Күшіне енбеген компьютерлік уақыт бөлісу қызметі

Кіріспе

Құрып кеткен компьютерлік уақыт бөлісу қызметі

Tymshare, Inc – уақыт бөлісу қызметі және үшінші тарапты аппараттық техникалық қолдау көрсету компаниясы болды. CompuServe, Service Bureau Corporation және National CSS сияқты компаниялармен бәсекелесті. Tymshare түрлі технологияларды – деректер желісін, электрондық деректер алмасуды (EDI), кредит картасымен және төлемдерді өңдеуді, сондай-ақ деректер базасы технологиясын әзірледі және сатып алды. Оның бас кеңсесі 1964 жылдан 1984 жылға дейін Калифорния штатының Купертино қаласында орналасқан. 1984 жылы Tymshare компаниясын McDonnell Douglas сатып алды, алғаш 1982 жылы Tymshare оған ауруханалық есептеу қызметін сатқан болатын. Компанияны Томас О’Рурк пен Дэвид Шмидт, General Electric компаниясының Компьютер бөлімінің екі бұрынғы қызметкері құрған. Компания сол кезде қарқынды өсуі күтілген уақыт бөлісу нарығына еніп келді. GE өзі де Дартмут колледжімен ынтымақтастықтан кейін осы нарыққа кіруге асықты. Tymshare бастапқыда SDS 940 платформасына баса назар аударды, алғашқыда ол Калифорния университетінің Беркли қаласындағы кампусында жұмыс істеді. 1966 жылдың ортасында олар өздеріне жалға берілген 940-ты алды, ол Беркли уақыт бөлісу жүйесінде жұмыс істеді, бірақ уақыт бөлісу мүмкіндігі шектеулі болды. IBM Stretch бағдарламашысы Энн Харди бір мезгілде 32 пайдаланушыға қызмет көрсету үшін уақыт бөлісу жүйесін қайта жазды. 1969 жылға қарай компанияның үш орны, 100 қызметкері және бес SDS 940 машинасы болды. 1968 жылы Ларой Таймс және Норм Харди мейнфреймдермен байланыс құру үшін мини-компьютерлер желісін құру идеясын ұсынды. Мини-компьютерлер General Automation компаниясынан алынған арзан 12 биттік компьютер ретінде басталып, жақын арада 16 биттік Varian 620i-ге айналды – бұл желінің түйіндері ретінде қызмет етті, деректерді бағыттайтын, диагностика жасайтын және желі статистикасын жүргізетін «бақылаушы» деп аталатын бағдарламаны іске қосты; әр түйіндегі жергілікті бағдарлама, «лепрекон» деп аталды, кіруді, қауіпсіздікті және диагностиканы басқарды. Бақылаушыны 1969 жылдың соңында Хардидің архитектуралық дизайнына үлес қосып, Таймс SDS 940 үшін құрастыру тілінде жазды. Желі 1970 жылы толыққанды жұмыс істеді, ал 1972 жылға қарай пайда болған Tymnet жүйесі АҚШ-тың 40 қаласын байланыстырды. Tymnet ARPANET-тен айырмашылығы орталықтандырылған желі болды; ол орталықтандырылған құпия сөзді сақтауды, статистикалық мультиплекстеуді, ағынды басқаруды және қауіпсіздік мәселелеріне ерекше назар аударды. Taylorix Tymshare қолданбаларды ұсынды, мысалы, Tymnet негізіндегі «OnTyme» электрондық пошта жүйесі, «Express» көп өлшемді деректер жүйесі [қазір Oracle компаниясына тиесілі, бірақ енді насихатталмайды]. Кейбір ірі компаниялардың (мысалы, Johnson&Johnson немесе BAT) маркетингтік бөлімдері Nielsen немесе GfK сату деректерін талдау үшін Express-ті (уақыт бөлісу режимінде теру машинасы арқылы қол жетімді, кейіннен ПК-да да қол жетімді) пайдаланды. Taylorix Tymshare 1986 жылы жұмысын тоқтатты. 1974 жылы Бақылаушы бағдарламасының екінші нұсқасы іске қосылды. Жаңа Tymnet «Engine» бағдарламалық жасақтамасы Бақылаушы машиналарында да, түйіндерде де қолданылды. Interdata-ға көшкеннен кейін олар Tymnet-ті PDP 10-да әзірлеуді бастады. Tymshare Tymnet желілік бағдарламалық жасақтамасының көшірмесін TRW компаниясына сатты, ол өзінің жеке желісін TRWNET құрды. 1970-ші жылдары Digital Equipment компаниясының PDP 10 машиналары үшін TOPS 10 операциялық жүйесін пайдаланған Tymshare өз жүйелері үшін OS-те тәуелсіз жұмыс істей бастады, оны TYMCOM X деп атады және кездейсоқ кіруді, жұмыс жиынтықтарымен бетбелгілеуді және процестерді іске қоса алатын файлдық жүйені іске қосты. ОЖ жұмысын он бір адамнан тұратын топ жасады: Билл Вайхер, Вэнс Соччи, Аллен Гинцбург, Карен Коллинг, Арт Аткинсон, Гэри Моргенталер (INGRES компаниясын құрған), Тодд Коренсон, Мюррей Боулз, Рэнди Гоббель, Билл Соли және Даррен Прайс. Tymnet-тің көп бөлігі TYMCOM X-те жасалды. Сондай-ақ 1970-ші жылдары Tymshare SRI International компаниясынан Аугментация зерттеу орталығын сатып алды. Tymes және Rinde кейін Tymnet II-ді әзірледі. Tymnet II бастапқы желімен қатар жұмыс істеді, ол бірнеше жыл бойы кезең-кезеңмен тоқтатылғанға дейін Varian машиналарында жұмыс істей берді. Tymnet II виртуалды схемаларды құрудың басқаша әдісі әлдеқайда жақсы масштабтауға мүмкіндік берді.

Tymshare, Inc was a time sharing service and third party hardware maintenance company. Competing with companies such as CompuServe, Service Bureau Corporation and National CSS. Tymshare developed and acquired various technologies, such as data networking, electronic data interchange (EDI), credit card and payment processing, and database technology. It was headquartered in Cupertino in California, from 1964 to 1984. In 1984, Tymshare was acquired by McDonnell Douglas, to which Tymshare had sold its hospital accounting service in 1982. by Thomas O’Rourke and David Schmidt, two former employees of General Electric's Computer Department. The company was entering the new market of time sharing, which at that time was expected to grow rapidly. GE would itself soon enter this market as well, after collaborating with Dartmouth College. Tymshare initially focussed on the SDS 940 platform, initially running at University of California Berkeley. They received their own leased 940 in mid 1966, running the Berkeley Timesharing System, which had limited time sharing capability. IBM Stretch programmer Ann Hardy rewrote the time sharing system to service 32 simultaneous users. By 1969 the company had three locations, 100 staff, and five SDS 940s. In 1968, LaRoy Tymes and Norm Hardy developed the idea of creating a network with minicomputers to communicate with the mainframes. The minicomputers started off as an inexpensive 12 bit computer from General Automation and soon became a more capable 16 bit Varian 620i—would serve as the network's nodes, running a program called a "supervisor" which routed data, performed diagnostics, and kept network statistics; a local program at each node, dubbed a "leprechaun," handled log in, security, and diagnostics. The supervisor was written in assembly code by Tymes for the SDS 940, with architectural design contributions from Hardy in late 1969. The network became fully operational in 1970, and by 1972 the resulting Tymnet system connected 40 cities in the United States. Tymnet was a centralized network, unlike ARPANET; it featured centralized password storage, statistical multiplexing, flow management, and great attention to security issues. Taylorix Tymshare offered applications, e. g., the eMail system "OnTyme" based on Tymnet, the multi dimensional database system "Express" [now owned by Oracle, but no longer promoted ]. Marketing departments of some large companies (like Johnson&Johnson or BAT) used Express (available via type writer in time sharing mode, later on also available on PC) for the analysis of Nielsen or GfK sales data. Taylorix Tymshare ceased operation in 1986. In 1974, a second version of the Supervisor software became operational. The new Tymnet "Engine" software was used on both the Supervisor machines and on the nodes. After the migration to Interdata, they started developing Tymnet on the PDP 10. Tymshare sold a copy of the Tymnet network software to TRW, which created its own private network, TRWNET. In the 1970s, Tymshare, which had used Digital Equipment's operating system TOPS 10 for its PDP 10s, began independent work on the OS for their systems, called it TYMCOM X, and implemented a file system that supported random access, paging with working sets, and spawnable processes. The OS work was done by a group of eleven people: Bill Weiher, Vance Socci, Allen Ginzburg, Karen Kolling, Art Atkinson, Gary Morgenthaler (founder of the company that produced INGRES), Todd Corenson, Murray Bowles, Randy Gobbel, Bill Soley, and Darren Price. Most Tymnet development was then done on TYMCOM X. Also in the 1970s, Tymshare acquired the Augmentation Research Center from SRI International. Tymes and Rinde then developed Tymnet II. Tymnet II ran in parallel with the original network, which continued to run on the Varian machines until it was phased out over a period of several years. Tymnet II's different method of constructing virtual circuits allowed for much better scalability.

Tymnet, Inc. бөлініп шықты

1976 жылы Tymnet Inc. Tymshare Inc. компаниясынан бөлініп, FCC-нің "жалпы тасымалдаушысы" мәртебесін алды, бұл оған байланыс қызметтері саласында еркіндік берді, бірақ тарифтерін мемлекеттік реттеуге бағындырды. Осы модельде Tymnet пайдаланушыларға өздерінің хост-компьютерлерін және терминалдарын желіге қосып, компьютерлерді қашықтан пайдалануға немесе желідегі басқа пайдаланушыларға компьютер уақытын сатуға мүмкіндік берді, ал Tymnet олардан желіні пайдаланғаны үшін төлем қабылдады. Бұл модельдің негізгі назарында "Tymshare System XXVI" жүйесі болды. Foonly F4, "System 26KL" (Tymshare System XXVI-нің тағы бір атауы) ретінде қайта сатылды.