Кіріспе

Сейлондық атлет

Ерте өмір

Уайт 1918 жылдың 1 наурызында Британдық Цейлонның Калутара қаласының жанындағы Латпандурада Джон Бернард Уайт пен Сесилия Хоуктің төрт баласының екіншісі ретінде дүниеге келді. Оның үш ағасы болды: Фредерик А., ол да спортшы, Стэнли Леонард және Дуглас Эндрю (1960 жылы қайтыс болды). Ол Кандидегі Тринити колледжінде білім алды, онда жеңіл атлетикадан "Тринити арысы" атағына ие болды; бірақ, тәртіптік бұзушылықтарға байланысты бұл атақ кейіннен алынып тасталды. Ол 1937 жылы Тринити колледжін бітірді. 1938 жылы Британ империясы ойындарында 400 метрлік кедергілер сайысына қатысты, бірақ жамбас жарақатынан кейін күтілген нәтижелерді көрсетпеді. Ол 1938 жылы Британ империясы ойындарына Цейлон құрамасына іріктеліп алынған жалғыз оқушы болды. Ол ұлттық мектептер чемпионатында, Цейлон чемпионатында және Үндістан-Цейлон чемпионатында жеңіске жетті. 1945 жылы Үндістанға қарсы өткен екіжақты жарыста (Үндістан-Цейлон екіжақты жеңіл атлетика кездесуі) Цейлон атынан шықты, онда Сумма Наваратнам, Р.Е. Китто және Базил Хенрикуспен бірге ерлер арасындағы 4x100 метрлік эстафетада өнер көрсетті. 1948 жылы Лондонда өткен жазғы Олимпиада ойындарына Цейлон құрамасына іріктелді; сол жылы ел Ұлыбританиядан тәуелсіздік алды. Бұл Шри-Ланканың Олимпиада тарихындағы алғашқы қатысуы болды. Уайт 1948 жылғы жазғы Олимпиаданың ашылу салтанатында Цейлон Доминионының туын алып жүруші ретінде таңдалды. 1948 жылғы жазғы Олимпиаданың іріктеу кезеңдерінде ол ерлер арасындағы 100 метр және 400 метрлік жарыстарға қатысудан күрт бас тартты, бұл шешім сол кездегі спорт шенеуніктері мен билік органдарына ұнаған жоқ. Ол Олимпиадаға дейін шамамен 3 ай ғана жаттықты, ал АҚШ-тан алтын медальді ұтып алған Рой Кокран шамамен 4 жыл жаттықты. Ең бастысы, Уайт елдің Олимпиададағы дебюттік қатысуында Шри-Ланканың алғашқы Олимпиада медалін жеңіп алды. Оның күміс медальді жеңіп алуы Олимпиаданың ашылу салтанатынан екі күн кейін болды. Уайттың көрсеткен уақыты – 51,8 секунд, Кокраннан 0,7 секунд қалып қойды; екеуінің де нәтижесі қолданыстағы Олимпиада рекордын жаңартты. Олимпиададағы жеңісінен кейін Уайт Тринити колледжінде салтанатты түрде қарсы алынды және "Арысы" қайтарылды. Арнайы жиынға арналған сөзінде Уайт: "Олимпиададағы жеңісім мәртебелі болғанымен, "Арыс" мені одан да артық құрметпен толтырады" деді және "Арысты" құшақтап алды. Цейлон үкіметі оған Лафборо университетіне оқуға грант берді, онда ол Универсиадалар арасындағы күрес жүлдесін жеңіп алды. Ол Британ империясы орденінің мүшесі (MBE) болып тағайындалды және Азиядағы "Ең үздік спортшы" ретінде Хелмс әлем кубогымен марапатталды. 1950 жылы Жаңа Зеландияның Окленд қаласында өткен Британ империясы ойындарында Уайт 440 ярдқа кедергілер арқылы жүгіруде жеңіске жетті, бұл көрсеткіш әлемдік рекордтан 0,3 секунд қалып қойды. Сонымен қатар, ол ерлер арасындағы 4x400 метрлік эстафетада төртінші орын алғаннан кейін қола медальді ұтып алу мүмкіндігінен айырылды.

Әскери мансап

1942 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Уайт Цейлон жеңіл жаяу әскері офицері болып тағайындалды. 1947 жылы демобилизацияланды. Кейін ол Цейлон еріктілер күшіне қосылып, майор дәрежесіне жетіп, тиімділік орденімен марапатталды. 1958 жылы Білім министрлігі оны Шри-Ланка мектептері атлетика қауымдастығының жаттықтырушысы етіп тағайындады. 1963 жылы Нигерия университетінде лекция оқып, кейін Ибадан университетінде аға лектор болды. Соңында ол Уорвикширдегі Нунэтон қаласына қоныстанды, ал кейін Нигерияға спорт іс-шаралары бойынша кеңесші ретінде қысқа мерзімге оралды.

Жеке өмір және өлім

Уайт 1952 жылы Анжела Сибельге үйленді және алты баласы болды: Максин, Нита, Кристофер, Дэн, Мэрилин және Фиона. Ол 1998 жылы Нунэтон қаласында қайтыс болды, әйтсе де отбасымен Австралияға көшіп кетуді жоспарлаған еді. Оның әйелі Нунэтон қаласында тұрды.