Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Downtown (сондай-ақ City Center деп те аталады) – АҚШ, Юта штаты, Солт-Лейк-Ситидегі ең көне аудан. Қаланың барлық жоспары Храм алаңындағы Солт-Лейк ғибадатханасынан бастау алады.
Downtown (also called City Center) is the oldest district in Salt Lake City, Utah, United States. The grid from which the entire city is laid out originates at Temple Square, the location of the Salt Lake Temple.
Орналасқан жері
Солт-Лейк-Сити қаласының орталық бөлігі әдетте Солтүстік Храм және 1300 Оңтүстік көшелері аралығында, солтүстіктен оңтүстікке дейін, ал шығыстан батысқа қарай 500 Шығыс және 600 Батыс көшелері аралығындағы аумақ деп есептеледі. Орталық бөлікке Храм алаңы, Қақпа, Басты көше, орталық бизнес ауданы, Оңтүстік Храм және тағы да басқа аудандар кіреді. Жергілікті және мемлекеттік билік органдарымен, коммерциялық емес ұйымдармен қатар, екі маңызды бизнес ұйымы – Солт-Лейк палатасы және Downtown Alliance Солт-Лейк қаласының орталық бөлігін штаттың жүрегі және ең жанды, әртүрлі айманы ретінде ілгерілетеді.
Downtown Salt Lake City is usually defined as the area approximately between North Temple and 1300 South Streets north to south and about 500 East and 600 West Streets east to west. Downtown encompasses the areas of Temple Square, The Gateway, Main Street, the central business district, South Temple, and others. Along with local and state government and non profits, two primary business organizations the Salt Lake Chamber and the Downtown Alliance promote Salt Lake CIty's downtown as the heart of the state, and as its most lively and diverse locale.
Тарих
Қала орталығы алғаш рет 1833 жылы жоспарланған, бұл Солт-Лейк-Сити құрылғанға дейін 17 жыл бұрын болды. Жозеф Смит 20 000 адамға арналған қалалардың жоспарын жасады, ол орталықта бірнеше храмдарды қоршап тұрған, өзін-өзі қамтамасыз ететін отбасылық шаруашылықтары бар қалалық блоктарды қамтыды. Смит бұл жоспарды АҚШ-тың орталық-батысындағы Сион қаласына қолдануды ниеттенді, бірақ қуғын-сүргін мен Смит қаза болғаннан кейін, жоспар мормон пионерлерімен батысқа жеткізілді. Солт-Лейк қаласының орталығы 1847 жылы Бригам Янг Иса Мәсіхтің соңғы күнгі қасиеттілер шіркеуінің Солт-Лейк храмын салуға орын таңдағанда қалыптаса бастады, бұл елді мекеннің ядросын құрады. Храм алаңы желілік жүйенің орталығы болды, оны Оңтүстік храм, Батыс храм, Солтүстік храм және Шығыс храм көшелері шектеді. Көшелер Храм алаңының оңтүстік-шығыс бұрышынан арақашықтығы мен бағытына қарай аталды; мысалы, 200 Батыс – бұл меридианнан батысқа қарай екі блок, ал 400 Оңтүстік – оңтүстікке қарай төрт блок. Шығыс храм халық арасында Басты көше деп белгілі болды және 19 ғасырдың соңында ресми түрде қайта аталды. Бүгінгі күні ол қаланың сауда және экономикалық орталығы болып табылады.
Downtown's layout was first planned in 1833, 17 years before Salt Lake City was founded. Joseph Smith designed the Plat of Zion, a plan for cities of 20,000 people each that followed city blocks with self sufficient family farms surrounding several temples in the center. Smith meant for this plan to be applied to the City of Zion in the Midwestern United States, but following persecution and Smith's assassination, the plans were carried westward by the Mormon pioneers. Downtown Salt Lake began to form in 1847 when Brigham Young chose the site of the Salt Lake Temple of the Church of Jesus Christ of Latter day Saints, forming the core of the settlement. Temple Square became the center of the grid system, bounded by South Temple, West Temple, North Temple, and East Temple Streets. Streets are named according to their distance and direction from the southeast corner of Temple Square; for example 200 West is two blocks west of this meridian, while 400 South is four blocks south. East Temple was popularly known as Main Street, and was officially renamed sometime in the late 19th century. It remains as the commercial and economic center of the city today.
Бас көше
Солт-Лейк-Ситиде алғашқы қоныс аударушы мормондар, жерді құрбан етудің бір түрін қабылдады, онда өсірілген егін мен өндірілген өнімдер Иса Мәсіхтің соңғы күнді қасиеттілер шіркеуінің (LDS шіркеуі) жергілікті қауымдастықтарының мүшелері арасында бөлістірілді. Бұл Солт-Лейк-Ситиге қатал сапардан кейін жаңа қоныс аударушыларға қажетті азық-түлік пен өнімдерді алуға мүмкіндік берді. Бұл алмасу ақырында «Сион» кооперативтік сауда мекемесіне (ZCMI) айналды. 1850 жылы Джеймс А. Ливингстон мен Чарльз А. Кинкейд негізгі көшеде алғашқы бизнестерді құрды, олар Кеңес үйінің оңтүстігіндегі аймақта орналасқан, ол Негізгі және Оңтүстік Храм көшелерінің бұрышында салынып жатқан еді. Мормон пионерлері Солт-Лейк аңғарында алғашқы 20 жыл бойы өте уединенді өмір сүрді, Солт-Лейк ғибадатханасы және Солт-Лейк театры сияқты ескерткіштерді салуды бастады. Алайда, 1865 жылы Парк-Ситиде орналасқан АҚШ әскерлері күміс тапты және оны әлемге жариялады. Бұл жариялаумен бірге Солт-Лейк-Ситиге жаңа адамдар ағыла бастады. Кеншілер қаланың орталық ауданын толығымен өзгертті. Жаңа толқындарды қабылдау үшін, Мейн-стриттегі көптеген бизнестер салундарға айналды, нәтижесінде көше «Виски көшесі» деген лақап атқа ие болды. Солт-Лейк-Ситиде көп жылдар бойы саяси және мәдени бөлініс болды. Мормондар көбінесе Солт-Лейк ғибадатханасының, Храм алаңындағы бақтардың және Мейн-стриттің солтүстік жағындағы ZCMI-нің маңында сауда жасап, жиналатын, ал шіркеу мүшелері емес, көбінесе алғашқы күндердегі кеншілер болған адамдар, мормондар басымдығы бар аймақтың оңтүстігінде қалатын. Бұл бөлініс әлі де сезіледі, әсіресе демалыс күндері кешке қала орталығының солтүстік жағындағы бизнес есіктерін ерте жапса, ал қала орталығының оңтүстік жағындағы барлар мен мейрамханалар түнгі уақытта көпшілікті қабылдайды. Бастапқыда бизнес ауданы Оңтүстік Храм мен 100 Оңтүстік арасында Мейннің батыс жағында орналасқан. 1880 жылдары аудан көшенің екі жағына да кеңейіп, 200 Оңтүстікке дейін жетті және 1900 жылға дейін он жыл сайын шамамен бір блокқа ұлғайды, содан кейін 400 Оңтүстікке жетті. Бүгінде Солт-Лейк-Сити қаласының оңтүстік шегі әдетте 900 Оңтүстік деп есептеледі.
The early Mormon pioneers, who originally settled in Salt Lake City, adopted a form of consecration whereby crops grown and products produced were divided among members of the Church of Jesus Christ of Latter day Saints (LDS Church) in local congregations. This enabled new settlers to have the food and products they needed after they made the rigorous journey to Salt Lake City. This exchange was eventually organized into what would become Zions Cooperative Mercantile Institution (ZCMI). The first businesses to locate on Main Street were those founded by James A. Livingston and Charles A. Kincade, in 1850, in the area south of the Council House that was being built on the corner of Main and South Temple Streets. The Mormon pioneers lived a very secluded existence in the remote Salt Lake Valley for the first 20 years of settlement, beginning construction of the Salt Lake Temple and other monuments like the Salt Lake Theatre. However, in 1865 U. S. troops stationed in Park City discovered silver and announced it to the world. With this announcement, an entirely new element began streaming into Salt Lake City. Prospectors completely changed the downtown district. In accommodation of the new crowd, many of the Main Street businesses were saloons, earning the street the nickname "Whiskey Street". For many years, there existed a political and cultural divide in Salt Lake City. Mormons would mostly shop and congregate around the Salt Lake Temple, the Gardens at Temple Square and ZCMI on the north end of Main Street, and those who were not members of the church, who were mostly prospectors in the early days, would stay south of the predominantly Mormon area. This divide still can be felt to the present day, particularly on weekend evenings when the businesses on the north side of downtown close their doors early while the bars and restaurants on the south end of downtown host crowds late into the night. Originally, the business district extended along the west side of Main between South Temple and 100 South. By the 1880s, the area had expanded to both sides of the street and down to 200 South, and increased about a block a decade, until 1900, when it reached 400 South. Today, the southern limit of downtown Salt Lake City is usually considered to be 900 South.
Коммерциялық көше
1870 жылдан 1930 жылға дейін Коммерциялық көше (қазіргі "Регент көшесі" деп аталады) Солт-Лейктің әйгілі қызыл шам ауданы болды. Проституция Коммерциялық көшемен шектелгенде ғана ресми түрде мойынбұрылды. Бірақ жезөкшелік Коммерциялық көшеден тыс, басқа аудандардағы бұрынғы үйлерде де жалғасты, мысалы, Солт-Лейк-Ситидің Қытай қалашығы болған Плам Аллейде. 1880-жылдардың соңында бұл саудаға жасырын лицензия берілді. Полиция әр ай сайын барлық жезөкшелерді және олардың иелерін "ұстап", әрқайсысына 50 доллар айып салды. Дене тексеруден өткен соң, оларды босатып, енді ешқандай мазалаудан қорқымай кәсіптерін жалғастыруға рұқсат берілді. Көптеген белгілі Солт-Лейк тұрғындары Коммерциялық көшедегі ғимараттарға иелік етті, оның ішінде Бригам Янг Траст Компаниясы да бар, оның басқармасында Иса Мәсіхтің Соңғы күнгі қасиеттілер шіркеуінің (LDS шіркеуі) көптеген көрнекті мүшелері кірді. Бригам Янг, кіші, сол кезде шіркеудің елшісі және банк вице-президенті, ғимарат кейін сатылғанға дейін бұл мәселе бойынша уақытша қызметтен шеттеді.
From 1870 to the 1930s, Commercial Street (Now known as "Regent Street") was Salt Lake's notorious red light district. Prostitution was begrudgingly tolerated as long as it was confined to Commercial Street. But prostitution continued beyond Commercial Street in brothels in other areas as well such as Plum Alley, which was Salt Lake City's China Town. In the late 1880s, the trade was unofficially licensed. Police would "arrest" all of the prostitutes and their madams each month and "fine" them $50 each. After a physical examination, they would be released and allowed to ply their trade without any further fear of molestation. Many notable Salt Lakers owned buildings on Commercial Street, including the Brigham Young Trust Company, whose board included many prominent members of the Church of Jesus Christ of Latter day Saints (LDS Church). Brigham Young, Jr., then a church Apostle and vice president of the bank, temporarily resigned over the matter, until the building was later sold.
20 ғасыр
Солт-Лейк-Сити Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі жылдары қарқынды дамыды, ал қала орталығының ауырлық ортасы Самуэль Ньюхаус және басқа да ЛСД қауымына жатпайтын мүшелердің күш-жігері арқасында оңтүстікке қарай ықпалдасты. Экчендж Плейс тарихи ауданы осы кезеңнен сақталған ғимараттарды қамтиды. 1912 жылы Мейн-стрит пен 200-ші Оңтүстік көшелерінің қиылысында полиция офицері Лестер Уайр өзі жасаған электрлік еңіс жарығын орнатты, ол әлемдегі алғашқы жарық болды. Солт-Лейкте сол кезде кең тарамды трамвай желісі болды, ал Троллейбус алаңы жылдар бойы оның негізгі депосы болып қызмет етті, содан кейін автомобильдің дамуымен жүйе біртіндеп таратылды. Трамвай жүйесі қазір жоқ болғанымен, Троллейбус алаңы бейімделген қайта пайдаланудың керемет мысалы болып табылады және қаланың трамвайларының тарихына арналған мұражайды қамтиды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін көптеген адамдар қала орталығынан қала шетіне көшіп кетуге мүмкіндік алды. 1971 жылы Солт-Лейк-Ситидің орталық бөлігіндегі үйлердің 60%-ы жай-күйіне келмейтін халде болды. 1960 жылдардан бастап, LDS шіркеуі бастама көтерген қайта жандандыру жұмыстары басталды, ол әрқашан қала орталығын өзінің үйі деп санаған. 70-ші жылдары шіркеу ZCMI орталығын бұрын ZCMI универмагы орналасқан жердің толық қалалық блогына салды, тарихи дүкеннің фасадын сақтап қалды. Сондай-ақ, шіркеу Crossroads Mall салу үшін жерді жалға берді. Сауда орталығының жерінде бастапқыда Солт-Лейк-Ситидің ең көне ғимараты болған Амуссен зергерлік дүкені (1869) орналасқан. Қала тапсырысымен жүргізілген зерттеуде бұл Солт-Лейк-Ситидің ең маңызды сәулеттік ғимараты екені анықталды және оны сақтау жөніндегі жұмыстар жүргізілді. Алайда, ғимаратты құтқара алмастан, ол бұзылып, сауда орталығына орын жасалды. Осы кезеңде көптеген тарихи ғимараттар қала жаңарту барысында жоғалып кетті, олардың ішіндегі ең танымалдарының бірі 1892 жылы салынған және Луис Салливан жобалаған Дули ғимараты болды. LDS Church Office Building 1973 жылы аяқталды және 28 қабаттан тұрып, 420 фут биіктігімен Солт-Лейктің ең биік ғимараты атанды. Жергілікті аңызға қайшы, шіркеу кеңсе ғимаратынан биік ғимараттар салуға тыйым салатын ресми шектеу жоқ. 1970 жылдан 1976 жылға дейін Орталық Мейн-стриттегі сауда ауданы оңтүстік бөлігінен (Экчендж Плейс пен Бродвей маңында) солтүстік бөлігіне (ЛДС ғибадатханасының жанында) күрт өзгерді. Бұл өзгеріс сатып алу үлгілерінің өзгеруіне байланысты болды, сатып алушылар көшедегі дүкендерге қарағанда сауда орталықтарын артық көреді. Zion Securities компаниясы берген жер мен несие көмегімен екінші Main Street сауда орталығы 1978 жылы аяқталды. Crossroads Mall аяқталғаннан кейін, Main Street-тің оңтүстік бөлігі құлдырады, бастапқыда 117 жылдық тауар өндіруші Auerbachs дүкені жабылды. Басқа жабылулардың ішінде Broadway Music, Paris Company, Baker Shoes, Pembroke's, Keith O'Brien және Keith Warshaw болды. 1980 жылдары Сауд Арабиясының бизнесмені Аднан Хашогги Солт-Лейк-Ситиді ірі бизнес орталығына айналдыруды жоспарлады. АҚШ-та "Triad Utah" холдингтік компаниясын құрып, ол екі 43 қабатты көкжиек және Triad орталығында бірнеше орта биіктіктегі ғимараттар салуды жоспарлады. Хашогги Иран-Контра даусына қатысқандықтан, оның активтері федералды үкімет тарапынан тоңдырылды және көкжиектер ешқашан салынбады, нәтижесінде қазіргі Triad орталығында 3, 4 және 5 ғимараттар ғана қалды. Қала орталығын қайта жандандыру жұмыстары 1980 және 1990 жылдары жалғасты, оның ішінде 1983 жылы Ньюхаус қонақ үйін бұзу және 1991-1992 жылдары 57-ші блокты Галливан орталығы мен One Utah орталығына қайта құру ерекше көзге түсті. Utah Jazz командасының үйі болған Salt Palace аренасы бұзылып, 1991 жылы солтүстік-батысқа жаңа арена, Delta Center (Vivint Arena) Ларри Х. Миллердің басшылығымен салынды. Аренамен байланысты конгресс орталығы да бұзылып, сол жерде сол атаумен жаңа конгресс орталығы салынды. 1998 жылы American Stores Tower (Wells Fargo Center) аяқталды және бүгінгі күні Солт-Лейк-Ситидегі ең биік ғимарат болып табылады. LDS шіркеуінің кеңсе ғимараты алыстан қарағанда биік көрінеді, өйткені ол жоғары жерде орналасқан. 2000 жылы LDS Конференция орталығы аяқталды және Соңғы күнгі қасиеттілер Иса Мәсіх шіркеуінің конференциялары үшін әлі де бар Солт-Лейк шатырының орнын басты.
Salt Lake City boomed in the years before World War I and the center of mass of downtown was pulled southward by the efforts of Samuel Newhouse and other non LDS community members. The Exchange Place Historic District encompasses the surviving structures from this era. In 1912, at the intersection of Main Street and 200 South, police officer Lester Wire installed his homemade electric traffic light, the first of its kind in the world. Salt Lake had an extensive streetcar network at the time and Trolley Square served as its main depot for years before the gradual removal of the system that came with the rise of the automobile. Though the trolley system itself is now long gone, Trolley Square remains as a noteworthy example of adaptive reuse and houses a museum dedicated to the history of the city's streetcars. After World War II, many people could afford to move out of downtown into the suburbs. By 1971, 60% of the homes in downtown Salt Lake City were in major disrepair. Starting in the 1960s, revitalization efforts began, spearheaded by the LDS Church, which had always considered downtown its home. During the '70s, the Church built the ZCMI Center Mall on a full city block of land that had previously housed the ZCMI department store, preserving the historic storefront. The Church also leased land to a developer to build Crossroads Mall. The land for the mall originally housed the Amussen Jewelry building (1869), at the time Salt Lake City's oldest building. A study commissioned by the city found it to be Salt Lake City's most architecturally significant building, and efforts to preserve it were underway. However, before the building could be saved, it was torn down to make way for the mall. Many historic buildings were lost to urban renewal during this era, the most notable of which was the Dooly Building, built in 1892 and designed by Louis Sullivan. The LDS Church Office Building was completed in 1973 and became Salt Lake's tallest building at 28 floors and 420 ft tall. Contrary to a popular local legend, there is no formal restriction that prevents buildings from being built taller than the Church Office Building. From 1970 to 1976 the Central Main Street shopping district saw a dramatic shift from the South end (near Exchange Place and Broadway) to the North end (near the L. D. S Temple). This shift was the result of a change in buying patterns, with shoppers preferring malls rather than on street department stores. Using land and a loan provided by Zion Securities, the second Main Street mall was completed in 1978. Following the completion of the Crossroads Mall, the south end of Main Street collapsed, beginning with 117 year old merchant Auerbachs Department Store. Others to go under were Broadway Music, Paris Company, Baker Shoes, Pembroke's, Keith O'Brien and Keith Warshaw. In the 1980s, a Saudi businessman, Adnan Khashoggi, had a vision of turning Salt Lake City into a major business hub. Forming a U. S. holdings company, "Triad Utah", he planned to build two 43 story skyscrapers, as well as several mid rise buildings at the Triad Center. Khashoggi was implicated in the Iran Contra scandal and his assets were frozen by the Federal government and the skyscrapers were never built, leaving the current Triad Center with only buildings 3, 4 and 5. Revitalization efforts of downtown continued through the 1980s and 1990s, with noteworthy projects that included the demolition of the Hotel Newhouse in 1983 and the redevelopment of Block 57 into the Gallivan Center and One Utah Center in 1991–1992. The Salt Palace arena, home of the Utah Jazz, was torn down and a new arena, the Delta Center (Vivint Arena), was constructed to the northwest in 1991 with the leadership of Larry H. Miller. The existing convention center connected to the arena was also demolished and a new convention center of the same name was built on the site. In 1998, the American Stores Tower (Wells Fargo Center) was completed and remains the tallest building in Salt Lake City today by two feet. The LDS Church Office Building appears taller from a distance because it stands on higher ground. In 2000, the LDS Conference Center was completed and supplanted the still existing Salt Lake Tabernacle for conferences of the Church of Jesus Christ of Latter day Saints.
21 ғасыр
Қала орталығы 2002 жылы Солт-Лейк-Ситиде өткен қысқы Олимпиада ойындарында ерекше орын алды, қаланы әдемілеу және келушілер үшін көлік инфрақұрылымын жақсартуға күш салынды. The Gateway – үлкен, ашық аудандағы, жаяу жүргіншілерге арналған сауда орталығы, ол тарихи Union Pacific Депосының маңында салынды және Солт-Лейк Олимпиадалық алаңына иелік етеді. TRAX жеңіл рельстік жүйесі Олимпиадаға дейінгі жылдары салынды және тікелей Юта университетімен, Солт-Лейк халықаралық әуежайымен, сондай-ақ Оңтүстік Солт-Лейк, Вест-Вэлли-Сити, Мюррей және Дрейпер сияқты көптеген қала маңындағы елді мекендермен байланыстырады. 2004 жылы бұрын LDS Business College деп аталған Ensign College және BYU Salt Lake Center LDS Church сатып алған Triad Center-ге қала орталығына көшірілді. 2006 жылдан 2012 жылға дейін үш қалалық блокқа созылған, құны 1,5 миллиард доллар тұратын City Creek Center-дің көп мақсатты құрылысы, қала орталығына бизнес қызығушылығы мен жаяу жүргіншілер қозғалысын қайтаруға маңызды қадам болды. Жобаға кең сауда алаңдары, жаңа және жаңартылған кеңсе үйлері, жаңа тұрғын үйлер мен толық қызмет көрсететін азық-түлік дүкендері кірді. 2016 жылы 2468 орындық Экклс театры – жаңа Бродвей стиліндегі театр және оған жалғасқан 24 қабатты кеңсе ғимараты 111 Main солтүстікке қарай бір блок аралықта аяқталды. Қазіргі уақытта қала орталығы жылжымайтын мүлік дамуының "көре алмаған" деңгейін бастан кешіруде, COVID-19 пандемиясына қарамастан бірнеше ірі ғимараттар салынып жатыр, және 2021 жылдың сәуір айына қарай жоспарланған немесе салынып жатқан 5000-нан астам тұрғын үй бірлігі бар. Бұл жобаға Юта штатындағы ең биік ғимарат – 39 қабаттан тұратын Astra Tower-дің салынуы да кіреді.
Downtown took center stage in the 2002 Winter Olympics, hosted by Salt Lake City, and there were efforts to beautify the city and improve transit options for visitors. The Gateway, a large outdoor, pedestrian oriented mall, was built around the historic Union Pacific Depot and hosts the Salt Lake Olympic Plaza. The TRAX light rail system was built in the years leading up to the Olympics and directly connects downtown to the University of Utah, Salt Lake International Airport, and many of the suburbs including South Salt Lake, West Valley City, Murray, and Draper. In 2004, Ensign College, formerly known as LDS Business College, and the BYU Salt Lake Center moved downtown to the Triad Center, which was purchased by the LDS Church. The construction of the $1.5 billion mixed use City Creek Center from 2006 to 2012, which covers across three city blocks, marked a significant step toward bringing business interest and pedestrian activity back to downtown. The development included nearly of retail space, new and refurbished office towers, new residential buildings, and a full service grocery store. In 2016, a new Broadway style theatre, the 2,468 seat Eccles Theatre, and a connected 24 story office building, 111 Main, were completed one block south. Downtown is now seeing an "unprecedented" level of real estate development, with multiple large towers under construction despite the COVID 19 Pandemic, and has more than 5,000 residential units either planned or under construction as of April 2021. This includes the forthcoming construction of the new tallest building in Utah, the Astra Tower, which will stand 39 stories tall.
Қылмыс
Пионер паркі, қала орталығының батыс шетінде, штаттағы ең қылмысты аудандардың бірі ретінде және көптеген есірткі сатушылар тоғысқан орын ретінде танылды. 2007 жылдың қараша айының басында болған алты күндік операция кезінде парктің ішінде және төңірегінде 658 адам ұсталды, бұл сол уақытта қалада жасалған тұтқындаулардың шамамен 70 пайызын құрады, ал бұл көрсеткіш Солт-Лейк-Ситидің барлық аумағының тек 1 пайызын ғана қамтиды. Пионер паркі бірнеше қатыгез шабуылдан кейін 2008 жылдың басында толыққанды қайта жаңартылды. 2017 жылы басталған даулы «Рио-Гранде» операциясы және 2019 және 2020 жылдары «Роуд-Хоум» үйсіздер бейімдеу орталығының жабылуы мен бұзылуынан кейін Пионер паркі аумағында қылмыс күрт азайды және нәтижесінде жаңару үрдісі байқала бастады.
Pioneer Park, on the western edge of downtown, developed a reputation as one of the most crime ridden areas of the state, and as having a large number of drug dealers. During a six day crackdown in early November, 2007, 658 people were arrested in and around the park, approximately 70% of all arrests made in the city during that time period in an area that takes up just 1% of Salt Lake City. Pioneer Park was completely renovated in early 2008 following several severe assault incidents. After the controversial Operation Rio Grande, which began in 2017, and the closure and demolition of the Road Home homeless shelter in 2019 and 2020, respectively, the Pioneer Park area has begun to see a dramatic reduction in crime and a resulting trend of gentrification.