Кіріспе

Күрделілік класы (логарифмдік кеңістік)

Есептеу күрделілігі теориясында L (сондай-ақ LSPACE немесе DLOGSPACE деп аталады) – жазбаға болатын жад кеңістігінің логарифмдік мөлшерін пайдалана отырып, детерминистік Тьюринг машинасымен шешілетін шешімдік есептерді қамтитын күрделілік класы. Формальды түрде, Тьюринг машинасының екі таспасы бар, олардың біреуі кірісті кодтайды және тек оқуға ғана болады, ал екінші таспа логарифмдік өлшемге ие, бірақ оқуға да, жазуға да болады. Логарифмдік кеңістік кіріске тұрақты көрсеткіштер санын сақтауға жеткілікті, сондықтан L толықтығының мағыналы ұғымдарын анықтау үшін әлсіз редукциялар қажет, ең көп тарағаны – бірінші реттік редукциялар. Омер Рейнгольдтың 2004 жылғы нәтижесі USTCON, яғни берілген бағытталмаған графтың екі төбесі арасында жолдың бар-жоқтығын анықтау мәселесі L класына жататынын көрсетеді, бұл L = SL екенін білдіреді, себебі USTCON – SL толық. Мұның бір салдары – L-дің қарапайым логикалық сипаттамасы: ол бірінші реттік логикада коммутативті транзитивті жабылу операторымен (граф теориялық тұрғыдан алғанда, бұл әрбір байланысты компонентті кликаға айналдырады) өрнектелетін тілдерді қамтиды. Бұл нәтиже дерекқор сұраныстары тілдеріне де қолданылады: сұраныстың дерек күрделілігі – дерек көлемін өзгермелі кіріс ретінде қарастыра отырып, белгілі бір сұранысқа жауап берудің күрделілігі ретінде анықталады. Осы өлшем бойынша, толық ақпаратты (нольдер туралы түсініксіздік болмайтын) реляциялық дерекқорларға қатысты сұраулар, мысалы, реляциялық алгебрада көрсетілгендей, L класына жатады.

Қосымша қасиеттері

L өзі үшін төмен, себебі ол журналдық кеңістікте логарифмдік кеңістік оракул сұрауларын (шамамен айтқанда, "логарифмдік кеңістік қолданатын функция шақыруларын") симуляциялай алады, әр сұраныс үшін бірдей кеңістікті қайта қолданады.

Басқа қолданыстар

Логкеңістіктің негізгі идеясы – логкеңістікте көпмүшелік дәрежелі шаманы сақтау және оны кірістің орнына нұсқауларды есте сақтау үшін пайдалану. Сондықтан, логкеңістік класы компьютердің жедел жадына (RAM) сыймайтын кіріс мәліметтерін модельдеу үшін пайдалы. Ұзын ДНК тізбектері мен деректер базалары – бұл белгілі бір уақытта RAM-да кірістің тек тұрақты бөлігі болатын және кірістің келесі бөлігін қарастыру үшін нұсқаулар болатын, соның арқасында тек логарифмдік жадты пайдаланатын мәселелердің жақсы мысалдары.