Уитни Хьюстон: Әлемдік Ұлы Сәттіліктер Альбомы

Кіріспе

Уитни — американдық әнші Уитни Хьюстонның екінші студиялық альбомы, 1987 жылдың 2 маусымында Arista Records компаниясы шығарған. Альбомда АҚШ Billboard Hot 100 хит-парадындағы үздік 10 хиттен тұратын тізім бар, олар халықаралық хиттерге айналды. Альбомның алғашқы төрт синглы — «I Wanna Dance with Somebody (Who Loves Me)», «Didn't We Almost Have It All», «So Emotional» және «Where Do Broken Hearts Go» — АҚШ Hot 100 хит-парадында бірінші орынға көтерілді, бұл оны бір альбомнан төрт әнмен бірінші орынға шыққан алғашқы әйел әнші етті. Хьюстонның бұрынғы альбомынан үш қатарынан бірінші орын алған синглдерімен бірге, бұл әншіге бес рет қатарынан жеті әнмен бірінші орынды жеңіп беруге мүмкіндік берді, бұл көрсеткіш алты рет қатарынан бірінші орын алған The Beatles және Bee Gees тобынан асып түсті. Хьюстонның жеті қатарынан бірінші орын алған синглдерінің ешқайсысы дуэт емес, және ешқайсысы да басқа танымал орындаушылармен бірлесіп жазылмаған. Альбомға сондай-ақ АҚШ-тың үздік ондығына кірген «Love Will Save the Day» әні де енді. Альбом мен «I Wanna Dance with Somebody (Who Loves Me)» синглы бүкіл әлемде хитке айналып, АҚШ, Ұлыбритания, Канада, Австралия, Жаңа Зеландия және Еуропаның бірнеше елінде бірінші орынға шықты. Ол Азия, Оңтүстік Америка және Африкада да үлкен сұранысқа ие болды. Альбом жаһандық табысқа жетті және 1987 жылдың 27 маусымында АҚШ Billboard Top 200 альбомдар тізімінде бірінші орынға шықты. Бұл Хьюстонды АҚШ-та бірінші орынға шыққан алғашқы әйел әртіс етті. Альбом он бір апта бойы бірінші орында тұрып, рекорд жасады; 1980-жылдардағы әйел әртістердің альбомдар тізімінде ең көп апта (25 апта) бірінші орында болды. 30-шы Грэмми сыйлығында ол үш номинация алды, оның ішінде «Жыл альбомы» номинациясы бар, ал Хьюстон «I Wanna Dance with Somebody (Who Loves Me)» әні үшін «Ең жақсы поп вокалы, әйел» сыйлығын жеңіп алды. Дүние жүзінде 20 миллионнан астам данасы сатылған «Whitney» альбомы — барлық уақыттағы ең көп сатылатын альбомдардың бірі. 2020 жылдың 28 қазанында альбом Американың жазба индустриясы қауымдастығы (RIAA) тарапынан 10 миллионнан астам данасы сатылғаны үшін платиналық сертификат алды.

Whitney is the second studio album by American singer Whitney Houston, released on June 2, 1987, by Arista Records as the follow up to her debut album. The album features five top 10 hits on the US Billboard Hot 100, which also became international hits. The album's first four singles—"I Wanna Dance with Somebody (Who Loves Me)", "Didn't We Almost Have It All", "So Emotional" and "Where Do Broken Hearts Go"—all peaked at number one on the US Hot 100, making her the first female act to achieve four number one hits from one album. Along with three straight number one singles from Houston's previous album, this gave the singer an unprecedented seven consecutive number one hits, surpassing the Beatles and the Bee Gees, who each had six number one consecutive hits. None of Houston's seven consecutive number one singles were duets, and none were recorded with other major acts. The album Whitney also included the top ten US hit "Love Will Save the Day". The album and the first single, "I Wanna Dance with Somebody (Who Loves Me)", were hits worldwide, peaking at number one in the United States, the United Kingdom, Canada, Australia, New Zealand, and several countries throughout Europe. It also became a major hit in various other countries in Asia, South America, and Africa. The album was a global success, and debuted at number one on the US Billboard Top 200 Album Chart on June 27, 1987. This made Houston the first female artist to ever debut at number one in the United States. The album remained at the top for eleven consecutive weeks, creating a record; the most cumulative weeks (25 weeks) at number one on the albums chart by a female artist during the 1980s. At the 30th Grammy Awards, it received three nominations including Album of the Year, with Houston winning Best Pop Vocal Performance, Female for "I Wanna Dance with Somebody (Who Loves Me)". With sales of over 20 million copies worldwide, Whitney is one of the best selling albums of all time. On October 28, 2020, the album was certified diamond by the Recording Industry Association of America, for sales of over 10 million copies.

Өндіріс

Альбом алғашқы альбомынан гөрі көбірек поп стилінде болды. Бірінші альбомдағы "How Will I Know" әнін өндірген Нарада Майкл Уолден, Уитни альбомының он бір трегінің жетісін өндірді, олардың үшеуі 1987 және 1988 жылдары Billboard Hot 100 жеке әндер тізімінде бірінші орынға шықты. "You Give Good Love" әнінің продюсері Кашиф "Where You Are" әнін жазды. Уитнидің тұңғыш альбомындағы бірнеше хиттерге жауапты Майкл Массер "Бізге осылай жақын болдық па?" және "Сенің әлі де менің адамымсың" хиттерін қосты. Соңында, Jellybean Benitez топ ондыққа кірген "Love Will Save the Day" әнін өндірді.

Басты орындар мен кездесулер

Мамырдың 21, 1987 жылы (Эфирде көрсетілген күні) Top of the Pops (Ұлыбританияның музыкалық чарттар телебағдарламасы) Хьюстон бұл шоуда алғаш рет өнер көрсетіп, "I Wanna Dance with Somebody (Who Loves Me)" әнін орындады. 1987 жылдың 2 тамызы Арнайы Олимпиаданың жазғы ойындарының ашылу салтанаты Хьюстон "Love Will Save the Day", "Didn't We Almost Have It All" әндерін орындады, сондай-ақ Арнайы Олимпиадаға арналған "Winners All" әніне қосылды. Бұл шара Индиана штатының Нотр-Дам қаласындағы Нотр-Дам университетінде Барбара Мандрелл, Марвин Хамлиш, Джон Денвердің қатысуымен финалда өтті. "Love Will Save the Day" әнінің орындалуы кейіннен оның музыкалық видеосы ретінде пайдаланылды. 1987 жылдың 11 қыркүйегі 4-ші MTV Video Music Awards Хьюстонның "I Wanna Dance with Somebody (Who Loves Me)" және "Didn't We Almost Have It All" әндерін Нью-Йорк штатының Саратога Спрингс қаласындағы турлық қойылымдары осы марапаттаулар көрсетілімінде спутник арқылы тікелей эфирде көрсетілді. "Didn't We Almost Have It All" әнінің орындалуы кейінірек синглдің промо-музыкалық видеосы ретінде қолданылды. 1988 жылдың 25 қаңтары 15-ші Американдық музыка сыйлығы Хьюстон Барбара Мандрелл, Мик Флитвуд, The Bee Gees және Смоки Робинсонмен бірге шоудың жүргізушісі болды. Барбара Мандрелл Хьюстонның "Where Do Broken Hearts Go" әнін таныстырды. Кейінірек Хьюстон сахнаға қайта оралып, анасы Сисси Хьюстон және ағасы Гэри Хьюстонмен бірге "Wonderful Counselor" евангелистік әнін орындады. Ол үш номинация алды, оның екеуін жеңіп алды ("Сүйікті поп/рок әйел әртісі" және "I Wanna Dance with Somebody (Who Loves Me)" үшін "Сүйікті поп/рок синглы"). 1988 жылдың 2 наурызы 30-шы Грэмми сыйлығы Хьюстон "I Wanna Dance with Somebody (Who Loves Me)" әнін орындады, бұл шоуды ашты. Альбом үш номинация алды, соның ішінде "Жыл альбомы", және "I Wanna Dance with Somebody (Who Loves Me)" үшін екінші Грэмми сыйлығын, "Ең жақсы поп-вокалдық орындау (әйел)" номинациясын жеңіп алды.

Сыни қабылдау

Альбомның тұсаукесерінде Уитнидің сын-пікірлері қарама-қайшы болды. Көптеген сыншылар альбомның коммерциялық құндылығын мойындады, бірақ оның стандартты үлгісі алдыңғы альбомының табысты формуласын қайталағандықтан және материалдар Хьюстонның ерекшелігін ашып көрсетпегендіктен сынға түсті. The New York Times газетінен Джон Парелес альбомдағы кейбір нәрселердің формулалық екенін айтып, былай деді: "Уитни бәрін қауіпсіз ойнайды. Ол дебюттік альбомның үш продюсерін пайдаланған. [ ] Жасөсперімдерге арналған серілмелі, дыңғыл әндер бар, [ ] және бұрынғыдай, сезімтал ересектерге арналған баяу әндер де бар. Тіпті альбомның атауы да Arista Records компаниясының әйел әншілерді – Дионн, Арета, Карли – тегінен бөліп жазу дәстүріне сәйкес келеді". Ол оның вокалына оң баға бермеді, "Уитни Хьюстонның шығуынан бері екі жыл өтті, бірақ әншінің өрнегі күшейген жоқ. Көптеген әндерде ол дебюттік альбомның жиынтық стилін одан да әрі жалғастырады [ ] егер ол екінші тілде ән салғандай". Ол сондай-ақ, "Сөздердегі құштарлыққа қарамастан, Хьюстон мен оның продюсерлері эмоцияны ұстап тұрады" деді. Rolling Stone журналынан Винс Алетти де жағымсыз пікір білдіріп, "Формула бұрынғыдан да қатаң бекітілген, диапазоны соншалықты шектелгендіктен, Хьюстонның әлеуеті кеңейгеннің орнына қысқарғандай" және жазба "мақтанға толы, қысымшыл және тым қауіпсіз" екенін айтты. Ол алғашқы сингл – "I Wanna Dance with Somebody (Who Loves Me)" туралы сарказммен айтып, оны "How Will I Know II" деп атады, Голливудтың блокбастерлердің жалғасы сияқты. Роберт Хилберн Los Angeles Times газетіне жазған рецензиясында альбомды "тағы бір коммерциялық блокбастер" деп атап, "бұл альбом әртүрлі радио форматтарында ойнайтын, қол жетімді әндердің жиынтығы" деді. Алайда, ол Хьюстонның әнші ретінде өзінің көзқарасын анықтауға тырысқан жоқ деп көңілі қалды, оның сенсациялық дауысы бар екенін, бірақ оның вокалдық ерекшелігін жеткілікті түрде көрсетпегенін айтты. Associated Press агенттігінен Долорес Барклай Хьюстонның вокалдық қабілетін жоғары бағалап, "Уитни Хьюстонның керемет дауысы бар және ол оны тиімді пайдаланады. Оның дауысы бізді таныс жерлерге, ұмытқымыз келген жерлерге және армандаған жерлерге алып барады" деді. Бірақ ол, басқа сыншылар сияқты, альбомдағы әндердің мазмұнына сын айтты, "Бұл әндерде тереңдік жоқ, сондай-ақ қызығушылық та аз. Бұл талантты әнші және Грэмми сыйлығының иегері тәуекелге бармайды және сәл ғана батыл әрекет жасамайды". The St. Petersburg Times газеті оның жаңа альбомына оң көзқарас білдіріп, "[Уитни] ең алдымен – өнім. Ол мұқият жоспарланып, жасалып, қапталып шығарылды. Сондықтан, оған күмәнді қарау оңай. Бірақ өнімдердің арасында бұл өте жақсысы" деді. Олар оның дауысын да мақтап, "Хьюстонның дауысы жақсы, өте жақсы естіледі. [ ] Ол нығайып, сенімдірек болды".

Upon the album's debut, the critical reception of Whitney was mixed. Most of critics admitted the commercial value of the album, but were critical because its standard pattern followed the predecessor's winning formula and the materials failed to reveal Houston's individuality. Jon Pareles of The New York Times criticized something as formulaic on the album, stating that: "Whitney plays everything safe. It uses three of the debut album's producers. [ ] There are bouncy, tinkly songs aimed at teen agers, [ ] and slow tunes aimed at sentimental adults, as before. Even the album title fits in with an Arista Records custom of separating female singers—Dionne, Aretha, Carly—from their last names." He was not positive of her vocals on it, commenting "What's more unsettling is that in the two years since Whitney Houston was released, the singer hasn't gotten much more expressive. For too many songs, she takes the patched together style of the debut album further [ ] as if she were singing in a second language." He added that "For all the passionate avowals of the lyrics, Ms. Houston and her producers keep emotion at bay." Vince Aletti from Rolling Stone also gave an unfavorable review, stating "the formula is more rigorously locked in than before, and the range so tightly circumscribed that Houston's potential seems to have shrunk rather than expanded" and the record is "smug, repressive and ridiculously safe." Also, he made some sarcastic comments about the first single, "I Wanna Dance with Somebody (Who Loves Me)", calling it "How Will I Know II", spoken at Hollywood's blockbuster sequels. Robert Hilburn, in his review for Los Angeles Times, regarded the album as "another commercial blockbuster", writing that the record is "a series of highly accessible selections that will work on a variety of radio formats." However, he expressed his considerable disappointment that Whitney did precious little to define the singer's vision, adding that she had a sensational voice but didn't assert much vocal character on it. Dolores Barclay of the Associated Press complimented Houston on her vocal ability: "Whitney Houston has a fine instrument and uses it well. Her voice takes us to places we know and to places we might want to forget and to places we dream about." But she, like other critics, was critical of the song material on the record, commenting "There is no depth, and not much excitement. Nor does this talented song stylist and Grammy winner take risks and try something just a little daring." The St. Petersburg Times showed a favorable attitude toward her new album at large, stating "[Whitney] is, first and foremost, a product. It has been carefully designed, manufactured and packaged. As such, it's easy to be cynical about. But as products go, this is a pretty good one." They also praised her vocals: "Houston's voice sounds good, real good. [ ] She's firmer, more confident."

Коммерциялық өнімділік

Екінші альбомы Уитнидің көптен күткен шығарылымымен Хьюстон Billboard 200 чартының (бұрынғы "Top Pop Albums" чарты) тарихында бірінші орынға шыққан алғашқы әйел әртісі болды. Бұл оны жалпы алғанда осындай жетістікке жеткен төртінші орындаушы етті, оның алдында Элтон Джонның Captain Fantastic and the Brown Dirt Cowboy және Rock of the Westies, Стиви Уандер және Брюс Спрингстин мен E Street Band-тің Live/1975–85 альбомдары болды. 1987 жылдың 27 маусымында альбом чарттың басына көтеріліп, жылдың ең жоғары көрсеткішін жеткен релиздердің арасында ең ұзақ – он бір апта бойы сол орында тұрды. Ол сондай-ақ Top R&B/Hip Hop Albums чартында (бұрынғы "Top Black Albums" чарты) он төртінші орынға ие болды және екінші орынға жетіп, жалпы 75 апта бойы чартта қалды. Бұл альбом Хьюстонның сол кезде АҚШ-та ең жылдам сатылатын альбомы болды, ол шыққаннан кейін алғашқы үш ай ішінде төрт миллион данаға сатылды. 2020 жылы ол АҚШ-та Diamond (10× Platinum) сертификатын алды, Recording Industry Association of America 10 миллионнан астам дана сатылғанын растады. Альбом 2012 жылдың 25 ақпанында, Хьюстонның қазасынан кейін, Billboard 200 чартында 122-ші орынға оралды. Ол тағы 11 апта чартта тұрып, Billboard 200-де барлығы 86 аптаға жетті. Альбом 2012 жылы қайта шыққаннан бері 289 000 данаға жуық сатылды. 2003 жылдың ақпан айына дейін BMG Music Club арқылы 806 000 дана сатылды. Ұлыбританияда альбом 1987 жылдың 13 маусымында UK Albums Chart-та бірінші орынға шықты және алты апта бойы сол орында тұрды. Уитни АҚШ және Ұлыбританияда бірден бірінші орынға шыққан алғашқы альбом болды. Ол 1987 жылы Ұлыбританияда Майкл Джексонның Bad және U2-нің The Joshua Tree альбомдарынан кейін үшінші сатылымға шыққан альбом болды және "1980 жылдардың ең көп сатылған альбомдары" тізімінде алтыншы орын алды. Ол жерде 1,2 миллион дана сатылып, Ұлыбританияда әйел әртісінің ең көп сатылған альбомына айналды, бірақ бұл рекорд кейін бұзылды. Оның дебюті де миллионнан астам дана сатылып, Хьюстонды Ұлыбританияда екі альбомы миллионнан астам дана сатылған алғашқы әйел әртісі етті. Қазіргі уақытта 2,2 миллионнан астам сатылыммен альбом Ұлыбританияда 2 миллионнан астам дана сатқан афроамерикалық әйелдің алғашқы альбомы болды. Канадада альбом он бір апта бойы альбомдар чартында бірінші орынға шықты. Ол Америкада да бірінші орынды иеленді. Ол 1987 жылы U2-нің The Joshua Tree және Bon Jovi-дің Slippery When Wet альбомдарынан кейін ең көп сатылған үшінші альбом болды. Сонымен қатар, ол Германияда он бір апта, Италияда бес апта, Норвегияда он бір апта, Нидерландыда алты апта, Швейцарияда он бір апта, Австрияда екі апта, Швецияда төрт апта, Австралияда үш апта, Жаңа Зеландияда екі апта, Испания, Финляндия, Тайвань және т.б. чарттарда бірінші орынға көтерілді. Еуропадағы үлкен танымалдылығының нәтижесінде альбом 1987 жылы сегіз апта бойы European Hot 100 Albums чартында бірінші орынға шықты. Жапонияда 384 000 дана LP, CD және Compact Cassette сатылып, альбом 1987 жылдың ең көп сатылған халықаралық альбомы болды, Top Gun Soundtrack Album және Майкл Джексонның Bad альбомдарынан кейін. 1988 жылы Уитни Британдық фонографиялық индустрия (BPI) тарапынан 6× Platinum, ал Канадалық жазба индустриясы қауымдастығы (CRIA) альбомының 700 000 данасы жөнелтуі үшін 7× Platinum сертификатын алды. Ол сондай-ақ Германияда, Нидерландыда және Финляндияда Platinum, Швейцарияда, Австрияда және Швецияда 2× Platinum сертификатын алды. 2006 жылдың қарашасында Уитни 2,2 миллион дана сатумен қырық жетінші орынға ие болды, бұл Ұлыбританияда "The Official UK Charts Company" жариялаған "Барлық уақыттағы ең көп сатылған 100 альбом" тізімінде ең көп сатылған альбомы болды. Альбом әлем бойынша 20 миллионнан астам данада сатылды.

With the highly anticipated release of her second album Whitney, Houston became the first female artist to debut at number one in the history of the Billboard 200 chart (formerly the "Top Pop Albums" chart). It made her the fourth artist to achieve that feat overall, behind Elton John with Captain Fantastic and the Brown Dirt Cowboy and Rock of the Westies, Stevie Wonder with Songs in the Key of Life and Bruce Springsteen & the E Street Band with Live/1975–85. On June 27, 1987, the album topped the chart and remained there for eleven consecutive weeks, the longest run among the releases that reached peak position of the year. It also debuted at number fourteen on the Top R&B/Hip Hop Albums chart (formerly the "Top Black Albums" chart) and peaked at the number two, staying on the chart for a total of seventy five weeks. The album was Houston's fastest selling album in the United States at that time, with four million copies shipped within the first three months of its release. In 2020, it was certified Diamond (10× Platinum) in the US, for shipping/ selling over 10 million copies by the Recording Industry Association of America The album re entered the Billboard 200 the week of February 25, 2012, after Houston's death, at number 122. It remained in the chart for 11 more weeks making 86 weeks on the Billboard 200 to date. The album has sold nearly 289,000 copies more since its reentry in 2012. It also sold 806,000 units at the BMG Music Club as of February 2003. In the United Kingdom, the album debuted at number one on the UK Albums Chart on June 13, 1987, and remained there for six weeks. Whitney became the first album to debut at number one in both the US and in the UK. It was 1987's third best selling album in the UK, behind Michael Jackson's Bad and U2's The Joshua Tree, and was ranked number six on list of "The Best Selling Albums of the 1980s in UK". With 1.2 million copies sold there, it would become the biggest selling album by a female artist in the UK, a record that has since been broken. With her debut also selling over a million copies, this would make Houston the first female artist to have two albums sell over a million copies in the UK. With current sales of over 2.2 million, the album was the first album by an African American woman to sell over 2 million in the United Kingdom. In Canada, the album topped the albums chart for eleven weeks. It remained at number one in the same weeks as it did in America. It being the third best selling album in 1987, behind U2's The Joshua Tree and Bon Jovi's Slippery When Wet. In addition, it peaked at number one in Germany for eleven weeks, Italy for five weeks, Norway for eleven weeks, Netherlands for six weeks, Switzerland for eleven weeks, Austria for two weeks, Sweden for four weeks, Australia for three weeks, New Zealand for two weeks, Spain, Finland, Taiwan, and so on. As a result of massive popularity across Europe, the album topped the European Hot 100 Albums chart for eight weeks in 1987. In Japan, with sales of 384,000 copies combined of LP, CD and Compact Cassette, the album became the third best selling international album of 1987, behind Top Gun Soundtrack Album and Michael Jackson's Bad. In 1988, Whitney was certified 6× Platinum by the British Phonographic Industry (BPI) and 7× Platinum for shipments of 700,000 copies of the album by the Canadian Recording Industry Association (CRIA), respectively. It was also certified Platinum in Germany, Netherlands and Finland, respectively, 2× Platinum in Switzerland, Austria and Sweden, respectively. In November 2006, Whitney was ranked number forty seven for sales of 2.2 million, making it her biggest selling album in the UK, on list of "100 Best Selling Albums of All Time in the UK" announced by The Official UK Charts Company. The album has sold over 20 million copies worldwide.