Кіріспе

Америкалық актриса (1980 жылы туған)

Бижу Лилли Филлипс Мастерсон (1 сәуір 1980 жылы туған) – американдық бұрынғы актриса. Музыканттар Джон Филлипс пен Женевьев Вайттің қызы, ол мансабын модель ретінде бастады. Филлипс әншілік дебютын "I'd Rather Eat Glass" (1999) әнімен жасады, ал "Black and White" (1999) фильміндегі тұңғыш ірі рөлінен бастап "Almost Famous" (2000), "Bully" (2001), "The Door in the Floor" (2004), "Hostel: Part II" (2007) және "Choke" (2008) фильмдерінде ойнады. 2010 жылдан 2013 жылға дейін ол "Raising Hope" телесериалында Люси Карлайл рөлін сомдады.

Ерте өмір және білім

Филипс 1980 жылы 1 сәуірде Гринвичте, Коннектикут штатында дүниеге келді. Ол Джон Филлипс (Mamas and the Papas) және оның үшінші әйелі, Оңтүстік Африка модель, суретші және актриса Женевье Вайттің қызы. Ол Lambert, Hendricks & Ross тобының "My Petite Bijou" әнінен шыққан. Ол Филлипстің ең кіші баласы; оның Тамерлан есімді ағасы және үш туған-туыс туысы бар (Маккензи, Джеффри және Чинна). Ата-анасы ажырасып кеткеннен кейін, екеуі де Бижуды асыраушылыққа алуға жарамсыз деп табылды және ол Нью-Йорк штатының Болтон Лэндинг қаласында асыраушы отбасында тәрбиеге алынды. Ол сол жерде тұрып, ата-анасымен ұзақ уақыт бірге болды, олар сол аймақта үй сатып алған. Оның әкесі үшінші сыныпта оқығанда қорғаншылықты жеңіп алды, ол онымен бірге Лонг-Айлендтің Хантингтон қаласындағы Ллойд-Харбор ауылына көшіп барды. Уайттың айтуынша, Филипс 13 жаста болғанда, оның жарты әпкесі Маккензи Бижуға өзінің (Маккензидің) әкесімен он жыл бойы инцесттік қарым-қатынасы туралы айтты. Бұл ақпарат Бижуның жасөспірім шағына қатты әсер етті, оны кінәсіздігінен айырып, оны "әкесінен сақ" етті. 14 жасында Филипс мектепті тастап, Пятая авенюдан алыс емес жердегі үй шаруасындағы әйелмен жеке пәтерге көшіп барды. Бір кезде The Observer газетінде "жабайы бала" деп сипатталған ол Нью-Йоркте бүлікшіл балалық шағын бастан кешірді, онда ол тойларға қатысып, ішімдік ішіп, кокаин, экстази және героин сияқты есірткілерді қолданды. 17 жасында, 20 жасар Манхэттендік қоғам қайраткері Давид Соррентидің өліміне байланысты, әкесі оны оңалту ортасына жіберді. Филипс өзінің алғашқы киносында тәуелсіз драма Sugar Town (1999) қысқа ролімен ойнады. Оның алғашқы ірі кино рөлі сол жылы Джеймс Тобактың "Қара және ақ" драмасында Роберт Дауни-ға, Джаред Летоға, Брук Шилдс пен Элайджа Вудқа қарсы қара хип-хоп көпшілігіне сәйкес келуге тырысатын Үстіргі Ист-Сайд қызы ретінде келді. Фильмге аралас пікірлер айтылды және кинотеатрларда аудиториясы шектеулі болды, бірақ AllMovie: "[Фильм] жаңа келген Бижу Филлипстің өзінің хип-хопты жақсы көретін достарынан мақұлдауды іздейтін ең кешірімсіз іздеуші ретінде провокациялық өнер көрсетуімен күшті басталады. Фильмнің түсірілімін Тобактың стандартты қылмыс драмасының сюжетіне кірігуі кедергі келтіреді".

Актерлік жетістік (2000-2005)

Филипс Кейт Хадсонмен Камерон Кроудың жартылай өмірбаяндық музыкалық драмасы Almost Famous (2000) фильмінде ойнады. Фильм сыншылар тарапынан жоғары бағаланды және төрт рет «Оскар» сыйлығына ие болды. Ол сондай-ақ 2000 жылғы сәуір айында Playboy журналының мұқабасында жалаңаш түсті. 2001 жылы Филлипс екі тәуелсіз фильмде түсті. Tart фильмінде Доминик Суэйн мен Мелани Гриффитпен бірге ол 1980-ші жылдардағы Нью-Йорктегі дайындық мектебінде оқитын жас қыздың ұзақ жылдық досын сомдады. PopMatters журналы Филлипсті фильмдегі жалғыз қызықты актер деп атады, «тағы да бір батыл ойынының арқасында». 1993 жылы Боби Кенттің қазасына негізделген Bully фильмінде ол Оңтүстік Флоридадағы бірнеше жас ересектердің бірі болды, олар эмоционалды, физикалық және сексуалдық зорлық-зомбылыққа ұшыраған досын өлтіруді жоспарлады. Фильм сыншылар тарапынан әртүрлі пікірлер алды, бірақ белгілі сыншы Роджер Эберт оған төрт жұлдыз берді. Фильмдегі рөлі «The Hollywood Reporter» журналының оны 2002 жылғы «Ертеңгі жұлдыздар» тізіміне енгізуіне себеп болды. 2003 жылы Филлипс Миша Бартонмен бірге Канн кинофестивалінде көрсетілген Octane триллерінде жас қылмыскерлердің ерекше сектасының мүшесі рөлін ойнады. 2004 жылы ол Джефф Бриджес пен Ким Бейзингермен бірге жазушының кішкентай қызына қараушы рөлін ойнады, The Door in the Floor (2004) фильмі Джон Ирвингтің A Widow for One Year романы негізінде түсірілген, және фильмде ауыр сексуалдық тақырыптар көтеріледі. Филипс Энн Хатауэймен бірге Havoc (2005) драмасында байлыққа бөкінген әйел рөлінде ойнады. ViewLondon «қосымша актерлік құрам керемет, әсіресе Бижу Филлипс» «дөңгелек досы» рөлінде өте жақсы ойнады деп жазды, ал Variety басылымы: «Хэтэуэй мен Филлипс ойнағандай, [олардың кейіпкерлері] арасындағы достық қызшаң және шынайы көрінеді, сонымен қатар қызықты, лесбияндық бояулы сәттерге толы» деді. Havoc фильмі АҚШ кинотеатрларында сыншылардың жағымсыз пікірлеріне байланысты көрсетілмеді. Ол Кевин Уильямсон өндірген Venom (2005) слэшер фильмінде тағдырынан айырылған орта мектептің жоғарғы сынып оқушысы рөлінде пайда болды.

Қорқынышты фильмдер (2006-2009)

2007 жылы Филлипс тәуелсіз қорқыныш фильмі «Гордың сиқыршысы» («The Wizard of Gore») фильмінде, сыйқырлық журналдың баспагерінің қатыны рөлінде ойнады. Ол сондай-ақ актриса Лорен Германмен үш фильмде бірге жұмыс істеді, алғашқысы – Лос-Анджелестің танымал түнгі клубындағы жеті адам туралы «Спин» («Spin») комедиялық драмасы. «Hostel: Part II» фильмінде, «Hostel» (2005) фильмінің жалғасы болған фильмде, Филлипс Римдегі үш американдық суретші қыздың бірі рөлінде ойнады. Олар Словакияның шалқарына жіберіледі, онда оларды ұрлап алып, бай клиенттердің адамдарды азаптап өлтіру үшін ақы төлейтін орынға жеткізеді. Оның азаптау сахнасы, яғни электрлік арамен шашын қырқуы, шамамен қырық бес рет қайта түсірілді. 2007 жылғы сұхбатта ол: «Мен мұндай рөлді екінші рет ойнай қоюыма күмәнім бар», – деді. «Мен осы тәжірибеден ләззат алдым, жұмысымды жақсы көремін, бірақ біз бұрын ешқашан болмаған жерлерге бардық, мен мұны қайтадан бастан өткергім жоқ». Бірнеше елде көрсетілуіне тыйым салынған «Hostel: Part II» АҚШ-та кинотеатрларда шықты, бірақ кассада үлкен табыс әкелмеді. «What We Do Is Secret» тарихи фильмінде Филлипс «The Germs» тобының бас гитарисі және әнші Дарби Крэштің жақын досы Лорна Дум рөлінде ойнады. Режиссер Роджер Гроссман Филлипсті 17 жасында таңдады, ал ол фильмді өндіріске енгізу үшін шамамен он жыл бойы жобаға адал болды. Ол рөлін сомдағаны үшін сыншылардың мақтауына ие болды. «Variety» журналынан Фил Галло оның ойынын «керемет» деп бағалап, кейіпкері «Крашпен бірге болғанда немесе оның туралы сөйлегенде ерекше жарқырайтынын» айтты. 2008 жылы Филлипс Абель Феррараның «Челси на скалах» («Chelsea on the Rocks») атты «Hotel Chelsea» туралы деректі фильмінде пайда болды. «Бір-бірімізге арналған» («Made for Each Other») комедиясында Филлипс Лорен Германмен бірге күйеуінің адалсыздығын моральдық жағынан түзеу үшін әйеліне де сатқындық жасауға мәжбүрлеуді шешкен әйел рөлінде ойнады. Оның 2009 жылғы соңғы фильмі – «The Bridge to Nowhere» криминалды драмасында секс-жұмыскер рөлінде ойнады.

Теледидар және үзіліс (2010 жылдан қазіргі уақытқа дейін)

FOX-тың "Raising Hope" (2010–2014) комедиялық сериалында Филлипс басты кейіпкердің биологиялық анасын, өлім жазасына кесілген серийлі кісі өлтірушіні сомдады. Ол сериалдың барлығы жеті эпизодында ойнады. 2010 және 2012 жылдары ол "Гавайи Five-0" және "Заң мен тәртіп: Арнайы құрбандар бөлімі" полициялық процедуралық телесериалдарының эпизодтарында қонақ ретінде пайда болды, ал 2011 жылы Broken Social Scene тобының "Sweetest Kill" әніне түсірілген бейнеклипте ойнады. Филлипс "Raising Hope" сериалында соңғы рет ойнағаннан бері актерлік мансабын тоқтатты, отбасы мен денсаулығына көңіл бөлді.

Жеке өмір

Филипс 2000-жылдардың ортасында Шон Леннонмен қарым-қатынаста болды және 2006 жылы оның "Friendly Fire" альбомының шабытына айналды. 2004 жылы Филипс актер Дэнни Мастерсонмен танысты; жұбайлар Лас-Вегастағы покер турнирінде кездесті. Екеуі де саентологтар. Олар 2009 жылдың наурыз айында никелерін бекітті және 2011 жылдың қазан айында Ирландиядағы жеке сарайда үйленді. 2014 жылдың 14 ақпанында Филипс қызын дүниеге әкелді. Филипс Мастерсонмен бірнеше фильмде және 2011 жылы Fox телеарнасының "Raising Hope" сериалының бір эпизодында ойнады. Мастерсон 2017 жылдың ақпан айында Филипс бес жылдан бері бүйрек ауруымен күресіп жатқанын мәлімдеді. Ол кішкентай бүйректермен дүниеге келген, стрессіз өмір салтымен, вегетариандық диетамен және диализбен аурумен күресіп келді. Ол қан инфекциясынан зардап шегіп, трансплантацияға мұқтаж болды. 2017 жылдың сәуірінде оған бүйрек трансплантациясы жасалды. 2017 жылдың қарашасында актер Дэниел Францезе Филипс өзін жыныстық бағдары мен салмағы үшін "қорлағанын" және "Bully" фильмінің түсірілім алаңында физикалық тұрғыдан шабуыл жасағанын мәлімдеді. Кейіннен Филипс өз мінез-құлқы үшін кешірім сұрады. Сол айда актриса Хизер Матараццо Филипс оны қабырғаға тіреп, "Hostel: Part II" фильмінің түсірілімі басталар алдында тұншықтырғанын мәлімдеді. Филипс әкесі мен күйеуін қорғады (әкесі Филипс өзінің жарты қарындасы Маккензидің зорлау және инцестпен айыптаған; күйеуі бірнеше әйелді зорлау және жыныстық зорлау үшін сотталған) оларға қатысты жыныстық зорлық-зомбылық туралы айыптауларға қарсы. Маккензидің әкесіне қатысты жыныстық зорлық-зомбылық туралы мәлімдемесіне жауап ретінде Филипс 2009 жылы: "Мен қазір 29 жастамын, сол кездегі барлық адамдармен сөйлесіп, қиын сұрақтар қойдым. Мен әпкемнің айтқанына сенбеймін. Әкеміз көп нәрсеге үйреткен адам еді. Бұл оның ішінде жоқ" деді. Филипс сонымен қатар Маккензидің олардың инцесттік қарым-қатынасы туралы айтқанын, бұл жаңалықтың "ұқпайтын және қорқынышты" болғанын және отбасының оны әкесімен жалғыз қалдырғанын ойлап "қапаланғанын" айтты. 2000 жылы Брюс Лабруспен сұхбаттасқанда ол әкесі туралы жазған "He touched me wrong" деген қосымшасы бар әнін талқылады, бірақ әннің мағынасы өзіне қатысты ма, әлде басқа біреуге қатысты ма екенін егжей-тегжейлі айтпады. 2023 жылдың мамырында Филипс күйеуі Мастерсон 2003 жылы екі әйелді зорлағаны үшін сотталды; үшінші әйелдің ісі бойынша қазылар бір шешімге келе алмады. 2023 жылдың қыркүйегінде Мастерсон 30 жылдан өмір бойына бас бостандығынан айырылды. Сол айдың соңында ол ажырасуға өтініш берді.