Парк Монро Траммелл: Флорида саяхатшысы және сенатор

Кіріспе

Америкалық адвокат және саясаткер (1876–1936)

Парк Монро Траммелл (9 сәуір 1876 – 8 мамыр 1936), Флорида штатының американдық адвокаты және саясаткері болған. Траммелл 1917 жылдан 1936 жылы қайтыс болғанға дейін Флорида штатынан АҚШ Сенатында өкілдік етті. Сенаттың Теңіз істері комитетінің төрағасы ретінде Траммелл АҚШ Теңіз күштерін жаңартуға қатысты бірнеше заңдардың қабылдануына зор үлес қосты. Соғыстан кейін Траммелл Камберленд университетіне түсіп, 1899 жылы бітірді. Осы жылы ол Флорида адвокатурасына қабылданды.

Ерте мансап

Демократ Трамелл 1900 жылы Лейкленд қаласының мэрі болып сайланды және 1901 жылы екінші мерзімге қайта сайланды. 1902 жылы Трамелл Флорида штатының Өкілдер палатасына Полк округінен сайланды. Ол Флорида штатының Өкілдер палатасында 1904 жылға дейін қызмет етті, содан кейін Флорида штатының Сенатына Полк округінен сайланды. 1905 жылдан 1907 жылға дейін Трамелл Флорида Сенатының төрағасы болды. Келесі жылы сенаттан кетіп, жеке практикаға оралды. 1909 жылы Трамелл Флориданың 19-шы бас прокуроры қызметіне, губернатор Альберт В. Гилкрист тарапынан тағайындалды.

Флориданың губернаторы

1912 жылғы губернаторлық сайлауда Траммелл Гилкристтің орнын Флорида губернаторы лауазымына ие болды. Демократиялық партияның тікелей ұсынуын алғаннан кейін, Траммелл жалпы сайлауда төрт үміткерді жеңіп, дауыстардың 80 пайызын алды. Оның ең жақын бәсекелесі социалист Томас В. Кокс болды. Губернатор ретінде Траммелл Флорида заң шығарушы органында сайлау кампанияларына жұмсалатын қаражатты бақылауды қамтамасыз ететін заңға қол қойды, сондай-ақ түрлі округтердегі мүліктің бағасын теңестіру үшін штаттық салық комиссиясын құрды. Траммеллдің губернаторлық қызметі ашық түрде расистік көзқарастарымен белгілі болды, ол нәсілдік сегрегацияны қолдады және афроамерикандықтарды линчелеуді елемеді. Траммелл штаттың бас прокуроры қызметін атқарган кезде, оның өкілеттігі кезеңінде қара нәсілді ер адамдардың 29-ы линчеленген, бірақ ешқайсысы сотталған жоқ, сондай-ақ оның губернаторлық кезеңінде болған 21 оқиға да сотталған жоқ. Траммелл 1916 жылғы сайлауда АҚШ Сенатына үміткер болып, демократиялық партияның ішкі сайлауында қолданыстағы сенатор Нейтан П. Брайанды жеңді. Ол республикалық журналист Уильям Р. О'Нилді шамамен 83 пайыз дауыспен жеңіп, сайлауда жеңіске жетті. Сенатор ретінде Траммелл өз партиясының бағытынан ауытқудан тартынбады. 1916 жылы Траммелл, «Ескі оңшылдар» тобының мүшесі (екі үлкен партиядағы палеоконсерваторлардың бейресми тобы), Бірінші дүниежүзілік соғыста әскери қызметке шақыру туралы президент Вудро Вильсонның ұсынысына қатысты қарсылық білдірді. Сонымен қатар, ол 1925 жылы және 1930 жылы АҚШ Жоғарғы сотының судьялық лауазымына үміткерлер Харлан Ф. Стоун мен Джон Дж. Паркерге қарсы шықты, бірақ біріншісі сотқа тағайындалды. Ұлы депрессия кезінде Траммелл консервативтік коалицияға қосылды, бұл президент Франклин Д. Рузвельттің «Жаңа келісім» саясатына қарсы болған консервативті конгрессмендердің тобы еді, ол оны Рузвельттің жалпы қолдауына қарамастан, тым либералды деп есептеді. «Жаңа келісім» туралы пікірлер Оңтүстікте де өзгерді, бастапқыда заң жобасын қолдаған көптеген оңтүстік демократтары оған қарсы дауыс бере бастады. Флоридада сайлаушылардың «Жаңа келісім» саясатына қатысты пікірін білу үшін 1934 жылғы АҚШ Сенаты сайлауының демократиялық партиясының ішкі сайлауы өткізілді, онда Траммелл, әдетте алғашқы сайлауларда қарсылықсыз жеңіске жеткенімен, өміріндегі ең қиын бәсекеге тап болды. Траммелл екінші турда Пепперді жеңіп, дауыстардың 2 пайызынан астам айырмашылықпен жеңіске жетті. Траммелл жалпы сайлауда қарсылықсыз жеңіске жетті. 1934 жылдың басында Траммелл Карл Винсонмен бірлесіп «Винсон-Траммелл заңына» қол қойды, бұл заң ескірген кемелерді жаңа кемелермен ауыстыруға рұқсат берді, осылайша Жапон империясымен бәсекелесуге мүмкіндік берді. Сенаттағы қызметі кезінде Траммелл жиі дене мүшесінің ең пайдасыз мүшесі деп есептелді, өйткені ол 3168 дауыс берудің 642-сін жіберіп алды. Осыған қарамастан, ол Флорида сайлаушылары арасында танымал болды. Траммелл 1917 жылдан 1919 жылға дейін Сенаттың Қазынашылық департаменті шығыстарын қадағалау комитетінің төрағасы, ал 1933 жылдан 1936 жылы қайтыс болғанға дейін Сенаттың Әскери-теңіз істері комитетінің төрағасы болды.

In the 1912 gubernatorial election, Trammell ran to succeed Gilchrist as Governor of Florida. After securing the Democratic nomination, Trammell defeated four other candidates in the general election, receiving 80% of the vote. His closest competitor was Socialist Thomas W. Cox. As governor, Trammell endorsed a law in the Florida Legislature that would control spending in election campaigns, and also established a state tax commission in order to equalize property assessments across various counties. Trammell's governorship was also known for his blatant racism, endorsing racial segregation and overlooking the lynching of African Americans. While Trammell was state attorney general, none of the 29 lynchings of black men during his term were prosecuted, nor were the 21 that occurred during his governorship. Trammell ran for the U. S. Senate in the 1916 election, defeating incumbent Nathan P. Bryan in the Democratic primary. He went on to defeat his Republican opponent, newsman William R. O'Neal, with nearly 83% of the vote. During his tenure as senator, Trammell was not afraid to deviate from his party. In 1916, Trammell, a member of the Old Right, an informal group of paleoconservatives in both major parties, staunchly opposed President Woodrow Wilson's call for conscription in World War I. Additionally, he opposed U. S. Supreme Court nominees Harlan F. Stone in 1925 and John J. Parker in 1930, the prior being successfully appointed to the court. During the Great Depression, Trammell joined the Conservative Coalition, a group of conservative congressmen opposed to President Franklin D. Roosevelt's New Deal, claiming it was too liberal, despite his overall support for Roosevelt. Opinions on the New Deal were additionally changing across the South, with many Southern Democrats who initially supported the legislation beginning to vote against it. In Florida, the test of voters' approval of the New Deal was the Democratic primary of the 1934 U. S. Senate election, in which Trammell, who generally ran unopposed in the primaries, faced the stiffest competition of his entire career. Trammell defeated Pepper in the runoff, winning by just a 2% margin. Trammell was unopposed in the general election. Earlier in 1934, Trammell co sponsored the Vinson Trammell Act, along with House Naval Affairs Committee Chair Carl Vinson, which authorized the replacement of obsolete ship by construction of new ships in order to compete with the Japanese Empire. During his time in the Senate, Trammell was often referred to as the most useless member of the body, having missed 642 out of 3,168 roll call votes across his entire tenure. Despite this, he was still popular among Florida voters. Trammell was the chairman of the Senate Expenditures in the Treasury Department Committee from 1917 until 1919, and of the Senate Naval Affairs Committee from 1933 until his death in 1936.

Өлім және мұра

Траммел 1936 жылғы 8 мамырда Вашингтон қаласында қайтыс болды. Ол Лейкленд қаласының Розелаун зиратында жерленген. 1955 жылы салынған Park Trammell ғимараты – Тампадағы тоғыз қабатты, төменгі ғимарат, онда Үлкен Тампа сауда-өнеркәсіп палатасы орналасқан. Флорида штатының Чаттахучи қаласындағы Флорида мемлекеттік психикалық ауруханасындағы Park Trammell ғимараты 1956 жылы ашылып, мекеменің қарт жастағы пациенттерін орналастыруға пайдаланылады.

Жеке өмір

Трамелл 1900 жылы 21 қарашада Вирджиния Дарбиге үйленді. Олар Вирджиния 1922 жылы қайтыс болғанға дейін некеде тұрды. Кейіннен ол 1934 жылы ажырасқан және ұлы бар Беатрис Пэдгетке үйленді. Трамелл ешқандай әйелінен баласы болған жоқ. Оның шөбере інісі Джеффри Траммелл. Траммелл франкмасондықтардың, Пифий рыцарларының және Әлемдік ағаш ұсталарының мүшесі болды.