, as the Cardinals only made the playoffs twice in Smith's 15 seasons with them, and were eliminated both times in their first round, with Smith catching only one pass in each game. On January 29, 1994, Smith was officially voted into the Pro Football Hall of Fame in Canton, Ohio, as the third tight end to ever receive this honor and recognized as one of the key players that helped revolutionize the position. In 1994, he was inducted into the Missouri Sports Hall of Fame. In 2001, he was inducted into the St. Louis Walk of Fame. In 2009, he was inducted into the St. Louis Sports Hall of Fame.

Даллас Ковбойз

1978 жылдың қыркүйек айының соңында «Каубойс» командасы Джей Салдидің маусымның төртінші ойынында «Сент-Луис Кардиналс» командасына қарсы қолының сынуынан кейін тығыз қорғаныс шебіне ойыншылар қосу қажеттігіне тап болды. Бас жаттықтырушы Том Лэндри 25 қыркүйекте Смитпен байланысып, оны зейнеткерліктен қайта оралып, 28 қыркүйекте Супер Боулдың ағымдағы чемпиондарымен келісімге келуге көндіруге тырысты. Ол 28 қыркүйекте командаға келді және үш күннен кейін «Вашингтон Редскинс» командасына қарсы ойында көмек көрсетті. «Даллас Каубойс» командасының ең үлкен ойыншысы (38 жас) болғанына қарамастан, оның жүгіру қабілетіне тең келгендер азаз болды. Маусым бойында ол қақпаға жақын тұрғанда допты блоктау үшін пайдаланылды және ешқандай ойынды бастамады немесе допты қабылдамады. «Филадельфия Иглз» командасына қарсы жеңілістен кейін ол ойын допын алды. NFC дивизиондық плей-офф ойынында «Атланта Фальконс» командасына қарсы үшінші ширек бойында «Каубойс» командасы 20:13 есебімен жеңіліп жатқанда, бастапқы квотербек Роджер Стаубах шаңқа бас соққаннан кейін ойыннан шықты. Екінші квотербек Дэнни Уайт Смитты эндзонада тапты (оның 3 қабылдауының бірі), бұл ойынды теңестіріп, 27:20 есебімен жеңіске жеткізді. Смит өзінің мансабындағы жалғыз Супер Боулға қатысты, ол оның есінде мәңгілікке қалды. Супер Боул XIII-тің үшінші ширегінде «Каубойс» командасы «Питтсбург Стиллерс» командасынан 21:14 есебімен қалып қойғанда, Смит Стаубахтан эндзонаға жіберілген үшінші қадамдық пасқа жете алмады, нәтижесінде есепті теңестірудің орнына команда алаңнан гол соғуға мәжбүр болды. Бұл ойын ғана емес, ойынның шешуші сәті болғанымен, Стаубах та бірнеше рет бұл нашар лақтырылған пас екенін айтты. Алайда, бұл ойынның танымал болуына байланысты, Смит 35:31 есебімен жеңіліске ұшырағаннан кейін бұқаралық ақпарат құралдарында ерекше аталып өтті. ESPN Смиттың эндзонадағы сәтсіз пасын «100 ең ұлы Супер Боул сәттері» тізімінде 24-орынға қойды. Смит тағы да зейнеткерлікке шықты, тіпті «Каубойс» командасы оны 1979 жылғы маусымда қайтадан қалағанмен. Ол кезде Смиттың 7,918 қабылдаған ярды NFL тарихындағы тығыз қорғаныс шебіндегі ойыншылар арасындағы ең жоғары көрсеткіш болатын, бірақ 1990 жылы Оззи Ньюсом 7,980 ярдыдан асып түсті. Оның бір қабылдауға шаққандағы орташа көрсеткіші 16,5 ярдты құрайды, бұл қазіргі таңда Атақ залындағы барлық тығыз қорғаныс шебіндегі ойыншылар арасындағы ең жоғары көрсеткіш.

In late September 1978, the Cowboys needed to add depth at tight end after Jay Saldi fractured his arm in the fourth game of the season against the St. Louis Cardinals. Head coach Tom Landry called Smith on Monday, September 25, looking to convince him to come back from retirement and sign with the defending Super Bowl champions on September 28. He reported to the team on Thursday, September 28, and provided depth against the Washington Redskins three days later. Although he was the oldest player (38 years old) in the Dallas Cowboys roster, not many could keep up with his running ability. During the regular season, he was used as a blocking tight end in goal line formations and did not record a start or a reception. He received a game ball for his blocking after a win against the Philadelphia Eagles. In the NFC divisional playoff game against the Atlanta Falcons, the Cowboys were behind 20–13 in the third quarter and their starting quarterback Roger Staubach was out of the game with a concussion. Backup quarterback Danny White found Smith in the end zone (one of his 3 receptions) to tie the game and contribute to a 27–20 comeback win. Smith eventually made his only trip to the Super Bowl, which would end up leaving a mark on his career. With the Cowboys trailing the Pittsburgh Steelers 21–14 in the third quarter of Super Bowl XIII, Smith dropped a third down pass in the end zone from Staubach, so instead of tying the score, the team had to settle for a field goal. Although this wasn't the only critical play or turning point of the game and Staubach has also stated at different times that it was a poorly thrown pass, because it was such an iconic play, Smith was singled out in the media for the 35–31 loss. ESPN ranked Smith's dropped pass in the end zone #24 on their list of "100 Greatest Super Bowl Moments". Smith retired again, even though the Cowboys still wanted him back for the 1979 season. At the time, Smith's 7,918 career receiving yards were the most ever by an NFL tight end, until he was surpassed by Ozzie Newsome's 7,980 yards in 1990. His 16.5 yards per catch average is currently the highest among all tight ends in the Hall of Fame.

Негізгі маусым

Жыл Команда Ойындар Қабылдау Жүгіру Допты жоғалту ОЖ БО Қабылдау Ауданы Орташа Ұзындығы ТД Шабуыл Ауданы Орташа Ұзындығы ТД Жоғалту 1963 STL 14 9 28 445 15.9 55 2 – – – – – 2 1964 STL 14 8 47 657 14.0 78 4 – – – – – 2 1965 STL 14 14 41 648 15.8 70 2 – – – – – 0 1966 STL 14 14 45 810 18.0 69 3 1 8 8.0 8 0 1 1967 STL 14 14 56 1,205 21.5 76 9 9 86 9.6 18 0 3 1968 STL 14 14 49 789 16.1 65 2 12 163 13.6 37 3 0 1969 STL 14 14 43 561 13.0 34 1 4 0 0.0 9 0 1 1970 STL 14 14 37 637 18.6 59 4 5 43 8.6 26 0 0 1971 STL 9 9 21 379 18.0 61 4 1 10 10.0 10 0 0 1972 STL 14 14 26 407 15.7 71 2 5 31 6.2 17 0 0 1973 STL 14 14 41 600 14.6 42 1 1 14 14.0 14 0 1 1974 STL 14 14 25 413 16.5 81 3 – – – – – 1 1975 STL 9 7 13 246 18.9 45 2 – – – – – 0 1976 STL 12 0 3 22 7.3 16 0 – – – – – 0 1977 STL 14 1 5 49 9.8 13 1 – – – – – 1 1978 DAL 12 2 – – – – – – – – – – – Мансап 210 162 480 7,918 16.5 81 40 38 327 8.6 37 3 12

Маусымнан кейін

Жыл Команда Ойындар Қабылдау Жүгіру Допты Жоғалту GP GS Rec Yds Avg Lng TD Att Yds Avg Lng TD Fum 1974 STL 1 1 1 7 7.0 7 0 – – – – – 0 1975 STL 1 1 1 1 1.0 1 0 – – – – – 0 1978 DAL 3 0 3 38 12.7 18 1 1 9 9.0 9 0 0 Карьера 5 2 5 46 9.2 18 1 1 9 9.0 9 0 0

Жеке өмір

Смит Hobie Cat қайықтарының, оның ішінде педальді каяктер мен Mirage Pro Angler-дің сатуын және жарнамалауын қамтамасыз етті. Ол түрлі спорт жарыстарында мемлекеттік әнұранды орындаған.