Шейла Флоренс: Австралиялық актрисаның өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Австралиялық актриса (1916–1991)

Шейла Мэри Флоранс (24 шілде 1916 – 12 қазан 1991) – австралиялық театр, теледидар және кино актрисасы. Ол «Crawford Productions» компаниясында көптеген рөлдерді ойнады, содан кейін «Bellbird» сериалында Досси Рамсей рөлін орындады, бірақ ол «Prisoner» телесериалындағы егде жастағы, алкогольге тәуелді сотталған Лиззи Бердсворт рөлімен халықаралық деңгейде танымал болды. Флоранс Мельбурн қаласында (Виктория штаты) дүниеге келген. 1934 жылы ағылшынмен үйленіп, Лондонға кемемен сапар шекті. Екінші дүниежүзілік соғысты Англияда өткізді. Оның мансабының бастауы Лондон сахнасында болды. Оның бірінші күйеуі 1944 жылғы Нормандияға түскен кездегі шайқаста қаза тапты. 1948 жылы Австралияға оралып, кино мен телесериалдарға түсуден бұрын жергілікті театр актрисасы ретінде өнер көрсете бастады. Флоранс керемет әңгімелер айтумен белгілі болды және 1950 жылдары ол өткізген үй кештерімен танымал еді. Флоранс 1991 жылы өкпе рагынан қайтыс болды, соңғы фильмі үшін «Ең үздік әйел актер» сыйлығын алғаннан кейін бір апта өткен соң.

Ерте өмір

Флоранс 1916 жылғы 24 шілдеде Мельбурн қаласының Ист-Сент-Килда ауданындағы 42-ші Карингтон-Гроув мекенжайында дүниеге келді. Ол костюм жасаушы Фрэнсис Жозефинаның (қызметтік аты Лаллор) және мектеп мұғалімі Джеймс Хорн Флоранстың үлкен қызы еді. Шиланың кем дегенде бір ағасы болған, Питер Джон Лаллор Флоранс (1923 – 2008). Виндзордағы Презентация колледжінде оқыған ол 15 жасында мектепті бітіріп, әкесінің қолдауымен актерлік өнерге деген қызығушылық таныта бастады.

Бірінші неке және Англияға көшіп келу

1934 жылы 19 сәуірде 17 жасында Флоранс Балаклавадағы Holy Angels католик шіркеуінде ағылшын Роджер Лайтфут Ойстонға үйленді. Келесі жылы Флоранс пен Ойстонның Сьюзан есімді қызы дүниеге келді. Отбасы Англияға сапар шегіп, Роджердің ата-анасымен бірге Скарборо, Йоркшир, Дипдейл даңғылында қысқа уақыт тұрды. Содан кейін Бридлингтон, Северби даңғылында орналасқан үйге көшіп барды. Еуропада соғыс басталуымен Роджер Грин Ховардс әскеріне офицерлік курсант ретінде қабылданып, 1941 жылдың шілдесінде 2-ші Дербишир еоманриіне офицер болып тағайындалды. Флоранс Әйелдер армиясына қосылып, Бемптон маңындағы шаруа қожалығында тұрып жұмыс істеуге көшті. Ол жиі бір оқиғаны айтатын: 1941 жылы Бристольде болған әуе шабуылы кезінде екінші қызы Бриджит оның қолынан шығып кетіп, Флорансқа психиатриялық көмек қажет болды. Ол Францияға Нормандияға шабуыл кезінде барды және 1944 жылдың 19 маусымында Эсковилл маңында, Пегас көпіріне жақын жерде хабарсыз жоғалып кетті. Флорансқа күйеуінің жоғалғаны туралы хабарланды, бірақ оның өлімі туралы хабарлаған телеграмманы келесі жылға дейін алмады.

Екінші неке және Австралияға оралу

Соғыстан кейін Флоранс поляк ұшқышы Ян Адам "Джон" Балавайдермен танысты, ол 158-ші эскадрильяда Корольдік әуе күштерінде қызмет еткен, 1945 жылғы 2 ақпанда Ванне-Эйкельге жасалған шабуыл кезінде ауыр жарақат алған. 1946 жылғы 3 қыркүйекте ол Флоранспен Ноттингемдегі Хакналлдағы Ыстық Крест шіркеуінде үйленді. Бұл Флоранстың Ноттингем соборында үйленгені туралы айтқандарына қайшы, шағын шіркеу еді. Фримантлға келгеннен кейін Питер Ойстон анасының "баршадан бұрын, капитанның немесе экипаждың бұйрықтарына қарамастан, кемеден секіріп түсіп, порттағы топыраққа тізе бүккенін, содан кейін жұмыр тас алып жей бастап, 'О, Австралия, Австралия, мен үйдемін, мен үйдемін. Менің сүйікті елім!' деді" деп еске алды. Кейін ол журналист Сэм Ньюманға бұл, мүмкін, өзіне қол салуға тырысқандығы және ол қызына адал болмағаны туралы ойлағанын айтты. Флоранс 1983 жылы "Тұтқын" сериалындағы жұмысын аяқтағаннан кейін күйеуі Джонмен соңғы бірнеше жылды өткізуді үміттенеді, ол соғыс кезінде алған жарақаттарынан көп жыл бойы зардап шеккен. Ол ауыр сырқатқа шалдығып, сол жылдың қазан айында рактан қайтыс болды.

Өлім

Шила Флоранс 75 жасында өкпе рагынан 1991 жылғы 12 қазанда қайтыс болды. Оның ұлы Филип оны Сидней опера үйіндегі салтанатты шараға қатыстырып, соңғы фильмі "Әйелдің әңгімесіндегі" рөлі үшін "Ең үздік әйел рөлі" сыйлығын оның атынан қабылдағаннан соң тоғыз күн өткен соң оқыс оқиға орын алды.

Театр

Австралияға оралғаннан кейін Флоранс Мельбурнның Кішкентай театрына қайта қосылды және 1951 жылдың тамызында Гай Болтонның «Өмірден үлкен» спектаклінде ойнады. 1953 жылдың ақпан-наурыз айларында ол Виктория штаты бойынша «Arrow Theatre» театрының Торнтон Уайлдердің «Біздің қаламыз» қойылымымен гастрольдік сапарда болды. Миссис Гиббстің рөлін сомдаған Флоранс сегіз апталық турда 63 рет сахнаға шықты. 1954 жылдың қаңтарында Флоранс жаңа құрылған «Union Theatre Repertory Company» – Австралиядағы алғашқы кәсіби репертуарлық театрға – қосылды және Лесли Стормның «Күннің қасіреті» пьесасындағы әзілкеш тәтесінің рөлі үшін бірден мақтауға ие болды. Флоранс кейіннен танымал болған көптеген актерлермен жұмыс істеді, олардың ішінде Барри Хамфрис және оның ұстазы Питер О’Шонесси болды. «Union Theatre»-мен жұмыс істеумен қатар, Флоранс «Little Theatre»-да да өнер көрсетуді жалғастырды. Оның Грехэм Гриннің «Тұрғын бөлме» пьесасының австралиялық премьерасында Мойра Карлтон мен Сид Конабермен бірге Тереза Браун рөлін ойнағаны «жай пафоспен ерекше және тамаша» деп сипатталды. Келесі жылы ол «Union Theatre»-да Мел Динеллидің «Адам» (1955 жылдың 14 қарашасы – 26 қарашасы) спектаклінде ойнады. Бір сыншы: «Шейла Флоранс керемет миссис Гиллис рөлінде өзінің барлық мүмкіндігін пайдаланып, сенімсіздіктің өзін-өзіне жеткізді» деп жазды. Флоранс онжылдықтың соңына дейін екі театр тобымен де өнер көрсетуді жалғастырды, оның ішінде Элизабет Аддиманның «Құпия шатыр» (1956 жылдың 14 қаңтары – 8 ақпаны) «Arrow Theatre»-да, Реджинальд Денхэмнің «Зейнеткерліктегі әйелдер» (1956 жылдың 20 ақпаны – 3 наурызы), Уильям Ингедің «Пикник» (1956 жылдың 5 наурызы – 17 наурызы), Эмлин Уильямстың «Жүректің нұры» (1956 жылдың 29 қазаны – 10 қарашасы) және Джордж Бернард Шоудың «Адамзаттық» (1956 жылдың 3 желтоқсаны – 15 желтоқсаны) спектакльдері болды. 1956 жылы Флоранс Кристофер Фрайдың Жан Жиродукстың «Тайгер қақпасында» пьесасының музыкалық нұсқасында Кассандра рөлін ойнады. Флоранс театр өнерінен қол үзген жоқ, бірақ онда аз уақыт өткізді. Ол жоғары бағаланған жұмыстар жасады және Евгений Ионесконың «Орындықтар» (1960) спектакліндегі рөлі үшін Мельбурн сыншыларының сыйлығына (Эрик) екінші рет ұсынылды. 1961 жылы Флоранс 2-арнадан кетіп, репертуарлық театрға толыққандай көшті. «Union Theatre»-да бірқатар қойылымдар ойнады, олардың ішінде Ференц Молнардың «Гвардияшы» комедиясы (1961 жылдың 4 қыркүйегі – 23 қыркүйегі), Уильям Ингенің «Жоғарғы баспақыштардағы қараңғылық» (1961 жылдың 25 қыркүйегі – 14 қазаны), және Брам Стокердің «Дракула» (1962 жылдың 8 қаңтары – 3 ақпаны) Нил Фицпатрик пен Пэтси Кингпен бірге ойнады, кейіннен олар Флоранспен «Тұтқын» сериалының көптеген эпизодтарында ойнады. 1962 жылы Флоранс «Union Theatre»-дың Уильям Шекспирдің «Макбет» (1962 жылдың 6 ақпаны – 3 наурызы) спектакліндегі басты рөлін ойнап, өзінің театрлық армандарының бірін орындады, онда Фрэнк Тринг басты рөлде ойнады, ал Флоранс Леди Макбет рөлінде ойнады. Тринг пен Флоранс ескі достар болды; олар «Эдип Рекс» және «Гвардияшы» спектакльдерінде бірге ойнаған. Ол оның кештеріне жиі қонақ болып түсетін, бірақ сахнада олардың арасында әрдайым керішілік болды. Флоранс 1962 жылы тағы үш пьесада ойнады: Фриц Хохвальдердің «Мемлекеттік прокурор» (1962 жылдың 12 сәуірі – 5 мамыры) Питер Адамспен «Little Theatre»-да, Рей Лоулердің «Он жетінші қуыршақтың жазы» (1962 жылдың 4 маусымы – шілдесі) Кэрол Армстронгпен, Банни Брукпен және Сид Конабермен Расселл-стрит театрында, және Майкл Редгрейвтің Генри Джеймстің «Асперн парақтары» пьесасының бейімдеуі (1962 жылдың 24 қыркүйегі – 13 қазаны) Джина Кертиспен, Марион Эдвардпен және Рег Ливермормен «Union Theatre»-да. 1963 жылдың наурыз айында ол Виктория штаты бойынша «Union Theatre Repertory Company»-ның Джордж Бернард Шоудың «Балқан сатирасы: Қару және адам» және Питер Бэтейдің «Үмітсіздер» (1963 жылдың 6 наурызы – 10 сәуірі) спектакльдерінен тұратын қосымша қойылымын көрсетті. Жаңа аталған «Сент-Мартин театрында» (бұрынғы «Кішкентай театр») ол бірнеше жылға дейін соңғы рөлін ойнады: Фэй мен Майкл Каниннің Рюносуке Акутагаваның «Рашомон» пьесасын бейімдеуі (1964 жылдың 5 ақпаны – 29 ақпаны). «Беллберд» спектаклінің үзіліссіз сипаты Флорансқа театрлық жұмысын жалғастыруға мүмкіндік берді. Ол қысқа ғұмырлы Мельбурн тәуелсіз театр компаниясының негізін қалаушы мүшесі болды, ол тарағанға дейін Эмеральд Хилл театрында Брайан Фоллдың «Тірілер үшін өмір» (1967 жылдың 15 мамыры – 27 мамыры) спектаклін қойды. Соңынан сол жылы Флоранс Санкт-Мартин театрында Гарольд Пинтердің «Туған күн мерекесі» (1967 жылдың 1 қарашасы – 25 қарашасы) спектаклінде Питер Адамспен бірге ойнады. 1968 жылдың ақпан айында Флоранс Перт қаласындағы «Playhouse Theatre»-да Томас Кенеллидің «Халлоранның кішкентай қайығы» (1968 жылдың 5 ақпаны – 17 ақпаны) спектаклінде Теренс Донованмен бірге «Сент-Мартин театры» компаниясымен бірге ойнады, бұл Перт фестивалінің бөлігі болды, содан кейін Мельбурндағы «Сент-Мартин театрында» ойнады. Лиллиан Хеллманның «Кішкентай түлкілер» (1968 жылдың 22 мамыры – 15 маусымы) спектаклінде Сид Конабермен бірге ойнаған Флоранс 1960 жылдардың соңғы спектаклі болды. Флоранстың 1970 жылдардағы театрлық жұмыстарына сэр Тирон Гетридің режиссерлік еткен Уильям Шекспирдің «Барлығы жақсы аяқталады» комедиясының әсем қойылымы кірді, ол Мельбурндағы «Princess Theatre»-да ашылды (1970 жылдың 21 қазаны – 14 қарашасы). Спектакль Канберраға (1970 жылдың 18 қарашасы – 21 қарашасы) сапарлады, содан кейін Перт фестивалінің бөлігі ретінде «Octagon Theatre»-да соңғы қойылым болды. 1972 жылы ол Сид Джеймстің «Сам Кридің» «Жұптасу маусымы» фарсы спектаклінде ойнау үшін таңдалды. 1973 жылы Флоранс Нил Саймонның «Екінші авенюдегі тұтқын» (1973 жылдың 12 маусымы – 21 шілдесі) спектаклінде Моника Моганмен Мельбурндағы Расселл-стрит театрында, Луи Эссонның «Уақыт әлі жетпеді» (1973 жылдың 7 қарашасы – 1 желтоқсаны) спектаклінде Элспет Баллантайнмен Мельбурндағы «Comedy Theatre»-да, және Ноэль Кауардтың «Тіршілік үшін дизайн» (1973 жылдың 11 желтоқсаны – 19 қаңтары 1974) спектаклінде Питер Куртинмен «Сент-Мартин театрында» ойнады. 1974 жылға дейін қойылымдарды жалғастырған Флоранс Эдвард Бондтың «Теңіз» (1974 жылдың 23 сәуірі – 1 маусымы) комедиялық драмасында Сэнди Гормен және Брюс Майлспен Расселл-стрит театрында, және Джордж Бернард Шоудың «Дәрігердің дилеммасы» (1974 жылдың 27 тамызы – 5 қазаны) спектаклінде «Сент-Мартин театрында» ойнады. 1987 жылы Флоранс екі театрлық қойылымда ойнады: «Көңілсіз шеңбер» (1987 жылдың 24 маусымы – тамызы) Алекс Менглетпен Оңтүстік Мельбурндағы «Anthill Theatre»-да, және Ша Йесиннің «Алаяқ» (1987 жылдың 11 қыркүйегі – 26 қыркүйегі) спектаклінде Рег Эванспен және Буд Тингвеллмен, қазір «St Martins Youth Arts Centre» аталған жерде; бұл оның соңғы театрлық қойылымы болды.

After her return to Australia, Florance rejoined Melbourne's Little Theatre and in August 1951 she appeared in Guy Bolton's Larger than Life. In February – March 1953, she toured Victoria with Arrow Theatre's well received production of Thornton Wilder's Our Town. Playing Mrs Gibbs, Florance accrued 63 performances in the eight week tour. By January 1954, Florance had joined the newly formed Union Theatre Repertory Company—Australia's first professional repertory company—and was immediately lauded for her portrayal of the mischievous aunt in Lesley Storm's The Day's Mischief. Florance worked with many actors who later became household names, including Barry Humphries and his mentor, Peter O'Shaughnessy. As well as her work with the Union Theatre, Florance continued to perform with the Little Theatre, Her performance as Teresa Browne with Moira Carleton and Syd Conabere in the first Australian production of Graham Greene's The Living Room (26 October 1954 – 6 November 1954) was described as "outstanding and perfect in gentle pathos". The following year she was back at the Union Theatre in Mel Dinelli's The Man (14 November 1955 – 26 November 1955). One reviewer wrote, "as the incredible Mrs. Gillis, Sheila Florance stressed incredibility for all she was worth". Florance continued to perform with both theatre groups through the rest of the decade, in plays including Elizabeth Addyman's The Secret Tent (14 Jan 1956 – 8 February 1956) at the Arrow Theatre, Reginald Denham's Ladies in Retirement (20 February 1956 – 3 March 1956), William Inge's romance Picnic (5 March 1956 – 17 March 1956), Emlyn Williams' The Light of Heart (29 October 1956 – 10 November 1956), and George Bernard Shaw's ironic comedy Misalliance (3 December 1956 – 15 December 1956) at the Union Theatre. In 1956, Florance played Cassandra in Christopher Fry's adaptation of Jean Giraudoux's Tiger at the Gates, at the opening of the newly built theatre complex on St Martin's Lane. Florance continued working in theatre, although she spent less time there. She produced well regarded work and was nominated a second time for the Melbourne Critics Award (Erik) for her performance in Eugène Ionesco's The Chairs (1960) at the Little Theatre. By 1961, Florance had left Channel 2 to concentrate on repertory. A string of performances at the Union Theatre followed; including Ferenc Molnár's comedy The Guardsman (4 September 1961 – 23 September 1961), William Inge's The Dark at the Top of the Stairs (25 September 1961 – 14 October 1961), and Bram Stoker's Dracula (8 January 1962 – 3 February 1962) with Neil Fitzpatrick and Patsy King, who later appeared with Florance in many episodes of Prisoner. In 1962, Florance realised one of her theatrical ambitions in the Union Theatre's production of William Shakespeare's Macbeth (6 February 1962 – 3 March 1962), which starred Frank Thring in the title role and Florance as Lady Macbeth. Thring and Florance were old friends; they performed opposite each other in Oedipus Rex and in The Guardsman. He was a regular guest at her parties, but there had always been tension between them on stage. Florance appeared in three more plays in 1962; Fritz Hochwälder's The Public Prosecutor (12 April 1962 – 5 May 1962) with Peter Adams, at the Little Theatre, Ray Lawler's Summer of the Seventeenth Doll (4 June 1962 – July 1962) with Carol Armstrong, Bunney Brooke and Syd Conabere at Russell Street Theatre, and Michael Redgrave's adaptation of Henry James' The Aspern Papers (24 September 1962 – 13 October 1962) with Gina Curtis, Marion Edward and Reg Livermore at the Union Theatre. In March 1963, she toured Victoria in the Union Theatre Repertory Company's double bill of George Bernard Shaw's Balkan satire Arms and the Man and Peter Batey's bush life farce The No Hopers (6 March 1963 – 10 April 1963). At the renamed St Martin's Theatre (formerly the Little Theatre), she appeared in her last play for a few years; Fay and Michael Kanin's adaptation of Ryūnosuke Akutagawa's Rashomon (5 February 1964 – 29 February 1964). The intermittent nature of Bellbird allowed Florance to continue with her theatrical work. She was a founder member of the short lived Melbourne Independent Theatre Company, which staged a single production, Brian Faull's Life for the Living (15 May 1967 – 27 May 1967) at the Emerald Hill Theatre before disbanding. Later the same year, Florance appeared at St Martin's Theatre in Harold Pinter's The Birthday Party (1 November 1967 – 25 November 1967) alongside Peter Adams. In February 1968, Florance appeared with the St Martin's Theatre company in Thomas Keneally's Halloran's Little Boat (5 February 1968 – 17 February 1968) alongside Terence Donovan at the Playhouse Theatre, Perth. as part of the Festival of Perth, and then in Melbourne at St Martin's Theatre. Lillian Hellman's The Little Foxes (22 May 1968 – 15 June 1968) alongside Syd Conabere at St Martin's Theatre was Florance's last play of the 1960s. Florance's theatre work in the 1970s included a lavish production of William Shakespeare's comedy All's Well That Ends Well directed by Sir Tyrone Guthrie, which opened at the Princess Theatre, Melbourne (21 October 1970 – 14 November 1970). The production travelled to Canberra (18 November 1970 – 21 November 1970), before a final performance at the Octagon Theatre as part of the Festival of Perth. In 1972, she was selected to perform with Sid James in Sam Cree's farce The Mating Season at the Comedy Theatre. In 1973, Florance performed in Neil Simon's The Prisoner of Second Avenue (12 June 1973 – 21 July 1973) with Monica Maughan at Melbourne's Russell Street Theatre, Louis Esson's The Time is Not Yet Ripe (7 November 1973 – 1 December 1973) with Elspeth Ballantyne at the Comedy Theatre, Melbourne, and Noël Coward's morality play Design for Living (11 December 1973 – 19 January 1974) with Peter Curtin at St Martin's Theatre. Continuing a run of plays into 1974, Florance appeared in Edward Bond's comedy drama The Sea (23 April 1974 – 1 June 1974) with Sandy Gore and Bruce Myles at Russell Street Theatre, and George Bernard Shaw's problem play The Doctor's Dilemma (27 August 1974 – 5 October 1974) at St Martin's Theatre. In 1987, Florance appeared in two theatre productions; Uncle Vanya (24 June 1987 – August 1987) with Alex Menglet at the Anthill Theatre, South Melbourne, and Sha Yexin's satire The Impostor (11 September 1987 – 26 September 1987) with Reg Evans and Bud Tingwell at, what had become, St Martins Youth Arts Centre; this was her last theatre performance.

Кино және теледидар

1959 жылы Флоранс 2-арна теледидар станциясында қабат менеджері болып жұмыс істеді; ол өзінің «театрға қатыстылығын» сақтау үшін демалысында жылына бір ғана спектакль ойнайтынын айтты. 1962 жылдың соңы мен 1963 жылдың басында ол Seven Network телеарнасының жартылай импровизациялық сот очерктерінен тұратын «Өзіңіздің үкіміңізді қарастырыңыз» сериалының екі эпизодында айыпталушылар Лора Радфорд пен Джоселин Мэтьюс рөлін ойнады. 1965 жылы Флоранс Джорджио Мангиамеленің «Clay» көркем фильміндегі естімейтін және сөйлей алмайтын әйел рөлінде алғаш рет кинода ойнады, ал постпродакшн кезеңінде басты рөлдегі Янина Лебедеваның (Марго) дауысын дубляждады. Флоранс сондай-ақ танымал полициялық процедуралық телесериал «Homicide»-те алғаш рет пайда болды. Ол сонымен қатар Дж. Б. Пристлидің жазған «Қауіпті бұрыш» телефильмінде, балалар сериалының «Орынбасар» («The Stand In») атты эпизодында және Патрик Бартонның Петр Устиновтың «Романов пен Джульетта» романының теледидарға бейімделген нұсқасында ойнады. 1967 жылы Флоранс ұзақ жылдар бойы көрсетіліп келген «Bellbird» операсында Досси Рамси рөлінде эпизодтық түрде пайда бола бастады. Ол 1970 жылдарға дейін «Bellbird» және «Homicide» фильмдеріндегі эпизодтық рөлдерін жалғастырды, сонымен қатар «Division 4» сияқты басқа телепродакшндерде де кішігірім рөлдерді ойнай бастады. 1971 жылы Флоранс «Кенді қалашық» фильмінде «Беллбирд» фильмінің кино нұсқасындағы қарт әйел рөлін ойнады. Сондай-ақ 1971 жылы Флоранс полициялық драмалық «Matlock Police» сериалында қаланың анасы Грейс Фальконнер рөлінде төрт рет пайда болды. Ол сонымен қатар 23 маусым 1971 жылы Санкт-Мартин театрында Беверли Даннмен бірге Антон Чеховтың «Ваня аға» спектаклінде өнер көрсетті. 1973 жылы ол Памела Стивенсон мен Род Муллинармен бірге «Райан» сериалының алғашқы эпизодында Лорна Рассел рөлін ойнады, ал 1974 жылы Тим Берсталлдың «Петерсен» фильмінде Тонидің (Джек Томпсон) анасын ойнады. «Tandarra» (1976), «Bluey» (1977) және «Bobby Dazzler» (1978) фильмдеріндегі бір эпизодтық рөлдерден басқа, Флоранс онжылдықтың қалған бөлігінде киноға жұмылдырылды. Флоранс Тим Берсталдың «End Play» (1976) триллерінде Мейвис Липтон рөлін ойнады. Мұнан кейін ол жазушы-режиссер Пол Кокстың толық метражды алғашқы фильмі «Illuminations» (1976) фильмінде алғаш рет кинода ойнады. Бұл салыстырмалы түрде кішігірім рөл болды, бірақ ол одан әрі ынтымақтастыққа әкелді. Сол жылы Флоранс Фред Шеписидің көптеген наградаларға ие болған «Жұрттың ойын алаңы» (1976) фильмінде миссис Салливан рөлін ойнады. «Raw Deal» (1977) австралиялық вестернінде кішкентай рөлді ойнағаннан кейін, ол Кен Ханнамның атмосфералық құпиясы «Summerfield» (1977) фильмінде миссис Глисон рөліне ие болды. 1979 жылы Флоранс Джордж Миллердің өте сәтті антиутопиялық «Mad Max» фильмінде Мэй Свайси – қарт шаруа қожалығының иесі және басты кейіпкер Макстың досы рөлінде пайда болды. Фильмде Флорансқа антикалық мылтық ұстауға тура келді, бірақ түсірілім кезінде ауыр мылтықпен жүгіріп бара жатқанда ол тесікке түсіп, тізесін сындырды. Күйеуі Джонның қайтысынан кейін біраз демалыс алғаннан кейін Флоранс «Winners» (1985) телесериалының эпизодында Эсме рөлінде қайтадан теледидарға оралды. Содан кейін ол Пол Кокстың екі туындысында: Маргареттің анасы «Handle With Care» (1985) және Марта «Cactus» (1986) рөлінде ойнады. Мұнан кейін әжелерді ойнаған екі рөл болды; Роджер Скоулздың «Руби Розаның ертегісі» (1987) триллерінде Мелита Юрисик, Крис Хейвуд, Род Зуаник және Мартин Сандерсон қатысты; және Луиджи Аквистоның «Ас жүрек» (1987) фильмі. Флоранс сонымен қатар Тим Скаллимен бірге қысқа комедиялық «Kick Start» (1987) фильмінде (34 мин) және Чарльз Сэндфордтың режиссерлігінде ойнады. Ол 1987 жылы Сидней кинофестивалінде «Үздік көркем фильм» (Greater Union) және Рубен Мамулиан сыйлықтарын жеңіп алды. Флоранс 1980-ші жылдарды «Becca» (1988) телефильміндегі қарт Бекка және «Round the Twist» (1989) балалар фантастикалық сериалының эпизодындағы Мадам Фортуна рөлінде ойнаумен аяқтады.

In 1959, Florance was working as a floor manager at television station Channel 2; she said she was only doing one play a year during her holidays to keep her "nose in the theatre". In late 1962 and early 1963 she played defendants Laura Radford and Jocelyn Matthews in two episodes of Seven Network's semi improvisational courtroom television series Consider Your Verdict. In 1965, Florance appeared in her first film role as a deaf mute in Giorgio Mangiamele's art film Clay, and in post production she dubbed the voice of lead actress Janina Lebedew, who played Margot. Florance also made her first appearance in popular police procedural television series Homicide. She also appeared in Dangerous Corner, a television movie written by J. B. Priestley, an episode ("The Stand In") of children's series The Magic Boomerang, and in Patrick Barton's television adaptation of Peter Ustinov's Romanoff and Juliet. In 1967, Florance started to appear intermittently as Dossie Rumsey in long running soap opera Bellbird. She continued her occasional roles in Bellbird and Homicide into the 1970s, and also began to take small roles in other television productions such as Division 4. In 1971, Florance played a minor role as Old Mrs Bacon in the film Country Town, a movie version of Bellbird that featured many members of the television cast. Also in 1971, Florance made the first of her four appearances as town matriarch Grace Falconer in police drama series Matlock Police. She also gave a performance with Beverley Dunn in Anton Chekhov's Uncle Vanya (23 June 1971) at St Martin's Theatre. In 1973, she played Lorna Russell in the first episode of Ryan with Pamela Stephenson and Rod Mullinar, before playing Tony's (Jack Thompson) mother in Tim Burstall's 1974 film, Petersen. Apart from single episode appearances in Tandarra (1976), Bluey (1977), and Bobby Dazzler (1978), for much of the rest of the decade, Florance concentrated on film work. Florance played Mavis Lipton in Tim Burstall's thriller End Play (1976). This was followed by her first film role in writer director Paul Cox's first full length feature, Illuminations (1976). It was a relatively small role but it led to further collaborations. In the same year, Florance played Mrs Sullivan in the multi award winning Fred Schepisi film The Devil's Playground (1976). A small appearance in Australian western Raw Deal (1977) followed, and then the part of Mrs Gleeson in Ken Hannam's atmospheric mystery, Summerfield (1977). In 1979, Florance appeared as May Swaisey—an elderly farm owner and friend of protagonist Max—in George Miller's hugely successful dystopian action film Mad Max. In the film Florance was required to wield an antique shotgun, but whilst filming and running with the heavy gun, she stepped into a hole and broke her knee. After taking some time off following her husband John's death, Florance returned to television with a small role as Esme in an episode of Winners (1985). Next came roles in two Paul Cox productions; Margaret's mother in Handle With Care (1985), and Martha in Cactus (1986). This was followed by two parts playing grandmothers; Roger Scholes' thriller The Tale of Ruby Rose (1987) featuring Melita Jurisic, Chris Haywood, Rod Zuanic and Martyn Sanderson; and Luigi Acquisto drama Hungry Heart (1987). Florance also took part in Kick Start (1987), a short comedy (34 min) with Tim Scally and directed by Charles Sandford. It won the Best Fiction (Greater Union) and Rouben Mamoulian Awards at the 1987 Sydney Film Festival. Florance ended the 1980s with performances in television movie Becca (1988) as Old Becca, and as Madame Fortune in an episode of children's fantasy Round the Twist (1989).

Тұтқын

Флоранс ең танымал болды оның қатал, алкогольге тәуелді кісі өлтіруші, кейіннен ақталған Элизабет Жозефина (Лиззи) Бердсворт рөлімен, оны 1979 жылы Рег Уотсонның «Түрме» әйелдер түрмесінің драмасында сомдады. Бастапқыда он алты эпизодтық жеке серия ретінде жоспарланған, оның сәтті қабылдануы Рег Гранди ұйымын шоуды үздіксіз сабын операсына айналдыруға итермеледі. Флоранс – сынақтан өтпестен рөлге шақырылған жалғыз актриса; Уотсон оның суретін және жұмыс тізімін көрген соң, оған рөлді ұсынды. 1983 жылы ол «Ең үздік қосалқы әйел рөлі» сыйлығын жеңіп алды. Ол 1984 жылы көрсетілген 418-ші эпизодқа дейін шоуда болды, сол кезде ол 403 эпизодта ойнады. Флоранс 1981 жылы «Концерттегі тұтқын» фильмінде басқа актерлермен бірге ойнады, бұл фильм Виктория штатының Кобург қаласындағы Пентридж түрмесінде түсірілді. 1990 жылы британдық «Түрме» жанкүйерлер клубы Флоранстың Ұлыбританияға сапар шегіп, олардың «On the Outside» турнесіне қатысуын ұйымдастырды. Флоранс актерлік құрамның мүшесі Аманда Магглтонмен бірге келді, және екеуі де зор құрметпен қарсы алынды. Олар әуежайда қоршалып алынды; Флоранс: «Ой, құдай-ау, мен мұндайды ешқашан армандаған емеспін. Мен өмірімде мұндай нәрсені көрген емеспін», – деді. Флоранс пен Вал Леманды 22 тамызда Дерби қаласының мэрі салтанатты қабылдауға шақырды. Одан кейін ол Пол Кокс режиссерлік еткен «Алтын өрім» (1990) фильмінде шағын рөл ойнады, онда Флоранс «Сағатты әйел» рөлінде ойнады. Флоранстың соңғы фильмі «Әйелдің әңгімесі» (1991) Пауль Кокс пен Барри Дикенс Флорансқа арнап жазған, ол қатерлі ісіктен қайтыс болып бара жатқанын білгеннен кейін оған құрмет көрсету мақсатында жасалды. Қазір жетпіс жастағы Флоранс Марта есімді әдемі, қарт әйелдің рөлін ойнады, ол өте бағалайтын азын-малынмен жалғыз өмір сүрді. Марта өзінің тәуелсіздігін сақтап, емдеуші медбикесі Аннамен (Госия Добровольская) қатерлі ісіктен қайтыс болғанда әңгімелесті. Фильмде деменциямен ауыратын көршісі Билли рөлінде Норман Кей және оның ұлы Джонатан рөлінде Крис Хейвуд ойнады. Флоранстың ойыны Австралияда да, фильмнің жарық көргеннен кейін халықаралық деңгейде де жоғары бағаланды. Флоранс түсірілім кезінде қатерлі ісікпен күресіп жүрді. Кокс Ричард Филлипске берген сұхбатында: «Менің Шейла Флоранспен керемет достығым болды. Шындығында, ол менің алғашқы фильмімде ойнады, және біз оны жұлдызға айналдырамын деп әзілдедік. Оның қатерлі ісіктен қайтыс болып бара жатқанын естіген соң, мен бірден оның үйіне бардым. Ол сезімталдыққа бой алған жоқ, ол керемет әйел еді, бірақ ол әзілдеп: «Мені жұлдызға айналдыруға әлі уақыт бар, бірақ асығыңыз», – деді. Мен үйге қайтып, үш күн, үш түн сценарий жазып, содан кейін Барри Дикенс пен Шиламен бірге тағы бір нұсқа жасадық. Оған сегіз апта өмір сүруге мүмкіндік берілді, сондықтан біз «Әйелдің әңгімесін» осы оқиғамен түсірдік. Бұл бізді ынталандырды, бірақ Шиланың өзіне тән ұлылығы болды. Ол өте күшті әйел еді. Өліммен бетпе-бет келген өмір туралы фильм түсіру – таңғажайып міндет еді. Әрине, ақша табу мүмкін емес еді, сондықтан мен бар нәрсемді кепілге қоюға мәжбүр болдым. Адамдар менден қалай жасадық деп сұрайды, бірақ біз бұл тәуекелді ақымақша батылдықпен жасадық. Шиламен мен әрдайым әзілдесетінмін. Мен Шилаға: «Маған өліп қалма, әйтпесе мені өлтіресің», – дейтінмін. Ол: «Уайымдама, мен жақсы қыз боламын», – деп жауап беретін. Фильм жақсы қабылданды; ол Флорансқа AACTA сыйлығын «Басты рөлдегі ең үздік әйел актер» номинациясы бойынша жеңіп берді, ал Кокс 1992 жылы Гент халықаралық кинофестивалінде Гран-при сыйлығын жеңіп алды.

Florance became best known for her portrayal of recalcitrant, alcoholic murderer—discovered during the series to be innocent—Elizabeth Josephine (Lizzie) Birdsworth in Reg Watson's women's prison drama Prisoner in 1979. Initially conceived as a sixteen episode stand alone series, the favourable reception led the Reg Grundy Organisation to develop the show into an ongoing soap opera. Florance was the only original actress who was cast without an audition; Watson saw her photograph and her list of credits, and offered her the role. and Best Supporting Actress in a Series in 1983. She was with the show from episode one until episode 418, which was broadcast in 1984. By that time, she had appeared in 403 episodes. Florance also starred with other cast members in Prisoner in Concert (1981), a spin off comedy musical production that was filmed at Pentridge Prison in Coburg, Victoria. In 1990, a British Prisoner fan club arranged for Florance to visit the United Kingdom to appear in their 'On the Outside' tour. Florance arrived with fellow cast member Amanda Muggleton, and the pair were extremely well received. They were mobbed at the airport; Florance said, "Oh my goodness me. I didn't dream of it. I've never had anything like that in my whole life". Florance and Val Lehman were given a civic reception by the Mayor of Derby on 22 August, Despite this setback, she was back on tour within days. She followed this with a small part in Golden Braid (1990) directed by Paul Cox, in which Florance was cast as "Lady with clock". Florance's last film, A Woman's Tale (1991), was written especially for her by Paul Cox and Barry Dickens as a tribute to Florance after learning she was dying of cancer. Florance, now a septuagenarian, played a genteel, elderly woman called Martha, who lived alone with her few prized possessions. Martha guarded her independence and reminisced with her visiting nurse Anna (Gosia Dobrowolska) while dying of cancer. The film also starred Norman Kaye as her neighbour Billy who had dementia, and Chris Haywood as her son Jonathan. Florance's performance was widely praised both within Australia, and internationally following the film's release. Florance herself was fighting cancer during the filming. Cox said, in an interview with Richard Phillips:

I had a terrific friendship with Sheila Florance. In fact she acted in my very first film, and we always used to joke that I would make her a star. When I heard suddenly that she was dying of cancer I visited her immediately. There was no sentimentality or anything on her part—she was an incredible woman—but she said jokingly, 'There is still time to turn me into a star, but let's be quick.' I went home and spent three days and three nights writing the script and then with Barry Dickins and Sheila we did another draft. She was given eight weeks to live and so we made A Woman's Tale with this hanging over us. This motivated us, of course, but Sheila had a degree of greatness about her. She was a very powerful woman. It was an amazing challenge to make a film about life, in the face of death. To get the money of course was impossible and I had to pawn everything I had. People have asked me how we did it but to some extent we were idiotically courageous in taking this risk. Sheila and I joked all the time. I would say to Sheila, "Please don't die on me or you'll kill me". She would reply, "Don't worry I'll be a good girl." The film was well received; it won Florance the AACTA Award for Best Actress in a Leading Role and won Cox the Grand Prix at the Ghent International Film Festival in 1992.

Фильм

ЖылАтауРольТүрі 1965 Clay Deaf mute Көркем фильм 1969 2000 Weeks Woman on Ship (аты көрсетілмеген) Көркем фильм 1971 Country Town Old Mrs. Bacon Көркем фильм 1974 Petersen Tony's Mother Көркем фильм 1975 End Play Mavis Lipton Көркем фильм 1976 Illuminations Рөлі белгісіз Көркем фильм 1976 The Devil's Playground Mrs. Sullivan Көркем фильм 1977 Raw Deal Old Lady Көркем фильм 1977 Summerfield Miss Gleeson Көркем фильм 1979 Mad Max May Swaisey (Шейла Флоренс ретінде) Көркем фильм 1986 A Far Off World Сценарийді бақылаушы Қысқа фильм 1986 Cactus Martha Көркем фильм 1987 The Tale of Ruby Rose Әже Көркем фильм 1987 Hungry Heart Әже Көркем фильм 1987 Kick Start Рөлі белгісіз Қысқа фильм 1990 Golden Braid Сағатты ұстаған әйел Көркем фильм 1990 Nirvana Street Murder Molly Көркем фильм 1991 A Woman's Tale Martha Көркем фильм 1991 Secrets Рөлі белгісіз Қысқа фильм

Теледидар

Жыл Атауы Рөл Ескертулер 1959 Тез арада қонақ рөлі: Петула Роджерс телесериалы, 1 серия S1E15 1962; 1963 Сіздің үкіміңізді қараңыз қонақ рөлі: Джоселин Мэтьюс телесериалы, 67 серия (қонақ) 1963 Сіздің үкіміңізді қараңыз қонақ рөлі: Лора Радфорд телесериалы, 1 серия: 118 1965 Романофф және Джульет Архиепископ ABC телефильмі 1965 Қауіпті бұрыш Мод Мокридж ABC телефильмі 1965–1975 Қылмыс қонақ рөлдері: Миссис Миллер / Миссис Нюгент / Аннабел Томпкинс / Джейн Кокрейн / Эдна Кейн / Миссис Уэйкфилд / Миссис Галбрейт / Қонақ / Миссис Гринфилд / Мотель иесі / Игнатиус әпке / Эдна Джонс / Миссис Тренер / Мисс Грегори / Грейс Уокер / Эмма Перкинс / Маргарет телесериал, 18 серия 1965 Сақылман бумеранг қонақ рөлі телесериал, 1 серия: 25 1966 Австралиялық ойын үйі қонақ рөлі телесериал, 1 серия: 26 1968 Кобвебс в бетоне Кэти ABC телефильмі 1970 Кингс рөлі белгісіз фильм-документалдық 1970–1974 Дивизион 4 қонақ рөлдері: Әйел / Миссис Джеймс / Миссис Митчелл / Миссис Финни / Қонақ үй менеджері / Миссис Моррис / Мисс Бобби Пейджели телесериал, 7 серия 1971–1975 Матлок полициясы қонақ рөлдері: Грейс Фальконнер / Миссис Рис / Эмили Моррисон телесериал, 6 серия 1972 Bellbird тұрақты рөл: Досси Рамси ABC телесериалы, 176 серия 1973 Райан қонақ рөлі: Лорна Рассел телесериал, 1 серия: S1E1 1976 Бобби Дазлер қонақ рөлі: Миссис Жолли телесериал, 1 серия 12: "Командалық өнер" 1976 Тандарра қонақ рөлі: Кадди телесериал, 1 серия 5: "Ерлер өнері" 1977 Блюи қонақ рөлі: Миссис О'Брайен телесериал, 1 серия 22: "Семиз мысық" 1978 Коп-шоп қонақ рөлі: Ана телесериал, 1 серия: 61 1979–1984 Тұтқын тұрақты рөл: Элизабет "Лиззи" Бердсворт телесериал, 1-6 маусымдар, 404 серия 1979 Фрэнки Дойлдың оқиясы Лиззи Бердсворт телефильм 1981 Тұтқын концертте Өзі / Лиззи Бердсворт телеконцерттік бағдарлама 1982 Телемарафон 1982 қонақ Өзі телебағдарлама 1983 Майк Уолш шоуы қонақ Өзі телесериал, 1 серия 1984 1984 жылғы TV Week Logie Awards Өзі көрермен мүшесі 'Тұтқын' актерлерімен телебағдарлама 1985 Жеңімпаздар – Өмірдің басқа жақтары Эсме телефильм, 1 серия 5 1985 Абайлап ұстаңыз Маргареттің анасы телефильм 1986 Лейди Эдны Эвереджбен Австралиялық аудитория қонақ Өзі көрермен ретінде телебағдарлама 1988 Рафферти ережелері қонақ рөлі: Миссис Паттерсон телесериал, 1 серия S4E21 1988 Бекка Ескі Бекка ABC телефильмі 1989 Бұрылыс айналысында қонақ рөлі: Мадам Фортуна ABC телесериалы, 1 серия S1E9 1990 Ұлы қашқындау Өзі / Лиззи Бердсворт телебағдарлама, Ұлыбритания 1991 Кол'н Карпентер қонақ рөлі: Мэри телесериал, 1 серия S2E7

YearTitleRoleNotes 1959 Emergency Guest role: Petula Rogers TV series, 1 episode S1E15 1962; 1963Consider Your Verdict Guest role: Jocelyn Matthews TV series, Episode 67 (guest) 1963 Consider Your Verdict Guest role: Laura Radford TV series, 1 episode: 118 1965 Romanoff and Juliet Archbishop ABC Teleplay 1965 Dangerous Corner Maud Mockridge ABC Teleplay 1965–1975Homicide Guest roles: Mrs. Miller/Mrs. Nugent/Annabelle Tompkins/Jane Cochrane/Edna Kane/Mrs. Wakefield/Mrs. Galbraith/Neighbour/Mrs. Greenfield/Motel Owner/Sister Ignatius/Edna Jones/Mrs. Trainer/Miss Gregory/Grace Walker/Emma Perkins/Margaret TV series, 18 episodes 1965 The Magic Boomerang Guest role TV series, 1 episode: 25 1966 Australian Playhouse Guest role TV series, 1 episode: 26 1968 Cobwebs in Concrete Kathy ABC Teleplay 1970 The Kings Role unknown Film documentary 1970–1974 Division 4 Guest roles: Woman/Mrs. James/Mrs. Mitchell/Mrs. Finney/Hotel Manageress/Mrs. Morris/Miss Bobby Paigely TV series, 7 episodes 1971–1975 Matlock Police Guest roles: Grace Falconer/Mrs. Rees/Emily Morrison TV series, 6 episodes 1972 Bellbird Regular role: Dossie Rumsey ABC TV series, 176 episodes 1973 Ryan Guest role: Lorna Russell TV series, 1 episode: S1E1 1976 Bobby Dazzler Guest role: Mrs. Jollie TV series, 1 episode 12: "Command Performance" 1976 Tandarra Guest role: Cuddy TV series, 1 episode 5: "The Manly Art" 1977 Bluey Guest role: Mrs. O'Brien TV series, 1 episode 22: "The Fat Cat" 1978 Cop Shop Guest role: Mum TV series, 1 episode: 61 1979–1984 Prisoner Regular role: Elizabeth "Lizzie" Birdsworth TV series, Seasons 1–6, 404 episodes) 1979 The Franky Doyle Story Lizzie Birdsworth TV movie 1981 Prisoner in Concert Herself / Lizzie Birdsworth TV Concert Special 1982 Telethon 1982 Guest Herself TV special 1983 The Mike Walsh Show Guest Herself TV series, 1 episode 1984 The 1984 Annual TV Week Logie Awards Herself Audience member with 'Prisoner' cast TV Special 1985 WINNERS – The Other Facts Of Life Esme TV Movie series, S1E5 1985 Handle with Care Margaret's Mother TV movie 1986 An Australian Audience with Dame Edna Everage Guest Herself as Audience member TV Special 1988 Rafferty's Rules Guest role: Mrs. Patterson TV series, 1 episode S4E21 1988 Becca Old Becca ABC TV movie 1989 Round the Twist Guest role: Madame Fortune ABC TV series, 1 episode S1E9 1990 The Great Escape Herself/Lizzie Birdsworth TV Special, UK 1991 Col'n Carpenter Guest role: Mary TV series, 1 episode S2E7