Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сейлондық атлет
Ceylonese athlete
Ерте өмір
Уайт 1918 жылдың 1 наурызында Британдық Цейлонның Калутара қаласының жанындағы Латпандурада Джон Бернард Уайт пен Сесилия Хоуктің төрт баласының екіншісі ретінде дүниеге келді. Оның үш ағасы болды: Фредерик А., ол да спортшы, Стэнли Леонард және Дуглас Эндрю (1960 жылы қайтыс болды). Ол Кандидегі Тринити колледжінде білім алды, онда жеңіл атлетикадан "Тринити арысы" атағына ие болды; бірақ, тәртіптік бұзушылықтарға байланысты бұл атақ кейіннен алынып тасталды. Ол 1937 жылы Тринити колледжін бітірді. 1938 жылы Британ империясы ойындарында 400 метрлік кедергілер сайысына қатысты, бірақ жамбас жарақатынан кейін күтілген нәтижелерді көрсетпеді. Ол 1938 жылы Британ империясы ойындарына Цейлон құрамасына іріктеліп алынған жалғыз оқушы болды. Ол ұлттық мектептер чемпионатында, Цейлон чемпионатында және Үндістан-Цейлон чемпионатында жеңіске жетті. 1945 жылы Үндістанға қарсы өткен екіжақты жарыста (Үндістан-Цейлон екіжақты жеңіл атлетика кездесуі) Цейлон атынан шықты, онда Сумма Наваратнам, Р.Е. Китто және Базил Хенрикуспен бірге ерлер арасындағы 4x100 метрлік эстафетада өнер көрсетті. 1948 жылы Лондонда өткен жазғы Олимпиада ойындарына Цейлон құрамасына іріктелді; сол жылы ел Ұлыбританиядан тәуелсіздік алды. Бұл Шри-Ланканың Олимпиада тарихындағы алғашқы қатысуы болды. Уайт 1948 жылғы жазғы Олимпиаданың ашылу салтанатында Цейлон Доминионының туын алып жүруші ретінде таңдалды. 1948 жылғы жазғы Олимпиаданың іріктеу кезеңдерінде ол ерлер арасындағы 100 метр және 400 метрлік жарыстарға қатысудан күрт бас тартты, бұл шешім сол кездегі спорт шенеуніктері мен билік органдарына ұнаған жоқ. Ол Олимпиадаға дейін шамамен 3 ай ғана жаттықты, ал АҚШ-тан алтын медальді ұтып алған Рой Кокран шамамен 4 жыл жаттықты. Ең бастысы, Уайт елдің Олимпиададағы дебюттік қатысуында Шри-Ланканың алғашқы Олимпиада медалін жеңіп алды. Оның күміс медальді жеңіп алуы Олимпиаданың ашылу салтанатынан екі күн кейін болды. Уайттың көрсеткен уақыты – 51,8 секунд, Кокраннан 0,7 секунд қалып қойды; екеуінің де нәтижесі қолданыстағы Олимпиада рекордын жаңартты. Олимпиададағы жеңісінен кейін Уайт Тринити колледжінде салтанатты түрде қарсы алынды және "Арысы" қайтарылды. Арнайы жиынға арналған сөзінде Уайт: "Олимпиададағы жеңісім мәртебелі болғанымен, "Арыс" мені одан да артық құрметпен толтырады" деді және "Арысты" құшақтап алды. Цейлон үкіметі оған Лафборо университетіне оқуға грант берді, онда ол Универсиадалар арасындағы күрес жүлдесін жеңіп алды. Ол Британ империясы орденінің мүшесі (MBE) болып тағайындалды және Азиядағы "Ең үздік спортшы" ретінде Хелмс әлем кубогымен марапатталды. 1950 жылы Жаңа Зеландияның Окленд қаласында өткен Британ империясы ойындарында Уайт 440 ярдқа кедергілер арқылы жүгіруде жеңіске жетті, бұл көрсеткіш әлемдік рекордтан 0,3 секунд қалып қойды. Сонымен қатар, ол ерлер арасындағы 4x400 метрлік эстафетада төртінші орын алғаннан кейін қола медальді ұтып алу мүмкіндігінен айырылды.
White was born on 1 March 1918 in Lathpandura, near Kalutara, in British Ceylon, the second of four children of John Bernard White and Cecilia Hawk. He had three brothers, Frederick A., also an athlete, Stanley Leonard and Douglas Andrew (died 1960). He was educated at Trinity College, Kandy where he was awarded 'Trinity Lion' for athletics; however, this was subsequently withdrawn for disciplinary reasons. He left Trinity in 1937. He took part in 400 yard hurdles at the 1938 British Empire Games but could not deliver the expected performances after suffering a hamstring injury. He was incredibly the only schoolboy to have picked in the Ceylonese contingent for the 1938 British Empire Games. He became champion at national public schools championships, Ceylon championships and India Ceylon championships. He was chosen to represent Ceylon at the dual meet against India in 1945 (Indo Ceylon Dual Athletic Meet) where he competed in the men's 4×100 yards relay event alongside Summa Navaratnam, R. E. Kitto and Basil Henricus. In 1948, he was selected for the team that represented Ceylon at that year's Summer Olympics in London; the country had gained its independence from Britain that year. It was also historically Sri Lanka's first ever appearance at the Olympics. White was also chosen as the flag bearer for the Dominion of Ceylon during the opening ceremony of the 1948 Summer Olympics. During the 1948 Summer Olympics trials, he surprisingly withdrew from competing in men's 100m and 400m events, a decision which did not go too well with the sports officials and the authorities at the times. He had trained for only about 3 months before the games while the gold medallist, Roy Cochran of the United States, had trained for about 4 years. Most importantly, White secured Sri Lanka's first ever Olympic medal in the county's debut appearance at the Games. His silver medal achievement came only two days after the opening ceremony of the Olympics. White's time, 51.8 seconds, was only 0.7 seconds behind Cochran; both times bettered the existing Olympic record. After the Olympic victory, White was welcomed at a ceremony at Trinity College and was honoured with the return of his 'Lion'. In his speech at the special assembly, White said: "[A]lthough my victory at the Olympics is prestigious, the 'Lion' makes me feel more honoured than that", and received the 'Lion' with open arms. The Government of Ceylon awarded him a scholarship to Loughborough University, where he won the Inter University Challenge Shield. He was appointed a Member of the Order of the British Empire (MBE) and awarded the Helms World Trophy as the "Most Outstanding Athlete" in Asia. In the 1950 British Empire Games in Auckland, New Zealand, White won the 440 yard hurdles, only 0.3 seconds behind the world record. He also missed out on another bronze medal chance after placing fourth position in the men's 4 × 400 yards event.
Әскери мансап
1942 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Уайт Цейлон жеңіл жаяу әскері офицері болып тағайындалды. 1947 жылы демобилизацияланды. Кейін ол Цейлон еріктілер күшіне қосылып, майор дәрежесіне жетіп, тиімділік орденімен марапатталды. 1958 жылы Білім министрлігі оны Шри-Ланка мектептері атлетика қауымдастығының жаттықтырушысы етіп тағайындады. 1963 жылы Нигерия университетінде лекция оқып, кейін Ибадан университетінде аға лектор болды. Соңында ол Уорвикширдегі Нунэтон қаласына қоныстанды, ал кейін Нигерияға спорт іс-шаралары бойынша кеңесші ретінде қысқа мерзімге оралды.
In 1942, during World War II, White was commissioned as an officer in the Ceylon Light Infantry. He was demobilised in 1947. He later joined the Ceylon Volunteer Force, going on to become a Major and gaining the Efficiency Decoration. In 1958, the Department of Education appointed him coach of the Sri Lanka Schools Athletic Association. In 1963 he took up a post as lecturer at the University of Nigeria in 1963 and went on to become a senior lecturer at the University of Ibadan. He eventually settled in Nuneaton, Warwickshire, England, briefly returning to Nigeria as an advisor on sports activities.
Жеке өмір және өлім
Уайт 1952 жылы Анжела Сибельге үйленді және алты баласы болды: Максин, Нита, Кристофер, Дэн, Мэрилин және Фиона. Ол 1998 жылы Нунэтон қаласында қайтыс болды, әйтсе де отбасымен Австралияға көшіп кетуді жоспарлаған еді. Оның әйелі Нунэтон қаласында тұрды.
White married Angela Siebel in 1952 and had six children: Maxine, Nita, Christopher, Dan, Marilyn and Fiona. He died in 1998 in Nuneaton, despite having said that he intended to migrate with his family to Australia. His wife remained in Nuneaton.